You are on page 1of 3

პოლიტიკა

ლური მეთოდების ნაცვლად, ბაზრის


შემდგომი ლიბერალიზაციითა და კონ­ სასარგებლო იდიოტების
აფხაზური თავგადასავალი
კურენციის წახალისების გზით უნდა
მოხდეს. დღეს საქართველოში დენის,
გაზის, წყლის მომხმარებელს არჩე­


ვანი შეზღუდული აქვს ­ თითოეულ
დასახლებულ პუნქტში სახელმწიფოს ოლუმბიის უნივერსიტეტის პროფესორებმა ­ ეროვნულ­დე­
მიერ ლიცენზია გაცემულია მხოლოდ მოკრატიული ინსტიტუტის თბილისის ოფისის ყოფილმა
1 კომპანიაზე. ეს ის გამონაკლისი შემ­ დირექტორმა, ლინკოლნ მიტჩელმა და სოროსის ღია სა­
თხვევაა, როცა ბევრ ევროპულ ქვეყა­ ზოგადოების ინსტიტუტის თანამშრომელმა, ალექსანდერ
ნას უფრო ლიბერალური კანონმდებ­ ქულიმ ­ წამოიწყეს კამპანია აფხაზეთის მიმართ აშშ­ს პოლიტიკის
ლობა აქვს, ვიდრე ჩვენ. სამწუხაროდ, შესაცვლელად. ქულის და მიტჩელის მიზანია, ამერიკამ და ევროპამ
უგულავა ამასთან დაკავშირებით არ აფხაზეთის იზოლაციის პოლიტიკა ჩაანაცვლონ „აღიარების გარეშე
საუბრობს. თანამშრომლობით”. პროფესორები ამ იდეას აქტიურად ლობირებენ ­
საზოგადოებრივი აზრის კვლევებით აქვეყნებენ სტატიებსა და ანგარიშებს, მართავენ სემინარებს.
ირკვევა, რომ მოსახლეობას მერად მე­ ჟურნალ The American Interest­ის მაის­ივნისის ნომერში გამოქ­
ურნე სურს და არა პოლიტიკოსი. მოქ­ ვეყნებულ წერილში ქული და მიტჩელი აშშ­ს სახელმწიფო მდივანს,
მედი მერი ამ განწყობაზე აპელირებს ჰილარი კლინტონსა და თავდაცვის მდივანს, რობერტ გეიტსს, მი­
და ცდილობს პოლიტიკისგან დისტან­ მართავენ ­ შეცვალონ პოლიტიკა საქართველოს ოკუპირებული ტე­
ცირებას. საქმის მკეთებლის იმიჯი რიტორიებისადმი. „თუ აშშ არ შეცვლის მიდგომას, რუსეთის ფედე­
უგულავას გარკვეულწილად დაეხმა­ რაცია მალე სრულად ჩაყლაპავს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს”,
რა კიდეც თბილისელთა მხარდაჭე­ ­ ნათქვამია წერილში. ავტორების თქმით, ეს ტერიტორიები საქართ­
რის მოპოვებაში. ამ ტაქტიკის გამო ველოსთვის ისედაც თითქმის დაკარგულია, რუსეთის გავლენა მათზე
ის არც ხშირი პოლიტიკური თავდასხ­ კი სწრაფად იზრდება. თანამშრომლობა, პირველ რიგში, აფხაზეთთან
მების ობიექტი გამხდარა. მაგრამ, თა­ უნდა დაიწყოს, ვინაიდან მას სახელმწიფოებრიობის გარკვეული ნიშ­
ვისთავად, აპოლიტიკური მერის იდეა ნები აქვს და შეუძლია დამოუკიდებლად დაამყაროს კონტაქტი გარე
აბსურდია. საჯარო ფული ინფრასტ­ სამყაროსთან. რუსეთის მფარველობის ქვეშ სამხრეთ ოსეთის დარჩე­
რუქტურას მოხმარდეს თუ სოციალურ ნა კი, პრაქტიკულად, გარდაუვალია. ჯერ კიდევ 2009 წლის იანვარში
პროგრამებს ­ პოლიტიკური გადაწყ­ ისინი ამბობდნენ: “აშშ­მ აღარ უნდა გააგრძელოს საქართველოს
ვეტილებაა, რომელიც პოლიტიკოსმა ტერიტორიული მთლიანობის უკომპრომისო მხარდაჭერა”.
უნდა მიიღოს და არა მეურნემ. აპრილში, ჰარიმანის ინსტიტუტში სიტყვით გამოსვლისას, მემარ­
30 მაისის შემდეგ მდგომარეობა შე­ ცხენე პროფესორები ომის შემდეგ აფხაზეთში ვითარების მნიშვნე­
იცვლება. მილიონიანი ქალაქის მიერ ლოვან გაუმჯობესებაზე საუბრობდნენ: ახლა აფხაზები უმთავრე­
პირდაპირ არჩეული მერის მიმართ სად სახელმწიფოს შენებაზე არიან ორიენტირებულიო. აქაც მთავარი
სხვა მოლოდინი გაჩნდება. ვნახოთ, გზავნილი ის იყო, რომ თუ აშშ არ შეცვლის თავის პოლიტიკას, აფხა­
მოახერხებს თუ არა წარმატებულ მე­ ზეთი კიდევ უფრო დამოკიდებული გახდება რუსეთზე. აღსანიშნავია,
ურნედ ქცეული, წარმატებული სამო­ რომ ჰარიმანის ინსტიტუტში სიტყვით გამოსვლამდე პროფესორები
ქალაქო აქტივისტი, წარმატებულ პო­ აფხაზეთს სტუმრობდნენ.
ლიტიკოსად გარდაქმნას. „თანამშრომლობა აღიარების გარეშე” პირველ რიგში აფხაზური
უგულავა მართალია ­ „თბილისი ინტერესების გათვალისწინებასა და შემდეგი ნაბიჯების გადადგმას
ბევრად უკეთესი ქალაქია, ვიდრე 5 გულისხმობს: აფხაზეთის ოფიციალური პირები დასავლეთში იმოგ­
წლის წინ იყო, მაგრამ გასაკეთებე­ ზაურებენ აფხაზური პასპორტებით; აფხაზეთს გაეხსნება ეკონომი­
ლი კიდევ ბევრია”. რის გაკეთებას კური გზები; აფხაზური მედია და არასამთავრობო ორგანიზაციები
აპირებს ქალაქის, დიდი ალბათობით, ითანამშრომლებენ საერთაშორისო ორგანიზაციებთან. ასე აფხაზები
მომავალი თავი, ტელევიზორიდან თუ გაეცნობიან დასავლურ პოლიტიკურ ღირებულებებს და დაინახავენ
შეიტყობ, რადგან მერობის კანდიდა­ რუსეთის ალტერნატივას სახელმწიფოს მშენებლობის პროცესში.
ტის ვებგვერდზე მისი წინასაარჩევ­ ეს პოლიტიკა არ განიხილავს რუსეთის ფაქტორს და მთლიანად
ნო პროგრამა არ დევს. ვიმედოვნებთ, დასავლეთისა და აფხაზეთის სეპარატისტული რეგიონის თანამშრომ­
რომ საზოგადოებასთან კომუნიკაცი­ ლობაზეა აგებულია. თანამშრომლობა უპირობოდ უნდა დაიწყოს,
ის ხარისხის გაუმჯობესება ­ თანა­ რაც სტატუსის საკითხის გვერდზე გადადებას გულისხმობს და, რაც
მედროვე მეთოდების გამოყენებით ­ მთავარია, საერთოდ უგულებელყოფს იძულებით ადგილნაცვალ პირ­
„გასაკეთებელთა” ნუსხაშია. თა საკითხს. ავტორები აღნიშნავენ, რომ დევნილების უკან დაბრუნე­
ბის შიში აფხაზებს კიდევ უფრო აახლოებს რუსეთთან.

16 24 - 30 მაისი | 2010
პოლიტიკა


ლევან რამიშვილი
ასაც ერთ დროს რუსი მემარცხენეების დიდი ბელადი
სასარგებლო იდიოტებს უწოდებდა, დღეს მისი ამერი­
კელი იდეოლოგიური თანამოძმეები ჭკვიანური ძალის
სახელით იხსენიებენ. მართალია, ლენინის წინასწარ­
მეტყველება ჯერ არ ამხდარა და საქმე იქამდე არ მისულა, რომ გუ­
ლუბრყვილო ენთუზიასტებს მათსავე ჩამოსახრჩობად განკუთვნილი
თოკი საკუთარი მტრებისათვის თავადვე მიეყიდათ, მაგრამ დასავ­
ლელი მემარცხენეების დაუშრეტელი ენერგია და უნიკალური უნარი,
გამართლება მოუძებნონ თავისუფლების თუ სხვა დასავლური ფასეუ­
ლობებისა და ინტერესების წინაღმდეგ მიმართულ ქმედებებს, დროთა
განმავლობაში სულ უფრო იხვეწება და გასაოცარ ფორმებს იღებს.
დღემდე ამოუხსნელია თუ რა გზნება ამოძრავებთ თავისუფლები­
თა და კეთილდღეობით გაზულუქებული სენტიმენტალური უტოპის­
ტების დაუღალავ ბრძოლას ყოველივე იმის წინააღმდეგ, რამაც მათ
უზრუნველი ცხოვრება შეაძლებინა.
რამდენი საბჭოეთში სტუმრად ჩამოსული ულტრამემარცხენე მომ­
ლოცველი შეგვიძლია გავიხსენოთ. მათი ქვეყნების მტრის მიღწევე­
ბით აღფრთოვანებულნი უყურებდნენ და ვერ ხედავდნენ, რომ მი­
წიერი სამოთხის ნაცვლად არაამქვეყნიურ ჯოჯოხეთთან ჰქონდათ
საქმე. სოციალიზმის აღთქმული ქვეყნის უანგარო მეხოტბეობაში ეს
ხალხი ტოლს არ უდებდა ბოროტების იმპერიის დაქირავებულ პრო­
პაგანდისტებს.
დიდია ცდუნება ეს ბანალურ უგუნურებას მიაწერო. თავისუფლე­
ბის მტრები ოდითგანვე ფლობდნენ სიცრუისა და მანიპულაციის ხე­
ლოვნებას. სწორად რომ გავიგოთ განათლებული მემარცხენე რადი­
კალთა მიდრეკილება, დაიჯერონ მტრის მიერ ნათქვამი ნებისმიერი
სისულელე, უნდა გავიხსენოთ აბრაჰამ ლინქოლნის სიტყვები: ერთი
ადამიანი შეიძლება გაასულელო ყოველთვის, ყველა შეიძლება გაასუ­
ლელო ერთხელ, მაგრამ ყველას ყოველთვის ვერ გაასულელებ.
შესაბამისად, სწორი არაა სასარგებლო იდიოტობის ფენომენის მხო­
ლოდ საბჭოთა თუ ისლამური ტოტალიტარიზმის მანიპულაციებით
ახსნა. ამ ხალხს კი არ ასულელებდნენ, ისინი თავად ისულელებდნენ
თავს. საინტერესოა, რას ეფუძნებოდა მათი სისულელე.
ხშირ შემთხვევაში ყველაფერი ყველასათვის ისედაც კარგად იყო
ცნობილი, მაგრამ ამას არაფერი შეუცვლია მათთვის, ვისი მსოფლაღ­
ქმა არა გონებას, არამედ რწმენას ეფუძნებოდა. დასავლეთში ტრადი­
ციული რელიგიის დაკნინების მიუხედავად რელიგიური იმპულსი და
უფრო ფართოდ ­ რწმენის მოთხოვნილება არსად გამქრალა.
რადიკალურმა განმანათლებლობამ სამყაროს განჯადოება
„ღმერთის სიკვდილამდე” მიიყვანა, მაგრამ, თვალსა და ხელს შუა ახა­
ლი ღმერთი წარმოშვა ­ ხალხური სიბრძნის თანახმად, უპატრონო ეკ­
ლესიას წითელი ეშმაკუნები დაეპატრონენ. წლების მანძილზე სოცი­
ალიზმი ის ოპიუმი იყო, რომელიც მიმდევრებს ათრობდა საკუთარი
სიქველისა და განსაკუთრებულობის განცდით.
ადამიანთა უმეტესობას ქაოსში ­ წესრიგის, სამყაროში ­ საზრისის,
საკუთარ არსებობაში ­ მიზნის, ბოროტსა და კეთილს შორის ­ მკაფიო
საზღვრის დანახვა სწადია და საბოლოო ჯამში ამ უკანასკნელის პირ­
ველზე გამარჯვებას ესწრაფვის. მემარცხენეთა სასარგებლო იდიო­
ტიზმი სწორედ ამ ბუნებრივი სწრაფვის გაუკუღმართების შედეგია.
რწმენის თავისუფლება გულისხმობს მემარცხენე აღმსარებლო­
ბის თავისუფლებასაც. არავინ დავობს, რომ სასარგებლო იდიო­
ტებს სრული უფლება აქვთ ყოველი ფეხის ნაბიჯზე დაუფარავად
მოახდინონ საკუთარი იდიოტიზმის დემონსტრირება. შეშფოთების

2010 | 24 - 30 მაისი 17
პოლიტიკა

საგანი აქ სხვა რამეა. ლის ვინაობა კვებავს. ამით აიხსნება ერთი შეხედვით უცნაური
დასავლური უნივერსიტეტების მნიშვნელოვანი ნაწილი ულტ­ გარემოება – როცა არადასავლელთა ჩადენილ დანაშაულებთან
რამემარცხენე კულტის მსახურების კერებად იქცა. კრიტიკული გვაქვს საქმე, დასავლეთის დანაშაულის მხილებით ნარცისულად
აზროვნებისა და ჯანსაღი სკეპტიციზმისათვის აქ ადგილი აღარ შეპყრობილი მემარცხენეობა მრავალმნიშვნელოვნად დუმს.
არის. მათი ადგილი უკვე დიდი ხანია დაიკავა იდეოლოგიური სწორედ ასეთი შემთხვევებისათვის თქუმულ არს, არა განი­
ერთგვაროვნებამ, რომელიც, წესით, შუასაუკუნებრივი მონასტ­ კითხო და არა განიკითხებიო. ვინ ვართ ჩვენ, რომ ჩვენი არას­
რისათვის უფრო უნდა იყოს დამახასიათებელი, ვიდრე ცოდნის რულყოფილი ფასეულობების საფუძველზე სხვები განვსაჯოთ?
ტაძრისთვის. ადამიანის უფლებები ხომ დასავლური მოვლენაა, მათი არადა­
თავის დროზე უნივერსიტეტები სწორედ ეკლესიის წიაღში ჩაი­ სავლურ საზოგადოებებზე თავის მოხვევა სხვა არაფერია თუ
სახა და ახლა, როგორც ჩანს, ყველაფერი საწყის წერტილს უბრუნ­ არა ნეოკოლონიალისტური ზრახვების ვუალირებული ფორმა.
დება, ოღონდ დიალექტიკური განვითარების თვისებრივად ახალ ყალბად გაგებული სამართლიანობისათვის შერჩევითი ბრძო­
სტადიაზე. ანტიამერიკანიზმი და ანტიკაპიტალიზმი, ახლა უკვე ლა ახალი მოვლენა ნამდვილად არაა. ანტისაომარი მოძრაობის
ეკოლოგიზმთან და ფემინიზმთან ერთად, ახალ საუნივერსიტეტო სამიზნე რატომღაც ყოველთვის წითელი ან მწვანე ტოტალიტა­
ორთოდოქსიად იქცა. ნელ­ნელა და მეთოდურად ისპობა ის ინტე­ რიზმის წინააღმდეგ ამერიკის და მისი მოკავშირეების ბრძოლა
ლექტუალური გარემო, სადაც ირაციონალური წარმოდგენებისა იყო ხოლმე. ნეტარი მშვიდობისმყოფელები უცნაური შემთხვე­
და საშიში ილუზიებისგან, კაცთმოძულე ტირანებისათვის სასარ­ ვითობის გამო ნაკლებად იწუხებდნენ თავს ფინეთის, ბალტიის,
გებლო იდიოტობისაგან გათავისუფლება შესაძლებელი იქნებოდა. პოლონეთის, უნგრეთის, ჩეხოსლოვაკიის, ავღანეთის, ჩეჩნეთის
სწორედ ამ ინტელექტუალურმა ტენდენციებმა მიიყვანა უილი­ წინაღმდეგ საბჭოთა აგრესიის დასაგმობად.
ამ ბაქლი იმ დასკვნამდე, რომ უმჯობესია ქვეყნის მართვა ბოსტო­ არაბულ აგრესიაზე საპასუხოდ ისრაელის მიერ თავდაცვითი
ნის სატელეფონო ცნობარიდან შემთხვევითი ზომების მიღებისას დაღუპული ნებისმიერი
შერჩევის გზით მიღებულ უბრალო ადამიანებს ანტიამერიკანიზმი და ტერორისტი მემარცხენე რადიკალთა წმინდა
მივანდოთ, ვიდრე ჰარვარდის კურსდამთავრე­ გულისწყრომას იწვევს, მაგრამ თუკი იგივე
ბულებს. ანტიკაპიტალიზმი, ადამიანი მუსლიმთა ხელით დაიღუპება, ამას
სასარგებლო იდიოტიზმის გაგება შეუძ­ განსაკუთრებით არავინ აპროტესტებს.
ლებელია, თუ ინდივიდისა და მისი თავი­ ახლა უკვე ეკოლო­ ისლამოფაშიზმისგან ყოველდღიური ექ­
სუფლებისადმი მემარცხენე რადიკალთა სისტენციალური საფრთხის პირობებში
დამოკიდებულებას არ გავითვალისწინებთ. გიზმთან და ფემინიზ­ მცხოვრები ებრაელების ხვედრის მსგავ­
კოლექტივისტური თეოლოგიისათვის ინდი­ სად, საკუთარი მიწიდან დევნილი აფხაზე­
ვიდი მხოლოდ სოციალურ ურთიერთობათა მთან ერთად, ახალ თის ომამდელი მოსახლეობის 80 %­ის ბედი
პროდუქტია და საჭიროა მისი დეკონსტრუქ­ მემარცხენე რადიკალებს ნაკლებად აღელ­
ცია. თუ კი არ არსებობს პიროვნება, შესაბამი­ საუნივერსიტეტო ვებთ.
სად ­ არ არსებობს არც ინდივიდუალური პასუ­ თავი რომ დავანებოთ აფხაზეთსა და კოსო­
ხისმგებლობა. დანაშაულზე პასუხისმგებლობა ორთოდოქსიად იქცა ვოს, ან აღმოსავლეთ ტიმორს შორის პარა­
მთელ საზოგადოებას ეკისრება, რომელმაც ლელების უსაფუძვლობას, ერთი რამ დანამ­
დამნაშავე აქამდე მიიყვანა. დვილებით შეიძლება ითქვას, რომ მხოლოდ
ცალკეულ პირებს, რომელთაც გარემოებათა გამო კანონად მეოცნებე ულტრამემარცხენეს შეიძლება ეგონოს, რომ საქარ­
წოდებული პირობითობის დარღვევა მოუხდათ, ჯოხი არ უნდა თველოს ტერიტორიული მთლიანობის მხარდაჭერაზე უარის
გადავატეხოთ. პირიქით, პასუხი ძლიერთა ამა ქვეყნისათა უნდა თქმის შემდეგ ამერიკის სამართლიანობითა და მიუკერძოებ­
მოვკითხოთ, ვინაიდან უსამართლობაზე პასუხისმგებელი სუსტი ლობით მოხიბლული რუსები და მათი მარიონეტები აფხაზეთსა
ვერ იქნება. შესაბამისად, რადიკალური მემარცხენეობის ყოვლის­ და სამხრეთ ოსეთში ხელს აიღებენ ამ ტერიტორიების საქართ­
მძლეველი მოძღვრების მიხედვით, ყველაფერზე, რაც კი მსოფლი­ ველოსათვის ჩამოცილებისა და სრული ანექსიის პოლიტიკაზე.
ოში ხდება, მთავარი პასუხისმგებელი ყოველთვის დასავლეთია, მსოფლიოში ასამდე სეპარატისტული კონფლიქტია. ეთნიკური
უფრო კონკრეტულად კი ­ ამერიკა, რომლის იმპერიალიზმისა და წმენდის შედეგების ლეგიტიმაცია და მისი ავტორების დაჯილ­
კოლონიალიზმის პირველყოფილი ცოდვის შხამიან ნაყოფს კა­ დოება სახელმწიფოებრივი სუვერენიტეტით საშიშ პრეცედენტს
ცობრიობა დღემდე იმკის. ქმნის და შეიძლება ჯაჭვური რეაქცია გამოიწვიოს – ისეთი შედე­
ამერიკასთან ერთად ასევე დამნაშავეა ყველა მისი მოკავშირე გები მოჰყვეს, რაც არც ამერიკის და არც მით უმეტეს საქართვე­
და მეგობარი ქვეყანა, რომელთა დასჯა აუცილებელია ცვლილე­ ლოს ეროვნულ ინტერესებს და არც საერთაშორისო სამართლის
ბათა იმ ტალღის ასაზვირთებლად, რომელმაც დომინოს ეფექტი პრინციპებს არ შეესაბამება.
უნდა გამოიწვიოს და საბოლოო ჯამში დიდი შაითანის ბატონობას ბევრი ჩვენი თანამოქალაქე ოცნებობს საქართველო კავკასიის
შეურყიოს საფუძველი. მხოლოდ ამის შემდეგ გახდება შესაძლებე­ ისრაელად იხილოს. უდავო სარგებელთან ერთად ეს ოცნება სერი­
ლი, რომ ამ ქვეყნად მშვიდობამ, თანასწორობამ და საყოველთაო ოზულ ხიფათსაც შეიცავს. რაც უფრო უახლოვდება საქართველო
ძმობამ დაისადგუროს. დასავლეთს, ამერიკის რაც უფრო ერთგულ მოკავშირედ იქნება ის
დასავლელი ულტრამემარცხენეების სამართლიანობისათვის აღქმული, მით უფრო მეტად გახდება ის დასავლელ ულტრამემარ­
ბრძოლის ჟინს არა იმდენად ჩაგრული, რამდენადაც მჩაგვრე­ ცხენეთა მხილების მახვილის მსხვერპლი.

18 24 - 30 მაისი | 2010