P. 1
Kamus-ı Türki Etimolojik İş Aparan

Kamus-ı Türki Etimolojik İş Aparan

|Views: 6,476|Likes:

More info:

Published by: gereklitarama.buray.net on Oct 13, 2011
Telif Hakkı:Attribution Non-commercial

Availability:

Read on Scribd mobile: iPhone, iPad and Android.
See more
See less

01/03/2015

QAMUS-I TÜRKİ

ŞEMSEDDİN SAMİ
ETİMOLOJİK IŞ APARAN
HOSON BOY HADİ TOBRİZ 2008

a
ab
abad
abadanlõq
abadanlõq
abadlamaq
abadlõq
abaqa
abalõq

a. 1. sevgi ile çağõma seslerindendir. - a manim sevgilim. -a gözümün bebeyi. 2. hirsle, qez
eble çağõrma seslerinden. - a canõm, böylede iş olar. 3. şaşmana seslerinden. - a bu ne gözel.
bu nedir. 4. bõqmağõ, doymağõ belirten ses. - a bu çox oldu. 5. da. yükleme, te'kidi gösterir
- vererer a, öz malõdõ: vererer da, öz malõdõ. - satar a, neden satmasõn. 6. da. ititmeyi, tel
esmeyi, isteyi vurqulayan, gösteren ses. - gel a !. gel da !. - yazsanõz a: yazsanõz d
a.
(ap op. ob. yob. yop: çoxluğu gösteren sözler).
avad. ovad. 1. ovlaq. nersenin yõğvasõnõ, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz. 2. uvat.
avadanlõq. bolluq. islik. varavanlõq.
bayõnlõq. baynalõq. bayõndõrla. abadlõq.
diriltmek. şenlendirmek.
bayõnlõq. baynalõq. bayõndõrla. abadanlõq.
yapaqa. abqa. yapqa. 1. istek. istenilen, görülen nerse. -
senin abağan nedir. 2. oya. meşquliyyet. - özüve bir
abaqa seçde, oyasõz qalma.
yeldirme. yeldirme. manto. (qadõnlarõn gen, bol eşik
geyimi).

abamaq ablamaq. avamaq. avlamaq. tõymaq. tõqmaq. qapamaq.
yapamaq. men' edmek.
aban abõn. avan. ulu. yüksek. ali.
abandõrmaq yapandõrmaq. çökertmek. õxlamaq. xõxlamaq. abanlamaq yapanlamaq. 1. işle
mek. iqdam edmek. 2. kullamaq.
işletmek. 3. iri iri addõmlamaq. addõmlayaraq ölçmek.
abanmaq yapanmaq. 1. qapanmaq. çulqanmaq. çökünmek.
üzerine düşmek. - ne menim üstüme abanmõsan. 2.
eğilmek. salqõnmaq. sarqõnmaq. - potuşqadan abanõb
baxdõ. 3. genişlemek. açõlmaq.
abansõz apansõz. avansõz. ansõz. ansõzõn. birden.
abdal sapaq. sarsaq. bonğ. bon. avanaq. şaşõq. şaşqõn.
axmaq. savuruq. eğli uçmuş. çapõq. sefeh. abdastxana ayaq yol.
abõ abu. böyükleri çağõrmağa sayqõ sözü. dadaş. qerdeş. -
abõm bura buyurun.
abõn aban. avan. ulu. yüksek. ali.
abõrqa bax > qabõrqa.
abõrlõ qõsrõq.
abõsõt absõn. absõt. (< abamaq: gizletmek). gizli.

abqa
ablaq
abluqa
absõn
absõt
abşar
abu
abuqsapuq aburçubur
abur
abyar
acar
acarlamaq

abaqa. yapaqa. yapqa. yapaq. 1. istak. istanilan, görülan narsa. - sanin abağan nadir.
2. oya. maşquliyyat. - özüva bir abaqa seçda, oyasõz qalma. ablaq < albağ. rahbarah. yapluq
a. yapalqa. quşaq. mahasira. absõt. abõsõt. (< abamaq: gizlatmak). gizli. absõn. abõsõt. (< ab
amaq: gizlatmak). gizli. şalala. çağla. çalğa.
abi. böyüklari çağõrmağa sayqõ sözü. dadaş. qardaş. -abõm bura buyurun. saçmasapan. hazayan.
1. qõvõrzõvõr. 2. hapursapur. abuqsapuq. saçmasapan. hazayan.
obur. doymaz. qarõmpa. - abur obur: obur çobur. - abur çopurun biridi bu gada.
kömak. yardõm. vasita. - abyarsõz varmaq olurmu. -abyarõn qõrõlsõn.
{(c <> z ) (< acõrtmaq)}.açar. ahar. axar. ağlõq. düzgün. sõlağ. sõğal. cõla. pardax.
axarlamaq. aharlamaq. cilalamaq. sõğallamaq. açmaq. sõlağlamaq. sõğallamaq. cõlalamaq. pardaxl
aq.

acdamaq acõn ile değirman daşõnõn dişlerin açõb, ititmek.
acgöz 1. ac. acur. azur. azqõn. 2. yutuq. utuq. ütük. tamahkar.
acõdan qoraq. qora. yaxan. yandõran.
aciko qõcõka. xerdel otu. qazvel.
acõ 1. dadlõ olmayan. - acõ su: içilmez su. 2. pis. iti. yaxşõqsõz.
oxarsõz. qaba. sert. - acõ söz. 3. tünd. cik. çõğrõ. - acõ sas. 4. acõq. ağrõ. incik. sõzõ. de
acõq. müsibet. matem. yas. öc. intiqam. 6. evez. telafi. - acõ çõxarmaq: öclenmek. intiqa alma
q. telafi edmek. 7. sancõ. ağrõ. 8. ters. etacõ. eqit. ekit. eqti. egti. - akti söz. 9. da
dlõ olmayan. -acõ su: içilmez su. 10. acõn. yanõq. yanqõ. yanõ. teessüf. -yanõq ki çatmadõ baş
er ile. - min yanõqla bildirmeliyem ki. - bu işlere yanõq yox. - indi yanõqdan kar çõxmaz. 1
2. ağrõ. sancõ. inci.
- acõ su: quyu suyu.
- çox sõxõntõ, acõ çakmak: qan qusmaq.
- acõ tapadan çõxmaq: tepesinden tüstü çõxmaq. çox acõ çekmek.
- quyruq acõsõ: öcü alõnmamõş keçmiş acõ. - onun bir quyruq acõsõ vardõr.

acõqdõrmaq acõq
acõqlamaq
acõqlandõrmaq
acõqlanmaq
acõqlõq acõqlõ
acõqmaq
acõqtõrmaq
acil
acõlanmaq
acõlõ
acõlõq

sanğlatmaq. tengitmek. tenge geitmek. çektirmek. delirletmek. hirslendirmek.
acõ. 1. yas. musibet. matem. 2. ağrõ. acõ. incik. sõzõ. derd. keder. 3. azõq. nifret. kin.
1. acmaq. - tanerten ağõzalma yeyen, quşluqa acõğar. 2. yasa batmaq. - qadõncağõz acõqlandõ. c
ek. qõzdõrmaq. yügrütmek. - eğlenmek üçün üçün birin qõzdõrmaq.
yügrünmek. qõzõşmaq. acğõlmaq. yaslanmaq. yaslõ
olmaq. mateme batmaq.
eqtilik. ekitlik. kekres. gesis.
1. acõnacaqlõ. feci'. 2. hirsli. taqõn. darğõn.- darğõn
gördümden heç bir ne söylemedim.
aşõqmaq. telesmek.
aşõqtõrmaq. telestirmek.
< aşõl. meze. xõrõm xõrda qarõşõq quru yemiş. teneqqülat. qusselenmek. darõlmaq. darõxmaq. acõ
incikli.
1. kekrelik. dil burma. sertlik. ekşilik. 2. qusse. keder. meraret. - acõlõğõ içindedir.

acõmaq
acõmtõraq
acõn
acõn acõn
acõnacaq
acõnacaqlõ
acõndõrmaq

acõnmaq. 1. yanõlmaq: yanõqmaq. yanğmaq. yanmaq. heyiflenmek. teessüflenmek. 2. kekremek.
dil burarcak ekşimek. ekşiyib qabarmaq. texmir olmaq. 3. teesüflenmek. rehme gelmek.
{ şemseddin sami yazõr: ağrõmaq ile acõmağõn ayrõmõ buki: ağrõ, derin olur. acõma, üzden olur.
, gah gah tutan ağrõdõr}- onun yoxluğuna içden yanõldõq.
- acõmõyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağõşlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qõymaq.
- parasõn qõyamõr. -parasõna qõyõb bu kitabõ almadõ.
eqit. ekit. eqti. egti. kekre. ges. - akti yemiş. - acõmtõraq akşi: kekre. dil burar.
acõ. yanõq. yanqõ. yanõ. teessüf. - yanõq ki çatmadõ başa
yaşamõ, xoş günler ile. - min yanõqla bildirmeliyem ki. - bu
işlere yanõq yox. - indi yanõqdan kar çõxmaz.
acõlõ. ağrõlõ. sancan. incikli.
değirman daşõnõn dişlerin açõb, ititmek üçün çekiş.
- acõnacaq, yaxõşmaz durum: yazõq. acõqlõ. feci'.
esirqetmek. rehme getirmek.

acõnmaq
acõrqa
acõrqanamaq acõsõz
acõşan acõşdõrmaq acõşma acõşmaq
acõtan acõtmaq
acõtmaq

acõmaq. yanõlmaq: yanõqmaq. yanğmaq. yanmaq. heyiflenmek. teessüflenmek. - onun yoxluğuna içde
n yanõldõq.
- acõnmadan qõlõnmaq: qõymaq. qeder edmek. qõyõna (zülme) muzayiqe edmemek, qõsõrqanmamaq. - f
mene qõydõ. - suçsuz birine nasõl qõyarõm. rehmet. meğfiret. rehm edmek.
1. ağrõsõz. sancõsõz. incisiz. 2. bayõtmaqla (bihuşlatmaqla). aparõlan operasiy, emel. acõ gör
n.
uzaşdõrmaq. azõşdõrmaq. ititmek. hiddetlendirmek. göynük. sõzak. sõzõş.
uzaşmaq. azõşmaq. itişmek. qõzõşmaq. qutruşmaq. hiddetlenmek. zalim.
1. talamaq. dalamaq. dağlamaq. yaxmaq. qavurmaq. -õsõrqan daladõ, ebe kömeçi yaladõ. 2. qabart
maq. texmir edmek. 3. eqşitmek. ekşitmek. texmir edmek. bayatlatmaq. 1.
sancmaq. incitmek. (> acidanfars).

acõyan rahman. marhamatli. müşfiq.
ac 1. istak. yaxõş. xahiş. 2. acgöz. acur. azur. azqõn. - ac
göz: gümüş göz: paradan başqa gözüna bir na girmayan. 3.
yemaksiz. 4. az. tamahkar. haris. yoxsul. faqir. kasõb.
möhtac.
- ac doyurmaq.
- ac göz: taya cocuğu.
- ac göz: ac qõlõq, xasiyat: azõq. xasis.
- azõqlõğõ burax qõl.
- gözü aclõlõq: soğumsõzlõq. doymazlõq. tamahkarlõq. tama'. acranğ acõranğ.
acõ). 1. halakat. bala. (>
azranğfars). 2. qussa. qayğõ.
acur azur. azqõn. 1. şahvatli. 2. ac. acgöz.
aç - açbağ: hall o fasl. ratq o fatq. hall o aqd.
açaq 1. daş olmamõş narsa. daşõn qarşõtõ: topraq. 2. aşaq.
malat. 3. xaka. oğuntu. topraqsin. - kömür açağõ. 4. (açõb
arõdõb tamizlayan narsa). sabõn.
açal açõl. açõq. dik olmayõb alçaq yer. düşük. döşak.
açan 1 . yarõcõ. yarcõ. ayõran. yaran. paralayan. kasan. 2. çözan
(> suzan). yaxan. aridan. çözar. qodaz. çözartan.
közartan. çökürtan.
açan açar. neşter.
açanğ ani.
açar 1. açan. neşter. 2. aşar. amil. 3. ücret. müzd.
açar acar. 1. sõlağ. sõğal. cõla. perdax. 2. iştahõ açan nerse.
turşi. 3. iştah verici.
- qutluluq, saadet himi, remzi, haçarõ: qurqut. qorqut.
açbağlamaq hell o fesl edmek.
açdõrmaq qazõtmaq. eşdirmek.
açdõrmaq9 ekilmemiş, xam yeri işlemek.
açdõrmq aşdõrmaq. eşdirmek. qazdõrmaq.
açõcõ qutaran. xilaskar.
açõğõna göz göre. eyan.
açõqdan elenen. - alanan dedi: açõqdan dedi.
açõqõna açqala. aşqara ( r <> l ) aşqala. yõrqõn. yõrtõğõna. bellek.
açõq 1. deniz açõğõ: engin. 2. # iç. dõş. yad. için qarşõtõ. -
açõqdan adam alõnmõr. 3. boş. işsiz. 4. iyesiz. yiyesiz. sahabsõz. issiz. 5. (dengli nersede o
lan) kesir. kesr. nüqsan. - budca açõğõ. - açõğõ çõxdõ: çatõşmamazlõq üz verdi. 6. meydan. 7.
ya qonaq olmaq: aylõqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açõqda yatmaq. 8. enğliz. uzun. 9. şux. oy
naq. 11. aşqar. aşqal. açqal.

yõrõq. balli. 12. aralõq. aralõ. seyrak.- aralõq diş. - açõq ağõz: şaşqõn. - ağzõ açõq: şaşõq.
niz açõğõ: engin. angin. orta. ulu orta. - başaçõq: sarbast. qorxmaz. - gözü açõq: gözü yolda.
ozuqmayan. işlak. 14. balinğ. aşkar. 15. yayõq. yayvan. mabsut. gülar. gülan. başşaş. küşada.
geniş. yavan. yayvan. bol. yayõlmõş. münbasit. darõxmaz. dar olmayan. paraq. çatlaq. yõrõq. cõ
. farax. - ağzõ açõq: sarsaq. ağzõ yayvan. boşboğaz. ağzõ gavşak. gavaza.-küşada qapõ. - küşad
gülar bir boya. 16. yasõ. yassõ. basõq. müstavi. basõlõb azilmiş kimi. 17. yal. yalõn. çõplaq.
ni. aşgara. saxlzmsõzõn. gizlimsizin. qapaqsõz. balli. ayan. 19. toruq. doruq. duruq. sa
f. turuq. turu. duru. barraq. saf. 20. quru. çõplaq. lüt. döşanmamiş. - quru yer. - quru söz.
- quru taxda. 21. alarğa. - açõq yemak: giriş (antira) yemayi. -yoğur yemak: quyuq (asl) y
emak. - toxluq: toxbasar: son yemak (deser). 22. (yer) güşad. ova. 23. aşgar. günaş kimi.
- bu iş çox açõqdõr: günaş kimidir. - ara açõqlõğõ: narazõlõq. 24. açal. açõl. dik olmayõb alç
alluz. yelpanak. cõf. aclaf. 26. avat.

gösterli.
- açõq sarõ: kibriti.
- ali, qapõsõ açõq: ekmeğine qoç. sexi.
- duru su. - açõq don: torõ don.
- açõq duri.
- açõq, iri addõm: deve dabanõ.
- açõq tamiz: arõn sağõn.
- açõq qapõlõ: qonaqçõl.
- açõqdan gösterilmeyen: qapalõ. müğelleq. mermuz. mübhem. - orasõnõ qapalõ keçdi. - bu
) çox qapalõ. - qapalõ söz. - qapalõ bazar, dosluğu pozar.
- baxdi açõq: yazqulu. yazõqlõ. talehli.
- yayõq danõşõq: her terefli. açõqqöz çalağ. itik. huşlu.
açõqlamaq açlanmaq. anğlanmaq. enqlenmek. enlenmek.
ennilenmek. genlenmek. belinğlemek. ifşa edmek.
meydana qoymaq.
açõqlama e'laniyye.
açõqlatmaq belletmek. ortaya qoymaq. meydana çõxarmaq. - ürek sözün balmir.

açõqlõq aralõq. boşluq. fasile. mesafe. yavanlõq. yayvanlõq.
genişlik. bolluq. inbisat.
- taxda aralõğõ. - aralõğa gedmak: boş yere dağõlmaq.
açõl 1. (için açõlmasõ). geyirme. aruğ (için arõtlanmasõ). 2. açal.
açõq. dik olmayõb alçaq yer. düşük. döşek. 3. yubat. möhlet.
açõla 1. apşaq. apşõq. yapõşõq. çaltõq. genğ. genğ. gen. gen.
şaşa. müteeccib. 2. qõçlarõ aralõ. 3. gevşek. yaramaz. yürümez. gücsüz. açõla. tembel.
açõlõş ağaz. ağõz. başlanõş. başlanqõc. erefe. iftitah. iftitah.
qüvşar. küvşar. koşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars, (< kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq)
- yeni şehrin küşadõ.
açõlõşmaq didişmek. titişmek. dider diderlenmek.
açõlma yayõlma. inbisat.
açõlmaq açõnmaq. döşenmek. yayõlmaq. uzanmaq. tullanmaq.
ayarmaq. ayrõlmaq. azmaq. çaşõnmaq. sapõnmaq. yoluzmaq. döşenmek. yayõlmaq. uzanmaq. açõlõb tö
maq. erimek. eğimek. bellirmek. belirmek. ağarmaq. fõşlanmõş. kesilmek. yarõlmaq. ayrõlmaq. sõ
q. sõrõtmaq. siyritmek. faş olmaq. azlõqlarõn,

açõlmõş
açõm açõmaq
açõmlanmaq açõnğ
açõnmaq

saçuq suçuqlarõn, eyb nuqsanlarõn bir ucdan çõxmasõ, gürünmasi. sõrõnmaq. sõrõtmaq. siyrinmak.
. eşilmak. - güc qazõlan topaq.
- onun suçlarõ sõrõtõr.
- ara açõlmaq:soqumaq. soğumaq. soyumaq. soyuqlamaq.-bir biindan soğudular.
- gizlisi fõşlanmõş, faş olmuş. baqlasõ çözülmüş: içi açõlmõş.
- gözlari balirdi.
- söza döşanmiş: sözü anina boyuna anlatmaq.
1 . şõmarõq. şõmarmõş. safalmõş. yõrtlaq. yartlaq. yarõlmõş. yõrtõlmõş. partlaq. - yõrtlaq göz
açma. yorma. yorum. tafaeül. falaçõlõq.
- bir gizni, sirri, içi açõmaq: sökmak. qoxulatmaq. iylatmak. ifşa edmak. - yarõn onun
işlarin qoxulatacağam. soğumaq. iştahdan düşmak. ürayi vurulmaq.
acõnğ. 1. açõqlõq. yarõnğ. ( çuxurluq. eniklik). 2. yalõnğ. diklinğ. itlinğ. ( diklamanğ. qalğ
q. yayõlmaq. döşanmak. uzanmaq. tullanmaq. -söza döşanmiş: sözü anina boyuna anlatmaq. 2. qazõ

sökünmek. tecziye olunmaq. - daş topraq yağõntõ ile qazõnõr.
açõnmamaq aymaqcõğa. utanmaq. çekinmek. usanmaq. - ayman:
çekin. - aymanmadõ: çekinmedi.
açõş iftitah. erefe.
açõt açtõ. heşti. söke. oyuq.
açqal aşqar. aşqal. açõq. yõrõq. belli.
açqala açõqõna. aşqara ( r <> l ) aşqala. yõrqõn. yõrtõğõna. bellek.
açqarõn açqurun. göy qurşağõ.
açqõçõ perdaxçõ. sõğalçõ. cilaçi.
açqõ perdax. sõğal. cila.
açqõr õşõqlõ.
açqurun açqarõn. göy qurşağõ.
açlamaq enqletmek. enletmek.enniletmek. genletmek.
açlanmaq açõqlamaq. anğlanmaq. enqlenmek. enlenmek.
ennilenmek. genlenmek.
açlaşmq aşlaşmaq. eşleşmek. qazõlõb çuxurlaşmaq.
açlõq döşen. yaylõq. besat.
açmaq 1. taramaq. daramaq. arõtmaq. temizlemek. - saçõn
daramaq. - saqqalõn daramaq. - yün daramaq. 2.
turultmaq. durultmaq. tortõlõ nerseni durdurub, tortõsõn

dibe köçdürüb arõtlatmaq, aydõnlatmaq. tesfiye edmek. 3. tuyurmaq. duyurmaq. ifşa edmek. neşr
mek. -bunlarõ duyurmamalõ. 4. tutmaq. işletmek. - çetir, örtük, perde tutmaq. 5. qazmaq. - q
uyu qazmaq. - kerdini qazmaq.
- qapõ açmaq: { 1 . yol açmaq. örnek vermek. örnek olmaq. 2. başlamaq. teşebbüs edmek. 3
yaraqlanmaq. talaşlanmaq}. 6. ağõzlamaq. başlamaq. 7. aşmaq. eşmek. eşmek. qazmaq. 8. almaq. q
apmaq. feth edmek. - ölker alõb açdõ.
- bağlasõn aç: buxcasõn aç. 9. sõlağlamaq. sõğallamaq. cõlalamaq. perdaxlamaq. keşf edme
arlamaq. yarmaq. 11. başlamaq. 12. yatsamaq. yasmaq. düzeltmek. tesviye edmek. yozma
q. yazmaq. 13. aşmaq. iqdam edmek. emel edmek. 14. yarmaq.
- açõb yõrtmaq: dermek. derimek. taramaq. qazõmaq.
- bütün, toplu narsani açõb saçmaq, ayõrmaq: yolmaq. didmek. - qoyunun yapõqõn (yunun) y
du.
- yuxu yozmaq: açmaq5.- işi yarladõq. - işi yarlamadan işe düşdük.
- yol açmaq: örnek olmaq.
- fal açmaq: tefeüül edmek.

açmaq
açma
açmaz
açmazlõq
açtõ
adamcağõz

- qapõnõ böyük açmaq: ağõr xerce girmek. işi böyük götürmek.
- açõq qapõlõ: qonaqçõl.
- qapõnõ böyük açmaq: ağõr xerce girmek. işi böyük götürmek.
- takõm açmaq: yanqõn tulumbasõn itice qoşdurmaq.
- açõb göstarmak: sõrõtmaq. sõyrõtmaq. siyritmek: çõlpaqlamaq.
1. yormaq. vermek. saymaq. heml edmek. - her kes öz oyun (fikrin) yorar: verer. -
iyiye yormaq: yaxcõya açmaq. 2. ağtamaq. çekmek.
1 . delik. 2. çiy, işlenmemiş toprağõn, yeni ekişi. 3. döşetme. yayma. best. 4. keşf. 5. qüvşa
oşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars. (< kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq). 6. açõm. yorma.
eül. falaçõlõq.
1 . mat. 2. çõxmaz. bünbest. 3. baykut. kitümlük.
açõt. heşti. söke. oyuq. yazõq.

adlanmaq adlanmaq.: - pisa adlanmaq: götülenmek. kötülenmek.
piselmek. pozulmaq. itiham olmaq.
afacan yaramaz. qõlõqlõmus. kaprisli.
ağõllõ güclü. qoca. müdebbir. - qoca xaqan. - qoca bilgin.
aha ! 1. ahan !. ha !. doğru !. gerçek !. 2. işte !. al !. ala !. öyle
ahan ! aha !. ha !. doğru !. gerçek !.
ahar 1. ağar. ağ. axar. acar. ağlõq. düzgün. 2. acar.
aharlamaq axarlamaq. acarlamaq. cilalamaq. sõğallamaq.
ahatlanmaq dincelmek. quşaq atmaq. soyunmaq.
ahextanfars axõxmaq. yağõxmaq.
ahang < axõnc. axõnq. axõş. tezlik. telseklik. telesiklik. te'cil.
ahasta < ağõr asta. ağõr. asta. yavaş. yuvaş.
ahufars < ağõ. ağu. 1. man. eyb. < zeher. 2. < avu: tutuq. me'şuq.
mehbub.
ahust aqust. 1. güneşin toprağõ qõzdõrõp. çiğin quruduğu vaxt.
2. asta. savsa. yavaş. ağõr.
axõr axõr. axar. yumşaq. armõn. mülayim.
axisafars axisafars. < axõş. aheng. axõnq.
axmaq bol. sapõq. sefeh. qanmaz.

axtanfars ajang
ajmaqlanmaq akõla
aq

ağõtmaq. axõtmaq. ağtamaq. axtamaq. boşaltmaq. lütlamak.
< açõnğ. bax > açõnğ.
ajmuqllanmaq. ajmuqmaq. 1. sapmaq. azmaq. 2. kalliği artmaq. keçallanmak. ( k <> ş ) aşõla
. cüzam.
ağ. ağ (< ağõ). 1. dard. - ağõ kasan darõ. 2. ağ (< av) iki tikani avlayan (yõğan, bir yera ga
tika. - şalvar, qoltuq dalağõ, ağõ. 3. pis. - bu işimizda ağ oldu. - ağ oldu işlarimiz. 4. ey
bu sözün ağõ yoxdu. - ağõnõ qaldõr durulsun, ağõnõ basdõr bulansõn. {> akfars. akfars}. 5. ağ
parça, tor. ağrib (özallikla balõğ toru). 6. ahar. ağar. düzgün. 7. tor. örgü. hörgü. hörük. ö
duzağ.
- ağ oy: yansõz fikir.
- ağ ürak: roşandil.
- gümüş kimi ağ. gümüş boyun, bilak, puxaq.
- üz suyu: üz ağõ: namus. abrõ. - bu işdan üzümüzün ağõ ila çõxdõq.
- ağ saqqal qara saqqal: kiçik böyük. har kim. - ağ doğan: sunğur. şunğar.

- ağ damar: sõnõr.
- çala ağ: kölgali ağ: tutqun boya.
- ağ çiçak çeşiti: qar topu.
- çox ağ, samiz olan kişi, cocuq: qar topu.
- ağ doğan: çaqõr doğrul. toğan.
- ağ dombul uşaq: qartopu.
- ağ tavşan: çöl siçanõ.
- tor ağ: ufaq gözlü balõğ ağõ (toru). (iri gözlüsüne " fanya" deyilir.
- ağ ciyar: öggen. irye.
- ağ evli: köçeri el. (qara evli: otraqlõ el).
- ağõ ağ, qarasõ qara: dumduru. saf. - ağlõ qaralõ: rehbe reh. qartalka. çal. alavan.
- azca ağarmõş: qarçõl.
- "aq banğ" sõraca otu çeşitlerindendir.
- ağ atmaq: ağ buraqmaq: tor atmaq. tor qurmaq.
aqa ağa (< ağmaq: qalxmaq). 1. yaşlõ. böyük. efendi. 2. bey.
reis. buyruq. - ulusun ağasõ. oxuyub yazma bilmeyenlere seref ünvanõ. 3. ezizlemek üçün, ağõr,
in olan oğlan uaqlarõna verilen ad.
- xan qapõsõnda, ağ ağalarõn başõ: qapõ ağasõ.
- nanõ anacõ- yan nanõcõnrla arõ analarõn hacõ

- tumruq ağasõ: türme başçõsõ.
- ağac damarõ.
- ağacdan top: tomaq.
- dallarõ kasilmiş ağac kötüyü: qabran.
- meşe qğaclarõndan (direklerinin) bir kiçik çeşiti. dilab. dolab.
- qoşa dolab. - tek dolab.
- ağac karaz: tomaq. at üzerinde daşõnan qalõn bir çomaq.
- ağa bay: böyük qardeş.
- ağ ağa: qere olmayan herem ağasõ.
- ağabay: böyük qardaş.
- iç ağas: vezirlerin baş işçisi.
- bölük ağasõ: jandarma yüz başõsõ.
- tümrüq ağasõ: türme başçõsõ, müdürü.
- qapu ağasõ: devlet qulluqçularõnõn başõ.
- ağa qapusu: yeniçeri idare bölüyü.
- qol ağasõ: yüzbaşõ ile beybaşõ arasõnda bir ünvan. {- sol qol ağasõ. - sağ qol ağasõ}.
- tabur ağasõ: jandarma beybaşõ. aqa xace < xoca.
aqabay ağabay. esi. ağasi. böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş).
aqabay ağabay. möhterem zat.
aqac - döşamalik uzun ağac: yollama direk, kiriş.

aqac
aqacõq aqal
aqalõq

(< ağmaq: qalxmaq).
- orman ağaclarõdan olub, toxunuşu sert, dayanõqlõ, qolay parõldayan, qayõn ağacõna oxşa
görgan. - görgan direk. - görgan kereste. - görgan barmaqlõq.- ud ağac: öt ağac. qoxar. - ağac
: ağac delen. ağaclarõn qabuğun dimdikleyen, qarğada kiçik bir quş. - qumar ağacõ: qõrmõzõ boy
. - qõzõl ağac: bir çeşit urman, meşe ağacõ. - ağac özü. özke. - õlqõn ağacõ: yõlqõnka õlqõn.
yassõ kesilmiş kiriş taxdalar: kereste (< karmak). - tomrum ağaç: kütük. kötük. künde.
- ağac qaqan: ağac dalan: qaqasõ ile ağac qabõğõna çalan
quş.
- yanqõn ağac:geçgin odun.
- gül ağaçlarõnda olan bir böcak: xanõm böcayi: qõrqõmçõ. ağacõq. kiçik ağa. balağa.
axal. 1. axõltõ. axsal. aşqal. kovşal. bekara. zibil. 2. işlek. rayic. yavat olmayan. - yürük
pul. 3. ağalfars < aval. avar. (< avlamaq: tutmaq).
ağalõq. 1. ağalõq. beqlik. neciblik. fezilet. kerem. böyüklük. 2. kibir. qurur. ezemet. 3. com
etlik. 4. atalõq. vizaret. 5. imaret. eyalet başqanlõğõ. 6. tayõlõq. dayõlõq.

böyüklük. döğüşganlik. igitlik. başçõlõq. 7. baylik. böyüklük. idara.
- ağalõq edan: ağasi. - el ağasõ.
- sağ qol ağalõğõ: binbaşõlõq ila yüz başõlõq arasõnda olan darcalarin an yüksayi, bu da
n yüksakdir.
aqan axan. arxan. ravan. arvan. - arvan sular: axar sular.
aqapa ağapa. qadõnlara verilan ad.
aqar 1. axar. qol. yol. tamar. damar. - yağmõr sularõ yerin
damarlarõna işladi. 2. ağar. ahar. ağ. acar. düzgün.
- axar sular durmaq: heç bir na eşitmamak. heç bir qarşõt olmamaq. - işta buna axar su
lar durur. 3. ahar. acar. ağlõq. düzgün. sõğallõ, cilalõ narsa. 4. axmar. xumar. asrik. süzük.
sa. galiş. gediş. 6. axõr. yumşaq. armõn. mülayim.
aqarağlõ axarağlõ. duyqu, hissin axarõ ila. düşünmadan davranan.
iradasiz. dönak.
aqarlamaq axarlamaq. aharlamaq. acarlamaq. cilalamaq. sõğallamaq.
aqarlõ axarlõ. salis. salsuq. sarsuq.
aqarma ağarma. dan. sökan. daluğ. tilu'. şafaq. facr.

aqarmaq ağarmaq. 1. açõlmaq. yuğunub arõnmaq. 2. dan atmaq.
sabah açõlmaq. 3. uzaqdan görünmeye başlamaq. -ulusun baxtõ ağarmağa başladõ. - qara göyde ağa
4. solmaq. sararmaq. 5. bellirmek. belirmek. açõlmaq.- gözleri belirdi.
- ağarmõş dodaqlar: gücden düşmüş kimesne.
- göz ağarmaq: ağlamaqdan, gözlemekden, baxmaqdan gözün qarasõ gedmek. görmez olmaq.
aqartõ ağartõ. bilim. me'rifet.
aqartmaq ağartmaq. 1. aqlamaq. arõtmaq. 2. soldurmaq. boyasõn,
benizin qaçõrmaq.
- üz ağartmaq: yararlõq edmek.
aqartmaq ağartmaq. suya çekmek: beraet edmek.
aqartu ağartu. bilim. tanu. maarif.
aqasi ağasõ. ağalõq eden. - el ağasõ.
aqasi ağasi. bir yerin dolandõranõ, müdürü.
aqasi ağasi. esi. ağalõq, beylik, böyüklük yiyesi olan. ağabey.
böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş).
aqaşçõ keresteçi (< karmak).
aqatma - ağatma davasõ: ağda. - ağda yapõşdõrmaq.
aqaz ağazfars. < ağõz. açõlõş. başlanõş.

aqbal
aqbanu>ars
aqça
aqda
aqdaçõ
aqdalaşmaq
aqdalaştõrmaq
aqdurmak
aqõ aqõq
aqõqmaq

ağbal ( < ağ + bal: tike. parça). yaxud ağbağlõ (< ağ + bağlõ) qadõnlarõn ağlõq, tor baş örtüy
< ağbal ( < ağ + bal: tike. parça). yaxud ağbağlõ (< ağ + bağlõ) qadõnlarõn ağlõq, tor baş ört
- ataman dövründa agçalarõn bir üzüna vurulan doğan şakli: toğra. - yazõmõ toğra oyunu:
yunu: şer men xet oyunu.
- geçar aqça: rivaclõ para.
- sağ aqça: altõn yerine işleyen para. {# pozuq aqçe}. ağda. 1. qarõşmõş, quyuq, qeliz n
me'cun. 2. ağatma davasõ. - ağda yapõşdõrmaq.
- bal ağdasõndan yapõlan halva: qamõş halvasõ. ağdaçõ. me'cun düzelden.
ağdalaşmaq. uqdeleşmek. quyuqlaşmaq. bekişmek. ağdalaştõrmaq. uqdeleştirmek. aqturmaq. ağdurma
uqlaştõrmaq. bekiştirmek.
ağdurmak9. dörcelemek8. çukulö5. çoXõno7. kavlamaQ6. ağõ. man. eyb.
axõq. arõq. barõq. (> barikfars). ince.
1. axõxmaq. yağõxmaq. (> ahixtan). 2. ağõqmaq.
zeherlenmek.: ağõlanmaq.

aqõl ağõl. avõl. 1. uçqurun, nersenin bağõnõn keçdigi yol,
gedik. 2. çevre. mihit. es. huş.
- kiçik ağõl: kom.
- ağli gedmak: alõqmaq. şaşõrmaq. bunğalmaq. bunalmaq.
- ağlin aparmaq: alõqlatmaq. bunatmaq. bunğatmaq. şaşõrtmaq.
- ağla yelkan edmak: ağlõna geleni edmek.
- ağlõ başõnda olmayan: unutqan. talqõn. dalqõn. alõq. gic.-ele o dalğõn kişidir. - dalğ
. - oğlunu itirmesi, onu dalğõna saldõ. - dalqõnlõğõ burax qõl, ayaq üstünde durqõl.
aqõla akõla. aşõla. qora. xure. cüzam. yenir keseli.
- akõla qõrğa: yayõlõb genişlenen yara. aqõlanmaq ağõlanmaq. zeherlenmek.: ağõqma
aqõlõ ağõlõ. (< ağõ). 1. ağman. xesde. 2. qaturlu. qatqõsõ olan. -
qaturlu oq temreni: ağõya bulaştõrõlmiş oq.
aqõllanmaq ağõllanmaq övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek.
huşlanmaq. önceden anlamayõb sonradan anlamaq. böyümek. gelişmek. - uşağõn öqlanmasi çox çeker
evlenen ev yõxar, öqlanibsa evlenir, ev yõğar.
aqõllanmaq ağõllanmaq. 1. çevre uymaq. mihite uymaq. 2. teyitilmek. zekileşmek.

aqõllõ ağõllõ. bilkes. bilqeys. ekeç. usluca. usluc. olduqca
yumşaq. helim.
aqõlmaq ağõlmaq. ağnamaq. evedemek.
aqõlsõz toy. sefeh. sapaq. çiy. yaş. xam. ecemi.- toy kişi.
aqõltõ axõltõ: . axal. axsal. aşqal. kovşal. bekara. zibil.
aqõm ağõm. axõm. 1. ayağõn topuq yanõndaki boynu. - ağõmlõ:
boynu yüksek ayağ. 2. hava.
aqõmçõ ağõmçõ9. ağma9: tutumsuz. davamsõz. qararsõz.
aqõn axõn. ağõn. 1. ağõn. xesis. pinti. kesmük. qõtmõr. qõsmõr. 2.
sürüş. rivac. - sürüşlü para: rivaclõ pul. axõnda olan para. -
sürüb axõn edmak: haydamaq. hay küy ile cummaq.
yağmalamaq. 3. (dağõdõb, qenimet almaq amacõ ile olan
cumuş, hicum). axõn. haydut. çapul. yeğma. ilğar. qaret.
zorba. 4. xesis. pinti. kesmük. qõtmõr. qõsmõr. 5. ağõr.
gülbet. çetin. qolay olmayan. - bele gülbet işlere
qatõlmayõn. - böyle işlere uğraşmaq gülbetdir. 4. axõn.
azmaq. sel. daşõq. daşmõş çay, dere. 6. ağõn. aydõn.
aqõnc axõnc. axõş (axõnş). 1. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. çekişlik.
cezzabiyyet. 2. kök. - bu mahnõ hançõ axõşdadõr: hançõ kökdedir. 3.(> aheng). tezlik. telsekli
esiklik. te'cil. 4.

uyquş. onğuş. unğuş. süzüş. düzüş. tenqiş. tengeş.
uyqun. mutabiq. muvafiq.
aqõnçõ axõnçõ. ilğarçõ.
aqõnq axõnq. axõş. aheng.
aqõnmaq ağõnmaq. dolunmaq. tõxõnmaq. bikinmek.
aqõnsõz axõnsõz. sürüşsüz. rivacsõz. - sürüşsüz mal: rayic olmayan
mal.
aqõr ağõr. 1. mühüm. ehmiyetli. 2. mesuliyyetli. bahalõ.
qiymetli. 3. dözülmez. - ağõr qoxu. 4. xeterli. vexim. - ağõr xestelik. 5. kerih. toqnaqlõ. gü
geden. - ağõr söz. 6. sõxõntõlõ. arqur. - ağõr kişi. şişman. yeke. - ağõr gövde. çapuq olmaya
dil. 7. basqõn. seqil. 8. güc. zehmetli. 9. yavaş. aheste < ağõr asta. asta. yavaş. yuvaş. sav
sa. yavaş. asta. ahüste. 10. ağõn. gülbet. çetin. qolay olmayan. - bele gülbet işlere qatõlmay
. qõran. giran. qõran. - böyle işlere uğraşmaq gülbetdir. 12. aşuq. yaşuq. metin. Batman. patm
. bat. bet. güclü. qalõn. dayaqlõ. iti. samballõ. 13. gevşek. turğun. durğun. bataq. batõq. it
mayan. tutuq. - tutuq kişi. - çizmanin ağõr, qalõn çeşiti: tomaq .- o çox durqun ki.şiymi.ş. 1
ba. qatmar. qatmarlõ. qeliz. bükük. 15.

aqõrasta
aqõrõnca
aqõrõsõ-qõsqasõ
aqõrlama
aqõrlamaq
aqõrlaşmaq
aqõrlatmaq
aqõrlõq

axõr. õsra. son. 16. düşünan. yavaş. mülayim. matin.
- ağõr ağõr: atõm atõm. yavaş yavaş.
- ağõr olan: ağraq. tamkinli. - çox ağrõnca biriymiş ki, bu kişi.
- ağõr başlõ: ciddi. viqarlõ.
- çox ağõr: qurşun kimi.
- ağõr galmak: zor görmak.
- ağõr yerimak: yavaş yavaş, ağõr ağõr davranmaq.
- toyuq axõrõ: kümas. (< küma. qoma) qomaç. qodus.- gün batõr, toyuqlarõ kümsla bala.
ağõrasta > ahasta ağõr. asta. yavaş. yuvaş. ağõrõnca. ağrõnca. olduğunca. vazninca. axõrõsõ-qõ
. ağõrlama. böyütma.
artdõrmaq. sayqamaq. hörmatlamak. öqnamak.
öngnatmak. öğünatmak. ulqatmaq.
ağõrlaşmaq. pozulmaq. qoxumaq. iylanmak. - yemak
ağõrlaşdõ.
ağõrlatmaq.ululamaq. böyütmak. ta'zim edmak. ikram edmak.
ağõrlõq. 1. tutuqluq. yavaşlõq. gavşaklik. turğunluq. durğunluq. bataqlõq. batõqlõq. batalat.
unluqla, iş

görülmez. 2. sõqõntõ. sõxõntõ. siqlet. 3. qara basan. qara
basqan. kabus. 4. kebin. cehiz. qara. kabus. - ağõrlõq
basamaq: qara basmaq. - iç ağõrlõğõ: xestelik. iğ. qem.
kemke. kefsizlik. toqa. mun.
- tutuqluqa neden varmõ.
aqõrşaq ağõrşaq. 1. cehrenin iğdesinin alt yanõna sallanan girde,
yuvarlaq taxda. 2. üzek. çekirdek. çerdek. göbek.
sonğõr. 3. tembel. semirgin.yeyib beslenilen kimse. aqõrşaqlanmaq ağõrşaqlanmaq. yuvarlanmaq.
girdelenmek. şişmek. -
çiban ağõrşaqlandõ.
aqõş axõş. (axõnş). axõnc. (> aheng). 1. tezlik. telseklik.
telesiklik. te'cil. 2. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. çekişlik.
cezzabiyyet. 3. (> aheng). tezlik. telseklik. telesiklik.
te'cil. 4. uyquş. onğuş. unğuş. süzüş. düzüş. tenqiş.
tengeş. uyqun. mutabiq. muvafiq.
aqõş axõş. yaqõş. yaxõş. 1. reviş. 2. qesd. 3. irade. ezimet. 4.
aheng. axõnq.5. iyi gediş. uyqunluq. 6. põrose.
aqõşlõ axõşlõ. 1. iradeli. meqsetli. 2. çeken. çekici. cazib.
aqõt 1. ağõt. ağta. adaq. adax. uca. yüksek. 2. yumrucaq.
yumurcaq. bela. afet. 3. axõtma. icra. 4. axõt. sel.

aqõtma axõtma. 1. leke. heyvanõn alnõndan burnuna sarõ axan ağ
leke. 2. axõt. icra. - heyvan alnõnda olan ufaq axõtma:
saqar.
aqõtmaq ağõtmaq. axõtmaq. 1. ağtamaq. axtamaq. boşaltmaq.
lütlemek. (> axtanfars). 2. doldurmaq. tõxmaq. bikitmek. 3. aqtarmaq. axtarmaq. çatdõrma
q. yetirmek. 4. silmek. sirkitme6. nersenin suvuqun çekmek. 5. avlaq. avanaq. bonğ.
bon. avanaq. şaşõq. şaşqõn. abdal. qefil. 6. süzülmek. 7. tökmek. qoymaq. çekmek. 8. cari edme
eyan etdirmek.
- tar kimi damla damla axõtmaq: sõzdõrmaq. tereşşüh etdirmek. - su küpünden, yağ sõzdõrõ
aqõz 1. uc. qõraq. qõyõ. kenar. - çurum ağzõ. 2. boğaz. keçid. 3.
kebir (be'zi) ayqõtlarõn ucu, iş gören yanõ. - qelem ağzõ. -açar ağzõ. - põçaq ağzõ. 4. iskile
q yer. 5. sõnõr. sõnğõr. merz. hidud. 6. süt başõ. kala. 7. bal, qaymağõn üzü. 8. şifahi. - ağ
söz. söleş. 10. ağaz. açõlõş. başlanõş. 11. gedgel. mübaşiret. 12. yalõm. dil. tire. keserler
cõn yalõmõ.
- ağõz gavşayi: ağõz sözü, virdi.
- ağzõ dadlõ.

- qurd ağzõ: qutuya sandõğa vurulan, qurd ağzõna oxşar özel biçimde yonulmuş helqerece.
- ağõz ila quş tutmaq: olmasõn kimi zireklik göstermek.
- heyvan ağzõna yem vermak: tuşurmaq.
- ağõz dadila yemak: dadõnõ almaq. lezzetle yemek. - ağõz suyu: salya.
- ağõz dolusu qonuşmaq: her gele danõşmaq.
- ağza alõnmaz: yeyilmez. içilmez. tatula. dadula. dadõ kötü. dadõq. dadõqmõş.
- ağzõn damcõğõ, damõ, yuxar bölümü: tamaq. damaq.-dadõ damağõnda qalmaq: ço beyenmek, x
- ağzõ yayvan: ağzõ boş: yanğşaq. geveze. laqõrtõ. - ağzõ yayvan: ağzõ açõq. sarsaq. boş
. -ağõz buruşduran: buruq. - ağõz suyu: salyar. salya. - yavrõ ağzõ: quzi, dana ağzõ kimi açõq
- ağõz patlanğõcõ: ğõcõrlõ saqqõz.
- ağõz araştõrmaq: dolaysõyla, döne döne sürüb söletmek.
- çay, bulaq ağzõ: ayaq. menseb
- ağzõ açõq: şaşõq. çaşqõn. avanaq. mat me'tel.
- ağõz aramaq: danõşdõrõb sözden söz almaq.
- ağõz ağõza: 1. dolu. 2. uyğun. tamtamõna}. mütabiq.
~ _õ.¹ ~ :x- ¹ x . - ~ x _

- ağõza baxmaq: birinin sözüna uymaq. sözündan çõxmamaq. - ağzõ boş: sarsaq. boş boğaz.
- ağzõnõ põçaq açmaz: bõqmõş. tutqun. mükaddar.
- ağõz pürsangi: ağõz virdi.
- ağzõnõ poyraza, yela açmaq: havaya qonuşmaq.
- can ağõza galmak: bõqmaq.
- el ağzõ: xalq ağzõ: şayia.
- ağza düşmak: şayia olmaq.
- ağzõnda dili yox: ağzõ var, dili yox: halim. mazlum. fağõr.
- ağõz tutmaq: susdurmaq.
- ağõz qapamaq: susmaq. söylamamak.
- ağzõ qara: münafiq.
- ağõzla quş tutmaq: çox can atmaq, çalõşmaq.
- ağõz kullanmaq: dil tökmak.
- qurd ağzõ: qutularõn ağzõnda, birbirina keçan doğramalarõ. aqõzlamaq ağõzlamaq.
amaq.
aqõzlõq 1. müştük. 2. yemiş sabatlarinin dibina başõna, qoyulan
dal yapraqlar. 3. axõzlõq. yumşaqlõq. armõnlõq. mülayimat.
aqlama sağu. noha.
aqlamaq ağartmaq. arõtmaq. - sõxõlaraq, gücanib ağlamaq: gözünü
qorasõn almaq: sõqlamaq.

aqlamõş ağlamşõ. ağlayõq. ağlamaq peşesi olan.
aqlamsõq ağlar. hemmeşe ağlar olan, ağlar görünmek.
aqlamsõmaq ağlamsõmaq. dodaq bükmek. yalandan ağlamaq.
aqlamşõ ağlamõş. ağlayõq. ağlamaq peşesi olan.
aqlaşmaq ağlaşmaq. sõzõqlanmaq: sõzlanmaq. sõzõldamaq.
zõrõldamaq. şikayetlenmek.
aqlayõq aqlamõş. ağlamşõ. ağlamaq peşesi olan.
aqlayõş ağlama işi.
aqlõq ağlõq. acar. axar. ahar. düzgün.
aqma ağma9. axma. 1. ağõmçõ9. tutumsuz. davamsõz. qararsõz.
2. şehab. 3. cereyan. 4. ağma. arma. sinec. õsnac. sõkõnc. sikenc (> şekencfars). çin.
- damla damla axma: sõzõ. teqtir.
- tar kimi damla damla axmaq: sõzmaq. tereşşüh edmek. -su küpünden, yağ sõzmaz.
aqmaq axmaq. ağmaq. 1. yõpranmaq. erimek. zayõflamq.
üzülmek. 2. tereşşüh edmek. 3. sõyrõlmaq. - qõlõncõ qõnõndan ağõb yügürdü. 4. açõlmaq. çözülme
budala. 6. işlemek. yürümek. rayic olmaq. işlek olmaq. - hançõ para ölkede axõr.
- axmasada damlõr: yeri dibli eksilib kesilmir. çox gelmesede

aqmaqlamaq
aqmaqlõq
aqmamaq
aqman
aqmar
aqnamaq
aqra
aqraq
aqram
aqrõ

büsbütün kasilmir. yanmasada közayir. yanmasada alõzõr. heç yox deyil.
- ağar düşar: öksürüklü tõksõrõklõ. qalxar enar. marizül hal. axmaqlamaq. bonğsõmaq. bonsõnmaq
lamaq.
axmaqlõq. bonğlõq. bonlõq. safehlik. alõqlõq. mallõq. sõğõrlõq. ablahlik. qalõn qafa. safehlik
yağmamaq. rakid olmaq. - fõrtõna qaldõ. - yel qaldõ.
ağman. ağõlõ. (< ağõ). xasda. axmar. xumar. asrik. süzük. axar. ağnamaq. ağõlmaq. avadamak. ağ
axraq. ağrak. tarlanõn artõq suyunu götüran arx. xandaq. ağram. tartõş. datõş. çaki. vazn. ağr
ncõ. inci. incik. sõzõ. sancõ. acõ. dard. kadar. kasal. urğun. bala. ağrõ. azab. qõyõntõ. dard
alasõz baş. - baş ağrõsõ: başõn balasõ. boş çatinlik. - ağrõlõ baş: balalõ baş. - soğuq urğunu

- ağrõsõz başa qaş basdõ: gereksiz yere qonaqçõ olmaq.
başõna bela axtarmaq. lizumsuz tekellüf.
aqrõlõ ağrõlõ. acõn. acõlõ. sancan. incikli.
aqrõma ağrõma. 1. dirikler, el içinde bir xesteliyin genel
dağõlmasõ. 2. güc. gücenme. ağrõna. - ağrõma getdi.
aqrõmaq ağrõmaq. arõmaq. talõqmaq. talmaq. kesellemek. -
ağrõmağa başlamaq: tutmaq. - başõm tutdu. - üreyim tutdu.
aqrõnca ağrõnca. 1. ağõrõnca. olduğunca. veznince. 2. ağraq. ağõr
olan. temkinli. - çox ağrõnca biriymiş ki, bu kişi.
aqrõnmaq ağrõnmaq. xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek.
yiklenmek. qemlenmek. korlanmaq. çorlanmaq.
pozulmaq.
aqrõsõz ağrõsõz. acõsõz. sancõsõz. incisiz.
aqrõtmaq ağrõtmaq. sõzdõrmaq. sõzõrmaq. sõzlatmaq. incitmek. -
çimdikleyib sõzlatdõ.
aqsaq axsaq. 1. ağsaq. topal. leng. şikest. - şikast (axsaq)
duvara dirsek vurdular. 2. zeif. - axsaq duyğulu: bilgisi az.
3. eksik. naqis. 4. karsõz.
aqsaqqal ağsaqqal. axu. qoca başõ.
aqsal axsal. aşqal. axõltõ. axal. kovşal. bekara. zibil.

aqsõm
aqşam aqşam
aqşamçõ aqta
aqtamaq
aqtarõlmaq aqtarõşmaq
aqtar aqtarma

axsõm. (< axõdan. ağdõran. esriden. keflendiren). suçu. boza.şerab.
- axşam qünaşi: türünci qõzõl boya.
- axşam sularõnda: çağlarõnda. - axşam düşanda: sular qararanda.
- axşam güni: günü öğleden sonraki bölümü. - axşamlar uğurlu: axşalarõz xeyr ola. - dan
xşam. -axşamlõ: her axşam bir işle uğrayan.
1 . axşamlarõn tez yatan. 2. axşamlarõn süren quran. ağta. ağõt. adaq. adax. uca. yüksek. ağta
xtamaq. 1. çekmek. açmaq. 2. yüksetmek. 3. köklemek. 4. ağõtmaq. axõtmaq. boşaltmaq. lütlemek.
axtanfars).
ağtarõlmaq. alõşmaq. uyqurlaşmaq. önqürdeşmek. yolqanmaq.
axtarõşmaq. kullamaq. kollamaq. araşdõrmaq. yoxlamaq.-
geçirin (xatirin) kullamaq.
ağõntõ, xõrda mõrdaçõ. xõrdavatçõ.
1 . büce. büci. bükec. bürkec. dönderme. devirme. 2.
neql. iqtibas.

aqtarmaq ağtarmaq. axtarmaq. 1. daşõmaq. götürmek. 2. alt üst
aqtarmatmaq
aqtartmaq
aqtõ
aqturmaq
aqu aquk
aqust
aquş
edmek. 3. dehlemek. tarazlamaq. 4. onarmaq. te'mir edmek. 5. axõtmaq. çatdõrmaq. yetir
mek. bücetmek. bücitmek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. axtartmaq. buldu
rmaq. boldurmaq. aratdõrmaq. araştõrtmaq. - itenleri buldurun. el emeyi. götürülen işden olan
qazanc. ağdurmaq. quyuqlaştõrmaq. bekiştirmek. ağdalaştõrmaq. uqdeleştirmek. qaynatmaq. tebxir
dmek. axu. ağsaqqal.
ağuk. artuq. - yol uzaq, azõğ yox, yayağ, yükü ağuk (artuq). ahust. 1. güneşin toprağõ qõzdõrõ
xt. 2. asta. savsa. yavaş. ağõr.
köks. qoyun. qucaq. sine. qoğuş.- al qoynuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun q
oyuuna: birbirinin qucağõnda. - o menim qoynuumdadõr: o menimdir. o mendedir.
aquşturmaq ağuşturmaq. bulamaq. belemek. - yağa ağuşmuş kağõz.
aqut ağut. gerek. lazim. lizumlu. vacib.
aqzal ağzal > ezel. başlanqõc.

aqzõna batlamak söz tutmaq.
al yelencik. yel. cin.
- Al Quş: Qõzõl Quş. Doğan. Şunqur. Köğön. Şahin. Şunqar.
- qoyu al don, boya: küren (at).
- al !: aha !. işte !. ala !. öyle !.
- quyu al: qõrmõzõ. tünd, qoyu gilanar boyalõ: qomõt - al şarab: qomõt suci: qõrmõzõ şer
- tuğla alõ: qoyu qõrmõzõ.
- alõq: qõzõl. qõzmõr. qõrmõz.
- al alvan: dür dümen. rehbereh.
- al damqa: xaqanlõğõn en yüksek damqasõ, möhrü. dövlet damqasõ. resmi damqalarõn en böy
- al oy: ters, muxalif ses.
- ala çalan: alqõn. alqõna. alõğna. alac meğrur. kibirli. qurra.
alaca alca. rehbereh. parlaq qõrmõzõ boyalõ. bir neçe rengli:
sumağõ. - sumağõ daş.
- dali alaca: cõf alabula. - alaca qaranlõq: yarõ qaranlõq.
- alaca sõğõrcõq: bir çeşit arõ quşõ. sarõcuq. sarõcõq.

alacaq umac. ümid. tama'. - alacağa göz tikmiş, alindakin vermiş. -
alacaqla ev yõğõlmaz, boğaz tõxõlmaz. - alacaqlõ al, ayaqdan olar. - umacõn alacağõn qõrõlsõn.
alacalamaq boyasõn pozub dağişmak. rahdan ranga salmaq.
alacalanmaq boyasõnmaq. rahbarang olmaq.
- göz alacalanmaq: bulanmaq. qarõşmaq. iyi görmaz oldu. alacalõ alvan. a
lvan. rahbarah.
- alacalõ kağõz.
- alacalõ kağõz.
alacalõq 1. boyasõn. boyamsõ. rahbarang. 2. dayaqsõz. sübatsõz.
3. olasõ. olabilir. ola ki. - qarlarõn arimaya balka sanõrõm olasõ.
alakan4 Sõkõma avuç.
ala 1. açõq göy. - alagöz. - çaqõr ala: küla çalar göy boyalõ göz.
2. bax. bil. bilqõl. dinla. - ala gör. - ala bax.
- ala qõr: qarõşõq boyalõ qõr.
- ala !: aha !. işta !. al !. öyla !.
- ala toran: ala toran.kõre-püsküllatinfõrans: < qri - püs.
- ala: sakilli (s <> ş ) şakilli. xallõ.
- ala uzar arac.
- ala qarqa: qara ila qurşunsi qarqa. - ala göz. bölük göz:

alaqõncõr 1. qancõq. qõncõq. qehbe qõlõqlõ. 2. meyxuş dad. 3. erikle
alõ çeşitli bir yemiş.
alalõ aluğde. alqõn. qarşõq.
alamaq bulamaq. batõrmaq. (> aludanfars).
alamaqcõğa - de almancõğa: deyümezin. diye bilmez. - de almayğu: deye bilermü.
alanğ aranğ. 1. aralõq. 2. xendek. qazõq. 3. çöl. ova. sehra. 4.
ölenğ. cülge.
alan 1. alõcõ. cezzab. 2. qabil. yaxşõ. yaqşõq. gözel. iyi.
müsaid. 3. alõcõ. müşteri. talib. 4. meydan. 5. qarõşõqlõq. gurultu. patõrtõ. 6. qapõcõ. qapan
cazib. -könül (ürk) qapõcõ: dilber. dilrüba. - şeh qapõcõ. 7. alqan. qablan. qablayan. qapan.
. qapõq. tutan. qõsqaç. 8. cövlanqah. çaplanqa. meydan.
- alan talan: qapan qapana.
- alan talan edmak: aran talan edmak: alt üst edmek.
alarğa açõq.
alasõ erek. amac. yiye olunmasõ istenen nesne.
alasõm alõnmalõ. almal. alman. alsõm. lazim.
alatlamaq alazlamaq. ütmek. ütülemek. qõzartmaq.
alavan rehbe reh. ağlõ qaralõ. qartalka. çal.

alavera
alayan alayçõ
alayõş alay

1 . tulumbanõn su çekme işi. 2. bir yerden başqa yere köçürme, daşõma işi. - qapõzlarõ arabada
yendirdik: atatutar: biri atõr biri tutur. - kerpiçleri alavera dama ağtardõq. 3. qarqaşalõq
. qarõşõqlõq. herci merc. - bir alavera qopduki, gel göresen. bulayan. qatan.
1 . mesxere. 2. her kesle oturub eğlenen. şakaçõ. çe'rekeçi. mõtçõl. debeh. eğlence. mesqere.
ulaşlõq. bulaşma. aldatõcõ bezek düzek. - bu çevrenin alayõşõna aldanmaq. 1 . qalabalõq. yõğõn
çoxluğun gösterir. xermen. - bir alay xõrdavat. - bir alay yemiş. 3. debdebeli süren, toy.
- bayram alayi. - toy alayõ. 4. dörd yaya taburdan, yaxud beş bölük atlõdan oluşan qoşun. quru
desde. 5. kesinti. ele salma. mesxerelõğ. istehza. 6. saraqa. serime. eğlence. mesxer
e. - saraqõya almaq: ele salmaq. 7. sef. - alay alaylar bağlandõ qoşunlar düzüldü. 8. cilus. -
xanõn alayõ. 9. ortal. meydan.
- alay alay: quruh quruh.
- alaylõ zabit: esgerlerden yetişme zabit. mekteb görmemiş savaşçõ (# maktabli zabit).

alaylõ
alazlamaq alazlamaq
albağ
albaqlamaq
albay
albay

- alay başõ.
- alayla, hay küyle qurulan nerse: alaylõ.
- alay qolay edmak: ortalamaq. avaralamaq. avutmaq (ağõzda saxlayõb, çeyniyib, ne
utub ne tüpürmek). yubatmaq. te'xir edmek. savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqa
lamaq.
- alay bayi: bir el qoşununun başõ. jandarma başçõsõ.
- alay topu: resmi merasimde atõlan top.
- alay sancağõ: özel günlerde açõlan bayraq.
- alay keçirmak: birinin sözünü dinlerken, başqa nerse düşünmekle uğraşmaq.
1 . debdebeli. kebkebeli. 2. alayla, hay küyle qurulan nerse. 3. eğlenceli süren. 4. q
oşundan, iş içinden yetişmiş görevçi. { mekteblinin qarşõtõ}.
- alazlayõb qoğurmaq qoğurmaq: ütülemek. - sütül ütmak. 1. alatlamaq. ütmek. ütülemek. q
2. qõzqõn demirle yaxmaq.
> ablaq. ablaq. rehbereh.
altaqlamaq. alqaqlamaq. alqatlamaq. yõğmaq. toplamaq. (alay beyi). albey. kolonel. (
alay beyi). albay. kolonel.

alca
alcalamaq1
alçacõq
alçaq
alçaqca alçaqlamaq alçaqlanmaq alçaqlõq

alaca. parlaq qõrmõzõ boyalõ.
tutmaq. qaplamaq. işqal etmak. - duman ortalõğõ tutdu. -bu kanapa çox yer tutur.
1 . alçaq olan. 2. sevci sözü olaraq, azizlamak üzün söylanan sözcük.
1 . aclaf. üzqün. zahlagedmali. 2. haşarõ. aşağõ. asgik. yaramaz. 3. topraq. yer. 4. utunka. d
ağarsiz. 5. uyunti. misgin. dağarsiz. utunka. güstax. 6. qurqaq. namard.
- alçaq könüllülük edmak. yincgalanmak. incgalanmak.
- alçaq yalõm: yalõmõ alçaq: firumaya.
- daha alçaq: alçaraq. az alçaq. alçaqca.
- alçak könüllü: yüğnak. mütavazi.
- alçaqdan görüşmak: alçaq könüllük edmak. qurur edmamak.
- yalõmõ alçaq: kibri qõrõq.
- dik olmayõb alçaq yer: düşük. döşak. açal. açõl. açõq. alçaraq. daha alçaq. az alçaq.
yalvatmaq. kiçiltmak. tahqirlamak.
yalvarmaq.
1. basõqlõq. bayağõlõq. aşağlõq. - bu kişinin bayağõlõğõ ilk sözündan balliydi. 2. köpaklik. d

namerdlik. naehllik. - böyle köpaklik olurmu. - bu
köpakliyi kim çeke biler.
alçalma tevazü'.
alçalmaq aşağõlamaq. değersizleşmek. bayağõlamaq. - qezete
günden güne aşaõõlõr.
alçalmõş qõrğõn. õlõq. qõrõlmõş. aşağlamõş. itiliyi keçmiş. tenezzül
edmiş. - qõrğõn su: çox isdi olmayan. õlõğ.
alçaltmaq küçüklemek. tehqir edmek.
alçanmaq kiçik düşmek. qarşõlõqda bulunamayõb utanmaq.
alçaraq daha alçaq. az alçaq. alçaqca.
alçatmaq kemetmek. basalamaq. tehqirlemek. pislemek. yermek.
yermek. zemm edmek.
alçõ 1. ağartma tozu. - alçõlamaq: ağartmaq. 2. binbaşõ. 3.
boya. - alçõ daşõ: yandõrõlõb alçõ yapõlan daş
aldadan batakçõ.
aldaq 1. allaq. kelekçi. beziqçi. qazõqçõ. dubbaraçõ. hileçi.
tobraçõ. aldanqõc. iğfal. toğlaq. 2. allaq. dönek. sözünde durmayan. - allaq bullaq: allaq mal
q: qarma qarõşõq. 3. kelek. dilab. dolab. qurqu. hile. desise. - öz dolbõn çevirmekden başqa i
bilmir. - buna bir dolab düşünmeli. -dolabõn açmaq: keleyin dağõtmaq. - feleyin dolbõ. - dolab
qurmaq: kelek gelmek. 4. kelek. qazõq. dubbara. hile. -qazõqlamaq: kelek gelmek. - q
azõğa düşmek. 5. duzaq. kevlek. kelek (< kav. kov).
aldamaq arqamaq cõğaa aldatmaq.
aldanan - tez, çox avlanan, aldanan: avanaq. alõq.
aldanc tez inanõr, aldanõr.
aldanqõc aldaq. iğfal. toğlaq.
aldanmaq kiselenmek. tobralanmaq. qapõlmaq. alõnmaq. iğfal
olunmaq.
aldanmaz qurnaz. oyanõq. huşyar.
aldatõcõ - aldatõcõ bezek düzek: alayõş.
aldatmaq alqatmaq. 1. tavlamaq. tovlamaq. tövlemek. tevlemek.
dolamaq. ip bağlayõb dolandõrmaq. 2. soxmaq. - hesaba soxmaq. 3. avutdurmaq. avutlamaq
. tutub, başõn qatmaq. eğlendirib oyalamaq. oynatmaq. dolamaq. baş qatmaq. yozmaq. iğfal e
dmek:. sõğdõrmaq:- bunu cibive sõğdõr bakalõm.
- aldatõb soymaq: tolandõrmaq. dolandõrmaq. aşõrõb meğbun edmek. - çoxlarõ dolandõrmağla keçin
n on tümen dolandõrmõş.
aldatmaq kiselemek. tobralamaq. qayõrmaq. qeyirmek. geyirmek.

alday gülgi. keleke. mesqere.
aldõrmaq 1. qebul etdirmek. - meni onun qulluğuna aldõr. 2. almağa
göndermek. 3. yerleştirmek. sõğdõrmaq. - bunu ora aldõr. -meni bu işe aldõrõn. 4. önemsemek. ö
ek. - heç mene aldõrmadõ. - boş ver aldõrma.
- burnundan qõl aldõrmaq: kömeklik edmemek. qabağõn almaq. dibinden qoğalamaq, men' ed
mek.
- qan aldõrmaq: qan vermek.
aldõrmayan - söza aldõrmayan: vurdum duymaz. çabõq anlamayan.
alğatmaq alğatmaq. 1. qõzartmaq. 2. utandõrmaq.
ali ulu. tansõq. tensix. abõn. aban. avan. yüksek.
alõcõo 1. alan. cezzab. 2. alan müşteri. talib.
- alçõ taşõ. sazõnçõ taşõ.
alõq 1. yubat. te'xir. 2. esir. bulun. 3. allõ. sapõq. sefeh. 4.
meftun. aşiq. 5. rağib. qipte eden. 6. gic. unutqan. talqõn. dalqõn. ağlõ başõnda olmayan.- el
o dalğõn kişidir.
- dalğõn uşaq. - oğlunu itirmesi, onu dalğõna saldõ. -dalqõnlõğõ burax qõl, ayaq üstünde
çox avlanan, aldanan: avanaq. 8. şaşqõn. 9. al. qõzõl. qõzmõr. qõrmõz. 10. çalõq. meczub. 11.
uyqun. üstün. münasib. - o bu işe alõqdõ.

alõqğamaq alan kimi görünmek. almaq isteyişmek. acgözlülük
edmek. heris olmaq.
alõqlamaq alqulamaq. alõqomaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2.
saxlamaq. qorumaq. 3. bonğsõmaq. bonsõnmaq.
sefehlemek. axmaqlamaq.
alõqlaşma bunğama. bunğaqlõq.
alõqlaşmaq bunamaq. bunğamaq. sefehlemek.
alõqlatmaq bunatmaq. bunğatmaq. şaşõrtmaq. eğlin aparmaq.
alõqlõq 1. çalõqlõq. meczubiyyet. 2. bonğlõq. bonlõq. sefehlik.
axmaqlõq. 3. unutqanlõq. talqõnlõq. dalqõnlõğ. giclik.
alõqmaq 1. alqõnmaq. budallaşmaq. axmaqlaşmaq. sefehlemek.
2. şaşõrmaq. eğli gedmek. bunğalmaq. bunalmaq.
alõqomaq alqulamaq. alõqlamaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2.
saxlamaq. qorumaq.
alõqoymaq eklemek. saxlamaq. yubatmaq. dayandõrmaq.
alõqsõz bezeksiz. quru. gecsiz. - quru duvar.
alim bilgec. bilgin.
alõm 1. exz. - alõm satõm: alõş veriş. exz o eta. 2. tutar. hoze.
alõmlõq alacaqlõ. alacağõ olan adam.
alõn - alõn qarasõ: baxtsõzlõq. qara baxlõq.
- alnõn Ha m arõ ratlamõc- õõtanma7

- alõn tirmak: bunqamaq. bunamaq. safehlamak. uşaqlõq edmak.
- alõn yazõsõ: yazqi. yazõ. Qad9r. muQadd9rat. - alõn saçõ: kakil. alnõda olan saç, saça
maşa'l.
- alnõ üsda saxlanõlan: alõnçaq bağõ. alõnçaq. laçak: qaş basdõ. 2. çatqõ. sevgili. dild
alõnçaq alõnçaq bağõ. laçak. alnõ üsda saxlanõlan. qaş basdõ.
alõnqan dağma düşar. har nayi içina alan.
alõnlõ üzlü. utanmaz. qorxmaz. güstax.
alõnlõq 1. qadõnlarõn alna taqdõqlarõ altõnlõ, gümüşlü süs. 2. bir
yerin önünda taxõlan yazõ, tablo.
alõnmaq 1. qablanmaq. qaplanmaq. qabul olunmaq.
qabullanmaq. 2. sõğmaq. içina girmak. 3. mütassir
olmaq. - na tez alõnõrsan bela. 4. dağar tapmaq.
dağinmak. tutunmaq. bahalanmaq. qiymatlanmak. 5.
qapõlmaq. aldanmaq. iğfal olunmaq.
alõnmalõ almal. alman. alsõm. alasõm. lazim.
alõnmaz dağmaz. tutunmaz. galmaz. - söza alõnmaz işlar:
danõşmağa dağmaz işlar.
- ağõza alõnmaz: iğranc, ağõr söz.

- ağza alõnmaz: yeyilmez. içilmez. tatula. dadula. dadõ kötü. dadõq. dadõqmõş.
alõr alqõr. göt. götür.
alõrcasõna soluq soluq. sürpük sürpük. deniz soluğanõ. fõrtõnadan
sonra sekrek sekrek , soluq soluq, alõrcasõna qõyõya gelib çarpan dalğa.
alõş 1. adi. bayağõ. 2. õlõş. medeni. 3. şaftalõ. aluç. 1. yenir.
görnek. verziş. adet.
- alõş veriş alõm saõm.
- görmaca alõş veriş: görmece. görmek şerti ile.nerseni görüb baxmaqla almaq.
alõşdõrõlmõş yõrtõq.
alõşdõrmaq tatandõrmaq. dadandõrmaq. me'nus, me'luf edmek.
mübtela etdirmek. alõşdõrmaq verdişletmek. yavaşdõrmaq. yumşatmaq. öğretmek.
te'lim edmek. te'nis edmek. amuziş vermek.
emişdirmek. emzişdirmek. alõşdõrmaq õlõşdõrmaq. uyarlamaq.
alõşõqõn düşgün. tutqun. düçar. mübtela. - bu alçağõn neyine
tutqun oldun. - tutqunluqdan boşun qõl. - tutqun vermek: tutulmaq.

alõşõq
alõşqan alõşlamaq alõşma alõşmaq
alõşmamõş
alõştõrmaq alõvermak

alşõq. 1. õlõşõq. madaniyyat. 2. akdi. mö'tad. 3. tacrübali. idmanlõ. işlak. 4. adat. - alõşõq
. 5. dab. tab. rasm. usul. - bu elin alşõğõ böyla. õlõş. alõş. madani.
alõştõrmaq. õlõştõrmaq. õlõşlamaq. madanilaştirmak. yõrtõ .
alqõnmaq. etinmak. edqinmak. qõlqõnmaq. olqunmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib olun
maq. qapõşmaq. yiyalanmak. öğraşmak. öğranmak. örgaşmak. örganmak. öğraşmak. varõşmaq. ülfat e
daşmak. yolqanmaq. ağtarõlmaq. tatanmaq. dadanmaq. üns tutmaq. ma'luf olmaq. mübtala olmaq
. yenişmak. yenirmak. öğraşmak. adat edmak. - göra göra göz yenir, geda geda ürak yenir. -gözd
enirmayan, ürakda qalmaz. - tütün çakmaya edinamadim. - bu yasanõ edindilar. görgüsüz. danamsi
tacrübsiz. toy. acami. iş biliksiz. gözü qapalõ. sõnaqsõz. tacrübasiz. acami. torlaq. çiğ. -h
n, torlaq yeğdir.
alõşlamaq. õlõştõrmaq. õlõşlamaq. madanilaştirmak. alõb qurtarmaq.

alõz cõlõz. arõğ. quri.
alõzlamõş qorada. qurada (< quru). qurumuş. zayõflamõş. esgimiş.
yõpranmõş. işe değmez yaramaz. bitmiş. - qorada oyu
(fikir). - qorada qõlõnc. - qorada araba.
alqaqlamaq albaqlamaq. altaqlamaq. alqatlamaq. yõğmaq. toplamaq.
alqan alan. qablan. qablayan.
alqatlamaq albaqlamaq. altaqlamaq. alqaqlamaq. yõğmaq.
toplamaq.
alqatmaq aldatmaq. tavlamaq. tövlemek. tevlemek. ip bağlayõb
dolandõrmaq.
alqatmaq alğatmaq. qatmaq. dağõtmaq. qarõşdõrmaq. (> aloftan).
alqõm - alqõm sağma: göy qurşağõ.
alqõn 1. alqõna. alõğna. ala çalan. 2. alqõn
aluğde. alalõ. qarşõq.
alqõna alõğna. alqõn. ala çalan.
alqõnmaq alõqmaq. budallaşmaq. axmaqlaşmaq. sefehlemek.
alqõnmaq alşõnmaq. iyelenmek. etinmek. edqinmek. qõlqõnmaq.
olqunmaq. qazanmaq. sahab olmaq. alõşmaq. etinmek.
edqinmek. qõlqõnmaq. olqunmaq. adet edmek. qebul
edmek. tesvib olunmaq. - tütün çekmeye edinamadim. -
bu yasanõ edindilar.

alqõr alqõş
alqõşlamaq alqõşlama alqõşlayõş alqulamaq
alquncar
alqun
allaq
allõ
alma
almacõq

alõr. göt. götür.
- alqõş sapartasõ: alqõş gurultusu. - alqõş topu. ellerin qaldõrmaq. dua edmek. alqõşlayõş. al
.
alõqomaq. alõqlamaq. 1. tutub saxlamaq. yubatmaq. 2. saxlamaq. qorumaq. acõ, yabanõ gile
nar.
parlaq, iti alõq boya. pambõğõn qarmõzõya çalan ağ boyamsõ.
aldaq. 1. kelekçi. tobraçõ. 2. dönek. sözünde durmayan.
- allaq bullaq: allaq mallaq: qarma qarõşõq. 1. allaq bullaq. qarõşõq. memzuc. müşevveş.
alõq. sapõq. sefeh.
yuvarlaq nerse. girde. - çene almasõ. - göz almasõ. - kiraz almasõ: çox kiçik alma.
- tomuz almasõ: domalan. dombalan.
- verma alma: erz o teleb.
- beyik alma: tuç. tuş. heyva.
1 . oyluq gemiyinin başõ. 2. çõxõntõlõ gemik. - yanaq almacõğõ. - çene almacõğõ.

almaq 1. qabul edmak. 2. barabar götürmak. - coluğ cocuğuvu al
ged. 3. qazanmaq. ödül almaq. 4. açmaq. qapmaq. fath edmak. - ölkar alõb açdõ. 5. özüna çakmak
edmak. -bu barçõn su alõr. 6. tutmaq. sõğõrmaq. sõğdõnmaq. - bu qab bir kilo alõr. 7. qanmaq.
aq. - al qõl öğüd, qoca fandidan. 8. kasmak. qõrtmaq. qõsmaq. - boyundan alda, anina qoy. 9.
qabil, müsaid olmaq. - boya almayan barçõn. 10. istixdam edmak. - mani bu işa aldõrõn. 11.
qabul edmak. qomaq. qoymaq. - qonaqlarõ hara qoyacaqsõz.
- atõm almaq: atõmõnõ tak almaq: gözatliyarak, ehtiyatlõ davranmaq.
- ala almaq: avõtmaq. ürayin dila tutmaq. oyalamaq. mehribanlõq edmak.
- yerindan almaq: qapmaq. qoparmaq. çalmaq. yağmalamaq. qasb edmak.
- almõş olmaq: tutmaq. ağdinda edmak.
- onun böyük qõzõn kim tutur.
- o qõza elçi göndari, tutula tutulmuya balli deyil.
- adõmõn geri almaq: quşqulanmaq. peşmanlaşmaq.
- almaq satmaq: axz o ata edmak.
- ala almaq: qanõtmaq. akmak. ağmak. razõlatmaq.- kandivi

ak bir az. - akilmadan iş yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmõr. razõ olmur.
- sõnõq duvarõ asqõya almaq: dirseklemek.
- bol bol almaq: avuclamaq.
- içina almaq: avuclamaq. qucaqlamaq.- yelken yeli avucladõ.
almal alõnmalõ. alman. alsõm. alasõm. lazim.
alman alõnmalõ. almal. alsõm. alasõm. lazim.
almaştõrõş çalõş. deği. te'viz.
aloftandars < alğatmaq. qarõşdõrmaq: dağõtmaq. qatmaq.
alov 1. mõzraq ucuna taxõlan kiçik bayraq. 2. yalõn. od dili. 3.
yalav. yal. yalõm. odun, õşõğõn yalõmõ, şu'asõ. (tiğfars< dik).
- alovun oynayõb parlamasõ: yalabõq.
- alovun yanqõtõ, qõzõllõğõ, inikasõ: yanqõn qõzõllõğõ. alovlanma qõzğõnlõq. işti
- qavqanõn qõzqõnlõğõ.
alsõm alõnmalõ. almal. alman. alasõm. lazim.
alşaq alşõq. adet. getir (gat < met > tag) tekir. teqir. tekerlenen,
tikrarlanan nerse.
alşamaq ölşemek. acõqmaqdan dolayõ qöz qararmaq.
alşatmaq ölşetmek. aclõqtan gözü qarartmaq.

alşõq
alşõnmaq
altaq
altaqçõ altaqlamaq
altamaq altanmaq
altõ
altõn

alõşõq. 1. alşaq. adet. getir (gat < met > tag) tekir. teqir. tekerlenen, tikrarlanan ne
rse. - alõşõq, varlõğõn ikinci özüdür. 2. deb. teb. resm. usul. - bu elin alşõğõ böyle. alqõnm
tinmek. edqinmek. qõlqõnmaq. olqunmaq. qazanmaq. sahab olmaq. qapõnmaq. öğrenmek.
aldaq. oyun. kelek. dolab. - oyun edmek. oyun yapmaq. oyun vermak: kelek gelmek.
- oyun çõxarmaq: bir yeni bir nerse ortaya qoymaq. aldaqçõ. oyunçu. kelekçi. dolabçõ. albaqla
q. alqaqlamaq. alqatlamaq. yõğmaq. toplamaq.
üstelemek. alt edmek. yenmek. yõxmaq. alt olmaq. üstelenmek. yenilmek. yõxõlmaq.
- har nayin altõdan biri: danğ. - çana altõ: saqaq. ğebğeb.
- altõn yaldõz: qõzõl suyu ile qablamaq.
- som altõn: doğru, çin altõn.
- altõn qaplanmõş qab: tombaq- tombaq legen.
- altõn topu: çox gözel kiçik cocuq.
- altõn uluq taqa: som sõrmalõ taqa. qõzõl sõrma ile işlenmiş parça topu.

- yaldõz altõnõ: bezek sürülen teyxa altõn.
- altõn yerina işlayan para: sağ aqçe: {# pozuq aqçe}.
- qor kimi altõn.
altõva olmaq çevrilmek. burxulmaq. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek.
alt arxa. geri. son. - bu işin altõ iyi çõxmayacaq. dalõ. - bu
nağõlõn altõ, lap şaşõrdõcõdõr. 2. nerseye tuş olan, tutulan, me'ruz olan. 3. astõn > astinfar
astağ. aşağ. az. kem. 4. damenfars. taman. (< taman. taban). dib. aşağ. asraka. etek.
- altdan geyilan köynek. at köyneyi. iç köyneyi: ter köyneyi.
- altda olan. tekin.
- quyruq altõ: quş kesellerinden.
- alt üst edmak: arayõb daramaq: sorub sorağlaşõb incelemek. tehqiq edmek. - yazõğõn evi
para tapõb almaq (çalmaq) üçün daramõşlar.
- ayağõn altõ: taban. daban. - çox yorulmaqdan dabanlarõm tökülür. - dabanõn berk basan
qalxar.
- top altõ: qala alanõ: qala meydanõ: qala toplarõ üçün açõq, alçaq kiçik yer.
- alt üst edmak: savurmaq. qarõşdõrmaq.
- a\õan altõ1 \/nl õ'iQtõ'õ

- alt üst edmak: aqtarmaq.
- altda olan: altlõq. bastarfars <> bastar <> pastar <> põstõr. yataq. yatlaq.
- top altõ. yel altõ. yağmur altõ.
- alt alta: birbirin altõnda, aşağsõnda.
- alt aşağõ vurmaq: üstelemek. yere çalmaq.
- alta almaq: altamaq. üstelemek. yenmek. yõxmaq.
- alt üst: zir zeber.
- alt olmaq: altanmaq. üstelenmek. yenilmek. yõxõlmaq.
- alt edmak: altamaq. üstelemek. yenmek. yõxmaq.
- alt başõnda: ele altõnda. yanõnda.
- al altõ: gizlice.
- ayaq altõ: yol üsde.
- al altõ: tabe.
- qahvaaltõ: qehnin yanõda yeyilen yemek.
altlõq 1. altda olan. bastarfars <> bastar <> pastar <> põstõr.
yataq. yatlaq. 2. elaltõ. yazarken elin altõna qoyulan qalõn kağaz. 3. kürsi. ayaqlõq. qaide
. oturulacaq yer. -direk kürsisi. - duvar kürsisi.
altmõşlamaq altmõşõna ayaq qoymaq.
altolmaq altanmaq. üstelenmek. yenilmek. yõxõlmaq.

altun gözal.
- altun topõ: bark gözal uşaq. õşõq parasõ.
- altun bayi: çox zangin. altunçõ qõzõlçõ. qõzõlla işlayan.
altunğ (< altõ + danğ). şiş dang. - altunğ bir qõz.
altunmaq edinmak. qabul edmak. razõlaşmaq. - siz bu işa
edinisizmi. - edinmam olsaki san istasan.
aluç şaftalõ. alõş.
aluda olmaq boyanmaq. bulanmaq.
aluda bulaşõq.
aludafars (< al). alalõ. alqõn. qarşõq.
aludanfars < alamaq. bulamaq. batõrmaq.
alufta aluvda. qahba. ruspi.
alunak < alvanaq. külüba. külba. koma. daxma.
aluvda alufta. qahba. ruspi.
alvan < alavan. alvan. alacalõ. rahba rah. ağlõ qaralõ. qartalka.
çal. - alacalõ kağõz.
- al alvan: dür düman. rahbarah. alvanaq > alunak. külüba. külba. koma. da
xma.
amac 1. imlamak, ballamak, nişanlamaq üçün qoyulan simga.
(dirak. toprağ kündasi. daş kimi başqalarõ). 2. yamac.

xiyavanlarda qaldõrõmõn (yaya yolun) yamaclarõna,
yanlarõna düzülan daşlar. 3. buta. uc. tuc. tuş. hadaf.
tamük. arak. alasõ. yiya olunmasõ istanan nasna. 4. tüq.
tük. dük. xal. tokuq. nişan. - oxu düka çaldõ. amaclamaq tuclamaq. tuşlamaq. uclamaq. had
aflamak. tutmaq.
hadaflamak. - topa tutmaq.
aman 1. çağ. vax. 2. fürsat.
amas ötam. ödam. şiş. varam.
ambar < ambar> anbar. qambar. hambar. yambar. yanbar.
buldunõ. boşqa. sarpun. çuxur. tapangü. kandüc. qoya. -
top ambarõ: üç gögartali gamilarin orta qatõ.
- qõrx ambar: çox çeşitli narsalar içaran yer, qab. - onun
çantasõ qõrx ambardõr.
amma 1. bu qadar varki. ancaq. - bilir amma söylamaz. 2. qaldõki.
galalim. galinca. - amma galmiyacakmiş, özü bilir. 3.
şaşõrma sözü. - amma na giclik. - amma yazõq.
amrulmaq amrülmak. sinilmak. çakilmak. sorulmaq.
amşan amşan. quzu darisi.
amuxtanfars < yamatmaq. yamtamaq. öğratmak. amitmak. amcitmak.
amuşmaq çõxõşma. qõnamadan dolayõ apõşõp qalmaq.

an - bir anda: dimde. anda. inde. imde. göz qõpõmõda. qaşla göz
arasnda.
ana 1. kök. kötük. baş. esas. - ana yasa: qanun esasi. - ana
pitik: ana defder. nene.
- ana damar: şahreg. şahdamar.
- anadan olma: doğuş. viladet. tevellüd.
- anasõ ila danasõ ila: hammõsõ. evlikle.
- xanõm nana: 1. böyük nene. 2. qayõn ana.
anaç anaş. kökeş. kötcük. başõc. usluş.
anadamar - anadamar: şahreg. şahdamar.
anaş anaç. kökeş. kötcük. başõc. usluş.
ancaq 1. ele. teyxa. tek. yalnõz. sadece. sirf. mehz. - çöreye
ancaq doğruluqla, inanmaq olmaz. - ancaq senin üçün. 2. amma. feqet. lakin. gücle. çetince. çe
tinlikle. zorla. dara dar. dardarõna. sadece. feqet. yalnõz. hemen. tek. yeni. henuz
. hemen. salt. yalnõz. böyle. bu qeder ki. - ova gedecekdim, ancaq hava qarõşdõ. 3. oncaq.
onca. o qeder. o değin. o tekin. - çox danõşan dil, ancaq olur.- hanuz bitmiş yapõ. 4. dara
dar. dar darõna. tar. - dar qaçmaq. -kendini dar eve atdõ. - dar yetişmek. 5. sirf. - s
irf bir söz de. - men hanuz yetişmişdim ora, o geldi.

- haman birbele param qalmõş.
- haman üç odalõ evmiz vardõr.
- axşam gücla eve çatdõq.
- gücla yetişecek.
- sadaca men geldim. ancõlayõn öyleyse. öyleise. öcürdüse. öylece.
and başõva and olsun: - ölünün gövru: - kor ölür badam gözlü
olur: birini sözde, özde sõxõşdõrmaq üçün söylenen deyim.
anda dimde. inde. imde. bir anda. göz qõpõmõda. qaşla göz
arasnda.
andiçma söz verme.
andõz 1. qõraq yerde olan çuxur. 2. qehbelerin yõğõldõğõ yer.
anduq kafdar yalsõzõna derler.
anğaşa endişe. düşünce. efkar. - bu gün çox düşüncaliyam. - sizin
bir düşncaniz vardõr.
anğma anma. yat. yad. xatirleme.
anğsõrmag asqõrmaq.
ani açanğ.
anõndamaqcõğa andamaqcõğa. gizlice izlemek, dinlemek, güdmek.
anõt 1. yatigar. yadigar. xumaruka. 2. yadigar.

anõz anğõz. kötük. ekin biçildikten son, yere yapşõq qalan çör
çöp, saman.
anq anğ. 1. sanõ. oka. öğe. zehn. zeka. xatir. hafize. 2. anğ.
üzün rengi. beniz. - qara anğli. - buğday anğli.
anqamaq anğamaq. anmaq. tüşünmek. xatõrlamaq.
anqarõ anğarõ. öte. öteye. - anğar banğari: öte beri.
anqõz 1. anğõz. enğiz. yanğõz (< yanmaq: nersenin qarşõtõ).
bitgileri biçenden son, yere yapşõq qalan yanqõlarõ, eksileri, esgikleri, qõrõqlarõ. 2. anğõz.
. ekin biçildikten son, yere yapşõq qalan çör çöp, saman.
anqladõş anğladõş. qandõrõ. tefhim. ifade.
anqlamaq anlamaq. xatirlemek.
anqlanmaq anğlanmaq. enlenmek. enqlenmek. ennilenmek.
genlenmek. açlanmaq. açõqlamaq.
anqlaşõq anlaşõq. uzlaşõq. muvafiqet.
anqlatõ anğlatõ. bildiri. e'lan.
anqlayõş anğlayõş. 1. fehm. derk. idrak. 2. ferasat.
anqman anğman: anlamaz, qanõlmaz durumda olmaq. > nigeran.
nagüman.
anqsalamaq anğsalamaq. yanğsalamaq. yansõlamaq. yamsõlamaq.

anqsõrmaq anğsõrmaq. içden gelen kimi ses çõqarmaq. asqõrmaq.
anqsõrtmaq anğsõrtmaq. asqõrtmaq.
anqsõz ansõzõn. qafil. birden. qefleten.
anqtõrmaq anğdõrmaq. yanğdõrmaq. 1. anlatmaq. başa salmaq. - ona bu işleri andõr. 2. xa
amaq. - ona keçenleri andõr. 3. ölçütmek. işare ile benzetmek. - bir qalabalõq ki qiyameti and
.
anladõlmaq bildirilmek. tefhim edilmek.
anlamaq almaq. qanmaq. anqlamaq. xatirlemek. yalnamaq.
qanlamaq. qanamaq. qanmaq. - dolaysiyla anlamaq:
sezilmek. sõzõlmaq. hiss olunmaq. bellenilmek. - al qõl öğüd, qoca fendiden.
- qazõ qoz anlamaq: yanlõş anlamaq. qanmamazlõq edmek.
- qazõn ayağõnõ anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq. anlamaz tuymaz. duymaz.
eşitmez. qanmaz. düşümeyen. -
vurdum duymaz: çabõq anlamayan. söze aldõrmayan.
anlaşõq anqlaşõq. uzlaşõq. muvafiqet.
anlaşõlmaz - anlaşõlmaz dil: quş dili.
anlaşõlmaz müğelleq. qarõşõq. qarşõq.
anlatõ anlatma. bildiriş. e'lam. xeberdarlõq.

anlatma
anlatmaq
anlayõ anlayõş
anlayõşlõ
anma
anmaq
ansõz
ansõzõn
anuq
apalaq
apansõz
aparan
aparcõ

anlatõ. bildiriş. e'lam. xeberdarlõq. beyan. - anlatmalar: beyanat.
dolaysiyle anlatmaq. sõzdõrmaq. sezdirmek. hiss etdirmek. bellendimek. tanõtdõrmaq. tanõtm
aq. bildirmek.- kendisin tanõmõrdõm, kimsede tanõtmadõ. uquka. oku. oxu. yadaveri. tezekkür.
bilme. biliş. ürfan. bulğu. idrak. eql. fehm. sezgi. seziş. sezme. derk.
anqlayõşlõ. anğlayõş. ferasatlõ anğma. yat. yad. xatirleme. anğamaq. tüşünmek. xatõrlamaq. apa
nsõzõn. birden. anqsõz. 1. birden. apansõz. avansõz. qefleten. patadaq. patadan. - patadan
, patadaq bir qonaq geldi. - patadan işgiller çõxdõ. 2. qafil. hazõr. apuq. apqu. yapuq. y
apalaq. günde. gombul. tombul. iri. avansõz. ansõz. ansõzõn. birden. aparcõ. qõyan. mücri. apa
n. qõyan. mücri.

aparõlmaq
aparmaq
apartmaq apaz
apazlama
apazlama
apazlama apõşdõrmaq
apõş
apõşmaq
ap

iladilmak. götürülmak. göndarilmak. keçirilmak. sürülmak. - bir gözal yaşam sürülür. - ötaya i
götürmak. qoparmaq. aşõrmaq. çalmaq. çapmaq. -üzdan aparmaq: üzüntürmak. üzmak. darsatmaq. aşõ
mak. hazf edmak. ( p <> v ) avaz. ovuc. - bir apaz buğda. 1. ( p <> v ) avazlamaq.
ovuclamaq. 2. gaminin yelkani, yeli avuclamõşõ, şişmiş olub, yavaş gemasi. avuclama. gaminin
yelkani, yeli avuclamõşõ, şişmiş olub, yavaş gemasi ila oluşan yõrqa, lapa, yalpa. qapazlama.
yöndan asan yel
yapşatmaq. 1. yormaq. tangitmak. 2. langarlamak. langar salmaq.
yapõş. 1. yapşõ. bandar. liman. 2. çatlaq. qõçlarõn çatlõğõ. oyluğun, budun iç üzü. - apõş ayõ
aq.
yapşamaq. yapõşõb qalmaq. aldan düşmak. yorulmaq. tangimak. acizlamak. langimak. duraqlamaq.
1 . (ab. op. ob. yob. yop) 1. çoxluğu göstaran sözlar. 2. üp. rangda barkitma ilgaci. - üp ür
q. ae paq. 3. lap. vurqulama yanõsõ. baş sasliya uyaraq bu biçilari alõr. -

apiyi: lap yaxcõ. - ipinci: lap nazik, gözel. - apaçõq: büsbütün
açõq. - apansõz: birden. yadda olmayõrken. beğteten.
apqu apuq. yapuq. 1. titik. çalağ. iti. 2. hazõr. anuq.
apşaq apşõq. yapõşõq. çaltõq. açõla. 1. qõçlarõ aralõ. 2. gevşek.
yaramaz. yürümez. gücsüz. açõla. tembel.
apşõq apşaq. yapõşõq. çaltõq. açõla. gevşek. yürümez. yaramaz.
gücsüz. tembel. qõçlarõ aralõ.
apuq apqu. yapuq. 1. titik. çalağ. iti. 2. hazõr. anuq.
apul yapul. qaz kimi yanlarõn basa basa yerimek. - apul apul
yerimak.
ar üz qarasõ. namussuzluq. şerefsizlik.
arab < yarab. yõrõq. üye. üzv. - bu toplumun yarablarõ.
araba - araba qapõsõ: qaraj qapõsõ.
- tomuz arabasõ: bir çeşit yaraqlõ araba.
- top arabasõ qoşularõndan olan cübbaxana sandõğõ:
toparlaq.
- top arabasõ: top daşõmağa iki tekerli, alçaq araba.
- arabanõn düz oxu: üzak. - araba iqi: araba oxu. - sapan iqi: sapan oxu. - iqi
daşõ: değirmenin alt daşõ.
arabaçõ daşqaçõ. faytunçu. qoşaç. qoçaç. (< qoşmaq).

arabaq
arac
araçõ
araçõ
arada araq
ara

arabağ. veter. qutr. cocuğun, qadõnlarõn qõçlarõ arasõna qonulan cõnda. esgi. pampers. ala uza
yaq. vesile. qõlõc. ayqõt. ebzar. - bu ayaq işe gelmez. - dişden düşmüş, işden çõxmõş ayaq. -
ayaqõn qõr, yaraqõn al.
1 . aralõq. ortalõq. ortada gezen. gezeyen. quşe. bucaq. -bucaq qõyõcõ: araçõ serraf. - bucaq
tõcõ: aralõqda gezen satõcõ. 2. dellal. daver. qurnalõq. ortaççõ. böyüklerin qatõnda olub, işl
aralõqçõ. qulluqçu. qolluqçu. qõrna. - baş qõrna. - ikinci qõrna.
sõrada. iken. esnada. - geldiyim sõrada asladõm. 1. ara. arqaq. ara. arak. arqaq. (ari
k: çataq. her neyin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). 2. arax. su. bitgilerden buxarlatmaq
alõnan qoxulu su.- gül suyu. arqaq. araq. ara. arak. arqaq. (arik: çataq. her neyin o
lduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). 1. meydan. orta. sehne. orta. uza. uzay. feza. 2. fürset.
let. fürset. qurşunun qonan aralõğõ. atõm. mesafe. 3. eleqe. munasibet. - aram yoxdu. - arasõz
: münasibetsiz. pullarõ ortaya qoy. 4. aralõq. 1 . aralõq. qonaqlarõn, görcülerin qonağõ, otaq
a ile

selamlõq arasõnda olan otraq, oda. 2. aralõq. qõrnalõq. xaqanlarõn sarayõnda, iç ağasõ, nöker
rõn bulunduğu yer, özgü dayre. 3. aralõq. gözetleme odasõ.
- ara açõqlõğõ: narazõlõq.esna. - bu arada: bu aralõqda: bu esnada.
- ara vermedi. - arasõz: aravermez: layenqete.
- ara açõlmaq: pozuşmaq.
- işi ortaya qoymadõlar. aralõq. - bir aralõq: bir fürsetde, boşvaxda: bir arada.
- ara pozulmaq, soyuqlamaq. - bir biinden soğudular.
- ara sõra: arada sõrada: aralõq aralõq. herden. be'zen.
- ara açõlmaq:soqumaq. soğumaq. soyumaq.
- arada dağlar var: çox ayrõm var. çox ferq var.
- araya girmak: tõqõlmaq. soxlaşmaq.
- aralõq tapmadõm.
- ara ara: aralõq aralõq: vax vax.
- bol ara: bol, gen meydan.
- ara ara: gah gah. vax vax. ara sõra. arada sõrada. ehyanen.
- ara sõra: arada sõrada. ara ara. gah gah. vax vax. ehyanen.
- arada sõrada: ara sõra. ara ara. gah gah. vax vax. ehyanen.
- aralarõnõ bulmaq: müsalihe edmek. sazqaşlamaq.
ca7icman

- bir arada: birlikda. camian. bir fürsatda, boşvaxda.
- aradan çõxarmaq: bir işin ortasõnda başqa işi qurmaq.
- ara qoyumaq: arasõ, ardõ qõrõlmaq, unudulmaq.
- arada qalmaq: görali, masul olmaq. öhdasina düşmak.
- aradan keçmak: axmaq. carayan edmak. araya girmak: vasita olmaq.
- araya getmak: ortaya alõnmaq. nazari diqqata almaq. qarşõlamaq. tavaccüh edmak.
aralamaq 1. bölmak. ayõrmaq. kasmak.- tarlanõ bölmak. - başõnõn
saçõnõ bölmak. 2. ortalamaq. meydana qoymaq.-pullarõmõzõ ortaladõq.
aralanmaq yõrõlmaq. azacõq yarõlmaq. çatlamaq.- çiban yõrõldõ.
aralanmaq seyraşmak. taki yalnõz qalmaq.
aralaşmaq dağõlmaq. seyralmak.
aralatmaq qoğmaq. sürmak. tard edmak. nafy edmak. - yaramaz
kişilari kanddan sürdülar.
aralatmaq dağõtmaq. seyratmak. aralõq edmak. arasõnõ açmaq.
aralõ 1. açõq. seyrak. aralõq. seyrak. açõq. - aralõq diş. 2.
aralõqlõ. boğunaq. boğuq. kasik. (# sağõnaq). 3. ortalõ.
fazalõ. uzalõ. uzaylõ. 4. qõrõq. kasik. münqate.
aralõqçõ araçõ. qulluqçu. qolluqçu. qõrna. - baş qõrna. - ikinci qõrna.

aralõq ara. 1. boşluq. açõqlõq. fasile. mesafe. - taxda aralõğõ. -
aralõğa gedmak: boş yere dağõlmaq. 2. dehliz. bir neçe otaq arasõnda olan kiçi açõqlõq. - qapu
ra. fürset. bir aralõq: bir fürsetde, boşvaxda: bir arada. - aralõq tapmadõm. - aralõq aralõq:
ax vax. 4. kesme. qõrma. inqita. 5. aralõ. seyrek. açõq. - aralõq diş. 6. yarõ qapalõ. - qapõy
ed: kipleme, ört. 7. buraxma. kesim. terk. te'til.-derslerin kasimi. 8. fürset. - a
ralõq bulmaq: fürset tapmaq. 9. aralõq. esna. - bu aralõqda: bu arada: bu esnada. 10. or
talõq. araçõ. ortada gezen. gezeyen. quşe. bucaq. -bucaq qõyõcõ: araçõ serraf. 11. qonaqlarõn,
n qonağõ, otaqõ. iç oda ile selamlõq arasõnda olan otraq, oda. 12. qõrnalõq. xaqanlarõn sarayõ
ağasõ, nöker qulluqçularõn bulunduğu yer, özgü dayre. 13. gözetleme odasõ. 14. alanğ. aranğ. o
an.
- aralõq aralõq parõldamaq: yõldõramaq. - bucaq satõcõ: aralõqda gezen satõcõ.
- aralõq aralõq: ara sõra: arada sõrada: herden. be'zen.
- aralõqda: bir işin ortasõnda.
- aralõq, dolanbac çarşõ, bazar: ordu bazarõ. rasta bazar. arasta

- aralõq bulmaq: fürset tapmaq.
- aralõq edmak: arasõnõ açmaq. seyretmek.
- qoyma aralõq: perde. ur. hayil.
aralõqlõ aralõ. boğunaq. boğuq. kesik. (# sağõnaq).
aral 1. birbirine yaxõn olan adalar (cezireler) varlõğõ, heyeti,
yõğnağõ. arşipel. 2. adasõ çox olan deniz.
aramaq yinmek. sormaq. yoxlamaq. baxmaq. değmek. - ağõz
aramaq: danõşdõrõb sözden söz almaq.
- gazinib aramaq: dönüşdürmek. qurdalayõb tapõnmaq.
- incadan inceye aramaq: elemek. eleklemek- inca alamak: dibine darõ ekmek.
- arayõb daramaq: alt üst edmek. sorub sorağlaşõb incelemek. tehqiq edmek. - yazõğõn evi
para tapõb almaq (çalmaq) üçün daramõşlar.
- gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq: qovalamaq. qoğalamaq. arxasõna düşüb tutmağa çabal
klemek. gözlemek. te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dek qoğaladõ. - işs
bir iş qoğalõr. - fürset qovalamaq. - kendi menim yoxluğumu qovalõr.
aramiş dinic. qoyu. qerar.
aram ortum. dinlenme. hizur.

aramqah qonaq. oturaq. turaq. duraq. mesgen.
aran - aran talan edmak: alan talan edmak: alt üst edmek.
aranğ alanğ. 1. aralõq. 2. xendek. qazõq.
aranõlõr rivaclõ. geçer. satõlõr.- geçar mal.
arasatmaq aralatmaq. qoğmaq. sürmek. terd edmek. nefy edmek. -
yaramaz kişileri kendden sürdüler.
arasõz 1. aravermez: layenqete. davamlõ. vere. kesmeksizin. bir
düzüye. müttesil. 2. bir düzüye. hemen. ele o çağ. -
haman söyler.
arasõzlõq sõqlõq. fasilesizlik. darlõq. bitişiklik. - ağaclarõn sõqlõğõ,
görmeye qoymur. - sõqlõğ orman. - bizim mehelle çox sõqlõqdõr: evler bir biri üstüne çõxõr.
arassalama arõtlama.
arasta 1 . aralanmõş, ayrõlmõş bölük. (başdan seslinin düşmesi ile)
rasta. - kürekçi arastasõ. 1. aralõq, dolanbac çarşõ, bazar. ordu bazarõ.
araşdõrmaq kullamaq. kollamaq. yoxlamaq. axtarõşmaq. - geçirin
(xatirin) kullamaq. - ağõz araştõrmaq: dolaysõyla, döne döne sürüb söletmek.
araştõrtmaq aratdõrmaq. axtartmaq. buldurmaq. boldurmaq.- itenleri buldurun.

aratdõrmaq . tapõşdõrmaq. (itgini) yindürmek. buldurmaq. boldurmaq.
axtartmaq. araştõrtmaq. - itenleri buldurun.
araval avara. aravõc.
aravermaz arasõz: layenqete.
aravõc avara. araval.
arayan arzulayan. aruzlayan. arzõlõ. aruzlõ. isteyen. istekli.
dileyen. dilekli. telebkar.
araycõ yoxlayan. müfettiş.
arayõş - arayõş aparmaq: dibin çõxarmaq. ne var ne yoxunu aranõb
eşinib alõb vermek. kökden incelemek. qazõnmaq.
arbaq arpaq. ovsun. büyü. üfür.
arbaqçõ arpaqçõ. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. caduger. sehirçi.
arbamaq arpamaq. ovsunlamaq.
arbamaq arpamaq. ovsunlamaq.
ardanfars arõtlayan < arõtlamaq. sumaqpalan. süzgec.
arancfars arõş. < ariş (< armak: uzanmaq). qolun dirsekden aşağ
bölümü. arabanõn, daşqanõn qolu.
arõ dal. tal. çõplaq. yalõn. sade. düz. - dal daban: dal ayaq:
ayaq yalõn. - dal qõlõnc: qõlõncõ qõnsõz. qõnsõz qõlõnc. qõlõncõ
çõxarmõş. - dal börk, dal qavuq: sarõqsõz.
- arõ bayi: arõlarõn qõlavuzu.

arõdan arõq
arõqlamaq arõqlatmaq arõqlõq arõqlõq

- bir çeşit arõ quşõ: sarõcuq. sarõcõq. alaca sõğõrcõq.
- gagac arõ: ağõlõ arõ.
- körpe arõnõn yetirdiyi ağ bal: oğul balõ.
- oğul arõ: beçe arõ. yeni yetişen arõ.
- yaban arõ: sarõca.
- arõ qoğanõ: çox qalabalõq yer.
1 . silici. temizleyen. nezafetçi. 2. arun. arõn. süzgec. arõt. arõn. 1. desdemaz. 2. tesf
iye. 3. temizlik. nezafet. tethir. 4. yalõn. sade. 5. etsiz. yõrağ. zayõf. 6. tamam. tey
xa. büsbütün. lap. 7. axõq. barõq. (> barikfars). ince. 8. arõğ. quri. cõlõz. alõz. quru. etsi
uru kişi. - quru cocuq. -quru öksürük. - quru yemiş. - quru soyuq. - quru hava. 9. arõğ. kin.
10. arqun. qutus. qutsal. temiz.
- çox zayõf, arõq, quru: qurğaz.
- quru, arõq kimsa: qağõn. qaqõn. yõraqlamaq. zayõflamaq. yõraqlatmaq. zayõflatmaq.
arõğlõq. quruluq. zeiflik. - bu cocuğun quruluğu. duruluq. saflõq. temizlik. sadelik. arqal.
üzal. hüzal. üzüklük. zayõflõq.

arõqmaq arõl
arõlmaq
arõlmaycõğa
arõlmaz
arõmaq
arõn
arõnõş

arğõmaq. 1. ati yağõ süzüb qurumaq. çõlqaçmaq. cõlõqlaşmaq. zayõflamaq. 2. yorulmaq. düşgünmak
liş.
arõmaq. 1. qalxmaq. düzalmak. iyilaşmak. şafa tapmaq. dirçalmak. 2. kandi kandini yermak.
irilmak. qayqõdan titramak.
arõlmaz. azalmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz.- arõlmaz kasal. arõlmaz ağrõya düşdük.
arõlmaycõğa azalmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz. - arõlmaz kasal. arõlmaz ağrõya düşdük.
arõlmaq. 1. arõnmaq. kasaldan qalxmaq. toxdamaq. 2. ağrõmaq. talõqmaq. talmaq. kasallamak.
3. qalxmaq. düzalmak. iyilaşmak. şafa tapmaq. dirçalmak. 4. ağrõmaq.
arõt. arõq. 1. dasdamaz. 2. tasfiya. 3. tamizlik. nazafat. tathir. 4. yalõn. sada. 5.
arna. arõnma. yarõn. yarna. yarõnma. kaffara. - bunun arõnõ kima düşür: bunun kaffara kima düş
yõrt. tamiz. lakasiz. bütünka. tamiz. - arõn sağõn: açõq tamiz. 7. qurqa. qõraq. har bir qarşõ
q, qõraq. silgiş. paksazi.

arõnlamaq ayõrtlamaq. seçmak.
arõnlõq sili. tamizlik. nazafat.
arõnma arõn. arna. yarõn. yarna. yarõnma. kaffara. - bunun arõnõ
kima düşür: bunun kaffara kima düşür
arõnmaq 1. arõmaq. kasaldan qalxmaq. toxdamaq. arimak.
ağilmak. utanmaq. silqişmak. 2. qusl edmak. su
tökünmak. qusl edmak.
arõnmaz arimaz. ağilmaz. utanmaz.
arõnmõş kadrimka. kamrit. gamrilmiş. - kadrim atka: daridan üzülmüş
at.
arõslõ arõzlõ. arsulu. şahvatli.
arõsu arõzu. arsu (< ar + su). arilik suyu. mani. şahvat.
arõş ariş. (< armak: uzanmaq). boyluq. boy ipliyi. tar. qolun
dirsakdan aşağ bölümü. arabanõn, daşqanõn qolu.
(arancfars).
- arõş arqaq: ariş arqac. toxumanõn yanlamasõna atõlan iplari.
arõt arõq. arõn. 1. dasdamaz. 2. tasfiya. 3. tamizlik. nazafat.
tathir. 4. yalõn. sada. 5. qal. tasfiya.
arõtõnmaq qallanmaq. tasfiyalanmak.
arõtlama arassalama:

arõtlamaq ayõrtlamaq. temizlemek. qallamaq. arõtmaq. tesfiye
edmek.
arõtlayan ardanfars (< arõtlamaq). sumaqpalan. süzgec.
arõtmaq 1. aqlamaq. ağartmaq. 2. taramaq. daramaq. açmaq.
temizlemek. - saçõn daramaq. - saqqalõn daramaq. - yün daramaq. 3. qallamaq. arõtlamaq. te
sfiye edmek.
arõyan - incadan incaya arõyan: saylaqan. seçen. qurdalayan. -
saylaqan qõz. daza geder.
arõz 1. murtaz. 2. perhizqar. 3. zirek. çalaq. oyaq. 4. hazir.
arõzlõ arõslõ. ersulu. şehvetli.
arõzu arõsu. arsu (< er + su). erilik suyu. meni. şehvet.
arq arx. güh2. su yolu. avlaq. ivlek. evlek. evlek. bir gölden
axan suyu götüren yol. çay. õrmaq. ayaq. cedvel. suyun
yerde axmağõndan açõlan iv. iz. gevir. kevilmiş. oyuq.
arqac arqaş. toxumanõn enine atõlan iplik. atqõ. - dağ arqacõ:
dağõn yassõ tepesi. - erişin üstüne gelen arqac: atqõ.
arqaclamaq arqaşlamak. 1. arğac atmaq. atqõlamaq. 2. sarmaq.
arqadal arğadal. arğõd. arğõdal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqadaş . qoldaş. yardaş. yardaq. qonõşõlan. semir. yoldaş.
yandaş.
arqadaş yamaq. maavin.

arqadaşlõq arxadaşlõq. tostluq. dostluq. adaşlõq. arxadaşlõq. kendlik.
ketlik. düzlük. sedaqet.
arqaq 1. araq. arik. ara. ara. arak. arqaq. (çataq. her neyin
olduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). 2. arxaq. teavün
arqa arxa. 1. alt. geri. son. iz. 2. şefi'. - arxasõz qaldõm. 3. xelef.
4. himayet. 5. iltimas. 6. nesl. - arxadan arxaya.
- bu işin altõ iyi çõxmayacaq. dalõ. - bu nağõlõn altõ, lap şaşõrdõcõdõr. - izina dönmak
dmek. -arxa. hami. arxa vermak: dayanmaq. istinad edmek: 7. arxasõ sõra. ardõ sõra. dal
ba dal. müteaqiben. geriden bağlõ, müttesil. 8. dalõ. quyruq. 9. sõrt. eğin. - quyruqun tut. -
quyruqun qõr.
- arxaya doğru: dala. qõçõn. gerisin. gerisin geri. - qayõq qõçõn qõçõn yanaşdõ. - etek
yib) qõçõn qõçõn çõxõb geddi. - qõçõn qõçõn gelmek: sümsük sümsük, yavaş yavaş birinin yanõna
- arxasõna düşüb tutmağa çabalamaq: qovalamaq. qoğalamaq. gizli örtülü, qaçaq nerseni ar
klemek. gözlemek. te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dek qoğaladõ. - işs
bir iş qoğalõr. - fürset qovalamaq. - kendi menim yoxluğumu qovalõr.

- narsanin arxasõna qatõlan narsa: quyruq. - bu işin quyruğun tapmalõ.
- arxadan arxaya: gizlice. belli edmeksizin.
- arxasõnda dolaşmaq: axtarmaq.
- arxa vermak: dayanmaq. sõrtlamaq. kürek vermek. arqal arõqlõq. üzal.
hüzal. üzüklük. zayõflõq. arqalamaq arxalamaq. aşõrtmaq. aşõrmaq. artlamaq. bitirmek.
maq arxalamaq. tayaqlamaq. dayaqlamaq. desdeklemek.
teqviyet edmek. - qapõnõ arxadan dayaqla. - bu dermanlarõ
yeyib, güclü yemelerle dayaqlanõn. - ordunu dayaqlamaq. -
ölke iqtisadõn dayaqlamaq.
arqalaşmaq arxalaşmaq. eşleşmek. yollaşmaq. yoldaşmaq.
arqalõ arxalõ. birle. vasitesi ile. - ne birle bunu yapacaqsõn. ne birle
geldin.
arqalõc arxalõc. çul. daşõq çulu. hambal çulu.
arqalõq arxalõq. 1. cõlõqqa. 2. kerik. qollu, qolsuz, yarõm etek
geyim. kot. xot.
arqalõ - dağ qoyunu. yaban qoyunu.
arqamaq cõğa aldamaq. aldatmaq.
arqamaq arqamak. sarmaq.
arqan arxan. axan. ravan. arvan. - arvan sular: axar sular.

arqar boynuzundan bõçaq yapõlan dişi dağ keçisi.
arqaş devamlõ. yapõşõq.
arqaya arxaya doğru. götin. gerisin geri. seyri qehqerayi. - götün
götün döndi.
arqõd arğõd. arğõdal. arğadal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqõdal arğõdal. arğõd. arğadal. dağ beli. boğaz. keçid.
arqõmaq arğõmaq. 1. arõqmaq. eti yağõ süzüb qurumaq.
çõlqaçmaq. cõlõqlaşmaq. zayõflamaq. 2. yorulmaq.
düşgünmek.
arqõn < armaq. harõn. yorqun. düşgün. zayõf. zeif. dermansõz. -
arqõn darğõn.
arqõş 1. kağaz. mektub. name. 2. kervan.
arquqaq aruqa. aruqqa. tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe.
hotel. dinceliş yeri. müsafirxana.
arqun arõq. qutus. qutsal. temiz.
arqur sõxõntõlõ. ağõr.
arquri - arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek.
arquri erquri. eğri. qõlõnc. çapõq. çarpõq. - qõlõc bacaq. - arquri
kişi. - arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek.
arlanmaq utanmaq.
arlõ qara. ayõblõ. - qara üz. - üzü qara.

armõn axõz. axõr. axar. yumşaq. mülayim.
armõnlõq axõzlõq. yumşaqlõq. mülayimet.
armud - armud çeşiti: boz doğan.
armuz iki nersenin arasõnda olan çatlaq. gemi qaplamalarõ
arasõnda olan çatlaq.
arna arõn. arõnma. yarõn. yarna. yarõnma. keffare. - bunun arõnõ
kime düşür: bunun kaffara kime düşür
arnaud - günry arnaud eli: tosqa
arnayõl4 erekce4. ten4. özel. mexsus.
arpa - arpa tobrasõ: köynük.
- arpa samanõ: heyvan yemi.
- arpa suyu: bire. pirve. abco.
- arpacõ quşu: her şeye boynanan, tabe olan kimse.
- yaban arpasõ: yulana oxşar bitgi. arpağan.
- yalavac arpasõ: qõlcõqsõz arpa.
arpacõq 1. göz qapağõ ucunda çõxan qabarcõq, sivilce. 2. her
nede olan kiçik baca (tüfengin amac gözü, fotoqrafõrõn gözü kimi)
- arpacõq soğan: kiçik, dayanõqlõ soğan çeşiti.
- arpacõq soğan: kiçik, dayanõqlõ soğan çeşiti. arpaçõ - arpaçõ göyarçini:
qulu.

arpağan yulana oxşar bitgi. yaban arpasõ.
arpaq arpağ. ovsun. bügü. bükü. sehir. arbaq. büyü. üfür. -
bügü yapmaq: ovsunlamaq. - bügü pozmaq: ovsunu
çözmek.
arpaqçõ arpağçõ. arbaqçõ. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. caduger.
sehirçi. bügüçü. bükücü. ovsunçu. sehirçi.
arpaqçõlõq arpağçõlõq. sehirçilik. bügüçülük. bükücülük. ovsunçuluq.
arpalamaq (heyvan) arpa keseline tutulmaq.
arpalõq heyvan dişlerinde yaşla silinen izler. bu silinti ile onun
yaşõ bellenir.
- arpalõğõ silinan at: çox yaşlõ at.
- verilan atõn dişina (dişinin arpalõğõna) baxmazlar. arpamaq arbamaq. ovsunl
amaq.
arpqçõ bügüçü. büyüçü. ovsunçu.
arsõz qaltaban. pezeveng. namussuz. şarlatan. qaltaban.
şaqõlban. yalançõ. namussuz. utanmaz. edebsiz. yõrtõq. sõrtõq. heyasõz. yõrtlaz. qorxmaz. utan
yatmaz. güstax. kepek. namussuz. üzsüz. üzü berk. utanmaz. -arsõz üzsüz kişi.

arsõzlõq şarlatanlõq. qaltabanlõq. şaqõlbanlõq. yalançõlõq.
namussuzluq. üzsüzlük. üzlülük. utanmazlõq. heyasõzlõq.
arslan - arslan quyruqu: bitgi adõ. fõrasyon.
- qardan arslan: arslan gösterişli, içi boş nerse. gücsüz nerse, kimse.
arşõn arşin (< armak: uzanmaq). 1. barmaqlarõn ucundan
omuza qeder uzanan boy ölçüsü. 2. basaqlarõn, addõmlarõn arasõ. addõm. - arşõnõ böyük: yeke ad
açõq addõmlarla, çapõq yerimek. ayax götürmek. 3. sayac. ölçü. hesab. 4. quruntu. xulya.
- yarõm arşõnlõq ara ölçüsü: attõm. atõm. ayaq.
- iki atõm boyu vardõr. - yarõm arşõn: qolun dirsekden aşağõ bölümünün yarõsõ. oniki bar
arşõnlamaq arşinlamak (< armak: uzanmaq). açõq addõmlarla, çapõq yerimek.
arşõnlõq arşinlik. bir arşõn boyu olan.
arta arda. 1. çavuşlarõn elde tutduqlarõ değnek. 2. ak. - arta
vurmaq. artalamaq. ekletmek. yamamaq. 3. eklem. ekleme. nersenin olduğuna artõrõlmõş nerse
. - qezete artasõ, eklemesi: vije name.

artala ardala. 1. daşõqa. daşqa. qatarõn, tõraktorun arxasõna
bağlanan çanğ. lapek. 2. atõn sağrõna salõnan şilte.
artalamaq arta vurmaq. artlamaq. ekletmek. yamamaq.
artamaq 1. sona qalmaq. dalõ qalmaq. 2. ölenlerden sonra
artõğõna yaşamaq. 3. artõq gelmek.
artamaq yubaltmaq. te'xir edmek.
artan 1 . beqaya. 2. fazil. 3. qalan. qalma.- gece yemeyinden
qalma heç bir ne yoxdur.
artara ardara. devam. tetabö'. - ardarasõ kesilmedi.
artaradan ardaradan. dolaysiyle. dalsõcan. bilmünasibet.
artdõrmaq sayqamaq. ağõlamaq. hörmetlemek.
artõq 1. aşqõn. geçgin. mütecaviz. esrüclğa. asrucõğa. aşõru. ek.
elave. izafe. yeğen. üstün. - yeğan qazanmaq üçün oyun oynamaq: qumar oynamaq. - altmõşdan aşq
tõq galmak: - bu il gelimiz sarqdi. - ölçüden sarqanlar. 2. buraş.
pox. zayid.
- har nada olan artõq: azõq.
- artõq qalan: qalan. qalõntõ. beqiyye.
- artõq sõxõlmõş: sõm sõqõ: çox dar. artõqõna azõlõ. daşqõn. çõlqõn. - aşõqam
qalõntõ. beqiyye.

artõn - ardõn ardõn: arxa arxa. gerisin geri.
artõrõlmaq aşmaq. çoğalmaq. üstalamak. keçmak.
artõrmaq artmaq. atqõlamaq. qoşmaq. yapõşdõrmaq. yaxõşdõrmaq.
yaraştõrmaq. şarik edmak. - tanrõya yardõmçõ qoşmaq.
art ard. 1. son. sonra. alt. maba'd. 2. dagirmana buğdanõ
azar azar tökan quni, qõf.
- art aradan: uzaqdan uzağa. dolaysõyla.
- art qaşõ: ağrak önü. yahar qaşõ: yaharin ön arxasõnda olan belli yüksak yerlari.
- ard arda: tez tez.- sõqõ sõqõ galib gedir.
- ardõ kasilmak: sona varmaq.
- artsõz arasõz: ardõ arasõ kasilmaksizin: davamlõ.
- ardõnca: ardõ sõra.
- art ayaq: qõç ayaq. geri ayaq.
- ardõ sõra: arxasõ sõra. dal ba dal. mütaaqiban. geridan bağlõ, müttasil.
artlamaq 1. artalamaq. arta vurmaq. aklatmak. yamamaq. 2.
aşõrtmaq. aşõrmaq. arxalamaq. bitirmak.
artma fazla. quş sõçan poxu.
artmaq 1. artõrmaq. qoşmaq. yapõşdõrmaq. yaxõşdõrmaq.
yaraştõrmaq. şarik edmak. - tanrõya yardõmçõ qoşmaq. 2.

artuq aruq
aruqa
aruqqa
arun
aruz
aruzlayan
aruzlõ
arvad

artõq qalmaq. geri dönmek. tepmek. yeniden itileşmek. üdreşmek. - yara tapdi. - ondanadan,
birdana qalmadõ. ağuk. - yol uzaq, azõğ yox, yayağ, yükü ağuk (artuq). 1. (için arõtlanmasõ).
me. 2. xesde. iqleş. sökelke. kesel. kesil. iğlik. iğçilke. sağ olmayan. - aruq ar. - aruq d
indi: xesde yarõqdõ: dinceldi.
arquqaq. aruqqa. tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe. hotel. dinceliş yeri. müsafirxana. aruqa
tüşerge. düşerge. düşek. tüşe. düşe. hotel. dinceliş yeri. müsafirxana. arõn. 1. gözel. iyi.
süzgec. 3. comerd. iyid.
arzu. isteme. istem. arama. dileme. dilek. teleb. - arz o talab: verme alma.
arzulayan. arzlõ. aruzõlõ. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
arzõlõ. arzulayan. aruzlayan. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
- ar arvad: yatdaş: yatqaş. bir yatanlar.
- ar arvad: qarõ qoca. - qarõ qoca qavğasõ. qõsqancõlõq qavğasõ arvan arzõlõ
arzu
arzuçak arzukeş
arzulamaq
arzulanmaq arzulayan
arzulu
arzuman
arzumandfars

arxan. axan. ravan. - arvan sular: axar sular. aruzlõ. arzulayan. aruzlayan. istey
en. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
1 . isteyiş. dilenc. istek. xahiş. teleb. könül. istek. qibte. istek. aruz. isteme. iste
m. arama. dileme. dilek. teleb. -arz o talab: verme alma.- kime qibta edirsiz. -
arzu çakmak: özlemek. müştaq olmaq. - tam arzu ila: min can ile: tam istekle. 2. arzuka
: çaqal - arju. arzukeş. özlek. müştaq. arzuçek. özlek. müştaq.
esmek. öksimek. istemek. susamaq. çekişmek.- dayağa susamõş. - dadlõya susamõş.
- üreyin ne asir.
- asmasa varmaz, asmasa azmaz.
- çox arzulamaq. üzerine titremek: çox özlemek. istenmek. teleb olunmaq. niyyetlen
mek. aruzlayan. arzõlõ. aruzlõ. isteyen. istekli. arayan. dileyen. dilekli. telebkar.
heveskar. istekli. talib. > arzumandfars. heveskar. istekli. talib. < arzuman. h
eveskar. istekli. talib.

arzusuz asabqorcõğa asan asav
asavlõq
asayõn
asdõrmaq
asdõrmaq
asfars
asgeri asõ
asõcõ

könülsüz. istaksiz.
asapqorcõğa. 1. quzu qõzartmasõ. 2. qoyun onqurasõ. asõcõ. salb edan.
asi. taqi. daği. yağõ. salqaş. sarkiş. azğõn. qõyaq. hünkür. qudurqan. vahşi. azqõn. yaba. - a
larõ yaraşdõrmaq, alõşdõrmaq üçün qapadõqlarõ yer: qoşuqluq. quşqu. quş kimi ürkma. qorxu. ürk
ara. gedgeda. çakdirmak. gardirmak. parda kimi uzatmaq. - nardivanõn başõna bir sarqõ gard
irmali. 1 . azdõrmaq. ucadan sallamaq. 2. dara çaktirmak. daratmaq. (< aç. açmaq aracõ). a
z az.
1 . düşman. yavõ. yav. yava. yağõ. asav.taqi. daği. yağõ. salqaş. sarkiş. azğõn. 2. fayda. kul
bir asõsõ (kullanõşõ) var ya yox. 3. hayta. hayda. haydut. xaylaz. haylaz. yağõ. 4. qazanc. 5
. yaruq. fayda. qoşuq. 1 . öz asõsõ dalõnca olan. öz manfaatin güdan. 2. asan. sal edan.

asõq 1. sallaq. avara. 2. salõntõ. quşqu. şegg. şübhe. -
salõndõda: sağlam olmayan. asõlõ. şeggili. şübheli. - işimiz salõndõda.
- asõq üz: quraq. tutuq. kibritçi. qaşqabaqlõ. asõqlõ asõğlõ. asõlõ. karlõ.
eetli
asõlõ 1. asma. sallaq. - asma köprü. 2. avsuq. avusq (> avizfars
< av). avuz. aslaq. tutqun. vurqun. salqun. düşgün. 3. faydalõ. elveriş. 4. meelleq. 5. me
slub. selb olunmuş. 6. asõğlõ. karlõ. menfeetli. faydalõ. 7. salõndõda. sağlam olmayan. şeggil
. - işimiz salõndõda.
asõlõq sallaq. 1. me'tel. 2. cinsi ilişgiden sallaq, naqis olmaq.
asõlõş israr. israrla isetemek, teklif edmek. müsellet oluş.
asõlmaq 1. aslõq. israr. - nedir bu aslõq. te'kid. 2. sarqõlmaq.
asmanõlmaq. asqanõamaq.
- üzü asõlmaq: qirpilenmek. kirpilenmek sertleşmek. kirpi kimi büzülmek.
asõlmaq sarõlmaq. tutunmaq. tutub yapõşmaq. temessük edmek.
tevessül edmek. - barmaqlõğa tutunmaq. - ipe tutunmaq. -
qapõya tutunmaq.
asõntõ hava. te'liq. te'liq. te'xir. - iş asõntõda qaldõ:sonraya
qoyundu.

asõramaQ tarbiyalamak. darlamak. baslamak. yedirmak.
asõv (sõv <> võz) > avizfars < aslaq. aslõq. sõrğav.
asõvaş (sõv <> võz) avizeşfars. aslağõş. aslõğõş. salğavuş. savarõş.
döğrüş.
as az. yüksak. uca.
asqalalõ qayalõ.
asqamaq yasqamaq. yaraqlamaq. hazõrlamaq.
asqanõlmaq sarqõlmaq. asmanõlmaq. asõlmaq.
asqanlamaq asmanlamaq. asmaq. sarqõtmaq. - qurşağõn ucunu sarqõt.
asqõ 1. bazak olaraq narsadan sallananlar. sallanõb bazayan
nalar. 1. sallaq. - asqõ õşõq: luster. 2. yubat. ta'xir. ta'viq.
3. dayaq. dirsak. - sõnõq duvarõ asqõya almaq.
- iki qulaqlõ paltar asqõsõ: qoç buynuzu
asqõr ayqõr. atqõr. damõzlõğõ qõrõlmõş, atõlmõş at.
asqõrmaq anğsõrmaq.
asqõrtmaq anğsõrtmaq.
aslaq 1. avsuq. avusq (> avizfars). avuz. asõlõ. tutqun. vurqun.
salqun. düşgün. 2. salõndõli. sallaq. oturaqsõz. müallaq. qeyri sabit. - salõntõli yapõ. - sal
aslaq köprü. -salõntõli kişi. - salõntõli õşõq: azalõb çoxalan õşõq. 3. avizfars <
ocu; oclm oõ r/~õ *a \ /

aslaqõş
aslanmq
aslõq
aslõqõş
asm
asmaq

aslağõş. asõvaş (sõv <> võz) avizeşfars. aslõğõş. salğavuş. savarõş. döğrüş.
serinmek. sarqõmaq. uzanmaq. eğilmek. - pencereden sarqõmaq.
aslaq. avizfars < asõv. sõrğav. 1. . asõlmaq. israr. - nedir bu aslõq. te'kid.
aslõğõş. asõvaş (sõv <> võz) avizeşfars. aslağõş. salğavuş. savarõş. döğrüş.
- asm kasalinin (soluğan keselinin) itisi: yelpik.
1 . asmanlamaq. asqanlamaq. sarqõtmaq. sallandõrmaq. -ölütleri (qatilleri) sallandõrõn. - qu
rşağõn ucunu sarqõt. 2. taxmaq. ilişdirmek. rebt edmek. qoymaq. tikmek. - tutunu (perde) q
ornõça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax.
- üstüna taxmaq, asmaq: taxõnmaq. quşanmaq. - üzük, süs, bezek taxõnmaq.
- narsadan asõlõb sallanan tikalar: quyruq. - quyruqlu don.
- quyruqlu kot. - quyruqlu saçaqlõ.
- çakib uzadaraq asmaq: germek. - perdeni gar. - çarşabõ üstüne gardi yatdõ.

asma asõlõ. sallaq. - asma köprü. çardağa asõlmõş asõlmõş üzüm
ağacõ. üzüm ağacõ.
- asma budamaq: yersiz söz söylemek.
- asma yarpağõ: dolma yarpağõ.
- asma qabağõ: qabağõn çardağa alõnan uzun bir çeşidi. asmanõlmaq sarqõlmaq. asqanõ
q. asqanlamaq. asmaq.
sarqõtmaq. - qurşağõn ucunu sarqõt. asnğarmaq haylazlaşmaq. işden uzaqlaşmaq. asrağamaqcõğa
sigatmak. asirgamak. 1. qorumq. - tanrõ
asirgasin: asrasõn. 2. rehm emek. acõyõb vurmamaq.
diriğ edmek (< darõğlamaq). 3. qõymamaq. qõsmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradõ: ağzõn açõb
danõşmamaq. düşünb daşõnõb danõşmaq. - parasõna
asigamayan: asramayan: xerclemek.
asraka damenfars. taman. (< taman. taban). dib. aşağ. alt. etek.
asramaqcõğa asrağamaqcõğa asigatmak. asirgamak. 1. qorumq. - tanrõ
asirgasin: asrasõn. 2. rehm emek. acõyõb vurmamaq.
diriğ edmek (< darõğlamaq). 3. qõymamaq. qõsmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradõ: ağzõn açõb
danõşmamaq. düşünb daşõnõb danõşmaq. - parasõna
asigamayan: asramayan: xerclemek.

asrucõğa
asruq asta
astağ astana
astanğ
astan
astar
astinfars astõn
asudanfars asur

esrücõğa. 1. aşõru. artõq. 2. en sonra. en sonunda.
axirinde. axiri.
- bu dünya anidr asrü.
asrük. serxoş < sarquc. salquc. sarqur. salqur. kefli. aheste < ağõr asta. ağõr. yavaş. yuvaş.
hüste. savsa. yavaş.
astar. astõn > astinfars. aşağ. alt. az. kem.
1 . xanaga. ölke kürsisi. baş kend. paytexd. 2. şeher. -
astanalõ: şeherli. 3. eşik. etebe.
astan. bargah. eşik. qapõ.
astanğ. bargah. eşik. qapõ.
1 . (# üz). - astarõ üzünden bahalõ. (< as. ast: alt: aşağ). 2. paltarõn iç üzlüyü. 3. sõva, b
altõndan vurulmuş qaba qat. 4. astağ. astõn > astinfars. aşağ. alt. az. kem. 5. astarlõq bez.
boğasõ.
< astõn. astar. astağ. aşağ. alt. az. kem.
> astinfars. 1. astar. astağ. aşağ. alt. az. kem. 2. yaşõn. yaşõrõn. gizli. gizlin. elatõ. ela
xefiyyen. 3. az. kem. eksik. - astõn gelir.
< açõnmaq. bax > azur.

aş 1 . (eş < daş). qoşluğu, qoşalõğõ, daşlaşmağõ çoxalmağõ
gösterir (# aş. eş: eşilmeyi, açõlmağõ gösterir). 1.eş: eşilmeyi, açõlmağõ gösterir. (# aş. aş
- sütlü aş. sütlac.
- un aşõ: buğra. buqrağanõ.
aşaq 1. astõn > astinfars. astar. astağ. alt. az. kem. aşağõ.
alçaq. değersiz. bayağõ. damenfars. taman. (< taman. taban). dib. asraka. alt. etek. - aşağ
kişi. - aşağ atmaq: aşağõya atmaq: yabana atmaq. etibar edmemek. - aşaq almaq: düşürmek. yõxma
. malat.
- aşağ el:çüçe adamõ. sokaq takõmõ. evam.
- aşağõ fõrlanmaq: yuvarlanmaq.- qablama qazan tõnğõr mõnğõr, yuvarlandõ, aşağõ gurladõ.
- üzü aşağõ: üzü quyi. üzü toprağa.
- yuxarõ aşağõ: öte beri.
- aşağõ yuxarõ: teqriben.
- yuxarõdan aşağõ: başdan ayağa.
aşaqõ 1. bayağõ. bayağ. adi. - bayağõ bir yemek yapmõşdõ. -
bayağõ kişidir. 2. haşarõ. alçaq. esgik. yaramaz.
- baş aşağõ: tepe üsti. göt baş.

aşaqõlamaq
aşaqõlõq
aşaqlamõş
aşaqlõq
aşam
aşan aşar aşarmaq
aşbar

etmek.
- aşağõ endirmak: sarqõtmaq. salqõtmaq.- kovanõ quyuya sarqõt.
- aşağõya enilmak: sarqõmaq. salqõmaq.- çatõdan (seqifden) dörd qendil sarqõrdi.
aşağõlamaq. alçalmaq. değersizleşmek. bayağõlamaq. -qezete günden güne aşaõõlõr.
bayağõlõq. bayağlõq. aşağlõq. adilik. - bayağlõğõ gendan ballidir.
qõrğõn. õlõq. qõrõlmõş. alçalmõş. itiliyi keçmiş. tenezzül edmiş. - qõrğõn su: çox isdi olmaya
yağõlõğõ ilk sözünden belliydi.
(< aşõrmaq. aşamaq). 1. aşrõm. aşlõq. içmeli yemeli. 2. aşõran. içen. yiyen. 3. cezb işi. 4. ç
hedd.
aşma. tecavüz eden. - başdan aşma işler. açar. amil.
aşõlamaq. qatmaq. aşõrmaq. qarõşdõrmaq. - bunuda ona
aşõr, aşar.
( r <> z ) aşpaz.

aşçõ aşçõlõq
aşdõrmaq
aşev
aşgar olmaq
aşgar
aşgara
aşõ
aşõq

aşpaz. - aşçõ yemayi: aşpaz pişiran yemak. usta yemayi. -aşçõbaşõ: aşpazbaşõ. - aşçõ tükanõ: y
aşlõq. aşpazxana. mibbağ. matbax. 2. aşpazlõq.
1 . açdõrmq. eşdirmak. qazdõrmaq. 2. qaçdõrmaq. qoşdurmaq. talastirmak.
aşöy. aşlaq. aşçõlõq. aşlõq. aşpazxana. mibbağ. matbax. ballirmak. balirmak. zahir olmaq. - ço
alirdi. -balirin gizli sirlari.
açõq. günaş kimi. bu iş çox açõqdõr: günaş kimidir. açõq. saxlamsõzõn. gizlimsizin. alani. 1 .
biyali. 2. yetak. peyvand. 3. qoşma. peyvand. 4. raviş. usul. qayda.
- aşõ boyasõ: aşõ daşõ: duvarõ boyamaqda, işlanan qõrmõzõ, sarõ topraq.
1 . eşq. savük. sevik. sevgili. mahbub. yaşõq. õşõq. sevinc. aziz. 2. aşik. eşik. qapõ önüna,
kalarina dayanmõş ağac, daş basamağõ, saggisi. 3. narsanin üzarina qalxõb çõxmõş. 4. quyuq. ki
. qatõl. qalõn. bõkõt. põkõt. 5. maftun. alõq. yanõq. uruq. vuruq. vurqun. vurulmuş. düçar. gi
- o ikisi uruq urluqdular: aşiq

me'şuqdurlar.
- aşõq edmak: telirtmek. deliletmek. çõldõrtmaq. vurqunlatmaq.
- aşiq olmaq.: vurqunlanmaq. telirmek. delilmek. çõldõrmaq. urulmaq. vurulmaq.- qõza
urulmaq.
- men sene yanõq, sen mene yanõq.
- hap bir qoyun aşõğõyõz: hamõmõz birik.
- aşõğõ bak oturmaq: aşõğõcüt oturmaq: işleri ras gelmek.
- aşõq atmaq: aşõq oynamaq. - aşõq gemiyinin dörd üzden biri: bağ.
aşõqan aşqan. aşnaq. aşna. aşina. 1. bildik. bilinen. me'ruf.
mearifeli. 2. > aşyanfars. aşõlanmõş yer. yerleşmiş yer.
otraq. qalaq. yuva.
aşiqana yanõkõr. - aşiqana davranõş: yanõkõr davranõş.
aşiqlik yarlõq.
aşõqlõq quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kesafet. qatõlõq. qalõnlõq.
bõkõtlõq. põkõtlõq. põxtõlõq.
aşõqmaq acõqmaq. telesmek.
aşõqtõrmaq acõqtõrmaq. telestirmek.
aşõl > acil. meze. (xõrõm xõrda qarõşõq quru yemiş). teneqqülat.
aşõla > ( ş <> k ) akõla. cüzam. akõla, qora. xure. yenir keseli.

aşõlamaq aşõlamaq
aşõlama
aşõlanmaq aşõlaram aşõlõ aşina
aşõnaq aşõndõrmaq
aşõnqan
aşõnma
aşõnmaq

1 . yeteklemek. aşlatmaq. peyvend vurmaq. 2. yedirmek. yetirmek. 3. aşarmaq. qatmaq.
4. aşlamaq. eşlemek. qoşlamaq.
(suyu soğutmaq) beceri. besri. beseri. becerilmiş. barvarõ. perveri. yeni aşõlanmõş. - bağdaki
malarõ sulamalõyõq. yoluğmaq. sirayet edmek. öyrederem.
1 . güclenmiş. berkimiş. 2. tez. telsik. ecele ile. aşna. aşnaq. aşqan. aşõqan. bildik. biline
me'ruf. mearifeli.
aşna. aşõnqan. (< aşõlanmõş: bellenmiş). bildik. tanõdõq. qazõmaq. qaşõmaq. qõraşmaq. qõraşlam
. sürtmek. yeditmek. apartmaq. hezf edmek.
- birinin qapusun aşõndõrmaq: çox gedib gelmek. aşna. aşna. (< aşõlanmõş: bellenmiş). bildik.
laq. yalama. köhne. yetik. - yalaq mal. eşinmak. 1. qazõnmaq. silinmek. 2. tanõşmaq. tanquşm
aq. aşnalanmaq. aşnalõq elde edmek. 3.

yenmek. yeyinmek. oyulmaq.- ip quyunun bilezik daşõn yenmiş.
aşõnmõş aşõnma. yalaq. yalama. köhne. yetik. - yalaq mal.
aşõrõcõ qõrõq. ipi qõrõq. tolandõrõcõ. dolandõrõcõ. aldatõb
soyğunçuluq eden. namussuz. şerefsiz. - çoxlarõ dolandõrõcõya yem (mal) olur.
aşõrõ aşuri. 1. öte. mavera. - daniz mavarasi yer: deniz aşõrõ.
deniz ötasi. 2. atlayõ. atlaya atlaya olan. - gün aşõrõ: bir gün olub, bir gün olmayõb. - bir
hen bir yox. - ev aşõrõ: bir ev hen, bir ev yox. aralõ. 3. öteli. fasileli. - gün aşõrõ gelib
di meni. 4. iğfal. yozu. - aşõrõ işlar: yozan işler. 5. qõyaq. beter. fövqülade. mubaliğeli. -
el. qõyaq zengin. - qõyaq bağadur. - gün aşõrõ: iki günda bir.
aşõrõlmaq aşõrmaq. keçirmek. 2. çalõnmaq. oğurlanmaq. 3.
atlanmaq. savulmaq. 4. sürgün olmaq. tebid olmaq. def olmaq.
aşõrmaq 1. aparmaq. götürmek. qoparmaq. çalmaq. çapmaq. 2.
aşõrõlmaq. keçirmek. 3. atõqlatmaq. savmaq. keçirmek. -bu ağõr bela atõqladõq.
- aşõrõb mağbun edmak: tolandõrmaq. dolandõrmaq. aldatõb
soymaq.- çoxlarõ dolandõrmağla keçinir. - ondan on tümen dolandõrmõş.
aşõrmaq 1. utmaq. köçürmek. hirsle yemek.- bir bulut pilovu
köçürdü. 2. aşarmaq. qarõşdõrmaq. - bunuda ona aşõr, aşar.
aşõrma aşõrtma. 1. aşõrtmaq. keçirtme. 2. yeher bağõ, bendi.
qulan. 3. çalõnmõş. oğurluq. mesruq. 4. nersenin
üstünden keçen. - aşõrtma, aşõrma yemşek.
aşõrtma aşõrma. 1. aşõrtmaq. keçirtme. 2. yeher bağõ, bendi.
qulan. 3. çalõnmõş. oğurluq. mesruq. 4. nersenin
üstünden keçen. - aşõrtma yemşek.
aşõru esrücõğa. asrucõğa. artõq.
aşõt barõş.
aşõtlamaq barõşdõrmaq.
aşõtmaq aşlamaq. büküb tikmek. barõşmaq.
aşqal ( l <> r ) aşqar. 1. açqal. açõq. yõrõq. belli. 2. axsal. axõltõ.
axal. kovşal. bekara. zibil.
aşqala ( l <> r ) aşqara. açqala. açõqõna. yõrqõn. yõrtõğõna. bellek.
aşqan aşõqan. aşnaq. aşna. aşina. bildik. bilinen. me'ruf.
mearifeli.

aşqar 1. ( r <> l ) aşqal. açqal. açõq. yõrõq. balli. 2. haşari.
yaramaz. rkhat durmaz.
aşqar aşkar. balinğ. açõq.
aşqara ( r <> l ) aşqala. açqala. açõqõna. yõrqõn. yõrtõğõna. ballak.
aşqõn 1. geçgin. mütacaviz. artõq. - altmõşdan aşqõn. 2. çakin,
haddin aşmõş. - aşqõn daşqõn. 3. uşqun. keçi qulağõ. 4. çabuq, iti yeriş. yüyrak. yorğa. 5. aş
l ayağõnõ qoşa qaldõrõb, yügrarak gedan at, dava) -aşgini açõq at. 1. taşqõn. daşqõn. coşmõş.
aşlaq aşlõq. aşev. aşöy. aşçõlõq. aşpazxana. mibbağ. matbax.
aşlamaq aşõlamaq. aşlamak. qoşlamaq.
aşlaşmaq açlaşmq. eşlaşmak. qazõlõb çuxurlaşmaq.
aşlatmaq 1. yetaklamak. aşõlamaq. peyvand vurmaq. 2. yedirmak.
yetirmak.
aşlõq 1. azõq ambarõ. 2. aşlaq. aşev. aşöy. aşçõlõq. aşpazxana.
mibbağ. matbax. 3. aşrõm. aşam (< aşõrmaq. aşamaq). içmali yemali. 4. zaxira. 5. hibubat.
- aşlõq ( hibubat) olçüsü: dağar. bu ölçü "batmana" tay yer
ba yer dağişir.
- aşlõğõn (hibubatõn) iç darisi, qabõğõ: qabcaq.

aşlõqçõ aşma
aşmaq
aşna
aşnaq
aşnalanmaq aşnalõq
aşnuq aşöy

aş, yemek ilei ile uğraşan.
1 . aşan. tecavüz edene. - başdan aşma işler. 2. öteleme. atlama. tecavüz. 3. coşma. qumluqdan
aynaq. çeşme.
1 . açmaq. iqdam edmek. emel edmek. 2. açmaq. eşmek. eşmek. qazmaq. 3. eşmek. gezmek. sürmek
. 4. çoğalmaq. artõrõlmaq. üstelemek. keçmek.
- bir yerdan aşmaq, keçmak: tolaşõlmaq. dolaşõlmaq.- bu gedik dolaşõlõncan, o şeher görü
(< aşõlanmõş: bellenmiş). aşõnaq. aşõnqan. bildik. tanõdõq. aşina. aşnaq. aşõnaq. aşqan. aşõqa
'ruf. mearifeli. - iş bilir: kar aşna. aşqan. aşõqan. aşna. aşina. bildik. bilinen. me'ruf. me
arifeli.
aşõnmaq. tanõşmaq. tanquşmaq. aşnalõq elde edmek.
- aşnalõq alda edmak: aşõnmaq. tanõşmaq. tanquşmaq. aşnalanmaq.
aşqun. aşun. aşub. qarqaşalõq.
(aş + ev )aşev. aşçõlõq. aşlaq. aşlõq. aşpazxana. mibbağ. metbex.

aşpaz ( z <> r ) aşpar. aşçõ. - aşçõ yemayi: aşpaz pişiren yemek.
usta yemeyi.
aşpazxana aşlaq. aşlõq. aşçõlõq. aşev. aşöy. küyqan. qarav. qerev.
mibbağ. metbex. - aşpazxana yağlõğõ, desmalõ: tike parça:
paçavra.
aşpazlõq aşçõlõq.
aşrõm aşam (< aşõrmaq. aşamaq). aşlõq. içmeli yemeli
aşub (< aşõnmõş: çekin, heddin keçmiş). aşqun. qarqaşalõq.
bulğaq. belva. qovğa.
aşubtalab alayan. bulayan. qatan.
aşuq yaşuq. metin. ağõr.
aşuqlõq yaşquluq. yõşõqlõq. tulqalõ. tulqa qeyimi.
aşuri aşõrõ. öte. mavera. - daniz mavarasi yer: deniz aşõrõ. deniz
ötesi.
aşyanfars < aşõqan. aşõlanmõş yer. yerleşmiş yer. otraq. qalaq.
yuva.
at ad. heysiyyet. e'tibar.
- arpalõğõ silinan at: çox yaşlõ at.
- verilan atõn dişina (dişinin arpalõğõna) baxmazlar.
- at takõmõ.
- küla çalar at donu: durna qõrõ.

- at daşqasõ: talõqa. dalõqa.
- at tükünün rangi: ton.- bu atõn donu gözel. - torõ don: açõq don.
- hala mama aman day, at yavrusu: qulun. dayça.
- üç yaşõna dak at yavrusuna verilan ad: tay. day.
- su enmak: atõn dirnağõna kesel keçmek.
- qara at: yağõz.
- azõq atlarõ tutmaq üçün, gam ila birlikda vurulan, dodaqlarõ uçlarõnõ sõxan damir: qan
qantarma.
- çoxun atlarda olan sarpma qan çibanõ: qurdaşan. qurd eşen.
- atõn başõna vurulan süsler, püsgülleri sullarõ: oyan.
- atõn sağrõna salõnan şilte: artala. ardala.
- damõzlõğõ qõrõlmõş, atõlmõş at: asqõr. ayqõr. atqõr.
- at zirehi: yancõq. çuqal. bekitvan.
- özallikla uzun tüklü at geyimi: güstüvan. yapõncaq. coşun.
- uzun tüklü kiçik at:: qõl baraq.
- soluğan at: hinge vuran at. nefes darõlõğõ olan at.
- at gamini çeynamak: gemrenmek. - bu at garanir.
- atõn boğazõna vurulan gülpasar: bilan. belen. bilen.

- atlarõn öksüraki: saqağõ.
- deve, at kimi heyvanlarõn derisinin üstünde olan qõssa, ince örrtüyüne "tük" deyerler.
- savaşda yaralõ, xesde atõn bacağ sõnõrlarõnõ kesib qõrmaq: sõnõrlamaq. sõnğõrlamaq.
- taxma ad: yapõş. leqeb.
- yerirkan başõn sallayan at: sallabaş.
- yorqa yürüyüşten başqa yürüyüş bilmeyen at: munduz yorqa atka.
- at guyruğu altõndan keçirilan, yahara bağlõ qayõş:
qusqun. quşqun.
- qulaqlarõ dik at: qamõş qulaq.
- yaşlõ atõn sağõrõnda tükü tökülüb açõlan yeri: quş.
- taxma ad: yapõş. leqeb. atabay bax > atabay. böyük varlõ kişi.
atabay 1. emir. ulqan, uca ustad. 2. atanõn yerine özel ustad. 3.
atalõq. böyüklerin uşaqlarõn becerib beslemekde işe tutulan içeri ustad. 4. exlaq öğretici. -
mene atabaylik eleme. 5. (< ata + bark: berk ata). berk atmaq üçün yaya keçirlen ağac. 7.
böyükdede. - buda bizim atabayimizdi.

ata ada. adaq. (< adamaq. ayamaq: ayõrmaq). 1. bir ada, bir
balli narsiya özatilmiş, ayrõlmõş narsa. cayza. 2. bir yerda, bir koşulda ayõrõlmõş narsa. su
danmõş. ayanmõş, ayrõlmõş bölüya "ada. adaq" deyilir. 3. edu. edqu. eyku. ehsan. 4. (< edmak).
l. iş. 5. (< edmak). bacarõq. bilgi. 6. sanat. san'at. hirfa. 1. ataq. quşlarõn qonmasõ üçün q
ulan dal. 1. atqa. böyük. yaşlõ. -birbirina yaxõn olan adalar. 2. atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla.
l. çarpõq olan. çapraz (caziralar) varlõğõ, heyati, yõğnağõ: aral. arşipel. - atadan oğula: oğ
atnan ba'di batnan.
- ata topraq: kökan topraq.
- ada tavşanõ: evcil dovşan çeşiti.
- qoz adasõ: ağ danizda qoşut adasõ.
- ada tavşanõ: soqurka, kalara banzar bir çeşit ada tavşanõ. suqur. - soqurluq: tavşanõ
bol olan.
ataqa ataka. qaim maqamõ.
ataqalik atakalik. qaim maqamlõq.
ataq {adaq. ada. adaq. adax.} (< adamaq. ayamaq: ayõrmaq). 1.
bir ada, bir balli narsiya özatilmiş, ayrõlmõş narsa. cayza. 2. bir yerda, bir koşulda ayõrõlm
sa. su içinda

ataqlamaq
ataqlanmaq
ataqlõ
ataqlõq
atalan

adanmõş. ayanmõş, ayrõlmõş bölüye "ada. adaq" deyilir. 3. edu. edqu. eyku. ehsan. 4. (< edmak)
el. iş. 5. (< edmak). bacarõq. bilgi. 6. senet. sen'et. hirfe. 7. adaq. adlõ. iyi. yax
cõ. dek. 2. uca. ula. hündür. 8. mubarek. meymun. mesud. 9. nezr o niyaz. 10. peyman e
hd. 11. ata. quşlarõn qonmasõ üçün qoyulan dal. 12. ağta. ağõt. uca. yüksek. 13. qorxmaz. 14.
5. fizul. imale. savruq. 16 ceri. yõrtõq. 17. mülahizesiz. 18. adaq. nezir. 19. fizul.
imale. savruq.
adaqlamaq. yavuqlamaq. yağuqlamaq (< yaq). nişanlamaq. namzedlemek. - onun yavuğladõq. a
daqlanmaq. yavuqlanmaq. yağuqlanmaq (< yaq). nişanlanmaq. namzedlenmek:.- onun yavuğla
dõq. adaqlõ. 1. yaxõmlõ. belgili. me'ruf. 2. yavuqlõ. yağuqlõ (< yaq). nişanlõ. namzed. - o qõ
qlõsõ var. adaqlõk. 1. yavuq. yağuq (< yaq). nişanlõk. namzedlik. -onun yavuğu varmõ. 1. qorxm
lõq. 2. cüretli. 3. fizulluq. savurluq. 4. cerilik. yõrtcaq. 5. mülahizesizlik. adalan.
adaldõ. adalõr. adalmõş. adanõr. adõ anõlan. adõ duyulan. adõn. adõqdõ. adõqlõ. adõvar. angin.

soylu. soysal. tanõnan. tanõnmõş. ünlü. üq9. üyg9. yergin.
atalanmaq adalanmaq. - bir naya adalanmaq, namzadlanmak: quşaq
takõnmaq.
atalar atqalar. ecdad.
atalõq ağalõq. vizaret. - atalõq qalayõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad
sanõna güvenmek (sevinen) kişiye yaraşmaz.
atamaq adamaq. 1. ( d <> y ) ayamaq: ayõrmaq. 2. edemek.
edmek. eda edmek. qõlmaq. yapmaq.
atamõq atama. qedeme. atõ. derce. basamaq. nedivan ayağõ. -
atõ atõ yükselmek: attõm attõm ucalmaq.
atamsõ adamsõ. ada kimin olan. adaya benzer.
atamsõz adamsõz. sevgisiz. öksüz. kişisiz.
atAnAQ8 ata. xaç. çalaq. çaqla. çaqal. çarpõq. çapraz
ataraşq ataşaq. şimşek. ( > azaraxş). õldõrõm.
atartutar enqebe. enqebe. yeniş yoxuş
ataşa 1 . bağlõ. merbut. 2. zemime
ataşaq ataraşq. şimşek. õldõrõm. > azaraxş.
ataşlõq adaşlõq. tostluq. dostluq. arxadaşlõq. arxadaşlõq. kendlik.
ketlik. düzlük. sedaqet.
atatmaq adatmaq. nezir etdirmek.

atatutar
atay atbalõğõ ataşfişanlõq ataşkas
atõ
atõq

alavere. - qapõzlarõ arabadan alavere yendirdik: biri atõr biri tutur. - kerpiçleri alav
era dama ağtardõq. aday. namzed. hipopotam. õrmaq atõ. yaylõm od.
bese. - iki aylõq basa vardõr.
atõq. uzaq. bu söz, hançõ tümlede yerleşdiyinden dolayõ, keçmişi, gelceyi göstere biler. altda
a olan. - atõ yazõlan: altda yazõlan. - atõ çağda: keçmişde yaxud gelcekde. - atõlarda at oyna
işde. - atõya qoyduq: sonraya qoyduq}.
1. batil. etibarsõz. 2. hiddetli. şiddetli. 3. yayõq. çalõq. çalqaq. yoğurt, süt çalqama qabõ.
oya). sarõ boya. 5. seki. leke. xal. 5. atilla. atõla. itice. hiddetlice. şiddetice. 6
. uzaq. bu söz, hançõ tümlede yerleşdiyinden dolayõ, keçmişi, gelceyi göstere biler. - atõ çağ
axud gelcekde. - atõlarda at oynatmõş: keçmişde. - atõya qoyduq: sonraya qoyduq}. 7. özgür. ir
li. irkin. erkin. erkene. erkana. erkin. erikken. eygin. salundu. özgür. bağsõz. baş-başdaq.
erkinçe. 8. etiq. esgi. qedim. 9. unutulmuş.

atõqlatmaq savmaq. aşõrmaq. keçirmek. - bu ağõr bela atõqladõq.
atõl atqõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn. 1. işsiz. işlemez. 2.
etgisiz. esersiz.
atõla atilla. atõqla. itice. hiddetlice. şiddetice.
atõlqan batur. bahadur.
atilla atõqla. atõla. itice. hiddetlice. şiddetice.
atõlmaq 1. gurlamaq. gedmek. fõrlamaq. ölmek. - oda gurladõ. - top
yoluna gurlamaq: havayõ yere gedmek. 2. satlanmaq.
qalxõnmaq. cesaret göstermek. cüret edmek. 3.
seqirmek. seğirmek. oynamaq. qõmõldanmaq. - gözüm
sağirir. 4. boşanmaq. urulmaq. vurulmaq.- ox uruldu. 5.
batil olmaq. 3. toslamaq. tos vurmaq.
atõm attõm. {( . <> q) qadam. ataq. ayaq. (1. bir kerede ayaqla
gedilen aralõq, fasil. 1. bu aralõğõ geden arac, demek "atõlmaq aracõ: ataq ( t <> y ) ayaq)
}. 1. yarõm arşõnlõq ara ölçüsü. -iki atõm boyu vardõr. 2. uğur. şans. meymenet. - atõm getire
n. - atõmlõ: {1. şanslõ. 2. yeriyen. attõm atan. ilerleyen. 3. davamlõ. paytalõ. payõdar.} 3.
. addõm. - atõm atlamaq: sõçramaq. tollamaq. - atõm atõm: ağõr ağõr. yavaş yavaş. - atõm almaq
q: gözetliyerek, ehtiyatlõ davranmaq. - adõmõn geri almaq: quşqulanmaq.
peşmanlaşmaq. 4. qonaq. menzil. qurşunun qonan
aralõğõ. ara. mesafe. - xoş geldiniz atõm getirdiniz. - atõmlõ: -
ayaq çeken: dalõ oturan. yanaşmayan.
- top atõmõ: 1. bir kere top boşanmasõ. 2. topun atdõğõ keleyin
vardõğõ yer.
atõmdaş çiyindaş. omuzdaş.
atõmlõq (uzaqlõğõ gösterir). etiqlik. qedimlik. esgilik. keçmişden
qalan. - bu şehein atõmlõğõ. - atõmlõğõ: qedimlõğõ. - bu
küplerin değeri atõmlõğõndadõr.
atõn çatõlõb, yetişib olan, tapõlan nerse. mocud.
atõnmaq adõnmaq. ( d <> y ) adõnmaq.
atõrmaq adõrmaq. ( d <> y ayõrmaq. adamaq. ayamaq:
atistik adistik. ustad. uzmanlõk. mahir.
atõşdõrmaq 1. iliştirmek. intiqad edmek. 2. söküb saymaq. söküb
qoşmaq. tobixlemek. sökemek. serzeniş edmek. 3.
telesmek. ecele edmek.
atõş 1. nişançõlõq. 2. öğündürücü böyük yalan. 3. tobix. söke.
serzeniş. 4. ecele. telsik. şitab. iliştiri. intiqad.
atqafa qanmaz. axmaq. eşşek.
atqalar atalar. ecdad.
atqar adqar. qaçağay7. başõ yüksek tutan.
atqõ 1. bir nayin üzarina yapõşõlan narsa. geyim. 2. arişin
üstüna galan arqac. 3. yaba. akin bağlarõnõ birbiri üstüna atmaq ayqõtõ.
atqõl atõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn. 1. işsiz. işlamaz. 2. etgisiz.
asarsiz.
atqõlamaq arqaclamaq. arqaşlamak. arğac atmaq.
atqõlamaq 1. artõrmaq. 2. toxumaq. 3. iliştirmak.
atqõn atõl. atqõl. yatõl. yatqõl. yatqõn. 1. işsiz. işlamaz. 2. etgisiz.
asarsiz.
atqõr ayqõr. asqõr. damõzlõğõ qõrõlmõş, atõlmõş at.
atqõraq adqõraq. qulaqlarõ aq, gövdasinin öbür taraflarõ qara olan
arkak geyik. dağ geçisi, takasi.
atlama 1. geçma. ibur. 2. tapra. sõçrama. 3. ötalama. aşma.
tacavüz. 4. atlayõş. narsanin üstündan keçmak üçün
işlanan arac. atlanqõc. - atlama daşõ: çamõrlõ yerdan keçid
daşõ.
- atlama daşõ: palçõqdan, sudan keçmak üçün, ayaq basmaq
üzra ortaya qoyulan daş.
atlamaq 1. sõçramaq. hoplamaq. oynamaq. 2. unutmaq. üstündan
keçmak. salmaq. - cocuğu çox hoplatma. - götün na hoplatõr bela.

- ötaya atlamaq: narsanin üstündan keçmak. aşõrtmaq. aşõrmaq.
- atõm atlamaq: sõçramaq. tollamaq. atlambaç cocuqlarõn atõlma oyunu. atlana
- atlana atlana: sakarak.
atlanqõc atlama. atlayõş. narsanin üstündan keçmak üçün işlanan
arac.- atlama daşõ: çamõrlõ yerdan keçid daşõ.
atlanmaq 1. unutulmaq. salõnmaq. aşõrõlmaq. savulmaq. - bu işlar,
keçmiş suçlar atladõ. 2. batil olmaq. - atlanmõş kağõzlar. 3. şaxlamaq. qalxõnmaq. qaçõnmaq. -
lana: atlanan atlanana: qaçan qaçana.
atlatmaq 1. sõçratmaq. hoplatmaq. oynatmaq. - cocuğu çox
hoplatma. - götün na hoplatõr bela. 2. keçirmak. savmaq.-sõramõ savdõm. 3. toslatmaq. tos vurd
urmaq.
- üstüna ittdirmak, atlatmaq: sõçdõrmaq. çox qorxutmaq. atlayõ aşõri. atla
tlaya olan. - gün aşõrõ: bir gün olub, bir gün
olmayõb. - bir aşõrõ: bir han bir yox. - ev aşõrõ: bir ev han, bir ev yox. aralõ.
atlõ adlõ. adaq. iyi. yaxcõ. dak. sayõlõr. sayõda olan. sayõlan.
asgi. qoca. maşhur. - qoca afandi. - qoca paşa. - qoca tarix.

atlõqaraca cocuqlarõn ağacdan düzelmiş tekerli atlarõ.
atma 1. seqf. örtem. saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq.
savan. saya. şatõr4. çatõr. tavan. üçek. tarus. şip6. çatõ.
2. seqirme. seyirme. seqrim. çarpõntõ. çarpõnma. hopma.
- ürek saqrimi: ürek çarpõntõsõ. - göz sõqrimi: göz atmasõ. 3. qoma. qoyma. buraqma. vez
h. - yapõnõn atmasõ: terhi. - qanunun atmasõ: tehi. - buyruqlarõn atmasõ: terhi
atmaca quşlarõn üstüne atdõrõlan, quşqurdulan yõrtõcõ quş. başa.
başaq.
- atmacanõn bir çeşiti: gegec quşi: seksek. atmaq 1. buraxmaq. tergit
mek. - siqarõ at. - onu at. 1. redd
edmek. terd edmek. def edmek. - elden atõlmõşlar. 2. sermek. açmaq. - qaxlarõ at güne. 3. üste
almaq. çulqanmaq. - bu gün çox serindi, artõq bir yorqan atmalõ. 4. düşürmek. qaçõrmaq. - ren
5. saçmaq. serpmek. tuxum atmaq. ağaclar budaq atdõlar. 6. qomaq. qoymaq. çõxarmaq. tesvi
b edmek. vez' edmek. - atõlmõş yeni yasalar. 7. yõğmaq. cemlemek. - qõşlaq kömürü atmağa çõxdõ
. yapõşdõrmaq. - tepik atmaq. toqat atmaq. 9. uzatmaq. sunmaq. - el atmaq. 1. boşaltmaq.
- ox, tüfeng atmaq. 10. yubatmaq. - işleri

sonraya atma. 11. yükletmek. müttehim edmek. - suçu ona atdõlar. 12. düşürmek. salmaq. - yere
atdõlar. 13. cõrõlmaq. qõrõlmaq. çentilmek. - şalvarõ tikişi atdõ. - beniz atmaq: sararmaq. re
q. - atdõm atmaq: yerimek. -pambõq atmaq: pambõğõ yaylayõb, didib şişirmek. - temel atmaq: kök
ek. - can atmaq: çox istemek. - çene atmaq: can çekişmek. can vermek. 14. kemişmek. saldõrma
q. çõxarmaq. sürmek. bir şeyi çõxarõb atmaq. 15. qomaq. qoymaq. yükletmek. vermek. - her kime
r iş qoydu. - bu mala çox yük qoma. 16. savuşdurmaq. keçişdirmek. keçirmek. iyiletmek. - savaş
vuşdur. 17. redd edmek. ref' edmek. qaldõrmaq. - bu düşünceni qaldõr. - quşaq atmaq: soyunmaq.
dincelmek. 18. bõraqmaq. - postaya ne bõraqmalõyõq.
- kündadan atmaq: yanõlmaq. çaşõb yanqõn, yanlõş tepreşmek, davraşmaq.
- qamçõ atmaq: qamçõ çalmaq.
- tapayi atmaq: patlamaq.
- top atmaq: top boşaltmaq. yazõq olmaq. sõnmaq. iflas olmaq. - çox tükanlarõn topu atõl
dõ. - onunda topu atõldõ. -topu atmaq: ölmek. - oda topu atdõ.

- atõb yox edmak: savrumaq. savurmaq. serf edmek.
- daban atmaq: yaya yerimek.
- daş atmaq: yandan yana söz atmaq, ilişmek.
- qapaq atmaq {: 1 . qaçõb sõğõnmaq. 2. telesik qaçõb qurtulmaq}.
- yağõş damlõr, atõr: az yağõr.
- tõrpan atmaq: qõrõb keçmek. süpürü vermek. süpürtlemek. acõqlõ iti yeyib bitirmek. - d
ir tõrpan atmõşlar.
- qaş atmaq: im edmek. imgemek. işare edmek.
- qõlõnc atmaq: çalmaq.
- yerindan oynadub atmaq: tepdirmek. fõrlatmaq. - topun sesi taxcadaki qabla
rõ tapdirdi.
- fõrlatõb atmaq: huvlamaq. pertavlamaq.
- atõb savurmaq: yalandan öğünmek. avurt satmaq.
- tapa atmaq: qan tepeye sõçramaq: öfgelenmek.
- banzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq.
- ağ atmaq: ağ buraqmaq: tor atmaq. tor qurmaq.
- içari atmaq: aşõrtmaq. aşõrmaq. oğurlamaq. yemek.
- aşağ atmaq: aşağõya atmaq: yabana atmaq. etibar edmemek.
- can atmaq: üzenmek. çabalamaq. çalõşmaq. hazõrlanmaq. -

atmõq atsõz
attaqan attõm
atutlamaq

dirin (< darin). asgi. atiq. qadim. adsõz. 1. bulursuz. bilirsiz. balirsiz. balirs
iz. macvhul. 2. baş barmaqdan dolayõ, dördüncü barmaq. addaqan. iradgir
atõm. addõm. {( . <> q) qadam. ataq. ayaq. (1. bir karada ayaqla gedilan aralõq, fasil
. 2. bu aralõğõ gedan arac, demak "atõlmaq aracõ: ataq ( t <> y ) ayaq)}. 1. yarõm arşõnlõq ar
iki atõm boyu vardõr. 2. uğur. şans. meymanat. -atõm gatiran: şans gatiran. - atõmlõ: {1. şans
yeriyan. attõm atan. ilarlayan. 3. davamlõ. paytalõ. payõdar.} 3. qadam. ayaq. - man bu
radan bir ayaq atmam. 4. atõm. adõm.- atõm atlamaq: sõçramaq. tollamaq. - atõm atõm: ağõr ağõr
vaş. - atõm almaq: atõmõnõ tak almaq: gözatliyarak, ehtiyatlõ davranmaq. - adõmõn geri almaq:
anmaq. peşmanlaşmaq.
- xoş galdiniz atõm gatirdiniz. - atõmlõ: - ayaq çakan: dalõ oturan. yanaşmayan.
- açõq, iri addõm: dava dabanõ. adutlamaq. avuclamaq.

ava ov. eyvay. şaşma simgesi. - ov, bu ne işdir: ava bu ne işdir.
- ava ava, bunu deme. - eyvay neler oldu. - ov ov,
neynirsen: ava ava neynirsin: eyvay, neynirsin.
avac ak. - yol + avac. yalavac. savaçõ. savçõ. peyğember.
avad abad. ovad. ovlaq. nersenin yõğvasõnõ, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz.
avad ovad. abad. 1. ovlaq. nersenin yõğvasõnõ, bolluğunu,
çoxluğu gösteren söz. 2. uvat.
avadanlõq 1. avlamaq aracõ, vesayili. 2. işlemek aracõ. 3. abadanlõq.
bolluq. islik. varavanlõq.
aval avar. (avlamaq: tutmaq). 1. tele. duzağ. 2.qeza. qada.
qadağ. bela. 3. tutaş. savaş. {> ağalfars)
avamaq avlamaq. abamaq. ablamaq. tõymaq. tõqmaq. qapamaq.
yapamaq. men' edmek.
avan abõn. aban. ulu. yüksek. ali.
avanaq axmaq.
avanaqca axmaqyana.
avanaq (< avlanmaq: tutulmaq). (> avengfars. havengfars. heveng).
avlanmõş. tutulmuş. asõlõ. asõq. asõqõ. avlaq. axmaq. qefil. avara. işsiz. aylaq. boş gezen. h
ez, çox

avlanan, aldanan. alõq. şaşqõn. bonğ. bon. şaşõq.
şaşqõn. axmaq. abdal.
avanaqlõq (< avlanmaq: tutulmaq). avlanlõq. aldağlõq. alõqlõq.
şaşqõnlõq.
avansõz apansõz. ansõz. ansõzõn. birden.
avar 1 . avran. avarna. çaqnaş. tesadüm. 2. avraq. oğraq.
oğuq (< oğmaq). her neyin oğuntusu. toz topraq.
avara 1 . aravõc. araval. 2. avanaq. aylaq. boş gezen. asõq.
sallaq. işsiz. havayõ. tölük. bacarõqsõz. elsiz. elsiz
ayaqsõz. 3. aylaq. tembel. 4. qalac. iş bilmez. kic. kal. avaralamaq avutmaq (
ağõzda saxlayõb, çeyniyib, ne utub ne tüpürmek).
alay qolay edmek. ortalamaq. yubatmaq. te'xir edmek.
savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqalamaq.
avarna avran. avar. çaqnaş. tesadüm.
avat açõq. gösterli.
avaz ( v <> p ) apaz. ovuc. - bir apaz buğda.
avazlamaq ( v <> p ) apazlama ovuclamaq.
avcõqar yüksek. ucaya ermiş. eren. en yüksek.
avcõqõz evcõğõz. evciğiz. evcõğaz. evlek. kiçik ev.
avcuman (< av. ev). 1. top. toplu. tõğõn. yõğõn (< yõğõqõn). eldar (<

i r\ n r/-\ I i

noHõn 4 in+icorl

avcumanlõq avçõ
avangfars
avõl
avõrd
avõt
avõtõ
avõtmaq
avizeşfars
aviZfars
av

iqtisadi.
gizli savçõ, görevçi.
havengfars. heveng < avanaq. avlanmõş. tutulmuş. asõlõ. asõq. asõqõ.
ağõl. uçqurun, nersenin bağõnõn keçdigi yol, gedik.
- qaşõqçõ avõrdõ: ovurdu çökük. çökük yanaqlõ. avõtõ. yumşaq. sevik. mehriban.
avõt. yumşaq. sevik. mehriban.
üreyin ele almaq. dile tutmaq. oyalamaq. mehribanlõq
edmek.
(võz <> sõv) < asõvaş. aslağõş. aslõğõş. salğavuş. savarõş. döğrüş.
(võz <> sõv) < asõv. < avuz. avusq. avsuq. (< av). asõlõ. aslaq. tutqun. vurqun. salqun. düşgü
aslaq. aslõq. sõrğav.
qenimet. - av bulub, utdu geddi.
- av avlamaq: qenimet bülüb tutmaq.
- av ati: qara et: yabanõ heyvanlarõn eti.
- sürgün avõ: atlõlarla avõ qoğub sõxõştõrõb izlemek.
- sürgün avõ: avõ qaçõrõb ortaya quşatõrken vurulan av.

- sürgün avõ. urğun. geyik sürüsün ortalayõb olunan av.
- urğun avõ.
avqamq oğqamaq. oğmaq. ufalamaq.
avqan ovğan. ovan. gebe. yüklü (inak).
avqar qarmaq. avlamaq, tutmaq ayqõtõ.
avqõn ovqõn. oyqõn. güdük. gük. duvar dibinden su yertmeye
olunan delik.
avlaq 1 . axmaq. avanaq. qefil. 2. çapõq. sapõq. çaşõq. iğfal
olunmuş. münherif. 3. oynaqcõğa. çuxur. evlek. ivlek.
evlek. evlek. güh2. arx. su yolu. ovlaq. oylaq. dere. 4.
ovlaq. yatlaq. yataq. 5. ovlaq. quşlaq. avlanacaq
quşlarõn çox olan yeri.
avlamaq 1. <> qavalamaq. qoğalamaq. 2. avamaq. abamaq.
ablamaq. tõymaq. tõqmaq. qapamaq. yapamaq. men'
edmek.
- yel avlamaq: iti iti gedmek. uçmaq.
- milçak avlamaq: boş, ufaq tefek nerselerle uğraşmaq.
- avlamaq aracõ: avadanlõq.
- av avlamaq: qenimet bülüb tutmaq.
- bulanõq suda balõq avlamaq: fürseti işe tutmaq.

avlanan
- tez, çox avlanan, aldanan: avanaq. alõq.
avlanõş iğfal olunma.
avlõ avlu. avul. meydan.
avlu 1. avlõ. avul. meydan. 2. dalan.
avnuq 1. tutuq. maşqul. 2. münharif.
avraq avar. oğraq. oğuq (< oğmaq). har nayin oğuntusu. toz
topraq.
avran avarna. avar. çaqnaş. tasadüm. (avranmaq: oğranmaq.
oğulmaq tasadüm edmak: tasadüm edmak).
avranmaq oğranmaq. oğulmaq. çaqnaşmaq. tasadüm edmak.
avrõmaq oğramaq. oğmaq. qõvõrmaq. qõyõ vermak. çarpmaq.
avsar yapsar. abzar.
avsuq avusq (> avizfars). asõlõ. aslaq. tutqun. vurqun. salqun.
avuç 1. qapaz > qabza (< qab). panca. 2. qõsõm. sõxõm. tutam.
qapsa. qabza.
- bu onun qapazõndadõr: tarrüfündadir. - bir avuç dolusu: bir tutam. bir qapaz. bir
qabza. - bir qapaz topraq.
- avuç kimi toplu yer: dara içi. toqqa. tuqa. tuqa.
- bir avuca sõxan qadar: tutam. - bir tutam saqqalõ var.
- ala avuca sõğmamaq: bark dikabaş, qaşarõ (> haşarõ.

avucla avuclamaq
avuç avuqat avuqatlõq avul
avunmaq avurt
avurtlõ

heşeri) olmaq.
- bir ovuc: bir qõpõm. ovucun bir kerede tutacaq boyu qõpsa.
- bir qõsõm buğda.
- bir avuc: bir az.
- ovuc õsõrmaq: elin ayasõ dişlemek. çox qõzmaq.
- avucu qõdõşmaq: avucu qaşõnmaq. beklenilmez yerden para geleceyi güdmek.
- avcun yalamaq: eli boş qalmaq.
- avucla ölçmak: tutamlamaq.- o neçe tutam olar.
1 . atutlamaq. adutlamaq. qucaqlamaq. içine almaq. -yelken yeli avucladõ. 2. bol bol
almaq. Sõkõma alakan4.
(< av). qoruyan. qorqan. müdafie eden.
(< av). qorumaq işi. qorqan işi. müdafie edmek.
avlõ. avlu. meydan.
(< av). gebe qalmaq. yüklenmek. tutulmaq. oyalanmaq.
meşqul olmaq. qapõlmaq.
(ovutlarõn, ağzõn yellendirmek). şişmek. qurra. fexr.
tekebbür. - avurt satmaq: şişmek. - avurt satmaq: atõb
savurmaq: yalandan öğünmek.
şişman. qurran. tekebbürli.

avusq (> avizfars). avsuq. (< av). asõlõ. aslaq. tutqun. vurqun.
salqun. düşgün.
avuş (< avmaq: qorumaq). 1. qorucu. qolçu. 2. qulluqçu. 3.
kaniz.
avutdurmaq avutlamaq. (< avlamaq: tutmaq). tutub, başõn qatmaq.
ağlandirib oyalamaq. aldatmaq. tasgin vermak.
avutlamaq avutdurmaq: (< avlamaq: tutmaq). tutub, başõn qatmaq.
ağlandirib oyalamaq. aldatmaq. tasgin vermak.
avutmaq 1. aklandirmak. ağlandirmak. aylandirmak. sevindirmak.
dadlatmaq. kef vermak. hazz vermak. - bu xabar iyica aylandirdi bizi. - uşağõ ayladirm
ak. 2. (ağõzda saxlayõb, çeyniyib, na utub na tüpürmak). avaralamaq. alay qolay edmak. ortal
amaq. yubatmaq. ta'xir edmak. savsalamaq. savsayamaq. sayaqlamaq. sayqalamaq.
avuz > avizfars. avusq. avsuq. (< av). asõlõ. aslaq. tutqun.
vurqun. salqun. düşgün.
ay - ay basmaq. ay başõ olmaq. reql, qayida olmaq. - ay õşõğõ:
aydõn. mahtab. - ay oğuõ: oğlum.
- aydamir: doğramçõ kasar.
- ay çiçayi: gün çiçayi: güna baxan.
- aydada: cocuq dilinda aya verilan adlardan. - aydadaya

qonaq olmaq: aylõqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açõqda yatmaq.
- aya doğ demak: aya doğayõm demak: berk gözel, parlaq olmaq.
- dolu ay: tolun. dolun. bedr.
- ay õşõğõnõn suda yansõmasõndan ağ yol: gümüş servi. aya 1 . iken. göres
gelirmi ikan. 2. düz yer. kef.
meydan. ortal.
- köpak ayasõ: bir bitgi adõ.
- aya yersqü: yarasa. yarõsa.
ayaq 1. basamac. ayaq basõlan yer. pille. - nerdivan ayaqõ. 2.
çay, bulaq ağzõ. menseb. 3. çay. õrmaq. arx. bir gölden axan suyu götüren yol. 4. addõm. qedem
men buradan bir ayaq atmam. 5. yarõm arşõn. qolun dirsekden aşağõ bölümünün yarõsõ. oniki barm
6. dayaq. 7. ayaqlõ içteken, cam. 8. (qapõnõn basacağõ). basamaq. basqõç. dayaq. baçmarus. 9.
. bardaq. qedeh. - el yolu, ayaq yolu, bulaşõq yolunun, bulanõq suyunu dõşarõ gönderen gengler
, gühler. qobur. - qobur tõxanmõş. - qoburu açmaq. 10. arac. vesile. ebzar. - bu ayaq işe ge
lmez. -dişden düşmüş, işden çõxmõş ayaq. - ayaqlõ yaraqlõ. - ayaqõn

qõr, yaraqõn al. 11. qoşu. eşya'. şey şüy. - ayaqlõ ev: dayalõ döşenli ev. 12. ayaqlõ. fincan.
demin. bir işin lap, ele olan çağõ. - gördüyüm kimi: - gördüyüm ayaq: görer görmez. - gelen k
gelen ayaq geddi qalmadan. durmadan. demin. 13. baluk. gilas. bardaq.
- dörd ayağõnõ bir yera gatirmak: elinden geleni darõxmamaq, diriğ edmemek, qõsqanmamaq,
esirgememek. var gücünü vermek.
- qurt ayağõ: kibrit otu. - ayağõ dolanmaq: bükülmek.
- ayaqa qaldõrmaq: tovrandõrmaq. tavrandõrmaq. dikeltmek. durdurmaq.
- ayaq qabõ: ayaq geyimi. - sağ ayaq qabõ değildir: işinde kelek melek var. - qabõna sõğ
maq: talaşlanmaq. dözümsüzlük edmek.
- ayaq suya irmak: mütenebbih olmaq. - ayaqlara qara su enmak: berk yorulmaq
.
- ayaq takõmõ: ayaq qoşu.
- toyuq ayağõ yemiş: boş boğaz.
- ayaq yol: abdestxana. müsterah.
- heyvan, kişinin ayaq sasi: çemçeme. çimçime.
- ayağa dolaşmaq: engel' mane' olmaq.
- ayaq dolaşmaq: doğru yeriyemiyib, kefli kimi yerimek.

- ayağa qalxmaq: ayağa sõçramaq: tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. diklenmek. durma
q.
- ayağõn altõ: taban. daban. - çox yorulmaqdan dabanlarõm tökülür. - dabanõn berk basan
qalxar.
- ayaq daşõ: {1. qayõqlarda denek, denge daşõ. 2. ayaq sürtmek daşõ}.
- ayaq sasi: yürüyüş sesi. tavuş. tapuş. tapõş. tepiş.
- ayaqlar (gilas) birbirina çõrpmaq: toqa. - toqalõm!: toxuşduralõm.
- ayaqlõ narsanin ayaqlarõndan qõrõğõ olan: topal. - topal miz. - topal sendel.
- damlama, yumşaqca ayaq sasi: tõb. tõb tepir. tepiş. tapõş.-tõb tõb dalayõr. - cocuq tõ
ti pati elir.
- tomuz ayağõ: 1. tüfengde işleyen bir burqu. 2. düşman ayağõna batmaq üzre, yol arasõna
sivri uclu, üç bucaqlõ demirden, ayağ çangali, oltasõ.
- xoruz ayağõ: tüfek tapancadan qurşunu çõxarmaq üçün burğu. qurşun sökecek.
- qaz ayağõ: {1 . çox qollu çengel. 2. salatlõq bir ot}.
- qazõn ayağõnõ anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq.
- qõrq ayaq: qasõq biti. ete yapõşan bir kene çeşiti.
- qõrx ayaq:{ 1. iki yanõnda bollu ayağõ olan qurt. 2. - qasõq

biti. kana çeşiti, başlõca qasõqda olub, çoxlu ayaqlarõ ila gövdaya yapõşõb, çabuq balalayõb ç
- qutlu ayağ: barakatli ayağ.
- ayaqlarõnõ toparlayõb takma atmaq: mörikmak.
- aldan ayadan gemak: aldan ayadan çõxmaq: özündan çõxmaq.
- nalsõz, yalõn ayaq : ulduq.
- yalõn ayaq: olduq. ulduq. nalsõz.
- ayaq altõ: yol üstü.
- ayaq üstü: ayada. dika. qayim.
- ayaq oltasõ: ayaq qanqalõ. ayaq tikani. keçmişda, yağõlarõn ayaqlarõna keçib, yerimala
angallamak üçün, yollarõ üstüna burxõlan tikanlar.
- ayaq basmaq: 1 . girmak. 2. israr edmak.
- ayaq bağõ: angal. köstak.
- ayaq tari: haqqüzzahmat.
- ayaqda: icrada olan narsa. müqarrar.
- ayaq sürümak: geciktirmak. yubaltmaq.
- ayaq takõmõ: qara yaxa. avam.
- ayaq yolu: tuvalet.
- ayağa qapanmaq: ayağa düşmak. çox yalvarmaq.
- art ayaq: qõç ayaq. geri ayaq.

- ön ayaq olmaq: bir işde ileriye düşüb, öncül olmaq.
- söz ayağa düşmak: söz ayağ tapõb yerimek. her ağõzdan bir söz çõxmaq.
- o sağ ayaqqabõ deyil: günilmez kişidir.
- ayaq örgücü: burun hörgöcü: ayağõn burnun tümsek, şişik, dik olan bölümü.
- saf ayaq: düz ayaq.
- ayağõn topuq yanõndaki boynu: ağõm. axõm. - ağõmlõ:
boynu yüksek ayağ.
-xc8 ayaqda olan: gezer. yatmayan. qalxub dolanan.
ayaqqab - boyalõ kandir bezi ki ayaqqabõ üzü yapõlõr: qarabandala.
qaramandala.
- ökcasiz ayaqqabõ: sürüt. sürütme. leleyin. ayaqlamaq topuqlamaq. yarõqlamaq. ber
aberlemek. birlemek.
müsavilemek. tarazlamaq. ayaqlandõrmaq qurşamaq. tehriklemek.
ayaqlanmaq qurqaşmaq. savunmaq. qalxõşmaq. iddaada bulunmaq.
müddei olmaq. ayaqlaşmaq topuqlaşmaq. yarõşmaq.
ayaqlõ 1. gezin. gezen. gezgen. seyyar. - ayaqlõ kitab edi: çox
bilgin. 2. yüksek (heyvan). 3. yeriyen. canlõ (# ayaqdan

ayaqlõq
ayalqucõğa
ayamaq ayarmaq
ayarsquka ayartõlmaq
ayartmaq
ayaz
ayazlamaq ayazlatmaq

düşmek). 4. basarõq. piyanoda, çolqa destqahõnda ayaq
basma yeri. 5. ayaq. fincan.
1 . ayaq daşõ. 2. dayaq daşõ. situnun payasõ. 3. kürsi.
altlõq. qaide. oturulacaq yer. - direk kürsisi. - duvar
kürsisi. - ölke kürsisi: astana. baş kend. paytexd.
gözel, xoş ses. gözel sesle õrlamaq.
( y <> d ) adamaq. ayõrmaq
ayrõlmaq. açõlmaq. azmaq. çaşõnmaq. sapõnmaq.
yoluzmaq.
yarasa.
ayrõltmaq. açlõnmaq. azdõrõlmaq. birinin qulluğundan ayrõlõb, başqasõnõn qulluğuna alõnmaq. ay
zdõrmaq. nerseni, başqasõnõn qulluğun ayõrõb, öz qulluğuna almaq. 1 . soğuq değme. 2. quru soy
soğuq değmek. soğuq almaq. 2. soyuqda durmaq, beklemek. 3. gece soyuğunda üşümek, kivremek. 1
. soğuq değdirmek. soğuq aldõrmaq. 2. soyuqda durdurmaq, bekletmek. 3. gece soyuğunda burxõb
üşümek, kivretmek. dondurmaq.

aydõn
aydõnlatmaq
aydõnlõq
ayatullah
ayõ
ayõblõ
ayõq
ayõqlanmaq ayõlmaq
ayõn
ayõnmaq
ayõr
ayõran

1 . aylõ (gece). 2. ay õşõğõ. mehtab. 3. qutaq. qutlu. mesud. mubarek.
yalğõnlamaq. yalõnlamaq. türkceleşdirmek. sadeleşdirmek.
1 . mehtabi. 2. õşõqlõq. yaşnalõq. roşenayi. başqaruçõ. başlõq. qoca oğlan.
- ayõ qulaqõ: yer şeqayiqi.
- dağ ayõsõ: dağ kişisi: yabanõ adam. arlõ. qara.- qara üz. - üzü qara.
qoğan. qaşar. qaşõr. uzaqladan. terd eden. soyulmaq. üzülmek. yüzülmek. 1 . aylanmaq. dolanõb
ne gelmek. 2. dönmek. fõrlanmaq. 3. yuqardan aşağ qaymaq. düşmek. 4. qayõnmaq. esrüyün, keflin
bayqõnõn özüne gelmesi. (< aymaq: dolanmaq. dönmek). aylanõb,dolanõb dönen işler. deb. resm. (
> d ) adõnmaq.
1 . bölük. uruq. vuruq. õrõq. õlõq. ilik. boy. şö'be. 2. istisna. yaran. yarõcõ. yarcõ. açan.
kesen.

A ie+ierõo CiHrv-õo A cr\\/mo k^snr\f\

ayõrmaq
ayõrt
ayõrtlamaq
ayqõr
ayqõt aylaq aylaq
aylaqçõ

1. ( y <> d ) adõrmaq. adamaq. ayamaq:
- bütün, toplu narsani açõb saçmaq, ayõrmaq: yolmaq. didmek. - qoyunun yapõqõn (yunun) y
du. 2. bölmek. kesmek. aralamaq. - tarlanõ bölmak. - başõnõn saçõnõ bölmak. 4. qõsdõrmaq. qõsm
ek. - bu yõğva qoşuya, şe're qõsmõşõq. - kitaba qõsõlan eve kitan evi deyilir. bu işlere para
yõrõn. 5. önqürtelem. ögürtlemek. öne qoymaq. seçmek. 1. minha. tefriq. 2. arõn. temiz.
- ayõrt edmek: tefriq edmek. temizlemek. 1 . minha, tefriq. 2. arõtlamaq. temi
zlemek. 3. arõnlamaq. seçmek.
atqõr. asqõr. 1. damõzlõğõ qõrõlmõş, atõlmõş at. 2. qõzqõn deve. - dava ayqõrõ: buğur. buxur.
- iki yaşõn aşmõş qara sõğõr ayğõrõ: tosun.
- qoyun ayğõrõ: qoç. damõzlõq erkek qoyun. qõlõc. arac. vesile. ebzar. avara. tembel.
aylõq. açõq. - aydadaya qonaq olmaq: aylõqda yatmaq. aylaqda yatmaq. açõqda yatmaq. gündelik i
dolanbac işleyen.

aylaq aylanmaq
aylatmaq
aylõq
aylõqlõ aymaq
aymaqcõğa ayna
aynalõ

avanaq. boş gezen. işsiz. avara. havayõ. 1 . ayõlmaq. qayõnmaq. esrüyün, keflinin, bayqõnõn öz
esi. 2. yuqardan aşağ qaymaq. düşmek. 3. dönmek. fõrlanmaq.
1 . döndermek. qaytarmaq. 2. qaytarmaq. keflini özüne getirmek.
aylaq. açõq. - aydadaya qonaq olmaq: aylõqda yatmaq.
aylaqda yatmaq. açõqda yatmaq.
muzdur.
dönmek. dolanmaq. dolaşmaq. dövrelnmek. dövr edmek.
utanmaq. çekinmek. açõnmamaq. usanmaq. - ayman: çekin. - aymanmadõ: çekinmedi. (< aymaq: dol
anmaq. dönmek). önündekin aylandõran, dönderen, yanõtan, eks etdiren, saydamlõ üz, seth. -ayna
işi dolaşmaqdõr. - ayna ile dolaşan, özüne dolaşar: aynaya baxan özün görer. - aynaçõ {: 1. ay
2. özüne baxan. özün gören. özsever. xutpesd}. - ayna daraxçõ: yaldõzçõ. bezekçi. 1 . ayna il
er. 2. kazino.

ayran

ayranlõq
ayratõn
ayrõq
ayrõ
ayrõlaşmaq ayrõlõq
ayrõlma ayrõlmaq

- ayran dalisi: axmaq. avanaq.
- ayranõ şişmak: ayranõ köpürmak. kibirlanmak. (ala salmaq üçün deyilar).
dalaq. tuluq. - ayranlõğõ şişmak: köpürmak.
- dinqa ayratõn: çula. ayrõ başqa. harcür. har rang. muxtalif.
- ayrõq otu.
1. tak. münqate. münfarid. 2. başõna. tak başõna. müstaqil. - o ayrõ evda oturur. 3. başqa. qe
- o ayrõ işdir.
- ayrõ başqa: çula. dinqa ayratõn. harcür. har rang. 4. seçi. farq. - cocuqlarõ qõsqandõ
q ayrõ seçidan qõraq edmali.
- ayrõlmõş bölük: qutra. qotra. bandõra. mandõra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş. çiqtaş.
ayrõlmaq. taklanmak.
1 . firqat. hicran. 2. muxalifat. mubayinat. 3. ucraq. hicran. ucar.
çatlama. yayõlma. inşiqaq
1 . bölünmak. taqsim olmaq. 2. seçilmak. 3. çatlamaq. cõrõlmaq. 4. çakilmak. - işindan heç ayr
5. azalmaq. uzaqlaşmaq. - arxadaşlarõndan ayrõldõ. 6. çatlamaq.

ayrõlmayan
ayrõlmaz ayrõndõrmaq ayrõnmaq ayruq
ayva
az

cõrõlmaq. 7. <> yarõlmaq. ayarmaq. açõlmaq. ayrõlaşmaq. teklenmek.azmaq. çaşõnmaq. sapõnmaq. y
8. kesilmek. yarõlmaq. açõlmaq.
- narsanin arxasõna taxõlõb, ayrõlmayan narsa: quyruq. - bu da mene quyruq oldu.
zivişik. - sõvõşõk kişi. - o, sõvõşõğõn birdir. seçindirmek. ferqlendirmek. seçinmek. ferqlenm
mõş yer. heyva.
- ayva kimi: sararmõş. kesel. xeste.
- ayvayõ utmaq: esrük olmaq.
1 . astõn > astinfars. astar. astağ. aşağ. alt. kem.2. eksik. eksek. qõsõq. qasõq. kem. eksik.
naqis. nüqsan. 3. nadir. 4. ac. tamahkar. heris. 5. bala. tamla. damla. - damla d
amla: bala bala. - damla damla aşõnar, çõxar qazan başõna. 6. gevşek. zeif, duyğusu gevşek. 7.
. yeterli olmayan. ğeyri kafi. - dar çağ: dar zaman. 8. değiş. - az qalmaq: deqiş qalmaq. -
onun gelmeyine dagiş qaldõ.
- az qabaq. hemen. 9. astõn. kem. eksik. - astõn gelir. - az az: asgeri. 10. e
ndik (> andak). qedriereb < qõtrõ. qõrtõ.

qõrõq.
- az vermak: doyurmamaq. qoxulatmaq. - görsetib qoxulatõb getddi. - onun işi qox
ulatmaqdõ, hay küyüne baxma.
- bir az önca: demin. ele indi.
- az alçaq: alçaraq. daha alçaq. alçaqca.
- siz geleden haman yatmõşdõm.
- az qaldõ. hemen.
- haman düşmüşdüm.
- az az: azar azar. damla damla.
- az tapõlan: tek. kemik ( > kem yek).
- az olmayan: bol. sõq. sõx. sõğ. kesirülviqu'. - bu ölkede fõõrtõnalar sõqdõr.
- az yağmaq: - az yağmaq: atmaq. tamlamaq. damlamaq. tammaq: dammaq. - yağõş damlõr, a
tõr. - axmasada damlõr:
yeri dibli eksilib kesilmir. çox gelmesede büsbütün kesilmir. yanmasada közeyir. yanmasada
alõzõr. heç yox deyil.
- az dadlõ: tatlõca. dadlõca. dadlõmsõ. azacõq azbõçõq.
azad özgür. atõq.
azada varõsta > vareste. varmõş. çatmõş. qurtulmuş.
azadalik varestelik. varõstalõq. varõşma. çatõşma. qurtulma.

azalmaz arõlmaycõğ£L arõlmaz. tükanmaz. bitmaz. sonsuz. - arõlmaz
kasal. arõlmaz ağrõya düşdük.
azalmq aksilmak. qasõlmaq.- galirim qasõldõ.
azaltmaq 1. qõsdõrmaq. qõsmaq. kiçiltmak. darlaşdõrmaq.
vamlatmaq. 2. aksiltmak. qasmaq. - galirim qasõldõ.
azar (z <> c ) acar (< acõrtmaq). qaxõnc. çõqõşma. sarzaniş. -
azar azar: az az. - azar azar saçmaq: sarpmak. - azar azar:
az az: damla damla.
azaraxş < ataşaq. ataraşq. şimşak. õldõrõm.
azarkeş havaskar. istakli. qoşuntu. uyuntu. tarafkeş. mürid. tabe'.
azarlama tarslama. paylama. tobix.
azarlamaq qaqõmaq. incitmak. paylamaq. qaxõnclamaq. çõqõşmaq.
sarzaniş edmak.
azbõçõq azacõq.
azdõrma qurca. qurda. qarõşdõrma. allama. tahrik.
azdõrmaq 1. asdõrmaq. ucadan sallamaq. tahrik edmak.
qurdalamaq. qurcalamaq. 2. qõzdõrmaq. küysitmak.
qõzõşdõrmaq. şahvata gatirtmak. - qõzlarõn çõlpaq
dolanmasõ, arkaklari qõzdõrar. - qoçlarõ qõzdõrmaq. 3.
ayatmaq. sapõtmaq.
azõ - gami azõya almaq: baş qaldõrmaq.

azõq
azõq azõq azõqa
azõqlanmaq azõqlõ
azõlõ azõnğ
azõrqanmaq azõş
azõşdõrmaq azõşmaq
azõtmaq azqaşmaq

1. ac qõlõq, xesiyet. ac göz. xesis. - azõqlõğõ burax qõl. 2. yozqõn. azqõn. 3. yenti. yeyinti
. tö'me. 4. fasid. müfsid.
1 . acõq. nifret. kin. 2. her nede olan artõq. 3. ziyil. sikil. sekil. gök.
1 . azõqa. azuqa. (< ağzõq). bir ağõzlõq yemek. 2. qõrõq. her neyin oğuntusu, qõrõğõ. azuqa. a
r ağõzlõq yemek. yemek yemek.
1 . ac qõlõqlõ, xesiyetli. ac gözlü. xesislik. - azõqlõğõ burax
qõl. 2. çörekli. çörek veren. ac doyuran.
daşqõn. çõlqõn. artõqõna. - aşõqam men sene azõlõ.
deride düşen çürük ivler, izler.
az vermek. esirgemek. qõymamaq. diriğ edmek.
fesad.
uzaşdõrmaq. acõşdõrmaq. ititmek. hiddetlendirmek. uzaşmaq. acõşmaq. itişmek. qõzõşmaq. qutruşm
nmek.
uzalmaq. ucalmaq. sapmaq. tuğyan edmek. azğaşmaq. büzüşmek. qudurmaq. quduzlaşmaq.

azqõn azqõn
azqõnlõq
azma
azmaq

acur. azur. 1. şehvetli. 2. ac. acgöz. 3. yaba. asav. vehşi. azğõn. 1. taqi. daği. yağõ. salqa
erkiş. asi. asav. azõq. yozqõn. 2. coşqun. taşqõn. daşqõn. heşeri.- daşqõn kişi. 3. õsõrõr. õs
. 4. heşeri. qudraq. ipini qõrmõş: ipi qõrõq: qõrõq. 5. özünden çõxmõş. qõlõfõ çatlaq. 1 . qõz
. tuğyan. qababaşlõq. 3. qõzğõnlõq. köysünme. küysünme. yanqõğ. - kişinin qõzğõnlõğõ. -buğanõn
. melez. - iki cinsden olmuş heyvan. - bu köpek çaqqaldan azma. 2. sapma. yoldan çõxma. 1
. daşmaq. coşmaq. - çaylar, dereler azdõ. 2. itilmek. - yel azdõ. 3. yaranõn beterleşmesi, şi
i, kötüleşmesi. -yaram azdõ. 4. qudurmaq. harlaşmaq. -azmõş köpek. 5. arõnõb, temizlenmiş duru
iyecek aşasõna aşõnmõş, kirlenmiş. - azmõş parça. 6. iki cinsden olmuş heyvan. - bu köpek çaqq
u qoyun mirinusla, qõvõrcõqdan azmõş. 7. sel. axõn. daşõq. daşmõş çay, dere. 8. sedde, bağacda
masõna yolveren yeri. 9. şehvete gelmek. 10. ayarmaq. ayrõlmaq.


*a r» 11 m *a

\ õr\ 11 õ -7 rvõ n 4 4

(heyvan)qõzmaq. siqmek. sõqmek. 12. sapmaq.
ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq. 13.
qudurmaq. quduzmaq. qõzõşmaq. heyecanlanmaq.
qõzmaq. qoçlanmaq. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq.
igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq.
14. qõzõşmaq. qõzğõnmaq. küysinmek. şehvetlenmek. -
dişi, erkek qõzõşdõlar. - qoçlar, buğalar qõzõşõr.
- düş azmaq: cinub olmaq.
azman dev kimi.
azman 1. berk iri. olduğundan artõq böyümüş. sarman.
qocaman. iri. - azman qoç. 2. iki başqa cinsden doğan
heyvan. melez.
azmand < azman. azqõn. acur. azur.
aznak < azqõn.
azuqa azõqa. azõq. (< ağzõq). bir ağõzlõq yemek.
azur asur. acur. azqõn. 1. şehvetli. 2. ac. acgöz. heris.
azürdafars < azarlanmõş. incinmiş.
baca 1 . oğcaq. oycaq. ocaq. oyuq yer. durba. yol. - ilde bir kere
ocaqlarõ arõtlanmalõdõr. 2. pencere. - qapõdan atsan bacadan düşer.
baca eşğalanğ8. deşik. yuva. delik.

bacaq
bacanaq bacar bacaran bacarõq bacarõqsõz bacarlõ bacarmaq
bacarmõş
bacmar
baçmarus badaqlamaq
badam

qalçadan dabana değin, yaxud dizedek olan bölüm. satan. bud. bütün bacaq budu. - qõlõc bacaq:
bacaq: çarpõq bacaq. - alabacaq: sekilli. xallõ. < bacõ.
bazar. - bacara çõxmaq bacarõq ister.
qağan. qadir. öten. öter.
bilgi. ada. adaq. (< edmak).
iş bilmez: qafil.tölük. elsiz. elsiz ayaqsõz.
başarlõ. becerli. qõvrõq. qõvraq. çõxarlõ. çõxmar. bacmar.
başarmaq. becermek. başa çõxmaq. qõvõrmaq.- bunu
qõvõrdõnsa, eşq olsun. - onuda qõvõrarõm.
keçitmiş. yekke. olqun. pişmiş. görmüş. salqun. varqun.
çeper. çaqqun. mücerreb.
bacarlõ. başarlõ. becerli. qõvrõq. qõvraq. bacmar. çõxarlõ. çõxmar.
basamaq. basqõç. ayaq (qapõnõn basacağõ). dayaq. badağlamaq. bağdalamaq: ildik salmaq. ildik v
mek. baldõrõn başqasõnõn baldõrõna ilşdirmek.
- daş badam: qabõğõ berk badam (# diş badamõ).
- çox yumşaq qabõqlõ badam çeşiti: qarqa delen. fõlõx badam.

badar qõlmaq sesle çarpmaq, itmek.
badaş badõş. bağdaş. tağ. - üzüm tağõ.
badaş bağdaş. ortaq. bir yerde olanlar
badõş badaş. bağdaş. tağ. - üzüm tağõ.
badranc (bitgi). - oğul otu.
bağõrõş şur.
bağlõ befalõ. bayrõ.
bahadur batur. atõlqan
bahadur batur. bağatur.
bahalanmaq alõnmaq. değer tapmaq. değinmek. tutunmaq.
qiymetlenmek.
bahalõ yuxarõ.- yuxarõ iller: bahalõ iller.
bahana bağana. içün. bağana. ipucu. qulp. sebeb.
- ipucu tapdõ iliştirdi.
- bahana gatirmak: bahana tapmaq. qulp taxmaq.
- bahana tapmaq: söz edmek.
- içünsüz gelen içünsüzda geder.
- içün tapõlsa, işlerin görer. - çalõş ona bir içün verme. bahasiz kemelsiz. d
z. qedirsiz. qiymetsiz. baxtsõzlõq - alõn qarasõ: baxtsõzlõq. qara baxlõq.

baq bağ. 1. band. bad. qeyd. - manim siz ila bağõm yoxdu. -
bağsõz sözlar. - bağlarõzõ barkitin. - bağsõz kişidir. - bağsõz: har. badsiz. utanmaz. 2. rabt
. 3. münasibat. alaqa. 4. tanzif. sarõq. 5. uclarõ çakilib bağlanan narsa. çarşov. buxca. - ya
taq bağõ. - ev bağlarõ. 6. iliş. ilig. marbut. rabt -bunun ona bağõ yoxdu. - sana na bağõ var.
ağsõz sözlar qonuşma. - bağõn olmasa ilişma. 7. işta. uşda. üşda. haza. 8. bax. işta. haza. -
işta kağõz.
- göz bağõ: qaflat. 9. sarğõ. sarõğ. sarğamğa, bağlamağa yearar. 10. bak. boşqa. talba.
- boyun bağõ: gömüldürük.- baş sarğõsõ. - boyun sarğõsõ. -qundaq sarğõlarõ.
- iyi bax: saqõn. olmuya ki. diqqat ed. zinhar.
- saç bağõ: {1. saçla birlikda hörülan qurdala, ruban. 2. baş saçõn yõğma bağõ.}
- açbağ: hall o fasl. ratq o fatq. hall o aqd.
- qovuşduracaq güclü bağ: toqqa. tuqa. tuqa.
- alõnçaq bağõ: alõnçaq. laçak. alnõ üsda saxlanõlan. qaş basdõ.
- bax bir!: yaxci. bax bir!. bax bari. göralim!.
- qasõq bağõ: qasõq çatlağõnõ ( fatqi) tutmağa yaylõ (asnak.

keşli) bağ.
- qazõq bağõ: bağ çeşiti.
- ortadan bağlanan dar, uzun bağ: qurşaq. quşaq. - bel quşağ. - baş quşağ. - şal quşaq.
- tuman bağõ, quşağõ: uçqur: içqur.
- diz bağõ çözülmak: kövşamak. çox qorxmaq.
- bağ pozumu: bağõn yõğõlan, darilib bitan çağõ.
- baxaq < met > qabax: göz: gör. bağ. halqa. tasma. kaskük.
- bax!. varda. diqqat!.
baqa bağa. boq'aarab. (< boq. baq). boqa. 1. qata. tika. 2. ölka.
mamlakat. - hançõ boğadansõz.
baqan bağan. bağlan. bağana (an <> lan: ayrõlõğõ çatdõran ak). 1.
düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun darisi. 3. baxan. bakil. baxan. qoruyan.
dolandõran. idara edan. idaraçi. dayraçi. dayrac. nazir.
- yuxarõ baxan: tapa göz. - başbakanõn qulluğunda olan bir göravçi: qara qulaq.
baqan baxan. vazir.
baqana bağana. bağan. bağlan. (an <> lan: ayrõlõğõ çatdõran ak). 1.
düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun derisi. 3. bahana. ipucu. içün. - içünsüz gelen içünsüzda geder. - içün tapõlsa, işler
lõş ona bir içün verme.- ipucu tapdõ iliştirdi.
baqanaq (keçi. qoyun. sõğõr) çatal dõrnaq.
baqanlõq baxanlõq. vizaret.
baqatur batur. bahadur.
baqban - bağban qurqusu: bağban qoşusu.
baqdad bağdad. bağdaş.
baqdalamaq bağdalamaq. badağlamaq. ildik salmaq. ildik vermek.
baldõrõn başqasõnõn baldõrõna ilşdirmek.
baqdaş bağdaş. badaş. badõş. tağ. - üzüm tağõ.
baqdaş bağdaş. badaş. ortaq. bir yerde olanlar
baqdaş bağdaş. bağlaş. bağdad. sapdaş. 1. dize çöküb, baldõrlarõ
çarpaz altõna yõğõb ourmaq. 2. üzbe üz, yanbe yan
oturmaq, eğleşmek. 3. yarõş. barğõş. baqdaşmaq bağdaşmaq. bağlaşlamaq. 1. sapdaşmaq. barğ
yarõşmaq. 2. uyuşmaq. uzlaşmaq. 3. uymaq. mütabiq
gelmek.
baqdõrmaq baxdõrmaq. gördürmek. işletmek. icra etdirmek.
baqõcõ baxõcõ. qebzeçi. gebzeçi (kesilmiş qoyunlarõn omuz
küreklerine baxaraq, gözü bağlõlõq eden).

baqõçõ
baqõl baqõmõz
baqõr
baqõrçaq

1. baxõcõ. bekçi. tumarlayan. 2. bağõçõ. falçõ. qarqan.
qarqan. (< qarmaq: qaramaq: vurmaq). 3. bağõcõ. göz
bağcõ. qataquli. kelekçi. fõrõldaqçõ. - qasõq bağõcõ: qasõq
bağõ yapan, onu bağlayan usda bağõcõ.
bağõl. qaplaq. kise. örtük. buxca.
ipsiz. eypsiz. sayqõsõz. gülxan beyi. çapğõn. her ilişgiden
özgür.
bağõr. bakõr1. 1. her neyin içi. - bağrõ açõq: dağqõn. içi saçõq. perişan hal. - bağrõ yanõq:
ağrõ delik: içi ouq, yanõq. 2. her neyin önü - dağõn bağrõ. yayõn bağrõ. 3. bağõrmağõ vurqulam
söz. - bağõr bağõr bağõmaq. 4. paxõr2. mis. 5. ciyer. - bağrõ yanõq: vurqun. dalqõn.
- bağrõna vurmaq. yayõn tutamağõnõ düzeltmek: baqõrlamaq.
- bağõra daş basmaq: dözmek. acõya qatlanmaq.
- qõrx bağõr: geviş getiren heyvanlarõn üçüncü qursağ.
- bağra basmaq: qucõmaq. sarmaq. sarõlmaq.
- qurt bağrõ: ağ çiçek açar kiçik ağac.
bağõrçaq. lovlova. çõnal. her neyin, qapõnõn, teyerin dönen, fõrlanan yeri. - qapõnõn teyerin
yağlamaq.

baqõrdaq bağõrdaq. tele. duzaq. tutaq. cocuq beşiyin sarmağ
bağlõqõ, bağõrlõğõ. 2. bürgek > puşek. pampers. 3. qadõnlarõn ay başõ kullayan bezi.
baqõrdan bağõrmasõna neden lan. çõğõrdan. - deve bağõrdan:
çamurlu yoxuş yer.
baqõrlamaq bağrõna vurmaq. yayõn tutamağõnõ düzeltmek
baqõrmaq bağõrmaq. içerden, içden ses çõxarmaq. öqremek.
büqremek. hayqõrmaq. iqremek. böqürmek. - bağõrõb çağõrmaq: yayqara gurultu qoparmaq. - çox ba
im. qursağõm patladõ.
baqõrsaq bağõrsağ. qarnõn içinde dolaşõq, içi boş, bağ, ip kimi dar,
uzun bölüm. - dib bağõrsaq: qalõn bağõrsaq. - kor bağõrsağ: güden. qalõn bağõrsağõn bir bölümü
cõ: burma. burunmaq. burunti. buruş.
- quzu bağõrsağõndan yapõlan yemek: sarma. baqõrtõ bağõrtõ. ünq. yayqara.
baqõrtmaq üngetmek. öngetmek. çõğõrtmaq.
baqõş 1. bağõş. ötün. efv. meğfiret. 2. baxõş. yoxlaş. mayna. 3.
rehm. yeygü. ermeğan. ehsan.
- dadlõ baxõş: gözel bir teher şaşõlõq
baqõşlama bağõşlama. vergi. ehsan. etiyye. veriş. veriş. verme. eta'.

baqõşlamaq baqõşlamaq baqõşlamaq
baqõt
baqlac
baqla

bağõşlamaq. vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. ertürmek. qebullanmaq. keçirmek. bağõşlamaq. yar
n edmek. rehmet edmek. rehm edmek. efv edmek
bağõşlamaq.boşuqmaq. ötmek. qoymaq. güzeşt edmek. keçmek.
bekit. qala. qalaq. erk.
baqlac (bağlamağa yarar). tepek (tepmeye yarar). tõqac. tõxac. (tõxmağa yarar nerse). nersen
in ağõz boşluğun tepmeye, bağlamağa yarar nerse. çağõnda işkence üçün yazõqlarõn (mücrimlerin)
fal. - baqla açmaq: baqla tökmak: fala baxmaq. - baqlasõ çözülmüş: içi açõlmõş. gizlisi fõşlan
- acõ balasõ: cüyüt baqlasõ.
- ağzõnda baqla õslanmaz: çox danõşan. boş boğaz.
- baqlayõ islatmaq: susmaq.
- baqlayõ çõxarmaq: bağlõ olan her neyi açmaq. her neyi söylemek, açmaq.
- baqla qõrõ: qurşun boyalõ.
- baqla çiçayi: açõq yeşil.

baqlama
baqlamaq
baqlan
baqlanõş
baqlanma
baqlanmaq

bağlama. bügü. bükü. aqd. rabt. band.rabt. aqd. band. qurma. taşgil. tanzim. tartib. - yõğva q
ma. - üç telli bağlama: yunğar. yonqar.
bağlamaq. 1. tutunmaq. sarõnmaq. sarmaq. örtünmak. gövdasi üzarina qoymaq. - yaşmaq tutunmaq.
- fita tutunmaq. 2. iplamak. sarõmaq. marbut edmak. rabt vermak. - bunun. - bel bağl
amaq: al bağlamaq. qullanmaq. hazõr olmaq. 3. qõlmaq. qõymaq. ancam çakmak. - malla çağõrõb ni
qõydõrdõlar. 4. tutmaq. baddamak. qapamaq. iliklamak. rabt edmak. müttasil edmak. - bir
qaya zivib yolu tutdu.
bağlan. bağan. bağana (an <> lan: ayrõlõğõ çatdõran ak). 1.
düşük. çatmadan düşan yavru. saqit canin. 2. ölü doğan
quzunun darisi.
bağlanõş. maamila.
sarõlmaq. ulanmaq. zancirlanmak.
bağlanmaq. 1. sağlanmaq. asaslanmaq. tutulmaq.
qapõlmaq. girlanmak. gira düşmak. - na bağlanmõsan bu
işa. - yaman yera bağlandõq. - gözü bağlõ: qafil. qafil. 2.
sarõnmaq. bürnmak. quşanmaq.

baqlanmõş
baqlaş
baqlaşlamaq
baqlaşmaq
baqlaşmaq
baqlatmaq
baqlõ
baqlõ baqlõ

bağlanmõş. erse. iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa. getirilmiş. çatdõrõlmõş.
bağdaş. bağlaş. sapdaş. 1. dize çöküb, baldõrlarõ çarpaz altõna yõğõb ourmaq. 2. üzbe üz, yanb
3. yarõş. barğõş.
bağlaşlamaq. bağdaşmaq. sapdaşmaq. barğõşmaq. yarõşmaq.
bağlaşmaq. kitmekleşmek. kiteşmek. kitleşmek. kilitleşmek. birkişmek. müttehid olmaq. bağlaşla
ağdaşmaq. 1. sapdaşmaq. barğõşmaq. yarõşmaq. 2. uyuşmaq. uzlaşmaq. 3. uymaq. mütabiq gelmek.
bağlatmaq. 1. esaslandõrmaq: sağlatmaq. 2. qapatmaq. tõkatmaq. büketmek. kesdirtmek. durdu
rmaq. te'tilletmek. 3. quşatmaq. quşandõrmaq. taxdõrmaq. -yaraqlõq taxdõrmaq.
bağlõ. - gözü bağlõ oyunu: kor aba: aba kömaci: bir neçe kişi cocuq (:nefer uşaq) olub, birini
in bağlayõb, başqalarõnõn çevresinde dolaşmaqla oynanõlan bir oyun. bağlõ. 1. bavul. buxca. sa
bekli8. bağlõ. 1. kitli. kilitli. qapalõ. turan. duran. 2. veqf. 3. baqi.

baqlõ
baqlõlõq baqluq baqmaq
baqra baqraç

bağlõ. 1. qapalõ. qapanmõş. keçilmaz. işlamaz. yubat. maattal. masdud. tutuq. tõxõq. masdud. -
uq yol. -qapalõ göz. - qapalõ qapõ. - qapalõ yol. - qapalõ çarşõ. 2. ilişik. üzar. dayir. daği
. ataşa. marbut. mütaalliq. - siz üzara qonuşma açõldõ. - bu iş üzra çalõşõn. bağlõlõq. tutuql
bağluq. - böyük pulluq, bağluq, saxluq: qutan. qotan. baxmaq. 1. yoxlamaq. mayna edmak.
2. dolandõrmaq. idaralamak. idara edmak. 3. aramaq. yoxlamaq. dağmak. - ağõza baxmaq: b
irinin sözüna uymaq. sözündan çõxmamaq. 4. gözlamak. saqõnmaq. sakõnmaq. ( q <> y ) sayõnmaq.
. ehtiyatlõ olmaq. ehtiraz edmak.
- gözü ila (nazari ila) baxmaq. saymaq. tutmaq.- özün yoxsul tutur. - özüvü az tutma. -
bunu kim üçün üstün tutursuz.
- qapõdan baxmaq: {1. eva qapanõb çõxamamaq. - qõş soyuğu, bizi eva soxub qapõdan baxdõr
bir yera girmadan, ora talasik baş vurmaq}.
- yan baxmaq: kinla qõyõnla baxmaq. yeka qapan.
bakõrdan qulplu mis qab.

baqrõqmaq baqrõşmaq baqsama
baqsamaq
baqsat
baqsatmaq
baqsatmişi
baqş baqt
baqtõrmaq
baquq
baqurdaq
baqus

bağrõ (ciğeri) qöğüs gemiklerine yapõşmaq. bağrõşmaq. uluşmaq.
bağsama. bağsat. bazdaşt. basõb saxlama. saxlama. saxlat.
bağsamaq. bazdaşt edmek. basõb saxlamaq. saxlamaq. saxlatmaq.
bağsat. bağsama. bazdaşt. basõb saxlama. saxlama. saxlat.
bağsatmaq. bazdaşt edmek. basõb saxlamaq. bağsamaq. saxlatmaq.
bağsatmişi. bağsamişi. saxlamamõşõ. saxlatmişi.
genellikle saxlanma, bazdaşt olunma durumu.
bağş. bağõş. qarşõlõqsõz verilen nerse.
baxt. doğan. şans. tale'. - doğanõ dönmüş: taleyi çönmüş.
- qara baxlõq: qara yazõ: bedbexlik.
baxtõrmaq. beqletmek. qorqatmaq. gözettirmek.
bağuq. bağus. bağuş. qutra. qotra. bandõra. mandõra.
çiteş. çiqteş. ayrõlmõş bölük.
bağurdaq. bardaq:
bağus. bağuq. bağuş. qutra. qotra. bandõra. mandõra.

bal - tike. parça
- yağ bal: çox yaxcõ. e'la. - yağ bal olsun: nuş olsun. afiyet olsun.
- bal ağdasõndan yapõlan halva: qamõş halvasõ.
- yağila balila: tam lezzetle.
- yallõ ballõ: yaraşõq gövdeli.
- gömac balõ: erimemiş bal.
- oğul balõ: körpe arõnõn yetirdiyi ağ bal:
bala 1. az. tamla. damla. - damla damla: bala bala. - damla
damla aşõnar, çõxar qazan başõna. 2. genc. uşaq. - oğret gancin işetti.
- geçi balasõ: oğlaq.
- bala bala: kemes kemes: qamas qamas (< kam: az). xõmõr xõmõr. - bir yaşõlõ dava balasõ
yelek. yelek.
- domuz balasõ: cocqa < cocuq. cocuq8,
- bala bala: gele gele: ged gede: asayõn. vara-vara: tedricen. miruri zamanl
a.
- dava balasõ: köşek. küçek.
balaca az. bala. tamla. damla. - damla damla: bala bala. - damla
damla aşõnar, çõxar qazan başõna.

balaq 1. baluq. > parufars. kürek biçiminde olub, qayõq sürmeye
yarar kürek. 2. baldaq. bölük. balõq kimi ayrõlmõş parça. bütün. tamam. kamil. 3. > belx şeher
baq.
balaq malaq. camõş buzağõsõ.
balalamaq qulunlamaq. (dişi eşşek üçün).
balasõ - doğuz balasõ: burtlaq.
balat 1. balõt. qalat. tikiş. tikilmiş. kesit. kesilmiş. 2. bütri. şüşe.
balçaq balçaq. 1. eli qorumaq üçün qõlõncõn sapõna olan
qaldõrõm. 2. sap. qebze. desde. - qõlõc balcasõ: qõlõc sapõ.
- qõlõc qaşõ: qõlõncõn (eğri olan) sapõ.
baldaq balaq. bölük. balõq kimi ayrõlmõş parça.
baldõr - baldõr gemiyi: incik sümük. incik gemik.
balõğ - galincik balõğõ: dadlõ yemeli balõğ çeşiti.
- iri balõqlarõ qõlcõğõ, qõlcõğ yerina olan gamiklari: gelmic.
- kilis balõğõ: dadlõ su balõğlarõndan olan yayõn balõğõ.
- kiliz balõğõ: sazan balõğõ çeşiti.
- bodur, şişman kapal balõq çeşiti: qanbut.
- balõğõn alt yanõnda, ayaq yerina işlayan, ikişar dördar olan küraklari: qanat.
- balõq çeşitleri: sarõ qanat. - qõzõl qanat.
- qaragöz balõğõ: palamud balõğõnõn böyük, bayağõ çeşiti.

- qõlõc balõğõ: burnu kesgin, uzun, iri balõq.
- kiçik balõğ çeşiti: qõrasõ.
- böyücak, gavşak atli dadlõ su balõğõ: yayõn.
- böyük balõğ qõlçõğõ: gelmic. böyük qõlçõq.
- qara balõğõn kiçik çeşiti: sarpa.
- balõq qalxan yavrõsõ: parpa.
- balõq qulağõ: balõğõ qulağa benzer bölümü, ki soluq yerine suyu ordan alõb ötürür.
- balõğ toru: eğrib. - bay balõğõ: bir çeşit mersin balõğõ. -qara marcan balõğõ: õşqõna.
- bulanõq suda balõq avlamaq: fürseti işe tutmaq.
- "balõğ oti" sõraca otu çeşitlerindendir.
- qõrlanqõc balõğõ: eti dadlõ, uzun qanatlõ, gözel al boyalõ balõğ çeşiti.
- balõq dişi ki ondan piçaq kimi ayqõtlara sap yapõlõr: som.
- balõğ qullaõ çeşiti: olta iğneleri çeşitinden: damaqlõ iqne.
- daş balõğõ: balõğ çeşitlerinden.
- durna balõğõ: balõğ çeşiti.
- palamud balõğõnõn böyükcasi: turõq.
- okinoz deyilan balõq: torõna.
- tomuz balõğõ: yunis balõğõnõn böyüyü.

balõq
balõnc
balõş
balõş
balõt
balqan balquc ballamaq
ballandõrmaq
ballõq balta

- gümüş balõğõ: çamuqa. balinc. ölçü. andaza. qadr.
kisa. sandõq. kes. - balõş aqça: kisa aqça: çağõnda beş yüzlük quruş.
- yumşaq yastõq, balõş: üz yasdõğõ. tumaç. tobra. kisa.
balat. qalat. tikiş. tikilmiş. kasit. kasilmiş. qayim. (< bal). 1. iti. kasarli. 2. qõzqõn
. 3. iyit. paklavan. pahlavan. 4. mancanaq.
malquc. (bal: bölük. kasik) baltaçõ. qaramanlar, oğrular başçõsõ. - malquc oğlu: kopoğlu. şiri
r artõrmaq. tatlamaq. dadlamaq. dadlõ edmak. dadlõlandõrmaq.- bu acõ qahvani bir az dadlam
aq garakir. - yağlayub ballamaq: tallayüb pullamaq. ta'rif tosif edmak.
1 . ta'riflamak. 2. mubaliğa edmak. dadlõq. şirinlik. taşviqnama. taqdirnama. donuq. don
muş. qat. dik. - qat dur. - hava soyuqdan qat kasilmiş.
- ağõr balta (karki) ila vurub kökündan qõrmaq: garginmak.
- balta daşõ: malta daşõ: qolay kasilib işlanan daş çeşiti.

baltacõ
baltacõ
baltalamaq
baluq
bana bandõra
banğ bantaqa bantaşa bar

- balta qamasi: baltanõn tireli üzü.
- baltayõ daşa vurmaq: baxmadan, gözlemeden qarşõna gelene, ağzõna gelen sözü deyib, eli
işi qõlmaq.
- böyük balta: kerki.
- sapsõz balta: yiyesiz mal. ortalõq malõ.
balquc. malquc. qaramanlar, oğrular başçõsõ. - malquc oğlu: kopoğlu. xerabkar.
xerabkarlõq edmek.
1. ( < balta: bölük) gilas. ayaq. bardaq. 2. balaq. > parufars. kürek biçiminde olub, qa
yõq sürmeye yarar kürek. manğa.
mandõra. qutra. qotra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrõlmõş bölük.
- "aq banğ" sõraca otu çeşitlerindendir. bantaşa. menteşe.
bantaqa. menteşe.
bur. bor. bora. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer: şoraq yer. çoraq yer. 2. bu
lantõ suyun qabda buraqtõğõ bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq. 2.
bara
barac baraqa
baraq baram
barastõlamaq
barat
baravan barçaq barçõn barda
barda!

böyük. iri. - bar yiqda: iri iğde. 3. var. semer. semir. 4. pas. kir.
kõrõx. iştibah. - bara qoymaq: kõrõxmaq. qayõxmaq.iştibah edmek. söz arasõ uçqunmaq. sucaq. sa
tehim eden vekil. salaş. kiyusk. köçek. köşek. yol üstü qurulan eğreti tüncõq, tükan. - qazet
ostan salaş. uzun tüklü, qõllõ, saçaqlõ nerse (çoxa. gebe. at. av köpeyi) - baram baramdan8: v
geşdikce. günü günden. geddikce. gün sayõn. ged gede.
barsatmaq > parastiş edmak. tapalamaq. tepelemek. qaldõrmaq
bõraq. bir yazõlõ kağõz bir paranõn almaq yaxud vermek heqqini başqa birine verir.
feravan. barvan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür su. balçaq. eli qorumaq üçün qõlõncõn
lan qaldõrõm. parçin. bax > barkin.
barda barda!: varda varda!. barda!: çekil. geç. bük bük!. yol açmaqda deyilen söz.
çekil!. geç!. bük bük!: bardabarda!: varda varda!. yol açmaqda deyilen söz.

bardaq bağurdaq. qopa. ayaq. qadah. içmaya yarar qulplõ qab.
bardaq baluk. gilas. ayaq.
bardaqlamaq vardaqlqmaq {> pardaxtanfars ( < bar. var)}
bargah astanğ. astan. eşik. qapõ.
barikfars < barõq. arõq. axõq. inca.
barõq 1. (> barikfars). arõq. axõq. inca. 2. bõrõq. qoxmuş.
barõ barõlõq. barõlkim. heç olmazsa. heç dagilsa.
barõlõq barõ. barõlkim. heç olmazsa. heç dagilsa.
barõlkim barõ. barõlõq. heç olmazsa. heç dagilsa.
barõmaq barõnmaq. qorunmaq. sõğõnmaq. sapranmaq. sipar altõna
almaq.
barõnaq panahqah.
barõndõrmaq panah vermak. hifz edmak:
barõnmaq barõmaq. qorunmaq. sõğõnmaq. sapranmaq. sipar altõna
almaq.
barõş aşõt.
barõş uzlaşma. uylaşma. müsaliha. muvafiqat. sülh.
barõşan parişanfars. buruşqan. ürpak. tüklari biz biz, miz miz
şişmiş. qarõşõq. durmu.
barõşdõrmaq aşõtlamaq.
horõeõn A õ õ\/õ õn õ \\õr\\ in +õ õ+or mõ õ\/ofin O mõ"õealihrs mfõcolim^t

barõşmaq aşõtmaq.
barõştõrmaq uzlaşdõrmaq. uz uza, us usa getirtmek. uylaştõrmaq.
barõştõrmaq uydurmaq. cürlemek. cütlemek.
barq bark. 1. tekne. tenge. barnaq. 2. yer. mesken. 3. yamut.
yuva. barnaq. ev. 1. dudman. xandan. - obarqlõ: evli.
barqa 1. şimşek. yalõnğ. çaqõn. 2. yõldõraq. şimşek.
barqalamaq şimşek çaxmaq. yõldõramaq. barqamaq evlenmek. barqatmaq evlen
dirmek.
barqõş barğõş. yarõş. sapdaş. bağdaş. bağlaş.
barqõşmaq barğõşmaq. yarõşmaq. sapdaşmaq. bağdaşmaq. bağlaşlamaq.
barqõşmaq barğõşmaq.bağdaşmaq. bağlaşlamaq. sapdaşmaq. yarõşmaq.
barqlanmaq obarqlanmaq. evlenmek.
barquluq gedmeye çatan, heqli eden kimse.
barlanmaq varlanmaq. bolunmaq. olunmaq. mövcud olmaq.
barlõ 1. varlõ. berli. semerli. semir. semiz. bereli. 2. pasaq.
pasaqlõ. kirli. 3. varlõ. semirgin. yüklü. barmaqçõl barmağa taxõlan naylon qapuş.

barmaq 1. tekerin ortasõnda çembere geden çubuqlar. - tekerin iki
barmağõ qõrõldõ. 2. dağ tepesinin sivrisi. 3. uzunluğ ölçüsü. - bir arşõn igirmidörd barmadõr.
barmaqdõr. 4. barmağõ quyuq, suyuq nersiye vurduqda, barmağa yapõşan ölçü, miqdar. - bir barm
al, yağ. 5. dexalet. - bu işde onun barmağõ var.
- bardõ galdi8: vardi geldi. vurdi geldi. 9ger. gerekirse.
- baş barmaqdan dolayõ, dördüncü barmaq: adsõz.
- barmaq õsõrmaq: barmağõn dişlemek. şaşmaq.
- barmaqlõq deyilen, qovşaqla, aralõqlõ çubuqlardan qurulmuş örtüyün her bir çubuğu.
- barmaqlarõn adõ. baş barmaq. tanõq barmaq. orta barmaq. adsõz barmaq yaxud üzük barmaq
. sarça barmaq
- ağza bir barmaq bal çalmaq: dadlõ bir örnek verib aldatmaq. ümide düşürmek.
- on barmağõ yaxasõnda: sallanõb qopmamaq, el çekmemek.
- beş barmaq: çaqõr tikeni.
- barmağõ ağzõnda: barmaq õsõrmaq: şaşa qalmõş.
- barmaq yolõ: qoşunun hicaya uyğun biçimi.
- barmaq üzümü: uzun deneli üzüm.
- barmaq qarõşdõrmaq: taxõlmaq. dexalet edmek.
- barmaqla göstarmak: çox tanõnmõş olmaq.

barmaqlamaq
barmaqlõq
barnaq barnaq barşanmaq
bart
baru
barut
barvan

- barmağõ tutan şişli, irinli xastalik: qurlağan. tolama. dolama. et yaranõn yüngülü. do
burnu.
- qõsa qalõn barmağ: tarabuzan.- nerdiban tarabuzanõ. -tarabuzan babasõ:{ 1. bu barm
aqlõğlarõ birge tutan iki yan direk, çubuq. 2. qocalõqdan bir ne bilmeyen kişi.}
1 . barmaq toxundurmaq. barmaq sürmek. 2. dürtmek. qurtdalamaq. tehrik edmek. qovşaqla
, aralõqlõ çubuqlardan qurulmuş örtük. sõra çubuqlardan qurulmuş bölme.
- oniki barmaqlõq aralõq: yarõm arşõn. qolun dirsekden aşağõ bölümünün yarõsõ.
- türmada barmaqlõ damir pancara: quzğuncõq. tekne. tenge. bark.
yamut. yuva. bark. ev.
aralarõnõ bulmaq. müsalihe edmek. sazqaşlamaq. sazõşmaq.
saçõ saqqalõ düşüren kel çeşiti xestelik.
hörük. ekrim. iqrikcõğa duvar. eqrim. ekrim. iqrikcõğa
- saçma barut: sağulta.
baravan. feravan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür

su.

barvarõ bas
basalamaq basamaq
basan basarõq
basat
basdõq
basdõ
basdõrõ

perveri. aşõlama. (suyu soğutmaq) beceri. besri. beseri. becerilmiş.
- qapaq vurmaq: gizlemek. saxlamaq. ört bas edmek.
- bas bayağõ.
alçatmaq. kemetmek. tehqirlemek. pislemek.
1 . basqõç. ayaq (qapõnõn basacağõ). dayaq. baçmarus 2.
xanlarõn qõzõl pitiyi. 3. paya. qedeme.
zalim. cebbar. - qara basan: qara basqan: ağõrlõq. kabus.
ayaqlõq. piyanaoda, çolqa destqahõnda ayaq basma
yeri.
besat. pusat. busat. yat. yataq. yataqan. qalxan zireh kimi, qorunmaq üçün nersenin üzer
ine yatõrõlmõş yat yaraq, silah sürsat.
bombar. heyvanõn qalõn bağõsağõ ki doldurulub sucuq yapõlõr.
besdi. et suyu, qiyme ile pişirilen göy. - kül basdõ: külde pişirilen et. - qaş basdõ: qaşõn ü
, başa yanqõlõc bağlanan leçek. - dal basdõ: ağõrlõqõ ile dalõ eğib eyen kerez.
- topraq basdõ: bir yere girmeyin vergisi.
1. ateşnişani. yanqõn basdõrõ. 2. söndürü. teskin. 1. qeltek. sürgi. sürgü

basdõrmaq
basõ
basõcõ
basõq
basõq basõqlõq
basõlan basõlõ

1 . yatõşdõrmaq. toxtaştõrmaq. tesgin vermek. - yel yağmuri yatõşdõrdõ. 2. sõxõb ezib yerleşti
yarpaqlarõ küpe basdõrdõq. söndürmek. - yanqõn basdõrõldõ. - yanqõn basdõrõ: basdõrõ: ateşniş
tõrmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq basdõm. 4. tuzla, saman, çemenle basdõrõlõb hise, güneşe
ilib qurudulan et, nerse. 5. ezdirmek. yox etdirmek. çap. qalõb. taxma. basqõcõ. çapçõ.
1. basõlmõş. ezik. ezilmiş. pozuq. yasõ. yassõ. açõq. müstevi. basõlõb ezilmiş kimi. yatsõvõn.
ssõ. yasõ. 2. qaybaq. qaymõş, caymõş iş, davranõş. qebeh. sapaq. sapõq. çirkin. pis. - bu qayp
den el götürün. mürde. ölgün.
yasõlõq. yassõlõq. yasõqlõq. yassõqlõq. ezilib açõlmõş durum. alçaqlõq.
- bir taxdananõn yasõlõqõ.
- dil basõqlõğõ: peltek. batõlan. paletqa. paltaq. qoyulan yer. metbu'.
basõlõb
basõlõ
basõlmaq
basõlmaq basõlmõş
basõm
basõn
basõrğanmaq basõrmaq
basõş basõşmaq
basqan basqõcõ basqõç

- basõlõb azilmiş kimi: yasõ. yassõ. açõq. basõq. müstevi. basõlmõş. damqalõ. qalõblõ. ç
pamal olmaq. ezilmek. - basõlmõş topraq. - üzüm basõldõ: ezildi. 2. sönülmek. - yanqõn basõldõ
, çap, qalõb vurmaq. - bu parça iyi basõlõr. ezilmek. meğlub olmaq.
basõq. ezik. ezilmiş. pozuq. basõlõ. damqalõ. qalõblõ. çaplõ. yatõlmõş. yatmõş. serilmiş. - ba
çalt < iti. yeyin. tez. çalasõn. çala çala. çappaq. sürekli. metbuat.
ağõlõq başmaqla darõlmaq, müzterib olmaq. gömmek. gömermek örtmek. quylamaq. batõrmaq. saxlama
lemek. sõqõş. sõxõş. sõkõş. 1. inciş. zülm. 2. icbar. bir birine girmek. birbirin sõxaraq yõğõ
sõğõşmaq. sõxõşmaq. sõkõşmaq.- qalabalõq sõxõşõrdõ. - el meçide sõqõşdõ.
- qara basqan: qara basan: ağõrlõq. kabus. basõcõ. çapçõ.
basamaq. ayaq (qapõnõn basacağõ). dayaq. baçmarus.

basqõ
basqõn
basqõnlõq basma
basmaçõ basma
basmaq

1. mengene. basõq sõxacaq nerse. 2. tezyiq. basan
ağõrlõq veren nerse. - sapan basqõsõ. 3. damğa. qalõb.
möhür.
1 . ağõr. seqil. 2. basõb keçen. üstün. faiq. - bu daha hamõsõnõn zerine basqõn çõxdõ. 3. qele
. çapqõn > şebixun. birden cumub tutmaq. - basqõn vermak: cumaqa, hicuma üzleşmek. bir işee uğ
en tutuqlanmaq.
üstünlük. fayiqlik. qalibiyyet. - basqõnlõq qazanmaq.
- basma qarşõtõ: yazma. el ile yazõlmõş. - basma kitab, yazma kitab.
çapçõ. oğru. teqellübkar.
1 . ağ toxunub sonra çiçeklerle boyanmõş pambõq parça.
2. nersenin oğurluq, yalançõqlõğõ. teqellübi. - basmaq
mallar. 3. urma. çaplanmõş naxõş. (# örma: qabarõq naxõş).
4. üşişme. saldõrõ. cumma. hicum. 5. iti. şedid.
- qõrmaçõ: kağõzlarõ büküb kitab eliyen işçi.
- basma qalõb: nersenin doğru oxşarõsõ. nersenin faili yox, amili.
bas. < met > çap. çapmaq. 1. basõb sõxõb çeynemek. ezmek. - çime basmayõn. bura basmayõn. 2. v
q.

qoymaq. qomaq. - barmaq basõn. 3. basdõrmaq. kük yatõrmaq. quluçqa oturtmaq. - iki toyuq b
asdõm. 4. baş kesmek. boğazlamaq. - xana iki sõğõr basdõlar. 5. ayaqlanmaq. ayaq üste durmaq.
iki yaşõnda uşaq basar, daha imeklemez. 6. ( s <> t ) batmaq. çökmek. oturmaq. -bu yapõnõn bir
yanõ basmõş. - işler meni basacaq. 7. tutmaq. üstün gelmek. qelebe çalmaq. - od basdõ. kerdin
ot basdõ. 8. ayalamaq. patuvlatin: ayaq qoymaq. soxmaq tutuşdur:
- ayaq basmaq: 1 . gedmek. uğramaq. - bir kere daha onun evine ayaq basmayac
am. 2. israr edmek. - getmeye ayaq basõdõm, qoymadõ.
- basõb keçan: basqõn. üstün. faiq.
- ayaq basmaq: 1. girmek. 2. israr edmek. - ağõrca basmaq: gerginmek.- xoruz t
oyuğu gargindi.
- ağõr basmaq: 1. yavaş yerimek. 2. önemin göstermek.
- ağõrlõq basmaq: qara basmaq. qapuslanmaq.
- ay basmaq: ay başõ olmaq. reql, qayide olmaq. ay başõ tutmaq.
- ayaqlarõ yera basmaq: çox sevinmek.
- al basmaq: and içmek. yemin edmek.
- iz basmaq: te'qib edmek.
- hariõra hacmarõ- nõõnanlaman

- bam telina basmaq: qõzõştõrmaq. hiddatlandirmak.
- çürük taxtaya basmaq: xatarli işa girişmak.
- qama basmaq: üstalamak. qalaba çalmaq. yenmak. -qamali: izli. nişanlõ.
- soyuq basmaq: birdan soyuq düşmak.
- bağõra daş basmaq: dözmak. acõya qatlanmaq.
- bağra basmaq: qucõmaq. sarmaq. sarõlmaq.
- basõb saxlama: bağsat. bağsama. bazdaşt. saxlama. saxlat.
- basõb yox edmak: sõymaq. qõrmaq. kasmak. azmak. pozmaq.
- itarak, basaraq soxmaq: tõqmaq. - yunu yastõğa, balõşa tõxmaq.
- qaş basdõ: 1 . alnõ üsda saxlanõlan. alõnçaq bağõ. alõnçaq. laçak. 2. çatqõ. sevgili.
. - ağrõsõz başa qaş basdõ: garaksiz yera qonaqçõ olmaq. başõna bala axtarmaq. lizumsuz takall
- quyruğa basmaq: gücandirmak. quşqurtmaq. basrõq 1. ataklari qõyõlmõş har n
2. ataklari daşla basõrõlmõş
çadr. 3. bõsrõq. 4. cansõz. utancaq. bastalamaq arqlamak. çiğnamak.

bastar <> bastarfars <> pastar <> põstõr. altlõq. altda olan. yataq.
yatlaq.
bastõrma basdõrma. (qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevrinti). 1.
qõvõrma. qõvrõntõ. ağratin. bükünti. qõyõntõ. qatlama. - bu yamşayin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. -
bazak) kimi tikilmasi. 2. qapama.
- qaqac (bastõrma: quru at) yapõlmaq: qurutulmaq. qatrõlmaq.
basuq > pasox. cavab. basõlõb soxulan narsa.
baş 1 . tapa. uc. - mama ucu. - baş başa: uc uca. uzunasõna. -
iğna, qazõq ucu. 2. ana. kök. kötük. asas. - ana yasa:
qanun asasi. - ana pitik: ana dafdar. 3. başda olan kapak.
qonaq. 4. qop. tapa. - baş yazõsõ: gatir. qadar. galan. 5.
saltar. baş buğ. - baş götürmak: üz vermak. - baş
vurmaq: üz tutmaq. istamak.
- baş qonağõ otu: başõn kapayinin darmanõ.
- diraklari başbaşa düz.
- baş yuxarõda: başõ dika. mağrur.
- dikabaş: kallaş. qallaş. qalac. dikaş.
- igit başõ: bazarda, güzarda gazma, yasaqõçõ başõ
- başa çõxmaq: qõvõrmaq. bacarmaq. başarmaq. bacarmak. ¬

bunu qõvõrdõnsa, eşq olsun. - onuda qõvõrarõm.
- başdan başa: ucdan uca: çoxdan aza. ifratdan tefrite.
- bir başdan bir başa: bir ucdan bir uca: boyuna. bir yandan bir yana.
- baş daşa galmak: başõ daşa değmek: ötgünecek, peşman olacaq bir sonuca gelmek.
- başõ daşdan daşa vurmaq: ötgünmek. peşmanlamaq.
- baş tarlik: tepecik. taqya. taxya. başa taxõlan, qoyulan kiçik şapqa.
- dana baş: mengefe. qalõn qafa.
- sõq baş. yuxarõsõ bol, gen, aşağõsõ dar olan.
- başa taxõlan tuğ: sarğuc. sorğuc. çeleng.
- su başõ: 1. menbeh. menbe'. 2. mirab. topraqlara verilen sularõn bölünmesinn görevli
si.
- başdan soyuq sular tökülmak: eriyib su olmaq. - ele bir söz söyledi ki başõmdan soyuq
sular töküldü.
- baş qonağõ: tonğra. donğra. kepek.
- başa çakmak: çevirib içmek.
- başa qoyulan damir börk: toğulğa. tavulğa. miğfer.
- başa vuran: toxunlõ. toxnaqlõ. sertce. güclü. - toxnaqlõ düşünce.
- başa vurma: toxnaq. toqun. şematet. serzeniş. - toxnaqa

düşdük.
- başdan dõrnağa: tepeden dõrnağa.
- başdöl: 1. ilgeqol. ileri qol. telayedar. 2. pişkisvet.
- başõ tas: cavlaq: daz. tasõn içi, dibi kimi yavlaq, çõplaq, qõlsõz.
- baş tasõ: baş kasasõ. cücüme.
- başõm dağõldõ: sersem tutmaq, olmaq.
- qababaşlõq: tuğyan. azqõnlõq.
- narsani başõna dak duldurmaq: turuqlamaq. duruqlamq. komalamaq. tepelemek. -
ölçeyi duruqladõ.
- tomuz başõ: sõraca (daül xinazir) xesteliyi çeşitlerinden.
- başõ qapalõ: qapalõ baş: {1 . gizli. mehremane. mektum. 2. çõxmaz. bünbest. 3. mürtece
zaq görüşü olmayan}.
- ganal, tamal, baş qapõ: tümle qapõsõ.
- qapõçõ başõ.
- qara baş: 1. subay (evlenmemiş) qalan çeküş. 2. yazda açan, gözel qoxulu, mor bir çiçe
. başõna qara sarõq bağlayan derviş qollarõndan.
: - başa qoymaq. tutmaq. - dilek (niyyet) tutmaq. - biriynen sözü tutmaq.
- başdan sovma: bürüme. qapma. qapalõ. önem vermeksizin.

- başõ soyuq: yaldõzçõ. yalandan işçi. üstün görü işleyen. üstün gör işleyen. göz boyaçõ. sola
- iki başlõ: iki yanlõ: qarşõlõqlõ. - qarşõlõqlõ sevgi.
- sõqõ baş: dar qafa.
- baş yazõ: qazõq. yazõlmõş. muqedder. - qõzaqlõ qazõq: bedşans. - qazõqdan qaşmaq olmaz
- başa qaqmaq: minnet qoymaq.
- başbakanõn qulluğunda olan bir göravçi: qara qulaq.
- qõzõl baş: fedayi.
- başsõz ayaqsõz: çaş baş. qarşõ qurşõ. baş göt.
- dikbaşlõ olmaq: yufqatmaq. yufqadmaq. yuvqalanmaq. yozlaşmaq.
- qoca başõ: bir hey'eti ümenanõn başõ.
- qoçbaşõ: qala almaqda işlenen bir yaraq.
- quru başõna: tek. yalõn. yalnõz.
- quş başõ: iri, böyük tikelenmiş nerse. - quş başõ qar. - quş başõ kabab.
- başucu: yatmõş kişinin yastõq yanõ.
- baş aşağõ gedmak: qehqeraya uğramaq. tepesi üsde dönmek.
- baş aşağõ: göt baş: tepe üsti.
- baş aşağõ gedmak: tapasi üsda dönmak: qahqaraya uğramaq.
- baş bağlama: başlanma. başaqlanma.
- baş buğ: sarkarda.
- baş göravli. gadikli. nişanlõ.
- gadikli ağalar.
- baş kand. xanaga. ölka kürsisi: astana. paytaxd.
- baş qulaq: baş qõlõq. kalla qulaq: qõlõq. çalim. çalõm. heyat.
- baş qulağõ yerinda: kalla qulağõ yerinda: baş qõlõğlõ. çalõmõ gözal, biçimli.
- baş oda: salon. sala. divan. evlarda, yapõlarda an böyük oda. qoğuş. rasmi yerlada g
eniş böyük oda. tanabi.
- baş sağ olsuna getmak: yasa getmak.
- baş sallamaq: başõn tovlamaq. eşitmaksizin dinlamak. alay keçirmak.
- qõzõl baş: şah ismayõlõn çariklarindan bir bölüyünün adõ.
- baş göt: qarşõ qurşõ. başsõz ayaqsõz. çaş baş.
- baş başa: burun buruna. yaxõndan. qarşõ qarşõya.
- baş asgi: bir yerin işçilarinin an qadimisi.
- baş qaldõrmaq: gami azõya almaq.
- baş qatmaq: oyalamaq. oynatmaq. dolamaq. yozmaq. iğfal edmak.

- başa çõxarmaq: başarlamaq. biçarlamak. tasviya edmak.
- başa keçan. başa galan: başlõ.
- başa: paşa. başda olan.
- başdan atmaq: savuşdurmaq. qurtulmaq. daf' edmak.
- bu malõ savuşdursan, başõndan savdõn balanõ san.
- başdan elamak: savmaq. ötrüşmak. ötüştürmak. yumşaqlõqla keçrişmak. - ay canõm man bu
siza qoğuşaram.
- başõ pozuq çari: qeyri müntazam asgar.
- başõ soyuq: qeydsiz. ilişiksiz.- çox ilişiksizin biridir.
- başõ yüksak tutan: adqar. qaçağay7.
- bir çeşit qaya başõ hava: varsağõ.
- huv başi: quşçi başõ.
- xan sarayõnõn, ağalõğõn baş bitikçisi: baylikçi: baqlikçi.
- kal, uyuzun qafasõ: irik.
- kötük kişi: baş kişi.
- qoca başõ: aqsaqqal.
- sallabaş{1. istar istamaz başõ sallaq olan. 2. (at) yerirkan başõn sallayan}.
- yanõ başõnda: pek yaxõnõnda.
- onun tükanõ evi başõndadõr.

başa
başabaş başac
başaq
başaqçõ
başaqlanma başama başarlamaq başarlõ

- yol başõ: ip ucu: serrişte.
- süt başõ: ağõz. kala.
- yaşlõ başlõ: saçlõ başlõ. bitgin yaşa gelmiş.
- yaş baş: saç saqqal.
( b <> m ) maşa. 1. odu başqasõnõ ucu ile tutmaq çatallõ ayqõt. - maşa ila tutmaq: çox çekinme
mek. 2. başaq. atmaca. quşlarõn üstüne atdõrõlan, quşqurdulan yõrtõcõ quş. 2. paşa. başda olan
ireli gelen. büsbütün.
başaç. başlama. çõxõş. giriş.
- başaç (görev, vezife): imtiyaz. gedik. tekel.
başa. atmaca. quşlarõn üstüne atdõrõlan, quşqurdulan
yõrtõcõ quş. - xarmanda toprağa qarõşub tazadan
döğülmüş başaq parçasõ: kesmik.
biçinde qalan tökük başaqlarõ, kesmikleri yõğa yoxsu.
xuşeçin.
başlanma. baş bağlama. me'cer. meqne.
başa çõxarmaq. biçerlemek. tesviye edmek.
bacarlõ. becerli. qõvrõq. qõvraq. çõxarlõ. çõxmar. bacmar.

başarmaq bacarmaq. becermek. başa çõxmaq. qõvõrmaq.- bunu
qõvõrdõnsa, eşq olsun. - onuda qõvõrarõm.
başbuğ bir çerik toplumunun başçõsõ.
başcõğõz kiçik çiban, sivilce başõ.
başçõ qayan. süren. sürücü. müdür. qop.tayõ. dayõ. salter. reis.
kapõtan. tayõlõq. dayõlõq. böyüklük. döğüşgenlik. igitlik. ağalõq. iş başõ: rei's. amir. emele
qõlavuz.
- ocaq dayõsõ: bir dayrenin, idarenin başõ.
- qaba dayõ: döğüşçi. batur. qehreman.
- dayõsõ dümanda: qohum tanõşõ iş başõnda olan. odada adamõ olan.
- idara başçõsõ: dolabbaşõ. dolabçõ: reis.
- türma başçõsõ: tumruq ağasõ.
başda en önce.
başdan tekrar. yeniden.
başdöl 1. ilgeqol. ileri qol. telayedar. 2. pişkisvet.
başõ özel senet adlarõnõn sonuna gelib, o senetin toplanan,
merkez yerin gösterir. - qalpaqçõlar başõ. - çörekçiler başõ.
- demirçiler başõ. - pinçiler başõ.
başõc anaç. anaş. kökeş. kötcük. usluş.

başõqlar başlar. başlõqla. ruesa. reisler. ulular.
başõna tek başõna. ayrõ. müsteqil. - o ayrõ evde oturur. - tak
başõna: başqaca. müsteqillen.
başõnmaq öngermek. qarşõ durmaq. dik gelmek.
başkan sedir.
başkanlõq sedaret.
başqaca 1. istisnayi. 2. tek başõna. müsteqillen. 3. mexsus. -
başqaca sayqõ. 4. xisusen.
başqa 1. müstesna. istisna. 2. özbaşaq. özbaşa. müsteqil.
xisusi. 3. öte. daha. bir başqa. bellenmeyen biri. - öta
gün: başqa gün. ayrõ. qeyr. - o ayrõ işdir. - ayrõ başqa: çula.
dinqe ayratõn. hercür. her reng.
başqalõq ixtilaf. müxalifet.
başqaruçõ başlõq. şeyx.
başqand - başkanddan qõraq yerlar: tõşralõq. dõşralõq.- dõşralõqõn
havasõ çox arõn sağõndõr: açõq temiz. - dõşralõqda gezib göze çarpõnmõr.
başlama 1. başlõq. qapla. uca, dik nersenin başõnda olan örtük.
gemi, çadõr direyinin başõnda olan tekerlek başlõq. 2. ged gel. mübaşiret. başac. çõxõş. giriş

başlamaq
başlamaq
başlanõş
başlanqõc
başlanma
başlar
başlõbaşõna
başlõca
başlõq
başlõ

1 . tutuşmaq. girişmek. teşebbüs edmek. - bu işin ilkin tutuşanlarõndanõdõr. 2. yol açmaq. teş
k. 3. ağõzlamaq. yarlamaq. yarmaq. açmaq.- işi yarladõq. - işi yarlamadan işe düşdük. 4. tutma
yolu ile tutun. -ayağ tutdu: dirseldi. - ayağ tutmasa, baş axar. üz tutmaq. - iyileşmeye,
kötüleşmeye üz tutdu. ağaz. ağõz. açõlõş.
1. ağzal. ezel. 2. erefe. açõlõş. iftitah. müqeddime. baş bağlama. başaqlanma. başlõqla. başõq
reisler. ulular. müsteqil.
1 . en birinci. xas. ehemm. 2. ümdeten. lap çox. - başlõca suçu kimde görürürsü. - alõş verşi
edenlerde var. 1 . en esaslõ. en önemli. en ehmiyetli. 1 . toğulğa. miğfer. 2. yaddaş defde
ri. 3. reis. emir. riyaset. 3. başlama. qapla. uca, dik nersenin başõnda olan örtük. gemi,
çadõr direyinin başõnda olan tekerlek başlõq. 4. kapõtanlõq. riyaset. 5. ünvan. 6. serlohe. 7
res. başqaruçõ. 8. şeyx. 9. ayetullah. önemli. ehmiyetli. esaslõ. - en başlõ işimiz. başa gele
keçen.

başlõqla başlar. başõqlar. ruesa. reisler. ulular.
başmaq kaviş8 > kafş. çepek. yelken.
başsõz dibsiz. yalan. esilsiz. esassõz.
baştuqa arşiduq.
başucu 1. yatmõş kişinin yastõq yanõ. - canbeserin başucuna keçib
oturdu. 2. yan. - birinin başucuna tikilmek: yanõndan ayrõlmamaq.
bat {"bat" sözünde bu anlamlar vardõr: nabud. mehv. ziyan. zerer.
iflas. qerq.} 1. batõ. - bat qara yel: batõdan gelen qara yel. 2.
arxa. # bet. üz. 3. bat !: nabud ol ! . mehv ol ! . 4. bata.
zemin. zemine.
bata bat. otur. otura. zemin. zemine.
batakçõ aldadan. fõrõldaq.
bataqçõ 1. qallaş. kellaş. kelekçi. 2. verşikeste.
bataqçõlõq batmõşõn durumu. verşikestelik.
bataqxana bataqçõ yeri. boğazlayan.
bataq 1. batmalõ. umsuz. umutsuz. qurtarõlmaz. yox olmalõ.
yoxluğa uğayan. uğursuz. 2. batõlan yer. suya batan yer. çamur. - qara bataq: bataqlõ topraq
. 3. batõlan yer. xezne. hamam. qaynarca. 4. verşikeste. 5. yağ. kir. çirk. - elim yağlõdõr. 6
batõq. gevşek. turğun. durğun. ağõr.- o

çox durqun kişiymiş.
- donmuş bataglarõ olan sibir çölü: tonğra. donğra. (< donğmaq).
bataqlamaq batõrmaq.yağlatmaq. kirlatmak.
bataqlõq 1. batõqlõq. batalat. gavşaklik. turğunluq. durğunluq.
ağõrlõq.- o durqunluqla, iş görülmaz. 2. batmaqlõq yer.
batqaqlõq olan yer. 3. bataqçõlõq. varşikastalik.
bataqlõ batmaqlõğõ, sulaqlõğõ çox olan yer. - bataqlõ ova: batağõ
çox olan çöl.
batal qaba. quba. qubad. gobud. gopud. anka.
batõ - güney batõ yeli: qara yel.
batõq 1. bataq. gavşak. turğun. durğun. ağõr.- o çox durqun
kişiymiş. 2. varşikast. 3. varşikasta.
batõqlõq bataqlõq. batalat. gavşaklik. turğunluq. durğunluq.
ağõrlõq.- o durqunluqla, iş görülmaz.
batõqmaq batmaq. varşikast olmaq.
batil olmaq atõlmaq.
batõlan basõlan. paletqa. paltaq. qoyulan yer.
batõrõlmaq soxulmaq.
batõrmaq 1. yaqmaq. ziyan vermak. 2. bataqlamaq. yağlatmaq.
kirlatmak. 3. qõrmaq. qaharlamak. qalab çalmaq.

batõş batqõn
batqõnlõq
batma batma

meğlub edmek. - tanrõ qõrsõn. - tanrõ batõrsõn. 4. mehv edmek. - seni bu işle batõracağam. 5.
q. saplamaq. taxmaq. soxmaq. tikmek. - arabanõ çamura saplayacaqsõz. - perçemi sapla. -
sancağõ sapla. - elime iğne sapladõ. 6. sõnğõrmaq. sõnğdõrmaq. içerimek. çoxura qoymaq. gizlet
7. sancõtmaq. saplatmaq. taxmaq. soxdurmaq.- bu qazõğõ (böyük mõxõ) çayõrõn ortasõna saplat.
pozmaq. qõrmaq. meğlub edmek. 9. taldõrmaq. daldõrmaq. soxmaq. 10. gömmek. örtmek. basõrmaq. q
uylamaq. saxlamaq. gizlemek.
- özün batõrmaq: tumanõn doldurmaq donun doldurmaq. 11. gömmek. örtmek. quylamaq. ners
eni nersiye soxmaq. tepmek. 12. alamaq. bulamaq. 13. pozmaq. xerablamaq. iflas.
1. müflis. yazõq. işi pozuq, xarab. 2. batmõş. çökük. çökmüş. çöküklük.
1 . verşikestelik. 2. qerq olma. ( . <> q ) batmaq.
- gagrak batma: gegrekde duyulan sancõ.

batmaq
batmalõ Batman batmõş
batmul
batraq

(q <> . ) batma. 1. ( t <> s ) basmaq. çökmek. oturmaq. -bu yapõnõn bir yanõ basmõş. - işler m
i basacaq. dalmaq. girmek. düşmek. qaruqmaq. 2.çõğatay durmaq. dayanmaq. davam edmeyi göster
ir. - bağõrõb batmaq: çõğõrõb qalmaq. - deyib batmaq: diye qalmaq. - gün çatdõ sona bata batdõ
i. 3. yox olmaq. itmek. - var yoxum batdõ. 4. nifuz edmek. 5. sinğmek. sõnğmaq. çuxura gor
a soxulmaq. gizlenmek. 6. ( içeri, içine) talmaq. dalmaq. soxulmaq. - qazma toprağa da
ldõ. 7. batõqmaq. verşikest olmaq.
- yasa batmaq: qaralar geymek.
bataq. umsuz. umutsuz. qurtarõlmaz. yox olmalõ. yoxluğa uğayan. uğursuz.
patmanaq. bat. bet. ağõr. güclü. qalõn. dayaqlõ. iti. samballõ.
1 . batqõn. çökük. çökmüş. 2. kor. soqur. görmez. qapanmõş.- soqur göz. butmul. biblika. biber
- damir batraq: damir bõtraq: üç bucaqlõ demir tiken ki keçmişde düşman ayaqlarõna batma
yol üstünde buraxõlõrdõ.

batur bavul bayağ
bayağõ
bayağõlamaq
bayağõlõq
bayaq
bayaqõ
bayan
bayar

bağatur. bahadur. atõlqan qahraman. sökman. bağlõ. buxca. sandõq
> barah. ucuz. bayağõ. aşağõ. adi. öğür. övür. - bayağõ bir yemak yapmõşdõ. - bayağõ kişidir.
bayağõ, ucuz dayara. bayağ. 1. düzca. alõş. adatan. adi. seçilmamiş. sõra. rasgala. 2. alçaq.
a köomür. - sõra qarpuzi. - bayağõ bir yemak yapmõşdõ. - bayağõ kişidir. -bayağõ qapsam, geyim
aralõq geyim. al geyim. (# qopsam: rasmi).- bayağõ kişi.
- bas bayağõ.
aşağõlamaq. alçalmaq. dağarsizlaşmak.- qazeta gündan güna aşaõõlõr.
bayağlõq. bayağõlõq. aşağõlõq. aşağlõq. adilik. adilik. alçaqlõq.- bu kişinin bayağõlõğõ ilk s
llidir.
- bayağlõğõ gendan ballidir. bayağ. bayağõ. yos. yoz. adi. qaba. bayağõ. bayağ. yos. yoz
qaba. varan9. zangin. dövlatli.
zangin. sangin. qanqõr. aşraf.

bayat bayrõ. tanrõ. esgi.
bayatlatmaq eqşitmek. ekşitmek. texmir edmek. acõtmaq.
baydaq yayaq. piyada.
bayõq 1. bihuş. 2. qeşş edmiş.
bayõqmaq bayõlmaq. bihuş olmaq.
bayõlma - qarõn bayõlmasõ: içkem, qarõn qõyõntõsõ, ezilmesi. - içimde bir
qõyõntõ vardõr.
bayõlmaq bayõqmaq. bihuş olmaq.
bayõlmaq çaşmaq. yazmaq. yozmaq. incikmek. duyqusu gedmek.
büzülmek. titremek. qõyõnmaq. ezilmek. keçinmek.
gedmek. - üreyim qõyõndõ.
bayõn yipqin. yipqil. qõzõl. erğevan renginde olan.
bayõndõrõ sevindiri. beşaret.
bayõndõrlõq sevindirme. xoşallõq. abadlõq. ümran.
bayõndõrlõq1 bayõnlõq. baynalõq. abadanlõq. abadlõq.
bayõnlõq abadlõq. baynalõq. bayõndõrla. abadanlõq.
bayõr alçaq. eksik.
bayõtmaq bihuşlatmaq.
bayqan beyqan. bayqõn. bextever. mesud.
bayqõnmaq - sarxoş olub bayqõnmaq: sõzmaq. - içib içib sõzdi.

bayqõtmaq
bayquş
baynalõq bayraq
bayram bayrõ
baysancar baysõnmaq
baysunqar
baytar
baz
bazar

- sarxoş edib bayqõtmaq, uyutmaq: sõzdõrmaq. keflendirmek. - içdirib içdirib sõzdi. - sõ
isteyin yerine getirdi.
ququvara.
- bayquş soyu: ququmar.
abadlõq. bayõnlõq. bayõndõrla. abadanlõq. sancaq. hakimiyyet. - bayrağõ, õşõğõ, lampani göya q
n ip: savla.
- bayraq çakmak: bayaq açmaq.
- pak bayramõ: et kesimi: et qõrõmõ:
1 . bayat. tanrõ. esgi. 2. bağlõ befalõ. baysunqar. şahin
- özünü itirib, baysõnmag, düşünmak, qõraqdan ayrõnmaq:
mat qalmaq. - o ağõr görnüş önünde bir az daldõ. baysencer. şahin.
(< bay. bay: erkek). erkek heyvanlara verilen ad.
(vaz <> baz <> var): bazfars: {(z <> s) . < > sav. sav}. aşbaz
< aşsav. - quşbaz < quşsav. - arvadbaz < arvasav.
- vaz keçmak: var keçmek. yanqõlmaq. genilmek. engilmek.
- aralõq, dolanbac çarşõ, bazar: ordu bazarõ: rasta bazar. arasta. sayyar bazar.

bazar bacar. - bacara çõxmaq bacarõq ister.
bazdaşt < bağsat. saxlama. saxlat. basõb saxlama. bağsama.
bazõ < basõ. basõlõb qaldõrõlmõş qol. - kerdi bazõlarõ.
becaran qoyar. qoyan.
becarilmiş perveri. ekdi. terbiyeli. edebli. ekme. terbiyet verilmiş.
quduru olmayan. - akdi su: perveri su. - akdi uşaq:
terbiyeli. becerilmiş uşaq. becarinmak kendine yaxõşdõrmaq. edinmek. taxõnmaq.- kişi kimi
liyin
taxõnmalõdõr. - kişi sözüne taxõnmalõdõr. becartmak böyütmek. böyümesine qulluq edmek.
beslemek. beslemek. besitmek. yamatmaq. terbiyet
edmek. - bu cocuğu men böyütdüm.
becatmak <> becartmak
beç - beç toyuq: beça toyuq: toyuqda çox değişik benekli bir
kümes quşi i çirkin br bağõmsõ var.
beça - beça toyuq: beç toyuq: toyuqda çox değişik benekli bir
kümes quşi i çirkin br bağõmsõ var.
bednus yabanõ toyuq. dağ toyuğõ.
behcat gözellik.
bekara axõltõ. axal. aşqal. axsal. kovşal. zibil.

beqiyafa biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. biçimsiz. gobud. yaxõşõqsõz.
qõlõqsõz.
bel - bel bağlamaq: el bağlamaq. qullanmaq. hazõr olmaq. - dağ
beli: arğõd. arğõdal. arğadal. boğaz. keçid.
- bel soyuqluğu: işek borularõnõn õsõtmasõ, yanõqmasõ.
- bel gamiyi: egin. emud feqeri.
- bel buran: it quyruğu. bitgi adõ.
- qaşa oxşar kimi, yaylõ belli olan narsalar: qaş. belcik belsek. kiçik
bel. süpürü, ocaq külün götürmeye yarar
belçe.
bela bila. 1. birlikde. beraber. - onun bila geldim. 2. hetta.
velov. - bir cocuq bela bunu bilir. - ind gelse bela karõ yoxdu.
3. hetta. gene. yene. - bir bele yedimde, yena yorulmadõn. -
çox yoruldumsa, yena yazacağõm.
belan bilan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atõn boğazõna
vurulan gülpeser.
beli bağlõ qulluqda hazir.
bellama - qalõn qaltaq bellamasi: tepengü. tepengi. enli yeher qolanõ.
bellama yeherin altõna qoyulan terlik.
belsak belcik. kiçik bel. süpürü, ocaq külün götürmeye yarar
belçe.
berah barah < bayağ. ucuz. - çox barah dağara almõsan: bayağõ,
ucuz dayara.
berdiş verdiş. barnama. günki. götüri. götri. - günkidakilar:
barnamadakilar. - günkilar: barnamalar. - gün günkisi: günlük: bu günkü işlar, sözlar, görcakl
bu günki çox uzun süracak. - günkini üça bölüblar: barnamani üça bölüblar.
beşik (< beşmak: sallamaq). karüt. - cocuq beşiyin sarmağ
bağlõqõ, bağõrlõğõ: bağõrdaq. - beşik sallamaq: amak, zahmat vermak.
beşiksiz biçiksiz. biçimsiz. qatanqur. gobud. yaxõşõqsõz. qõlõqsõz.
beqiyafa.
beşlama beş qat edma. taxmis.
beşli beşlik. müxammas.
beşlik beşli. müxammas.
beşman9 biçman. palto.
beşmak sallamaq (> beşik).
beşma çõqrõqçõ, cahraçi dazgahõnõn kötüyü. - dalikli beşma.
bet üz. # bat: arxa.
beyin minğika.
bez 1. kirbas > karbas. toxunmuş basõlmõş. parça. çit. - bez
çözmak: parçanõ dazgahdan açmaq. 2. sõnõrlarõn toplanõb

yumaq olmasõndan oluşan yumruq. (<> bayz: yumurta). 3.tüte. ur. et xal.
- soyuq bez: sõq toxunmuş keten bezi.
- nişastalõ bez: keteli. bezar bõkõr. bõkmõş. usõr. usanmõş.
bezdiran bezdiri. usandõrõcõ. usandõran. usdõran. bõqdõran. bõqdõrõ.
bezdiri bezdiren. usandõrõcõ. usandõran. usdõran. bõqdõran.
bõqdõrõ.
bezdirmak bezikdirmek.keçel edmek. keçelemek: bõqtõrmaq. bezganmak ürpermek. örp
ermek. urparmaq. qalxõb dikelmek. deri
iğne iğne olmaq.
bezgilmak bõqõlmaq. usanõlmaq.
bezgin üzgün. bõqmõş. usanmõş. me'yus.
bezginmak bezikmek. usanmaq. bõkõnmaq. didinmek. tirtinmek.
bezi - al bezi: yağlõq. kir silmek üçün parça. peçete. desmal.
bezikdirmak bezdirmek. keçel edmek. keçelemek: bõqtõrmaq.
bezikmak bezginmek. usanmaq. bõkõnmaq. didinmek. tirtinmek.
beziqçi kelekçi. aldaq.
beziq biziq. bõqõq. bõxõq. tezyiq. sõxlõq. fişar.
beziqmak küsmek. (boya) solmaq. - beziqdirmak: soldurmaq.
küsturmek.
beziş 1. bezme. bõkõntõ. bõqõş. usanc. 2. teneffür.
bezişmak bõqõşmaq. usanmaq.
bezli urlõ. qursaqlõ. ciqli.
bacari besri. beseri. aşõlama. (suyu soğutmaq) becerilmiş.
barvarõ. perveri. bacariksiz çolaq. şil. qolaq.
bacariksiz qõsrõq. tutuq. götrük. yazõq. miskin. aciz. - qõsrõq kimse.
bacarli başarlõ. bacarlõ. qõvrõq. qõvraq. çõxarlõ. çõxmar. bacmar.
bacarmak bacarmaq. başarmaq. başa çõxmaq. qõvõrmaq.- bunu
qõvõrdõnsa, eşq olsun. - onuda qõvõrarõm.
baçqüm hol. evin sofasõ.
bad bend. bağ. qeyd. boqağõ. buqağõ. köstek. zencir. qeyd.
badava beleş.
badastan badastan. bazistan (< bazamak). bezekli süslü, bahalõ
değerli, qõzõllõ gümüşlü nerseler satõlan örtülü, qapalõ qapõlõ çarşõ.
badmak göz qolay, zayõf görmek.
badsiz bağsõz. har. utanmaz.
badzak besek. beyzek. bezek. naxõş. bezek. süs.
bafalõ bağlõ bayrõ. qõsrõq.
bafasõz sõymõzdi. sözün tutmamaq. dönük. qõrõq. ehdin sõndõran.

bafasõzlõq edmak sõymõzmaq. sözün tutmamaq. dönüklük edmek. ehdin sõndõrmaq.
baganc qüvenc. güvenc. ögenc. övenc. kendine gögenen,
ögünen. fexr eden. müftexer. mütekebbir.
bağanak kepenek.
bağanmaz bağanmaz. 1. meğrur. xudpesed. kenidini beğenmiş. 2.
iğrenc, çetin kişi. müşgülpesend.
bah - bah bah: oxeh. oxxeh. aferin.
bahari her biri.
bah ebe. bere. vere. müre. müri. vurqulamağa kömekçi söz.
behey. hey. yahu. - bah qardaş !. bah canõm !. - bah kişi !.
baxt şans. düş.- düşüne çõxan ne olursa. - düşsüz: bextsiz. -
düşlü: şanslõ. bextli.
baxtli düşlü. şanslõ.
baxtsiz düşsüz. sanslõ.
baq 1. (b <> p ). pek. berk. 2. berk. sivri. kesgin. quvvetli. qatõ.
qat. sert.- qat davranma. 3. sebr. 4. aşõq gemiyinin dörd üzden biri.
- qopa bayi: isqambil oyununda kağõz birliyi.
- arõ bayi: arõlarõn qõlavuzu.
- bak bakina: berk berkine. qõs qõvraq. sõxõq berk. ip iti. kip

kipine.
- baq bikaç. bek bikeçke. tekinlerin sanõ biçeki.
- baq bikaç: bek bikeçke. tekinlerin sanõ biçeki.
- alay bayi: jandarma bölüyünun başõ.
- bay balõğõ: bir çeşit mersin balõğõ.
- çiçak bayi: çiçek qapacasõ.
- qopa bayi: maça bayi: külxan beyi.
- külxan bayi: darqa şayõrd. haylaz cocuq. çüçe uşağõ.
- ağa bay: böyük qardeş.
- üzü bark: üzü bak : utanmaz.
baqavul bakavul. tatõcõ. dadõcõ. yemeklerin dadõna baxan. dadan.
çaşnõgir.
baqcağiz beycõğõz. 1. (öğgü simgesi) kiçik bey. 2. (alçaldõcõ simgesi)
alçaq bek.
baqçi bakçi. baxõçõ. bakõçõ. tumarlayan.
baqçi bakçi. qolçu. gözetçi. - tamuç qolçõ: sõnõr bekcisi. qorcõ.
görci. mahafiz. urxan. urbey. qala, senger başçõsõ.
baqçilik bakçilik. qolçõlõq. qolçuluq. gözetçilik. qardiyanlõq.
baqandi beğenme. qõzartma. tava kababõ.
baqanik teqdirname.
baqanilmaz beğenilmez. kepek. içsiz.

baqaniş 1. seçme. intixab. 2. ixtiyar. tercih. 3. tehsin. teqdir.
baqanma bağanma. beqendi.
baqanmak bağanmak. 1. onamaq. beğenib istemek. göz tutmaq.
ixtiyar edmek. 2. teqdir edmek. saymaq. - bu nece kişidir, heç kimi beğenmez. 3. burun
burmaq. 4. sarmaq. xoşa gedmek. - hançõ dadlar sizi sarõr. - acõ yemekler mene sarmaz. -
bu şaka ona sarmadõ.
baqanmamak bağanmamak. yermek. yermek. xoşlanmamaq.
tiksinmek. iğrenmek. çekinmek. - aş yermak: boylu qadõnõn yemeyi beğemeyib, qõvõr zõvõra yerik
.
baqil bekil. baxan. nazir.
baqina - bak bakina: berk berkine. qõs qõvraq. sõxõq berk. ip iti. kip
kipine.
baqir bakir. sebr eden.
baqiş bakiş. berkiş. qatõlaş. qatlaş. teqviye.
baqişmak bekişmek. ağdalaşmaq. uqdeleşmek. quyuqlaşmaq.
- çakiş bakişmak: qaqõşmaq. dürtüb iterek xõrpalaşmaq. baqiştirmak bakiştirmak. aqturmaq.
quyuqlaştõrmaq.
ağdalaştõrmaq. uqdeleştirmek.
baqit bakit. 1. baqõt. qala. erk. 2. paket. kip. kif. gilip. gilif. qõnõf.
qõlõf. qõlab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zerf.

baqitlamak bakitlamak.quyulaştõrmaq. qoyulaştõrmaq.
qoyqulaştõrmaq. açõqlõğõn, boşluğun gidarmak.
qalizlatmak. - pakmazi bir az daha quyulaştõr. - durum ged
geda qoyulaşõr. - bunun göyün quyulaştõr, sarõsõn aç.
baqitma bakitma. quşaqlama. gürşaqlama. qurşaqlama. taqviyat
edma.
baqitvan bakitvan. yancõq. çuqal. at zirehi.
baqiz bakiz. aksiz. sabirsiz.
baqlak baklak. baklama. qarucaq. qorucaq. duracaq.
baqlama baklama. baklak. qarucaq. qorucaq. duracaq. umu.
umma. gözlama.
baqlamak (bak. pak: bark. sağlam). baklamak. 1. gözlamak. ta'qib
edmak. qovalamaq. qoğalamaq. arxasõna düşüb tutmağa çabalamaq. gizli örtülü, qaçaq narsani ara
maq. durmaq. dözmak. sabr edmak. - burda bir iki saat duralõm. - bir az durun. - dur
ammõram. - gedir gedir, durmaq bilmir. 2. barkitmak. 3. qorumaq. qorqatmaq. 4. umm
aq. - sizdan bunu baklamazdim. -- ovu ninina dak qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dak qoğaladõ. -işsi
lõb bir iş qoğalõr. - fürsat qovalamaq. - kandi manim yoxluğumu qovalõr.

baqlanmak baqlanmaz baqlatmak
baqlayiş baqli
baqlik
baqlikçi
baqtaş
baqtaş
baqtli
baqtsiz
bala
balad

baklanmak. umulmaq. gözlenmek. umulmaz. gözlenmez.
baklatmak. qorõtmaq. gözetmek. hifz etdirmek.
turdurmaq. durdurmaq. gözetletmek. baxtõrmaq.
qorqatmaq. gözettirmek. - bir azda onu durdur baxalõm.-
qorõlarõ qorutmaq garkir.
baklayiş. qoruma. bekleme. gözetiş. intizar.
bakli8. bağlõ. sirli. - bakli qapõ. - bakli ağõz: qapalõ ağõz. -
bakli bekli
baylik. 1. neciblik. zadeqanlõq. 2. ağalõq. imaret. eyalet başqanlõğõ.
baylikçi. xan sarayõnõn baş bitikçisi. emirin yanõnda işleyenlere deyilir. tanrõ eri. eren.
baxtli. doğanlõ. şanslõ. tale'li.
baxtsiz. doğansõz. şanssõz. doğanõ dönmüş. taleyi
çönmüş. tale'siz.
urğun. vurğun. võrqõn. - urğuna düşmek. yaralõ. vurulmuş. - urğunlar: yaralõlar.
(bal < > bil <> bal. balõq). bellenmiş. bellendik. belirmiş. cõzõqlanmõş sõnõrlanmõş yer { bal
abca}. şeher.

balak
balak
balamak
balaş
balga balgamak balgili balgilik
balik
balinc balinğ
balinğlamak
balir balirmak

- barak, balak göz: bölük göz: börak göz. ala göz. böyük iri badam göz.
1. üzarindan yol keçan tapa. 2.5 istalik4. yadigar. sõylõq.
ağuşturmaq. bulamaq.- yağa ağuşmuş kağõz.
1. balla. ballak. dağişsiz, avazsiz verilan narsa. caba.
müfda. maccani. töhva.- balaş atõn dişi sayõlmaz. 2.
müfda.
qõrda. ulaka. alamat.
ballamak. bilgamak. yerlamak. nişanlamaq. adaqlõ. yaxõmlõ. ma'ruf. im. işara. alamat. nişan.
mil.
balõnc. ölçü. andaza. qadr.
1 . açõq. aşkar. 2. gözlarin açõq, şaşa qalmasõ. şaşqõn. mütahayyir.
1 . açõqlamaq. 2. gözlarin açõq, şaşa qalõb baxmasõ. şaşqõn şaşqõn baxmaq. mütahayyir qalmaq.
.
ballirmak. 1. açõlmaq. ağarmaq. - gözlari balirdi. 2. aşgar olmaq. zahir olmaq. - çox keçmadan
balirdi. - balirin gizli sirlari 3 ifşa olmaq
balirmiş
balirsiz balqa
balla
ballak
ballamak
ballama
ballandik

beled (bal < > bil <> bal. balõq) bellenmiş. bellendik. cõzõqlanmõş sõnõrlanmõş yer { baladiyy
a}. şeher. bulursuz. bilirsiz. bilirsiz. mecvhul. balga. 1. difa aracõ. - yol davam
eyliyer, öteri yolçu\ ağaca xor baxar, kölgesiz olsa\ eller arasõnda birde misal var\ igid
aciz olar balgasiz olsaşekibi. 2. belle tikesi. bellek tutmaq, tikelemek üçün qõrõlan çörek.
< bulAğa. olAQa. kimi. hemen. sanki.- haman qaldõ: çox az qaldõ. sanki qalmadõ. -haman yo
xdur: yox kimidir. sanki yoxdu. ele bil yoxdu. bellek. beleş. değişsiz, evezsiz verile
n nerse. caba. müfde. meccani. töhve.
1. aşqara ( r <> l ) aşqala. açqala. açõqõna. yõrqõn.
yõrtõğõna. 2. belle. beleş. değişsiz, evezsiz verilen nerse.
caba. müfde. meccani. töhve.
1. öğrenmek. yadlamamaq. zehne tapşõrmaq.
ezberlemek. - dersi balladizmi. 2. zenn edmek. - men öyle
ballamişdim. 3. bilgemek. belgemek. yerlemek.
nişanlamaq.
belleyiş. öğrenme. hifz. ezberleme. zebt.
beled (bal < > bil <> bal. balõq) bellenmiş. belirmiş.
cõzõqlanmõş sõnõrlanmõş yer { baladiyyaarabca}. şeher.

ballandimak
ballanilmak ballanmak
ballanmiş
ballatmak
ballayiş
balli
ballirmak
ballisiz
balürsüz
balva

sõzdõrmaq. sezdirmek. hiss etdirmek. dolaysiyle
anlatmaq.
sezilmek. sõzõlmaq. hiss olunmaq. dolaysiyle anlamaq. 1 . öğrenilmek. yadlanmamaq. zehne
tapşõrõlmaq. ezberlenmek. - dersi ballandizmi. 2. zenn edilmek. - men öyle ballanmişdim.
(bal < > bil <> bal. balõq) beled. bellendik. belirmiş. cõzõqlanmõş sõnõrlanmõş yer { baladiyy
a}. şeher. 1 . bildirmek. öğretmek. - sanõlarõ cocuğa ballatdik. - alfabeti uşaqlara ballat. -
onlara düşen görevleri ballatin. 2. açõqlatmaq. ortaya qoymaq. meydana çõxarmaq. - ürek sözün
r.
belleme. öğrenme. hifz. ezberleme. zebt. bildinğ. aşqar. aşqal. açqal. açõq. yõrõq. qapaqsõz.
lirmak. 1. açõlmaq. ağarmaq. - gözleri balirdi. 2. aşgar olmaq. zahir olmaq. - çox keçmeden ba
lirdi. - balirin gizli sirleri. 3. ifşa olmaq.
balürsüz. 1. mechul. 2. nabud. 3. şübheli. meşkuk. ballisiz. 1. mechul. 2. nabud. 3. şübheli.
meşkuk. bulağay. aşub. bulğaq. qovğa.qarõşõqlõq. gurultu. - işçiler arasõnda bir gurultu qopdu
ultu neden ötürüdür.

ban nişan.
bançi xudpeset.
band bed. bağ. boqağõ. buqağõ. köstek. zencir. qeyd. eqd.
bağlama. rebt. qõnaq. barmaq mefseli. barmağõn çõtlayan yeri.
- yeher bağõ, bandi: aşõrtma. aşõrma. qulan. bandar iskile. ağõz. yanşaq. yan
yer.
- bandari qorumaq üçün denizin qõyõlarõna buraxõlan, atõlan daşlar, qayalar. bõrağõntõ.
bandli boğmaqlõ. boğumlõ. mefselli.
banaq banak. benğ. xal. leke. - geyikin iri, banakli çeşiti: sõğõn.
- banak banak: sepgil. serpme
banaqli banakli. benli. xallõ. menğliq. - üstüna qar yağmõş kimi,
ağ banakli narsa: qar yağdõ. - qar yağdõ toyuq. qar
bangafa mangafa. qalõn qafa. dana baş.
baniş benziş. oxşarõş. kimiş. tayõş.
baniz banz. banzik. 1. üz. görnüş. - denizin be:nzi. 2. üz boyasõ,
üzün rengi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq. 3. üzün rengi. anğ. enğ. - q
ara anğli. - buğday anğli.
- bulanõq beniz: soluq, fersiz surat üz.

banq
banqak
banli
banlik
banz
banzamak
banzar
banzarsiz

banğ. banak. xal. laka.
bax > banak
banakli. xallõ. manğliq.
1 . qurra. qurur. kibr. 2. xodi.
baniz. banzik. 1. üz. görnüş. - danizin ba:nzi. 2. üz boyasõ, üzün rangi. - banzi atmaq: banzi
aq: banzi pozulmaq: sararmaq.
1. görünmak. sanõlmaq. zann olunmaq.- bu qumaş ipak kimi görünür. - bulutlar yera enmiş görünü
maq. uyuşmaq. oxşamaq.
- çox banzamak: burundan damlamaq.
sõnar. tanaş. danqdaş. xuydaş. hamxuy. uyar. oğşar. varõ. çakan. gedan. sayaq. yolunda. biçimi
müşabih.
- sõravarõ: bir sõrada. bir sõralõ.
- çapqõnvarõ: çapqõn olan kimi.
- türkvarõ: türkavarõ: türk yolunda.
- xaçvarõ: xaça banzar.
- heyvan sõnarõna çakar.
1 . olmadõq. misilsiz. - olmadõq işa qaldõq. 2. uyarsõz. oğşarsõz.

banzaş banzatilmak
banzatmak
banzatma banzayiş banzazşmak banzik
banziş

osom. yosom9. usum. qiyas.
1 . uydurulmaq. teşbih edmek. temsil edmek. - bu ona benzetilemez. 2. teqlid edmek
. 3. yanõlõb sanõlmaq. -aranan ölüte banzatildi, tutuldu. - narsiya (bir şeye) banzatilmak:
bir işin olur olmasõn qurtarõlmasõ, qurtulmuşu kimi yapõlmasõ, oxşarõlmasõ. - adama banzatilmi
. yanõltmaq. eks etdirmek. teqlid edmek. - sizin şeklizi çekib, lap benzetdi. - bu şekli
lap mene banzatdin. - bu işleri banzatan varmõ. - bu sözleri banzatan. 2. yanõlõb nerseni
başqasõnõn yerine tutmaq. yanõlõb sanmaq. -bağõşlayõn sizi ona banzatdim. - narsiya (bir şeye
atmak: bir işi olur olmasõn qurtarmaq, qurtulmuş kimi yapmaq. - çalõşõr özün adama banzatsin.
. teqlid. müşabihet
eşleşmek. müşbeh, maadil olmaq.
baniz. banz. 1. üz. görnüş. - denizin be:nzi. 2. üz boyasõ,
üzün rengi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq:
sararmaq. 3. müşabih.
beniş. oxşarõş. kimiş. tayõş.

banztan 1. oxşatan. yanõtan. temsilçi. teqlid eden. müqellid. - bu
işleri banzatan varmõ. - bu sözleri banzatan. 2. aktiyor. hünerpişe.
bar (< bar. var). 1. olmuş olan nerse. anõq. hazõr. elde olan,
sanda, zehnide olan nerse. mehfuz. hifz olunmuş. hafize. yad. - berden oxu. - bari
n itirmek: olanõn, huşun itirmek. - barsiz: huşsuz. karsõz. - berine ağ qatõm: ağlõva qadam ge
in. 2. orta. çevre. mihit. - barda bir şey yoxdu. -bu barilari arõn saxlamalõ. 3. köks. si
ne. - bara al: bar al: yadla. yadõnda saxla. 4. yemiş. - barsiz ağac, baş eğmez. 5. sonaç. n
etice. - barsiz barsõz karsõz. - buda bizim barimiz. 6. emek. müzd. padaş. - barli iş, bar
siz iş.
barabar busan. eş. musavi. hamar. sõvat. eş hündürlükde olan.
birbire. bile. bele. birlikde. yanõ sõra. yan yana. ekiz. -onun bila geldim. - barab
ar götürmak: almaq. - coluğ cocuğuvu al ged.
barabarlamak 1. birbirelemek. musaviletmek. tesviye edmek. 2.
topuqlamaq. ayaqlamaq. yarõqlamaq. birlemek.
müsavilemek. tarazlamaq. barabarlaşmak birbireşmek. dengleşmek.

barah < bayağ. ucuz. - çox barah değere almõsan: bayağõ, ucuz
deyere.
bardüvan2 ucuna ip bağlayõb uçurtulan ne. uçurtma. yelecek. yellencek.
barabarlik birbiralik. 1. tesavi. musavat. 2. müvazine. maadile.
barak - barak, balak göz: bölük göz: börek göz. ala göz. böyük iri
badam göz.
barak > barg. varaq. yapraq.
barakatli bola. bolaq. bolluq. boluq.
barakatli uğurlu. xeyirli. mesud.
bara 1. mere. mire. müre. vere. ebe. hey. eye. yansõma
sözler. - bara demedimmi. - bara qardaş. 2. iyilik.
yaxşõqlõq. afiyet. - baralar olsun: oğurlar, xeyirler olsun. baralatmak vurmaq. ur
salamaq. zedelemek. - yemişler sandõqda
ursallanõb. ezib yormaq. bõqtõrmaq. incitmek. - bu sözler
meni ursaladõ.
barali berli. semerli. semir. semiz. varlõ. barlõ.
baralnmak ezilmek. urulmaq. vurulmaq. zedelenmek. - urulmuş yemişler.
baras barsa. yapras. 1. xallõ. 2. zedeli.
baratmak berraqlamaq. beritmek.
barg < berek. vereq. yapraq.
bargüsar barqüzar. ermeğan. yarmağan. töhve.
bargüzar barqüsar. ermeğan. yarmağan. töhve.
bari - bax bari: yaxci. bax bir!. görelim!.
- öta bari: fõr dolayõ. çep çevre. - ormanõ fõr dolayõ dolandõq.
- ötada barida: qõyõda bucaqda. bari - öta bari: yuxarõ aşağõ.
barimak gedmek. gönderilmek. müracet verdirmek.
bariş 1. başmaqla qalõbõn arasõna qoyulan yonqa. 2. ağac,
odun kündesin yarmaqda, yarõğõna qoyulan yarqõc.
yarqõc (yaran) dilim.
baritmak berraqlamaq. beretmek. göndermek. müracet vermek.
bark bark. pek (p <> b ) bek. 1 . dabanlõ. duraqlõ. dönmez.
sabit. 2. kal. 3. metin. 4. sõqõ. sõkõ. sõxõ. qõsõ. qõsqõq. qatõ. sert. möhkem. sert. qatõ. qa
i. sert. kesgin. quvvetli. möhkem. sağlam. güclü. qevi. yavuz. beter. yaman. şedid. şiddetli
. çox sert. entiq. foqulade. xariqülade. qõyaq. sert. vurqulu. çitik. dönmez. sağlam. ekit (
< akmak: dayaqlamaq). tiri. diri. dirik. tirik. qatõ. bek. qatõ. qat. sert.- qat dav
ranma. - sõxõq bark. qõs qõvraq. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine.

- bark barkina: bak bakina. qõs qõvraq. sõxõq bark. ip iti. kip kipina. - diri söz.
- bark sõx:. ikida bir: ikida birda: har vax. -sağ qazõq: güclü mõx. - sõqõ tut. - sõqõ de. -
sümük: gavrak olmayan. - qõsõ ürak.
barkimak galmak. yetişmak. sartlaşmak. itimak.
barkimiş aşõlõ. güclanmiş.
barkitmak baklamak. çoşlamq. cuşlamaq. yüklamak.
barklik dirilik. sartlik. yavuzluq. batarlik. yamanlõq. şadidlik.
sartlik.
barq bark. qurs. tüm. bütün.
- bark sağlam, güclü: turp kimi.
- üzü bark : üzü bak : utanmaz. barqidan barkidan. qabõq. qapõq.
barqimak barkimak. qatõlaşmaq. qatlaşmaq. quyulaşmaq.
quyuqlaşmaq. quyuqlaşmaq. qatõlmaq. põxtlanmaq. qatõlmaq. põxtlanmaq.- yoğurt qatõldõ. - qan q
barqin barkin. (b <> p ) parçin. barçõn ( < birkitma). 1. çapar. bir
yerin çevrasin qorumaq, sağlamaq üçün daş çanqõl, çalõ çõrpõdan kiçik duvar barkitma. 2. narsa
na keçirdib birikitib, barkitma. - parçinmiş ikini birbirindan ayõrmaq çox zordur.

barqina - bark barkina: bek bekine. qõs qõvraq. sõxõq berk. ip iti. kip
kipine.
barqiş barkiş. bekiş. qatõlaş. qatlaş. teqviye.
barqit barkit. sağat. tayaq. dayaq. yardam. teqviyet.
barqitmak barkitmak. düzelmek. qayõrmaq. diketmek. qayim qoymaq.
barqitmak barkitmak. qayõrmaq. qoymaq. qerar vermek.
barqlaşdirmak barklaşdirmak. güclendirmek. sõqmaq. quvvet vermek.
teşdid edmek. - bu işde siz bizim elimizi sõxdõz: elimizden tudduz. - sesin sõxõb çõğõrdõ. - b
(herfi) sõxmaq: teşdidle oxumaq.
barqlaşmak barklaşmak. pekleşmek. qatõlmaq. qatõlaşmaq.
sertleşmek. - bu toprağ güneşle berk qatõldõ.
barlamak içine, sinesine, köksüne almaq. (az barlamak sözüde "az"
eki artõqdõr).
barli bereli. semerli. semir. semiz. varlõ. barlõ.
barnama tökmak uydurmaq. tasarlamaq. põlan cõzmaq.
barraq turuq. turu. duru. duruq. açõq. saf. - duru su.
- õşõltõlõ, barraq olmayan: tonuğ. donuğ. dumanlõ. tüssüli. bulutlu. boz. soluq. - donuğ
- õşõltõlõ, barraq, sarõ göz: durna gözü.

- põrraq, barraq olmayan: tesfiye olunmayan. bulanõqlõ.
tortlõ. tortõlõ. dürtli. kedir.
barsa baras. yapras. 1. xallõ. 2. zedeli.
basat 1. pusat. busat. basat.yat. yataq. yataqan. qalxan zireh
kimi, qorunmaq üçün nersenin üzerine yatõrõlmõş yat
yaraq, silah sürsat. 2. döşen. yaylõq. açlõq.
basda Ce'be < cõm + ba. cumbe. kumbe. komba. qabõrqa: qutu.
qabõrcak8. qõsqõn.
basdi basdõ. et suyu, qiyme ile pişirilen göy. - kül basdõ: külde
pişirilen et. - qaş basdõ: qaşõn üzerinden, başa yanqõlõc bağlanan leçek. - dal basdõ: ağõrlõq
erez
basak ( s <> z ) bezek. bezek. bedzek. süs.
basa 1. ehd. qovl. teehhüd. - basa vermak: teehhüd edmek. 2.
ateşkes. - iki aylõq basa vardõr.
basari besri. beceri. aşõlama. (suyu soğutmaq. - basari su)
becerilmiş. barvarõ. perveri.
basi 1. edeb. terbiye. azuq. azõq. 2. teğziye. 3. beslenilecek
yer. - besiye qoymaq: semirtmek.
basic - basici imumi: imecilik. birlikde qoşuş: birlikde qoşuşub
yardõmlaşma. kömek.
basili 1. tavlõ. tavlatõlmõş. semrilmiş. 2. şişman. 3. yeterli. kafi.

basitmak bas
baslamak
baslama
baslayiş basli
basri

beslemek. becetmek.yamatmaq. büs. 1. artõqlõğõ, berkliyi vurqulayan ön ek sözü. - bas belli. -
bütün. 2. tüzen: düzen. 1 . yedirmek. tavlamaq. infaq edmek. 2. altõnõ doldurmaq. qalõnlaştõr
altamaq. qabartmaq. - altõnõ pambõqla basla. 3. böyütmek. böyümesine qulluq edmek. yetişdirme
becertmek. terbiyet edmek. - bu cocuğu men böyütdüm. 4. terbiyelemek. derlemek. asõramaQ.
yedirmek. 5. yapmaq. tutmaq. qurmaq. yetişdirmek. hazõrlamaq. - turşõ tutmaq. ipek böceyi
tutmaq. - xemir tutmaq. maya tutmaq. - yoğurt tutdu. 6. besitmek. becetmek.yamatm
aq.
1. altõ dolu nerse. 2. boğazlõğõna (yeyib işlemeyine) geyimne qarşõ (müzdü) tutulan qulluqçu.
qçu qõz. yanaşma qõz. 4. boğazlõğõna (yeyib işlemeyine) geyimne qarşõ (müzdüne) tutulan qulluq
aq.
semiz. toplu. etli. dolu. arõq olmayan. - bu kere onu toplu gördüm.
beseri. beceri. aşõlama. (suyu soğutmaq. - basri su) becerilmiş. barvarõ. perveri.
bast
bastarfars başarat veran
batalat
batdamak
batar
batarlik batn
battamak
bay
baybaşõ bayaniş bayanmak

döşetme. açma. yayma.
<> bastar <> pastar <> põstõr. altlõq. altda olan. yataq. öndüc. savçõ. savaçõ. müjdeçi. beşir
b xeber götüren.
bataqlõq. batõqlõq. gevşeklik. turğunluq. durğunluq. ağõrlõq.- o durqunluqla, iş görülmez. sed
amaq. qapsamaq. tutmaq. yumutmaq. sedlemek. kesmek. - deliyi qapat. aşõrõ. qõyaq. fövqülade.
mubaliğeli. yaman. yavuz. iti. yaklõş. yavuz. berk. yaman. şedid. şiddetli. çox sert. entiq
. foqulade. xariqülade. qõyaq.- qõyaq gözel. qõyaq zengin. - qõyaq bağadur. yavuzluq. berklik.
yamanlõq. şedidlik. sertlik. quşaq. göbek. nesl.- beş göbakdan beri. baddamak. bağlamaq. tutm
aq. qapamaq. soxmaq. uğratmaq. tutturmaq. giriftar edmek. - başõmõ belaya uğratdõm. - bir qa
ya zivib yolu tutdu. 1 . ağa. reis. buyruq. 2 cenab. sõr. müdür.
xoşa geliş. yaranõş. bayanmak göz tutmaq.

baygir enanmiş, iğdiş at. - ağanõn baygiri: ülkak. güstax.
casaratli.
bayqan bayqan. bayqõn. baxtavar. masud.
baylik baqlik. naciblik.ağalõq. böyüklük. idara.
baylikçi baqlikçi. xan sarayõnõn baş bitikçisi.
bayzak bazak. badzak. naxõş.
bayzarabi (yumurta) <> bez: sõnõrlarõn toplanõb yumaq olmasõndan
oluşan yumruq.
bazadi göyçil yaqut.
bazak ( z <> s ) basak. bezak. badzak. süs. basak. ( s <> z ) bazak.
badzak. süs. donat. don. ton. tazyin. - donlu donatlõ ev: bazakli ev. 1. bayzak. bad
zak. naxõş. süs. saruq. sarõq. sarquq. sayvan. seyvan. çõxõntõ. damla. tamla. oyma. sõçaq. saç
> aç # iç ). 2. yalandan iş. yaldõz. üstün görü iş. üstün gör işlama. göz boyama. solaylama. q
un diplomu bir yaldõzdõr. - içi tazak, üzü yaldõz. - yalançõ, üzdak (sathi) süs, bazak: qalay.
va. qaval. - bildiyin bu qadar, qalayõn naradan. - atalõq qalayõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad
sanõna güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz. - üza vurulan bazak düzak: üz yazõsõ:

bazakçi
bazakdüzak bazakli
bazaksiz
bazama
bazamak
bazan

yaldõzçõ. ayna daraxçõ. yazmaçõ. yazõçõ. süseş. meşşate. gelinlerin, qadõnlarõn üz gözüne boya
. meşşate.
- aldatõcõ bezek düzek: alayõş.
bazakli. oyalõ. müzeyyen. neqş o niqarlõ. düzgünlü. süslü. enli kirşanlõ. - düzgünlü qõz aldõ
- süslü bazakli: qalaylõ. hay küylü. quru. alõqsõz. gecsiz. - quru duvar. tonatma. donat
ma. süslendirme. tezyin. süslemek. düzenlemek. qaplatmaq. qaplamaq. qalpatmaq. qalpama
q. tonatmaq. donatmaq. tezyin edmek. süslemek.yaxõşdõrmaq. tezyin edmek. yaldõzlamaq. zine
t vermek. tezhib edmek. yaratmaq. toxumaq. düzeltmek.
- otaqlarõ ne gözel yaraşdõrmõsõz.
- evi qalpatladõq. - bu qoca qarõ özün ne qalpatõb durur.
- nerse üzerine tel, pul, topuz çivi vurmaq, işlemek: qaqmaq. ( q <> t ) taqmaq.
- altõn gümüş qaqõlõ nerse.
- üzdan, yalandan sathan, süsamak, bazamak: qalaylamaq.
sünni. mesnoi. bezek. süs. zinet.

bazanmak bazgak
bazgaklik
bazistan
bazm bibar
biblika
bõcõrğan
biçdirmak
biçdirmak
biçak

naxõşlamaq. esrilemek. süslemek.
qalayçõ. üzdek. süsüc. üzde gösteren. üzdek, sethi,
temelsiz köksüz iş yapan kimse. saxtakar.
qalayçõlõq. üzdeklik. süsüclük. temelsizlik köksüzlük.
saxtakarlõq.
badastan. badastan (< bazamak). bezekli süslü, bahalõ
değerli, qõzõllõ gümüşlü nerseler satõlan örtülü, qapalõ
qapõlõ çarşõ.
yõğõncaq. yõğva.
biblikaa batmul. butmul.
batmul. butmul. biber.
demiri ağartma ayqõtõ.
qõrpdõrmaq. qõrdõrmaq. kesdirmek. qõsatmaq. nersenin el qolun yõğõb, qõrõb kiçitmek.
1. kesdirmek. yardõrmaq. şeqqeletmek. - ağac biçdirmak.
2. ölçü üzre kesdirmek. - paltar biçdirmak.
1. biçin. qõt. kesme işi.- qõt dövrü: biçin çağõ. 2. peçek. kesbet. kisvet (< kasmak). nersiye
esilen parça, örtük.
- baq bikaç. bek bikeçke. tekinlerin sanõ biçeki.

biçarlamak biçi
biçici biçik
biçilmiş
biçim

başarlamaq. başa çõxarmaq. tasviya edmak.
1. kasi (< kasmak). geysi. bezdan biçilmiş. paltar. - kasi
biçmak: biçi kasmak: paltar biçmak. - kasi daşõ: bulaq çay
yanõnda palatarõ döğarak yumağa özal yassõ daş. 2. biçik.
harf. - yatba biçi: harfi rabt. - manla san: man va san: ( bu
tümlada "]a", "va" yatba biçidi).
biçan. kasici. oraqçõ. zalim.
1 . qõlõq. rasm. yansõ. çakil. şakil. aks. foto. fotoqrafya. -qõlõq çõxarmaq: qõlõq çakmak: ak
2. qõlõq. zahir. 3. biçi. harf. - yatba biçi: harfi rabt. - manla san: man va san: ( bu
tümlada "la", "va" yatba biçidi). 4. licim. çakil. şakil. qurum. hey'at. - o qurumda çõxmaq
olmaz. - bu na qurudu bela. 5. yol. qõrõm. kasim. tarz. şakil. islub. - ana biçik: ana d
afdar: kötük.
biçma. kasma. kasilmiş. kasik. kasilmiş. maqtu'. - kasik parça, ağac, kağõz.
- saran biçmasi: sarani biçib, uzun döşamali ağac. 1. üz. form. surat. islub. tarz. 2. andam
. biçma. yaxşõq. uyqun. oran. tanasüb. - yeni biçim. - biçimina gatirmak: uydurmaq. qalõbõna q
maq. 3. qõrõm. zahir. 4. qõlõq. şakil.

edik. mod. terz. 5. tas. tasõ. neqşe. 6. qet. (> qedd). ölçü.
- bir quruğun biçimi, duruşu. bünye. yapi.- iri yapõli. biçiminda varõ. benzer. ç
en. geden. sayaq. yolunda. müşabih.
- sõravarõ: bir sõrada. bir sõralõ.
- çapqõnvarõ: çapqõn olan kimi.
- türkvarõ: türkevarõ: türk yolunda.
- xaçvarõ: xaça benzer.
biçimsiz biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. gobud. yaxõşõqsõz. qõlõqsõz.
beqiyafe. bol paça. şapşal. çapçal. oransõz. çeksiz. yaxõşõqsõz. uyarsõz. tanasübsüz. pasaqlõ.
uyuşsuz. uykusuz. yaxşõqsõz. qeyri mütenasib. küt. qunt. künt. qõssa. qopal. kopal. kupal. küp
i. tobaç. qunt. qõssa.
- qõssa, qalõn olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qõra, xiyar. - topaç yapõ.
oylu, tõqnaz, topaç olan:
top topuz.
- şişman, biçimsiz, qõssa olan: tumbadõz. - tumbadõz. biçimsizlik oransõzlõq. çeks
yaxõşõqsõzlõq. yarmaşsõzlõq.
uyarsõzlõq. tanasübsüzlük.
biçin biçek. qõt. kesme işi. zülm. kesim.- qõt dövrü: biçin çağõ.
bõçqõ11 testere.

biçqul biçmak
biçma
biçran biçuq
bõçuq
bidiriğ
bõğ bikaç
bikaranafars
bikaranfars
bõkõr

iti. çalt. yüvrük.
qõrpmaq. qõrmaq. kasmak. qõsatmaq. narsanin al qolun yõğõb, qõrõb kiçitmak. oyan bu yanõn kasm
xarclarizi qõrpa qõrpa azaldõn. - bu kağazõn ursalanmõş qõraqlarõnõ qõpdõm. - yazõn sõcaqlõğõn
ayin çoxluğuna baxmayaraq, qõrpa qõrpa heç bir na qalmadõ. biçim. oran. kasma. biçilmiş. kasil
saran biçmasi: sarani biçib, uzun döşamali ağac. > pencar. biçilib yeyilan narsa.
bõçuq. yarõm. nisf. - bir buçuq: yarõm qadar. - bir buçuq
yarõm: bir yarõm. bira at üstüna yarõm.
biçuq. yarõm. nisf. - bir buçuq: yarõm qadar. - bir buçuq
yarõm: bir yarõm. bira at üstüna yarõm.
(< bi + diriğ: darõx. dartõq. tarõq). darõxsõz. darqamaz.
tarqamaz. darõxmaz. asigamaz. asirgaman.
asirgamiyan.
bax > buğ.
- baq bikaç. bak bikaçka. takinlarin sanõ biçaki.
< karansiz. bikaranfars. (< karmak). ucsuz bucaqsõz.
< karansiz. bikaranafars (< karmak). ucsuz bucaqsõz. bõkmõş. bezar. usõr. usanmõş.

bõkmõş bõkõr. bezar. usõr. usanmõş.
biqanagi yabançõlõq. özgerçilik.
bõqdõran bõqdõrõ. usandõrõcõ. usandõran. usdõran. bezdiri. bezdiren.
bõqdõrõ bõqdõran. usandõrõcõ. usandõran. usdõran. bezdiri.
bezdiren.
bõqõq bõxõq. beziq. biziq. tezyiq. sõxlõq. fişar.
bõqõlmaq bezgilmek. usanõlmaq.
bõqõndõ bõkõndõ. turğunluq. durğunluq. yorqunluq. utanõş. usanõş.
- onun bir durğunluğu vardõr.
bõqõnmaq bõkõnmaq. usanmaq. bezginmek. bezikmek. didinmek.
tirtinmek.
biqinmak bikinmak.ağõnmaq. dolunmaq. tõxõnmaq.
bõqõş 1. bõkõntõ. bezme. beziş. usanc. 2. teneffür. nifret.
bõqõşmaq bezişmek. usanmaq.
bõqõt põkõt. quyuq. kifir. kesif. qatõl. qalõn. aşõq.
bõqõtlõq bõkõtlõq. põkõtlõq. põxtõlõq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik.
kesafet. qatõlõq. qalõnlõq. aşõqlõq.
biqitmak bikitmak.ağõtmaq. doldurmaq. tõxmaq.
bõqqõnmaq boğumsanmaq. bunğalmaq. bunalmaq. - dumandan
bunaldõ.
bõqma sümük.

bõqmaq
bõqmõş
bõqtõrmaq
bilan
bilda bildak
bildalamak bildaşmak bildik bildik
bildinğ

1 . yağlõ yemekden bõqmaq. yalqmaq. yağqõlmaq. qanmaq. 2. yalqmaq. yanğõlmaq. qanmaq. yağlõ ye
en bõqmaq.
bõkmõş. 1. turğun. durğun. yorqun. utanclõ. usanclõ. usanmõş. - onun durğunun görmemisen. 2. b
. usanmõş. me'yus.
keçel edmek. keçelemek: bezdirmek. bezikdirmek. boğumsatmaq. bunatmaq. bunğatmaq.- duman
bizi bunaltdõ.
belan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atõn boğazõna vurulan gülpeser.
1 . xeber. - bildesiz: xebesiz. - bildeli: xeberdar. -bildeliklik: xeberdarlõq. 2.
ixtar. - daşõ: iman daşõ: nişan daşõ. ixtar edmek.
bilgişmek. tanõşmaq. danõşmaq. - bir görüşde tanõşdõq. tanõdõq. sõnar. bir soydan olan. - heyv
. aşna. aşina. aşnaq. aşqan. aşõqan. (< aşõlanmõş: bellenmiş). aşõnaq. aşõnqan. tanõdõq. bilin
i. 2. aqah. mütelle'. belli. tanõş. xodi.

bildirçin
bildiri
bildirilmak
bildiriş
bildir
bildirma
bildirmak
bilagi
bilakca
bilak

son yaza yaxõn axlanan bir quş.
- bildirçin qõlavuzi: erkeyi.
- bildirçin oti: hindden gelen bir ağõlõ ot. anğlatõ. e'lan.
anladõlmaq. tefhim edilmek. e'lan edilmek. anlatma. anlatõ. e'lam. xeberdarlõq. buldur
. keçen il.
ittila'.
belletmek. öğretmek. tanõtdõrmaq. tanõtmaq. anlatmaq. -kendisin tanõmõrdõm, kimsede tanõtmadõ.
- sanõlarõ cocuğa ballatdik. - alfabeti uşaqlara ballat. bilequ. kesici araclarõ iti
tme ayqõtõ. - bilegi çarxõ.
- bilagi daşõ.
- bilagi qayõşõ: berberlerin ülgücü sürtüb ititen qayõşõ.
- bilagi damiri: sallaxõn, qessabõn põçaq ititmek üçün çelikden olan ayqõtõ.
bileye taxõlan bağ, bend. gülepçe.
1 . dirsekden aşağõ, qol ile el arasõnda olan oynaq bölük.
2. bilgi. bilgec. 3. bilenmiş. kesgin. sarõm. salõm. iti.
- bilaklari ağ (at): bukavlõ. bokavlõ. buxovlõ.
- at bilayi: buxaqlõq.

- bilak kimi axmaq: bulaq kimi axmaq. bol axmaq.
- ayaq bilayi.
bila bela. 1. birlikde. beraber. - onun bila geldim. 2. hetta.
velov. - bir cocuq bela bunu bilir. - ind gelse bela karõ yoxdu.
bilan belan. bilan. 1. dağ belinden keçen yol. 2. atõn boğazõna
vurulan gülpeser. 3. oxumuş. yetin. bilgin. alim. kamil.
kemallõ.
bilanmiş bilek. kesgin. sarõm. salõm. iti.
bilarak tayaqan. dayaqan. tayõn. qesden. isterek.
bilayi - bilayi daş: bilöv daşõ. su daşõ. sulama daşõ.
- kiçik, bilayi, al ursi: sava.
bilazik (< bilak üzüyü). 1. bileye taxõlan halqa, çember. 2.
heyvanlarõn ağzõna vurulan halqa. 3. topun qalõn çemberi. - ayaq bilaziyi: ereb qadõlarõnõn ay
bileyine taxõdõqlarõ çember. xalxal.
- bilazik daşõ: quyunun ağzõna qoyulan, ortasõ delik daş. daşdan quyu halqasõ.
bilga 1. bilgin. bilgili. alim. 2. qulağõ delik. aqah. zireng.
bilgac 1. bilek. bilgi. 2. bilgin. alim.
bilgamak bellemek. belgemek. yerlemek. nişanlamaq.

bilgi
bilgic
bilgiclik
bilgili
bilgilik
bilgin bilgir bilgisiz
bilgişmak
bilik
biliksiz biliq

bilme. bilgu. bilek. bilgec. bilme. ilim. elm. me'rifet. viquf.
Ulum. biliş. bilim. elm. tuyum. duyum. tuyğu. duyğu.
aqahi. me'lumat. - duyğusõ çox kişi.
bilgi taslayan. alimlik satan. alimklik savõnda olan.
bilgin, alim qõlõğõ daşõyan kimse.
bilge. bilgin. alim. tuyar. duyar. tuyqulu. duyğulu.
tuyumlu. duyumlu. me'lumatlõ. - duyğulõ kişi.
nişan. elamet.
bilge. bilgili. alim. bilgec. alim. yetik. müttele'.
derksiz. tuyqusuz. duyğusuz. tuyumsuz. duyumsuz. me'lumatsõz. xebersiz. - duyğusuz baş,
ayaqla, el ile güdaza geder. - duyğusuz baş ucalsada, göyde qalmaz. bildeşmek. tanõşmaq. danõş
- bir görüşde tanõşdõq. eğl. - sağ bilik bilin. - bilik (hikmet. me'rifet. ağõl) öğranin. -si
.
- iş biliksiz: görgüsüz. denemsiz. tecrübsiz. alõşmamõş. toy. ecemi.
- yarõm bilikli: yonğa. savadsõz. - damir yongasõ: demir talaşõnõn irisi.

bilim ağartõ. ma'rifat. ağartu. tanu. maarif. elm. bilma. biliş.
bilgi. Ulum.
bilinmadik bilinmiyan. tanõlmayan. nama'lum. machul.
bilinmak tanõlmaq.
bilinmaz bilmadik. na ma'lum.
bilinmiyan bilmadik. - bilmadikmi öğranmak istiram.
bilir bulur. balir. maşhur. - iş bilir: kar aşna.
bilirsiz bulursuz. balirsiz. macvhul. balirsiz.
biliş 1. bilma. bilgi. bilim. elm. anlayõş. ürfan. ma'rifat.
ma'lumat. hünar. 2. ittilaat. tanõq.
bilişmak tanõşmaq. birbirin bilmak, öğranmak. - kim olduğumuzu
birbirimiza soraraq bilişdik.
bilkas bilqeys. ağõllõ. akaç.
bilqeys bilkas. ağõllõ. akaç.
bilqi bilgi. bacarõq. ada. adaq. (< edmak).
- bilgivi işa salsan, yaşamda yer tutarsan: işa yaramaq.
yer tutmaq.
bilqin bilgin. bilan. oxumuş. yetin. alim. kamil. kamallõ.
bilqisar12 ittilaat. kaqebe.
bilqişmak bilgişmak.qoxuşmaq. iylaşmak. dillaşmak. tanõşmaq.

bilqsak
bilqu bilma
bilmaca bilmadik
bilmak
bilmaksizin bilmamaz
bilmayan bilmayiş

qadõnõn göğüsü ile boynu arasõnda boyunbağ taqõlan yeri.
bilgi. bilme. ilim. elm. me'rifet. viquf. bilgu. bilgi. biliş. bilim. elm. anlayõş. ürfa
n. me'rifet. me'lumat. hüner. ilim. elm. me'rifet. viquf. yanõltmaca. müemma.
1 . bilmeyen. - bunu bilmadik kimse qalmadõ. 2. bilinmiyen. bilinmedik. tanõlmayan.
name'lum. mechul. bilinmez. na me'lum. - bilmadikmi öğrenmek istirem. 3. bilmezlik.
bilmeyiş. cehl.
- su kim bilmak: içden, yanlõşsõz bilmek.
- birbirin bilmak, öğrenmek: bilişmek. tanõşmaq. - kim olduğumuzu birbirimize soraraq
bilişdik.
- ela bil ki: sanki. tut ki. ferz ed ki. ferzen. - sanki yedim. korlama. b
ilmiyerek.
- bilmamazlikdan galmak: omuz qaldõrmaq: omuz atmaq. çiyin atmaq. çiyin çekmek. te
cahül edmek.
bilmedik. - bunu bilmadik kimse qalmadõ. bilmezlik. bilmedik. cehl.

bilmaz cahil. qanmaz.
- iş bilmaz: bacarõqsõz. qafil.
- iş bilmaz: qalac. avara. gic. kal. bilmazlik bilmedik. bilmeyiş. ce
hl. bilmazsilik tecahül.
bilmiyarak bilmeksizin. korlama.
bilmünasibat ardaradan. dolaysiyle. dalsõcan.
bilöv - bilöv daşõ: bileyi daş. su daşõ. sulama daşõ.
bilur kesme sõrça: tökme sõrça.
bõna bõnğa. bunğa. buna.
bõnar bõnğar. bunğar.
binar binğar. pinar. bunğar. bunar. yerden çõxan su. suyun
çõxdõğõ yer. menbe'. - pinar başõ: serçeşme.
binbaşõ alçõ.
binak minak.sevari. - binak daşõ: minek daşõ: pillekan, qapõ
yanlarõnda, heyvana minmede basamaq yerini tutmaq üzre qoyulmuş daş.
bingişmaq mingişmaq. birbirine minmek. irticam edmek.
bõnğa bõna. bunğa. buna.
bõnğar bõnar. bunğar.

binğar binar. pinar. bunğar. bunar. bunğar. bunar. yerden çõxan
su. suyun çõxdõğõ yer. menbe'. - pinar başõ: serçeşme.
bõnğõldaq engek. yafuq. cocuq tepisinin yumşaq yeri.
bõnğõldamaq yavaşca titremek.
binici minici. sürücü. süren. sevar.
binicilik minicilik. sürücülük çõxarõ, farasatõ.
biniş miniş. resmi paltar. vekillerin, alimlerin çõxõşda gedikleri
paltar.
binmak minmak. bir üz, hal, qõlõğ, suret almaq. bir yol tapmaq. -
iş inada mindi.
- dalõna minmak: zorlamaq. alt edmek. müsellet olmaq.
- küplara minmak: çox qõzmaq. bõrakmaq bõrakmaq. daşlamaq. dõşlamaq. taşlamaq.
bõraq barat. bir yazõlõ kağõz bir paranõn almaq yaxud vermek
heqqini başqa birine verir.
bõraqõntõ bõrağõndõ. 1. limanõ qorumaq üçün denizin qõyõlarõna
buraxõlan, atõlan daşlar, qayalar. 2. bir yana buraxõlan,
yanlanan nerseler. terk olunmuş nerse. 3. yaramaz
nerse. artõqlama.
bõraqmaq 1. atmaq. - postaya ne bõraqmalõyõq. 2. boşamaq. -
qadõnõvõ bõraq. 3. terk edmek. - bu odanõ bõraq. - siqarõ

yarõndan bõraqmalõsõn. 4. qomaq. ötürmek. vermek. vez' edmek. - bunu hara bõrakõm. - qanun bõr
r. - onu mene bõrak. - paranõ banga bõrak. 5. tutmaq. qomaq. qoymaq. bulundurmaq.- men
i ac qoydular.
bõranqar ordunun sağ qolu. (ordunun sol qoluna cuvanqar).
birbira beraber. musavi
birbiralamak beraberlemek. musaviletmek. tesviye edmek.
birbiralik barabarlik. 1. tesavi. musavat. 2. müvazine. maadile.
birbiraşmak beraberleşmek. dengleşmek.
bircik yalnõz bir. denecik.
birda - ikide birde: ikida bir: berk sõx. her vax.
birdan 1. anqsõz. ansõzõn. qefleten. apansõz. yadda olmayõrken.
beğteten. apansõz. avansõz. ansõz. ansõzõn. patadaq. patadan. ansõzõn. xafa xafdan. soxur. sox
. soxulub. imtili. düşünmeden.- patadan, patadaq bir qonaq geldi. -patadan işgiller çõxdõ. - b
ir karada, birdan tutulacaq tutar, ölçü, miqdar: tutam. - bir tutam ot. - bir tutam du
z. 2. topdan. birlikde. cümleten. mecmue'n.
bira pirve. abco. arpa suyu.
birikdirmak toplamaq. zexire edmek. - bunlar nedir bele toplusun. -çox topla
yan, büküne (poxuna) düşer.

birikiş birikma. toplanõş. toplanma. yõğõlma. ictima.
birikma birikiş. toplanõş. toplanma. yõğõlma. ictima.
birikmiş birkafars < birika. yõğõlmõş. yõğõlõ. toplanmõş.
bõrõq qoxmuş. barõq.
birilma birlaşma. ittihad. - bu iki na birilmaz.
birine qurunc6. qõrõnõc. düyü.
birinci - an birinci: başlõca. xas. ahamm.
birkafars < birika: birikmiş. yõğõlmõş.
birkinti küma. kuma. yõğõntõ. tüda. - ot kuma kuma yõğmaq. - bir
kuma buğda.
bir 1. dağoşsiz. farqsiz. - hap bir. - ikisi birdir. - birsiz:
dağişik. 2. nafyi fe'linan işlananda "heç, asla, aslan" anlamõ daşõr. - bir türlüda olmadõ. -
l yoxdu. - bir yolda olsun galmadi. 3. vurqulama simgasi.
- bir az önca: damin. ela indi.
- bir vurmaq vurdu ki gal görasan.
- bir yemak yedik ki.
- bir takõm: bir para. bir bölük. bir qism. bir zümra. bir sinif. sõnõb. ba'zi. bir mi
qdar.
- bax bir!: yaxci. bax bir!. bax bari. göralim!.
- bir çox: xeylam. artõqõnca.

- bir gediş geddi ki.
- ikida bir: ikide birde: berk sõx. her vax.
- hamõmõz birik: hep bir qoyun aşõğõyõz.
- bir çağlar. biri varõdõ biri yoxudu.
- bir az: azacõq. bir kere: yalnõz bir kere.
- bir az gözle.
- bir uğurdan: hep birdan. birdan. defeten.
- bir kaç: bir neçe.
- bir iki: az olurken, belirsiz sayõnõ gösterir.
- bir iki quş vurdular.
- bir iki kere geldim. ikide birde: pek sõx. çoxluğu gösterir.
- ikida birda ne gelib gedirsen.
- bir kere borc aldõq, ikide birde isteyir.
- bir bir: dener dener. dene dene. dana dana: olmasõn işleri bir bir üzüme çõrpdõ.
- birbirini. birbirlerini. birbirine: ortaqlõğõ, qarşõ qaşõlõ, mübadileti, müşariketi gö
- bir daha: arta. bir kere daha. tekerleme. tekraren. birbirini söydüler. biri
nbirin gördüler.
- birbirinin işin görürler.
- biribiri üstüna: bir sayaraq, hesab ederek. bahalõ ucuzlu, xõrdalõ böyüklü. elesseviyy
_ hirhiri iictiinn norû calõrcõv

- birabir: çox doğru, uyqun. an uyqun. ela özü. tuş. töş. - bu darman sizin xastaliyiza
birabir galir.
- birabir: barabar. birlikda. ela bir yerda. ela birdan.
- bir bardaq suyu birabir içdi.
- birda: ham ki. buda varki. daxi.
- birdaki siza na daxli var.
- birda mana na.
- birda siz ona demamaliydiz.
- birda sana na.
- bir zaman: çağila. vaxtila.
- günün birinda: bir gün. vaxti ila.
- bir kara: bir dafa. hala.
- bir kar ver: hala ver.
- birla: kimi. anida. mani göran birda qalxõb qaçdõ.
- veran birla aldõ: veran kimi aldõ.
- birla: arxalõ. vasitasi ila: na birla bunu yapacaqsõn. na birla galdin.
- neça bir: 1. na qadar. havağacan. 2. bir çağlar.
- neça bir orda qaldõm. - biri: birisi: bir kimsa.
- biri sizi istayir.
bõrqaq burraq. burqaq. bõrraq. qõvraq. iti. yeyin.
birqinmak birkinmak. irinqlamak. irinğlamak. irginmak. yõğlõnmaq.
birqişmak birkişmak. kitmekleşmek. kiteşmek. kitleşmek.
kilitleşmek. bağlaşmaq.
birqitmak birkitmak. birlikde göndermek. yoldaştmaq. qoşmaq.
terfiq, hemrah edmek. - yollar qorxuludu, karvana neçe
yaraqlõ qoşun.
birlamak topuqlamaq. ayaqlamaq. yarõqlamaq. beraberlemek.
müsavilemek. tarazlamaq.
birlaşma birilme. ittihad. - bu iki ne birilmaz.
birlaşmak qoşuşmaq. yõğõşmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq.
qoşuqlanmaq.
birlik emlik. himlik.
birlikda bile. bele. beraber. topdan. birden. cümleten.
mecmue'n.
- hap birlikda. takõmca. takõmõnca. heyeti ile. kamilen. hepisi. temamen. olduğu k
imi. mecmuen.
- onun bila geldim. birliqda birlikde. bir arada: cemien.
bõrraq burraq. burqaq. bõrqaq. qõvraq. iti. yeyin.
birsiz değişik.
bõsrõq 1. basrõq. 2. cansõz. utancaq.

bit - qasõq biti: ete yapõşan bir kene çeşiti. qõrq ayaq.
- taxda biti: texde qurus.
- kiçik bit: yavşaq. sirkeden yeni çõxmõş bit.
- sözün biti: sözün kökü. söztözü. etimoloji. sözdaban. daban söz.
- bit oti: bit dermanõ.
- taxda biti: taxdalar arasõnda yaşõyan pis qoxulu böcek.
- qulağ biti: qulağa giren. qulağa qaçan, quyruğu çatallõ bir böcek.
- kağõz biti: kağõzlarõ yeyib delen göge, cüve.
- çiçak biti.
- bit bazarõ: esgi üsgü satõlan çarşõ.
- bit yenigi: gizli pas, eyb.
bita şaşa. heyran. mat. - söylediyi söze bita qaldõm.
bitak bitik. sebt.
bitgi - bitgi adlarõndan: dava dabanõ.
bitgin - ölqün bitgin: qõrqõn tökkün. halsõz malsõz.
bitgin bitmiş. 1. xerab. 2. taqeti qalmamõş.
biti yazõ. kitabet. tehrir.
bitikçi yazõçõ. münşi. katib.
bitikçisi - xan sarayõnõn, ağalõğõn baş bitikçisi: baylikçi: baqlikçi.

bitik
bitiran bitirik bitirilmak bitirim
bitirmak
bitirma
bitiş
bitişdirma bitişdirmak
bitişik

1 . bitmiş. xerab. fena. bebad. 2. yazõq. name. mektub. 3. bitek. sebt.
qõsa kesen. qõtan. qõran. qurtaran.- sõtma qõran. bitirme. tamamlama. sona erdirilmek. mev
, helak edilmek. 1 . bitirme. ekmel. tamam. 2. son. axer. encam. 3. bitirme. ekm
el. tamam.
< butdõrmaq. 1. cücertmek. 2. isbatlamaq. 3. aşõrtmaq. aşõrmaq. arxalamaq. artlamaq. 1 . bit
irim. ekmel. tamam. 2. götüri. kesme. meqtu'. 3. bitirik. tamamlama.
1. ekin. mezru. toxun. ulaş. vesl. ittisal. 1. yetiş. böyüş. nemov.
qovuşdurma. ilsaq.
toxunacaq qeder yaxõnlaşdõrmaq. qavuşturmaq. yanaşdõrmaq. müttesil edmek. - iki masanõ bitişdi
bir üzün masa qurduq.
yanaşõq. müttesil.: tutaş. yaxõn. yan yana. müttesil. toxunacaq qeder yaxõn. qavşaq. qovşaq. y
müttesil. peyvesde. - bir birine yaxõn, bitişik: sõq. sõx. sõğ. -yan yana oturmaq. - evlerimi
z yan yanadõr.

bitişiklik
bitişma bitişmak
bitqiş bitlanmak
bitlaşmak
bitmak

arasõzlõq. sõqlõq. fasilasizlik. darlõq. qavuş. ulaş. bitişma. ittisal. - ağaclarõn sõqlõğõ, g
sõqlõğ orman. -bizim mahalla çox sõqlõqdõr: evlar bir biri üstüna çõxõr. 1 . qavuş. ulaş. bit
. 2. vaslat. toxunacaq qadar yaxõnlaşmaq. qavuşmaq. yanaşmaq. müttasil olmaq. - iki masanõ b
itişdirib bir üzün masa qurduq.
ulaşdõrõ. dalbadal. müttasilan. peyvasda. kandi bitlarini arõtlanõb qõrmaq. - günaşda oturub b
nmak.
- qaqalarõ, dimdiklari ila, bitlaşmak: tumuşmq. birbirinin bitlarin ayõqlamaq. - toyuqla
r tumuşub dururlardõ. 1 . şaşõb qalmaq. - söyladiyi söza bita qaldõm. - eşiddim bittim. 2. vur
q. - bu ata bitdim. 3. yazmaq. 4. savmaq. qutarmaq. - yaş yemiş çağõ çoxdan savõbdi. -satub sa
vmaq: büsbütün satmaq, narsa buraqmamaq. 5. qõrõlmaq. geçilmak. qurtulmaq. qat' olunmaq. - y
olun ağõrõ geçildi. 6. tamam olmaq. tolmaq. dolmaq. - hesab dolmaq. - onu işi doldu: ma'mu
riyyati qurtuldu. - onun çağõ doldu. - saqqalõ bitmak: asgimak. sürüncamada qalmaq.

bitmaz sonsuz. tükenmez. ebedi. arõlmaycõğ£L arõlmaz. azalmaz.
tükenmez. sonsuz. - arõlmaz kesel. arõlmaz ağrõya düşdük.
bitmiş bitgin. 1. xerab. 2. taqeti qalmamõş. 3. bitik. xerab. fena.
berbad.
bõtraq põtraq. butraq. berk sõx bitmiş.
- bõtraq otu: demir tiken.
- damir bõtraq: damir batraq: üç bucaqlõ demir tiken ki keçmişde düşman ayaqlarõna batma
yol üstünde buraxõlõrdõ.
- quzi bõtraq: bir göy adõ.
- bõtraq kimi qaynamaq: çox qalabalõğ olmaq.
- bõtraq kimi: dallarõnda berk çox yemiş olmasõ.
bõtraqlõ põtraqlõ. butraqlõ. dallõ budaqlõ.
bitşik yapşõq. qovşaq.
bõyõq bax > buğ.
biz gönder. ögendire. - biz çuvala sõğmaz: saxlanõlõr, gizlenilir
nerse deyil.
bizaca küze. - bizacani doldur getir.
biziq beziq. bõqõq. bõxõq. tezyiq. sõxlõq. fişar.
bizimkisi durumumuz. iş gücümüz. - bizimkisi çöndü.
bizqar bizraq. mõzraq. qarğõ. qazğõ. neyze.

bõzlamaq bozağõlamaq. bizovlamaq.
bizovlamaq bõzlamaq. bozağõlamaq.
bizraq bizqar. mõzraq. qarğõ. qazğõ. neyze.
boduq deve balasõ.
bodur bükdür. qalõn, yoğun, alçaq, qõssa, güde olan. şişman.
qanbut.
boğz boğz < büqz. ürek qaralõq. öyke.
boqa boq'aarab. bağa. (< boq. baq). 1. qete. tike. 2. ölke.
memleket. - hançõ boğadansõz.
boqaca boğaca. puça. bir çeşit böyrek.
boqağõ boğağõ. boqağõ. buqağõ. köstek. bend. bed. zencir. qeyd.
- bukağõ vurmaq: zencirlemek.
boqağõlõq bukağõlõq. atõn ard ayağõnõn buxov vurulan bilek bölümü.
boqaqõlamaq bukağõlamaq. bukağõ vurmaq: zencirlemek.
boqaq boğaq. boğaz xesteliyi.
boqal boğal. boqğal. boqal. buqğal. buğal. boynu qõsõq, qõssa,
ağzõ geniş süreği (> sürahi) içgi qabõ.
boqal boğal. boqğal. buqğal. buğal. boynu qõsõq, qõssa, ağzõ
geniş süreği (> sürahi) içgi qabõ.
boqam her türlü boya.

boqan - qurd boğan: bir göy adõ.
- it boğan: acõ çiqdem. boqasõ boğasõ. astar. astarlõq bez.
boqavlõ bokavlõ. bukavlõ. buxovlõ. bilekleri ağ (at).
boqaz boğaz. 1. her neyin dar, darõq, boğuq yeri. - şüşenin
boğazõ. 2. iki dağ arasõnda dar keçid. darband. derbend.
2. çay ağzõ. menseb. 3. yemek. yiyecek. 4. ağõz. arğõd.
arğõdal. arğadal. dağ beli. keçid. geçid. yarõq. gedik.
derbed. nersenin geçilecek yeri.- dağ geçidi. 5. tekne.
tenge.
- boğaz olmaq: boğazdan xestelenmek.
- boğaz xastaliyi: boğaq.
- sõqõ boğaz. dar boğaz.
- birinin boğazõndan çõxarmaq: birinin sõrtõndn çõxarmaq: birini qusdurmaq. güclüyüb, zo
aq.
- boğazõn hava borusundan çõxan sasin yeri: qõrtlaq -qõrtlağõna basdõ. - qõrtlağõma qaçd
- boş boğaz. toyuq ayağõ yemiş.
- sõq boğaz edmak: birini darda qoyub, istediyin etditmek.
- iki yanõ uçurumlu, qorxunc boğaz, darbad: demir qapõ.
- boşboğaz: ağzõ yayvan. ağzõ açõq. sarsaq. ağzõ gevşek.

- kor boğazlõq: oburluğ. qarõmpalõq.
- boş boğaz: sarsaq.
- boğaz boğaza galmak: dalaşmaq.
- boğazdan keçmamak: boğazõ tõxanõb yiyememek
- sõq boğaz edmak: qõsdõrõb zorlamaq.
- boğaza durmaq: utamamaq. yaramamaq. - boğazda oluşan öldürücü şiş: quş palazõ.
boqazkasan qala.
boqazlayan boğazlayan. bataqçõ yeri. bataqxana.
boqazlõq boğazlõq. kürkden boğaz sarõğõ.
boqcalamaq boğcalamaq. buxcalamaq. torlamaq. dövrlemek.
dövrelemek. dövürlemek. toplamaq. devşirmek.
paketlemek.
boq'aarab boqa. bağa. (< boq. baq). 1. qete. tike. 2. ölke. memleket.
- hançõ boğadansõz.
boqğal boğal. boqal. buqğal. buğal. boynu qõsõq, qõssa, ağzõ
geniş süreği (> sürahi) içgi qabõ.
boqõrtlaq boğõrtlaq. qõrtlaq ağzõ. hencere.
- boğõrtlaq quşõ: bir çeşit çil quşu.
boqõşmaq boğõşmaq. heyvanlar kimi birbirinin boğazõna sarõşõb güreşmek, oynaşmaq. çekiş

boqlõca boqlõqan
boqlõman
boqmaca
boqma
boqmaq

buq. bük. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir işin sonucu. - buda sizin p
oxuz. - sen öz poxuvu yõğõşdõr hele.
- tavşan boqi ( poxu): ne yazõğõ ( zereri) nede asõsõ ( faydasõ) toxunan kişi.
- boqlõca bülbül: bir çeşit kesgin ötüşlü quş. boğlõqan. boğlõman. (> buqalamunfars). hu
deyilen, boyalõ quş.
boğlõman. boğlõqan. (> buqalamunfars). hunduşqa,
heşterxan deyilen, boyalõ quş.
boğmaca. boğazõ tõxar kimi berk ösgürük. - boğmaca
ösgürügi.
boğma. tezyiq. - boğma boğma: boğuq boğuq: kesik kesik. qõrõq qõrõq.
boğmaq. 1. tezyiq edmek. 2. daldõrmaq. qerq edmek. -onu denize boğdular. - borca boğdula
r. 3. qarõşdõrmaq. belli olmayacaq yolda bir neyi başqa bir neye qatmaq. -hirslendi sövüşe boğ
. 4. boğum. mefsel. uqde. -boğma gamiklari: mefasil.
- dila boğmaq: laqõrdõ yapmaq.

- bir qaşõq süda boğmaq: çoxlu kin qõyõn, hinc göstermek. -onu tapsa bir qaşõq süde bğac
boqmaqlõ boğmaqlõ. 1. boğumlõ. bendli. mefselli. 2. tuyğara benzer
gözel ötüşlü bir quş.
boqmuq boğmuq. boyunluq. gerdenlik. qullade. boyunbağ.
boquq boğuq. 1. qaranlõqca. qapanõq. turğun. durğun. tutqun.
tõxanmõş. ruhsuz. tepişsiz. hereketsiz. sakin. rakid. darsuq. tartsuq. sõqõq. qõsõq. bol olmay
. boğunaq. kesik. aralõ. aralõqlõ. (# sağõnaq). 2. öfge. xefelik. xefelenme. 3. ekmir. tünd. e
ir. - boğuq boğuq: boğma boğma: kesik kesik. qõrõq qõrõq. - qõsõq boğaz. - oyluğun (budun) yux
q yerleri. - cocuğun qõsõqlarõ pişmiş. - durğun su. - durğun hava. alõş verişin turğunu. havan
- qapanõq boya. - qapanõq iştah.
boquqluq boğuqluq. 1. xõrõldõ. sõqõqlõq. qõsõqlõq. - boğazõn qõsõqlõğõ.
2. turğunluq. durğunluq. rikudet. - havanõn tutqunluğu.
boqul bürcek. dene.
boqulma boğulma. boğuntõ. ixtinaq.
boqulmaq boğulmaq. boğaz tõxanmaq (sõxõlmaq, su yaxud başqa
nerse ile). qerq olmaq.

boqulmaq boqum
boqumlõ
boqumsanmaq
boqumsatmaq
boqunaq
boquncuq
boqun

- bu dar otaqda boğulacağõz: zorla nafas almaq.
- yalnõzlõqdan boğulduq. - çox sõxõlmaq. boğulmaq. bunalmaq. sõxõlmaq.
boğum. boğun. 1. iki boğum arasõnda olan gamik, qamiş bölümi. - bir boğum qalam. - qamõşlarõ b
asmak. 2. boğmağõ. band. fasila. - ovõ boğun boğun kasmak: boğmaq yerlarindan kasmak. 2. buğ,
xar, tüstü duman çakmaya, damda, tağda, tavanda qoyulan dalik.
- evin boğunun gen götürmüşlar. 3. boğmaq. mafsal. -boğma gamiklari: mafasil.
boğumlõ. 1. boğmaqlõ. bandli. mafsalli. 2. boynunda halqa biçiminda boyasõ olan. - boğumlõ qum
- boğumlõ göyarçin.
boğumsanmaq. bõqqõnmaq. bunğalmaq. bunalmaq. -dumandan bunaldõ.
boğumsatmaq. bunatmaq. bunğatmaq. bõqtõrtmaq. -duman bizi bunaltdõ.
boğunaq. boğuq. kasik. aralõ. aralõqlõ. (# sağõnaq). boğuncuq.tacmi. buncuq. muncuq. yumuc. yu
uc. boğum. buğun. 1. boğmağõ. band. fasila. - ovõ boğun boğun kasmak: boğmaq yerlarindan kasma
. buğ,

buxar, tüstü duman çekmeye, damda, tağda, tavanda qoyulan delik. - evin boğunun gen götürmüşle
. oynaq yer. mefsel.
boquntõ boğuntõ. boğulma. ixtinaq. sõxõlma. iztirab.
boqursõmaq boğursõmaq. 1. (erkek deve) qõzmaq. köpürmek. 2. (dişi
deve) buğra istemek. qõzmaq. boquşmaq boğuşmaq. bir birin boğmaq. itişib boğuşa qavqala
talaşmaq. dalaşmaq. boğuşub õsõrõşmaq. - köpekler
dalaşõrlar.
boqz boğz. kin. qõyõn. nifret.
boqzamaq boğzamaq. kinlenmek. qõyõnmaq. nifret beslemek.
bol gen. gen. geniş. gengiş. vesi'. açõq. yavan. yayvan.
yayõlmõş. münbesit. gür. kür. gur. zor. barvan. baravan.
feravan. mebzul. az olmayan. sõq. sõx. sõğ. kesirülviqu'.
tolu. dolu. çox. kesir. mübah. sapõq. sefeh. axmaq.
qanmaz.
- gür su.
- bol bol almaq: avuclamaq.
- bol olmayan: darsuq. tartsuq. boğuq. - qõsõq boğaz.
- çox bol: bulut kimi.
- bol ara: bol, gen meydan.

- bol tutmaq: esirgemiyerek davranmaq.
- bol kisadan: zelife kisinden.
- sözi bol: geveze.
- bol doğramaq: 1 . genine xerclemek, israf edmek. 2. bolunaa söz vermek.
- bol paça: biçimsiz. şapşal.
- bu ölkede fõõrtõnalar sõqdõr.
- bol doğramaq: yalançõ sözlerle aldatmaq. şişirdib yoluzdurmaq.
- artõrõlan sözün bolluğun gösterir. varan9. - pulvaran: pullu.
- yervaran: yerili.
- bol olan: bolma. bolam. bola bolaq. bolluq. boluq. 1. fey
z. 2. bereket. bolağ boluğ. olağ. oluğ. 1. hal. durum. ehval. 2. abü hava. 2.
dağ şalvarõ. qõçõ (yançaqõ, göt bölümü) çox gen, bol, çoxlu qõrmalarõ olub, bacağa (baldõra) d
aralan tuman, şalvar: potur. (kürd şalvarõda bu çeşitdendir).- potur geyinmek. - dağ şalvarlõ:
urlõ.
bolağan açõq. yalluz. yelpenek. cõf. eclaf.
bolaq bola. bolluq. boluq. 1. feyz. 2. bereket.
bolalmaq bollanmaq. gengeşmek.
bolam bolma. bol olan. - bolma para. - bolma saqal.

bolat
bolatmaq boldõq
boldurmaq bolğam
bolõca bolõş bolqun bollanmaq
bollu
bolluq
bolma boluq
bolun

bulat. tedarük. amadelik. hazõrlõq. bulatmaq. tedarük görmek. amade edmek. hazõrlamaq. buldõq.
1. bulnur. bulunur. hazir. movcud. 2. bulunmuş. cari. me'muli beh.
buldurmaq. aratdõrmaq. axtartmaq. araştõrtmaq. - itenleri buldurun.
1 . bolluqla olan nerse. - bu il yemiş ürünü bolqamdõr. 2. müfrit. ifratçõ.
qoquna, madam kimi, cüvüt qadõnlarõna verilen ad. yol. terz. sebk.
bolğun (b <> . ) olğun. yetgin. kamil. bolalmaq. gengeşmek. bereketli olmaq.genlenmek.
ennilenmek. enlenmek. bereketli.
bola. bolaq. 1. feyz. 2.bereket. enlilik. genlik. islik. varavanlõq. avadanlõq. abad
anlõq. yavanlõq. yayvanlõq. genişlik. açõqlõq. inbisat. (# qõt. qõqõt > qeht). bolam. bol olan
lma para. - bolma saqal. 1 . bolluq. bola. bolaq. 2. feyz. 3. bereket. 4. bolağ. o
lağ. oluğ. 5. hal. durum. ehval. 6. abü hava. 1 . bende. qul. - tanrõ bolunu. 2. qoyu. q
erar. verilmiş söz.

bolunmaq boluş qõlmaq boluşmaq
bolvar bombar
bon
boncuq
bonğ
bonğlõq
bonğsõmaq
bonlõq
bonsõnmaq

olunmaq. varlanmaq. barlanmaq. mövcud olmaq. sözla yardõm edmak.
buluşmaq. oluşmaq. 1. bir bulda, bolda, olda tapõşmaq. birbirini bulmaq. bir araya galma
k. görüşmak. mulaqat edmak. - o ila buluşmaq olmadõ: onun ila görüşmak mümkün olmadõ. 2. rastl
adüf edmak. - harda buluşsada, türk türka qardaşdõr. 3. bir araya galmak. yõğõşmaq. ( # bölüşm
bulvar. bol, gen olan sokaq. basdõq. heyvanõn qalõn bağõsağõ ki doldurulub sucuq yapõlõr.
bonğ. avanaq. şaşõq. şaşqõn. axmaq. abdal. buncuq. mõncõq. (böcak qabuğu). gözlük. göz dağmasi
xlarõna (börklaina), qollarõna taxõlan mõncõq.
bon. avanaq. şaşõq. şaşqõn. axmaq. abdal.
bonlõq. safehlik. axmaqlõq. alõqlõq.
bonsõnmaq. safehlamak. alõqlamaq. axmaqlamaq.
bonğlõq. safehlik. axmaqlõq. alõqlõq.
bonğsõmaq. safehlamak. alõqlamaq. axmaqlamaq.

l/im Atm■ nur cock nõõrõõlrlomon

bor bur. bora. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer:
şoraq yer. çoraq yer. 2. bulantõ suyun qabda buraqtõğõ bar. 3. bur. işgil. çetinlik. müşgül. d
põroblem. iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq.
bora bur. bor. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer:
şoraq yer. çoraq yer. 2. bulantõ suyun qabda buraqtõğõ bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - bo
rca qoymaq. 3. boran. fõrtõna. gurultulu yel.
borağan burağan. buram buram dönerek yağan yağmõr qarla
qarõşõq esen gur yel. fõrtõna. - burağana, borağana tutulduq.
boraq buraq. bor yer. bur yer: şoraq yer. çoraq yer. bar. bur.
bor. bora. düz, tekiz olmayan.
boran bora. fõrtõna. gurultulu yel.
- bora çõqmaq: bora qopmaq: bora patlamaq: fõrtõna qopmaq.
- martõn sonunda olan boran, fõrtõna: qõrlanqõc fõrtõnasõ.
- boraya tutulmaq: 1 . tufana qapõlmaq. 2. gurultulu alqõşala qarşõlanmaq.
boranğõ borani. buranğõ. neçe nerse qarõşaraq yapõlan göy
yemeyi.

borani
borazfars borc
borclanmaq borclõ
borclõlõq
borclu
borcluyuq
borõq
bori

boranğõ. buranğõ. neçe nerse qarõşaraq yapõlan göy yemeyi.
< buraş (< buraxmaq). pox. artõq.
eğreti. ödünc. verecek. ariyet. ötev. ödev. vezife. ferz.
vacib.
- yaya qoymuş kişini ağrati at, yol yarõsõ. - ağrati kitab olmaz: kitab borc verilmez.
- borclõ olmaq: borclanmaq. borca girmek, düşmek, batmaq.
- boyun borcu: ferize. vacib olan nerse. borca girmek, düşmek, batmaq. borclõ ol
maq.
1 . mükellef. mecbur. - bu işi görmeye borcluyan. 2. verecekli. 3. minnetdar. - o kişiye
borclu qaldõq. minnetdarlõq:
yükli. - keçen sene çox yüklü düşdük. boşluyuq. minnetdaram. xuy: yorõq. yoruq. gediş.
1 . oq ucuna keçirilen temren oyuğu helqe. hoqqa. daş kimi şeylerin yarõlmamasõ üçün ağõzlarõn
helqe. 2. saçma, boş nerse.
- içi boş borõ kimi narsalara deyilir: qaval.

boru
bos
bosboyçõl
boslanmaq
boslõ
bostağn
bostan
boşalmaq
boşaltmaq
boşaltmaq
boşama boşamaq

- borusu ötan: sözü keçen. sözde qalmayan. - ağzõ boş: sarsaq. boş boğaz. - boş gazan: a
anaq. işsiz. avara. havayõ.
boy.
boyçul. gopturmaçõ. meddah.
boylanmaq.
boylõ.
qarpõz biçiminde qab.
1 . qarma qarõşõq nerse. 2. pozuq. işe yaramaz.
- bosdan qorxuluğu: quşlarõ ürkütmekde, adam şeklinde, ağacdan, parçadan yapõlan nerse.
1 . lütlenmek. # puşalmaq: örtünmek. 2. ucuzlamaq. enmek. düşmek. 3. şollaşmaq. suvõşmaq. suyu
reqiqleşmek.
- odlu yaraqõ boşaltmaq: sõqmaq. sõxmaq.- tapancanõ sõxdõ.
- top boşaltmaq: top atmaq. yazõq olmaq. sõnmaq. iflas olmaq. - çox tükanlarõn topu atõl
dõ. - onunda topu atõldõ. ağõtmaq. axõtmaq. ağtamaq. axtamaq. lütlemek. (>
axtanfars).
salõverme. qoverme.
bõraqmaq. buraxmaq. qaşõmaq. ötürmek.- qadõnõvõ bõraq.

boşanma
boşanmaq
boşar
boşarmaq
boşatõlmaq
boşatmaq
boşdar
boşdarlõq boş

qaçma. qurtuluş. soyunma. çõplaşma. tecerrüd. -
dusdxdan qurtuluşu yoxdur.
edilmek: salõ verilmek. urulmaq. vurulmaq. atõlmaq.
üşenmek. yõğõşõb bir yerde oturmaq, qalmaq.
gevşinmek. - ox uruldu.
müfde.
boşuqmaq. uçuzlamaq <> uçuzlamaq. enilmek. - odlu yaraqõ boşatõlmaq: sõqõlmaq. sõxõlmaq.- tapa
buraqtõrmaq. - arvadõn boşat. 1. açmaq. atmaq.
devirmek. - atõn yeherin boşalt.
boştur (< boş + durmaq). işsiz. - boştar parasõ: işsizlik
parasõ.
boşturluq. (< boş + durmaq). işsizlik. - boştarlõq keçirmak: işsiz qalmaq.
1 . bihude. vahi. 2. işsiz. bekar. 3. kövez. kofas. havayõ. sapaq. 4. qõrlõğ. qõrac. çöllük. i
abad olunmamõş.- qõrac topraq. 5. lüt. kel. çõplaq. - kal ağac: budanmõş ağac. 6. boşut. serb
at. 7. issiz. mehrum. ucuz. uçuz. boşar. uçar. geder. qalmaz. sõrğal. sayyal. 7. soma. kaf
. bihude. - somanõn biri: menkefe.

budala. - soma yaşam. - boylu boslu ganc: inca, uzun boylu, uyqun boylu. - dalyan
kimi. - dalyan kimi qõz. 8. quru. döşanmamiş. 9. quru. etgisiz. - quru patõdtõ. - quru söz. -q
uru göstariş.
- qamõş. sulu yerlarda bitib, içi boş, yumşaq, düğümlü bitgi: qamõş. 10. qablaq. kavlaq.
köksüz. assasõz. yuf. yos. - yofõna: yoxuna. boşuna. 11. azad.
- böş böğür ati: ati. qabõrğa ati.
- quru toprq: döşanmamiş yer.
- boşuna gözlamak: üzü yazõlõ galin kimi qalmaq.
- içi boş borõ kimi narsalara deyilir: qaval.
- boş boğaz. toyuq ayağõ yemiş.
- boş boşuna gazib durmaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - burda na dolaşõrsan. - dolaşa dolaşa ya
geddi.
- boş durmaq: işsiz durmaq.
- boşa almaq: ağratiya almaq. asõğa almaq. asğa almaq. maallaq tutmaq.
- boş böğrak: gagrak. qaburğanõn altõ.
- boş sözlarla birina ilişmak: sarmaq- san mani sarõrsõn
ha.
- ağzõ boş: ağzõ yayvan: yanğşaq. gavaza. laqõrtõ.

boşqa
boşqab
boşqunluq
boşqunmaq
boşlanmaq
boşlatmaq
boşluq
boşluyuq boştur
boşturluq
boşuq

geveze.
- içi boş: qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. - qoğuq diş. -qoğuq ağac. - diş qoğyğu:
yeri.
1. buldunõka. ambar. varõl. varluc. qabşaq.- bir varõl suci.
- kiçik boşqa biçiminda olub köprü altõna qoyulan dabba: tombaz. - köprü tombazõ. 2. bak
lbe.
tabaq. - bir tabaq çiçek. - bir tabaq yemek. - yemek tabağõ. -bu yemekxanada bir tabaq y
emek kaçdõr. peşmanlõq: yerniklik.
> peşman olmaq: yerinmek. teesüflenmek.
boşuqmaq. şuxluq edmek. eğleşmek.
ucuzlatmaq. enitmek. düşütmek.
1 . aralõq. açõqlõq. fasile. mesafe. - taxda aralõğõ. - aralõğa
gedmak: boş yere dağõlmaq. 2. boşuq. eğik. eğlenme.
şuxluq.
borcluyuq. minnetdaram.
boşdar(< boş + durmaq). işsiz. - boştar parasõ: işsizlik parasõ.
boşdarlõq(< boş + durmaq). işsizlik. - boştarlõq keçirmak:
işsiz qalmaq.
boşluq. ekik. eğik. eğlenme. şuxluq.

boşuqmaq bağõşlamaq. ötmek. qoymaq. güzeşt edmek. keçmek. boşuqmaq boşarmaq. uçu
> uçuzlamaq. enilmek.
boşlanmaq. şuxluq edmek. eğleşmek. mezelenmek.
boşuna yazõq. bihude. heder. itgi. - boşuna, havayõ gedmak: top
yoluna gedmek. topa gedmek. heder olmaq.
boşuna yufuna. olmaz. bihude.
boşuna yufuna. olmaz. namünasib. bihude.
boşunma qaşõnma. ötrünme. burxõlma.
boşunmaq qaşõnmaq. qaşnamaq. ötrünmek.
boşut boş. serbest. qutat.
boşvax - bir fürsetde, boşvaxda: bir arada.
boya 1. ( y <> z ) boza çüvüt. süyüt. suyut. reng. boyuq.
boduq. önğ. çalõ. tüka. tülük. - ne tülük atdõ o. 2. don. tüş. 3. boqam. qõr. reng. üzün rengi
qara anğli. - buğday anğli. 4. yaldõz. reng. 5. alçõ. - alçõ daşõ: yandõrõlõb alçõ yapõlan da
- qoyu al don, boya: küren (at)
- mat boya: Kas boya: şavsõz. bulaşõq. veyran. unqundal8.
- türünci qõzõl boya: axşam qüneşi.
- üz boyasõ, üzün rangi. - benzi atmaq: benzi uçmaq: benzi pozulmaq: sararmaq.

- aşõ boyasõ: duvarõ boyamaqda, işlenen qõrmõzõ, sarõ topraq.
- boya atmaq: solmaq.
- açõq qara boya: kestana qarasõ.
- qan kimi al boya: qõna. hõna. hena.
- qara boya: zac yağõ.
- qõzõl boya: qõrmõz.
- qurum boyasõ: is qarasõ.
- tutqun boya: çala ağ. kölgeli ağ.
- aşõ boya: boyamada işlenen sarõ al toprağ.
- boya ağacõ: qabõğõnõ boyaçõlarõn işletdiyi bir çüşit qayõn ağacõ.
- boya solmaq: küsmek. beziqmek.
- küsturmak: soldurmaq. beziqdirmek.
- boyasõ qaçmaq: bozlanmaq. bozarmaq. solğunmaq. tutulmaq.
- qoyu boya: yanõq. tünd. - yanõq boya. - yanõq qara.
- tumuq boyalõ: pozlu. mat. donuq.
- boyuna uzanmõş: sõra. boyuna uzanmõş. - sõra duvar. sõra ağaclarõ.
- bir başdan bir başa: bir ucdan bir uca: bir yandan bir yana.
- boya almaq: boyanmaq.
- boya vurmaq: boyamaq. boya sürmek.

- sarõ boya: çöhreyi.
- göy boya: çivit.
- boya sürdürmak: boyatmaq. telvin edmek.
- boyaçõ küpi: berk çabuq, qolay yapõlan basma qalõb, başdan savma işden söz edende deyi
- boyaçõ küpü deyil
ki.
- göz boyamaq: aldatmaq.
- dağişik boyalõ, rangli mar mar: sumağõ. - sumağõ daş.
- qara boyalanmaq: qerelmek. qararmaq. qaralmaq. - üzü düdle qaraldõ. - bunu qarat
: qara rengle.
- qara boyalõ edmak: - qeretmek. qarartmaq. qaratmaq. elleri düdle qarartdi. -
bunu qarat: qara rengle.
- qaraila qõzõl arasõnda olan boya, don: turi. duri. - yağõz duri. - kastana duri. -
açõq duri. - xurma durisi.
- topraq boya: topraq rengi.
. göyümtül yaşil boya: böcek qabuğu.
boyaçõ - göz boyaçõ: üstün görü işleyen. üstün gör işleyen. başõ
soyuq. yaldõzçõ. yalandan işçi. solayçõ. qolayçõ.
boyağçõ sepici.
boyalamaq boya sürmek. lekelemek.

boyama - göz boyama: bezek. yalandan iş. yaldõz. üstün görü iş.
üstün gör işleme. solaylama. qolaylama. - onun diplomu bir
yaldõzdõr. - içi tezek, üzü yaldõz.
boyamaq sõrlamaq. rehlemek.
boyamsõ boyasõn. alacalõq. rehbereng.
boyanmaq bulanmaq. alude olmaq.
boyasõn boyamsõ. alacalõq. rehbereng.
boyasõnmaq alacalanmaq. rehbereng olmaq. boyatmaq boya sürdürmek. telvin e
dmek.
boyca boyna. boyunca. boydan. uzuna. uzana. uzuca. - tarlayõ
boyca ölçmek. - bulvar boyca ağac tikmek.
boyçul bosboyçõl. gopturmaçõ. meddah.
boydan boyca. boyna: boyunca.- tarlayõ boyca ölçmek. - bulvara
boydan ağac tikmek.
boy 1. uzunluq. tul. 2. yükseklik. ucalõq. irtifa'. - ağacõn boyu. 3.
qedd. boy. 4. uyqun uzunluq. - qadõnõn gözelliyi boyundanda asõlõdõr. 5. böyüklük. - mallarõn
boydadõr. 6. bir elin oymaqlarõnõn beheri. - boy beyi. 7. uzaq. qõraq. beid. - boyu uza
q yer. 8. bos. boy ipliyi. boyluq. eriş. tar. dal. uruq. vuruq. õrõq. õlõq. ilik. bölük. şö'be
iş. eriş. uzunluq. muxalif. - size boy gücler. (# an:

muvafiq). - an boy saslar toplusu. - boy demak: muxalifaçilik edmak. 9. xudpasd. -
tabrizlilar çox boydular.
- boy atmaq: uzanmaq.
- boylu boslu ganc: inca, uzun boylu, uyqun boylu. - dalyan kimi. - dalyan
kimi qõz.
- çox uzun boylu olan kimsa: dallaq. sõrõq.
- dal boylum: uzun boylum.
- qõsa boylu, tõqnaz, topac olan: top topuz.
- boy almaq: boyun almaq. tam boyunu tapmaq. garaklidak uzanmaq. boyun ölçmak.
- boyu uzun günlar.
- boyun ölçüsünü almaq: çakin haddin bilmak.
- boy bos: qad o qamat.
- boy boy: dağişik ölçüda olanlar. - boy boy kişilar. - boy boy ağaclar.
- anina boyuna: ani qoni: anği qoni: çoxdan çox.
- oyanndõğõmda ani qoni gün yayõlmõşdõ.
- bu gün ani qonuna soyuqdu.
- boy atmaq: galişmak. yetişmak. böyümak. sivirmak. uzamaq. inca uzun olmaq.
- bu cocuq bark sivirdi.
- galişmiş ağac.

boylamaq
boylandõrmaq boylanmaq
boylaşdõrmaq
boylaşmaq boylatmaq boylõ

- boy qazandõrmaq: boylamaq. uzatmaq.
- boy qazanmaq: boylaşmaq. boylanmaq. uzamaq.
- boyca: boyna: boyunca. boydan. - tarlayõ boyca ölçmek.
- boyca oğlan: yetişmiş, yetgin, boyun almõş oğlan.
- boyca ürayin basmaq: gücle, ürekden söz vermek.
- boy çakmak: boy sürmak: boylanmaq. uzanmaq. ucalmaq.
- boy göstarmak: çõxar, leyaqet göstermek.
- boy vermak: kişi boyunda derinliyinde olan.
- bir bucuq kişi boyu: bir kişinin yarõm boyu.
1. uzatmaq. boy qazandõrmaq. 2. boyuna ölçmek.
- boyuna gedmak: uzanmaq. 3. şişirmek. xudpesdlik edmek. - tebrizliler çox boyla
llar.
boylatmaq. uzatmaq. boy qazandõrmaq. boylaşmaq. uzamaq. boy qazanmaq. foslanmaq. bos
lanmaq.
1 . boylatmaq. uzatmaq. boy qazandõrmaq. 2. boy boy
ayõrõb düzenlemek.
boylanmaq. uzamaq. boy qazanmaq.
uzatmaq. boylandõrmaq. boy qazandõrmaq.
boslõ.

boyluq boyna
boynalmaq
boynatdõrmaq
boysõz
boyunbağ
boyunca
boyunduruq
boyun

boy ipliyi. eriş. tar.
boyca. boyunca. boydan. - tarlayõ boyca ölçmek. - bulvar boyna ağac tikmek.
boyun olmaq. ötevlenmek. ödevlenmek. öhdelenmek. zemmesine götürmek.
boyununa qoymaq. ötevlendirmek. ödevlendirmek. öhdelendirmek. zemmesine qoymaq. boydan
qõssa. boğmuq. qullade.
boyca. boyna. boyca. uzuna. uzana. uzuca. boydan. -tarlayõ boyunca ölçmek. - bulvar bo
yunca ağac tikmek. cüt heyvanlarõnõn, mal arabasõnõ, daşqasõnõ çeken heyvanlarõn boynuna keçir
çerçiveli ağac halqa. arabanõn oxlarõ bu çerçiveye bağlanõlõr.
- boyunduruq altõnda yaşamaq: güc, zor, tehekküm keçirmek, yaşamaq.
- sõğõrlarõn boyunlarõ altõndan keçirilib, boyunduruğa gömülen, soxulan yarõm girde helq
.
- bir ucu sabana bağlanmõş öküz boyunduruğu: yuğ. {boynun arxasõna "ansa", önüne "boğaz"
}. boynun kökü. her neyin qalõn yeri: yal. 1. qablarõn dar, uzun

bölümü. - sürehi boyunu. 2. teehhüd. mesuliyyet. - bu iş menim boynuma. 3. ka tesde. desde.
tutamaq. sap. orum. hörüm. örum. hörüm. urum. kesim. - bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta biç
ot.
- boyun atqõsõ: çal. şal. çelme.
- suçlularõn boyunlarõna vurulan qalõn tumruq: qanğ.
- quşun boyun halqasi: qamut. hamut.
- boyna almaq: zamin olmaq. müteehhid olmaq.
- boyun ağmak: boyun bükmak: yalvarmak.
- boynõ ağri: möhtac.
- boyun olmaq: boynalmaq. ötevlenmek. ödevlenmek. öhdelenmek. zemmesine götürmek.
- boyun: - boyununa qoymaq: boynatdõrmaq. ötevlendirmek. ödevlendirmek. öhdelendir
mek. zemmesine qoymaq.
- boyuna taxõlan halqa: gömüldürük.
- boyun uzatmaq: teslim olmaq.
- boyun buran: sarõ asmõya (üzüme) benzer bir quş. şõqraq. köçgen.
- boyun borcu: ferize. vacib olan nerse.
- boyun çanbari: köprücek deyilen gemiklerinin üstündeki çuxur.

- boyun qaşõmaq: düşünmek. utanmaq. utanõb başõn aşağ salmaq.
- boyun kesmek: boyun vermek: boyun eğmek. tab' olmaq.
- boyuna ölçmak: boylamaq.
boyunlanmaq çiyinlenmek. omuzlanmaq. yüklenmek. öhdelenmek. qebullanmaq.
boyunluq sarğõ. boyuna keçirilen, sarõlan nerse. boğmuq.
gerdenlik. qullade.
boz topraq, deve tüki boyalõ nerse. õşõltõlõ, berraq olmayan.
tonuğ. donuğ. dumanlõ. tüssüli. bulutlu. soluq. - donuğ
sõrça.
- boz parça.
- boz qõr: bozamtõl qõr. boza çalar qõr.
- boza çalar: bozca. bozumsi.
- qõzõl ila boz arasõnda olan boya: qula.- qola saçlõ kişi. -qola at. semend.
boza 1. ( z <> y ) boya. çüvüt. süyüt. suyut. reng. boyuq.
boduq. önğ. çalõ. tüka. tülük. - ne tülük atdõ o. 2. ekşidilmiş, texmir olunmuş nerseden düzel
axsõm (< axõdan. ağdõran. esriden. keflendiren).

bozağõlamaq bozağõlõq
bozarmaq bozca
bozlanmaq bozpört
bozraq
bozumsi
böbrak
böbürdak
böbürdak
böcak

bõzlamaq. bizovlamaq.
1. üç il işlenmeyib heyvan yayõlan tarla. - bozağõlõq
pozmaq: böylelikle sürülmemiş talanõ açmaq. 2. otlağõn,
çayõrõn dördüncü, son biçilmesi.
bozlanmaq. solğunmaq. tutulmaq. boyasõ qaçmaq.
1 . bozumsi. bozraq. boza çalar. 2. işlenmemiş, çiğ çalõlõ
topraq.
bozarmaq. solğunmaq. tutulmaq. boyasõ qaçmaq. qapama. bollu göy göverenti ile, yaxud teze
soğanla yapõlmõş et yemeyi. - quzu qapamasõ. - cüce qapamasõ. bozca. bozumsi. boza çalar. bozc
boza çalar. bögrek.
bögürdek. bir çeşit bülbül.
bögürdek. bir çeşit bülbül
(heyvan) gegelemek. vurmaq. çalmaq. sancmaq.
soxmaq. õsõrmaq.
- böcak yumurtasõ: silke. sirke.
- böcak, hörümcaklarin tikanlõ soxmalarõ: keveleme. gegec. gege. gegeleme.
- bitgilarin yer altõndaki köklarin kasan, irica başlõ böcak:

dana burnõ.
- böcak qabuğu: göyümtül yeşil boya.
- qõrmõz böcayi: bu al qõzõl boyanõ töreten böcek.
- tüklü buğda böcayi: kepenek.
- xanõm böcayi: gül ağaclarõnda olan bir böcek. qõrqõmçõ. bögrak böbrek.
bögri bögüri. böyüri.
bögürdak böbürdek. bir çeşit bülbül
bögüri bögri. böyüri.
bögür böyür. yan.
- dağ bögri.
- ali böyründa qalmaq: eli qoltuğunda qalmaq. acizlemek. bögürtlan - bögürtlan y
emişi: tiken tutu.
böğrak - boş böğrak: gegrek. qaburğanõn altõ. - böğrak üsti: gegrek
altõ
böhran < burqan. burkan. büqqan.
böqrak böbrek.
böqrülca böqürülce. bir çeşit lobya.
böqürlamak böğüre vurmaq. qoşun sefini qarşõlaşmadan sağ soldan vurup yenmek.
böqürlü böyürlü (heyvan üçün) yanlõ yanaqlõ. uzun. boylu.

böqürmak
böqürülca bölan
bölmak bölma
bölşan bölük

böğürmak. iqramak. bağõrmaq. öqüramak. ökürmak. köksüdan bağõrmaq. - danadak inaklar öküra dur
çeşit lobya.
bölünti. taqsim edan. haciz. qõtan. qõran. cizgi. xatt. sekantlatin.
1 . qaçamaq. 2. ayõrmaq. kasmak. aralamaq. - tarlanõ bölmak. - başõnõn saçõnõ bölmak. 1. kasma
- ilin dörd bölümü var. 2. taqsim. 3. tafriq. 4. bölünti. taqsimat. hasaq12. 5. qafas.
- iki qafasli otaq.
- qafasda hala çox qadõn var(qadõnlarõ kişilardan ayõran bölma).
ölşan. payçõ. sahamdar. hissadar. 1 . öbak. öpak. obaq. oba. yõğõn. top. uruq. vuruq. õrõq. õl
y. şö'ba. qoltuq. şö'ba. bucaqda yerlaşn narsa. 2. san. kasik. parça. qata. - san san: parça p
arça. yõrõq yõrõq. cõrõq cõrõq. - san san olmuş ürayimdan xabarin yoxdu sanin. 3. qanat. qõsõm
- bölük göz: börak göz. barak, balak göz. ala göz. böyük iri badam göz.
- narsanin bir bölüyü: danğ.

bölüm
bölünmak bölünmüş bölünti
bölüşçi
bölüşmak
bölüşmak
bölüştürmak bölüştürü
börak

- qoltuq tükan, bang, meyxana, baqqal: çüçanin bir bucağõnda, döngasinda olan tükan. - e
bölük bölük (öbak öbak. obaq obaq. oba oba) oturmuşlar. - evlari var oba oba (öbak öbak.öpak ö
ayrõlmõş bölük: qutra. qotra. bandõra. mandõra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş. çiqtaş.
- bölük ağasõ: jandarma yüz başõsõ.
oda. dayra. ulam. takõm. al. qol. dasd. - bölük bölük: ulam ulam: takõm takõm. al al. qol qol.
das das. ayrõlmaq. taqsim olmaq. ayrõlmaq. taqsim olmaq. bölünti.
1 . bölünmüş. 2. bölma. taqsimat. 3. bölan. taqsim edan. haciz.
ölüşçi. (. <> b ) paylaşan.
ayrõlmaq (# boluşmaq: bir araya galmak. yõğõşmaq). ölüşmak (. <> b ) paylaşmaq. - bunlarõ orta
r yana çatmadõq. ölüştürmak. paylamaq.
ölüştürü. pay pay. yer yer. sakir sakir. sarpik sarpik. -ölüştürü yağmõr yağõr.
böyrak (< burmaq). 1. xamiri burub içina at, göy gövaranti qoyulan yemak. - sõğara börak. - pü
börak. - su

börk
börklük börqlamak
böy böyla

börak. - qiymeli börak. - penirli börak. - tatar börayi. 2. böyrek. kek.
- börak göz: bölük göz: berek, belek göz. ala göz. böyük iri badam göz.
kelek. kise.
- qulalõğõ olan börk: qulaqçin. - qutarma börq: önde arqada iki qanadõ olan börq.
- tor börk: hörük kimi yapõlmõş börk.
- başa qoyulan damir börk: toğulğa. tavulğa. miğfer.
- su börki: ilk önce sõcaq suya daldõrõlmõş qalõnca yufqalardan yapõlmõş börk çeşiti.
- börk qapmaq. başqasõnõn haqqõna iyelenmek.
- daridan sarõqsõz, düz börk, baş geyimi: qalpaq. örtlük. kulahek < kalağay.
börklamak. - keça börklamak: alçaqlamaq. görevin alõb,
qopsam (resmi) iş paltarõn soyundurub qoğmaq.
bi. böq. büve. bir çeşit örümcek.
1 . ortalõğõ göteren söz. bu türlü. bunun kimi. bu yolda. bu
terzde. "böyla" yaxõn ortağõ gösterir. {"öyla" uzaq ortağõ
gösterir. "şöyla" orta ortağõ gösterir}. - böyla yap. - böyla
söyle. 2. salt. ancaq. yalnõz. bu qeder ki.

hõõ rpcit . hnula kici . hnula haua

- şöyla böyla: 1. ikisi ortasõ. olduqca. 2. herne cür, herne tür olursa.
- bundan böyla: bundan sonra.
- böylaca: bu üzde. bu yolda. ele bu türde. - böylaca söyleyeceyim.
- böylelik: bu yolda. bu üzde. bu gediş. bu terzde. -böylalikla iş görülmez.
böyrak börak (< burmaq). 1. xemiri burub içine et, göy göverenti
qoyulan yemek. 2. börek. kek.
- qaqõrdaq böyrayi: qõqõrdaq.
böyücak 1. az böyük. çox böyük olmayan. 2. (# olduqca böyük.
olanlar içinde en böyük).
böyük bar. iri. irimiş. ermiş. iri. yetgin. qocaman. yeke. qos.
qaba. qabarmõş. qocaman. qoca. yeke. ezim. qudaman.
qudman. iri. yoğun. ezim. cesim.
- beyik alma: tuç. tuş. heyva.
- bak böyük: çox iri. ersel. ertel. (< ar). dev. jean.
- böyük, yaşlõca, döğüşgan, sõnağlõ, iş alõşõğõ olan batur kişi: tayõ. dayõ. - qoç dayõ.
- qoca dağ. - qoca ölke. - qoca deniz. - qoca yapõ.- böyük xanõm: dudu. tutu. tuti.- b
ar yiqda: iri iğde.

böyükdada
böyüklanmak
böyüklük
böyüklük
böyüksinmak
böyüq
böyüqlüq
böyüma
böyümak
böyür
böyüri böyürlü

atabey. - buda bizim atabayimizdi.
kendini yeke göstermek. böyüksinmek.
1. ağalõq. beylik. idare. 2. ağalõq. fezilet. 3. kerem. 4. boy.
yoğunluq. irilik. ezemet. cesamet.
böyüklenmek: kendini yeke göstermek.
böyük. qart. yeke.
böyüklük. irilik. yekelik. qocamanlõq. tayõlõq. dayõlõq. döğüşgenlik. igitlik. ağalõq. başçõlõ
- doğma böyüma: doğmuş böyümüş, yerli. - doğma böyüma kendlidi.
gelişmek. övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek. huşlanmaq. ağõllanmaq. önceden anlamayõb sonradan a
. gelişmek. yetişmek. boy atmaq. - galişmiş ağac. - uşağõn öqlanmasi çox çeker. - öqlanmamiş e
r, öqlanibsa evlenir, ev yõğar. bögür. yan.
- dağ bögri.
- ali böyründa qalmaq: eli qoltuğunda qalmaq. acizlemek. bögri. bögüri.
bögürlü. (heyvan üçün) yanlõ yanaqlõ. uzun. boylu.

böyüş
böyütma
böyütmak
böyütü böyütülmak
bu
bucaq

bitiş. yetiş. nemov. ağõrlama.
1 . böyümesine qulluq edmek. yetişdirmek. beslemek. becertmek. terbiyet edmek. - bu co
cuğu men böyütdüm. 2. şişirtmek. yeketmek. mubaliğe edmek. - işi böyütdülar. 3. ulatmaq. öğmek
ek. teqdis edmek. ululamaq. ağõrlatmaq. te'zim edmek. ikram edmek.
ulatõ. tekbir. öğüş. teqdis
1 . böyümesine qulluq olunmaq. yetişdirilmek.
beslenmek. becertilmek. terbiyet olunmaq. - bu cocuğ
kim ile böyütüldü. 2. şişirilmek. yeketilmek. mubaliğe
olunmaq.
"bu" yaxõnõ gösterir. "o" uzağõ gösterir. "şu" ortalõğõ gösterir. - bu ki: ehtimal ki.
quşa. küşa. 1. qõraq. nersenin ocağõndan, ortasõndan qõraq olan bölüm. 2. ortalõq. aralõq. ort
gezeyen. - bucaq qõyõcõ: araçõ serraf. - bucaq satõcõ: aralõqda gezen satõcõ. 3. qoltuq. qõra
. yan. quytu yer. - orasõ bir qoltuqdur: yan yerdir. - qoltuq devletler:

nõrovrlo nolon HQ\ #l*-vH*-\r _ t**t-*lt hurin- rovlontõ covlonor-on

gizlenecek yer. - küt bucaq: gen bucaq. zaviyeyi münferice. 4. tem. dem. qonaç. bükcek.
quşe. 5. burcaq. tuq. tuqş. tuş. qõyõn.
- sivri bucaq: sivri köşe: hadd zaviye.
- bucaq bucaq: quşe bucaq: her yan. her teref.
- qõyõda bucaqda: ötede beride.
bucaqsõz - ucsuz bucaqsõz: kerensiz. < karmak (> bikeranfars,
bikeranefars). yansõz. qõraqsõz. sõnõrsõz.
bud satan. bacaq. bütün bacaq budu.
budacõq budaqcõq.
budağlayan budayçõ.
budaq buğdaq. boğdaq (< buq. boğ. bük). 1. boğuk, ince kiçik
dal. 2. qol. üzv. 3. dal. bölük. takõm. qõsõm. qaç. şö'be.
- budaqlarõ kasdirmak: budatmaq. budaqdadmaq. budaqlatmaq. budaxlatmaq.
- gözünü budaqdan asir gamamak: her şeye qarşõ qoşmaq.
budaqlanmaq 1. qollanmaq. dallanmaq. inşiablanmaq. münşeib
olunmaq. 2. çatallaşmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş budaqlandõ.
budaqsõz qolsuz. düz. saf.

budala
budalalõq
budallaşmaq budantõ
budatmaq
budayçõ buğ

axmaq. safeh. sapõq. qalõn. tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. iri
gövdali. qõlõqsõz. küp. torlaq. şaşqõn. sanğõ. fikirli. xiyallõ. vurğun. võrğõn. sarsam. oham
başõ sanğõ, beyni sanğõ. -sanğõ kişi.
şaşqõnlõq. sanğõlõq. ohamlõq. vurğunluq. võrğõnlõq. sarsamlik.
alõqmaq. alqõnmaq. axmaqlaşmaq. safehlamak. dallantõ. qollantõ. budaq budaq, dal dal olmuş.
kasimiş budaqlar toplusu.
budaqdadmaq. budaqlatmaq. budaxlatmaq. budaqlarõ kasdirmak. qõsaltmaq. kasdirmak. güda
tmak. budağlayan.
1 . bõyõq. 2. buğu. buxar. tuman. duman.
- buğ (bõyõq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq.
- ağ buğ: buğu ağarmõş.
- buğ altõndan gülmak: ala sarimak.
- balõx bõğõ: balõğõn ağzõndan çõxan saz kimi şey.
- beş bõğ: muşmulanõn bir çeşiti.
- pala bõyõğ: balaq bõyõq. kürak bõğ.

buğa
buğal
buğda
buğranc buğu
buğulanmaq buğun

- tar bõyõq: yeni çõxmõş bõyõq.
- dovşan bõyõq: bir çeşit ot.
- buğ (bõyõq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütekebbir olmaq.
- buğuya oturmaq: buxur almaq.
sõğõr, geyik kimi heyvanlarõn ayqõrõ. tosunun böyügü.
- qara buğa: manda ayqõrõ.
- buğa yaprağõ: sõnõrlõ yapraq.
- buğa ayqõrõ: qarnõ yarõq.
buqğal. boqğal. boğal. boqal. boynu qõsõq, qõssa, ağzõ geniş süreği (> sürahi) içgi qabõ. (< b
masõna göre bu adõ almõş). -buğday başõ: başaq.
- buğda zastaliyi: külçer. delice.
- döğülmüş buğda: güce. büqreş. qõyõn. çetin. çelşirimli.
buğ. buxar. - buğuya oturmaq: buxur almaq. buğlanmaq. buğla, buxarla örtülmek, tutulmaq. boğun
. boğum. 1. boğmağõ. bend. fesile. - ovõ boğun boğun kesmek: boğmaq yerlerinden kesmek. 2. buğ

buğur
buhu
bujõnka buq
buqa buqağõ
buqağõlamaq
buqağõlõq

buxar, tüstü duman çekmeye, damda, tağda, tavanda qoyulan delik. - evin boğunun gen götürmüşle
uxur. poğur. deve ayqõrõ. 2. qõzqõn deve. bayquş quşunun böyüyü. gece çağõ "buhu" kimi bir ses
"çöplama" deyilen ağõlõ bir ot. boq. bük. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir işi
sonucu. - buda sizin poxuz. - sen öz poxuvu yõğõşdõr hele. 3. buğ. baş. salar. reyis. amir. -
buğ: serkerde.
- buğun uzun görünmesi üçün saqqalõ uzaltmaq: buğ yasdõğõ.
- başbuğ. baş. salter.
buğa. sõğõrõn ayğõrõna deyilir.
bukağõ. buxov. buqağõ. boqağõ. köstek. bend. bed.
zencir. qeyd. künde. köstek. ayaq bağõ. köstek. bend.
bed. zencir. qeyd. - doğanõn ayağõnda künde varõdõ. -
bukağõ vurmaq: zencirlemek.
bukağõlamaq. boğağõlamaq. bukağõ vurmaq:
zencirlemek.
bukağõlõq. boğağõlõq. atõn ard ayağõnõn buxov vurulan bilek bölümü.

buqağõlõq bukağõlõq. boğağõlõq. buxovluq. atõn ard ayağõnõn buxov
vurulan bilek bölümü.
Buqar Buxar. < bük. Buğ. çõğa. izqara. buğu. buğ. - buğuya
oturmaq: buxur almaq.
buqarlatmaq buğarlatmaq. uçurtmaq. uçratmaq. tebxirletmek.
buqavlõ bukavlõ. bokavlõ. buxovlõ. bilekleri ağ (at).
buqca buxca. bavul. bağlõ. sandõq. çarşov. bağ. heybe. yetkek.
yenqek. yetqek. yenqek. heybe. qaplaq. kise. bağõl.
örtük. - buxcasõn aç. bağlasõn aç. buqcalamaq buxcalamaq. boğcalamaq. torlamaq. dövrlemek.
dövrelemek. dövürlemek. toplamaq. devşirmek.
buqda
paketlemek.
- buğda damati: toqurçõn.
buqğal
buqov
- qõzõlca buğday: buğanõn yumşaq, kevrek çeşiti.
- tüklü buğda böcayi: kepenek. buğal. boqğal. boğal. boqal. boynu qõsõq, qõssa, ağzõ gen
i) içgi qabõ. buxov. bukağõ. künde. köstek. ayaq bağõ. - doğanõn ayağõnda künde varõdõ.
buqovlamaq buxovlamaq. bukağõlamaq: boğağõlamaq. bukağõ vurmaq: zencirlemek.

buqovlõ buqovluq
buqra
buqrağanõ
buqsõk
buqur
bulAğa bulağay
bulaq
bulaqan bulamaq

buxovlõ. bukavlõ. bokavlõ. bilaklari ağ (at).
buxovluq. bukağõlõq. boğağõlõq. atõn ard ayağõnõn buxov
vurulan bilak bölümü.
buğra. buğrağanõ. un aşõ.
buqrağanõ. buqra. un aşõ.
pişmiş buğda ila badam içi üzarina bal, süt ila yapõlmõş bulamac tökülarak meydana gatirilan b
. buxur. buğur. poğur. 1. dava ayqõrõ. 2. qõzqõn dava. 3. buğu. buğ. buxar. - buxur almaq: buğ
oturmaq. Balka. olAQa.
balva. qarõşõqlõq. gurultu. - işçilar arasõnda bir gurultu qopdu. - bu gurultu nadan ötürüdür.
nmaq: qaynamaq). 1. bulana, bura bura çõxan su. qaynaq. pinar. 2. düşan. vaqia. macara.
- bulaq suyunun axdõğõ yerin ağzõna qiyulan daş takna, çanaq: takna daşõ.
- bulaq oti: tara. darqaşayõt. utanmaz.
sõvamaq. suvamaq. ağuşturmaq. balamak. alamaq. batõrmaq.- yağa ağuşmuş kağõz.

- quyruq bulamaq: yaltaqlanmaq. sallamaq. quyruq sallamaq. sürtüklenmek.
bulandõrmaq qeretmek. qarartmaq. qaratmaq. duruluğun gidermek. -bulut çõxõb havanõ qarar
tdõ.
bulanõq 1. bulutlu. dumanlõ. - göy bulutlandõ: bulandõ. 2. tumanlõq.
dumanlõq. qaramlõq. qaramtulluq. sislik. 3. iyi seçemmeyen. müşevveş. - bulanõq oyu (zehn). -
bulanõq göz. 4. qarõşõq. - bulanõq hava: bulutlu sisli hava. 5. soluq. fersiz. - bulanõq beniz
(surat). 6. keder. keter. ketir. kiter (< kitmak: qapamaq). qapalõ. tutuq. 7. bulu
tlu. bürküt. bürklü. qapalõ. - qapalõ hava. - qapalõ göy.
- bulanõq göz: qanlõ. qan oturmuş.
- bulanõq suda balõq avlamaq: fürseti işe tutmaq. bulanõ - salõnõ bulanõ: ördek kimi sal
sallana yerimek. bulanõqlõ tortlõ. tortõlõ. dürtli. 1. köçekli. köçelekli. çökünrüli
2. põrraq, berraq olmayan. tesfiye olunmayan. bulanmaq boyanmaq. alude olma
q. bulutlanmaq. tumanlanmaq.
dumanlanmaq. qaralmaq. duruluğun gedmek. qerelmek. qararmaq. qaralmaq. - bulut çõxõb hav
a qaraldõ.
- güneşe baxdõm gözüm qarardõ. - uçurumdan, köprüden aşağõ baxdõm gözüm qarardõ. - baş g

qararlmasõn.
- göy bulutlandõ: bulandõ.
- göz alacalanmaq:. qarõşmaq. iyi görmez oldu. bulantõ ürek qalxmasõ.
bulantõlõq - yaramazlõğõ, bulantõlõğõ keçmak: uslanmaq. turulmaq.
durulmaq (< durmaq).
bulaşan 1. bulaşõq. ezilen. lus. 2. geçen. geçici. sarõl. sarõlan. -
geçici kesel. 3. sõvõq. bulaşõq. bulaşdõrmaq sürmek. yapõşdõrmaq.
- üzüna gözüna bulaşdõrmaq: bacarmayõb qarõşdõrmaq.
- iki al ila bulaşdõrmaq: qara yaxmağa çalõşmaq. bulaşõq 1. alayõş. bulaşlõq.
ayõş. bulaşõq. bulaşma. 2.
bulaşan. ezilen. lus. 3. sürülmüş. yapõşmõş. 4. lekeli. kirli. 5. sõvõq. bulaşan.
- el yolu, ayaq yolu, bulaşõq yolunun, bulanõq suyunu dõşarõ gönderen gengler, gühler. q
ur. - qobur tõxanmõş. - qoburu açmaq.
bulaşqan yõlõşqan. yõlõşõq. yapõşqan.
bulaşqanlõq yapõşqanlõq. yõlõşqanlõq. yõlõşõqlõq. sõrtõqlõq. sõrõtqanlõq.
bulaşma alayõş. bulaşõq. bulaşlõq.

bulaşmaq taxõlmaq. qarõşmaq. sataşmaq. - onlar asgik biridirlar,
onlara bulaşma.
bulaşõq Kas boya. mat (boya). şavsõz. veyran. unqundal8
bulat bolat. tadarük. amadalik. hazõrlõq.
bulatmaq bolatmaq. tadarük görmak. amada edmak. hazõrlamaq.
bulayan alayan. qatan.
buldõq boldõq. 1. bulnur. bulunur. hazir. movcud. 2. bulunmuş.
cari. ma'muli beh. buldunõka ambar. boşqa.
bulduri çattõrõ. irtiş. yetşiri. ulaşõ. göndari. götüri. naql. isal.
buldur bildir. keçan il.
buldurmaq boldurmaq. aratdõrmaq. axtartmaq. araştõrtmaq. - itanlari buldurun.
bulduruş irtiş. artiş. yetriş. isal.
bulğamaq tayarlamak. türlamak. yaraklamaq.
bulğu idrak. aql. fahm. anlayõş. ürfan. vicdan. kaşf. ixtira. icad.
bulğur burğul. burğur. pişirilib qurudulmuş pilov damlanan
buğda. burğul pilavõ.
- qaynadõlmõş bulğur: güca.
bulqaq bulğaq. balva. qovğa.
bulqan bulqan. burkan. vulqan > volkan. yanar (dağ).
bulqancõq bulğancõq. tanğ. ecib qerib. şaşõrtõcõ.
bulquna malquna. õlqõn ağacõna benzer bir ağac.
bullaq allaq. allaq bullaq. qarõşõq. memzuc. müşevveş.
bullaşmaq 1. genelmek. genemek. genişlenmek. enleşmek.
ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanõn balağ keşleri bollaşõb. - köyneyin qollarõ bo
2. çoxalmaq. mebzul olmaq. tofir olmaq.- qar yağõş bol yağdõ, azõq aşõlõq bollaşdõ. - esgerler
alõ.
bullatmaq 1. genletmek. genetmek. genişletmek. enletmek. vüset vermek. tovsi'
edmek. enniletmek. - tumanõn balağlarõn bollatmalõ. - köyneyin qollarõn bollat. 2. çoxaltmaq.
mebzullatmaq. tofir edmek. - qar yağõş bol yağdõ, azõq aşõlõqõ bollatdõ. - esgerlerin azõqõn
bulmaq 1. svarmaq. vasil olmaq. derk edmek. hasil edmek. 2.
uğramaq. düçar olmaq. - belasõn bulmaq. - kişi etdiyin bulur. 3. raslamaq. görüşmek. tesadüf e
. - dünen onu buldum. 4. tapmaq. keşf edmek. icad edmek. - yeni yollar bulmalõ. 5. icr
a olmaq. - yasalar bulundu. 6. tedarük edmek. - bir az yemek bulmalõ.
- üz bulmaq: üzlenmek. ürek tapõb ilerlemek.
- aralõq bulmaq: fürset tapmaq.

bulnur bulun
bulunan bulundurmaq bulundurmaq bulunlamaq
bulunlamaq
bulunma
bulunmaq

- aralarõnõ bulmaq: ortalõqla iş aparmaq.
- aradõğõnõ bulmaq: müsteheq cezasõna varmaq.
- tanrõdan bulmaq: allahõn qezebine düşmek.
- üz bulmaq: sõrtõlmaq. düz yoldan azmaq.
- aralarõnõ bulmaq: müsalihe edmek. sazqaşlamaq. sazõşmaq.
bulunur. buldõq. boldõq. hazir. movcud.
1 . tur. dur (< durmaq). qerar. - dursuz xeste alõnmõr. - dur
almaq: qerar almaq. - dur vermek: qerar vermek. - on kere
dur qoydum gelmedi: qerar qoydum. - durlu çağda buluşarõz:
qoyulmuş zamanda tapõşarõq. 2. esir. alõq. 3. kömek.
imdad.
turan. duran. mocud. kain. qayim.
tutmaq. qomaq. qoymaq. bõraqmaq. - meni ac qoydular.
1 . ehzar edmek. 2. hazõrlamaq.
turlamaq. durlamaq (< durmaq). qerarlamq. qerar
qoymaq.
kömek, imdad edmek. 1 . keşf. 2. icad.
1 . turmaq. durmaq. qalmaq. sürmek. devam edmek. - siz orda durursuzmu. - aşçõz gene siz
de durur. - kitablarõn

bulunmaz
bulunmuş
bulunur
bulunuş
bulur
bulursuz
buluş
buluşdurmaq
buluş
buluşlõ
buluşmaq
buluşmaq

durmaq. 2. yardõm edmek. - bu kişi her zaman mene bulunmuşdu.
kemtap. kemyab. tapõlmaz. nayab. quş sütü: nayab. buldõq. boldõq. cari. me'muli beh. bulnur.
buldõq. boldõq. olan. hazir. mocud. hazir. tapõnõş. 1. movcudiyyet. 2. hizur. 3. keşf. 4. h
azir olma. bilir. belir. meşhur. bilirsiz. belirsiz. mecvhul. belirsiz. xiyal. ide
.
1 . tapdõrmaq. hazõrlatmaq. amade etdirmek. tedarük gördürmek. 2. görüştürmek. bir araya getir
. mulaqat etdirmek. fehm. idrak. keşf. ixtira. icad. fehimli. ferasatlõ. idraklõ. müdrik
. sataşmaq. raslaşmaq. düşüşmek. müsadif olmaq. -gözüme neise sataşdõ.
boluşmaq. oluşmaq. 1. bir bulda, bolda, olda tapõşmaq. birbirini bulmaq. bir araya gelme
k. görüşmek. mulaqat edmek. - o ile buluşmaq olmadõ: onun ile görüşmek mümkün olmadõ. 2. rastl
adüf edmek. - harda buluşsada, türk türke qardaşdõr.

bulut
bulutlanmaq
bulutlu
bulvar bunaq
bunaq bunaqlõq

- bulutdan şeh qapmq: iti istaklikdan imdir.
- bulutlarda gazmak: taslamaq. şişinmak. yekaxanalanmaq. havalanmaq. - igitlik
taslõyan.
- yera enan bulut: sis. püs. şeh, yaş, sulu, çilli duman.
- bulutlar içinda: bulutlara qadar: çox yüksak.
- bulutdan şeh qapmaq: har nadan alõnmaq.
- bulut kimi: çox bol.
1. bulanmaq. dumanlanmaq. - göy bulutlandõ: bulandõ. 2.
lakalanmak. - su saçõb parçalar bulutlandõ.
1. bulanõq. dumanlõ. - göy bulutlandõ: bulandõ. 2. lakali.
aydõn olmayan. - su saçõb parçalar bulutlandõ. 3. bulanõq.
bürküt. bürklü. qapalõ. õşõltõlõ, barraq olmayan. tonuğ.
donuğ. dumanlõ. tüssüli. boz. soluq. qapanõq. tutuq. -
qapanõq hava. - donuğ sõrça. - qapalõ hava. - qapalõ göy.
bolvar. bol, gen olan sokaq.
bunğaq. bunalmõş. aldan düşmüş. fartut. - bunaq bir
qoca.
safeh. gic.
bunğaqlõq. bunalmõş durum. aldan düşüklük. fartutluq.

bunalmaq bunğalmaq. 1. elden düşmek. halsõzlanmaq. 2.
boğumsanmaq. bõqqõnmaq. - dumandan bunaldõ. 3.
alõqmaq. şaşõrmaq. eğli gedmek. 4. boğulmaq. sõxõlmaq.
bunalmõş bunğaq. bunaq. elden düşmüş. fertut. - bunaq bir qoca.
- bunalmõş durum: bunğaqlõq. bunaqlõq. elden düşüklük.
fertutluq.
bunamaq bunğamaq. bax > bunalmaq. alõqlaşmaq. sefehlemek.
bunqamaq. alõn tirmek. uşaqlõq edmek
bunar bunğar. binğar. binar. pinar. yerden çõxan su. suyun
çõxdõğõ yer. menbe'. - pinar başõ: serçeşme.
bunatmaq bunğatmaq. 1. elden salmaq. halsõzlatmaq. 2.
boğumsatmaq. bõqtõrtmaq. - duman bizi bunaltdõ. 3.
alõqlatmaq. şaşõrtmaq. eğlin aparmaq.
buncuq boncuq. mõncõq. muncuq. yumuc. yumquc. boğuncuq.
(böcek qabuğu). gözlük. göz değmesin diye cocuğlarõn
taxlarõna (börkleine), qollarõna taxõlan mõncõq.
bundan - bundan sonra: imden geri.
bunğa buna. bõnğa. bõna.
bunğaq bunaq. elden düşmüş. fertut. - bunaq bir qoca.
bunğaqlõq bunğama. alõqlaşma. bunaqlõq. bunalmõş durum. elden düşüklük. fertutluq.
bunğalmaq bunalmaq. 1. elden düşmek. halsõzlanmaq. 2.
boğumsanmaq. bõqqõnmaq. - dumandan bunaldõ. 3.
alõqmaq. şaşõrmaq. eğli gedmek.
bunğama bunğaqlõq. alõqlaşma.
bunğamaq bunalmaq. bax > bunğalmaq.
bunğar bunar. binğar. binar. pinar. yerden çõxan su. suyun
çõxdõğõ yer. menbe'. - pinar başõ: serçeşme.
bunğar bõnğar. bõnar.
bunğatmaq bunatmaq. 1. elden salmaq. halsõzlatmaq. 2.
boğumsatmaq. bõqtõrtmaq. - duman bizi bunaltdõ. 3.
alõqlatmaq. şaşõrtmaq. eğlin aparmaq.
bunqaq bükük. qarõ. köhne. elden düşmüş.
bunqamaq bunamaq. sefehlemek. alõn tirmek. uşaqlõq edmek
burağan borağan. buram buram dönerek yağan yağmõr qarla
qarõşõq esen gur yel. fõrtõna. - burağana, borağana
tutulduq.
burax qoyu. qoytu. qutru. salõ. ötrü. çõxõ. me'zuniyyet. ruxset.
icaze.
buraxõlmaq qalmaq. terk olunmaq. - iş qaldõ.
buraxõlmaq qonmaq. qonulmaq. qoyulmaq. ötürülmek. terk
r\11 mnr\f^n pinoro n/\nrlõõ Ki++i

buraxõlmaz geçilmez. göz örtünmez. - geçilmaz iş. - geçilmez gözellik.
buraxõş qoyuş. qutruş. salõ. salõş. ötrüş. çõxarõş. efv.
buraxma kesim. terk. te'til. aralõq verme. - derslerin kasimi.
buraxmaq qaşõmaq. boşamaq. ötürmek. savmaq. ötürmek.
qoğmaq. çõxarmaq. mürexes edmek. ruxset vermek.
salõvermek. salõrqõmaq. qoyuvermek. qutru vermek.
qutramaq. qutarmaq. ötrümek. ötürmek. çõxarmaq. efv
edmek.
buraxmamaq
buraqõ
- gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başõndan görersen
özünü. - sav başõnda ölkenin düşmeni qeddarõni.
buraxmamaq. tutmaq. ötürmemek. yõğmaq. çekmek. -
kendini tutmaq. - dilini tutmaq. - soluğun tutmaq.
burakõ. burkam. 1. baş saçõnda bõraxõlan saç bölümü,
quruğu. perçem. 2. qoyuq. metruk.
buraq boraq. bor yer. bur yer: şoraq yer. çoraq yer. bar. bur.
bor. bora. düz, tekiz olmayan.
buraqma atma. qoma. qoyma. vez'. terh. - yapõnõn atmasõ: terhi. -
qanunun atmasõ: tehi. - buyruqlarõn atmasõ: terhi buraqmaq buraxmaq. qoymaq. qo
yuvermek. uzatmaq. serbes ötürmek (# kesmemek). - saç, dõrnaq, ağac uzatmaq.

buram dönek. dolşaq. dönerek, dolaşaraq havada girdevler
biçiminde düşen qar, yağmurõ andõran söz.
- buram buram qar yağõr.
- buram buram duman çõxõr.
- buram buram terlemek: çoxlu terlemek.
- göyde buram buram bulutlar esirdi.
buran - bel buran: it quyruğu. bitgi adõ.
- boyun buran: sarõ asmõya (üzüme) benzer bir quş. şõqraq. köçgen.
burancõk dilcik. kilidin dili.
buranğõ buranğõ. borani. boranğõ. neçe nerse qarõşaraq yapõlan
göy yemeyi.
burar - dil burar: kekre. acõmtõraq ekşi.
buraş pox. artõq. (> borazfars).
burbaşmaq yubalmaqka. yubanmaq. qarõşmaq.
burcaq bucaq. tuq. tuqş. tuş. qõyõn.
burçaq burçaq. burçuq. yuvarlaq dene. - ağ borçaq. - qara
borçaq.
burçõn geyik dişisi.
burçõnlamaq (çivinin ucun) perçinlemek. pexlemek. qamamaq.
burçuq burçaq. burçaq. burulmuş. bükülmüş. yuvarlaq. lüle lüle.

burdağan
burdurmaq
burğa
burğaclanmaq
burğaclõq burğacuq burğaq
burğaşlanmaq
burğulamaq burğul
burğur burxulmaq
burõn bur

quluçqa.
iğdiş etdirmek enetmek.
delik.
burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarğõşõqanmaq. qarma qarõşõq olmaq.
tolaşõqlõq. dolaşõqlõq. giriptlik. burğaq. burşuq. qarğõşõq. qarõşõq. burğacuq. burşuq. qarğõş
q. qarğõşõqanmaq. qarma qarõşõq olmaq. direl ile delmek.
bulğur. pişirilib qurudulmuş pilov demlenen buğda. burğul pilavõ. bulğur.
çevrilmek. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek. altõva olmaq.
- qarqa burõn: tel, sim burmağ üçün bir qõsqaç çeşiti.
bor. bora. bar. 1. düz, tekiz olmayan. - bor yer: bur yer: şoraq yer. çoraq yer. 2. bu
lantõ suyun qabda buraqtõğõ bar, iz, pas, pus. - bor bağlamaq. - borca qoymaq. 3. bor. işgil
. çetinlik. müşgül. düğün. mesele. põroblem.
burqaq burqam
burqam burqan
burqan burqat
burqõlma burqu
burquluq
burqunmaq
burqutmaq
burma

burraq. bõrraq. bõrqaq. qõvraq. iti. yeyin. burkam. burakõ. baş saçõnda bõraxõlan saç bölümü,
burkam. qala. hisar.
burkan. burğan. 1. volkan. yanar dağ: ot püsgüran dağ. bulqan. vulqan > volkan. yanar (dağ).
2. büqqan. böhran.
büqqan. böhran.
1. bük. heykal. 2. bük. büt. 3. bük. sanam. 4. atolya. 5.
niqarxana.
burxõlma. boşunma. qaşõnma. ötrünma. burğu. 1. direl. narsani burula burula dalan. 2. möhra. 3
sökacak. - tapa burğusi: bütri, şüşa tixacağõn çõxaracaq burqu.
burulmuş. enanmiş. iğdişlanmiş. tavlanmaq. tovlamaq. dolanmaq. dözmak. keçinmak. burğutmaq. qo
arõn, budaqlarõn birin (üzvlarin birin) burub incitmak.
1. çevirma. döndarma. qõvõrma. 1. enama. iğdiş edma. 1. burulmuş narsa. halazon biçimi olan. 1
bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ. burunti. buruş. burunmaq. 1.

lüla. 1. sarõğ burma. açõlmõş xamiri burub, qõvõrõb, içina at, göy gövaranti qoyulan yemak. -
börak. - su börak. - qiymali börak. - panirli börak. - tatar börayi.
- burmalõ dirak.
- dil burma: kakralik. dil burma. acõlõq. sartlik. akşilik.
- burmalõ minara.
- it burnu: yabanõ gül.
- burun otu: anfiya.
- burun buruna: baş başa. yaxõndan. qarşõ qarşõya.
- burun pardasi: burnun iki bacasõ arasõnda olan zar.
- burnandan düşmüş: çox banzamiş. - qõx deyib burnundan düşüb.
- burun sürtmak: alçaqcana, yavaşcana soxulmaq. yalanmaq.
- burun şişirmak: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq. buğ (bõyõq) burm
aq.
- burun qanamaq: qan tökülmak.
- burun qanadõ: burun daliklarinin qapaqlarõ.
- çiçayi burnunda: taza (yemiş).
- dana burnu: yer altõnda gövarintilarin kökün kasan bir böcak.

- qarğa burnu: burnu bir çeşit çangalli qõsqaç.
- burunsuz: burnu düşük yapõq, bark kiçik olan. burmaq 1. döndarib bükmak. ba
amaq. - bitik burmaq: kitab
bağlamaq. 2. qõvõrmaq. çimdiklamak. barmaq, ya qõsqac arasõna qoyub qõvõrmaq. - atimi burdi. 3
sancõmaq. sancõlanmaq. - qarnõm burur. 4. qatlamaq. davşirmak. devşirmak. türmak. dürmak. qatl
amaq. sarmaq.- bu qalõnõ devşirmak. - şey şüyüzü deşirib sandõğa qoy.
- dil burmaq: akratmak. kasitmak. gasitmak. - turş heyva dilimi burur. 5. iğdişl
amak. enmak.
- dodaq burmaq: ağlayacaq olmaq.
- qol burmaq: qalaba çalmaq.
- qulaq burmaq: ixtar edmak.
- bura bura oynamaq: barmaqlarõn çalpara kimi qõmõldataraq oynamaq.
- burun burmaq: bağanmamak.
- buğ (bõyõq) burmaq: qurulmaq. qurralanmaq. qurlanmaq. mütakabbir olmaq.
burnaz qõrqõ burun. burnu böyük, armõd kimi olan.
burnun - burnundan qõl aldõrmaq: kömaklik edmamak. qabağõn
almaq. dibindan qoğalamaq, man' edmak.
- mi hunin- rlani^a õõ^anmõc inr-a 1171õn nara tnnran narnacõ

burraq bursuq
burşaqlanmaq
burşuq
burta
burtaq
burtõlmaq
burtka
burtlaq
burtmaq
burtuk
burtulmaq
buru buruq
burulmaq

burqaq. bõrraq. bõrqaq. qõvraq. iti. yeyin. daraq kovak.
burğaclanmaq. burğaşlanmaq. qarğõşõqanmaq. qarma qarõşõq olmaq.
burğacuq. burğaq. qarğõşõq. qarõşõq. pürtük. burtuk. qõvraq. - qõvraq saç. xõrqa çeşitinden üs
mayan.
burtulmaq. burtuq olmaq. buruşmaq. bürkülmek.
turşulmaq.
qabus. qabus.
1 . doğuz balasõ. 2. daşlõq, çanqõllõ yer.
buruşdurmaq. somurtmaq.
pürtük. burşuq. qõvraq. - qõvraq saç.
burtõlmaq. burtuq olmaq. buruşmaq. bürkülmek.
turşulmaq.
burunti. burma. buruş. bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ. 1. burulub incimiş, acõmõş. - buruq q
buruşduran.
bürkülmek. sapaşmaq. yolundan çõxmaq. eğrilmek.

burulmaq dürilmek. qatlanmaq. sarõlmaq.
burulmaq burxulmaq. qol budağõn incimesi. çevrilmek. dönmek.
tovlanmaq. bükülmek. altõva olmaq.
burulmuş 1. burçuq. burçaq. burçaq. bükülmüş. yuvarlaq. lüle lüle.
2. burquluq. enenmiş. iğdişlenmiş. - burulmuş, qatlanmõş narsa: buruma. burum. qatlama. qatlay
buruma burum. qatlama. qatlayõş. burulmuş, qatlanmõş nerse.
burumcak bürümcek. qoza kimi burulmuş nerse. yumaq.
burum 1. qopum. qõvõm. - bir burum: bir qopum. bir qõvõm. 2.
buruma. qatlama. qatlayõş. burulmuş, qatlanmõş nerse. -bir burum qaymaq: bir qat, lay qaym
aq.
burun 1. denizlerin içine uzanan uzun, dağlõq, daşlõq qara
(qarre. topraq) bölümü olanõna söylenir { qumlõq, üsti düz, alçaq olanõna "dil" söylenir}. 2.
. tike quşe. - şamõn burnun qõr, kes. - denize irelilemiş dağlõq, daşlõq qara uci. alçağõna "d
r. - burnu böyük: qurralõ. kibirli. - qaranõn denize girmiş bir ucu. - burun duruq: heyvanõn
ağõz burun bağõ. tumşuq bağõ. esnek. - burun hörgöcü: ayaq örgücü: ayağõn burnun tümsek, şişi
- burun põçağõ: oymaçõ, xerrat põçağõ.
- burnu yuxarõda: çox isteyen. aza qanõqmayan.

- qõrqõ burun: burnazburnu böyük, armõd kimi olan.
- burnu qaf dağõnda: qurra: mütekebbir.
- burnu yelli: hizli. hisli. yeyin. tüd.
- burun burmaq: beğenmemek.
- burun burmaq: beğenmemek.
- burun daliğin boğaza çatan yer: genğiz.- ganizdan söylamak: mõrõldamaq. xõm xõm edmek.
eyib içirkan narsa burun daliyina getmak: genize qaçmaq.
- burun qamõşõ: burun qõqõrdağõ, ğuzrufu.
- burundan damlamaq: çox benzemek.
- burundan qan damlamaq: çox incimek.
- dana burnõ: bitgilerin yer altõndaki köklerin kesen, irice başlõ böcek.
- domuz burnu: barmağõ tutan şişli, irinli xestelik. qurlağan. tolama. dolama. et ya
ranõn yüngülü.
- domuz burnu: qurlağan. dolama çeşiti. et yaran.
- qaradan daniza uzanan daşlõq burun: kerempe.
- quş burnu: 1. dimdik. qaqa. 2. bitgi adõ.
- pat burun: yasdõm. patqa. yastõ, basõq burun.
- uzun burun: sivri burun.

burunduq
burunduruq
burunlu burunmaq
burunsalõq
burunti buruşdõrmaq
buruşduran buruşdurmaq buruş buruşqan
Ki õrõ õcnõ õ

- (heyvan) - burun daliyi: qalaq.
- (qulaq. göz.). - burun gamirciyi: qõqõrdağõ. burunduruq. burunsalõq. çetin atlarõ tuma
arken saxlamaq üçün burunlarõnõ sõxmağa yarar qõsqaç. burunduq. burunsalõq. çetin atlarõ tumar
lamaq üçün burunlarõnõ sõxmağa yarar qõsqaç.
ucli. kibirli.
buru. bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ: burma. buruş. burunti.
burunduq: burunduruq. çetin atlarõ tumarlarken saxlamaq üçün burunlarõnõ sõxmağa yarar qõsqaç.
bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ. buru. 1 . qat qat, qõrmalõ edmek. ütüsün, şaxlõğõn, düzlüyün
rma. 2. toplayõb çekiştirmek. - turş neler ağõz dodağõmõ buruşdurur. buruşqu. - buruşqu suci:
aq. somurtmaq.
burunti. burma. buru. bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ. perişanfars. barõşan. ürpek. tükleri b
miz miz şişmiş. qarõşõq. durmu.
hõ õrõ õcHõ õran _ hõ õrõ õc*m õ cõ ini- cnroK
buruşmaq
buruşmuş
buruşuq
busan busat
buşaq buşqan
but

1 . çakilib toplanmaq. quruyub toplanmaq. solmaq. çakişmak. - qocalõqdan üzi burşub qaladõ. -
klar buruşdu. - arik yedim dilim buruşdu. 2. qat qat olmaq. qõrmalõ qõrmalõ olmaq. ütüsü, şaxl
maq. solpumaq. - kağõz, parça buruşdu. 3. burtõlmaq. burtuq olmaq. bürkülmak. turşulmaq. buruş
potur. potur çotur. qõrmalõ potlõ. qõrõşõq. qõrõşmõş.
burtaq. saf olmayan. buruşmuş. potur. potur çotur. qõrmalõ potlõ. qõrõşõq. qõrõşmõş. qõvõrcõq.
da. - qõvõrcõq kahõ. - qõvõrcõq saç. - qõvõrcõq saqqal.
aş. barabar. musavi.
pusat. basat. basat. yat. yataq. yataqan. qalxan zireh kimi, qorunmaq üçün narsanin üzar
ina yatõrõlmõş yat yaraq, silah sürsat.
puşaqa. buşqan. kadarli. içi sõxõntõlõ. qussali. tutuq. puşaqa. buşaq. kadarli. içi sõxõntõlõ.
q.
- budun yuxarõ bölümü: yancõq. qalçaq. qalça. göt.
- oyluğun (budun) yuxarõsõnda qatlaq yerlari: qõsõq. -cocuğun qõsõqlarõ pişmiş.
buta
butamaq butdõrmaq
butafars
butlõ
butmul
butraq
Buyafars buyna
buynuz

1. bükta. bükat. qoyumçu (zerger) qalõbõ. 2. hedef. amac. temük. 3. (qõzõlçõ butasõ). soxa.
- asma budamaq: yersiz söz söylemek. bitirmak 1. cücertmek. 2. isbatlamaq.
buta (< budaq: dal yarpaq). herşeyin üstünde olan budağa tay oyuq. qazõq. qozuq iz. resm.
neqqaşlõq ( > butakari).
mutlõ. gücli. quvveli.
batmul. bibli. biber. qarabibere benzer bir bitgi. darül filfil.
põtraq. bax > bõtraq. berk sõx bitmiş. < boya\ bur\ buyaci.
qayõqlarda dümen, sükan, ferman yerine işlenen yarõm kürek balaq. - boyna palasõ. - boyna vurm
aq: qayõğõ yoldan böyle çevirmek.
qõrõn. qõrõq dala oxşarlõğõndan böyle ad alõr.- qoç buynuzu: 1 . bitgi adõ. eklilol melik otun
top qundağõnda, parça tõxõlacaq güclü çengel. 3. iki qulaqlõ paltar asqõsõ. evlerde bezek kimi
nõr.
- buynuzdan olub, küreyi çõrtõb qan alma aracõ: tüngü. tanqu. kereniz. hecemet ayqõtõ.

- quru buynuz: banka. gövdenin ağrõyan yerine, çõrtmadan buynuzdan, sõrçadan olub, salõn
qabcõq. - sõzõya quru buynuz çekin.
- buynuz çekmek: hecemet edmek. çõrtõb bankalamaq.
- qoç buynuzu: yonca çeşitlerinden.
- (geyik buynuzu.- keçi buynuzu): göy adlarõndan. buynuzcuk böceklerin başõnda o
lub, qõmõldayan tepreşen buynuz. buynuzqak munğuzgek. pine. çalõşma üzünden elde çõxan q
uci amir. hakim. fermançõ.
buyruq 1. bey. ağa. reis. 2. buyruma. emr. ferman. teşrif. 3.
buyrultu. yarlõq. ferman.
buyruqçu yasaqçõ. me'mur.
buyruldõ resmi yalzõ. damqalõ, möhürli yazõ. emrname.
buyrulmaq 1. emr, ferman vermek. 2. edilmek. olunmaq. yapõlmaq
(bu eylemlerin sayqõ gösterir biçimi). - söz buyrulmaq. -
buyrulan işler. - irsal buyrulmaq.
buyrultu buyruq. yarlõq. ferman.
buyruma emr. buyruq. ferman. teşrif.
buyrumaq 1. emr, ferman vermek. söz sürmek. hökm sürmek. 2.
söylemek. (bu eylemin sayqõ gösterir biçimi). - ne buyurdunuz.

buyurduruq sükan. ferman
buyurtmaq hevale edmek.
buz tonğ. don. - buz arimak: don çözülmek.
- buz bağlamõş: tonuğ. donuğ. donmuş. camid. - elleri donuq.
- buzun soyuqluğu uzaqdan etgiler.
- buz bağlamaq: buz tutmaq: üsti donmaq.
- buz çözülmak: buz erimek.
- buz kasilmak: çox soğumaq.
buzağõ sõğõrõn balasõna deyilir.
- camõş buzağõsõ: malaq. balaq.
buzaq buzluq. firizer.
buzcõmaq tonğcõmaq. donğcõmaq. büzülmek. üzülüb darõlmaq.
köksü qõsõlõb qatõlaşmaq, darõlmaq.
buzlağ tonğra. donğra. (< donğmaq).
buzluq buzaq. firizer.
buzlu üzeri donmuş. içinde buzu olan. - buzlu göl. - buzlu dağ.
buzlu su.
Buzuk bir çeşit tambur.
büca büci. bükec. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma. -
büca edmak: birden çevirib ağtarmaq, tökmek.

bücatmak büci
bücitmak büklüm
bükücü bükücülük
büq
büq
büqdalamak
büqdürmak
büqdürmak

bücitmek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büce. bükec. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma. -büci edmak: birden çevirib ağtarmaq, tökmek.
mek. bükectemek. bürkectmek. döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büklüm. helqe. - büklüm büklüm qõvrõmõlmõş ilan. qat. - iki büklüm: iki qat.
bükücü. bügüçü. ovsunçu. arpağçõ. sehirçi. bükücülük. bügüçülük. sehirçilik. ovsunçuluq. arpağ
bük (> puş). 1. bürk. coşun. zireh. 2. yol açmaqda deyilen söz. - bük bük!: barda!: çekil. geç
abarda!: varda varda!.
bük. boq. buq. pox. 1. pislik. necis. mürdar. 2. zerer. pis bir işin sonucu. - buda si
zin poxuz. - sen öz poxuvu yõğõşdõr hele.
bükdalamak:şemşirlemek:
bükdürmak. ulõtmaq. eğdirmek.
bükdürmak. 1. qõyõrtmaq. qaytadmaq. çevirdib
düşürtmek. - kağazõ bükdürmak. - parçanõ bükdürmak. 2.

eğdirmek. - budağõ bükdürmak. 3. eğitmek. eğritmek. sap sap, fitil fitil etdirmek. - pambõğõ b
apdõrmaq.
büqac bükac. büce. büci. bürkec. dönderme. devirme. ağtarma.
büqacik bügacik. pum pum örümceki.
büqactamak bükactamak. bücetmek. bücitmek. bürkectmek.
döndermetmek. devirtmek. ağtarmatmaq.
büqa büga. bügalik. 1. büve. 2. sõğõr kimi mallarõ sanacaaq
deliye dönderen bir göy sinek. - bügalik soxmuşa
dönmak: azmaq. azõqmaq. azqõnmaq. qudurmaq.
büqalik bügalik. büga. 1. büve. 2. sõğõr kimi mallarõ sanacaaq
deliye dönderen bir göy sinek. - bügalik soxmuşa
dönmak: azmaq. azõqmaq. azqõnmaq. qudurmaq.
büqat bükat. bükta. buta. qoyumçu (zerger) qalõbõ.
büqatmak bükatmak. qapatmaq. tõkatmaq. kesdirtmek. durdurmaq.
te'tilletmek. bağlatmaq.
büqim bükim. 1. büklüm. qõvrõm. qõrlõm. qatõm. qatlõm. sancõ.
ezab. derd. 2. qõvrõm. qõrlõm. qatõm. qatlõm. - saçõn
bükimi, büklümü.
- bükim bükim: büklüm büklüm: qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ bükim bükim: saçõ büklüm bük

büqiş
büqqan
büqlatmak
büqlüm
büqma

qõvrõm qõvrõm.
- bükim bükim, büklüm büklüm bükülmak: qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq: sandõdan bükülüb durma.
bükiş. 1. qezil. tiftil. 2. bükmek yolu, terzi.
burqan. burkan. böhran.
büklatmak. bükmek. tümsetmek. qanburlatmaq.
kamburlatmaq. kanburlatmaq. eğritmek. yumrutmaq.
kemritmek. müheddeb edmek.
büklüm. 1. bükim. qõvrõm. qõrlõm. qatõm. qatlõm. sancõ.
ezab. derd. 2. qõvrõm. qõrlõm. qatõm. qatlõm.
- saçõn bükimi: saçõn büklümü.
- bükim bükim: büklüm büklüm: qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ qõvrõm qõvrõm.
- qõvrõm qõvrõm, büklüm büklüm bükmak: qatlandõrmaq.
- bükim bükim, büklüm büklüm bükülmak: qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq: sandõdan bükülüb durma.
bükme. qat. qõrma. qõrõm. qatlama. qat qat edme. devşirme. sarma.
- parçanõ, kağazõn qat yeri.
- qatlama yeri: bükme yeri. qõrõm.
- devirib bükma: qatlayõb bükmek.

büqma
büqmak
büqramak
büqraş
büqri
büqrilatmak büqrilik

bükma. bükülmüş. - qõcõrõ bükma: darma çatma. başdan savma.
bükmak. büklatmak. tümsatmak. qanburlatmaq. kamburlatmaq. kanburlatmaq. ağritmak. yumrut
maq. kamritmak. mühaddab edmak. ağmak. çarpõtmaq. aqriltmak. ağritmak. çarpõtmaq. aqritmak. ağ
mak. qõvõrmaq. ağirmak. qõrõtmaq. qatlatmaq. ağirmak. sap sap, fitil fitil etmak. qõrmaq. qatl
amaq. - bu kağõzlarõ qõrõb toplayõb.
- qulaq bükmak: ixtar vermak.
- pambõğõ büküb ip yapmaq.- saçõnõ, saqqalõnõ qõvõrmaq. -keçal saç istar, onda qõvrõğõnd
ak: turşatmaq. - dodaq bükmak: ağlamsõmaq.
- büküb tikmak: aşõtmaq. aşlamaq. bağõrmaq. böğürmak. öqramak. hayqõrmaq. buğranc. qõyõn
ağri.
ağriltmak. ağrilik. büqrilik.

büqrü büğrü. - ağri büğrü: eğrelti. qõvrõq dallõ budaqlõ. dolaşõq. -
ağralti bacaqlõ qarõ: dolaşõq qõçlõ. - ağralti yollar. - çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
büqşa bükşa > meşe. tõqmas (< tõqmaq). cengel.
büqta bükta. bükat. buta. qoyumçu (zerger) qalõbõ.
büqtaka şemşir. qõlõnc.
büqüçü bügüçü. büyüçü. arpqçõ. ovsunçu.
büqüçü bügüçü. bükücü. ovsunçu. arpağçõ. sehirçi.
büqüçülük bügüçülük. bükücülük. sehirçilik. ovsunçuluq. arpağçõlõq.
büqük bükük. müq. bunqaq. qarõ. köhne. elden düşmüş. ağõr.
zorba. qatmar. qeliz.
- beli bükük, büklü: (arxasõ) çõxõq. qanbur. kanbur. kambur. tümsek. eğri. yumru. kemrik. mühe
x işlemekden kambur olmuş. - orasõnda kamburu vardõr. - duvar kambur vermiş.
büqüklük - büküklük ar: boğazõ vurlmalõ kişi.
büqüq bükük. 1. çolaq. yumaq. yumalaq. kelep. yun, ip kelepi.
2. yaysõq. yazõq. ezik.
büqü bügü. bükü. 1. bağlama. 2. uqde. 3. fer. ce'd. 4. ovsun.
arpağ. sehir. - bügü yapmaq: ovsunlamaq. - bügü
pozmaq: ovsunu çözmek.

büqülma bükülma. devrim. çevrim. çevrilme. qatlanma.
büqülmak bükülmak. çevrilmek. burxulmaq. burulmaq. dönmek.
tovlanmaq. altõva olmaq. eğilmek. çarpõlmaq.
çarpazmaq. meyillenmek. çevrilmek. ilişmek. tolanmaq.
dolanmaq. qõrõlmaq. qatlanmaq. qõvrõlmaq. eğrilmek.
qõrtõlmaq. qatlanmaq. çekilib toplanmaq. - iplik, saç, qõl
qõvrõldõ. - bu kitabõn yapraqlarõ qõvrõlmõş. - qõvrõla qalmaq:
gebermek.
- ayağõ dolandõ. - bu köyneyin yaxasõ qõrõlmaz.
büqülmüş bükülmüş. burçuq. burçaq. burçaq. burulmuş. yuvarlaq.
lüle lüle.
büqülmüş bükülmüş. bükme. iqde. - qõcõrõ bükma: derme çatma.
başdan savma.
büqüm büküm. bükülmüş nesenin her bükümü. qat. - parça qat
yemiş. - ipek qumaş qat yemez.
büqüm büküm 1. qezil. tiftih. 2. bir kerede bükülen, yõğõlan yun. -
bir büküm.
büqünc bükünc. keder. qusse.
büqünti bükünti. (qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevrinti). qõvõrma.
qõvrõntõ. eğretin. qõyõntõ. basdõrma. qatlama. - bu

yamşayin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. - qoşa qõvrõntõ: bu tikişin
oya (yazõ. bazak) kimi tikilmasi.
büqünti bükünti. 1. düğüm. uqda. 2. büküyü olan tikiş.
büqürtmak bükürtmak. ati yarõm pişirmak. göy gövarantini, soğanõ
ot üzra öldürmak.
büqz bükz > boğz. ürak qaralõq. öyka.
bülbül bir çeşit bülbül. bögürdak. böbürdak. - bir çeşit bülbül:
bögürdak. böbürdak.
bünbast çõxmaz yol: çõxmaz.
bürada torpõ. har nayin oğuntusu. - qõzõl, damir torpusu.
bürcak boqul. dana.
bürak bürga. türük. türga. türak. geyim.
büra sõr. güzgünün arxasõna vurulan boya.
bürq bürk. bük (> puş). coşun. zireh.
bürqa bürga. bürak. türük. türga. türak. geyim.
bürqac bürkac. büca. büci. bükac. döndarma. devirma.
ağtarma.
bürqactmak bürkactmak. bücatmak. bücitmak. bükactamak.
döndarmatmak. devirtmak. ağtarmatmaq.
bürqak bürgak. > puşak. pampers. bağõrdaq.

bürqlü bürklü. bürküt. bulanõq. bulutlu. qapalõ. - qapalõ hava. -
qapalõ göy.
bürqülmak bürkülmak. burtõlmaq. burtuq olmaq. buruşmaq.
turşulmaq. burulmaq. sapaşmaq. yolundan çõxmaq.
eğrilmek. caymaq. - elim sapaşdõ. bürqüşmak bürküşmak. çatallaşmaq. budaqlanmaq. qollanm
dallanmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. -
iş budaqlandõ.
bürqüt bürküt. bürklü. bulanõq. bulutlu. qapalõ. - qapalõ hava. -
qapalõ göy.
bürnmak sarõnmaq. bağlanmaq. quşanmaq.
bürümcak burumcek. qoza kimi burulmuş nerse. yumaq.
bürümak qapamaq. qaplamaq. sarmaq. - ortalõğõ sis bürümüş. -
duman (tüstü) gözlerimi bürüdü. - başõnõ tul ile bürüdi.
bürüma 1. qapma. qapalõ. başdan sovma. önem vermeksizin. 2.
içaçsõz. tefsilatsõz. teferrüatsõz. topdan yapõş.
bürüncak barama. ipek böceyinin qozasõnõn teli. çiğ ipek. böyle
ipekden yapõlan ince bez.
bürünmak sarõlmaq. örtünmek. - qardõnlar bürünsün.
büsbütün başabaş.
büsbütün tamam. arõq. teyxa. lap.

büs
büst büstali büstalik büsün
büt
bütün

bas. artõqlõğõ, berkliyi vurqulayan ön ek sözü. - bas belli. -büs bütün.
qarçaq. yarõm heykel. tendis. püstülika. qarapazõ. qara pazõ. püstüli.
bütün. 1. tekmil. qapu qapaca. - büsün kişi. 2. qapama bir qapõ, bir neyin içinde olanõn hepsi
bütün takõmõ ile. tüm hey'eti ile.
- maktab qapamasõ: mektebin tam ekibile sõralanma, bunun alayõ, numayişi.
bük. heykel.
büsün. 1. tekmil. qapu qapaca. - büsün kişi. 2. qapama. qapu qapaca. bir qapõ, bir neyin içind
e olanõn hepsi. bütün takõmõ ile. tüm hey'eti ile. - maktab qapamasõ: mektebin tam ekibile sõr
anma, bunun alayõ, numayişi. 3. hepsi. hep. top.
- topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin topuna qurban. -topun sen götürdün, bes b
ize ne qaldõ. 4. som. içi dolu. kamil. kofu kafõ olmayan. - som kişi. - som gümüş. - som altõn
5. berk. qurs. tüm. 6. bütün olan nerse. texde. yalõtka. enli. hep. bütünlük. yapa. yaba. köbn
hep. tüm. tam. cümleten. qamu. hamõ. dükeli. tükeli. yemeka. yine.

yene. hep. tamamiyle. dahi. lekesiz. arõn. temiz. - qamu alem. 7. balaq. tamam. ka
mil. eqsiksiz. ekseksiz. kamil. eqssiz. eksiz. yamasõz. yambar12. yampar. tamma. tüm
. olduqca. tamam. tügüz. düküz. tüqeli. dükeli. hep.- yambar sayqandõ: çox gözeldi. - doğru bü
n: yalan yanlõş. qõrõq quruq. xetalõ sehvili olan.
bütünlük ekmel. kemal.
bütünlük hep. bütün. yapa. yaba.
büva bügelik. büge. büy. büye. bir çeşit ağõlõ örümçek.
büya büy. büve. bir çeşit ağõlõ örümçek.
büy büye. büve. bir çeşit ağõlõ örümçek.
büyü arbaq. arpaq. ovsun. üfür.
büyücü arpaqçõ. arbaqçõ. ovsunçu. üfürükçü. caduger. sehirçi.
bügüçü. arpqçõ. ovsunçu.
büyücü çözen. ovsunçu. caduçu.
büzmak 1. çekib toplamaq. toplayõb sõxmaq. daraltmaq. - sõnõrlarõn
büzma. ağõz büzmek: beğenmemek. - eti pöşlesen büzür. 2. çekilib, düşrülüb oturmaq. - bir buca
bura. 3. çekib köçülmek. - gözleri büzmüş. 4. qõvõrmaq. dartmaq. qõvrõşdõrmaq. tõncõqdõrmaq.
büzük 1. dar. 2. mehcub. şermende.

büzülmak
büzüşmak
ca
caba
cacaq

1. çekilib toplanmaq. - sõnõrlarõ büzüldü. - eti pöşlesen büzülar. 2. çekilib, düşrülüb oturma
. çekilib köçülmek. - gözleri büzülmüş. 4. incikmek. duyqusu gedmek. bayõlmaq. titremek. kötül
yõxsõlmaq. üzülüb darõlmaq. köksü qõsõlõb qatõlaşmaq, darõlmaq. tonğcõmaq. donğcõmaq. buzcõma
aq. darlanmaq. daralmaq. 5. solmaq. pozulmaq. perişan olmaq.
azğaşmaq. qudurmaq. quduzlaşmaq. asarşmaq. caq. çõq. qõc. ca. ak olub, teyxalõğõ, çinliyi, xal
terir. büs bütün. hep."ak" olaraq işlenir. son ek olaraq söze artõrõlõb, sözün anlamõnõn olduğ
- olduqca: ola bildikce. - galdikca: gelmek işi dolunca. artõrõlmõş söze " kimi, yana" anla
mõ verir. - dostca: yoldaşca. düşmanca. özgeca. özca. -yoldaşca söz. - yoldaşca alõş veriş. -
büsbütün tek. 2. büsbütün, çõplaq.
beleş. değişsiz, evezsiz verilen nerse. belle. bellek. müfde. meccani. töhve. çiçek. çõxçaq.

cadalamaq yadalanmaq.oxunmaq. özünü baxõcõya görsetmek.
üpürünmek. üfürmek. oxumaq.
cadu arpaq. arbaq. ovsun.
caduçu çözen. büyücü. ovsunçu.
cadugar arpaqçõ. arbaqçõ. ovsunçu. büyücü. üfürükçü. sehirçi.
calib < çalõb. çalpan. göze çarpan.keş. çekici. cazib. çeken.
süren. - dilkeş: içi çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan. havadar. - sürmaka
me süren.
calõn Cilov (atõn ovsarõ) yele.
cama < camak < yamaq. camaq. yamaq. yalmaq. yelmek.
camõş - kal, camõş atindan döğma qaba basdõrma: qaqac.
- camõş buzağõsõ: malaq. balaq.
can - can qulağõ ila dinlamak: çox maraqla dinlemek.
- cana sinan: cana siner. içe hopan. sõnğce. sinğce.
- canõm acõşdõ: yeynim ürperdi. - can çakmak: can vermek. erinmek.
- canõ sõxõlmaq: enğreşmek. inlemek. mõzmõzlanmaq.
- canlõ: ruhlu. özlü.
- can atmaq: üzenmek. çabalamaq. çalõşmaq. hazõrlanmaq. -quş yavrusu uçmağa üzenir.
- min can ila: tam istekle. tam arzu ile.

canq
canlanmaq canlõ
canlõ
canlõlõq canpanah cansõz car
carcatmaq
carçõ
carlanmq

- sõxõ can: darõxan.
- can qurtaran: danizda boğulmaqdan qutaran. qariqi nacat.
- can sõxõntõsõ: iç sõxõntõsõ:
cõnq. (< canqõldamaq: saslanmak). - canq cõnq: içdan çõxan
cingilti sas. - danq dunq: şişik. gobud. yoğun çõxan sas. -
zõnq zunq: zang zunq: uzun uzadõsõna çõxan. inca sas.
dirilmak. hayata galmak.
güclü. quvvatli. tiri. diri. dirik. tirik. oyanõq.- diri
daliqanlõdõr.
tetik. iti. fa'al.gavşak olmayan. - tetik kişi. - tetik ol!. -tetikliyin ölmasin. yaşayõş. d
irim. dirilik. hayat. barõnaq.
ölü. canaza. zügürd. qõlõqsõz. qõl quyruq.
yar. yarõq. e'lan.
sarsõtmaq. yormaq.
çuğul. õrman. yerman. qovucu.
qoxumaq. tabliğ olunmaq, edinmak. - çox kişilar özün
qoxur. - bularõ burax, az qoxu biraz. - bu sözla, na qoxumaq
istayirsiz. - qoxumaq, yayõlmaq.

carlõq (c <> y ) yarlõq. 1. yarõqlõ. yarõ, yarõqõ çox olan yer. 2.
harrac. carlõyaraq satõlan mal. uçrumluq.
casuq dalir. dilir. igit.
casuquna dalirina. dilirina. igitina. igityana.
Casusfars < çaşut9 . uçur. xabarçi. ilgilanan. öğranan. maraq
göstaran.
casut casus. uçur. xabarçi.
casutlamaq xabar uçurtmaq.
cavlaq yavlaq. - tasõn içi, dibi kimi yavlaq, çõplaq, qõlsõz vaş: başõ
tas: daz.
cavlõq yavlõq. ocmanlõq. düşmanlõq.
caydõrmaq (huşun) oynatmaq. çaşdõrmaq. caydõrmaq çõnduturmaq. çanturmaq.
caymaq sapaşmaq. yolundan çõxmaq. ağrilmak. bürkülmak.
burulmaq. - alim sapaşdõ.
caymõş qaymõş, qaybaq iş, davranõş. qabeh. sapaq. sapõq.
basõq. çirkin. pis. - bu qaypaq işlarizdan al götürün.
cazibali üzü sõcaq. çakimli. cazibali.
Cema yuma.
Center kenter < kend. topluluk. yõğõm. qurum.

cevlan - cevlana galmak: hereket edmek. işlemek. yürümek.- qan
damara yürüdü.
ceyran - buynuzlu ceyran: sõğõn.
ca ca. son ek olaraq söze artõrõlõb, sözün anlamõnõn olduğu
böyüklüğün vurqular. - olduqca: ola bildikce. - galdikca: gelmek işi dolunca.
ca yana. den yana. gelince. cehetce.
cabanat üreksizlik. qorxaqlõq.
Ca'ba < cõm + ba. cumbe. kumbe. komba. qabõrqa: qutu.
besde. qabõrcak8. qõsqõn.
Cafang < dapang. depmek: tepeng. tepmek: bir sözü tekerleyib
durmaq.
Cahd < çalt. çalasõ. çalasõn. çala çala. çappak. sürekli. iti.
yeyin. çalt. tez. basõm.
cahra < çõqrõka. çõqõr. çõqrõq. (< çõq. çuq. tuq: düğün. girde).
değirmen. çarx. elemege. dolab. çarx. iplik eğirmek, sarmaq aracõ. dayaqlanmõş bir oxun çevres
e ağõllanmõş neçe çubuğu olan doğalaq.
cahraçi - çõqrõqçõ, cehreçi dezgahõnõn kötüyü: beşme. - delikli beşma.
Cala < cõyla < yõlğa.
calasõz sõğalsõz. tonuğ. donuğ. (texde. demir).

Cald cald
Callad
cam
camlama camlamak
camlaşmak
cancal Cang
cangal canqal casaratsizlik

< çalt. iti. yeyin. tez. basõm. çalasõn. çala-çala. çappak. sürekli.
iti. sulaq. - sulaq at. - sulaq er.
< sallaq < sal. salan (s: c ).
derme. toplama. devşirme. tehşid. iqtaf. tuta. total.-borcuzla tuta, bir bele eder.
- birinen iki tuta, üç eler.
- bir yere yõğõlmõş nerse: tecmi.
dermek. devşirmek. tevşirmek. devşirmek. devşirmek. toplamaq. yõğmaq.- para devşirmak. - şerit
n paltarlarõ deşir.
derilmek. yõğõlmaq. toplanmaq. devşirilmek.- el bir yere darildi. - üzümler hele darmayib. C
eng < çanğ9. gürültü yüksek ses.
< çanğ9. cencal. gürültü yüksek ses.
- canga girişmak: behse, turuşlaşmaq. turş turşa gelmek. turşamaq. durşamaq. (< durmaq).
duruşmaq. durşuqmaq. qarşõ qarşõya gelib bir işe quruşmaq.
tõqmas (< tõqmaq). meşe.
çengel. çoğul. çuğul. sarmaş.
tabansõzlõq. dabansõzlõq. dayanmazlõq. qorxaqlõq.

cavalan
cavanda Cavidan Caviz
cazalandõrmaq
cazira
cib
cibvuran cici
cicik
ciciklanmak
cicikli cidam

- cavalan edmak: cövlan edmak: dövr edmak. tolaşmaq. dolaşmaq. gazişmak. çapa çevra gazmak. dö
ak. - dan ertadan ( sabah tezdan) çüçalari dolaşõrõq. - qõrlarda (çöllarda) dolşõb durduq. gam
gamrici heyvanlar. < çevnamak. çeynamak. göz < kovuz.
cazasõnõ çaktirmak. işkancaya qoymaq. qõzqurmaq.
(< carazaarab). < cõrõlmõş ayrõlmõş topraq.
kisa. kasa. kaski. kasi (< kasmak). qoyun. - qoynuna
qoydu. - qoynundan çõxardõ. - cib tilfunu: taşõn tilfun. daşõn
tilfun. tilfuni hamrah.
yan kasici: oğru.
yaxcõ. (# kötü: qaqa. pis).
güni. qõsqanc. qõsqanma. qibta. hasad. qõsqanclõq. qõsqanc. hasad. qibta.
göz qalmaq. qipta edmak. günilamak. qõsqanclõq duymaq. qõsqanmaq. qibta, hasad edmak. qõsqan
c.hasadli. hasud.
gücam. dözüm. qursaq. müqavimat. - qursaqsõz: dözümsüz. müqavimatsiz.

cidamlõ qursaqlõ. dayaqlõ. vurli. erkeli.
cõdar cõdamlõ, berk ip, bağ. (çoxun gönden olur). sicim. işgil. bu
bağ, ağõr yük, mal heyvanõn el ayağõn bağlamaqdada yarar.
cõdav yağõr. yeherin vurmasõndan atõn yağõrõnda oluşan yara.
cif cifte. taquz. taxuz. kipez. qama. qeme.
- doğranan nerseni sõxõşdõrmaq üçün işlenir.
- ağõr yüklü nerseni dehlemek üçün altõna qoyulur.
- ağõr nersenin altõnda olan gediyi tõxamaq üçün işlenir.
- neçe texdeni birbirine bağlayan qõssa tikeler.
cift cüt < cüqt. ciqt. qoşa. neçe nerse arasõnda olan
benzeriş.
cifta cif. taquz. taxuz. kipez. qama. qeme.
- doğranan nerseni sõxõşdõrmaq üçün işlenir.
- ağõr yüklü nerseni dehlemek üçün altõna qoyulur.
- ağõr nersenin altõnda olan gediyi tõxamaq üçün işlenir.
- neçe texdeni birbirine bağlayan qõssa tikeler. Cihazfars < yõğac. topunt
u.
ciq cik. 1. çõğrõ. tünd. acõ. - acõ ses. 2. açar. acar. sõlağ. sõğal.
perdax.
cõqõr - qar cõğõrõ: qarda açõlan iz, keçit.
ciqli urlõ. qursaqlõ. bezli.

cila açqõ. perdax. sõğal.
cilaçi açqõçõ. perdaxçõ. sõğalçõ.
cõlalamaq açmaq. acarlamaq. sõlağlamaq. sõğallamaq.
perdaxlamaq.
cilalamaq axarlamaq. aharlamaq. acarlamaq. sõğallamaq.
cõlõqqa arxalõq.
cõlõqlaşmaq çõlqaçmaq. eti yağõ süzüb qurumaq. arõqmaq. arğõmaq. zayõflamaq.
cõlõz alõz. arõğ. quri. yanõq. sõsqa. - yanõq cocuq.
- bayağõ boyundan cõr, cõlõz qalmõş narsa: qozalaq. -
qozalaq cocuq. - qozalaq qarpõz.
Cilov (atõn ovsarõ) calõn. yele. dizgin. inan.atõn ağzõna keçirilen,
geme bağlõ qayõş ki onunla minici heyvanõ dolandõrar,
idare eder.: yalav.ip. yular.
cilovlamaq oyanlamaq. üyenlemek. atõ noxtalamaq.
cinah < çanağ. qanat. qol.
cõnda köyköhne. kekiz. kenğiz. keniz.gebe esgisi. paçavra.
cina lap kiçik. incik. lap ince. cücek. - cocuğun cina cina dişleri
cücerir.

cõnq
cinlatmak
cinli cõr
cõra
cõrcõranmaq
cõrõq
cõrõlmaq cõrõm cõnda

canq: (< canqõldamaq: saslanmak). - canq cõnq: içdan çõxan cingilti sas. - danq dunq: şişik. g
obud. yoğun çõxan sas.
- zõnq zunq: zang zunq: uzun uzadõsõna çõxan. inca sas. qõzdõrmaq. yügrütmak. acõqlandõr
anmak üçün üçün birin qõzdõrmaq.
qarõşõq. qarşõq. - qarõşõğõ var.
- bayağõ boyundan cõr, cõlõz qalmõş narsa: qozalaq. -qozalaq cocuq. - qozalaq qarpõz.
üzüm tortõsõ.
sõrcõranmaq. qõsqanmaq. qõsqõnmaq . qõsõnqanmaq. sõğqõnmaq. 1. çakamamak. 2. qeyrata galmak. 3
olunmaq. raqabatda bulunmaq. 4. asirgamak. asirganmak. darõqtõnmaq. diriğ edmak. - qarõsõ
kandini qulluqçu qõzlarõndan çox qõsqanõrõ. 5. raşg edmak. qibtalanmak. hasadlanmak. çakamamak
man sizdan bir nasa qõsqanmamam. qazõntõ. yõrtõq. yõrõq. yarõq. çatlaq. açõq.
- qazõntõlõ takar. - qazõntõlõ kağõz. çatlamaq. ayrõlmaq. paçavra.
- cõrõm cõndaçõ: paçavraçõ. köv köhnaçi.

cõrlaq
cõrmalamaq
cis
civalik
civi
cõvõq
ciyar
cõyla
cizgi

- cõrlaq böcayi: ağustos böceyi. dõrnaqlamaq. dõrnaqla qazmaq. tõrmalamaq. dõrmalamaq. qõraşla
aşlamaq. cõzmaq. çizmek. texdiş edmek. - pişik elimi tõrmaladõ. 1 . doğuşlu. soylu. necib. nec
li. necib. soy. esil. - soy kişidir. - soy at. 2. soy. - cis maldi: soy maldõ. - na
cisdandir: ne soydandõr. kiçik. küçek.
mõx. - sağõr civi: kor civi, mõx. - damir civi: aksar. eken, yamayan, tiken nerse. misma
r.
sõvõq. suvõq. sulu. sülü. 1. durultularaq axar durumuna getirilen her şey. 2. ağac, quyruq kim
i nerselerin up uzun, çõrõl çõplaq qalmõş halõ. - suvõq qudruq: qatõr quyruğu kimi qõlsõz. uzu
bağõr. - bir takõm ciyar: ağ ciyerle qara ciyer birlikde. bir des ciyer.
< yõlğa.Celafars
bölen. qõtan. qõran. xett. sekantlatin. qazõq. resm. neqqaşi. uğrõ. uğur. yol. xedd. - gün uğr
yolu. günün çõxandan batana qeder keçdiyi yol. - saman uğrusu: saman yolu. - qazõq saatõ. - m
tebde. hefdede iki saat

cõzõq
cõzõqlõ cizqili cõzmaq
cocqa cocuğ

qazõğõmõz var. - qazõq sergisi.
- çaki, cizgi işlari: oya.
- dalğalõ olan daşlardaki cõzõqlar, cizgilar: tamar. damar. -ala bula damarlõ daş.
- dalğalõ olan daşlardaki cõzõqlar, cizgilar: tamar. damar. -ala bula damarlõ daş.
sopalõ. yollu. çubuqlu. - yollu parça. oyuğlu. yivli. ivli.
çizmek. qõraşlamaq. xõraşlamaq. cõrmalamaq. dõrnaqlamaq. dõrnaqla qazmaq. tõrmalamaq. dõrmalam
xdiş edmek.
- pişik elimi tõrmaladõ.
- yazõb cõzmaq: uzun uzadõsõya yazõb pozmaq.
- çangalsi ayqõtla cõzmaq, çizmak: tõrmõqlamaq. tõrmalamaq. yõrtmaq. qazmaq.
< cocuq. domuz balasõ.
- taya cocuğu: ac göz.
- cocuq dilinde yatmağa "tümba. tumba" deyilir. - yallah tumbaladõq.
- çox gözal kiçik cocuq: altõn topu.
- köylü qadõnlarõn cocuğlarõnõ içina qoyub, omuzlarõnda

daşõdõğõ gön tobra: dağarcõğ.
- arõğ, quri, cõlõz, alõz olan cocuq: sõsqa.
- cocuqlarõ yatõtmaq üçün sözlarin sonuna galan sözcük: nenni. ninni. - uyusun oğlum nin
- yatar balam ninni. 2. laylay. cocuqlarõ yatõtmaq üçün deyilen qoşu, söz. -nanni söylemek. -
gözel, yumşaq çalğõ, nanni yerini tutabiler.
- qozalaq cocuq: cõr, cõlõz.
- yaşlõ çağda doğulan son cocuq: sonbeşik. tekne qazõntõsõ.
Cof < kof. kov.
comatlik ağalõq.
conqfars (< çönak9. çöngak). yõğõn. toplam.
corab - qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçõn.
- qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçõn.
Coruk11 Sõra < süre. yoruk
coşqun taşqõn. daşqõn. heşeri. azqõn. - daşqõn kişi.
coşma > çeşma.aşma. qumluqdan şõğõran qaynaq.
coşmaq azmaq. daşmaq. - çaylar, dereler azdõ. 2. itilmek. - yel
azdõ.
coşmõş aşqõn. taşqõn. daşqõn. quruşan. xiruşan. qõzqõn.

coşun
covhar covlal
covlan
covlanmaq
covlaşmaq
cövlan
cövlan cövlanqah
Cu

1 . qoşum. geçim. geyim. taxõm. bütün örtek. özellikle uzun tüklü at geyimi. güstüvan. yapõnca
bük. puş. zireh.
gövher. soy. yalõm. maya. cins.
covlan.şuluq. çuluq. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş )
şuğluqluq. çoğral.
covlal. şuluq. çuluq. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral.
şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlaşmaq. coşub. qalxõb qaynamaq. dalqalanmaq.
şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlanmaq. coşub. qalxõb qaynamaq. dalqalanmaq.
cövlan - cavalan edmak: cövlan edmak: dövr edmek. tolaşmaq. dolaşmaq. gezişmek. çepe çevre gez
k. dönmek. - dan erteden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşõrõq. -qõrlarda (çöllerde) dolşõb dönüm
. dövr. çaplanqa. alan. meydan.
(cuv)fars Bk. 1. < su: sev. - cu (+) < çõ: istilacõ > îstîlacu. -danişcu < tanõşsev. 1. civ <
v. qõv < iv: cola. yova. yuva. oyuk . texdede torpaxda olan oyuk.
cub
cuxa
cuqdu
cuqurcuq cuman cumb cumba
cumcuma
cumma cummaq

cuv. cuy. kov. gevir. kevilmiş. oyuq. iv. iz. arx. çoq. çuq. (< tuq. cuq. ciq). quruh.
desde.
yoğruka. yoqruyka. yoqdu. yoqru. yuqdu. deve tükünün uzunlarõ.
cuğurcuq. sõğõrcõq. quş adõ.
salğõn. salar. mütecaviz. - salğõn erler. - salğõn it.
- cumb etdi: tumb etdi:
kumbe. komba. Ce'be < cõm + ba. qabõrqa: qutu. besde. qabõrcak8. qõsqõn.
qumquma. girde, qupsuz qab. aşağõ yuxarõ baş kasasõ yekelikde olur. nersenin bulunduğu yeri gö
erir. gahdan nersenin kanlõğõn, çoxluğun vurqulur. - uğur qumqumasõ. - kötülük, pislik, fitne
asõ. - sevgi qumqumasõ.
üşişme. saldõrõ. basma.hicum. 1 . hicuma keçmek. saldõrmaq. salqõmaq. sarqõmaq. -yağõlar qalõy
yürümek. üzerine yürümek -haydõ yürüyün. 2. sulamaq {< su: qoşun ( su kimi axan)}. saldõrmaq.
dmek. 3. gömmek. çuxurlaşmaq. derinleşmek. - gömmüş gözler.

^nelomrõ KorL'i+nnoL' v/rõHomol/

cuv cub. cuy. kov. gavir. kavilmiş. oyuq. iv. iz. arx.
cuvanazan sürtük. bütün gün daban sürüb, vurub gazan.
cuvanqar ordunun sol qolu. (ordunun sol qoluna bõranqar).
cuvazan 1. kovazan. kovaz. çuğun (< kovun). dibak. havang. 2.
sumaxbalan. süzgaç.
cuy cuv. cub. kov. gavir. kavilmiş. oyuq. iv. iz. arx.
Cuyacu soracu. - cuyacõ: soracõ.
cübba - pullu, düğmali cübba: qalmaqõ. bir çeşit çuqal, bakitvan,
qalxan, zireh.
cübbaçi cübbali. qorcõ. yeniçari ocağõnda özal qol, sinif.
cübbaxana - top arabasõ qoşularõndan olan cübbaxana sandõğõ:
toparlaq.
cübbali cübbaçi. qorcõ. yeniçari ocağõnda özal qol, sinif.
cüca cocuq. uşaq.
cücak cina. incik. lap inca. lap kiçik.- cocuğun cina cina dişlari
cücarir.
cücarmak tutmaq. köklaşmak. tamallaşmak. kök salmaq. - ağaclar
tutmadõ. akilan tuxumlar tutdu.
cücartmak bitirmak. butdõrmaq.
cüfgiri cütlaşma. sürüş. sevişma.

cüft cüt < cüqt. ciqt. qoşa. neçe nerse arasõnda olan
benzeriş.
cük ! sis!. hiss !. şüq !. sük !. sus !. susturma. sikut ilgeci. -
şük dur: çük dur.
Cülga çalga. < çal. kesik. alçaq yer. cola. çökelge. lõğlõ toprak
yer.
cülga ölenğ. alanğ.
cümlatan tümlatan. topdan. birlikde. birden. mecmue'n.
cür tür. 1. tutam. tutum. durum. hal. - xestelik tutamõ: naxoşluq
halõ. - tutamõ yaman. - tutamõ elde tutmaq gerek. - tutamõ
pozuq. - iyi tutamlõ kişi: halõ yaxcõ. - tutamõ qolay: dinc hallõ.
rahat. 2. gediş. yol. suret. terz. - işi bu tür açmaq olmaz: bu
suretde hell edmek olmaz.
cür tür. dür. denğ. nov'. çeşit.
cürlamak barõştõrmaq. uydurmaq. cütlemek.
cüt cüqt. ciqt (> cift) qoşa. neçe nerse arasõnda olan
benzeriş.
cüt qoş. qoşa. cüte. - cüt sürmak: qoş sürmek.
cütçi ekinçi. tarõdaçõ. tandaçõka. tarõqçõ.
cütlamak eşlemek. qoşamq. barõştõrmaq. uydurmaq. cürlemek.
cütlaşma sürüş. sevişme. cüfgiri.

cüva göga. - kağõzlarõ yeyib dalan göga, cüva: kağõz biti.
cüvlamaq uçulamaq: yelin asmayi.
cüvüt - cüvüt qadõnlarõna verilan ad: bolõca.
çaba üzanma. çalqaş.
çabalamaq - arxa üsda yatõb iki yana çabalamaq: çõrpõnõb durmaq: tapalanmak
çabalamaq oynamaq. amaklamak. çalõşmaq. üzanmak. çalõşmaq.
can atmaq. hazõrlanmaq. - quş yavrusu uçmağa üzanir.
çabõq tetik. iti. çalağ. işlak. - çox tetik biridir.
Çabok çapõq. < çap. (çapmaq). çabõş11. çabõş. (çapak: qaçmak.
çapmak).
Çaboksavarfars çapõksüran.< çapõk + sürar.
çabucaq haman. - haman durdi ayağa.
çabuq - parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa.
çadõr - çadõr, ordu yeri: orduqah. qurum. xeymaqah. - qara
qurum: çangiz xanõn dincak ordugasõ.
çadõr - toplu çadõr: ucunda, başõnda topu, yuvarlağõ olan
Çadorfars < çadõr < çat.
Çadorşabfars < çarşov. miz örtüsü . şarşo7. parda.
çaflõ laçin. şahin

Çahfars < çal: çat: çak: çat: çap: çatõq. çapõq. açõq (çuxur. gen.
boş. çalmak: boşaltmak. oymaq. cõrmaq) . su deliyi. çala. su çalasõ.
Çaq Çağfars. çak. (1. < çağlamak: doldurmak. düzetmek.
ceklemek. 2. < çak.)tutar. tutum. çekimli. ölçülü. kök. -ela o çağ: bir düzüye. hemen. arasõz.
er. 2. çağ. qoçaq. güclü. 3. aman. vax. su. vext. - axşam sularõnda. - o sularda. - beş sularõ
- sular qararanda: axşam düşende. 4. (sine çak) < çak. çaknamaq: yarmaq. şeqqelemek. yaltamaq
. yartamaq. 5. ( çağ sözü türkcede "ölçünü" gösterir < çağlamak: doldurmak). 6. pota. 7. çek.
dözüm. tutar tutum. heqq. huquq.
- çağ durumlu: iti qõvraq. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
- yaxa oyuntusucõğa: yaxa çakõ. - çağ sürmak: vax keçirmek. çağlanmaq. eylenilmek. eqlen
eklenilmek.
çaqal çalaq. çaqla. ata. atAnAQ8. xaç. çarpõq. çapraz
çaqğan çalt. iti.
çaqõl - çaqõl daşõ: çay daşõ. deniz, çay qõyõlarõnda olub,
çalqanmaqdan yuvarlaq, badam biçimi tapmõş, boyalõ boyasõz kiçik daşlar. bu daşlar qaldõrõm do
işlenir.

çaqila çaqõn çaqõr
çaqõrçõ
çaqõrmaq
çaqqal çaqqanmaq çaqqõn
çaqqõnlanmaq çaqqun
çaqquş

çağila. vaxtile. bir zaman: şimşek. yalõnğ. barqa.
- çaqõr doğan.
- çaqõr doğan: ağ doğan. toğrul.
- çaqõr, qartal panca: qõynaqlõ. qaparuzçi. çağõrçõ. çağõran. oquyuçu. oxuyan. de'vetçi.
toya çağõrmağa çõxmaq.
çağõrmaq. oxumaq. çağõrmaq. toplamaq. de'vet edmek. seslenmek. dinlenmek.
- bütün tanõşlarõn topladõ.
- buradan saslanin: çağõrõn.
- çaqqala oxşar heyvan: qara qulaq.
- çaqqalõn tabu adõ: türe.
çaqlanmaq. qoşõlmaq. qaçõnmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek.- böyle qoşõlmaz. - qoşõlmağõ
ddi var. çağqõn. tavan. qõvam. dayqun. duruş. durma. quysunq. qõvamlanmaq. tavanlanmaq. taba
nlanmaq. dayqunmaq. duruşsunmaq. quysunmaq. olqun. pişmiş. yekke. görmüş. keçitmiş. bacarmõş.
. varqun. çaqqun. çeper. mücerreb. çaquş. sataş. sancõş. toxuş. taxuş. tesadüf.

çaqla çağla. 1. çalğa. şelale. abşar. 2. çalaq. çaqal. ata.
atAnAQ8. xaç. çarpõq. çapraz
çaqlamaq çağlamaq. tavlamaq. doldurmak
çaqlanmaq çağlanmaq.çağ sürmek. vax keçirmek. eylenilmek.
eqlenilmek. eklenilmek. qoşõlmaq. qaçõnmaq. ivilmek.
telesmek. tizik yerinmek.- böyle qoşõlmaz. - qoşõlmağõnda
çeki, heddi var.
çaqlayan çağlayan. quşqunlu. qusqunlu. çağ durumlu. iti qõvraq.
çaqma saçma. Çaxan. takma. yalan.
çaqmaq çaxmaq. 1. şaqmaq. çuqmaq. çoqmaq. süzülüb enmek.
Çaqn
qonmaq. 2. iğne sap taxõlõb qorunan topac, kise. - çaqmaq daşõ: çaqmaq vurulduqda qõğõlcõm çõx
lõ yaraqlardada işlenir. Çaxan. < çak. tak. takõlmõş. doğru olmayan. çakma. saçma. takma. yala
çaqnaq
çağnak. Çanak. çağlak. çarp. çarpõlmõş. çarpõk
{(çalõnmõş. qazõlmõş. qaqõlmõş ) {1)< çak. çakmaq. çapmaq.
vurmaq. qazmaq. 2) çal. çalmaq. çapmaq. qazmaq }.
çaqnaş avarna. avran. avar. tesadüm.
çaqnaşmaq avranmaq. oğranmaq. oğulmaq. tesadüm edmek.

Çaqr
çaqrõlmaq
çaqrõş
çaqsu
çaquş
çal
çala çala
çalaq

Çakarfars. < çak. çakma. işçi: çeker. çeken. çekek.
çekker. - sizin çakariz: sizin çakeriz. - çekerçilik etmek:
işçilik, nökerçilik etmek.
çağrõlmaq. istenmek. de'vet olunmaq.
çağrõş. isteyiş. de'vet.
çağsu. zamanõnda.
çaqquş. sataş. sancõş. toxuş. taxuş. tesadüf.
çal. 1. şal. boyun atqõsõ. çelme. 2. rehbe reh. ağlõ qaralõ.
qartalka. alavan. 3. tutra. tuqar. eti dadlõ quş.
- çal çap: qapõş. yağma. çalma. çapma. qesb. qõyõn, güc zorla alma.
Celdfars < çalt < iti. yeyin. tez. basõm. çalasõn. çappaq. sürekli.
- çala ağ: kölgali ağ: tutqun boya.
- çala qamçõ: süekli qamçõ çalaraq.
- Çala-çula: çala - cola < çal: boş\ çalamaq: çalmaq: boşatmaq.
çalağ. Çalakfars 1. < çal. çalõq: iti. çapõq. hõzlõ (çaltaq < çalmaq). apuq. apqu. yapuq. titi
tetik. iti. çalõşqan. kesgin. zirek. - çox tetik biridir. 2. çapaq. çanaq. qarõşõq buruşuq. k
slik. 3. çaqla. çaqal. ata.

çalan
çalan çalasõn
çaldõrmaq
Çaleşfars
çalğa
çalğaşdõrmaq
çalğõ
çalğõş
çalğõşmaq

atAnAQ8. xaç. çarpõq. çapraz. 4. açõqqöz. itik. huşlu. 5. takavar. itik. ütük. talasik. 6. sul
i. cald. 7. zirak. arõz. oyaq.
çapan. qapan. qapõcõ. yağmaçõ. qasib. çal çapla, qõyõn,
güc zorla alan. qaqan. vuran.- ağac qaqan: ağac dalan:
qaqasõ ila ağac qabõğõna çalan.
qarqan. qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). oğru.
Caldfars < çalt < iti. yeyin. tez. basõm. çala çala. çappaq.
sürakli.
tõraşlamaq. igaşmak. ağalamak. yontmaq. kasmak. yonmaq.- daşdan heykal çaldõrdõm. - nafasla ça
q:
nafas salmaq. üfalatmak. solumaq. nafas etdirmak. oxuyub üflamak. ağõzla üf deditmak.
< çal. çalõş. çalõq: çaltaşõq8. çalbaşmak. hõz. tiz. tez. iti. çalõşmaq\ vuruş. vurub vurulma
aq: vurulmaq. sapõlmaq. çağla. şalala. abşar.
çalõşdõrmaq. işlatmak. iş gördürmak. maşqul edmak.
alat.
çalõş. sözlaşma. maariza. mücadila. qunuşmaq. soyuşmaq.

Çalğuzafars < cõlõz. cõv ceviz.
çalõ reng. boza ( y <> z ) boya. boyuq. boduq. çüvüt. süyüt.
suyut. önğ. tüka. tülük. - ne tülük atdõ o. - qara çalõ: tikenli çalõ çeşiti.
çalõb Calibfars. çalpan. göze çarpan.
çalõq alõq. meczub. çalqaq. atõq. yayõq. yoğurt, süt çalqama
qabõ.
çalõqlõq alõqlõq. meczubiyyet.
çalõm qabiliyyet. güc
çalõnmaq aşõrõlmaq. oğurlanmaq. soyulmaq.
çalõnmõş oğurluq. aşõrtma. aşõrma. mesruq.
çalõş 1. çalõşma. emek. se'y. cehd. çapõş. ictihad. iş. zehmet.
eziyet. 2. çalğõş. sözleşme. maarize. mücadile. 3. tidiş. didiş. didin. se'y. cehd. 4. taramba
rampa. değiş. mübadile. - tüfenginen qõlõncõ tarampa yapdõm. 5. almaştõrõş. deği. te'viz. 6. g
çeke. çekiş. se'y.
çalõşçõ tarambaçõ. tarampaçõ. değişçi. mübadileçi.
çalõşdõrmaq 1. çalğaşdõrmaq. işletmek. iş gördürmek. meşqul edmek.
2. tarambalamq. tarampalamaq. değişdirmek.
mübadileedmek. - tüfenginen qõlõncõ tarampaladõm.

çalõşqan kesgin. çalak. zirek.
çalõşma çalõş. emek. se'y. cehd.
çalõşmaq elleşmek. gücün denemek. emeklemek. çabalamaq.
üzenmek. çabalamaq. can atmaq. hazõrlanmaq. - quş yavrusu uçmağa üzenir. - narsani yapmağa çal
eyillanmak: qiptelenemek: yeltenmek. özenmek.
çalqaq çalõq. atõq. yayõq. yoğurt, süt çalqama qabõ.
çalqaş üzenme. çaba.
çalqõçõ çanğçõg.
çalqur Çanqur < çal. çanğqur. - çanğçõ9: çalqõçõ.
çalqutmaq çarputmaq. uçurtmaq. uçurtmaq. uçlatmaq. yeyin
götürmek. göttürmek.
çalma çapma. qapõş. yağma. qesb. çal çap. qõyõn, güc zorla
alma.
çalmaq {(ç <> s ) salmaq. - peysere çalmaq (salmaq)}.1. (böcek.
heyvan) gegelemek. vurmaq. sancmaq. soxmaq. õsõrmaq. 2. aparmaq. götürmek. qoparmaq. aşõrmaq
. çapmaq. oğurlamaq. iletmek. 3. çarpmaq. taldurmaq. dalunlamaq. 4. qunmaq. soymaq. vu
rmaq. yamamaq.-çekişi barmağõma yamadõm. 5. qaqmaq. vurmaq. qoparmaq. yerinden almaq. yağmal
amaq. qesb edmek.

- topuq çalmaq: yerirken topuqlarõn birbirine çarpdõrmaq.
- õslõq, fõşqa çalmaq: sõqlamaq.
: - çala qõrbac sürürdi: qamçõ çalaraq.
- ilanõn õslõq çalmasõ, fõsõldamasõ: qõzğõrmaq.
- qalaba çalmaq: qeme basmaq. üstelemek. yenmek.
- qõlõnc çalmaq: atmaq. çalpan Calibfars. çalõb. göze çarpan. çalpõq
rlik. güde etekli, qollu canlõq.
çalt Celdfars iti. yeyin. tez. basõm. çalasõn. çala çala. çappaq.
sürekli. biçqul. yüvrük. çaqğan.
çaltõq apşaq. apşõq. yapõşõq. açõla. 1. qõçlarõ aralõ. 1. gevşek.
yaramaz. yürümez. gücsüz. açõla. tembel.
çampuri çarpuri. yanbüri. yanpuri. eğribüğri. yenkec kimi.
çamuqa gümüş balõğõ.
çamur batõlan yer. bataq. suya batan yer. - qara bataq: bataqlõ
topraq.
çan zeng. qanğraq. naqus. qonğraquka. çõnqõraq. qonraq.
tonquraq. qanğraq.
Çanaq çanağ. çağnak. çağlak. çarp. çarpõlmõş. çarpõk {(çalõnmõş.
qazõlmõş. qaqõlmõş ) {1)< çak. çakmaq. çapmaq. vurmaq.
qazmaq. 2) çal. çalmaq. çapmaq. qazmaq}. ulmaka. ulmak.

çanğs
çanğçõs
çanğqur
çanqõllõ
Çanqur
çanturmaq
çap
çapaçul çapaq

olma. tasti. çömlak. {> Cinah. qanat. qol}.
- > cinah. - çanağ gamiyi: toyuğun uçaq qanat gamiyi.
- qan çanağõ: qõzarmõş gözdan söz edar.
- çomaqlõ, çanaqlõ çangal, qaşõq: bu ara oğuq, doğranmõş olan narsalari götürmaya, çakma
. - iki çoxmaq salad.
Cang. cancal. gürültü yüksak sas. çalqõçõ.
Çanqur < çal. çalqur. - çanğçõ9: çalqõçõ.
- daşlõq, çanqõllõ yer: burtlaq.
< çal. çalqur. çanğqur. - çanğçõ9: çalqõçõ.
çõnduturmaq. caydõrmaq.
1 . basõ. qalõb. taxma. 2. xap. hap. tam. lap.
- çal çap: qapõş. yağma. çalma. çapma. qasb. qõyõn, güc zorla alma.
biçimsiz. pasaqlõ. salqõm saçaq. 1 . şabak. şapqa. çapqa. çapõq çapõq olan, bacalõ deşikli gün
pqasõn tars geymak: şapqasõn tars qoymaq: şapqasõn yera vurmaq: hõrslanmaq. hiddatlanmak. - şa
pqa qaldõrmaq: şapqa çõqarmaq: sayõnlamaq. hörmatlamak. 2. gami diraginin

çapalaq çapan
Çapandanfars
çapar
çaparõz
çapavõl
çapçal
çapçõ çapğõn
çapõq
çapõrtmaq
çapqa

tepesindeki tekerlekcik. 3. soba, peç, buxari ocaq borusunun tepesindeki döner fõrõldaq.
4. çapõq. şapraq. çapraq. örtük.
şapalaq. şaplaq. çaplaq. toqat. silli.
çalan. qapan. qapõcõ. yağmaçõ. qasib. çal çapla, qõyõn,
güc zorla alan.
< çapamaq. tepemek.
eşen. eşginçi. yürüşe yaraqlõ çõxarlõ atçõlar.
çaprõz. tolaş. dolaş. dolaşõq.
yağma. toyumluq. doyumluq. qenimet.
şabşal. saçõq. tökük. tembel.
basõcõ. basqõcõ. basmaçõ.
ipsiz. eypsiz. bağõmõz. sayqõsõz. gülxan beyi. her
ilişgiden özgür.
1 . çapaq. şapraq. çapraq. örtük. 2. sapõq. çaşõq. avlaq. iğfal olunmuş. münherif. çalõş. icti
eğri.- qõlõc bacaq. 4. sefeh. savuruq. eğli uçmuş. abdal. sapõtmaq. sapdõrmaq. şaşõrtmaq. teec
ek. heyrete salmaq. - onun davranõşõ meni berk sapõtdõ. 1 . şapqa. şabak. çapaq. çapõq çapõq o
deşikli

nõ"õrtoIiI/- hop ^İ-+İ"İCM"İ h^rl/-

çapqõn
çapqõnvarõ
çaplaq
çaplanqa
çaplõ
çapma çapmaq
çappaq çapr
çapraq

şapqasõn tars qoymaq: şapqasõn yera vurmaq: hõrslanmaq. hiddatlanmak. - şapqa qaldõrmaq: şapqa
maq: sayõnlamaq. hörmatlamak. 2. gami diraginin tapasindaki takarlakcik. 3. soba, peç,
buxari ocaq borusunun tapasindaki dönar fõrõldaq. > şabixun. 1. basqõn. uçarõ. iti. itik. ütü
. haşari. -uçarõ çapqõnlardandõr. 2. tulumba. qayta. qaba. gobud. tarbiyasiz. çapqõn olan kimi
şaplaq. şapalaq. çapalaq. toqat. silli.
cövlanqah. alan. meydan.
basõlõ. basõlmõş. damqalõ. qalõblõ.- basõlõ parça.
çalma. qapõş. yağma. qasb. çal çap. qõyõn, güc zorla
alma.
{çap < met > bas. basmaq}. aparmaq. götürmak. qoparmaq. aşõrmaq. çalmaq.
Caldfars < çalt < iti. yeyin. tez. basõm. çalasõn. çala çala. sürakli.
çart çat. çar. çarp. yol. oğ <> uğ. şapraq. çapaq. çapõq. örtük.

çapraz ( paç < met > çap < met > çar). çarpaz. paçarz. çarpõq. ata.
atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla. çaqal.
çaprõz çaparõz. tolaş. dolaş. dolaşõq.
çapştõrõ ilinti. iliştirme. tutturma. çattõrma. iki tikeni birbirine
yapõştõrma.
çapuq - parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa.
çapuqma telesme. ivekinlik. ivedilik. ecele.
çapul (dağõdõb, qenimet almaq amacõ ile olan cumuş, hicum).
yeğma. axõn. ilğar. qaret. sarqõntõ. sataşma. teer'üz.
teeddi. tecavüz.
çar çat. çarp. çart (çapr). yol. oğ <> uğ.
çara {1) met < açar. 2) met < araç. çatar}. keçir. yol. qolay. tedbir.
- qolayõna baxmaq. - çara düşünmak: tenqlenmek. düşünmek. - çara düşünmak: tüşünmek. ten
Çarçuba < çar + çevra.
çardaq örti. çatõ. sayavan.
çardaq salaş. sundurma.
çarx elemege. cehre. dolab. iplik eğirmek, sarmaq aracõ.
dayaqlanmõş bir oxun çevresine ağõllanmõş neçe çubuğu olan doğalaq.
- rõnõrõnrõ rarvõ- fartõõra

- dolab. dolanan, dönar çarx, ki quyudan su almağa yarar: dezgah. çõğrõq. dilab. dolab.
sağõz. sağya. dilab.
- ağirma çarxõ: qullab.
çarxana <> çatqana <> çatanaq. tarama. darama. cedvel.
müşebbek.
çarpan Calibfars. çalõb. çalpan.
Çarpaya çatõ. çatraz. çatyapa. çatalqa. çalqata. çaltaqa. çataya.
çatala.
çarpaz ( paç < met > çap < met > çar). çapraz. paçarz.
çarpazmaq çarpõlmaq. eğilmek. meyillenmek. çevrilmek. bükülmek.
çarpõq 1. çapõq. qõlõnc. eğri.- qõlõc bacaq. 2. çapraz. ata.
atAnAQ8. xaç. çalaq. çaqla. çaqal. - çarpõq bacaq: qõlõc
bacaq: eğri bacaq.
çarpõlmaq çarpazmaq. eğilmek. meyillenmek. çevrilmek. bükülmek.
çarpõnma çarpõntõ. seqirme. seyirme. seqrim. atma. hopma. - ürek
saqrimi: ürek çarpõntõsõ. - göz sõqrimi: göz atmasõ.
çarpõntõ çarpõnma. seqirme. seyirme. seqrim. atma. hopma. -
ürek saqrimi: ürek çarpõntõsõ. - göz sõqrimi: göz atmasõ.
çarpõş urma. zerbe.
çarpõtma eğme. endirme. meyilledirme.

çarpõtmaq çarpõq yapmaq. talqõtmaq. tilqatmaq. nersenin arasõna dil, dal soxmaq. işi qeciktirm
ek. yükle ip arasõna ağac parçasõ qoyaraq yükü düzeltmek üçün büküb, sõxmaq.
çarpõtmaq eğmek. bükmek. eqriltmek. eğritmek. eğib bükmek.
çarpma çatma. sedme. vurma. - gemi sadmiya uğradi. - görüm seni
sadmiya uğrayasõn.
çarpma oynama. zereban.
- bir yera çarpma: bir yere vurma: bir yere eks etme: çarpmaq 1. sezr
ilmek. sõdrõlmaq. sõzrõlmaq. sõyrõlmaq. değmek.
görüşmek. 2. avrõmaq. oğramaq. oğmaq. qõvõrmaq. qõyõ vermek. 3. çalmaq. taldurmaq. dalunlamaq.
- qünaş çarpmaq: qüneş vurmaq. qünaş keçmak: qüneş etgileyib xesde edmesi.
çarpuq yanğsõ. yansõ. eğri. yanpuri.
- yan yerimak: yanğsõmaq. çarpuq yerimek.
- çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
çarpuri çampuri. yanbüri. yanpuri. eğribüğri. yenkec kimi.
çarputmaq çalqutmaq. uçurtmaq. uçurtmaq. uçlatmaq. yeyin
götürmek. göttürmek.
çarşõ - qapalõ qapõlõ çarşõda olan tükan: hücre. hicre. dilab. dolab.
- qõzõl bazarõnda (becistanda) bir dolabõ var.

çarşov bağ. buxca.
çart (çapr). çarp. çar. çat. yol. oğ <> uğ.
çartaq çatraq. tarõm. darõm. günbad. qubba. göy.
çarvuq çatruğ > çahar mix - çarvuğa, çatruğa çakmak: xaça
garmak.
çaş baş başsõz ayaqsõz. qarşõ qurşõ. baş göt.
çaşdõrmaq (huşun) oynatmaq. caydõrmaq. şaşõrtmaq. yanğõltmaq.
yanõltmaq. müştabeh edmak.
çaşõq sapõq. çapõq. avlaq. iğfal olunmuş. münharif.
çaşõnmaq sapõnmaq. ayarmaq. ayrõlmaq. açõlmaq. azmaq.
yoluzmaq.
çaşmaq şaşmaq. 1. çaşmaq. bayõlmaq. yazmaq. yozmaq. yoldan
çõxmaq, ayrõlmaq, oynamaq. - yoldan şaşmaq. - ayaq
şaşmaq. 2. yanõlmaq. xata edmak. sõhv edmak. - ovçu
ovun şaşdõ. 3. tanğmaq. taaccüb edmak. saqmak.
diksinmak. şaşõrmaq. şaşqõnlamaq. yanõlmaq. heryratda
qalmaq.- bu işa şaşdõm. - şaşacaq na.
Çaşnõ < çeşni: naxşa. dartõm. dad. dadõm. çaşit. çeşit < çakit.
cür. tür\ çeşit: qalõ naxşasi alvan. rah ba rah\ çeşitli: naxşali. çeşit çeşit: cürba cür\ çaş
ilk dadan. çaşnõçõbaşõ. çaşnõgir.

çaşni
çaşnõgir
çat
çatal
çatallaşmaq
çatamamaq
çatanaq
çatar
çatdõrõlmõş çatdõrmaq

qatõq. meze.
tatõcõ. dadõcõ. yemeklerin dadõna baxan. dadan. bekavul. 1 . çar. çarp. çart (çapr). yol. oğ <
yet. yat. yad. heqq. - sizin mene gücenmeye çatõz yoxdur. - yada daşõ: haq daşõ.
çengel. - gümüş qaşõq çatal taxõmõ.
- çatal dõrnaq: baqanaq. (keçi. qoyun. sõğõr).
- bir çeşit çatallõ bitgi: qulğan. qalğõyan otu. budaqlanmaq. qollanmaq. dallanmaq. işgi
eşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş budaqlandõ.
qalmaq. mehrum qalmaq. - yazõdan qaldõq. - yoldan qaldõq.
<> çarxana <> çatqana. tarama. darama. cedvel. müşebbek.
elveriş. yeter. kafi. - al çatar: qerib. ulaq. elulağõ. yaxõn. erse. iris. (< ardirmak). (
> irsarab). sovğa. getirilmiş. bağlanmõş.
eriştirmek: iriştirmek. iledmek. aqtarmaq. axtarmaq. axõtmaq. yetirmek. yetiştirmek. ert
irmek. erdirmek. nayil olmaq. ilemek. iliştirmek. yõğmaq. toplamaq. vardõrmaq.

yetişdirmek. tuyurmaq. duyurmaq. eşitdiirmek.-söylediyizi duyurmalõsõz. - bunu kimseye duy
urmayõn.
- talasik çatdõrmaq: qoşdõrmaq. tizik yeritmek. ivdirmek.
- tanrõ isteklerive iriştirsin.
- senin qoşuğuva erdiremedim: senin vüsalõna nayil olmadõm. - bu parçalarõ ilib, torba t
ikin.
- ilmaklanin eyleşin.
- qoxu iledi onun burnuna.
çatõ 1. örti. çardaq. sayavan. şatõr4. çatõr. seqf. atma. örtem.
saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq. savan. saya. tavan. üçek. tarus. şip6. 2. derece. orõn
. orna. 3. mertebe. qat.
- qabağõ açõq dam, çatõ: sundõrõ: sundurma.
- çatõsõz (gögartasiz) olub, altõ düz, çaylara salõnan qayõq: tombaz.
çatõq çit. çõtõq. toxu. toxunmuş nerse. parça.
- çatõq, akşi üz: ebus.
çatõm irim. erim. yetim. irme. vüsal.
çatõmlõ iremli. irimli. erimli. yetimli. leyaqetli. layiqli. iste'dadlõ.
çatõn çatqõnlõğõn çatõşõ. yetginliyin yetiyi. yetin.erik. olqun.
olun. olduğun olqunluğu.

çatõr
çatõrdatmaq çatõşõ çatõşma çatõşmaq
çatqana
çatlaq
çatlama çatlamaq
çatlamaq

çadõr. çatõ. şatõr4. saqf. atma. örtam. saqaf. saqaq. saqab. salaç. sarlaq. savan. saya. tavan
. tarus. şip6.
- qamçõ çatõrdatmaq: qamçõ çalmaq.
ulaşõ. görüş. qavuş. qovuş. yetişi. mulaqat. varastalik. varõstalõq. varõşma. qurtulma. azadal
görüşmak. qavuşmaq. qovuşmaq. yetişmak. mulaqat edmak.
<> çarxana <> çatanaq. tarama. darama. cadval. müşabbak.
açõq. yõrõq. cõrõq. yarõq.
- iki narsanin arasõnda olan çatlaq. gami qaplamalarõ arasõnda olan çatlaq: armuz.
- qõlõfõ çatlaq: özündan çõxmõş. azqõn. - qõlõf qoymaq: çaklamak. sõnõrlamaq. had qoymaq
- qasõq çatlağõ: qasõq kasali: fatq. yayõlma. ayrõlma. inşiqaq
- dodaq çatlamaq: qussalanmak.
- daş çatlasa: na yapõlsa. na olursa. imkanõ yox.
- qasõğõ çatlamõş.
yõrõlmaq. azacõq yarõlmaq. aralanmaq. - çiban yõrõldõ.

çatma çarpma. sedme. vurma. - gemi sadmiya uğradi. - görüm
seni sadmiya uğrayasõn.
çatmaq 1. qorõmaq. görmek. yetmek. kifayet edmek. idare
edmek. kafi olmaq. vefa edmek. - bu para xercimizi qorõmaz. 2. tutmaq. erişmek. irişme
k. - - erişir qonağõna asta geden (qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boy
un çatõrmõ.
- gedib çatan: varan9. eren. vasil, nayil olan. - isteyine varan. - sevişine v
aran: sevgiline çatan.
- qaş çatmaq: qaş gözsünmek: qapsunmaq. qapusluq, ebusluq edmek.
çatmaz 1. qõsõq. yetmez. - bu işde çox qõsõqlar (çatmaz. yetmez)
görünür. - işin qõsõğõn (çatmazõn. yetmezin) çõxarmalõyõq. -her neyin qõsõğõn (çatmazõn. yetme
sizin yaşamda çatmaz (qõsõq. yetmez) ne var ki. 2. işlerinde qõssa gelen. işini bitirmeyen. 3.
kal. qanmaz.
çatmõş 1. düçar. düşmek durumu. düşmüş. ulaşmõş. varmõş.
düşgün. mübtela. giriftar. 2. emren. eme. ime. hime. köke iye olan kimse. ermin. ergin. ye
tmiş. vurqun. 1.

varõsta > varasta. varmõş. qurtulmuş. azade. yetim.
yetmiş. ilqemişcõğa. ilermiş. tanrõya varmõş. eren. varan.
çatpa kedxudanõn, õrmaq, çeşme sularõnõn yollarõnõ qazmağa
gedmeyen kimselerden aldõğõ tutu.
çatraq çartaq. tarõm. darõm. günbed. qubbe. göy.
çatra - çatra patra: lala pitik. yalan yalnõş. - ingilizceni çala patra
qonuşur.
çatrõq kesişik. xerek iskilet.qaraçav: qaraçõv. xerçub. pay
best. sarmaşõk.
çatruq çarvuğ > çahar mix - çarvuğa, çatruğa çakmak: xaça
germek.
çatsõz yetsiz. yatsõz. yadsõz. haqsõz. - öz yurdumda çatsõz
qaldõm.
çattõrõ irtiş. yetşiri. ulaşõ. bulduri. gönderi. götüri. neql. isal.
çattõrma ilinti. iliştirme. tutturma. çapştõrõ. iki tikeni birbirine
yapõştõrma.
çattõrmaq uğratmaq. vardõrmaq. iliştirmek. - ora geden olsa bizede
uğratõn. - oracan gettid, yalnõz size uğratamadõq.
çavarlõq odunluq.
çay bir gölden axan suyu götüren yol. õrmaq. arx. ayaq.
õrmağa tökülen axara deyilir. õrmaq. su. oz. dere. derya.

çaydan böyügüne, doğrudan doğruya denize tökülen suya õrmaq denir. çaydan kiçiyine üzan, su sö
durqun, axõb hem duran böyük suya dara, darya denir.
- õrmaq, çay içinda, gaminin yolun qapõyan böyük qaya, daş: demir qapõ. - arazõn damir q
- bu ölkenin sularõ çoxdur.
- bir çayõn darin olan orta yeri: taban. daban.
- çayõn, suyun dayaz, gödak yeri: sõqlõq. sõğlõğ. - õrmağõn orasõ sõğlõqdõr, keçid verir
- çay takõmõ.
- õrmaq ağzõnõn bir az açõq yerinda qumdan qurulan topar sadd: topuq. - çay topuğu.
çayõr otlaq. otluq.
- çayõr quşunun böyük çeşiti: turğar. tuyğayõn çeşiti.
çaylaq - çaylaqõn böyük çeşitlarindan: qocalaq.
çeber seber. sever. zebel. sivir.
çekici etgileyici. yetgin. mükemmel.
Çendeşfars (< çimçiş. çimçeşmek).
Çeşidanfars < çak. çakmak: dartmaq > dadmaq. dad. dadõm.
çeşit denğ. cür. tür. dür. nov'. örnek. növ'. - onun bizde neçe
örnayi vardõr. - bir örnak quzu.

çeşma
Çetfars
çevirma
çevirmak

< coşma. aşma. qumluqdan şõğõran qaynaq. çoğuşma. cõşma. cişme. şişme. (çeşme < deşme) < eşma:
çõğanak7. şõğanaq. şişme. kaynar4. göz . göz qaynar. gözev. göz. gözbaş. gözlev . bulak.
çet qoften < çet.46789. dõş. yaban. yad. yava. 1. ekme. etf. - istayimi ona atf etdim: e
kdim. - göz akmak: etfi nezer edmek. - yularõn (cilovun) çevirmak: etfi inan edmek. 3.
dolandõrma. dolaşdõrma. döndürme. idare. 4. eğme. qõvõrma. burma. dönderme. 1 . çevremek. tol
dolamaq. quşatmaq. yöreye, çövreye döndermek. - başõna bi şal dola. - belive bir quşaq dola, s
du. 2. sarmaq. tolaşdõrmaq. dolaşdõrmaq. -ayağõna ip dolaşdõrdõ. 3. tolandõrmaq. dolandõrmaq.
edmek. ehate edmek. 4. qõvõrmaq. eğmek. 5. döndermek. getirmek. - dine gatirmak. - inam
a gatirmak: inandõrmaq. düzeltmek. islah edmek. yoluna qoymaq. -quraqlõq ekini bu güne g
atirmiş.
- döndarib, çevirib toplamaq, yõğmaq: qanğõrmaq. qanõrmaq.
- devrasin çevirmak, quşatmaq. tolaşdõrmaq. dolaşdõrmaq.

mahasire edmek. - şeheri qoşun ile dolaşdõrdõ.
- çevirib içmak: başa çekmek.
çevra çövre. çöver. tolayõ. dolayõ. dövr. etraf. hovl. qasnaq.
qab. çember. ağõl. çepe çevre. girde.mihit.
- çap çevra: fõr dolayõ. öte beri.- ormanõ fõr dolayõ dolandõq.
- çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq.
- çevra uymaq. ağõllanmaq. mihite uymaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan erteden
( sabah tezden) çüçeleri dolaşõrõq. - qõrlarda (çöllerde) dolşõb durduq.
- narsanin çevrasi: qarartõ.
çevramak qucaqlamaq. ehate edmek. şamil olmaq. çevirmek.
tolamaq. dolamaq. quşatmaq. yöreye, çövreye döndermek. - başõna bi şal dola. - belive bir quşa
la, soyuqdu. - bu kitab sizin konularõn hamõsõn qucaqlayõr. - bu kitab ne qucaqlayõr. - bu
qanun onu qucaqlamaz.
çevratmak tolaşdõrmaq. dolaşdõrmaq. döndermek. dövr etdirmek. gezdirmek. - tamam çüçele
dõq.
çevrik tevrik. devrik. devrik. yatõq. qatlaq. - devrik dodaq, yaxa,
qatlanma.
çevrilma çevrim. devrim. qatlanma. bükülme.

çevrilmak burxulmaq. burulmaq. dönmek. tovlanmaq. bükülmek.
altõva olmaq. dönülmek. devrilmek. çönmek. eğilmek.
çarpõlmaq. çarpazmaq. meyillenmek. bükülmek. - yer
göy bir yol ile dönür.
çevrim çevrilme. devrim. qatlanma. bükülme.
çevşirmak tevşirmek. devşirmek. teqşirmek. değşirmek.
çömbetmek. çönbetmek.
çeynamak . - dilin çeynamak: õmõr yamõr söylemek. gevelemek.
çaça çiçe. emme. emi.
çaq çak <> qadar <> dak. kaş. kaç. 1. miqdar. kemiyyet. 2.
texmin. - onlar igirmi dek olurdular: igirmi qeder. - çatõya (dama) igirmi dek ağac ga
rakdir: igirmiye qeder. 3. son. nehayet. - ikiye dak : ikiye qadar . - ne dak :
ne qeder. - bu dak varki: bu qadar varki: bu dağişlaki: bu ferqle ki. - o dak: o çak:
o qadar. - bu dak: bu çak: bu qadar. - şi dak: şu çak: şu qadar. 4. endaze. Çak8: çek aşa8. ba
. ölçüden aşmaq. çeki. çekim. çağ: zip. kip(> çeke dehan) Çekanden < çek. çekmek. çakmaq. şakm
ye: düğüm. düğün. damla. damcõ\ çekiden: çiyilmek\ 2) < çök ; çökek . çökmek. Çekelemk qõsmaq.
çekilmiş\ 2) < çerdek < çekirdek

çaqbak
çaqçaq
çaqdirmak
çaqa

< cirge < çiy. çiye. 5. yoğurt peniri. yağsõz penir. 6. çözbek. sõnõr. aşam. hedd. ölçü. çeki.
-çakin, heddin aşmõş: aşqõn daşqõn. 7. çek. çeke. oran. ölçü. nisbet. tenasüb. texmin. endaze.
b.
- göz çaki ila: göz texmini ile. ölçüb dartmaqsõzõn.götürü bazarlõq: görmece alõş veriş.
- çakin, haddin bildirmak: tulumunu çõxarmaq. üzmek. edeb edmek.
çakbak. võrqaç. vurqaç. qovqa. çekçek. el daşqasõ.
çakdirmak. gerdirmek. asdõrmaq. perde kimi uzatmaq. -nerdivanõn başõna bir sarqõ gardirmali.
- geriya çakdirmak: itelemek. itmek. püsgürtmek.- bu barut tüfengi tapdirir. çaka. kaka. ça
kiş. çak. 1. yemiş ağacõnõn yuxar dallarõn eğmeye, nerseni öne çekmek üçün başõ qancalõ değene
. 2. çovqan. solõcan. 3. > kaşidafarrs - "allamak" de dörd dana çeke var. 4. tartõş. datõş. he
texmin. 5. savaş. müdafie,. def' edme. 6. qoşuş. çalõş. se'y. 3. oran. ölçü. nisbet. tenasüb.
endaze.

çaqaçak çakacak. 1 . çakicak. pilasgan. karata. qondara kimi
başmaqlarõ ayağa geymakda yarayan buynuzdan, sümükdan, damirdan olan yasõq arac. 2. (> kaşakeş
rs) {1. çakişma. dartõşma. - aramõzsa çakaçak yoxdur. 2. dartõş. iztirab. taraddüd. - bir ağõr
. kaşmakaş.
çaqamak çakamak. 1. biribirin çakamamak. xorlaşmaq. korlaşmaq.
tapişmak. 2. çaklamak. oramaq. oranlamaq.
taxminlamak. ölçmak. hesablamaq. çaqamamak çakamamak. qõsõnqanmaq. qõsqanmaq: qõsqõnmaq .
sõğqõnmaq. cõrcõranmaq. sõrcõranmaq. qõsõnqanmaq.
qõsqanmaq: qõsqõnmaq . sõğqõnmaq. cõrcõranmaq.
sõrcõranmaq.raşg edmak. qibtalanmak. hasadlanmak.-
man sizdan bir nasa qõsqanmamam. çaqammamak çakammamak. çakilamamak. qõsqanõlmaq. qeyrata
galinmak. - bu işa qõsqanõlmaz. - belanadansiz yera
qõsqanõlõrmõ.
çaqan çakan. 1. çakici. kaş. cazib. calib. süran. - dilkaş: içi
çakan. ürak aparan. can süran. - azarkeş: dardin alan. havadar. - sürmakaş: sürma süran. 2. va
banzar. gedan. sayaq. yolunda. biçiminda. müşabih. 3. qapõcõ. qapan.

çekici. alan. cazib. - könül (ürk) qapõcõ: dilber. dilrüba. -şeh qapõcõ. 4. çekici. axõşlõ. ca
- sõravarõ: bir sõrada. bir sõralõ.
- çapqõnvarõ: çapqõn olan kimi.
- türkvarõ: türkevarõ: türk yolunda.
- xaçvarõ: xaça benzer.
çaqargalan çakargalan. gedergelen. gedibgelen. varagelen. - bu
tüfeyin varagalani çox doğru işlir.
çaqi çaki. 1. tartõş. datõş. ağram. vezn. tartõ. dartõ. ölçü. qerar.
endaze. - elinde heç dartõ yoxdur. 2. terazõ. 3. neqqaşi.
resm. - bu çekinin qornõçõ esgimiş. 4. çek. ölçü. hedd.
qerar. 5. çek. çekim. Çaqfars ölçü. sõnõr. dözüm. tutar.
tutum. heqq. huquq. 6. çekiş. sunu. sunuş. pişkeş.
peşşaş. 7. ölüçü. qas. qaz. iki nersenin arasõnda olan
aralõq, fasile.
- çaki, cizgi işlari: oya.
- çaki daşõ: ölçü, terazõ daşõ.
çaqic çakic - dõrnaq çakici: deniz yapõtlarõnda işlenen çekic çeşiti.
çaqicak çakicak. çakacak. pilesgen. kerete. qondara kimi
başmaqlarõ ayağa geymekde yarayan buynuzdan, sümükden, demirden olan yasõq arac.

çaqici
çaqici çaqici
çaqil
çaqilamamak
çaqilma çaqilmak

çakici. çeken. keş. axõşlõ. cazib.calib. süren.- dilkeş: içi
çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan.
havadar. - sürmakaş: sürme süren.
çekici. qapõcõ. qapan. çeken. alan. cazib. - könül (ürk)
qapõcõ: dilber. dilrüba. - şeh qapõcõ.
çekici. yubağan. istekli. cazib.
çakil. 1. şekil. biçik. qõlõq. resm. yansõ. eks. foto.
fotoqrafya. - qõlõq çõxarmaq: qõlõq çekmek: eks salmaq. 2.
çakil > şekil. qablut > kalbod. qablõq. qalõb. hey'et.
- çakil!. savul!. yol ver!. savul!. ged. varda. - varda yoldan: çekil yoldan.
çakilamamak. çekemmemek. qõsqanõlmaq. qeyrete gelinmek. - bu işe qõsqanõlmaz. - belenedensiz y
ere qõsqanõlõrmõ. çakilma. insiraf.
çakilmak. 1. emrülmek. amrulmaq. sinilmek. sorulmaq. 2. yoqlanmaq. yoğlanmaq. öğlenmek. di
nlenmek. yõğõlmaq. istirahet edmek. - arõq er öğlandi: yorqun kişi istirahat eddi. 3. qõsalmaq
ayrõlmaq. - işinden heç ayrõlmaz.
- çakilib daralmaq: qasõlmaq. qõsõlmaq.- donum qasõldõ.

çaqilmiş çaqim
çaqimli
çaqinan
çaqingac çaqingan
çaqinma çaqinmak

- çakilib büzülmak: tarlanmaq. darlanmaq. daralmaq.
- çakilib toplanmaq: qõvrõlmaq. ağrilmak. bükülmak. qõrtõlmaq. qatlanmaq. - iplik, saç,
dõ. - bu kitabõn yapraqlarõ qõvrõlmõş. - qõvrõla qalmaq: gabarmak. çakilmiş. qõvraq. iti. dart
çakim. 1. çak. çaki. Çaqfars ölçü. sõnõr. dözüm. tutar. tutum. haqq. huquq. 2. sõcaq üz. cazib
i. şakilli. oranlõ. orqanlõ. ornaqlõ. qoylu. biçimli. andamlõ. gözal. sevimli. mahabbatli. caz
ibali. cazzabli. üzü sõcaq. çakimli. cazibali. - sevimli üzü vardõr. çakinan. çakingan. saqõnğ
anan. mütavaffi. müctanib. - na saqõnğan kişisan bela. çakingac. iqrangac. igranc. igrak. ik
rah edan. çakingan. çakinan. saqõnğan. saxlanan. mütavaffi. müctanib. iğranc. iğrangac. iğrana
açun. qõrpõn. qõrõn. çakingan. utancaq. usancaq. üşangan. ürkak. qapanõq. mahcub. - çox qapanõ
na saqõnğan kişisan bela.
çakinma. qorxu. ehtiraz. ictinab. hazar.
çakinmak. diksinmak. iqranilmak. qaçõnmaq. qaçõnmaq.
nifrat edmak.ikrah edmak. saqmaq. saqõnmaq. ehtiraz

edmek. ictinab edmek. sayõnmaq ( y <> k ) sakõnmaq. baxmaq. gözlemek. ehtiyatlõ olmaq. e
htiraz edmek. saymaq. sakõnmaq. ehtiyat edmek. hezer edmek. ehtiraz edmek. tonğuşmaq.
tönğüşmek. iğrenmek. ürkenmek. qaçõnmaq. ictinab edmek. aymaqcõğa. utanmaq. açõnmamaq. usanmaq
yermek. beğenmemek. xoşlanmamaq. tiksinmek. iğrenmek.- aş yermak: boylu qadõnõn yemeyi beğemey
ib, qõvõr zõvõra yeriklemesi.
- kisa çakmak, çakinmak: kise sürünmek: kise sürmek.
- çox sayan kişidir.
- xestelenib tüm yemeklerden tiksinir. - çakinib yollanmaq istamamak: tartõlmaq.
- ora gedmeye canõm dartõlõb durur.
- uydurucu nerselerden ürkümali.
- ayman: çekin. - aymanmadõ: çekinmedi. çaqinmamak çakinmamak. - üz tutmaq. qorxma
maq. üze gelmek. üzüne
qarşõ söylüye bilmek. - söylemeye üzüm tutmur}.
çaqirdak çekirdek. üzek. çerdek. göbek. sonğõr. ağõrşağ.
çaqiş çakiş. 1. keşiş. cehet. canib. 2. çeki. sunu. sunuş.
pişkeş. peşşaş.

çaqiş çaqiş
çaqişlama çaqişlik
çaqişlik çaqişmak
çaqkil
çaqlamak
çaqlamak
Çaqlamak

çakiş. çaka. 1. savaş. müdafie,. def' edme. 2. qoşuş. çalõş. se'y.
çakiş. çaküş. > keşiş. > keşeşfars. axõnc. axõş. çekişlik. cezzabiyyet. - subay (evlenmemiş) q
ama. keşişleme. cehetleme. canib tutma. çakişlik.cezzabiyyet. çekiş. > keşiş. > keşeşfars. axõ
çakişlik. teref tutma.
çakişmak. 1. boğõşmaq. 2. susamaq. arzulamaq. -
dayağa susamõş. - dadlõya susamõş. - çakiş bakişmak:
qaqõşmaq. dürtüb iterek xõrpalaşmaq.
çakil. şekil. biçik. licim. qurum. hey'et. - o qurumda
çõxmaq olmaz. - bu ne qurudu bele.
çaklamak. 1. qõnlamaq. qõlaflamaq. qablamaq. 2.
ölçermek. ölçüye qoymaq. 3. yoxlamaq. 2.
güclendirmek. - işleri çaklamak gerek.
çaklamak. çekemek. oramaq. oranlamaq. texminlemek.
ölçmek. ölçü götürmek: heddi hidud qoymaq. kontrol
edmek. hesablamaq.
Çaklamak. sõnõrlama. şekilleme. yasaklama. yasalama. Hidudlamaq: çek qoymaq.

çaqlamsin çaqlanmak
çaqlaşmak
çaqli
çaqma
çaqmaca
çaqmak

çeklemsin. korlama. görmeksizin. texminen.
çaklanmak. tartõlmaq. ölçülmek. heds vurulmaq. texmin
edilmek. - dartõlmamõş işe girişme.
çaklaşmak. mercleşmek. meşleşmek.
çakli. çekimli. şekilli. oranlõ. orqanlõ. ornaqlõ. qoylu.
biçimli. endamlõ. gözel.
çakma. 1. tatma. dadma. düçar. 2. tatma. dadma. - düçar olmaq: çekmek. tatmaq. dadmaq.- onun
da isti soyuğun daddõq.
- çakmanin altõna bağlanõb, buda dek uzanan tozluq, patava, corab. qõça geyilen tozluq
: qalçõn.
- çamurdan qorunmasõ üçün ayaqqabõn üstündan geyilan çakma: qapuş. qaluş. qaruş.
çakmaca. çekilerek açõlan gözülü dilab. sandõqca. qutu. -sürma çakmaca: sürme qapõ: çekilib sü
.
çakmak. 1. germek.- xaça garmak: çarvuğa, çatruğa çekmek. 2. sarmaq. toplamaq. qaldõrmaq. çõrm
-saçõvõ topla. - eteyivi topla. 3. çekmek. tatmaq. dadmaq. düçar olmaq. - onunda isti soyuğun
daddõq. 4. getirmek. celb edmek. 5. buraxmamaq. tutmaq. ötürmemek.

yõğmaq.- kandini tutmaq. - dilini tutmaq. - soluğun tutmaq. 6. qaldõrmaq. dözmak. götürmak. sa
xlamaq. tahammül edmak. - bu sözü o qaldõramaz. - bu acõnõ o qaldõramaz. 7. oylamaq. tarsim ed
mak. 8. ağtamaq. açmaq. 9. tökmak. qoymaq. çakmak. axõtmaq. - bayraq çakmak: bayaq açmaq. - ki
sa çakmak, çakinmak: kisa sürünmak: kisa sürmak.1. yubamaq. istamak. cazb edmak.
- çakib daraltmaq. qasmaq. qõsmaq.- donumu qas. -qasmalõ narsa.
- al çakmak: al yumaq: qati irtibat edmak.
- suya çakmak: ağartmaq. baraat edmak.
- başa çakmak: çevirib içmak.
- çangal salõb çakmak: tõrmamaq. dõrmamaq. tirmak.
- dartõb çakarak xõrpalama: tartaqlamaq. didiklamak.
- çakib içarmak: yalmarmaq. yalayub somurmaq. - çakib uzatmaq: garmak: çakib uzada
raq qurmaq. ipi garmak. - teli garmak. - yayõ garmak. - qura çakmak: surplamaq. sürlam
ak. - soyuq çakmak: qõş yemak.
- çakib qõsmaq: qanğtarmaq. qantarmaq.
- çakib qõsma ayqõtõ: qantarma: qanğtarma.
- darqõnlõqla özün çakmak: qafa tutmaq. özün dartmaq.

çaqsiz
çaqsizlik
çaqtirmak
çalabi
çalabilik
çalang
çalang
çalik
çalma
çalşirimli
Çambar

- için çakmak: öfqermek. içden soluq almaq. derin solumaq.
- uzaqdan çakmak: qapmaq. cezb edmek. celb edmek. yaxalamaq. - õsõtma qapmaq. -
kesel qapmaq. - xuy qapmaq. - şeh qapmaq.
çeksiz. oransõz. yaxõşõqsõz. uyarsõz. biçimsiz. tanasübsüz. ölçüsüz. hedsiz. - ölçüsüz bazar d
çaksizlik. oransõzlõq. yaxõşõqsõz. yarmaşsõzlõq. uyarsõzlõq. biçimsizlik. tanasübsüzlük. çakti
itmek. tenge geitmek. delirletmek. acõqdõrmaq. hirslendirmek. kişiqõl. neciblik. terbiye
li. kişilik. necabet. terbiye. çember kimi yõğõn. sarğuc. sorğuc. başa taxõlan tuğ. tayaq. day
yanacaq nerse. değenek. sopa. esa. -beli bükülmüş, dayaqõ düşmüüş: elinden düşmüş. boyun atqõs
Çenber (< çön. çönmak). (< kombar. komalaq. kommar. gombõr. gombõl). çevre. çevreb çönbere. çö

çambar çamça8 çamçama8 Çamadan
çanbar çana
çangal

qasnaq. qab. çevra.
çömça. kömka. kafgir.
çimçima. heyvan, kişinin ayaq sasi.
< 1 . yum. sum. (y <> s: yumurta. sumurta). 2. cam - cüm.
kom. comalan. komalan. cummaq. (cama: dasda).
- boyun çanbari: köprücak deyilan gamiklarinin üstündaki çuxur.
çanqa. çanga.
- çana altõ: saqaq. ğabğab.
- çana yarõşõ: havayõ söylamak. gavazalik.
- yaşlõlarõn çanasinin özözüna titramasi: gaviş. canqal. çoğul. çuğul. sarmaş. qullab. q
- çangal salõb çakmak: tõrmamaq. dõrmamaq. tirmak.
- çomaqlõ, çanaqlõ çangal, qaşõq: bu ara oğuq, doğranmõş olan narsalari götürmaya, çakma
. - iki çoxmaq salad.
- çangalsi ayqõtla cõzmaq, çizmak: tõrmõqlamaq. tõrmalamaq. yõrtmaq. qazmaq.
- düşman ayağõna batmaq üzra, yol arasõna atõlan sivri uclu, üç bucaqlõ damirdan, ayağ ç
tasõ: tomuz ayağõ.
- kiçik çangal: çangal biçiminda ilişacak ayqõt: tõmõrõq.

Çangfars
çanğli marikli çanilamak çanqa çanqal
çantdirmak

tõrmõq. dõmõrõq ( < dõrnaq).
- zenciri qõrõlõb denizde itmiş nerseni aramaqda işlenen dörd çatallõ çengel. tõmõrõq. t
naq). - tõmõq edmak: bu demirle darayõb aramaq.
- çox qollu çangal: qaz ayağõ.
- tulumbaçõ çangali: qapcaq.
- qala duvarõna vurulan, taxõlan böyük çangal: qapcaq.
- damir teldan olan arkakli dişili çangal: qopca.
< çal. çalmaq. çalqamaq. çanqlamaq > çeglemek > çengemek > pencemek Çenqal çalqal < çal. çalma
aq. qoparmaq. yõrtõk. yõrtan\ < çanğ: oğuq. oyuq. cõrõq\ < qõynaq< qay. gay: eyriligi gösteren
yqõ. cõynaq.
bircocuq oyunu. salõncaq-.
- töğülarak çanilamak: kötü söyleyib bağõrmaq: çanğõlamaq. 1 . çenge. çene. 2. pence.
çangal. eğec. bal peteyinden bal götürmeye, xemir tağarõ kimi qablarõ qaşõmağa yarar. çentikle
tdirmek. kertik, çentik, gedik yapmaq. dişlemek. - çitleyi kartiklatmak.
çantik
çantiklamak
çantilmak çantmak
çap
çapak
çapang
çapar
çaparçi çaparçilik

1 . dişlik. gedik. ferce. fürce. rexne. 2. kertik. kerte. diş. nişan. işare. çizgi. - çõtlanõn
tasi. - heyvan qulağõnõn kartasi.
çentdirmek. kertdirmek. kertik, çentik, gedik yapmaq. dişlemek. - çitleyi kartiklatmak.
gediklenmek. (< gadik. kardik < kar). oyulmaq. qedmek. kertmek. ketmek. (< gadik
. kardik < kar). oymaq. gedik gedik, diş diş edmek.
- çap çevra: fõr dolayõ. öte beri.- ormanõ fõr dolayõ dolandõq.
- çapa çevra: çevre. girde.
- çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan er
teden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşõrõq. - qõrlarda (çöllerde) dolşõb durduq. başmaq. kaviş8
.
- qõssa çapang: salta.
< qapar < qapamaq. 1. kirman. qoruq. hisar. 2. meharet. 3. usta. meellim. 4. olq
un. pişmiş. görmüş. keçitmiş. bacarmõş. salqun. varqun. çaqqun. mücerreb. mahir. usda.
meharet. mahirlik. usdalõq .

Çapfars
çapiç çapiş
Çapras
çarçevralamak
çarçi
çarçiva
çarçiva çardak çarak Çarx

1) eyri <: çaprõk < çarpõk < çaprõk < çap: sõnmõş. düzlüyü itirmiş. eyrilmiş. yana yatmõş. 2)
q\ < şaş. şaşmaq (ş <> ç) çaş\ çepras < çarpaz: çarpõk. - şap, çaş. şaş.göz. çapiş. bir yaşlõ
< çarpaz: çarpõk. sarõlmaq. dolanmaq. yanaşma.
1 . terh. põlan. taslaq. iskilet. qefes. köke. kök. qalõb. işin başlanqõcda, bezeksiz düzeksiz
ururlan kök nexşesi, tasasõ. - taslağõn araya qoymaq. - üqala taslağõ: yekexana. özün alimle s
yub derinlerden danõşan. -qaba taslaq: yalnõz biçimin, üzün gösteren yalõn, qaba tasõ, neqşe.
nõc. qasnaq. qab. - bu çekinin qornõçõ esgimiş.
gergef. dar. qasnağ. dezgah.
üzek. çekirdek. göbek. sonğõr. ağõrşağ.
çeyrek. kerte. dörde bir.
< çak. çekmek. çeker. çekek. fõrlanan. çõğrõk. çõxrõq.\ sarkereb< çakõr.

çarxlanmiş qiyme. qõyma. - qõyma çerxi.
çari - başõ pozuq çari: qeyri müntezem esger.
- keçmişda başõ pozuq çarilardan: sarõca. Çaridanfars < çeylamak. çeynemek .
çarik yağma < yağma. yõğma. qenimet. - savaşda yenilen çer
çerlik vermelidir.
çarlanmak xestelenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek.
qemlenmek. ağrõnmaq. korlanmaq. çorlanmaq. pozulmaq.
çasb tutqal (< tutmaq). yelim. yapõşqan.- balõğ tutqalõ: almas
işlerinde işlenir, saydam özel yapõşqan. Çasbidanfars < çapaşdõrmaq. yanaşdõrmaq. yamandõ
mak tutqallamaq. yapõşdõrmaq.
çasblanmak yilimlenmekka. yelimlenmek. tutqallanmaq. yõlõmlanmaq.
çata çita. enli ağac, demir çubuq. - pencerenin çitalari: qefes
çubuqlarõ.
çatin ağõn. ağõr. gülbet. qolay olmayan. qõyõn. çelşirimli. - bele
gülbet işlere qatõlmayõn. emekli. incikli. zehmetlii. şedid. sõqõ sõkõ. sõxõ.- sõqõ öğreti: te
- çox amakli işdir.
- çatinliyi qarõşlamaq: dalqayõ başa almaq: fõtõnanõn

qarşõsõna gedmek.
- iğranc çatin kişi: müşgülpesend.
- böyle işlere uğraşmaq gülbetdir.
çatinca çetinlikle. gücle. zorla. dara dar. dardarõna. ancaq. -
axşam gücla eve çatdõq. - gücla yetişecek.
çatinlaşdirmak gücleşdirmek. zorlaşdõrmaq. zehmetli edmek. - işler gedgede güclaşdirirsõz. -
olaylaşdõrcağõna güclaşdirirsõz.
çatinlaşdirmak gücsimek. gücleşdirmek. zorlaşdõrmaq. zehmetli edmek.
- işler gedgede gücsinir.
çatinlaşmak güclenmek. güclenmek. zorlaşmaq. ilişginleşmek.
ilgişmek. müşgül olmaq. - iş güclandi. çatinlatmak gücendirmek: güclendirmek. zorlandõrma
aşõ
soyuqluq, qolay işide güclandirir.
çatinlik bur. bor. işgil. müşgül. düğün. gireve. girdeve. mesele.
põroblem. güclük. zehmet. işgil. gülbet. zehmet.
üzünerek yapõlan iş.
- onun bize güclüyü yoxdur.
- güclük vermek: zehmet vermek.
- güclük çekmek: zehmet çekmek.

- yaxcõ işdir, ama gülbati çoxdur.
- onun qoşqularõnda gülbetlik var. - çatinlikla çõxan: qõsõq. çatinlikla çetince
zorla. dara dar. dardarõna. ancaq. -
axşam gücla eve çatdõq. - gücla yetişecek.
çatir günlük. sayavan.
Çatrfars çadõr < çat. çatõq.
çayrak çerek. kerte. dörde bir.
çiban - çiban zuğu, özü: üzak.
- qoltuq altõnda çõxan çiban: köpek emciyi: köpek memesi.
- taun çibanõ: yanõ qara: yanõq qara. yumrucuq.
- üzda çõxan bir çeşit çiban: yalama.
- çox küyan yanar çiban çeşidi: od çibanõ: göygil. küydergi. göyükli.
- qurca çibanõ: qaşõyõb qarõşdõrmaqdan azan çiban.
- quzu çibanõ: zerersiz çiban çeşiti.
- toyuqlarõn tudduğu, öldürücü bir çiban: quyruq üzeri. quyruq üsti.
- uşaqlarõn başõnda çõxan çiban: suluq.
- yumrõ çiban: tomalan. çiçak cacaq. çõxçaq.
- çiçak adõ: qartopu.

- çiçak çeşiti: durna qaqasõ.
- ağ çiçak çeşiti: qar topu.
- çiçak bayi: çiçak qapacasõ.
- çiçak pozuğu: çiçak xastaliyindan üzi dalik deşik olan. çopur.
- galincik çiçayi: qõzalaq.
- bir çeşit çiçak: qõna çiçayi.
- çayõrda bitan qõzõl qõrmõzõ çiçak: qõzalaq. çöl lalasõ. galincik.
- çiçak adõ: qardaş qanõ.
- yazda açan, gözal qoxulu, mor bir çiçak: qara baş.
- günüz açõb geca qapanõr çiçak: gündüz saça. çiça çaça. amma.
çiçay - çiçayi burnunda: taza (yemiş).
Çidanfars < çin (:sõra. radif).
çiq çiğ. 1. alõşmamõş. torlaq.- heç yoxdan, torlaq yeğdir. 2.
tor. toy. pişmamiş. yetinmamiş. acami. ganc olan. yaşõl. xam. - yaşõl tomat: bir para yemaklar
da işlanan çiğ tomat. 3. tiri. diri. dirik. tirik. canlõ. iyi pişmamiş.- bu at bark diridir.
-pilavõn danalari diridir. 4. yonulmamõş. yoğun. qaba. xam. pişmamiş.

çõqa
çõqan çõqar
çõqarõlmaq
çõqarõş
çõqarlõ
çõqarma
çõqarmaq
çõqarmaq

- yarõm çiğ pişirmak: tavlamaq. ölütmek.
- donmuş çiğ, şeh: qõrağõ. çõğa. Buxar < bük. Buğ. izqara. kasõb. yoxsul. çõqay9. yarqõl
çõxar. 1. uğraq. fõrlaq. - yoluz uğraq olsun. 2. yararlõq. güc. yete. yeti. qabiliyyet. - onun
yararlõğõ bes bellidir. - çõxarsõz layaqatsiz davranmaq: denğizlenmek. xuysuzlanmaq. qõlõqsõz
. çõxarõlmaq. soyulmaq.
çõxarõş. qoyuş. salõ. salõş. buraxõş. ötrüş. qutruş. efv. çõxarlõ. çõxmar. bacmar.qõvrõq. qõvr
1. çõxarma. gönderi. ixrac. 2. qaldõrma. hezf edme. leğv edme. - o adlardan bunu çõxarma olmaz
. çõxarmaq. salõvermek. salõrqõmaq. qoyuvermek. qutru vermek. qutramaq. qutarmaq. buraxmaq
. ötrümek. ötürmek. efv edmek.
çõxarmaq. savmaq. ötürmek. buraxmaq. qoğmaq. mürexes edmek. ruxset vermek. kemişmek. saldõrmaq
atmaq. sürmek. bir şeyi çõxarõb atmaq.
- yolçu çõxarmaq: yola salmaq. teşyi' edmek.

- gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başõndan görersen özünü. - sav başõnda ölkenin dü
- daş çõxarmaq: oyunda bacarõq gösterib, kelek gelib keçmek, üstün gelmek.
- sucuğunu çõxarmaq: çox döğmek.
- sas çõxarmaq: tõnlamaq. tõnmaq. tinmek. dinmek. çõnlamaq. neyise söylemek. - heç dinma
.
çõqartmaq - aldan çõxartmaq: uçurtmaq. qaçõrtmaq.
çõqay9 kasõb. yoxsul. çõqan.
çõqay9 kasõb. yoxsul. çõqan. yarqõl. yazõq.
çõqçaq çõxçaq. cacaq. çiçek.
çiqda çikda. ennab. böyüğüne "çõlan" deyilir.
çõqõ çõxõ. sadirat. - giri çõxõ: varidat sadirat.
çõqõq - arxasõ çõxõq: beli bükük, büklü. qanbur. kanbur. kambur.
tümsek. eğri. yumru. kemrik. müheddeb. - çox işlemekden kambur olmuş. - orasõnda kamburu vardõ
- duvar kambur vermiş.
çõqõqçõ çõxõqçõ. qõrõqçõ. sõnõqçõ.
çõqõqçõ sõnõqçõ. ötücü. otucu.
çõqõqçõlõq çõxõqçõlõq. qõrõqçõlõq. sõnõqçõlõq.
çõqõldan çõğõldan. quşlarõn boğazõna asõlan tuğ.

çiqin çiyin aqin. ağin. arxa gamiyinin ağilmiş, bükülmüş yeri.
köprü. epol. - çiyin ila boynun ortasõnda olan çuxur: köpicik. (echinefõrans. schienaitalyan).
- birinin aqnina minmak. -ağniva bir şey sal.
çiqin çiyin. 1. aqin. ağin. arxa gamiyinin ağilmiş, bükülmüş
yeri. (echinefõrans. schienaitalyan). - birinin aqnina minmak. -ağniva bir şey sal. - çi
yina, başa qaldõrmaq: omuzda daşõmaq: ucatmaq. ululatmaq. 2. çõqõn. kisa. - para çiqini. -çiğn
sümük: qabza. gabza. omuz kürayi, kürak gamiyi.
- çiyin silkmak: omuz silkmak: boynundan atmaq. qabul edmamak.
çiqindaş çiyindaş. omuzdaş. atõmdaş.
çõqõn çiqin. kisa. - para çiqini.
çiqinlanmak çiyinlanmak. omuzlanmaq. boyunlanmaq. yüklanmak.
öhdalanmak. qabullanmaq.
çiqinlik çiyinlik. qöprücüq. köpürcük. epol. paltar quşağõnõn
keçacayinda olan köprü.
çõqõntõ çõxõntõ. tapa. örgüc. - dağ örgücü.
çõqõrõqçõlõq xarratlõq.
çõqõrõq xarrat. - çõqõrõqçõ çarxõ: tartura.
çõqõrmaq çõğõrmaq. qõğõrmaq .
çõqõrtmaq çõğõrtmaq. üngetmek. öngetmek. bağõrtmaq.
çõqõş çõxõş. 1. heqq. 2. hecm. 3. başac. başlama. giriş.
çõqõşma çõxõşma. veriş. veriş. paylama. te'ziz.
çõqõşmaq çõxõşmaq. iceşmek. yürümek.- ona yürüma.
çõqõşma qaxõnc. azar. serzeniş
çõqõşmaq qaxõnclamaq. azarlamaq. serzeniş edmek.
çõqlamaq türk arşõnõ ile ölçmek.
çõqlõq çõğlõq. yayqara. hay küy. vaveyla.
çõqmaq çõxmaq. 1. görünmek. saxlanmamaq. gözükmek. - o
qadõn qayõnlarõna görünür. - o kimseye görünmaz. 2. ucramaq. ucarmaq. uc vermek. fõrlamaq. uğr
oyanmaq. qalxmaq. zihur edmek.- gözlerim dõşarõ uğradõ.
- açõğõ çõxmaq: çatõşmamazlõq üz vermek. - başa çõxmaq: qõvõrmaq. bacarmaq. başarmaq. be
eşq olsun. - onuda qõvõrarõm.
- hayata çõxmaq: el suya yetirmek. gezinmek. su tökmeye gedmek.
- dalõb çõxmaq: õşõq, sönecek olub gene parlamaq.
- özündan çõxmõş: azqõn. qõlõfõ çatlaq. çõqma görünme. zihur. - yeni çõxma:

çõqmar
çõqmaz
çiqnamak çõqramaq
çõqrõ çõqrõq
çõqrõqçõ
çiqtaş
çil
çõlan çilbir çõldõrmaq çõldõrtmaq

çõxmar. bacmar. çõxarlõ. qõvrõq. qõvraq. başarlõ. bacarlõ. becerli.
çõxmaz. açmaz. bünbest. başõ qapalõ: qapalõ baş. çõxmaz yol. geçmez. - çõxmaz yol: gireve. gir
geçmaz yollarda qalanlar. çiğnamak . erqlemek. bastalamaq. sağnqmaq: quş tersini bu
raqmaq. çõğrõ. cik. tünd. acõ. - acõ ses.
çõğrõq. dilab. dolab. sağõz. sağya. dilab. dolab. dolanan, döner çarx, ki quyudan su almağa ya
ezgah.
- çõqrõqçõ qulağõ: bir çeşit demir qelem.
- çõqrõqçõ, cahraçi dazgahõnõn kötüyü: beşme. - delikli beşma.
çiteş. qutra. qotra. bandõra. mandõra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrõlmõş bölük.
- bir çeşit çil quşu: boğõrtlaq quşõ. çiqdenin, ennabõn böyüğüne deyilir.
- kiçik yular, çilbir: güvüç yükünka vurqunlanmaq. telirmek. delilmek. aşiq olmaq. telir
ek. deliletmek. vurqunlatmaq. aşiq edmek.

çõlqaçmaq cõlõqlaşmaq. ati yağõ süzüb qurumaq. arõqmaq. arğõmaq. zayõflamaq.
çõlqõn azõlõ. daşqõn. artõqõna. qõzõl dali. büsbütün dali.
- aşõqam man sana azõlõ.
çilov süzma pilov.
çõlpaq lüt. suçul. talqağuq. dalqağuq. sarõqsõz. soytar. yaltaq.
angal. kasalis. tüfeyli. çõlpaqlamaq sõrõtmaq. sõyrõtmaq. siyritmak: açõb göstarmak. çõlp
tõrõllamaq. titramak. yalõnmaq. zayõflamaq. - yaman
tõrõllamõsan.
çimçima çamçama8. heyvan, kişinin ayaq sasi.
çimri - ali dar:. çinis. xasis.
çin 1. doğru. üzak. uz. doğru. iyi. yarar. saleh. teyxa. xalis.
duru. tamla. damla. - damla daş: bark duru, göz kimi daş. -damla söz: çin söz. - damla qõzõl:
m qõzõl. - damla qõz: çox gözal, arõq inca qõz. - çin söz: damla söz: - üzak kişi: doğru, som
xalis. saf. - sağ yağ: sarõ yağ: xalis yağ. { # iç yağõ}. 3. karam. qat. tav. tov. raf. radif.
bu duvar on tav kapiçlidir. - yer tavlarõ. 4. qõn. sinac. õsnac. sõkõnc. sikanc (> şekancfars
). arma. ağma. axma.

çõnal
çõndan Çindişavarfars
çõnduturmaq
çingana
çinis
çiniştürüq
çõnqõlamq
çõnqõlõş
çõnqõltõ
çõnqõraq
çõnlama
çõnlamaq

bağõrçaq. lovlova. her neyin, qapõnõn, teyerin dönen, fõrlanan yeri. - qapõnõn teyerin bağõrca
maq. sandal ağacõ.
< çõndõr: eseb. sõnõr ( hirslendiren. nifretaver: yoksuz. yakõmsõz. gereksiz. mezesiz. göyülsü
enci). caydõrmaq. çanturmaq.
qara oğlan. - çingana qarõsõ: açõq saçõq qadõn: elekçi. eli dar. çimri. xesis. qõrpõn. qõrõn.
(fõndõğa benzer. qõrmõzõmsõ beyazõ olur. ilk yazda yetişir. yenir).
çõnlamaq. zingildemek. sõnğõlamaq. zõnqõldamaq. -qulağõn sõnğõladõ. çõnqõltõ. inqilti. inqiliş
tõnqõraq. tõnlayan. çõnlayan. teninli. tõnlõ. tenin endaz. naqus. qonğraqu. qonraq. tonquraq.
zeng. -çõnğõrağõn çõnğõltõsõ her yanda tõlayan irdi. tõnlama. tenin. tentin. sesin sürekli da
helede tanini gelir. tõnlamaq. tõntõnlamaq. tõntaqlamaq. tõn edmek. tentinlemek. teninlenm
ek. sürekli sesin yansõmasõ. ses

çõnlayan çõnlayan
çõplaq
çõplaşma çõra

çõxarmaq. neyise söylemek. çõnqõlamq. zingildemek. sõnğõlamaq. zõnqõldamaq. inğildemek. teninl
- heç dinmadi. - qõrağõna vurunca bir uzunca tõnladõ.
- qulağõn sõnğõladõ. ingiltili. tenin endaz.
tõnlayan. tõnqõraq. çõnqõraq. teninli. tõnlõ. tenin endaz. -çõnğõrağõn çõnğõltõsõ her yanda tõ
lõn. sade. arõ. düz. açõq. quru. lüt. döşenmemiş.: lüt. kel. boş. dõzlaq. dazlaq. taslaq. yal.
lõnq. yalõnğ. qõndan çõxmõş. şõllaq. - şõllaq mõllaq: çõrõl çõplaq. - kal ağac: budanmõş ağac.
axda. - dal daban: dal ayaq: ayaq yalõn. -dal qõlõnc: qõlõncõ qõnsõz. qõnsõz qõlõnc. qõlõncõ ç
avuq: sarõqsõz. 2. tõrõl. titrer. yalõn. - yaman tõrõl qaldõq. - tõrõl qalan canõva qurban. -
: parasõz olana deyilir. - çõrõl çõplaq: doğma. boşanma. soyunma. tecerrüd. tutaraq. tutuşduru
tutuşdurmağa özel nerse. qav. kav. kibrit.

çõrağ - çõrağ köynayi: kağazdan, parçadan olub lampa köyneyi,
örtüsü.
- kor çõrağ: kor õşõq: kor qendil: çox esrük: berk kefli çirağ el altõ qull
. şayõt. yanaşma. yançõ. şayõrd.
qulluqçu.
çõrõl - çõrõl çõplaq: doğma.
çirk irin. irinğ. irik. irgin. qõyõq. irinğ. birikib qalmõş, iylenmiş
nerse. yağ. kir. bataq. - elim yağlõdõr.- yarada su birikse, iriklaşir.
çirqin çirkin. 1. şansõz. gösterişsiz. suratsõz. 2. qaybaq.
qaymõş, caymõş iş, davranõş. qebeh. sapaq. sapõq. basõq. pis. - bu qaypaq işlerizden el götürü
beh. - yaxõşõqsõz kişi. - yaxõşõqsõz qõz.
- çox çirkin: üzüne baxõlmaz.
- sivri çirkin qõlõqlõ narsa: qoqoruz. xoruzlanan kimi. çõrmamaq sarmaq. toplam
aq. çekmek. qaldõrmaq.- saçõvõ topla. -
eteyivi topla.
çõrmamaq sõğamaq. sõvamaq. sivirmek. yenğ, paça, etek çevirmek, toplamaq. - qollarõn, b
larõn sõğamaq.
çõrmanmaq sõğanmaq. sõvanmaq. sivirinmek. yenğ, paça, etek
çevirmek, toplamaq, hazõrlanmaq. - siz indiden sõvandõz.

çõrpan çõrpõcõ
çõrpõnmaq
çõrpõnmaq çõrpmaq
çõrpmaq
çõrtmaq
Çirukidafars
çit
çita
çitaş
çitik

qarqan. qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). vuran.
- çõrpõcõ toxmağõ: toqac.
- çõrpõçõ daşõ: deniz, çay içinde, dalqalarõn çõrpõsõ altõnda qalan daş. resiffõrans. ol
çõrpõnõb durmaq. arxa üsde yatõb iki yana çabalamaq: tepelenmek.
tepinme. el ayağõn yere vurub sõçramaq.
- ayaqlar (gilas) birbirina çõrpmaq: toqa. - toqalõm!: toxuşduralõm.
toxumaq. silkmek.- ağac toxumaq.
- çõrtmadan, soymaqdan çõxan nerseler: kertme. çiruk < çürük: çevrilmiş.
1. çõtõq. çatõq. toxu. toxunmuş nerse. parça. 2. kirbas > kerbas. toxunmuş basõlmõş. bez. parç
idik (< siqdik < siqmak).
çata. enli ağac, demir çubuq. - pencerenin çitalari: qefes çubuqlarõ.
çiqteş. qutra. qotra. bandõra. mandõra. bağuq. bağus. bağuş. çiteş. çiqteş. ayrõlmõş bölük. vu
mez. sağlam. ekit (< akmak: dayaqlamaq).

çõtõq çit. çatõq. toxu. toxunmuş narsa. parça.
çõtlayan - barmağõn çõtlayan yeri: barmaq mafsali. qõnaq. band.
çitlak çõtmaq ayqõtõ. dişli põçaq. - çitlayi kartiklatmak.
çivi - böyük çivi, mõx: qama. qama.
- çivinin ucun burçõnlamaq: parçinlamak. paxlamak. qamamaq.
çivi - ivli çivi: piç
çivit göy boya.
çivri arsay: iti. sivri uclu.
çiy ağõlsõz. toy. safeh. sapaq. yaş. xam. acami.- toy kişi.
çiyin bax > çiqin.
çiylik ağõlsõzlõq. toylõq. safehlikk. sapaqlõq. yaşlõq. xamlõq.
acamilik. cahalat.
çizgi kartik. karta. diş. nişan. işara. çantik.- çõtlanõn kartasi. -
heyvan qulağõnõn kartasi. - başõ kartikli dõnqõldan takarlak çõxmaz. - kala kartik: yara izlar
n yamrõ yumrõ narsa.
çõzmaq - yan çõzmaq: usulluca sõvõşmaq.
oqru yan kasici: cibvuran.
çizma - çizmanin ağõr, qalõn çeşiti: tomaq.
- uzun türkman çizmasi: soqman.

çizmak
çoban Çoban
çoqalmaq

cõzmaq. qõraşlamaq. xõraşlamaq. cõrmalamaq. dõrnaqlamaq. dõrnaqla qazmaq. tõrmalamaq. dõrmalam
xdiş edmek. - pişik elimi tõrmaladõ.
- çangalsi ayqõtla cõzmaq, çizmak: tõrmõqlamaq. tõrmalamaq. yõrtmaq. qazmaq.
- çoban qalqõtan: bitgi çeşiti.
1. < qovan. izleyen. kovanlamak: kovlamak: gözlemek. 2. < çulğan. çulqayan.
- çoban mayasõ: penir mayasõ. süt otu.
- sõğõr çobanõ: sõğõrmac.
çox çuq. cuxa. (< tuq. cuq. ciq). quruh. desde. tolu. dolu. bol. kesir. mübah.
- çox çox: qat qat. böyük qat.
- bu sõra qabaxkõndan qat qat iyi oldu.
- dallarõnda bark çox yemiş olmasõ: bõtraq kimi.
- lap çox: başlõca. ümdeten. - başlõca suçu kimde görürürsü.
- alõş verşi başlõca menden edenlerde var. çoğalmaq. çoqalmaq. aşmaq. artõrõlmaq. üstele
bullaşmaq. mebzul olmaq. tofir olmaq.- qar yağõş bol yağdõ, azõq aşõlõq bollaşdõ. - esgerleri
lõ.

çoqaltmaq çoxaltmaq. bullatmaq. mebzullatmaq. tofir edmek. - qar yağõş bol yağdõ, azõq
llatdõ. - esgerlerin azõqõn bollatmalõ.
çoqõno çoXõno7. çukulö5. ağdurmek9. dörcelemek8. kavlamaQ6.
çoqmaq 1. çaqmaq. çuqmaq. süzülüb enmek. qonmaq. 2.
çomaqlõ, çanaqlõ çengel, qaşõq. bu ara oğuq, doğranmõş olan nerseleri götürmeye, çekmeye yarar
alad.
çoqraşmaq şuluqlaşmaq. covlaşmaq. covlanmaq. coşub. qalxõb
qaynamaq. dalqalanmaq.
çoqul çoğul. cenqel. çengel. çuğul. sarmaş.
çoqura - çoxura qoymaq. sõnğõrmaq. sõnğdõrmaq. içerimek.
gizletmek. gömmek. batõrmaq.
çolaq 1. yumaq. yumalaq. bükük. kelep. yun, ip kelepi. 2.
solaq. beceriksiz. şil. qolaq. yirim. göbel.
çolaqlõq kesiklik. saqatlõq. - el kasikliyi.
çoluq cocuq evbarõq. eveşik. ehleyal.
çomaq - at üzarinda daşõnan qalõn bir çomaq: ağac kerez. tomaq.
- çomaqlõ, çanaqlõ çangal, qaşõq: bu ara oğuq, doğranmõş olan nerseleri götürmeye, çekmeye yar
i çoxmaq salad.

Çombatafars çopan
çopur çoraq çorlanmaq
çoşlamq çotur
çovğun çovqan Çozidanfars çöq
çöqa

< çömalmak. çömbalmak.
kopab. hubab. qopan. köp. kef. su üzerinde oluşan havalõ şişler. hubab.
üzi delik deşik olan. - çiçak pozuğu: çiçek xesteliyinden üzi delik deşik olan.
- çoraq yer: şoraq yer: buraq. boraq. bor yer. bur yer: bar. bur. bor. bora. düz
, tekiz olmayan.
xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek. ağrõnmaq. korlanmaq. p
ozulmaq.
cuşlamaq. berkitmek. yükletmek.
- potur çotur: qõrmalõ potlõ. potur. buruşuq. buruşmuş. qõrõşõq. qõrõşmõş.
fõrtõna.
çeke. keke. solõcan.
< çosidan < çezmak.
çök. çöke. torta. otur. dürd.- suçu oturu. - yağ eridilirken oturu oturur.
çöke. çök. torta. otur. dürd.- suçu oturu. - yağ eridilirken oturu oturur.

çöqanti (quyma, bulamaç kimi ) quyuq nerse. çökenti. qurqut.
qorqut.
çöqartmak çökartmak. abandõrmaq. yapandõrmaq. õxlamaq. xõxlamaq.
çöqmak çökmak. batmaq. basmaq. oturmaq. durub tortõsõ dibe
çökmek. turulmaq. süzülmek.- su duruldu. - bu yapõnõn bir yanõ basmõş. - işler meni basacaq.
çöqmüş çökmüş. çökük. batmõş. batqõn. qağşar. kevşer. yoxar.
yoxluğa, mehve doğru geden.
çöqü çökü. hükm.
çöqüq çökük. çökmüş. batmõş. batqõn. - ovurdu çökük: çökük
yanaqlõ. qaşõqçõ avõrdõ.
çöqüqlüq çöküklük. batqõnlõq.
çöqündi çökündi. köçak. köçalak. tortõ. tort. dürd. bir para suyuq
nerselerin dibine duran quyu nerse. çöqünmak çökünmak. abanmaq. yapanmaq. qapanmaq.
çulqanmaq. üzerine düşmek. - ne menim üstüme
abanmõsan.
çöqünrüli çökünrüli. köçakli. köçalakli. tortlõ. tortõlõ. dürtli. bulanõqlõ.
pusalõ.

çöqürtan

çökürtan. közartan. çözartan. çözar. qodaz. çözan (>

suzan). açan. aridan. yaxan.

çöl

alanğ. ova. sahra. taran. açõq saçõq yer.

- çöl lalasõ: galincik. qõzalaq. çayõrda bitan qõzõl qõrmõzõ çiçak.
- çöl xoruzu: turanğ. turanc. dürrac.
- çöl siçanõ: ağ tavşan.
- çöl topu: düz yerda işlanan, takarlakli, heyvanlarla çakilan
top.
- donmuş bataqlarõ olan sibir çölü: tonğra. donğra. (< donğmaq).

çöllük

qõrlõğ. qõrac. işlanmamiş. abad olunmamõş. boş. - qõrac

topraq.
çömbalmak çönbalmak. çöraklanmak. çövraklanmak. qõvrõlmaq.
qanğallanmaq. tos toparlaq devşirilmak. tomalmaq. domalmaq. dombalmaq. tümsalmak. - du
var domalmõş: qarõn vermiş.
- ilan, köpak qõvrõlõb yatmõş.
çömbaltmak tomaltmaq. domaltmaq. dombaltmaq. tümsaltmak. -yükü almaq üçün arxasõnõ domaltm

çömça

çamça8. kömça. kafgir.


çömez

darvişin şayõrdõ çõrağõ, uşağõ.

çömlak çönbalmak
çönar çönga çönmak
çönmüş
çönü
çörak

çanaq. ulmaka. ulmak. olma. testi.
çömbelmek. çöreklenmek. çövreklenmek. qõvrõlmaq.
qanğallanmaq. tos toparlaq devşirilmek. - ilan, köpek
qõvrõlõb yatmõş.
döner. fõrlanar.
çönü. (< çönmak > zanufars).
dönmek. toğrulmaq. doğrulmaq. dönülmek. devrilmek. çevrilmek.- yer göy bir yol ile dönür. - sa
l. - qibleye doğrul. varun.
çönge. (< çönmak > zanufars).
akmak. atmak. 1 . qazaş. meişet. - akmayini çõxarmaq. 2. görev. iş. qulluq. xidmek. - meni a
kmakdan edeceksiniz.
- akmayi dizinda: keçeri qulluq, iş, qazaş.
- quru akmak: yavan ekmek. qatõqsõz çörek.
- panir akmak: yavan yemek. az qazaş.
- akmayina yağ sürmak: isteyinden artõğõna çatmaq.
- üzarinda xamir, çörak açma taxdasõ: yasdõğac.
- quru çörak: gevrek. gevek. - duz çörak: duz ekmek: ne'met. ehsan. - duz çörak haqqi.
- süc çörak (süc: süci: şerab). su etmek. "nan o şerab" .
çöraqlanmak
çörpa çövar çövra
çövraklanmak
çözbak
çözak çözak

şarab" yerine "su atmak" deyilir).
- duzu qurõ: varlõ. müsteğni.
- duz ruhi: der demiri aşõndõrõb, arõndõrõb parõldadan madde.
- dõrnaq çörayi: üzerinde dõrnaq izleri bulunan çörek.
- qõtõr qõtõr çörek yemek.
- çörayina, parasõna güvanan: ekmeğine qoç.
- qatmarlõ çörak: düğü unundan bir çeşit çörek: qataq. ketek. kete.
çöraklanmak. çömbelmek. çönbelmek. çövreklenmek. qõvrõlmaq. qanğallanmaq. tos toparlaq devşiri
n, köpek qõvrõlõb yatmõş. çürpa. tomuz yavrusu. çövre. çevre. tolayõ. dolayõ. dövr. etraf. hov
ayõ. dolayõ. dövr. etraf. hovl. çöreklenmek. çömbelmek. çönbelmek. qõvrõlmaq. qanğallanmaq. to
devşirilmek. - ilan, köpek qõvrõlõb yatmõş.
sõnõr. aşam. çek. hedd. - qõrdõğõ çözbayi keçdi: etdiyi uyqunsuzluqlar sõnõrõn aşdõ. gözek. dü

çözamak çözan
çözar
çözartan
çözma çözmak çözük çözülmak
çubuğ
çubuğa qoymaq çubuq

közamak. sozalmaq. qussalanmak. qayğõlanmaq.
> suzan. 1. çözar. qodaz. yaxan. açan. aridan.çözartan. közartan. çökürtan. 2. büyücü. o
.
> qodaz. çözartan. çözan (> suzan). közartan. açan. çökürtan. aridan. yaxan.
közartan. çökürtan. çözar. qodaz. çözan (> suzan). açan. aridan. yaxan.
1 . pozma. qõrma. naqz. 2. hall.
- quşaq çözmak: al suya yetirmak. közük. köçük. arimiş. açõlmõş.
saplanmaq. sapaqlanmaq. iplanmak. ipdanmak. ipdan, ipliyindan, sapõndan olmaq. tel
tel olmaq. açõlmaq. dağõlmaq. - don çözülmak: buz arimak. çubuğa. götüri. topdan. doldurma. h
si, dartõsõ, ölçüsü olmayan iş. maqtu'. - götüri satõş. götüri bazarlõğ. -bir daşqa kömüri göt
lamaq. harraca qoymaq. harraclamaq. vurub, dğmakda işlanan yoğun dağanak. tayaq. dayaq.
kötak. - sulu dayaq: çubuqlarõ suda işlataraq işlatmak, dğmak.
- çubuq qõlõfõ: qabõ.

çubuqlamaq çubuqlu
çuq
çuqal
çuqluq
çuqluqluq
çuqmaq çuqmõnka
çuqralõk7 çuqul
çuqulö

- anli ağac, damir çubuq: çete. çite.- pencerenin çitalari: qefes çubuqlarõ.
- çubuq takõmõ: çubuğun başlõğõ, tütünü, torbasõ, çaxmağõ.
- parçada olan enli yol, çubuq, çapuq: sopa. çubuğa qoymaq. herraca qoymaq. herracla
maq. sopalõ. yollu. cõzõqlõ.- yollu parça.
çoq. cuxa. (< tuq. cuq. ciq). quruh. desde. yancõq. at zirehi. bekitvan. zireh.
- yõrtmaclõ, bir parça olmayan cuqal, zireh: yelme. yalma. çuğluq. şuluq. çuluq. çuğluql
ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral. covlal. covlan.
çuğluqluq . ( ç <> ş ) şuğluqluq. şuluq. çuluq.
çuğluq. çoğral. covlal. covlan.
çaqmaq. çoqmaq. süzülüb enmek. qonmaq.
qurabiye biçiminde yapõlan bir ekemek. çömlekte su
buğusunda pişirillr.
çukralõk7 Karlõq. sağõrlõk.
çuğul. cenqel. çengel. çoğul. sarmaş. õrman. yermen. carçõ. qovucu.
çukulö5. çoXõno7. ağdurmek9. dörcelemek8. kavlamaQ6.

çuqun
çuqur
çuqurlamaq
çuqurlanmaq çuqurlaşmaq
çuqurlu
çuqurluq
çul
çula

çuğun (< kovun). kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. heveng.
çuxur. derin. batmõş. batqõn. çökük. çökmüş. quyu. ocaq. oyuntucõğa. me'den. nersenin bol oldu
evlek. avlaq. xendeq. sõnğ. sinğ. delik. qebir. sarpun. ambar. tepengü. kendüc.
- gec ocağõ. - demir ocağõ. - qõraq yerde olan çuxur: andõz.
- kömür yaqtõqlarõ topraq gömülü, çuxuru: turluq. turlaq.
- dodaq çuxuru: üst dodağõn oluğu (oyuğu).
- çuxur doldurmaq: ölmek. quylanmaq.
- ölüm çuxuru: qetlqah.
- çuxurlayaraq yazmaq, naxõş salmaq: qazõmaq. oymaq. -menim çekilimi daşlara qaz. - ürey
e qazõlmõş duyğular. çuxurlanmaq. sinmek. sõnmaq. oturmaq. çuxurlaşmaq. cummaq. gömmek. derinl
-gömmüş gözler.
çuxurlu. çuxurluq. iysik. isik. engebelik. obruq. çuxurluq. çuxurlu. iysik. isik. engebe
lik. obruq. arxalõc. daşõq çulu. hambal çulu. çulaq. semer. yüklük. palan.
ayrõ başqa. dinqe ayratõn. hercür. her reng.

çulaq semer. yüklük. çul. palan.
çulaqçõ çulçu. semerçi. yüklükçi. palançõ
çulçu çulaqçõ. semerçi. yüklükçi. palançõ
çulqanmaq abanmaq. yapanmaq. qapanmaq. çökünmek. üzerine
düşmek. - ne menim üstüme abanmõsan.
çuluq şuluq. 1. çuğluq. çuğluqluq ( ç <> ş ) şuğluqluq. çoğral.
çovlal. çovlan. 2. isizka. õsõz.
Çupanfars < Çoban
çuramka - çuram oxõ: diğerlerinden daha uzağa qeden yeğni bir ox.
diğerlerinden daha uzağa qedecek.
çuval - biz çuvala sõğmaz: saxlanõlõr, gizlenilir nerse deyil.
çuvõka xotan töresince xaqandan iki derece aşağõ kimselere
verilen unqun.
çuzka yaldõzlõ qõrmõzõ rengli bir çin qumaşõ.
çüça - çüça adamõ. aşağ el. sokaq takõmõ. evam.
Çünfars < üçün.
çürpa çörpa. tomuz yavrusu.
çürük yenik.- küf, çürük qoxu: sasõq. sasõ. - sasõ sasõ qoxuri.
- yengin, çürük narsa: geçgin. - geçgin odun: yanqõn ağac.
çürümak - içtan çürümak: ürimekka. örimek.
çürüşmak yõtõşmaq. yõdõşmaq. yõpraşmaq.

çüvüt
edilmak
edinçu edinmak edinmak ediş
edişmak edqinmak
edma

süyüt. suyut. reng. boza ( y <> z ) boya. boyuq. boduq.
önğ. çalõ. tüka. tülük. - ne tülük atdõ o.
. qõlõnmaq. yapõnmaq. olunmaq. devrinmek. qõlõnmaq.
yapõnmaq. olunmaq. reftar edmek. salõ verilmek.
boşanmaq.
- edinçu yõlxõka: yük vurulmayaraq buraxõlan heyvan. -edinçu saçka: erkeğin sonradan buraxõlan
ltunmaq. qebul edmek. razõlaşmaq. - siz bu işe edinisizmi. - edinmam olsaki sen istese
n. edinmak. qazanmaq. yiyelenmek. istehsal edmek. iktisab edmek.
qõlõş. yapõş. oluş. devriş. reftar.
birbirine edmek. - yardõm edişmak. - sağol edişmak:
xudafizleşmek.
etqinmak. etinmak. iyelenmek. qõlqõnmaq. olqunmaq. alqõnmaq. alşõnmaq. sahab olmaq. qõlqõnmaq.
olqunmaq. alqõnmaq. alõşmaq. adet edmek. qebul edmek. tesvib olunmaq. - tütün çekmeye edina
madim. -bu yasanõ edindilar. qõlma. eyleme. eleme. yapma.

edmak {<> yetmak. <> gedmak < met > daqmak. erişmek}. varmaq.
{( y <> d ) imak. iymak. eymak elemek}.elamak. 1. qurmaq. ber pa edmek. - bayram
edmak: bayramlaşmaq. -şenlik edmak: qurmaq. 2. değmek. değeri olmaq. tutmaq.
- neçe edir. - beş tümen edar. 3. varmaq. yõğmaq. cemlemek. - iki ile dörd edar altõ. 4.
doldurmaq. encam vermek. 5. eylemek. elemek. qõlmaq. yapmaq.
- acõmõyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağõşlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qõymaq.
- parasõn qõyamõr. -parasõna qõyõb bu kitabõ almadõ.
edman idman. varsõş. verziş (< varmaq).
ehsan adaq. ada. edu. etu. edqu. eyku. eta'.
el 1 . vilayet. 2. şeher.
- ulus ellere, el oymaqlara, oymaq uruqlara bölünür. - el ağzõ: xalq ağzõ: şayie. - el o
yabançõ. yabanõ. yad.
- aşağ el:çüçe adamõ. sokaq takõmõ. evam.
- qapõ eli: xan qapõsõnda işleyenlerin topu.
- el quşaq: soy sob. esl o neseb.
elçi yelçi. yapaq. peyk. payak. savaç. qasid.
elçilik - elçilikda dilmanc yardõmcõsõ: qapõ oğlanõ:
elçin özxanidan. özxanidan soydan.

eldar
ela
elama elamak
elatmak
elgaza
elgazar
elqazdi
elli
eloğlu elti
elük

(< elder). avcuman (< av. ev). top. toplu. tõğõn. yõğõn (< yõğõqõn). idareli.
ancaq. teyxa. tek. yalnõz. sadece. sirf. mehz. söz geli. söz gelişi. söz uyu. ras gele. düşeri
. ittfaqen. - ela indi: demin. bir az önce. - ela o çağ: bir düzüye. hemen. arasõz.-haman söyl
er.
- ela bil ki: sanki. tut ki. ferz ed ki. ferzen. - sanki yedim. qõlma. eylem
e. edme. yapma.
bax > edmak. imek. iymek. eymek ( y <> d ) edmak.
eylemek. edmek. qõlmaq. yapmaq.
ilatmak. ildirmak. ( < el, il: ölke. torpaq. yer). bir ele, ile
götürmek, göndürmek.
elgezer. gezgen.
elgeze. gezgen.
ilgezdi. il-gezdi. gezgen. seyyah. tayfalõ. uğuşlu. oğuşlu. qohumlu.
- el oğlu: yabançõ. yabanõ. yad.
ilti. alti. iki qardaşõn bir birine veren adõ. bir qadõna göre qaynõ arvadõ.
- na elük: ne elük. nasõl. nelek. nelük. nece. netek.


en

eni soni: aqibetülemr. nehayetülemr.

endik (> andak). az. qadriarab < qõtrõ. qõrtõ. qõrõq.
endirma ağma. çarpõtma. meyilladirma.
endirmak düşürmak. saldõrmaq. aşağõ düşmak. yendirmak.
yenmak. yenğmak. utmaq. qazanmaq. oyunda. qalaba çalmaq. saqt etmak. qõsdõrmaq. qõsmaq. ya
tõrmaq.-qulaqlarõn qõsdõ.
- yelkan endirmak: yavaşlamaq.
- yelkanlari suya endirmak: yenilmak. sõnmaq. vaz geçmak. taslim olmaq.
endirtmak qõrdõrmaq. düşürmak. - qiymatlari qõrdõrdõlar.
enama burma. iğdiş edma.
enanmiş burquluq. burulmuş. iğdişlanmiş.
enar - qalxar enar: öksürüklü tõksõrõklõ. ağar düşar. marizül hal.
enatmak burdurmaq. iğdiş etdirmak.
engilmak vaz keçmak. var keçmak. baz keçmak. yanqõlmaq.
genilmak.
engin daniz açõğõ.
enğşar enşar. naşr. enlaşma. böyüma.
enilmak uçuzlamaq <> uçuzlamaq. boşuqmaq. boşarmaq.
qonulmaq. düşalmak. - qonaqlar qonuldular.

- bir duruma enilmak: tabe' olmaq. uysunmaq.
qalõbsõnmaq.- qalõbsõnan birine oxşamõr.
eniş firişte: - tapõna qoşuldular enişlar(firişteler).
enişga meleyke. - tõnmaz enişga (meleyke): susuq, yumşaq kişi.
enitmak ucuzlatmaq. boşlatmaq. düşütmek.
enqaba enqebe. atar tutar. yeniş yoxuş
enqil engil. engül. gevşek. tembel.
enqin engin. engin. deniz açõğõ. orta. ulu orta.
enlak enlek. ennenmeye, öğünmeye qonu olan. ödül qonusu.
fexri.
enlaşma neşr. enşer. enğşer. böyüme.
enli texde. yalõtka. bütün olan nerse.
enlilik bolluq. bereket. genlik.
enlin enlin. özsever. xudpesed.
enmak burmaq. iğdişlemek. ucuzlamaq. boşalmaq. düşmek. -
süzülüb enmak: çuqmaq. çoqmaq. çaqmaq. qonmaq.
enşar enğşer. neşr. enleşme. böyüme.
entamak entemek. extelemek. iğdişlemek.
entişar intişar. neşr. enşer. enğşer. enleşme. böyüme.
er ar <> ir. (iriş <> ariş <> eriş).

erta
ertalamak

eşdirmak
eşak

{1. < ir. irtuk. iti. dik. uca. biz. 2. < yarmaq. ağarmaq. çõxmaq. doğmaq. ( ötre. ötrek. ötür
eçmiş. aşmõş)}. 1. irta. sonrasõ. ardõ sõrasõ. gelen. irelide gelen. - ertasi gün: bir gün son
hõ. - bayram ertasi: bayram sabahõ. - bu günün işin ertaya qoyma: sabaha qoyma. - bu gün bit
iremmedim ertaya qaldõ. - cuma ertasi: şembe. - ertesi il: sonrasõ il. 2. sabah. ertes
i. kelesi. kelev. kiyinki5. - erta aşõrõ gündü: sabah başqa gündür. - ertacak: seher çağõ. -er
: sabah AQşam. - erta ertesi: bürügün. - ertanq geca: yarõn gece. 3. erken. ilk. - erta ta
nq: tanq erte. - erta köklam9: ilk bahar. 4. aşõrõ. ilk. sabiq. keçmiş. ön. qabAQ. ireli. gec.
sonra. ertesigün: yarõnõ erken. 5. tez. erken. tezden.
irtalamak. sonraya buraxmaq. gelen sõraya qoymaq. irelide gelene buraxmaq. - yemek
irtalarsa bayatõr. - ora çatõnca, erteledik. - bu gün çõxmalõõsõn, geciksen ertalamalisan.
aş: eşilmeyi, açõlmağõ gösterir. (# aş. aş qoşluğu, qoşalõğõ, daşlaşmağõ çoxalmağõ gösterir) a
- eşak oyunu: itişerek vuruşuraq şakalaşmaq.

eşik
eşilmak eşinmak eşitdirilmak eşitdirmak
eşitilmaz
eşitma
eşitmaz

1. astana. ataba. 2. eşik paltarõ. 3. aşõq. aşik. qapõ önüna, haştisina, söykalarina dayanmõş
mağõ, saggisi. astan. astanğ. bargah. qapõ.
- saz aşigi, eşigi: saz xarayi. köprücük.
- içi eşiyi birlikda: içik tõşõq: içli dõşlõ: daxilan xarican. mahram. taklifsiz.
- eşiya gedmak: yastaklamak. pislamak. dõşqarmaq. sõçmaq.
qazõlmaq. açõlmaq. - güc qazõlan topaq. aşõnmaq. qazõnmaq.
tuyurõlmaq. duyurõlmaq. - bu sav kimsaya duyurõlmalõdõr. tuyurmaq. duyurmaq. çatdõrmaq. - söyl
iyizi duyurmalõsõz. - bunu kimsaya duyurmayõn. sasi çõxmaz. sağõr. sassisiz. az yaxud boğuq, s
as çõxaran. - sağõr davul: sağõr arac: çalqõ araclarõ ki sasi yaxcõ çõxmaz, çõxsada zingildama
estema'. tuyğu. duyğu. tuyma. duyma. - duyğusu gavşak: zaif, az.
sağõr. tuymaz. duymaz. qanmaz. anlamaz. düşümayan. tuyqusuz. duyğusuz. tuyumsuz. duyumsuz.-
duyğusuz,

çolaq qalmaq. - vurdum duymaz: çabõq anlamayan. söze aldõrmayan.
eşq erik. sevgi. mehebbet. sevük. sevik. sevgili. mehbub.
aşõq. yaşõq. õşõq. sevinc. eziz. eleqe. elaqe. ilişik.
eşqalanğ eşğalanğ8. deşik. baca.
eşlaşmak aşlaşmaq. açlaşmq. qazõlõb çuxurlaşmaq.
eşmak eşmek. aşmaq. açmaq. qazmaq.
eşmiş - aşib eşmiş: esgi kötük: sõnaqlõ, tecrübeli kişi. dünya
görmüş.
eşşak 1 . uzun qulaq. qulaqlõ. 2. atqafa. qanmaz. axmaq.
qulaqlõ. - çox kiçik eşşak yavrusu: qulun. daha irisine sõpa deyilir.
- yaban eşşayi: qulun.
etdirmak benzetmek. yanõltmaq. eks teqlid edmek. - sizin şeklizi
çekib, lap benzetdi. - bu şekli lap mene banzatdin. - bu işleri banzatan varmõ. - bu sözle
ri banzatan. - nafas etdirmak: üfeletmek. nefes salmaq. solumaq. nefesle çaldõrmaq. ox
uyub üflemek. ağõzla üf deditmek.
- yenidan yaptõrmaq, etdirmak: yeniletmek. tecdid etdirmek.- pozuq, yõxõq bölümlerin
yeniletin. - gene keçmiş işlerin eline alõb, taza fõrõldağlarla yeniletir.

etamak etan
etgi
etgilamak
etgilanma
etgilanmak
etgilayici
etgili
etgisiz
etik
etilmak

edamak. atamaq. edmek. eda edmek. qõlmaq. yapmaq.
eden. yapan. qõlan. gören. mücri
işleme. toxnaq. toqun. keçme. te'sir. - onun varõndan bize
toxun yoxdu. - toxunun azaltmaq. - toxunun gücletmek.
deqmek. te'sir edmek. işlemek. keçmek. toxunmaq. eser
edmek. savmaq. - soyuq içime savdi. - size elebil çox
toxundu bu. - mene onun sözü toxunmaz.
tuyma. duyma. müteessir olma.
öykünmek. mütessir olmaq.
yetgin. çekici. mükemmel.
işler. toxunlõ. toxnaqlõ. toqunur. toxunur. müessir. keçer. te'sirli. - onun varõndan bize t
oxunlõ bir ne yoxdu. - toxunlõ soyu. - toxunlõ söz.- töxunur ses. - töxunur öğüt. - töxunur da
töxunur işler. - etgili olmaq: işlemek. tutmaq. keçmek.- bu boya ile damqa iyi tutar. -
bu boya tutmaz. esersiz. işsiz. işlemez. atõl. atqõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn.
edik. qõlõq. biçim. şekil. mod. terz. edilmak. qõlõnmaq. yapõnmaq. olunmaq. devrinmek. reftar
edmek.

etim
etin
etinma
etinmak
etinmak
etqilayan
etqinmak
etqisiz

idim. { iymak, eymak imak. ( y <> d ) edmak (: elamak) }eylamindan töranan, keçmiş çağda b
ir işin edişin, sürülmasin, olunmasõn, yaxud olunmasõ istanilmiş olunmasõnõ andõran işlam aki.
idim. - yeyir idim. -galmiş idim (az qalmõşdõ galam. gala bilmişidim). az önca galseydin görm
din ( amma görammadin). edin. axz. qabul. edinma. ittixaz. axz edma.
edinmak. kandina yaxõşdõrmaq. taxõnmaq. becarinmak. -kişi kimiliyin taxõnmalõdõr. - kişi sözün
. edqinmak. iyalanmak. qõlqõnmaq. olqunmaq. alqõnmaq. alşõnmaq. qazanmaq. sahab olmaq. qõlqõnm
aq. olqunmaq. alqõnmaq. alõşmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib olunmaq. - tütün çakmaya ed
inamadim. -bu yasanõ edindilar.
etgilayan. müassir. qõsõr. qõsar. qõsqõr. qõsqar. (< qõsmaq. sxmaq. qõsmaq, sõxmaq nitaliyi ol
dqinmak. etinmak. qõlqõnmaq. olqunmaq. alqõnmaq. alõşmaq. adat edmak. qabul edmak. tasvib
olunmaq. -tütün çakmaya edinamadim. - bu yasanõ edindilar. etgisiz. boş. quru.- quru patõdtõ.
- quru söz. - quru göstariş.

etqu edqu. edu. etu. eyku. adaq. ada. ehsan. eta'.
etma fe'l.
etmak edmak. edemek. atamaq. eda edmek. qõlmaq. yapmaq.
etu edu. edqu. eyku. adaq. ada. ehsan. eta'.
ev 1 . aile. kiçik ev. evciğiz. evcõğõz. evcõğaz. evlek. yamut.
yuva. bark. barnaq. 2. soy. quşaq. nesl. 3. göz. qanatlardan, qanalardan her bireri.
cedvel. - sõrça evi: şüşenin çerçivede oturan yeri. - göz evi: göz çuxuru. 4. yam. duraq. dur
laq. qalqa. yuva. kovşan > kaşane. menzil.
- evin diraği: evşüq. - evin sofasõ: beçqüm. hol.
- daniz qõyõsõnda, boğazda olan tapincak, ev: yalõ. yalqõ. yalõq. yazlõq. yaylõq.
- iki evli. ikixana: iki üzlü.
- döşali dayalõ ev: her bir qoşu yaraqõ (eşya, levazim) yerleşmiş, dayanmõş.
- donlu donatlõ ev: bezekli ev.
- ağ evli: köçeri el. - qara evli: otraqlõ el.
- otraqlõ ev: eni boyu, genişliyi çox olan ev. evbarõq eveşik. çoluq cocuq.
ehleyal.
evca bütün evlik. - evca dolanmağa çõxdõlar.

evcõğaz evciğiz. evcõğõz. evlek. avcõqõz. kiçik ev.
evcõğõz evciğiz. evcõğaz. evlek. avcõqõz. kiçik ev.
evcil - evcil dovşan çeşiti: ada tavşanõ.
evçi yamçõ. duraqçõ. durqaçõ. qalaqçõ. qalqaçõ. menzilçi.
eveşik evbarõq. çoluq cocuq. ehleyal.
evirmak evlendirmek.
evivar evli.
evladirnmak barqatmaq.
evlak avlak. ivlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - evlek parça. - ekin ekilmemiş avlak doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qõrx arşõnlõq yer. 4. rüb'. ehli. evde yaşayan. 5. evciğiz. avcõqõz. evc
içik ev. 6. avlaq. arx. güh2. su yolu. 7. ocaq. kerdi. - sozu ocağõ. - badõmcan ocağõ. 8. oyna
qcõğa. çuxur. avlaq.
evlandirmak evirmek. qõz vermek.
evlanmak obarqlanmaq. barqlanmaq.
evlanmamiş subay. (erkek dişi üçün) ergen.
evlik - bütün evlik: evca. - evca dolanmağa çõxdõlar.
evlikla hammõsõ. anasõ ile danasõ ile.

Alfİ

iõri hon h<^n _ iõri cÂwl?«r>^l/■ honlõ cnõ/l^m^l/

eyqu eyku. edqu. edu. etu. iyi. gözel. arun. adaq. ada. ehsan.
eta'.
eylam fe'l. - artõrõlan eylamin (fe'lin) sürmasin, davamõn göstaran
eylam: turmaq. - yatõb durur. - baxõb durur. - baxa durmaq. - axan sular durur: heç di
yecek yoxdur. açõq aydõndõr.
eylama qõlma. eleme. edme. yapma.
eylamak elemek. edmek. qõlmaq. yapmaq.
eymak iymak. imak. ( y <> d ) edmak. elemek.
eyp ayp. ip. 1. fikir. zehn. xatir. 2. güven. e'tibar.
eyplamak iplamak. ayplamak. 1. xatõrlatmaq. yada salmaq. 2.
güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek.
e'tibar edmek.
eyvay ov. ava. şaşma simgesi. - ov, bu ne işdir: ava bu ne işdir. -
ava ava, bunu deme. - eyvay neler oldu. - ov ov, neynirsen: ava ava neynirsin: e
yvay, neynirsin.
aba - kor aba: aba kömaci: gözü bağlõ oyunu: bir neçe kişi
cocuq (:nefer uşaq) olub, birinin gözlerin bağlayõb, başqalarõnõn çevresinde dolaşmaqla oynanõ
r oyun.
aba hey. mire. müre. vere. bere. mere. eye. yansõma sözler.
- aba demedimmi. - aba qardaş.

ablaq ablaq. < albağ. rehbereh.
abrişam < yaprõşõm. yaprõlmõş. bükülmüş ip. ipik yipliyi. yapõq
yapõlõğõ.
abus çatõq, ekşi üz.
abusluq - qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek.
qaş çatmaq.
abzar avsar. yapsar.
aclaf alçaq. üzqün. zehlegedmeli. bolağan. açõq. yalluz.
yelpenek. cõf.
açi eke. exi. exevi. dadaş. böyük qardaş.
ada ifa. qõlma
adalõ yosmalõ. işveli. zerafetli.
axlaq ba axlaq: onat.
aq ek. 1. arta. artõq. elave. izafe. 2. temdid. 3. meks.
teveqquf. 4. rebt. - bu sözün kime aki var: rabti var. - mene eki ne: rebti ne. 5. i
z. nişan. qalõq. eser. - yaranõn aki. -aksiz cerrahlõq. - akli yanaq: nerseden qalmõş iz. -
ak belli yama. - aki belirsiz. 6. yama. rufu. - akli: yamalõ. 7. ak yeri: vesl. fe
sl: { 1. - ak yeri görünür. 2. oynaq yeri. boğum. mefsel.}.

aqdi
aqdi aqdilik
aqdinda edmak
aqdirmak
aqdiş
aqa
aqac
aqaç
aqaq
aqal
aqala
aqalamak

ağdika. 1. alõşõq. mö'tad. 2. çağrõşsõz giren qonaq. qonaq. dalqavuq. tüfeyli. 3. sallaqxana.
rõn kesildiği yer.
akdi. perveri. becerilmiş. terbiyeli. edebli. müretteb. -akdi su: perveri su. - akdi
uşaq: terbiyeli. becerilmiş uşaq. ekdilik. dalqavuqluq. qonqaqlõq.
almõş olmaq. tutmaq.- onun böyük qõzõn kim tutur. - o qõza elçi gönderi, tutula tutulmuya bell
yil. ağdirmak. ulõtmaq. bükdürmek. akdiş. iqdiş.
1 . ağa ( r <> ğ ) ağa. aka. ere. eğik, ufaq, ince dişli, yontmaq üçün kesici arac. egü. qabõr
iyi. 2. eçi. exi. exevi. dadaş. böyük qardaş. ağac. çengel. bal peteyinden bal götürmeye, xemi
rõ kimi qablarõ qaşõmağa yarar. ekeç.ağõllõ. bilkes. bilqeys. akak. eşek. (eşlenmiş, eklenmiş
r. akal. ekle. ilek. alonj. simi rabit. ekele. obur. qaõnpa.
ağalamak. igeşmek. tõraşlamaq. yontmaq. kesmek. yonmaq. çaldõrmaq. - daşdan heykel çaldõrdõm.
aqamak
aqanmak
aqar
aqavi
aqi
aqic
aqik
aqiq
aqilic aqilmak

akamak. qartik.
akanmak. maks, tavaqquf edmak
<> akar <> yahar. aqir <> akar. 1. agar. { "agar" sözü "-
isa"nin yerina, yaxud onla birlikda işlanan sözdür. "isa" galan
yerda "agar"sözünün işlanmak yersiz çõxõr}. garakirsa. vardi
galdi. vurdi galdi. bardõ galdi8. - agar ölsamisa: ölsamisa -
agar versansa alaram. 2. yahar (< akmak). - yahar
boşaltmaq: at öğraşinda yaharda yanqõlõş oturuş.
axavi. aka. axi. açi. dadaş. böyük qardaş.
1. aği. agi. qabõrqanõn onurqaya bağlõ olmayan, an altda
olan gamiklar. 2. axi. aka. axavi. açi. dadaş. böyük
qardaş.
ağic. qança. ağacõn baş dallarõnõ ağmak üçün, başõ ağri arac.
ağik. yatba. yamat. mayil. iştahlõ. - içkiya yatbalõ kişi. -
yuxuya yatbalõ: yuxuçul. - {yatba qõran: 1. tavaccühi, meyli,
i ştahõ çeviran . 2 . iğranc }.
akik. ağik. ağlanma. boşuq. boşluq. şuxluq.
agilic. ağilic. ariğic. ağilib, dolaşõb, sarşan sarmaşõq.
ağilmak. 1. çarpõlmaq. çarpazmaq. meyillanmak.
çevrilmak. bükülmak. {(k <> ğ ) akilmak: yapşõnmaq # (k

aqilmak aqilmaz aqilmiş aqim
aqimak aqin

<> ğ ) ağilmak: ayrõlmaq}. 2. serinmek. sarqõmaq. uzanmaq. aslanmq.- pencereden sarqõmaq.
3. eğilim. meyl. 4. abanmaq. yapanmaq. salqõnmaq. sarqõnmaq. 5. erimek. arõnmaq. utanmaq
.
ağilmak. eğlenmek. yönelmek. meyillenmek. qatlanmaq. eğilmez. erimez. arõnmaz. utanmaz. ağil
miş. yatõq. yatõlmõş.
akim. 1. sifet. 2. qõrac. - qõrac yer. 3. yakõn. yakõr (< yaxmaq). verimsiz. qõsõr. doğmaz. do
rmaz. eğimek. erimek. açõlmaq. açõlõb tölelmek, axmaq. agin. akin. ağin. 1. bel gemiyi. emud f
eri. 2. eğin. onğur. dal. dalõ. arxa. sõrt. 3. çiqin. çiyin. arxa gemiyinin eğilmiş, bükülmüş
inefõrans. schienaitalyan). -birinin aqnina minmek. 4. bitiş. mezru.
- ağniva bir şey sal. - akinlari sarartan bir xastalik: sanğ.
- neçe demir qazõğõ, çengeli olub, ekin araclarõndan daraq çeşiti. tarlada sapanla qazõl
ağõ ufalatmaq üçün heyvanla sürülür: tõmõrõq. tõrmõq. dõmõrõq ( < dõrnaq).
- akina düşan sarõlõq xastaliyi: savak.
- akilacak yeri, sapan sürüldükden sonra, toprağõn

qõrpõçlarõn, engebeliyin qaldõrmaq üçün sürülen yuvarlaq
kötük, daş: sürgi. sürgü.
aqinc ağinc. (< ağmak. eğrilmiş nerse. bir yerden eğilib qopuqmuş
duran nerse). ur. siqil. seqil. ziqil. ziyil. şişec. sakpil < met > sapgil.
aqinçi akinçi. cütçi. tarõqçõka. tarõdaçõ.
aqindirik ağindirik. çiqindirik. çiyindirik. arxa gemiyinin eğilmiş,
bükülmüş yerini örten bölüm. yaxa. (echinefõrans.
schienaitalyan). - birinin aqnina minmek. - ağniva bir şey sal.
aqinlik akinlik. ekmeye elverişli olan.
aqinmak akinmak. qapanõb oturmaq.
aqinti eğinti. erinti. ereden (eğeden) çõxan ince talaş. pox8. -
demir ağintisi toprağ gübreler: güclendirer. - yarmaq (para) can eğintisidir.
aqir akar <> aqar <> akar <> yahar. iqda. akir. akmir. 1. tünd.
esmir. boğuq. - akmir qanõ: tünd boyalõ, qaramtõl qan rengi.
2. pozuq. bedexlaq. iti xuylu.
- aqirla bükülmak: eqirilmek: iqdalamak: ipliyin eqire
çekilib, ip yapõlmasõ.
aqirçi eğiren.
aqiran eqirçi.

aqirilmak
aqirma aqirmak
aqirtmak aqit
aqitin
aqitlik aqiz aqqu aql

iqdalamak: aqirla bükülmak. ipliyin aqira çakilib, ip yapõlmasõ.
- ağirma çarxõ: qullab.
ağirmak. qõvõrmaq. bükmak. qõrõtmaq. qatlatmaq. devşirib yumaq yapmaq. sarmaq. sap sap, fitil
fitil etmak. bükmak. - pambõğõ büküb ip yapmaq. .- bu ipliyi sarmalõ. - saçõnõ, saqqalõnõ qõvõ
istar, onda qõvrõğõndan. - bunu qõrağõn qõvõrõn. ağirtmak. iqila iplik büktürmak. ip çakmak. a
i. 1. kakra. gas. acõmtõraq. - akti yemiş. 2. üzü sarxõq, turşa. turş kişi. akşi üzlü. - aktin
. 3. tars. acõ. atacõ. - akti söz. 4. akit. akilmiş (< akmak: dayaqlamaq). 5. vurqulu. çit
ik. bark. sart. dönmaz. sağlam. 2. güclü. möhkam. 3. matin. akitin. akidan. akilmiş yolda (<
akmak: dayaqlamaq). vurqulanmõş, çitik, barkinmiş üzda. batar batar. sõx sõx. akitlik. aqtili
k. kakras. gasis. acõqlõq. akiz. barabar. ağku. ayku. zil'. pahlu.
bilik. - sağ bilik bilin. - bilik (hikmat. ma'rifat. ağõl) öğranin. -sivir ağõl: ağlõ dar.

- ağõl qoymaq: uslatmaq. huş qoymaq. öğretmek. bilik. aqahlõq öğretmek. terbiyetlendirme
- ağõllanmaq: bilkenmek. uslanmaq. huşlanmaq. öğreşinmek. terbiyetlenmek.
- ağõllõ: uslu. ussal. arqana. anğlõ. bilincli. anlayõşlõ. anğlayõşlõ. ağõllaşdõrmaq: us
uslamaq. oyumluõõ. düşünceli. ussaq. uslaq. metin.
- ağõlsõz: suvbaşqamus. qafasõz.
aqla ağla. akla. akal. ilek. alonj. simi rabit. adet. resm.
aqlam aklam. aklama. 1. ekleme. yamaq. 2. arta. nersenin
olduğuna artõrõlmõş nerse. - qezete artasõ, aklamasi: vije
name.
aqlama aklama. aklam. 1. uzadõ. ulama. uzanan sim, nerse.
alonj. rabit. 2. yamaq. rufu. 3. arta. nersenin olduğuna
artõrõlmõş nerse. - qezete artasõ, aklamasi: vije name.
aqlamak aklamak. 1. uzatmaq. temdid edmek. - kağõzõmõ beş illik
aklattim. 2. saxlamaq. qaldõrmaq. durdurmaq. oturtmaq.
3. saxlamaq. yubatmaq. dayandõrmaq. alõqoymaq.
aqlan ağlan. aklan. adeten. resmen.
aqlanca ağlanca < aklanca (< ak). (yapõşõb oturma işi). 1. yapõşan,
dinlendiren, xoş gelir, sõxõntõsõz nerse. - sağlam ağlanca.

- könül eğlencesi: sevgi. dilber. 2. önemi, asõsõ, faydasõ temelli olmayan, az olan nerse. yub
atsõ. oyuncaq. -cocuq ağlancasi. çox qolay, rahat nerse. - bu iş ona ağlancadir. 3. mõtçõl. de
h. alayçõ. mesqere. 1. gülce. cok. letife. saraqa. serime. alay. mesxere. - saraqõya alm
aq: ele salmaq.
aqlanci ağlanci.qõnamsõq. istehzaçõ. mesxereçi.
aqlandirmak aklandirmak. aylandirmak. (< ak). 1. geri, qõrağ
buraxmaq. yubaltmaq. me'tellemek. te'viq edmek. -boşuna meni orda aylandirdi. 2. a
vutmaq. sevindirmek. dadlatmaq. kef vermek. hezz vermek. - bu xeber iyice ayland
irdi bizi. - uşağõ ayladirmak.
aqlanan - her kesle oturub ağlanan: alayçõ.
aqlanilmak eklenilmek. eylenilmek. çağlanmaq. çağ sürmek. vax keçirmek.
aqlaniş aklaniş. sikut.
aqlanma eğlenme. eylenme. ekik. eğik. boşuq. boşluq. şuxluq.
aqlanmak ağlanmak. eğilmek. yönelmek. meyillenmek. eğlenmek.
qõnamaq. şakalanmaq. kesinmek. şuxluğ edmek.
istehza edmek. mesxere edmek.

aqlanmiş
aqlaşmak
aqlatmak aqli
aqma
aqmak

aklanmiş. ekme. qoyma. eğreti. sünni. yapõşõlmõş. doğal, tebiy olmayan. - ağrati diş: qoyma di
saç. eğleşmek. ekleşmek (< ak). 1. oturmaq. sakinmek. dincelmek. 2. boşuqmaq. boşlanmaq. şuxlu
q edmek. ekletmek. artalamaq. arta vurmaq. yamamaq. akli. ilşik. yamalõ. merbut. reb
tli. yamalaq. yama vurulmuş yamalaq.
- yarõm yamalaq: eksik üksük. naqis. qõsurlõ. - sene akli işler: marbut işler.
- ağli uçmuş: savuruq. abdal. çapõq. sefeh. ağma. akma. 1. endirme. çarpõtma. meyilledir
. 2. çevirme. qõvõrma. 3. becerilmiş. terbiyet verilmiş. quduru olmayan. eklenmiş. qoyma. eğre
ti. sünni. yapõşõlmõş. doğal, tebiy olmayan. - ağrati diş: qoyma diş. - ağrati saç. 4. çevirme
ayimi ona atf etdim: ekdim. - göz akmak: etfi nezer edmek. - yularõn (cilovun) çevirma
k: etfi inan edmek. 5. ağma. arma. axma. sinec. õsnac. sõkõnc. sikenc (> şekencfars). çin.
ağmak. akmak. 1 . çarpõtmaq. - sürgüler akmak: yeni dallarõ çarpõtmaq. 2. bükmek. qõvõrmaq. çe
qanõtmaq. razõlatmaq. ele almaq. 4. yanatmaq. yanqatmaq.

meyillandirmak. 5. akmak. atmak. çörak. qazaş. maişat.
- akmayini çõxarmaq. 6. görav. iş. qulluq. xidmak. - mani akmakdan edacaksiniz.
- akmayi dizinda: keçari qulluq, iş, qazaş.
- quru akmak: yavan akmak. qatõqsõz çörak.
- panir akmak: yavan yemak. az qazaş.
- akmayina yağ sürmak: istayindan artõğõna çatmaq.
- akmağina qoç {: 1. ali, qapõsõ açõq. saxi. 2. çörayina, parasõna güvanan}.
- kandivi ak bir az. - akilmadan iş yerin tutmaz. - na edirik akilmir: qanlmõr
. razõ olmur.
- dibina darõ akmak: çox qurddalamaq. özanla, diqqatla narsayna uğraşmaq. 5. taldõrmaq
. bitgi dalõn qõrõb, kök salmaq üzra toprağa batõrmaq. - ağacõn dallaõnõ daldõrmalõ.
- duz akmak: duz çörak. ne'mat. ehsan. - duz çörak haqqi.
- yuvarlaq akmak, atmak: somi. somun. sumun.
- iplik alamak: ipliyi alamagadan keçirarax, sarmaq.
- dibina darõ akmak: alamak. alaklamak- inca alamak.
- boyun ağmak: boyun vermak: boyun kasmak. tab' olmaq. aqmir ak
mir. akir. 1. tünd. asmir. boğuq. - akmir qanõ: tünd
boyalõ, qaramtõl qan rangi. 2. pozuq. badaxlaq. iti xuylu.
aqrak ağrak. axraq. tarlanõn artõq suyunu götüren arx. xendeq.
- ağrak önü: art qaşõ: yeher qaşõ: yeherin ön arxasõnda olan belli yüksek yerleri.
aqralti ağralti. eğri büğrü. qõvrõq dallõ budaqlõ. dolaşõq. - ağralti
bacaqlõ qarõ: dolaşõq qõçlõ. - ağralti yollar.
aqrati ağrati. 1. düz, olduğu yerinden keçit olaraq eğilmiş,
bükülmüş nerse. alõnmõş borc, ödünc. ariyet. - ağrati para. - ağrati geyim. - eğreti alõb verm
vermek. 2. keçeri. uçarõ. müveqqeti. müelleq. qoyulub götürülen. qurulmuş olmayan. - uçarõ yaş
. -şamdanõn tablasõ ağratidir. - ağrati duvar. - ağrati köprü. -develet gücü iyesine ağrati sa
quşa, ağrati otraqdõr. 3. qoyma. sünni. ekme. eklenmiş, yapõşõlmõş. 4. doğal, tebiy olmayan.
iş: qoyma diş. - eğreti saç. -ağratiya almaq: onarma (te'mir) üçün, nersenin himin boşaldõb di
estek üsde saxlamaq. 5. elenti. yerli olmayaraq bir yerde qalmaq. - ağrati oturmaq.
6. ödünc. borc. ariyet. - yaya qoymuş kişini ağrati at, yol yarõsõ. -ağrati kitab olmaz: kitab
orc verilmez.
aqratilik qoyma. sünni. - dişlerivin ağrati olduğu heç bellenmir.

aqratin ağratin. (qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevrinti). qõvõrma.
qõvrõntõ. bükünti. qõyõntõ. basdõrma. qatlama. - bu yemşeyin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. - qoşa qõ
k) kimi tikilmesi.
aqratiya - ağratiya almaq: onarma (te'mir) üçün, nersenin himin
boşaldõb direk, destek üsde saxlamaq.
aqri ağri. arquri. arquri. 1. meyilli. çarpõq. qõnru. yanğsõ.
yansõ. yanpuri. çarpuq. yan. doğru olmayan. bir yana, bir terefe. üğri. eğri üğri. sapa. münhe
yatqõn. yan. doğru olmayan. bir yana, bir terefe. - yan baxõş. - yan baxmaq. - ağri qõlõncõ a
ezlik. - pürüzünü eğrini gidermek. düzeltmek. - bu ağacõ düzaltin.- yan baxõş. - yan baxmaq. -
a. it kimi qõnru (eğri) baxar. - arquri kişi.
- arquridan galmak: eğri davranmaq, mamile edmek. - ağri odun, ağri yol. 2. büklü. b
elli. - ağri qõlõnc. yalan. - ağri kişi.
- eğri söz. 3. yanqõlõc. - ağri oturmaq. 3. eğec. çengel. bal peteyinden bal götürmeye,
r tağarõ kimi qablarõ qaşõmağa yarar. 4. oğri. sapa. uğri. 5. qanbur. kanbur. kambur. (beli) b
büklü. (arxasõ) çõxõq. tümsek. yumru. kemrik. müheddeb. qõlõnc. çapõq. çarpõq. 5. geçmez. ters
qça.

- qõlõc bacaq.
- çox işlemekden kambur olmuş.
- orasõnda kamburu vardõr. - duvar kambur vermiş.
- ağri durmaq: qarşõ durmaq.
- ağri, yanlõşõ doğru yapmaq: toqrultmaq. toğrultmaq. düzetmek. teshih edmek. - onun bur
asõn doğrultmalõ.
- ağri üğri: eğri üğri qarqacõq burqacõq davranõş, yazõ.
- ağri baxmaq {: 1 . yan, iti, qõnlõ kinli baxmaq. 2. şaşõ, çeri olmaq}.
- boynu ağri: boynu bükük: yaxzõq.
- ağri üz: turşaq üz.
- çox ağri büğrü, çarpuq. yanğabuc
- ağri bacaq: qõlõc bacaq: çarpõq bacaq.
- ağri büğrü: eğrelti. qõvrõq dallõ budaqlõ. dolaşõq.
- ağralti bacaqlõ qarõ: dolaşõq qõçlõ. - ağralti yollar. aqrib ağrib. eğril
e, parça, tor, ağ. özellikle
balõğ toru.
aqribüğri eğribüğri. yanbüri. yanpuri. çampuri. çarpuri. yenkec
kimi.
aqribüğri ağribüğri. yanbüri. yanpuri. çampuri. çarpuri. yenkec
kimi.
aqrica az eğri. eğri kimi.

aqrik ağrik. inhiraf. - narsanin yatmõş, ağrik durumu: sergik.
yatõm.
aqrilik çarpõqlõq. kelek. hile. - ağrilik doğru yola vaaz.
aqrilmak ağrilmak. qõvrõlmaq. bükülmek. qõrtõlmaq. qatlanmaq.
çekilib toplanmaq. - iplik, saç, qõl qõvrõldõ. - bu kitabõn
yapraqlarõ qõvrõlmõş. - qõvrõla qalmaq: gebermek.
aqrilmak ağrilmak. sapaşmaq. yolundan çõxmaq. bürkülmek.
burulmaq. caymaq. - elim sapaşdõ.
aqrilmak ağrilmak. sapõlmaq. dönülmek. yayõlmaq. - yol sağa
sapõlõr.
aqrilmak çarpõlmaq. - quru ağac ağrilmaz.
aqriltmak . ağriltmak büqriletmek.
aqriltmak ağritmak. eğib bükmek. çarpõtmaq.
aqrim akrim. iqrikcõğa. 1. yeher altõnda keçe qapalõ ağac. 2.
toğanaq. girdab. 3. hörük. duvar. baru. minare. 4.
qõvrõm. bükim. büklüm. qõrlõm. qatõm. qatlõm.
aqrin akrin. (< akilmiş. tikilmiş) tikin. taxõq. yaxõşõq. yapõşõq.
qovuşuq.
aqritmak ağritmak. eğib bükmek. çarpõtmaq. qanburlatmaq.
kamburlatmaq. kanburlatmaq. bükletmek. bükmek.

aqritmak aqritmak
aqrti
aqsak
aqsaksiz
aqsar
aqsarçi
aqsarlatmak
aqsi

tümsetmek. yumrutmaq. kemritmek. müheddeb edmek. eğirmek. bükmek. - üz ağritmak: turşatmaq. ağ
tmak. eğitmek. sap sap, fitil fitil etdirmek. bükdürmek. - pambõğõ bükdürüb ip yapdõrmaq. ağri
p sap, fitil fitil etdirmek. bükdürmek. -pambõğõ bükdürüb ip yapdõrmaq. - ağrti saç: taxma saç
ksak. bax > aqsik. aksaksiz. bax > aqsiksiz.
aksar. eken, yamayan, tiken nerse. demir civi. mismar. aksarçi. mõxçõ. aksarlatmak. mõxlat
maq.
aksi. akşi. 1. ters. zidd. uğursuz. menhus. iyi getmeyen. -aksi iş. - akşi durumda. - akşi
görüşler. 2. bedexlaq. inad. kimseye uymaz. - çox akşi kişidir.


aqsik

aksik. aksak (ak gereyi olan). (< aksiz). (ak

< met >

ka)

kasik. güdük. yarõm. naqis. astõn. az. kem. bütün olmayan. az. aqsaq. naqis. qõsõq. qasõq. naq
eybli. qusur. düşük. altõna üstüne tutmaz. me'yub. eyb. nüqsan. gedik. kem. az. naqis. nüqsan.
san. qusur. qalõq. qalõqut. naqis. natemam. qõsõr. naqis. - qõsõr oyulu

aqsikina aqsiklik
aqsiksiz aqsiqlik
aqsiliq aqsilmak

(fikirli).
- astõn gelir. - yarõm kişi. - bir öğretmenimiz var oda yarõm.
- bu işin esgiyi nedir. - yazõnõn asgiklarin çõxarmaq. - bu kitab doludu aksiginan.
- ağlõ aksik. - sağlamõ aksik. itmiş. eksilmiş. yoxa çõxmõş. mefqud. - yardõçõn eksik olsun. -
ol: bizi burax. bizi qurtar. - işimiz aksiklari doldurmaqdõr.
- aksik, gadik tamamlamaq.
- tümlenin (cümle) orasõ qalõq görünür.
- aksik doğmaq: cocuq çağõ gelmeden doğmaq.
- aksik olaraq: qala (# geçe). qalmõş. qabaq.- bayrama iki qala gelin. - beşe beş qa
la geddi.
eksikine. qõsõrõn. naqisane.
aksiklik. qalõq. qalõqut. naqislik. - bularõn qalõqlarõ çoxdur. -
qalõqlar düzeltmeli: qaldõrmalõ.
aksaksiz. 1. bütün. kamil. 2. davamlõ. qõrõqsõz.
eksilklik. yoxluğ. olmamaq. fuqdan. - onun aksilkliği indi
duyulur.
aksilik ( s <> ş ) akşilik. turşluq. terslik. sertlik. pis xuyluq. aksilmak. qasõlmaq. a
zalmq. yox olmaq. olmamaq.
- galirim qasõldõ.

aqsiltmak aqsitmak
aqsiz aqsü
aqsülamak
aqşi
aqşica

eksiltmek. qasmaq. azaltmq. - galirim qasõldõ. aksitmak. aksatmak (ak gerek olduğun yükl
emek). azaltmaq. qõsaltmaq. qasõtmaq. naqislemek. me'yub edmek.
aksiz. 1. bekiz. sebirsiz. 2. eksiz. yamasõz. bütün. aksü. yakso. yaksu. (< yaxmaq: yandõr
maq). yaxõlmõşnerse. köskü. bir yanõ yanmõş, qaralmõş od qarõştõran ağac.
aksülamak. yaksulamaq (< yaxdõrmaq: yandõrmaq). 1. yaxõlmõş odun qoyub odu alovlarmaq. parla
tmaq. 2. qõzõşdõrmaq. azõtmaq. - yamanladõqcan yaxsulandõ. 3. özünden çõxarmaq. - iceşib aksül
aksi. 1. ters. zidd. uğursuz. menhus. iyi getmeyen. -aksi iş. - akşi durumda. - akşi görüşler
. 2. bedexlaq. inad. kimseye uymaz. - çox akşi kişidir. 3. xemir mayasõ.
- çatõq, akşi üz: ebus.
- acõmtõraq akşi: kekre. dil burar.
- akşi aş: turşulu aş.
- akşi su: qazlõ su.
- akşi üzlü: üzü sarxõq, turşa. turş kişi. etacõ. - aktinin biridir. ekşice. az ekşi.

aqşik aqşilik aqşiliq aqşimak
aqşimsi
aqşimtõraqa
aqşitmak
aqtalamak
aqti
aqtilik
aqtirmak aqtirmak aqu

akşik. - üzü akşik: üz akşidan. üzü gülmaz.sorõtğan. akşilik. akşilik. kakralik. dil burma. ac
kşilik ( ş <> s ) aksilik. turşluq. tarslik. sartlik. pis xuyluq. akşimak. kakramak. acõma
q. akşiyib qabarmaq. taxmir olmaq. dil burarcak akşimak. - akşiyib qabarmaq: kakramak.
acõmaq. dil burarcak akşimak. taxmir olmaq.
akşimsi. aqşimtõraqa. akşica. az akşi. akşiya çalar. akşica. az akşi. akşiya çalar. akşimsi. a
mir edmak. acõtmaq. bayatlatmaq. axtalamak. antamak. entamak. iğdişlamak. agti. akit.
1. kakra. gas. acõmtõraq. - akti yemiş. 2. üzü sarxõq, turşa. turş kişi. akşi üzlü. - aktinin
. tars. acõ. - akti söz.
akitlik. 1. kakras. gasis. acõqlõq. 2. sarxõlõq. turşa. turşluq kişi. akşik üzlü. 3. tarslik.
k. atacõlõq. - akti söz. ağdirmak. bükmak. - üzün ağma: turşatma. ağtirmak. yantatmaq. yanqatm
yillandirmak. agu. qabõrqa gamiyi. onqura gamiyina arxa yanda bağlanan sümüklar. faqara.
- amud faqari: bel gamiyi. agin.

aqü agü. eğe, qabõrqa gemiyi.
al al. 1. qol. qulp. qõlp. sap. bir aracõn tutacaq bülümü.
desde. - deqiman ali.- heveh ali. 2. ele, avuca sõğacaq ölçüm. avuc. tutam. - bir al buğda.
3. kere. keret. sõra. yol. növbet. - bir al geldi bitdi. - el kimdedir. - el size: s
izin sõraz. - al bize çatanda, allar qurudu. 4. bir işin yalnõz bir defeliyi üçün olan nerse.
- bir al yemek. - bir al kağõz. 5. tum. tom. desde. - bir al sözlük. bir al kitab. 6. ur
ma. vurma. zerbe. - ali ağõr. - ağõr alli. 7. dexalet . müdaxile. -onunda bu işde eli var. 8
. güc. bacarõq. iqtidar. ixtiyar. qudret. - bu iş menim alimdadir. 9. iyelik. malikiyy
et. teserrüf. - mal kimin alindadir. 10. yete. yeti. vasite. -onun yeti ile verdim
.
10. üzer. erke. ixtiyar. yan. üst. - üzarinda para olmamaq. - yaraqõ üzarindan atmaq. - me
nim üzarima düşdü. - al bezi: yağlõq. kir silmek üçün parça. peçete. desmal. 11. iş. qõlay. em
i bellidir. - yumşaq alli. 12. qolay. fürset. açõqlõq. - bir al tapsam: bir fürset bulsam. -
al vermadi: fürset vermek. 13. ulam. takõm. bölüm. qol. desd. - al al: bölük bölük: ulam ulam:
akõm takõm. qol qol. des des. - al dağirmanõ: yarğucaq. - al satõcõ: küçe satõcõ.

destfiruş. yanaşma.
- al yumaq: el çekmek. qeti irtibat edmek.
- ala almaq: avõtmaq. üreyin dile tutmaq. oyalamaq. mehribanlõq edmek.
- bir el (takõm) geyime gerekli nerseler: geyinti qoşantõ. qoşu qoşantõ. takõ takõm. tek
l geyinti.
- al geyim: orta quşaq. aralõq geyim. bayağõ qapsam, geyim. (# qopsam: resmi).
- al qaldõrmaq: vurmaq.
- allarin qaldõrmaq: alqõşlamaq. dua edmek.
- alindan galani edmak: bildiyinden qalmamaq.
- ala salma: kesinti. alay. mesxerelõğ. istehza.
- ala salmaq: istehza edmek. kesinmek. mesxere edmek.
- alabaxan: eliboş. yoxsul. möhtac.
- aliaçõq: elaçõq. comerd. sexi.
aliboş: 1. elebaxan. yoxsul. möhtac. 2. işsiz. meettel. 3. qarabex. bedbexd. kovõ. qovuq
. kovuq.
- al işi: yazma. qelemkarlõq. oyma.
- ala keçirmak: qõsdõrmaq. tutdurmaq. tutmaq. qapsalamaq. yaxalamaq. dar yere ge
tirib tutmaq.
- al suya yetirmak: gezinmek. heyete çõxmaq. su tökmeye gedmek.

- alda edmak: sağlamaq.
- aldan düşmüş: bunqaq. bükük. qarõ. köhna.
- aldan ayadan gemak: aldan ayadan çõxmaq: özündan çõxmaq.
- aldan vermak: õçqõnmaq. itirmak. - ovu õçqõndõn, quşu õçqõnma: ovu aldan verdin, quşuv
rma.
- ala galir, ala keçir, tutulaca narsa dağil: ipi sapõ yox.
- al açmaq: dilanmak. yolçuluq edmak2.
- alatõnda. - alaltõndan: gizlica. özün göstarmadan.
- ala almaq: qazanmaq. özüna çevirmak.
- ala avuca sõğmaz: çox haşari. çox qõzqõn. tutulmaz. alõnmaz. - al ayasõ: ovucun ortasõ
ri.
- alala vermak: birlaşmak.
- al vurmaq: {1. başlamaq. girişmak. 2. alqõşlamaq. çapiklamak. 3. al qoymaq. toxunm
aq. basmaq}.
- al uzatmaq: almaq istamak.
- ali uzun: aluzun: güclü. yetli. qudratli.
- al üstünda al var: foqunun foqu var.
- al oğuşturmaq: oğucun için iylamak. ali boş qalõb şaşõrmaq, çaşmaq. ma'yus olmaq.
- al edmak: işara edmak.
- al çatar: qarib. ulaq. alulağõ. yaxõn. - al altõ: gizlica. - al

altõ: tabe.
- al daşqasõ: çekçek.
- al amayi: aqtõ. götürülen işden olan qazanc.
- al altõ: destres.
- al atmaq: allamak. girişmek. dexalet edmek. müdaxile edmek.
- al ila itişib şakalaşmaq. el şakasõ edmek elleşmek.
- al ulağõ: yadõmçõ.
- aldan çõxartmaq: uçurtmaq. qaçõrtmaq.
- ala almaq: qanõtmaq. eğmek. razõlatmaq.- kendivi ak bir az.
- akilmadan iş yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmõr. razõ olmur.
- alda edmak: qazanmaq. menimsemek. yiyelenmek.
- al irmak: el ermek. erişmek. irişmek. nail olmaq.
- alabaxmaq: yoxsul olmaq. möhtac olmaq.
- ali bayraqlõ: eli çabuq: kopoğlu. hüllükbaz.
- al birliyi: müşariket. ittifaq.
- ali belda: el pence. quluqa duran. qlluqa hazir.
- al panca: eli belde: quluqa duran. qlluqa hazir. - eliberk: çinis. xesis.
- al bağlamaq: qulluqa bel bağlamaq. quluqa durmaq. qlluqa hazõr olmaq.

- al çakmak: el üzmek. vaz keçmek. serfi nezer edmek.
- al vermak: qazanlõ olmaq. serfeli olmaq.
- aldan çõxmaq: itirmek. fovt olmaq.
- aldan galmak: bacarmaq. başarmaq. baş çõxarmaq. gücünde olmaq.
- aldan galani, esirgeme: bacardõğõvõ yap, çekinme, müzayiqe edme. bu iş alimdan gelmir.
- ala vermak: teslim edmek. xeber vermek.
- iki alim yaxasõndadõr: qiyatde yaxasõndan tutacağam.
- iki ali böğründa: qalmõş. bükük. me'yus. heyran.
- dörd al: iki kişi ile çalõnan piyano. - dörd elli: tam gücüile. tüm çalõşaraq. - dörd
işe sarõlmaq, yapõşmaq.
- al sürmak: el toxundurmaq. bir işe başlamaq. bir işe qarõşmaq.
- alsuy: desdemaz.
- ala keçmak: ele girmek: elde olunmaq. tutulmaq. - eli kesilmek: qõrağa düşmek.
- al qaldõrmaq: {1. vurmaq istemek. 2. dua edmek}.
- alda olmaq: {1. gücünde olmaq. iyesi olmaq. iqtidarõnda olmaq. tehtinde olmaq.
2. qazanõlmõş. tabe'. müti'}.
- aldan çõxarmaq {: 1. satmaq. uzaqlamaq. 2. töretmek. tolid edmek. 3. anõq. hazõr.
müheyya}.
- al varman1 r-an \õaran r-afõ \/avf fiõrcaf farõman

- alim varamadõ: {- alim varsa, billem neynerem. bacaramaq. başarmaq. güc bulmaq
. qõymaq. cesaret edmek.
- nece alin vardõ}.
- aldan düşmak: bunğalmaq. bunalmaq. halsõzlanmaq.
- aldan düşmüş: bunğaq. bunaq. bunalmõş. fertut. - bunaq bir qoca.
- aldan düşüklük: bunğaqlõq. bunaqlõq. bunalmõş durum. fertutluq.
- aldan salmaq: bunatmaq. bunğatmaq. bunalmõş. halsõzlatmaq.
- al sürmak: sõğamaq. oxşamaq. oğşalamaq. mesh edmek.
- arxasõn sõğa: dalõn oğşala.
- ala avuca sõğmamaq: berk dikebaş, qaşarõ (> haşarõ. heşeri) olmaq.
- ala salmaq: toqramaq. saqalõna soğan doğramaq.
- kiçik, bilayi, al ursi: sava.
- al üsda tutmaq: göz üsda tutmaq: çox saymaq. ezizlemek.
- ei yolu, ayaq yolu, bulaşõq yolunun, bulanõq suyunu dõşarõ gönderen gengler, gühler. q
ur. - qobur tõxanmõş. - qoburu açmaq.
- ali, qapõsõ açõq: ekmeğine qoç. sexi.

- alda bulundurmaq. tutmaq. qapsamaq. qebze edmek. - bu ipi tut.
- ala keçirmak: tutmaq. yaxalamaq. toqif edmek. - bir quş tutdum.
- alini tutmaq: özün saxlamaq. al uzatmamaq. alacsõz düzelmez. toxdama
z. geçmez. - geçmaz xesteliye
tutulmaq, düşmek.
alaçõq eliaçõq. comerd. sexi.
alaqa alaqa. 1. ilişik. münasibet. maraq. 2. eşq.
alaqali alaqali. 1. ilişikli. maraqlõ. münasibetli. 2. eşqli.
alaltõ altlõq. yazarken elin altõna qoyulan qalõn kağaz.
alatõ alaltõn. 1. hazõr. müheyya. 2. destres. - alaltõ nerseler. 3.
gizli. gizlin. astõn. yaşõn. yaşõrõn. xefiyyen.
alatõn alaltõ. 1. hazõr. müheyya. 2. destres. - alaltõ nerseler. 3.
gizli. gizlin. astõn. yaşõn. yaşõrõn. xefiyyen.
alcak ellek. eldiven. eldüvan.
alcakçi ellekçi. eldüvançõ. eldivençi.
alçi elçi.
alda (sayõda, hesabda cemde). zexire. mande. - igirmi doqquzla
igirmi biri cemliyek: doqquzla bir eler: on. sõfõrõ yazarõq, bir alda. iki ile iki eler:
dörd, alda olanla eler: beş.

aldan
aldivançi
aldivan
aldrüq
aldüvan
aldüvançõ
alakçi
alak
alaqa
alaqali
alaqimsağma alamaga
alamak

1 . alsiz. sõrasõz. nobatsiz. 2. talasik. acilan. 3. aldan düşma. ala düşma. düşma. okazyonlat
. - bu arabanõ aldan aldõm. 4. harrac bazarõ. 5. dallalsõz, satõcõnõn özündan alõnan narsa. al
akçi. alcakçi. alcak.
yõTõq ot. yõdõq otka. üzarlik otu. ilrüq. üzarük. aldivan. allak. alcak. aldivançi. allakçi. a
ngana qarõsõ: açõq saçõq qadõn.
alacak. - alakdan keçirmak: alaçak. incadan incaya aramaq. alaqa. 1. ilişik. münasibat.
maraq. 2. eşq. 3. ara. bağ. munasibat.
alaqali. 1. ilişikli. maraqlõ. münasibatli. 2. eşqli.
göy qurşağõ. gün õşõğõnõn bulutlu çisli havadan keçib
boyalõ saçmasõ.
cahra. dolab. çarx. iplik ağirmak, sarmaq aracõ. dayaqlanmõş bir oxun çevrasina ağõllanmõş neç
n doğalaq.
1 . seçmak. 2. alaklamak. incadan incaya aramaq. - inca

alamalr- rlihina Harõ akmak

alama
alanmiş alanti
alqan
allak
allakçi allamak
allama

- inca aliyib, sõx toxumaq: çox incelemek. dibine gedmek. her neye çöb qoymaq.
1 . elenmiş. elekden keçirilmiş. - alama un. 2. seçilmiş. iri
xõrdasõ, iyi kötüsü alõnmõş nerse. - alama kömür. - alama
yemiş. 3. arõtlama. paksazi.
eleme. elekden keçirilmiş. - alama un.
eğreti. yerli olmayaraq bir yerde qalmaq. - ağrati
oturmaq.
alkan. legen. el suyu tökmeye yarar qab.
elcek. eldiven. eldüvan.
elcekçi. eldüvançõ. eldivençi.
1 . el toxundurmaq. el vurmaq. el atmaq. girişmek.
dexalet edmek. müdaxile edmek. 2. el ile tutmaq. 3.
elde qarõşdõrmaq. 4. el ile yoxlamaq. 5. örselemek.
övselemek. evselemek. 6. el qarõşdõrmaq. girişmek.
müdaxile edmek. 7. itmek. qoğmaq. redd edmek. def
edmek. 8. işare edmek. 9. qarõşdõrmaq. qurdalamaq.
qurcalamaq.
(el ile, bir bir) seçilmiş. seçme. birer birer ayrõlmõş. azdõrma. qurda. qurca. qarõşdõrma. te

allanmak 1. el ile toxunulmaq. el vurulmaq. 2. el ile tutunmaq. 3.
elde qarõşdõrõlmaq. 4. el ile yoxlanmaq. 5. örselenmek.
övselenmek. evselenmek. 6. el qarõşdõrõlmaq.
girişinmek. müdaxile edinmek. 7. itinmek. qoğulmaq.
redd edilmek. def edilmek. 8. işare edinmek.
allaşmak 1. el şakasõ edmek. el ile itişib şakalaşmaq. 2.
savaşmaq. döqüşmek. 3. çalõşmaq. gücün denemek.
alli qollu. qulplu. - alli qazan. - alli şamdan.
allilik elli yaşõnda olan.
almas - qaşõqçõ almasõ: adlõm bir daş.
alsiz elsiz ayaqsõz. tölük. bacarõqsõz. telesik. elden. acilen.
- alsiz ayaqsõz: elsiz. tölük. bacarõqsõz.
alsizlamak qonõqmaq. qalmaq. acizlemek.
alsu alsuyu. yasar. desdemaz. vizu. - alsuyu almaq:
elsulanmaq desdemaz almaq. - kiçik elsu: işemek. - böyük
elsu
alsuqan yasqan. abdestxana. vizuxane.
alsuqar yasqar. yasarmağ ibriqi.
alsulanmaq elsuyu almaq. elsu almaq. yasarmaq. desdemaz almaq.
alsusuz yasarsõz. vizusuz. desdemazsõz.

alsuyu alsu. yasar. desdemaz. vizu. - alsuyu almaq: elsulanmaq.
yasarmaq. desdemaz almaq. - kiçik elsu: işemek. - böyük elsu
alti elti. ilti. iki qardaşõn bir birine veren adõ. bir qadõna göre
qaynõ arvadõ.
alulağõ elil ( < al Maşan nerse). elçat. destres.
aluzun ali uzun: güclü. yetli. qudretli.
alük - na alük: ne elük. nasõl. nelek. nelük. nece. netek.
alvan (< alvan < alavan). alvan. alacalõ. rehbereh. ağlõ qaralõ.
qartalka. çal. - alacalõ kağõz.
alverir yeterli. yeter. kafi. - alverir deyil. - yetarinca.
alveriş alverişli. 1. yeter. çatar. kafi. 2. asõlõ. faydalõ. 3. yqun.
münasib. muvafiq.
alverişli 1. yeterli. çatarlõ. kafi. 2. asõlõ. faydalõ. 3. uyuşuq.
münasib. muvafiq.
alvermak 1. yetmek. çatmaq. kafi olmaq. - işte birbele mene alverir:
yteir. 2. uymaq. yqun gelmek. münasib olmaq. muvafiq olmaq. - bu menim işime alverma
z. - onun önerisi (teklifi) mene alvermaz. 3. üz vermek. olmaq. çökmek. icra olmaq. vaqi
' olmaq. - üzüntü alverdi. - ökünüş, peşmançõlõq alverdi.

am ham.
amcik - köpak amciyi: köpak mamasi: qoltuq altõnda çõxan çiban.
amcitmak amitmak. yamtamaq. yamatmaq. öğratmak.
ama amran. ima. hima. köka iya olan kimsa. armin. argin.
çatmõş. yetmiş. vurqun.
amaca imaca. (1. < amakca. 2. < hamaca. qamõca). (maci daha
deyilir). el içinda iş birliyi. ellikla yardõmlaşõb iş görmak. -
amaca günü.
amakdar amakli. çalõşmõş. qarşõlõğa, mükafata dağar kimasna.
amakdaş Qõltaş.
amak 1. çalõş. çalõşma. sa'y. cahd. 2. yorqunluq. incin. zahmat.
- amak çakmak: incinmak. zahmat çakmak. 3. qarşõlõq. çalõşma qarşõlõğõ. müzd. mükafat. 4
-barli iş, barsiz iş.
- al amayi: aqtõ. götürülan işdan olan qazanc.
- çox amak çakmak: ağla qaranõ seçmak.
- amaya, zahmata galmiyan kişi: qaba soğan. lapaçõ. amaklamak 1. imaklamak.
sürünmak. sürüklanmak. körpa cocuğun
yerimaya çabalamasõ, dapanmasi. 2. çabalamaq. çalõşmaq.
amakli incikli. çatin. zahmatlii. - çox amakli işdir.

amaksiz
amaksizin
amgak
ami
amir
amişdirmak
amişmak
amitmak
amlik
amlik
amma
amran
amritmak

amaksizin. 1. incinsiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir. 2. ögey. - amaksizin oğlun. amak
sin qõzõm. - amaksiz, zahmatsiz bi naya yiyalanmak: daş atõb qolu yorulma.
amaksizi. 1. incinsiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir. 2. ögey. - amaksizin oğlun. amaks
in qõzõm. zehmet. õrqat. õrqal. zehmet. çeçe.
1 . buyruci. hakim. fermançõ. 2. qõrağõ. sis. inğir. 3. atabey. ulqan, uca ustad. amuziş verme
k. emzişdirmek. verdişletmek. yavaşdõrmaq. alõşdõrmaq. yumşatmaq. öğretmek. te'lim edmek. te'n
ek. dine dine emmek, sormaq. emcitmek. yamtamaq. yamatmaq. öğretmek. birlik. himlik.
ibriq. imlik. ilmik. emzikli su qabõ. çiçe. çeçe.
ermin. ergin. eme. ime. hime. köke iye olan kimse. çatmõş. yetmiş. vurqun. qaşõmaq. gidiştirme
en qõdõqlamaq.

amrülmak
amşan
amzik
amzikli
amziqanmaq
amzişdirmak
an
ancir andaban
andakfars andavand

amrulmaq. sinilmek. çekilmek. sorulmaq. amşan. quzu derisi.
meme başõ. meme başõna oxşayan sosqa. 1 . süt veren qadõn. 2. lüleli qab, ibriq. õmõzqanmaq.
amuziş vermek. emişdirmek. verdişletmek. yavaşdõrmaq. alõşdõrmaq. yumşatmaq. öğretmek. te'lim
e'nis edmek.
bax > anğ. - ani qoni: enği qoni: enine boyuna. çoxdan çox.
- oyanndõğõmda ani qoni gün yayõlmõşdõ. - bu gün ani qonuna soyuqdu.
- anina boyuna: eniqoni. enli dibli. olduğuca. olmasõn. gerğince. - bu gün aniqoni
soyuqdu. - aniqoni işleyen.
- anli dibli: eniqoni. enine boyuna. olduğuca. olmasõn. gerğince. - bu gün aniqoni
soyuqdu. - aniqoni işleyen.
- daban anciri: yassõ, quru encir.
andavand. tarõmar. parçalanmõş. pozqun. - andaband olmaq: dağõlmaq.
< endak. tek. az. az tapõlan. kemik ( > kem yek). andavand. tarõmar. parçalanmõş. pozqun.
- andaband olmaq: dağõlmaq.

andişa
anduh anaq
angabalik
angak
angal
angallamak
anğak
anğqmak
anğraşmak
aniqoni
anka anq

anğaşa. düşünce. efkar. tüşünüş. düşünüş. tefekkür. mütalie. - bu gün çox düşüncaliyam. - sizi
qayğõ. çözek. közek. qusse. anak. ang. enge. yanağõn alt bölümü. üzde çene bölümü. - anga gami
iysik. çuxurlu. çuxurluq. obruq. yafuq. bõnğõldaq. cocuq tepisinin yumşaq yeri. diken. mane'
. hayil. otlaqçõ. tüfüyli. oyalamaq. uğraştõrmaq. meşğul etmek. baş örtük, börkün uclarõnõn ba
canõ sõxõlmaq. inlemek. mõzmõzlanmaq. enli dibli. enine boyuna. olduğuca. olmasõn. gerğince. -
gün aniqoni soyuqdu. - aniqoni işleyen. qubad. gobud. gopud. quba. qaba. batal. ang
. anğ. anak. anga. an. 1. genişlik. - ani qoni: ani güni: bayağõ. olduqca. çox. - bu gün eni g
i qõş oldu. - kimi anina çeker, kimi boyuna. 2. muvafiq. (# boy: muxalif). - an boy se
sler toplusu. 3. anğ. üzün rengi. beniz. - qara anğli. -

buğday anğli. 4. yanağõn alt bölümü. üzda çana bölümü.
- anga gamiyi: üst çana.
anqa anga. anak. ang. yanağõn alt bölümü. üzda çana bölümü.
- anga gamiyi: üst çana. anqaba enqaba. atar tutar. yeniş yoxuş
anqak anğak. yanağõn alt yanõ, çanani örtan yer. - ang ağacõ:
yavaşa. - sapan angi: sapan ağacõna yanakõ keçirilan ağac.
anqal angal. 1. talqağuq. dalqağuq. çõlpaq. sarõqsõz. soytar.
yaltaq. kasalis. tüfeyli. 2. tolaş. dolaş. mane'. - dolaş olmaq: angal olmaq. birina qatõl
maq. quyruq olmaq.
anqin anğin. angin. angin. engin. 1. anli. geniş. 2. uqyanus.
böyük, sonsuz tanqiz. danizin, açõq, darin, uzaq yeri. anina açõlmõş yeri. 3. tanrõnõn adlarõd
ak açõqlõğõ sonsuz olan. 4. daniz açõğõ. orta. ulu orta.
anqinlamak anğinlamak. anginlamak. anlilamak. genişlamak.
anqinlik anğinlik. anginlik. anlilik. genişlik. açõqlõq. tanqizlik.
vüsat.
anqiz anğiz. anğõz. yanğõz (< yanmaq: narsanin qarşõtõ). bitgilari
biçandan son, yera yapşõq qalan yanqõlarõ, aksilari, asgiklari, qõrõqlarõ.

anqlanmak enlenmek. ennilenmek. genlenmek. açlanmaq. açõqlamaq.
anqlatmak enletmek.enniletmek. genletmek. açlamaq.
anqlik ennilik. genlik. genişlik.
anqlõ rengli. rehli. anğlõ. üzlü. benizli.
anqliz anğliz. uzun. açõq.
anqsa ansa. 1. peyser. - ansa gemiyi: onquranõn baş sümüyü ki,
baş onun üstünde dayanõr. başõn arxadan alt bölümü. - ansa çuxuru. 2. arxa. dal. - ansasindan
enseve al. -ansasina mindirmek. - ansasina minmak: başõna çõxmaq. üstelemek. - ansasi qalõn
: önger. boynu yoğun.
anqsiz anğsiz. ensiz. dar. gensiz. - ansiz yol.
anqül engül. engül. gevşek. tembel.
anlak enlek. ennenmeye, öğünmeye qonu olan. ödül qonusu.
fexri.
anlanmak (n <> l ) annanmak. enleşmek. şişmek. genlenmek. xexr
edmek.
anlanmak enqlenmek. anğlanmaq. ennilenmek. genlenmek.
açlanmaq. açõqlamaq.
anlaşmak enlenmek (n <> l ) ennenmek. şişmek. genlenmek. xexr
edmek.

anlaşmak annilaşmak. genalmak. genamak. genişlanmak.
bullaşmaq. vüsat tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanõn balağ
keşlari bollaşõb. - köynayin qollarõ bollaşdõ.
anlatmak annilatmak. bullatmaq. genlatmak. genatmak.
genişlatmak. vüsat vermak. tovsi' edmak. anqlatmak.
annilatmak. genlatmak. açlamaq.- tumanõn balağlarõn
bollatmalõ. - köynayin qollarõn bollat. anlik kirşan düzgün. - anli kirşanlõ: düzgünlü.
süslü.- düzgünlü
qõz aldõ ürak alimdan.
- anlik kirşançõ: düzünçü. galin düzüna galin üzüna düzüna
süran bazakçi.
anlin enlin. özsevar. xudpasad.
annanmak (n <> l ) anlanmak. anlaşmak. şişmak. genlanmak. xaxr edmak.
annilanmak anqlanmak. anğlanmaq. anlanmak. genlanmak. açlanmaq. açõqlamaq.
annilaşmak anlaşmak. genalmak. genamak. genişlanmak.
bullaşmaq. vüsat tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanõn balağ keşlari bollaşõb. - köynayin qollarõ bol
annilatmak anqlatmak. anlatmak. genlatmak. açlamaq.

annilatmak enletmek. bullatmaq. genletmek. genetmek.
genişletmek. vüset vermek. tovsi' edmek.- tumanõn balağlarõn bollatmalõ. - köyneyin qollarõn b
lat.
annilik enqlik. genlik. genişlik.
ansa - ansasi taqyaçõ qalõbõ: qalõn, enli, düz odun kimi.
ansiz anğsiz. dar. gensiz. - ansiz yol.
antamak entemek. extelemek. iğdişlemek.
antiq e'la. berk iyi. yavuz. foqulade. xariqülade. qõyaq.
antiqaçi esgiçi.
antiqaçi qoltuqçu. simsar. köy köhne alõb satan.
antiqlik e'lalõlq. yavuzluq. berk iyilik. foquladelik. xariqüladelik.
qõyaqlõq.
apinmakcõğa sulanmaq. õslanmaq. apitmakcõğa yepitmek. õslatmaq. sulatmaq. aprama
kcõğa öprümek.
aprimak yõpramaq. kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq:
sert ses). xerab olmaq. çox esgimek.
ar ar. <> ir. (iriş <> ariş <> eriş). (< armak: yetişmek). ermiş.
yetgin. iyid. igit. yetik. eren.
- iş ari: becerikli. elinden iş gelir.
- sözün ari: sözünde duran. qovlun tutan.
- söz ari: danõmaqda bacarõqlõ.
- ar oğlu er: kişiden kişi.
- tanrõ ari: beqtaş. eren.
- ar arvad: yatdaş: yatqaş. bir yatanlar.
- ar arvad: qarõ qoca. - qarõ qoca qavğasõ. qõsqancõlõq qavğasõ.
arbaşõ qabaş. qebeş. igit. pehlevan. - gabaş oğlu.
arbayin gücü.
ara ara. araq. arqaq. arak. arqaq. (arik: çataq. her neyin
olduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). ( r <> ğ ) ağa.
- dülgar arasi: yosa. arakca4 arnayõl4. ten4. özel. mexsus.
araq arak. arqaq. arak ara. arqaq. araq. ara. (arik: çataq. her
neyin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). alasõ. amac. yiye
olunmasõ istenen nesne.
aran varan9. gedib çatan. vasil, nayil olan. avcõqar. yüksek.
ucaya ermiş. en yüksek. beqtaş. tanrõ eri. igit. yetik. er.
varan. tanrõya varmõş. ilqemişcõğa. ilermiş. çatmõş. yetim.
yetmiş - isteyine varan. - sevişine varan: sevgiline çatan.
argin ermin. emren. eme. ime. hime. köke iye olan kimse.
çatmõş. yetmiş. vurqun.

arğavani aridan
arika
ariklanmak ariklanmak
ariq
ariqic
arilik
arimak
arimaz
arimiş
arimli

erğevan renginde olan. bayõn. yipqin. yipqil. qõzõl. çözer. yaxan. çözen (> suzan). açan. qoda
ten. közerten. çökürten.
gelin üçün yaraqlanmõş eriklik taxdõ. taxd. erik meyvesi vermek.
ezilmek. ezginmek. olmasõndan tez yetişmek. şitlenmek. yersiz daxõlmaq.
arik. arik. ara. arqaq. araq. ara. arak. arqaq. (çataq. her neyin olduğunun ariki, o
luşu, içi, çatõğõ). 1. irek. irkek. istek. irade. 2. eşq. sevgi. mehebbet. 3. olduğun olqunluğ
lqun. olun. çatqõnlõğõn çatõşõ. çatõn. yetginliyin yetiyi. yetin. 4. irik. ermiş. erken, tez y
. egilic. eğilic. eğilib, dolaşõb, sarşan sarmaşõq.
- arilik suyu: ersu (< er + su). arõsu. arõzu. meni. şehvet.
1 . eğimek. açõlmaq. açõlõb tölelmek, axmaq. zayõflamq. üzülmek. yõpranmaq. 2. arõnmaq. eğilme
- ariyib donmaq: şaşõrmaq. heyretde qalmaq. arõnmaz. eğilmez. utanmaz.
çözük. közük. köçük. açõlmõş.
iremli. irimli. yetimli. çatõmlõ. leyaqetli. layiqli. iste'dadlõ.

arin ermiş. vali. vilayet zoruna çatmõş. - erenler arini bir kimse
tapõlmadõ. - söz yerin arini.
arincak 1. eringen. üşengen. üşünen. gevşek. tembel. 2.
utancaq. mehcub.
aringan erincek. üşengen. üşünen. gevşek. tembel.
arinti eğinti. ereden (eğeden) çõxan ince talaş. pox8. - demir
ağintisi toprağ gübreler: güclendirer.
arişda eriş. rişde. ip.
ariş ariş. iriş. iriş. (< armak: uzanmaq). 1. boy. uzunluq. tar.
dal. 2. araba oxu. 3. xeber. 4. boyluq. boy ipliyi. tar. qolun dirsekden aşağ bölümü. arab
anõn, daşqanõn qolu. (arancfars). 5. erişde. dizim. dizme. düzüm. dizi. rişde. ip. - ariş arqa
arõş arqaq. toxumanõn yanlamasõna atõlan ipleri.
arişmak yetmak. <> edmak <> gedmak < met > daqmak. varmaq.
arişmak yuvmaq. yüvmek. yüvsemek. yavsamaq. qormaq.
varmaq. könül almaq.
arişmak irişmak. 1. çatmaq. tutmaq. - erişir qonağõna asta geden
(qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boyun çatõrmõ. 2. yetginmek. oluşmaq. -
üzümlerim irişti. - irişmiş

qõzlarõ ariştirmaliyik. 3. icaşmak. al uzunluq edmak. imala edmak.
ariştirmak iriştirmak. 1. yetiştirmak. çatdõrmaq. - tanrõ istaklariva
iriştirsin. 2. xabar vermak. - harna eşitti, ertasi iriştirdi.
aritma sõndõrma. hazm.
aritmak yoxlamaq. yox edmak.
arq ark. 1 . arlik. sayqõ. nifuz. hörmat. - qaldõrdõlar arliyindan.
arkindan. - yox olsun arliyin. arkliyin sanin. - arlari ölmüş arksiz qalmõş\\ qurumuş suyu,
damlasõz qalmõş. - arda geddi, arkda geddi. 2. baqõt. bakit. qala. qalaq.
arqa arka. üzar. al. ixtiyar. yan. üst. - üzarinda para olmamaq. -
yaraqõ üzarindan atmaq. - manim üzarima düşdü.
arqac argac (aragac arac. < armak: çatmaq). uzun saplõ çörakçi
kürayi.
arqaq arkak (< armak: çatmaq). arak. araq. arik. ara. ara (çataq.
har nayin olduğunun ariki, oluşu, içi, çatõğõ). 1. arkişi. armiş. 2. baliğ. 3. bark. sart. güc
- arkak geçi: taka.
- arkak heyvanlara verilan ad: baytar.
- arkak qoyn: qoç. gabaş. qabaş.
- yaban gögarçinin arkayi: qusquğuq.

arqaqsi arkaksi. kişiçil qadõn.
arqali arkali. cidamlõ. qursaqlõ. dayaqlõ. vurli.
arqalmak arkalmak. irkalmak. dayanõb asõlanmaq. qudurqanlõq
edmek.
arqamak arqamaq. sarmaq.
arqan argan. arkan. {< ar: tez + ikan < armak}. 1. çağ keçmeden.
tezrax. 2. argan. erkelmiş, yetişmiş, hele evlenmemiş.
subay2 3. irken. ir. iren. irin. tez. ağõzda erir kimi olan.
lezzetli. dadlõ. 4. (erkek dişi üçün) subay. evlenmemiş.
arqançi arkançi. çağda, vaxda hemişe ireli olan. yubanmayan.
arqanlik arganlik. 1. erkelmiş, yetişmiş, hele evlenmemiş.
subaylõq2 genc yaşda üzde çõxan sivilce. 2. (erkek dişi
üçün). subaylõq. dul qadõn subaya (bekara) ere gedirken,
buna verdiyi para, başlõq.
arqaş arqac. toxumanõn enine atõlan iplik. atqõ. - dağ arqaci:
dağõn yassõ tepesi.
arqaşlamak arqaclamaq. 1. arğac atmaq. atqõlamaq. 3. sarmaq.
arqin argin (< armak}. yetmiş. olmuş. yanõğ.
arqlamak çiğnemek. bastalamaq.
arqöyül - arköyül böyütmak: şõmartmaq. ezdirmek. üz vurub
azdõrmaq. üz vermek. sõrtõtmaq.- cocuğu şõmartma.

arqöyüllanmak arköyüllanmak. şõmarmaq. ezilmek. üz tapõb azmaq.
üzlenmek. sõrtõlmaq.- şõmarmõş cocuğ.
arquri arquri. eğri. - arquri kişi. - arquridan galmak: eğri
davranmaq, mamile edmek.
arlamak ere vermek. evlendirmek. - qõz erir ise, arlamak gerek.
arlik erk. sayqõ. hörmet.
arma ağma. axma. sinec. õsnac. sõkõnc. sikenc (> şekencfars).

armağan armak
armin
armiş

çin.
yarmağan. bergüsar. töhve. yeygü. bağõş. ehsan. irmek. 1. anlamaq. qanmaq. çõxmaq. çatmaq. - o
ki arim. - armak yaşa yox, başadõr. - ermekle oxumaq başqa yollardõr, eren var oxumaz, ox
uyan var ermemiş. 2. yetmek (yetişmek). olmaq (olqunlaşmaq). - erikler armiş. -bu il söğuqda
n dolayõ yemişler gec ardilar. - qõz arir ise, erlemek gerek. 3. bütövleşmek. yetginmek. - o
nda ne ise armir. - senin neyindi bu gün, ele bil ne isen armir: çatmõr. ergin. emren.
eme. ime. hime. köke iye olan kimse. çatmõş. yetmiş. vurqun.
erkek. irimiş. iri. yetgin. qocaman. böyük. yeke. erik. irik. erken, tez yetişen.

arra
arsay arsa
arsal arsanğ
arsin
arsu
arsulu
arşin
arşinlamak
arşinlik

eşşek qaşandõrõlmaq istendiği zaman iki üç kere bu söz söylenir.
iti. çivri. sivri uclu.
iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa. getirilmiş. çatdõrõlmõş. bağlanmõş.
ertel. (< ar). çox iri. bek böyük. dev. jean. sevincek. şad. uca. ferehli. sivrilib, iti
lib duran. - arsanğ gülüş: qõs-qõs. ucadan gülüş. - arsanğli arsanğla: sevine sevine. ferehli.
.
ülçer. ölçer. uzun qollu maşa. şiş. odu qarõştõrma aracõ. gelberi.
(< er + su). erilik suyu. arõsu. arõzu. meni. şehvet. arõslõ. arõzlõ. şehvetli.
arşõn (< armak: uzanmaq). 1. barmaqlarõn ucundan omuza qeder uzanan boy ölçüsü. 2. basaqlarõn,
ddõmlarõn arasõ. addõm. - arşõnõ böyük: yeke addõmlõ. -arşõnlarõn açmaq: açõq addõmlarla, çapõ
ayac. ölçü. hesab. 4. quruntu. xulya. arşõnlamaq. (< armak: uzanmaq). açõq addõmlarla, çapõq y
.
arşõnlõq. bir arşõn boyu olan.

artal ersel (< ar). çox iri. bek böyük. dev. jean.
artiri erdiri. irtiri. ertiriş. irtiriş. tebliğ.
artiriş irtiriş. ertiri. erdiri. irtiri. tebliğ.
artirmak erdirmek. çatdõrmaq. nayil olmaq. - senin qoşuğuva
erdiremedim: senin vüsalõna nayil olmadõm.
artiş irtiş. yetriş. bulduruş. isal.
artürmak vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. bağõşlamaq.
qebullanmaq. keçirmek.
arus (< armak). gelin. yeni evlenmiş. evlenmek üzre olan.
arusak gelincik.
arvalamak xemirin yapõşmamasõ üçün tağara sepilen un.
arziş nezr. sedeqe.
asaslandõrmaq sağlatmaq. bağlatmaq.
asaslanmaq sağlanmaq. bağlanmaq.
asassõz yalan. yalğan. yalağ. sethi. üzden. üzen.
asan 1. sağ. sağlam. 2. qağnõnõn bir parça dengeli.
asanlaşmak sağollaşmaq. xudafizleşmek.
asanlik 1. sağlõq. sağlamlõq. 2. iyileşme. toxdama. şefa.
asar iz. nişan. qalõq. - yaranõn aki. - aksiz cerrahlõq. - akli yanaq:
nerseden qalmõş iz. - ak belli yama. - aki belirsiz. - yazõq
olsun ki bir iz buraxamadõ.

asarlõ
asgar asgi
asgiçi
asgik asgilik
asgimak asgimak

- asarsiz: etgisiz. işsiz. işlemez. atõl. atqõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn.
- asar edmak: etgilemek. işlemek. keçmek. toxunmaq.-mene onun sözü toxunmaz. - siz
e elebil çox toxundu bu. hükümlü. hükmü geçen. nifuzlu. otoriter. sözü geçen. güclü. zorlu.
- beli qurşaqlõ bektüvanlõ (zirehli) esger: qurcõ. asgi. qedim. etiq. atõq. dirin (< d
erin). atmõq.
- asgi kötük: eşib eşmiş: sõnaqlõ, tecrübeli kişi. dünya görmüş.
- asgi püsgi, yõrtõq: parsal. - parsal paltar.
- gaba asgisi: köyköhne. kekiz. kenğiz. keniz. paçavra. pozmaçõ. te'mirçi. meremmetçi. q
uraçõ. köhneçi. simsar.
haşarõ. aşağõ. alçaq. yaramaz.
atõmlõq (uzaqlõğõ gösterir). etiqlik. qedimlik. keçmişden
qalan. - bu şehein atõmlõğõ. - atõmlõğõ: qedimlõğõ. - bu
küplerin değeri atõmlõğõndadõr.
bir yaxud neçe illik olmaq. yõllamaq. illemek.
asgimak. saqqalõ bitmek: sürüncemede qalmaq.

asgimiş
asgitmak asi
asigamaksiz
asigamaz
asinka
asinti
asir
asirgamak

qart. yaşlõ. qarõ. qarõq. keçmiş. geçgin. qõtlaşmõş. qorada. qurada (< quru). qurumuş. alõzlam
değmez yaramaz. bitmiş. -qorada oyu (fikir). - qorada qõlõnc. - qorada araba. xor tutma
q. koratmaq. korlatmaq. yõpratmaq. ursalamaq. ölüşgetmek. soldurmaq. pozmaq. ağasi. ağabey.
böyük qardaş. (# ini: kiçik qardaş). qõyaq. qõyan. zalim. esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. qõyma
- berk qõyaq kişi. - qõyaq gedmek: iti. - qõyaq davranmaq.
esirgemen. esirgemiyen. darõxsõz. darqamaz. tarqamaz. darõxmaz. bidiriğ.
esinti. nesim. yõlõq. yelik. yelek. rüzqâr< üzger. esinke. nesim. yõlõq. yelik. yelek. rüzqâr<
. alõq. bulun. tutulmuş. tutsaq. giriftar. azõrqanmaq. qõymamaq. diriğ edmek. qõsdõrmaq. qõsma
qõymamaq. diriğ edmek. qõsõrqanmaq. darqõnmaq. diriğ edmek. esirgenmek. qõsõnqanmaq. qõsqanma
qõnmaq . sõğqõnmaq. cõrcõranmaq. sõrcõranmaq. darõqtõnmaq. diriğ edmek. qõyamamaq. acõyõb feda
arayõ qõyamadõ. - qarõsõ kendini

asirgamamak
asirgaman
asirgamayan
asirgamayan asirgamazlik
asirgamiyan
asirganilmak

qulluqçu qõzlarõndan çox qõsqanõrõ. - tanrõ asigasin:
nauzibillah.
qõymaq. doğramaq. qõrmaq. rahmisizlik edmak. qõymaq. acõmõyaraq qoymaq, vermak, edmak. bağõşla
bazl, fada edmak. - parasõn qõyamõr. - parasõna qõyõb bu kitabõ almadõ.
- gözünü budaqdan asir gamamak: har şeya qarşõ qoşmaq.
asigamaz. asirgamiyan. darõxsõz. darqamaz. tarqamaz. darõxmaz. bidiriğ.
qõyaq. qõyan. zalim. qaddar. rahimsiz. asigamaksiz. qõymazõn. - bark qõyaq kişi. - qõyaq gedma
k: iti. - qõyaq davranmaq.
qõyõcõ. qõyõcõ. qõyan. zalim. qaddar.
qõyaqlõq. qõyanlõq. zalimlik. qaddarlõq. rahimsizlik.
qõymazõnlõq.
asigamaz. asirgaman. darõxsõz. darqamaz. tarqamaz. darõxmaz. bidiriğ. qõsqanõlmaq. diriğ edinm
ak.

asirganmak esirgemek. qõsõnqanmaq. qõsqanmaq: qõsqõnmaq .
sõğqõnmaq. cõrcõranmaq. sõrcõranmaq. darõqtõnmaq. diriğ
edmek. - qarõsõ kendini qulluqçu qõzlarõndan çox qõsqanõrõ. asirgatmak asirgamak. asrama
srağamaqcõğa. 1. qorumq. - tanrõ
asirgasin: asrasõn. 2. rehm emek. acõyõb vurmamaq.
diriğ edmek (< darõğlamaq). 3. qõymamaq. qõsmaq.
muzayiqe edmek. - sözi asirgadi: asradõ: ağzõn açõb
danõşmamaq. düşünb daşõnõb danõşmaq. - parasõna
asigamayan: asramayan: xerclemek.
asirgayan esirteyici. qoruyan.
asirgici lütflü. merhemetli. şefqetli.
asirqatmak acõndõrmaq. rehme getirmek.
asirtayici esirgeyen. qoruyan.
as his. duyğu. huş. ağõl. sağlõq. sağlamlõq. sehhet.
asqi asgi. 1. qoca. adlõ. meşhur. - qoca efendi. - qoca paşa. -
qoca tarix. - asgi qurt: kurnaz, aldanmaz kişi. 2. cocuğun, qadõnlarõn qõçlarõ arasõna qonulan
da. arabağ. pampers. 3. bayrõ. bayat. tanrõ.
- asgi duvar: ören.
- asgi narsalar: örencik. entiqe.
- baş asgi: bir yerin işçilerinin en qedimisi.

- asgi yapuç: kör köhne nerler.
- asgi püsgi: yõrtõq põrtõq.
- asgi qurd: qurnaz, çox bilen kişi.
- asgi üsgi (nerseler): yamalõ. qalura. köhne. asqica asgica. az esgi
. esgimsi. esgiye benzer. asqiçi asgiçi. 1. entiqeçi. 2. köhneçi. 3. yamaçõ. asqim
ak - çox esgimek: kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq:
sert ses). xerab olmaq. eprimek. yõpramaq.
asqimak asgimak. müzmin olmaq. - xesteliyim asgidi. - ösgüreyim
asgidi.
asqimsi asgimsi. esgice. az esgi. esgiye benzer.
asqitmak asqitmak. müzmin duruma qoymaq, getirmek. - xesteliyi
buraxõb asgitmak iyi deyil.
asqürük serxoş. esrük (< esmek). kefli.
asmak 1. oynamaq. - başõmda quruntulr esdi. 2. nesenin
duyquya ansõz, birden gelmesi. - ağlõma birne esmir.
- asib savurmaq: yellenib gurlamaq. 3. istemek. arzulamaq. - üreyin ne asir.
- asmasa varmaz, asmasa azmaz.
asmar yağõz. yanğõz. yanmõş. küymüş. qoyu.
asmir ekmir. tünd. boğuq.

asnak
asnamak
asr
asramak
asrik
asrilamak
asrücõğa
asrük
assasõz

1 . ağrilib doğrulan. uzanõb qõssalan. elastik. 2. asnama.
3. heyvanõn ağõz burun bağõ. tumşuq bağõ. burun duruq.
4. oynaq. mütaharrik. 5. yaylõ. keşli. 6. oynaq. tapriş. mütaharrik.
1 . ağrilib doğrulmaq. uzanõb qõssalmaq. - damõn kirişlari yel asdikca asnadi. - döşa taxdalar
nirdi. 2. garnaşiib, gavnaşmak.
dövra. geçim.- geçmiş geçimda. - galacak geçim. - na gözal geçimlar gördük.
sapramak. sapilamak. sarfamak. xarşlamak. südramak. keflanmak.
axmar. xumar. axar. süzük. bazanmak. naxõşlamaq. süslamak. asrucõğa. 1. aşõru. artõq. 2. an so
sonunda. axirinda. axiri.
asruq. (< asmak). sarxoş < sarquc. salquc. sarqur. salqur. asqürük. kefli. - çox asrük: ko
r çõrağ: kor õşõq: kor qandil: bark kefli.
- ağõr asrük, sarxoş: yükli.- çox yüklü idi.
- keflini özüna gatirmak: aylatmaq. qablaq. kavlaq. boş. yalan. köksüz.

aşakcik
aşak
aşan
aşgi aşgin
aşginçi
aşginsiz
aşik
aşinmak aşqinmak aşlamak aşlaşmak

(aş < daş). deh. denğ. eqran. hemta. nezir. musavi. qoşluğu, qoşalõğõ, daşlaşmağõ çoxalmağõ gö
, açõlmağõ gösterir). musavi. busan. beraber. - o size dang olamaz. - qarõ qoca dang olmalõdõr
er arvad cür olmalõdõr. - döl aşi: son. sonğ. yehercik.
ekek. (eşlenmiş, eklenmiş nerse). yeher. eşgin geden. çapar.
insaflõ. - qonaq oldun. eşgi (insaflõ) ol. eşşek yox. (sağ el ayağõnõ, sol el ayağõnõ qoşa qal
den at, deve) - aşgini açõq at. çapar. yürüşe yaraqlõ çõxarlõ atçõlar. yataqlõ düzgün yerimeye
qapõ önüne, heştisine, söykelerine dayanmõş ağac, daş basamağõ, seggisi. - saz aşigi, eşigi: s
rücük. gürimek. gürümek.
eşginmek. eşgin yerimek. qoşmaq. qaçmaq. 1 . aşlamaq. aşõlamaq. qoşlamaq. 2. qoşamq. cütlemek.
aq. yoldaşmaq. arxalaşmaq. oxşaşmaq. benzezşmek. müşbeh, maadil olmaq.

aşmak 1. eşmek. aşmaq. açmaq. qazmaq. 2. eşginmek. eşgin
yerimek. qoşmaq. qaçmaq. 3. aşmaq. gezmek. sürmek.
aşmiş - aşib eşmiş: esgi kötük: sõnaqlõ, tecrübeli kişi. dünya
görmüş.
aşsiz taysõz. misilsiz.
at - qaqac (bastõrma: quru at) yapõlmaq: qurutulmaq.
qatrõlmaq.
- at qanat: yarasanõn böyük çeşiti.
- at yaran: qurlağan. dolama çeşiti. domuz burnu.
- atin sõnõrlarõn arõtlamaq: sõnõrlamaq. sõnğõrlamaq.
- atina dolğun: tõqnaz. põsõrõq.
- qara at: av eti. yabanõ heyvanlarõn eti.
- at şaftalõ: yarma, bölme olmayõb, eti denesine bitişik olan şafatlõ.
- at kasimi: et qõrõmõ: pak bayramõ.
- atina tolqun: şişman olmayõb, ete dolu, etden berk nerse, kimse. tõqnaz. semiz.
- balõq ati: yağsõz, kasõl (mahiçeli) et.
- balõq atli: eti kaslõ, mahiçeli olan kimi.
- qaba at: kaslõ, sert et. baldõr eti kimi.
- qeyik ati: qõzlarõn yetginlik çağlarõnda uyğun, gözel dolğunluqlarõ. - geyik atina gir

- sağrõdan aşağõ, qusqun yerinin ati, ki iyi sayõlmaz:
qusquni döşük.
- yumşaq, açõq, gavik pişmiş at yemayi: pörtma. qapusqa. qapatma. qapturma.
- at xal: tüta. ur. bez.
atacõ kakira. qaçurqan. qaçõran. õsõz. kötü. badaxlaq. - kakra
kolu: acõ atacõ kişi.
atacõlõq tarslik. sartlik.
atak sarqõn. salqõn. damanfars. taman. (< taman. taban). dib.
aşağ. asraka. alt.
- ataklar tutuşmaq: çox talaşlanmaq. şaşõb na yapacağõn bilmamak.
- atak atak: atak dolusuyla. bol bol.
- atakçi: mütamalliq.
- atak öpmak: al öpmak.
- atak belda: anõq. hazir. amada.
- atak sarpan: ayni toplu olmayan. açõq tökük. pasaqlõ.
- atak silkamak: al üzmak. daha qarõşmamaq. qõrmaq. al götürmak.
- ata düşmak: ataya sarõlmaq: yalvarmaq.
- atayina yapõşmaq: sõğõnmaq.

ataklamak 1. atak öpmak törani, marasimi. 2. atakla yellamak.
yellamak. 3. bol bol ataya doldurub götürmak.
ati - böş böğür ati: ati: qabõrğa ati.
atiq atõq. asgi. dirin (< darin). asgi. aõmõq. qadim.
atiqlik atõmlõq (uzaqlõğõ göstarir). qadimlik. asgilik. keçmişdan
qalan. - bu şahain atõmlõğõ. - atõmlõğõ: qadimlõğõ. - bu
küplarin dağari atõmlõğõndadõr.
atlanmak qanlanmaq. gursmaq. gürsamak. kürsamak. gurlanmaq.
şişmak.
atli samiz. samin. yağlõ. şişman. toplu. basli. dolu. arõq
olmayan. - bu kara onu toplu gördüm. - gürbüz, ati! cocuq: toxmaq kimi.
atmak (< ötmak: pişirmak). akmak. çörak. 1. qazaş. maişat. -
akmayini çõxarmaq. 2. görav. iş. qulluq. xidmak. - mani akmakdan edacaksiniz.
- su atmak: süc çörak (süc: süci: şarab). "nan o şarab" . (müsalmanlõqda " süc çörak" (s
"nan o şarab" yerina "su atmak" deyilir).
- quş atmayi: xatmi gül çeşiti.
- akmayi dizinda: keçari qulluq, iş, qazaş.
- yuvarlaq akmak, atmak: somi. somun. sumun.

- quru akmak: yavan ekmek. qatõqsõz çörek.
- panir akmak: yavan yemek. az qazaş.
- akmayina yağ sürmak: isteyinden artõğõna çatmaq. atsiz arõq. quru. - qu
ru kişi. - quru cocuq. - quru öksürük. - quru
yemiş. - quru soyuq. - quru hava.
atsiz arõq.
av bax > ev.
avam - ayaq takõmõ: qara yaxa.
avciğiz avcõqõz. evcõğõz. evcõğaz. evlek. kiçik ev.
avadamak ağõlmaq. ağnamaq.
avirmak çevirmek.
avlak evlak. ivlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - avlak parça. - ekin ekilmemiş avlak doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qõrx arşõnlõq yer. rüb'. 4. avlaq. arx. güh2. su yolu.
avrak övrak. eve, yapõya bağlõ iş, süs.
avşüq 1. xestelik. arize. 2. evin direği.
avzamak koğlamaq. köpöyoğluluq edmek.
ayakü - onun ayakü artdõ: onu qabõrqasõ genelib: tembelleşib.
aya ebe. hey. mire. müre. vere. bere. mere. yansõma sözler.
- aya demedimmi. - aya qardaş.

ayiliş
ayirmiq
ayku
aylandirmak
aylanilmak
aylaşib
aylaşim
aylaşma
ayliş
ayp
ayplamak
ayrati azbarfars

eyliş. otruş. yõğõn. celse yarmõq. (< yarmaq). yarma. eğku. zil'. pehlu.
aqlandirmak: aklandirmak. (< ak). 1. geri, qõrağ
buraxmaq. yubaltmaq. me'tellemek. te'viq edmek. -
boşuna meni orda aylandirdi. 2. avutmaq. sevindirmek.
dadlatmaq. kef vermek. hezz vermek. - bu xeber iyice
aylandirdi bizi. - uşağõ ayladirmak.
aqlanilmak. aklanilmak. çağlanmaq. çağ sürmek. vax
keçirmek.
eyleşme. eyleşim. oturub. oturum. oturma. celese. eyleşme. eyleşib. oturub. oturum. otur
ma. celese. eyleşim. eyleşib. oturub. oturum. oturma. celese. eyiliş. otruş. yõğõn. celse eyp.
ip. 1. fikir. zehn. xatir. 2. güven. e'tibar. iplamak. eyplamak. 1. xatõrlatmaq. ya
da salmaq. 2. güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek. e'tibar edmek. eğreti. aman
at.
< bardan. (< bar. var). bax > bar.

azbarlamak
azdirmak
azamatli
azgi azgil
azikdirmak azik
azikmak
azilan

bellemek. öğrenmek. yadlamamaq. zehne tapşõrmaq.-dersi balladizmi.
1. şõmartmaq. üz vurub azdõrmaq. üz vermek. sõrtõtmaq. erköyül böyütmek. - cocuğu şõmartma. 2.
basdõrmq. ölüştürmek. öldürmek.
- azamatli takabbürlü davranõş: quruluş. köküş. tavlanõş. tovlanõş. götürüş. qõlõnõş.
yasgi. neğme.
- kiçik azgil: dönqül.
ittirmek. yazõqlamaq. zaye' edmek. fovt edmek. telef edmek.
ezilmiş. basõq. basõlmõş. pozuq. yaysõq. yazõq. bükük.-azik kişi: ezilen kişi: işinde, duyqusu
unda artõğõna irelilemiş. mayõlka. mağõl. ölçüsün aşmõş kişi. qudurmuş.- çox mağõl adamdõ. - m
olmaq. zaye' olmaq. fovt olmaq. telef olmaq.
bulaşõq. bulaşan. lus. - azilan kişi. ezik kişi. işinde, duyqusunda, durumunda artõğõna irelil
mayõlka. mağõl. ölçüsün aşmõş kişi. qudurmuş.- çox mağõl adamdõ. - mağõl ba, gör görmemişdin.

azilib açõlmõş durum yasõlõq. yassõlõq. yasõqlõq. yassõqlõq.
basõqlõq.- bir taxdananõn yasõlõqõ.
azilma - içkam azilmasi: qarõn qõyõntõsõ, bayõlmasõ. - içimde bir
qõyõntõ vardõr.
azilmak qõyõnmaq. bayõlmaq. keçinmek. gedmek. pamal olmaq.
basõlmaq. urulmaq. vurulmaq.berelnmek. zedelenmek.
tozalmaq. döğülmek. basõlmaq. meğlub olmaq.
şõmarmaq. üz tapõb azmaq. üzlenmek. sõrtõlmaq.
erköyüllenmek. eriklenmek. ezginmek. olmasõndan tez
yetişmek. şitlenmek. yersiz daxõlmaq. - şõmarmõş cocuğ.
- urulmuş yemişler. - üreyim qõyõndõ.
azilmiş ezik. basõq. basõlmõş. pozuq. - basõlõb azilmiş kimi: yasõ.
yassõ. açõq. basõq. müstevi.
azinti ürek gedmesi kimi duyulan bayqõnlõq.
aziz eşq. sevük. sevik. sevgili. mehbub. aşõq. yaşõq. õşõq.
sevinc. uğurlu. saygõdeğer. onuq. azizlamak göz üsde tutmaq. el üsde tutmaq: çox saymaq
.
qutqamaq. qutsamaq. tebrik edmek. mübarek edmek.
azizlik qutqalõq. qutsaqlõq. müqeddeslik. mübareklik.
azqinmak eriklenmek. ezilmek. olmasõndan tez yetişmek.
şitlenmek. yersiz daxõlmaq.

azma ta'ziz. danlaq. qalay. yerik. tobix. sarzaniş. mazzamat. -
qalay atmaq, basmaq: paylamaq.
azmak öldürmak. ölüştürmak. yumşatmaq. sartliyin, qatlõğõn
aparõb yumşatmaq. süründürmak. razil edmak. sõymaq.
qõrmaq. kasmak. pozmaq. basõb yox edmak. ta'ziz
edmak. qalaylamaq. danlamaq. paylamaq. yermak.
tobixlamak. tapiklamak. sarzaniş edmak. mazzamat
edmak.
- bu işlarin sani süründüracak.
- soğanõ, göyü öldürmak: balaca qõzdõrõb qõzartõb pöşlamak.
- vurub azib yumşatõb, yõpratmaq: vursalamaq. ursalamaq.- bu kağazõn qõraqlarõ ursalanmõ
- azib qarõşdõrma: yoğurma. xamir tutma.
fala < ufala. bala çõxartmaq üçün kük yatan toyuğun altõna
qoyulan yumurta.
fanya iri gözlü balõğ ağõ(toru). (ufaq gözlüsüna "tor ağ" deyilir.).
fart furt qõlmaq "sart surt" "zart zurt" kimi sas çõxarmaq.
faytunçu arabaçõ. daşqaçõ. qoşaç. qoçaç. (< qoşmaq).
fes (börk çeşti) < qafas börk: üzari qafas kimi sakrak, aralõ,
gavşak toxunmuş börk.
fağfur < bağpur: baypur. baypur.

fanar - galin fanari: elkekenc deyilen bitgi.
farax <> paraq. darõxmaz. dar olmayan. açõq.
faravan barvan. baravan. gür. kür. gur. zor. bol. mebzul. - gür su.
farsiz soluq. - bulanõq beniz(surat).
fõqõ - sõqõ fõqõ: sõqõ sõqõ: berk sõx, bitişik. arasõz. möhlet
vermeden. davamlõ dolaşõq. - sõqõ fõqõ qonuşur. - sõqõ sõqõ
döğmek.
fõlõq fõrõq. < met > qõnõf. qõlõf. dağarcõq. nersenin, heyvanõn
qõnõn, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasõlmağa (yapõ
arar.
- fõlõx badam: qarqa delen: çox yumşaq qabõqlõ badam çeşiti. fõndõq - fõnd
i ağaclarõn danasini içina alan topcõk:
qozaq.
fõndõq bu söz her neyin kiçiyini gösterir.
- fõndõq sõçanõ: sõçanõn en kiçiyi.
fõr - fõr dolayõ: öte beri. çep çevre. - ormanõ fõr dolayõ dolandõq.
fõrõq fõlõq. < met > qõnõf. qõlõf. dağarcõq. nersenin, heyvanõn
qõnõn, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasõlmağa (yapõ
arar.
- darisin fõrõq çõxarmaq: tulum çõxarmaq. fõrõldaq batakçõ. aldadan.

fõrõldaq
fõrõldaqçõ
fõrlaq
fõrlamaq
fõrlamaq
fõrlamaq
fõrlanar
fõrlanmaq
fõrlatmaq
fõrlayan

põrlanqõc. topaç. cocuqlarõn qõbacla (iple) döndürdükleri,
texdeden olub, soba (mexrut) biçiminde, ucunda sivri
bir çivisi olan oyuncaq:
kelekçi. bağõcõ. baxõçõ. göz bağcõ. qataquli.
uğraq. çõxar. - yoluz uğraq olsun.
gurlamaq. gedmek. atõlmaq. ölmek. - oda gurladõ. - top
yoluna gurlamaq: havayõ yere gedmek.
qalqõmaq. sõçramq. xoplamaq. şaxa qalxmaq. - at qalxdõ.
- balõq qalxdõ.
uğramaq. çõxmaq. - gözlerim dõşarõ uğradõ. döner. çöner.
- aşağõ fõrlanmaq: yuvarlanmaq.- qablama qazan tõnğõr mõnğõr, yuvarlandõ, aşağõ gurladõ.
qalqõtmaq. sõçratmq. xoplatmaq. şaxa qaldõrmaq. tepdirmek. yerinden oynadub atmaq.- topun
sesi taxcadaki qablarõ tapdirdi.
- atõn sekretib qalxõtdõ.
- fõrlatõb atmaq: huvlamaq. pertavlamaq.
- yuxarõ fõrlatmaq: sõçratmaq. zõplatmaq. sõçrayõcõ. sõçrayan. oynayõb hoplayan. - sõçra
fõrtõna
fõsõldamaq fõstõq
fişar
fişanglik fõşqa
fõşqalamaq fõşqar
fõşqõ
fõşqõraq fõşqõrõq fõşqõrmaq fõşlanmõş

bora. boran. gurultulu yel. çovğun. yelen. yelen. qatõ yel. qasõntõ. qasa. savurqac. - mar
tõn sonunda olan boran, fõrtõna: qõrlanqõc fõrtõnasõ.
- qoç qatõmõ fõrtõnasõ: bu çağda oluşan tufan.
- ilanõn õslõq çalmasõ, fõsõldamasõ: qõzğõrmaq.
- fõndõq, fõstõq kimi ağaclarõn danasini içina alan topcõk: qozaq.
sõqõş. sõxõş. sõğõş. soxuş. tezyiq. beziq. biziq. bõqõq.
bõxõq. tezyiq. sõxlõq.
qarğõlõq.
õşqõrõq. qõşqõraq. fõşqõraq. õslõq. sõqlõq. õslõq. sesi dil dodaq ile sõxaraq çalõnan iti, inc
sõqlamaq.
õşqõrmaq. qõşqõrmaq. õslõqmaq. õslõq çalmaq. suyu sõx sõx pepeleyen qõrant. sergin. kübre.
õşqõrõq. qõşqõraq. fõşqa. õslõq. õşqõrõq. topraq fõşqa. qoğalanmaq. qoğuşmaq. qaynaşmaq. faşla
baqlasõ çözülmüş: içi açõlmõş.

fitil fõtõna
foslanmaq ha ! haq
haqsõz
hal
halqa halqalõ
halva
hamam

- sap sap, fitil fitil etmek. eğirmek. bükmek. - pambõğõ büküb ip yapmaq.
- yaz fõtõnasõ: durna keçidi. boslanmaq. boylanmaq.
aha !. ahan !. doğru !. gerçek !.
haqq. çat. yat. yad. yet. - sizin mene gücenmeye haqqiz
yoxdur. - yada daşõ: haq daşõ.
çatsõz. yetsiz. yatsõz. yadsõz.- öz yurdumda çatsõz qaldõm. tutam. tür. cür. durum.- xestelik
naxoşluq halõ. -tutamõ yaman. - tutamõ elde tutmaq gerek. - tutamõ pozuq. -iyi tutamlõ kişi: h
alõ yaxcõ. - tutamõ qolay: dinc hallõ. rahat.
qulp
qulplõ.
halva çeşiti: - qurqut: qorqut.halva ki yağ ile undan yapõlõr, sucuqsuz (şekersiz) olub, dişsi
z yaşlõlara, cocuqlara yedirilir:-qorqutdan yanan, yoğurdu püfler.
- qamõş halvasõ: bal ağdasõndan yapõlan çeşiti.
- qar halvasõ: qarla doşab yemeyi.
qaplõca. örtülü qaynarca. basõlõ õlõca.(üstü açõq hamama õlõca. qaynarca deyilir).

hamam sõcaq. - yarõn sõcağa getmişdim.
- hamamõn bark sõcaq olmayan yeri: soğuqluq. -
soyuqluqda yuvundum.
hamar sõvat. beraber. eş hündürlükde olan.
hambar qambar. yambar. yanbar. ambar > enbar.
hamõ qamu. bütün. dükeli. tükeli. - qamu alem.
hammõsõ - evlikle.anasõ ile danasõ ile.
hamut qamut. quşun boyun helqesi.
handa qanda. hanõ. qanõ.
hanõ qanõ. handa. qanda.
hanqqõ hansõ. kay. kaysõ. kandak. nendey.
hansõ kay. kaysõ. kandak. hanqqõ. nendey.
hapursapur aburçubur. 1. qõvõrzõvõr. 2. saçmasapan. abuqsapuq.
hezeyan.
har bağsõz. bedsiz. utanmaz.
harõn < armaq. 1. arqõn. yorqun. zeif. 2. zebun. 3. xuysuz.
harõnlamaq < armaq. yorulmaq. xuysuzluq edmek. doğru yoldan çaşmaq.
harlaşmaq qudurmaq. azmaq.-azmõş köpek.
haşarõ aşağõ. alçaq. esgik. yaramaz.
haşarõlõq sertlik. esgik. yaramaz.

hava
hava
hava
havadar
havalanmaq
havalanmaq
havalõ
havayõ

- badi hava: müft. yuf. meccan.- yufa gedmek. - yufa almaq.
- yufdan qazanmaq. - yufuna vermek.
1. asõntõ. te'liq. te'liq. te'xir. - iş asõntõda qaldõ:sonraya qoyundu. - oyun, tapsi, raqs
havasõ: quşma. qoşma. qoşuq. quş kimi atõlõb düşme. 2. qalağ. - galin qalağ: gelin havasõ: ber
kit hava.
- soyuq hava: soyuqlar. - soyuqlar geldi.
- oyun havasõ: qoşu.
- don havasõdõr: havalar don gedir hava dona çekir. axõm.
havalõ. yeliz ( yel - iz)
taslamaq. şişinmek. yekexanalanmaq. bulutlarda
gezmek.- igitlik taslõyan.
uçuşmaq. yönelmek. - quşlar göyde yönalirlar.
havadar. yeliz ( yel - iz) yelec. yelec. yel alan.
1 . aylaq. avanaq. boş gezen. işsiz. avara. 2. kövez.
kofas. boş. sapaq. - havayi danõşmaq: ebes
söylemek.yabana söylemek.
- boşuna, havayõ gedmak: top yoluna gedmek. topa gedmek. heder olmaq.

havangfars havang. avangfars < avanaq. avlanmõş. tutulmuş. asõlõ.
asõq. asõqõ.
havruz kavruz. qarura. otraq. oda içinda oturulan qab.
havut qavut. davaya vurulan kiçik palan.
hay xorra. hurra.- köpayin qõzlarõ xorra çakirdilar. - hay küylü:
qalaylõ. süslü bazakli.
hayda hayta. haydut. xaylaz. haylaz. asõ. yağõ.
haydalamaq hay küy ila cumdurmaq. sürüb axõna keçirtmak.
yağmalatmaq.
haydamaq hay küy ila cummaq. sürüb axõn edmak. yağmalamaq.
haydut (< haydamaq). dağ oğrusu. yõrtõcõ oğru. cabbar. ağõn.
axõn. zorba.
hayküy hayqõrõ. urõ. qõğõ qaş. qõqõ. qürültü. çõğlõq. yayqara.
vaveyla. gürültü. urõ. qõğõkaş. hayqõrõ. qõqõ.
hayqõrõ gürültü. urõ. qõğõkaş. hay küy. qõqõ. urõ. qõğõ qaş. qõqõ.hay
küy. qürültü.
hayqõrmaq bağõrmaq. böğürmak. öqramak. büqramak.
haylaz xaylaz. hayta. hayda. haydut. asõ. yağõ.
haylazlõq işsizlik. hõrsõzlõq. tamballik.
haymana başõ boş heyvanlarõ haylayub salõ verildiklari yer,
çayõrlõq. - haymana camõşõ: gavşak, tambal kişi.
hayta hayda. haydut. xaylaz. haylaz. asõ. yağõ.
hazõrlamaq qurmaq. yerleştirmek. tertiblemek.- ordu qurmaq. - qazan
qurmaq. - yõğva qurmaq. - duzaq qurmaq.
heç - heç dagilsa: barõ. barõlõq. barõlkim. heç olmazsa. - heç
olmazsa: barõ.
heç olmayõş. yoxluq. fuqdan. - yoxdan ne çõxar.
henqamafars < hangama. hengirti. şamata. guruldu. qovğa.
herak harak. hereke. hereke. ağac, kötük dallarõnõn dike
qalmasõ üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:
hereke almaq. hereke bağlamaq.
heraka herek. herek. hereke. ağac, kötük dallarõnõn dike
qalmasõ üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:
hereke almaq. hereke bağlamaq.
heryratda qalmaq şaşqõnlamaq. şaşõrmaq. çaşmaq.
yanõlmaq.
heyba buxca. yenqe. yetqek. yenqek.
heybat aşa.
heybatli üleşür. ülgen. ülken. iri. böyük. tanqa.
heykal bük. burqat.
hey ebe. mire. müre. vere. bere. mere. eye. yansõma sözler.
- hey demedimmi. - hey qardaş.

heyva bax > ayva.
heyva tuç. tuş. beyik alma.
heyvan - arkak heyvanlara verilan ad: baytar
heyvan - heyvan ağzõna yem vermak: tuşurmaq.
- heyvan ayağõnõn topuğu: topaq.
- pis qoxuyan bir heyvan: qoqarca.
- heyvan dõrnağõ: dõrnaq. tuynaq.
- heyvanõn dõrnağõ aşõnmağla ( yeyilmakla ) , atin daşmasõndan topallamaq: taşõrmaq. daş
- quş, pişiklar üçün su qoyulan qab. sulaq: sulaq.
- heyvan burun deliyi: qalaq.
- yeyacaklarin quylayan bir para heyvanlar: gömici. - quş, it gömücü heyvandõrlar.
hab - habbani qubbalamaq: lepeni develemek.
hacamat - hacamat ayqõtõ: tüngü. tanqu. kereniz. buynuzdan olub,
küreyi çõrtõb qan alma aracõ. haqqüzzahmat ayaq teri.
hala henuz. daha. - indi sordum, henuz gelmemişdi.
halqa 1. bağ. tesme. keskük. 2. toqaq. tuqaq. toqqa. büklüm.
tuq. - büklüm büklüm qõvrõmõlmõş ilan.

- kiçik halqa: qõncurqa. qancuğa. quşlarõn boğazõna asõlan tuğ. çõğõldan.
ham em.
haman 1. çabucaq. - haman durdi ayağa. 2. az qabaq. - siz
geleden haman yatmõşdõm. 3. bir düzüye. arasõz. ele o çağ. - haman söyler. 4. kimi. sanki. bel
- haman qaldõ: çox az qaldõ. sanki qalmadõ. - haman yoxdur: yox kimidir. sanki yoxdu. el
e bil yoxdu. 5. az qaldõ. - haman düşmüşdüm. 6. yalnõz. ancaq. tek. - haman birbele param qalm
- haman üç odalõ evmiz vardõr. 7. yeni. ancaq. henuz.- hanuz bitmiş yapõ. - men hanuz yetişmiş
m ora, o geldi.
- haman: top kimi. quşqusuz.
hamxuy xuydaş. sõnar. bab.
hamicik kedden şehere yeni gelmiş, bir ne qanmaz kişi. - budaki
lap hamcik kişiymiş.
hamişa tevgene. her vax. her zaman.
hamişa yatab. durmadan. dayima.
hamodaq otaşõq. odaşõq.
hamyan kemyan. yanda götürüle bilecek çanta. kise. torba.
hangama > henqamafars. hengirti. şamata. guruldu. qovğa.

hangirti henqamefars. < hengeme. şamata. guruldu. qovğa.
hanuz hele. daha. - indi sordum, henuz gelmemişdi. 1. yeni.
ancaq. hemen. - hanuz bitmiş yapõ. - men hanuz
yetişmişdim ora, o geldi.
hap bütün. bütünlük. yapa. yaba. çap. xap. tam. lap. köbn.
tüm. tam. bütün. cümleten. tüqeli. dükeli. bütün. yemeka.
yine. yene. bütün. tamamiyle. dahi. hepsi. bütün. top.
bütün. top. - topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin
topuna qurban. - topun sen götürdün, bes bize ne qaldõ.
- topu geldiler. topunu gördük. - gözellerin topuna qurban. -topun sen götürdün, bes b
ize ne qaldõ.
- hap birlikda. takõmca. takõmõnca. heyeti ile. kamilen. hepisi. temamen. olduğu k
imi. mecmuen.
har - har kim: deqme. her gele. rasgele. raslanan. tesadüfi. -
daqma kişinin işi değil. - dağma gelene söz deme. - dağma ağõz üzre yazõlmaz.
- har vax: ikide bir: ikide birde: berk sõx.
- harcür: çula. ayrõ başqa. dinqe ayratõn. her reng.
- hardan: ara sõra: arada sõrada: aralõq aralõq. be'zen. harak herek.
hereke. hereke. ağac, kötük dallarõnõn dike
qalmasõ üçün yere dikilen dayaq çubuq. - harak tikmak:
haraka alman haraka harõlaman

hargala
harrac harvala
hasaq12 haşari
haştarxan
haşti
havah
havang
havang
hayata galmak
hazl
hazyan

olur olmaz. ras gele. her adam. - olur olmaz kişinin işi deyir.
yarlõq. carlõq. carlõyaraq satõlan mal. qoşu. qaçu. qaçõş. qoşõş. ivme. yüryüş. telesik. qoğal
qaç.
bölme.
aşqar. itik. ütük. uçarõ. iti. çapqõn. yaramaz. rahat durmaz. qõrõq. azqõn. qudraq. coşqun. ta
qõn. - daşqõn kişi. - uçarõ çapqõnlardandõr. - haşarilik edmak(heyvan): gürimek.
boğlõman. boğlõqan. (> buqalamunfars). hunduşqa, deyilen, boyalõ quş. açtõ. açõt. söke. oyuq.
ovang. diblik.
1. ( havah < kovang). diblik. soqu. soxqu. soxu. soxqu. dibek. 2. (avangfars. ha
vangfars < avanaq avlanmõş. tutulmuş. asõlõ. asõq. asõqõ.)
çuğun (< kovun). kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. dirilmek. canlanmaq.
kesinti. alay. ele salma. mesxerelõğ. istehza. 1 . saçma. yava. 2. sayõqlama.

hicalamaq hicra
hõçqõrõq hõçqõrma
higga
higgildamak hikkildamak
hõq
hila
hilaçi him
hima
himlik

üzüklamak.
hücra. dilab. dolab. qapalõ qapõlõ çarşõda olan tükan. -qõzõl bazarõnda (bacistanda) bir dolab
hõq. qõşqõrõq.
õçqõrma. boğaz tõxanaca kimi, darindan iç çakarak ağlamaq.
öksa. köğüs döğma. qõzma. õqõnmaq. nõqqõldamaq. sõxõlõb kahildamak. õqlamaq.
iq. hõçqõrõq. qõşqõrõq.
aldaq. kalak. qazõq. dubbara. - qazõqlamaq: kalak galmak. - qazõğa düşmak.
qazõqçõ. kalakçi. aldaq. dubbaraçõ. im. uyuqcõğa. yolu ballatmak üçün, yol qõrağõnda tikilan d
q, saadat himi, ramzi, haçarõ: qurqut. qorqut.
amran. ama. ima. köka iya olan kimsa. armin. argin. çatmõş. yetmiş. vurqun. amlik: birlik.

hincqõnmaq
hõnç
hind
hinda
hin
hirs
hõrsõz
hõrsõzlõq
hõrslanmaq
hirslandirmak hirslandirmak
hirslanma
hirsli
his

önqredemek. öqürdemek. öqqürdemek. öqür öqür ağlamaq. hünkür hükür köksün çekmek. hünkürdemek.
- hind toyuğu: hunduşqa. (deyinme sözü)dõppõltõ. güggü.
- hin oğlu: it oğlu. köpekoğlu. kopoyoğlu2. qõzğõnlõq. darqõnlõq. gücnük. qezeb. soyucu.
haylazlõq. işsizlik. tembellik.
gücenmek. darõlnaq. tarõlmaq. qõzaqmaq. - sizin mene gücenmeye çatõz yoxdur.
qõzdõrmaq. tarqõtmaq. darğõtmaq. tarlatmaq. darlatmaq. sanğlatmaq. tengitmek. tenge geitmek.
çektirmek. delirletmek. acõqdõrmaq. darğõnma. qõzğõnlõğ. gücenme.- indi çox qõzğõndõ. taqõn.
eç bir ne söylemedim.
hiz is: iz. 1. dumanõn, tütenin toxunmasõndan qalan iz, eser. 2. es. duyğu.
- ocağa qonmuş qalõn his: qurum. - ocaq qurumu. - evi

hislandirmak
hislanmak
hiss
hissalamak hiz
hõz

qurum basmõş. - qurum boya.
- hisdan qarartmaq: islenmek. hislenmek. hisle qoxunmaq.
- hisa tutub qarartmaq: islemek. hislemek. hislendirmek. his qoxutmaq.
- is qarasõ: qurum boyasõ.
- his qoxutmaq: islemek. hislemek. hislendirmek. hise tutub qarartmaq.
- hisla qoxunmaq: islenmek. hislenmek. hisden qarartmaq. islemek. hislemek
. hise tutub qarartmaq. his qoxutmaq. islenmek. hisden qarartmaq. hisle qoxunmaq
.
(< õs). duyu. sezim. - hiss edmak: (< õs). sezmek. qanmaq. anlamaq.
- hiss !: sis!. şüq !. sük !. cük !. sus !. susturma. sikut ilgeci. -şük dur: çük dur.
- hiss etdirmak: sõzdõrmaq. sezdirmek. dolaysiyle anlatmaq. bellendimek.
(< õs). qatõmlamaq. tekrarlamaq.
his. is: iz. dumanõn, tütenin toxunmasõndan qalan iz,
eser.
tav. devinim. çeviklik. qoşu. çalõş. qõlqõ. edim. işlek. yarõş.

hõzlõ
hobab
hoqqabaz hop hop hopa hoplamaq
hoplatmaq
hoplayan
hopmaq
hopruşmaq
horlanmaq
hoval
hovlu

çox güclü. güclü. hisli. tab. tablõ. tabqac. tavqac. tapan. çabuq. çabõq. iti. davranan. ütqür
. yelaqan. yalagan. yalak. yelak. yel kimi. sürat. süratli. sari. (< hubab < kopab.)
. çopan. qopan. köp. kaf. su üzarinda oluşan havalõ şişlar.
- hoqqabaz yuvarlağõ: tombala.
op op. eşağin ayağõ qaydõğõnda, söylanan söz-. kova. müqaar (# qopa. qoba: mühaddab). atlamaq.
ynamaq. - cocuğ çox hoplayõr. -götün na hoplanõr.
sõçratmaq. oynatmaq. atlatmaq. - cocuğu çox hoplatma. -götün na hoplatõr bela.
- oynayõb hoplayan: sõçrayõcõ. sõçrayan. fõrlayan. - sõçrayõcõ heyvanlar.
opmaq. höpürdatarak içmak. - iça hopan: cana sinan.
cana sinar. sõnğca. sinğca.
opruşmaq. içişmak.
(insanlar için). qartilmak. qanilmak
qondara başmağõnõn yuxarõsõni genişlatmak üçün
qoyulan taquz.
- hamam hovlusu. silacak.

hovuz göl. talyan. dalyan. denizde, boğazda ayrõlmõş qorunmuş
qapalõ yer. bu qoruqda deniz canlõlar becerlir. - dalyan yengeci, balõğõ.
hoy oy. yuha. birine qarşõ bağõrmaq. - yuhaya tutmaq.
hönqürdamak hünkürdemek. öngürdemek.
höpürdatmak höpürdeterek içmek. opmaq. hopmaq.
hörgüt örgüt. teşgilat.
hörqü hörgü. örük. hörük. tor. örgü. ağ.
hörla burcaq çeşidinden olan bitgilere verlen ad.
hörük örtük. 1. ekrim. iqrikcõğa duvar. eqrim. ekrim. iqrikcõğa baru.
2. minare. 3. örük. hörgü. tor. örgü. ağ. qõn. don. geyim. qabõq.
- hörük kimi yapõlmõş narsa: tor. - tor quşaq. - tor börk. -tor taqya: tor başlõq. - tor ağ: u
balõğ ağõ (toru). (iri gözlüsüne " fanya" deyilir. - tor kisa: iki başõ qapalõ, ortasõ yarõq,
hörülmüş örqü. - sõnõr örgüsü: eseb elyafõ.
hörüm > harim. orum. örum. urum. tesde. desde. boyunka.
tutamaq. sap. kesim. - bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta biçilen ot

hörümcak - böcak, hörümcaklarin tikanlõ soxmalarõ: keveleme.
gegec. gege. gegeleme. - bir çeşit ağõlõ hörümcek: qunda.
hubab (> hobab). kopab. çopan. qopan. köp. kef. su üzerinde
oluşan havalõ şişler.
huqubarõka et palçõği. buta, lüle, güh yapõlan çamur.
hunduşqa boğlõman. boğlõqan. (> buqalamunfars). heşterxan
deyilen, boyalõ quş.
hunduşqa hind toyuğu.
hura ura. ses verib qalxõşma.
hurra xorra. hay. - köpeyin qõzlarõ xorra çekirdiler.
huş ada. adaq. (< edmak).
huş es. ağõl. - huş qoymaq: uslatmaq. ağõl qoymaq. öğretmek.
bilik, aqahlõq öğretmek. terbiyetlendirmek.
- huşdan aparmaq: uyutmaq. kehetmek. bihuş edmek. -
uyatsõzõn cerrahlõq etdiler.
huşqar huşyar. yekke. çeper. olqun. pişmiş. görmüş. keçitmiş.
bacarmõş. salqun. varqun. çaqqun. mücerreb. huşlanmaq övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek. a
q.
önceden anlamayõb sonradan anlamaq. böyümek.
gelişmek. - uşağõn öqlanmasi çox çeker. - öqlanmamiş
evlenen ev yõxar, öqlanibsa evlenir, ev yõğar.

huşlanmaq uslanmaq. ağõllanmaq. öğraşinmak. tarbiyatlanmak.
huşlu açõqqöz. çalağ. itik.
huşsuz uyuq.
huşyar huşqar. yekka. çapar. olqun. pişmiş. görmüş. keçitmiş.
bacarmõş. salqun. varqun. çaqqun. mücarrab.
huşyar qurnaz. aldanmaz. oyanõq.
huv av quş ila olunan av. - huv başi: quşçi başõ.
huvlamaq fõrlatõb atmaq. partavlamaq.
hücra hicra. dilab. dolab. qapalõ qapõlõ çarşõda olan tükan. -
qõzõl bazarõnda (bacistanda) bir dolabõ var.
hüçülamak hacv edmak. qõnamaq.
hüdci kacava < köç oba: >.
hündür - çox hündür yer: yura. yoxuş. dik bayõr. uca.
hündür uca. ula. ulu. ataq.
hüna arkak geyik, sõyõğõn tayõ heyvanlara verilan ad.
hünarpişa oyunçu.
hünqür hüngür. önggür. üngür. 1. sasla, qõçqõra qõmqõra. 2.
qõyaq. qudurqan. vahşi. asav. - hünkür hükür köksün çakmak: hünkürdamak. önqradamak. öqürdamak
maq.

hincqõnmaq.
- hüngür hüngür ağlamaq. hünqürdamak hünkürdamak. hünkür hükür köksün çekmek.
önqredemek. öqürdemek. öqqürdemek. öqür öqür
ağlamaq. hincqõnmaq.
hürümak ürümek. ulumaq. ulamaq.
hüzal üzal. üzüklük. arqal. arõqlõq. zayõflõq.
xab < kav. pürse. pürüz. pürz (> porz).
xaç ata. atAnAQ8. çalaq. çaqla. çaqal. çarpõq. çapraz.
- xaça garmak: çarvuğa çekmek.
xafa xafdan soxur. soxru. soxulub. birden.
xahiş xahiş. yaxõş. istek. damağ. ac.
xaqan qaan. şahenşah.
xal benğ. benek. leke. atõq. seki. poz. leke. - qara xallarõ,
lakalari olan: kömürçi.- kömürçi toyuq. - kömürçi tülki. - at xal: tüte. ur. bez.
xala kele. kala. (< kal. kar: böyük). böyük qadõn.
xalça kilim. ufaq keçe.
xallõ ala. sekilli (s <> ş ) şekilli. beres. berse. yepres. benli.
benekli. menğliq. lekeli. pozlu.
xamafars < qama. qama. qamõş. qelem.

xan 1. ğan. qan. qoruyar, saxlar eki olaraq sözlere bağlanan
sözcük. 2. xaqandan daha alt düzeydeki pirens için kullanõlõr. xaqana bağlõ. hüqümdar. beylik
etici.
- qazanxan: qaziyol quzat.
xanaqa ölke kürsisi: astana. baş kend. paytexd.
xanõm eş. yoldaş. qolqa.
- xanõm nana: 1. böyük nene. 2. qayõn ana.
- qõz xanõm: xanõm qõz: xan qõlõğõ, terbiyesi gören genc qõz. madmazel.
- böyük xanõm: dudu. tutu. tuti.
- keçmişda qadõn, xanõmlara söylanirdi: tuti.
xanõman duduman qalacaq yer.
xanõmafandi ağğay. ayğay.
xap çap. hep. tam. lap.
xarõl - xarõl gurul: bolluqla, gurult ile axan nersenin sesin andõran
ses.
xarmanlamaq qarmanlamaq. yõğmaq. toplamaq.
xarp xõrp. qõrt. qart. xõrt. sert nerseni õsõrõrken, qaba qaba
qaşõnõrken eşidilen sesi yansõtõr.
- xarp xarp sas çõxarmaq: sart, gavrak bir nayi yeyanda kütür kütür çõxan sas. - kütür kütür a
i.
xasnõka bir yemak. kisa içina qonulub, cocuqlarõ samirtmak üçün
ağõzlarõna verilir.
xastaqona ağruqan. xasdaxana.
xaşak qaşak. qaşõntõõ. süprüntü.
xaşlamaq qaşlamaq. xõrda xaşlamaq. narsani azib, birçirib pişirib,
yumşatõb, qõrmaq. - at xaşlamaq: at pişirmak.
xaşlatmaq qaynatmaq. narsanin üstüna sõcaq su tökmak.
xatõn qayõn ağacõ.
xatõncõq kiçi qadõn. dağarsiz, e'tibarsõz qadõn.
xaylaz haylaz. hayta. hayda. haydut. asõ. yağõ.
xeyirdah uğur sanõcõ: xeyir sanõcõ: uğurçu. {# kam sanõcõ: pisikçi.
pis düşünan. badxah).
xafa! qapa!. tõqa!.
xafalatmak yatõşdõrmaq. qapamaq.
xafalik qapanõq. tõqanõq. tõkalõ. tõqanmõş. işlamaz. masdud
xalfalamak qilaflamaq. qoruğlamaq. quruğlamaq.
xandak alanğ. aranğ. qazõq. or. çuxur. - ura, xandak yapmaq:
qazmaq. oramaq. uramaq.

xarçang
xardal otu
xarak
xarlamak
xarman
xarman
xarmançi
xarmanlamak
xarpüşta
xasda
xasis

(< qara: böyük + çangal) . yengec. yangec. (< yan. yan yeriyen).
qazvel. qõcõka. aciko.
eşiq. eşiq. - saz aşigi, eşigi: saz xereyi. köprücük. esremek. sepremek. sepilemek. serfemek.
xerşlemek. alay. her neyin çoxluğun gösterir. xõrman. - xõrman tozluğu: xõrmanõn dibinde qalan
lu topraqlõ buğda, başqalarõ.
- xarman daşõ: xermen döğdüqleri daş.
- xarman yabasõnõn üç barmaqlõsõ: topla. qarmançõ. yõğan. toplayan. qarmanlamaq. yõğmaq.
zerzemi. yeraltõ. yerlik. yerdola6. izbe. padval. kovuç. çuxur. kömül. - yer üymus: qiler. m
exzen. ağman. ağõlõ. ümidsiz. yolçu. üzük. dilençi. möhtac. niyazmend. - bir tike çörek yolçus
neyin yolçususuz.
qõsõs. kibritçi. qõsmõr. qõtmõr. pinti. kesmük. ağõn. axõn. aruq. iqleş. sökelke. kesel. kesil
sağ olmayan. düşgün. sergin. yorqun. üzqün. kesel. saurõ. sayru. üzgün. meriz. naxoş. azõq. ac
yet. ac

göz.- azõqlõğõ burax qõl. - ali dar: çimri. çinis. - xestelenib qalmaq. - üçce gün ayaq üsde q
de döşandi. - çox içen elbed döşanar.- sargin vermek: xesde düşmek. esir olmaq. döşenmek. - qõ
iyi: qõzõlca. - aruq ar. - aruq dindi: xesde yarõqdõ: dinceldi. - xasta olmaq: yiklemek.
iklemek. - gazar xasta: yataqda olmayan. -xastalikdan yayõlmaq: bayõlmaq. ölümser düşmek. -
õsõtma bütün uşaqlarõ yaydõ.
xastalandirmak iğletmek.
xastalanmak çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek.
ağrõnmaq. korlanmaq. çorlanmaq. pozulmaq. yatmaq. serilmek.

xastalaşmak

iğleşmek.


xastalik

evşüq. arize. iğ. qem. kemke. kefsizlik. toqa. mun. iç

ağõrlõğõ.
- xestelik tutamõ: naxoşluq halõ.
- tutar. tutarõq. çağsõz savsõz, xabarsiz tutan, galan xastalik: tutar. tutarõq.cin. q
eşş. ser'.

xatmi

xatmi gül çeşiti: quş etmeyi:


xazal

< qazal. ağac üste quruyan yapraq.

xazan
xazar xazina
xazna
xaznadar
xõx
xõxlamaq
xõm
xõmõr
xõraşlamaq
xõrçõnlanmaq

maxzan. xazna (< qazmaq). qaznaq. qazna. böyük qazan.
- xazar danizi: quzğun denizi.
< qaznaq. 1. geniz. kenzereb (< kan). genc. tepnek.
define. sandõq. 2. xazna (< qazğan). qaynarca. bataq.
batõlan yer: hamam. xezen. mexzen. (< qazmaq).
qaznaq. qazna. böyük qazan. 3. ağõş. ağõc. komuq.
qomuq. define. servet.
genc. gencine. tübek. tepne.
ağõcõ. ağcõ. ağçõ. xezne sorumlusu.
õx. deve çökürtmek üçün dyilen söz.
õxlamaq. abandõrmaq. yapandõrmaq. çökertmek.
- xõm xõm edmak: mõrõldamaq. söylemek. genizden söylemek
- xõmõr xõmõr: bala bala. kemes kemes: qamas qamas (< kam: az).
qõraşlamaq. cõrmalamaq. dõrnaqlamaq. dõrnaqla qazmaq. tõrmalamaq. dõrmalamaq. cõzmaq. çizmek.
iş edmek. - pişik elimi tõrmaladõ. xõrçõnlõq edmek. yanazlanmaq. yanğazlanmaq. yanağõzlanmaq.
. her vax şikayetlenmek.

xõrçõnlõq yanağõzõlõq. yanğazlõq. yanazlõq. deyinma. tetizlik. har
vax şikayatlanma.
xõrda qõymõq. qõrõq. kiçik yonqa. yonquc. - xõrda pul: ufaqlõq. -
ufaqlõq varmõ: xõrda pulun varmõ.
xõrdalanmaq - dişla õsõrõlõb xõrdalanmaq, oyulmaq: gamranmak.
xõrdavatçõ yaymaçõ. karçi. dasfiruş.
xõrõldõ boğuqluq. sõqõqlõq. qõsõqlõq. - boğazõn qõsõqlõğõ.
xõrman xarman. - xõrman tozluğu: xõrmanõn dibinda qalan tozlu
topraqlõ buğda, başqalarõ.
xõrp xarp. qõrt. qart. xõrt. sart narsani õsõrõrkan, qaba qaba
qaşõnõrkan eşidilan sasi yansõtõr. xõrpalamaq qõrpalamaq. - dartõb çakarak xõrpalama: t
aq.
didiklamak.
xõrpalaşmaq - dürtüb itarak xõrpalaşmaq: çakiş bakişmak: qaqõşmaq.
xõrt qõrt. qart. xarp. xõrp. sart narsani õsõrõrkan, qaba qaba
qaşõnõrkan eşidilan sasi yansõtõr.
xiruşan quruşan. aşqõn. taşqõn. daşqõn. coşmõş. qõzqõn.
xõşõrtamaq şõxõrdamaq. qõğõşdamaq.
xõşõrtõ şõxõrtõ. qõğõşdõ. qõğõş.
xiyar - topaç xiyar: qõssa, qalõn olaraq biçimsiz.

xoxan
xoxucu
xolõcan
xomurdanmaq xoplamaq
xor
xorlaşmaq xorra xoruz xoruz
xoruzlanmaq xoş

xuxu. uma. umma. umacõ. cocuqlarõ qorxutmaq üçün xiyalõ, adõ var özü uox varlõq
qorxuluq. qorxula1. qoğrucaq6. kösgük. küsgük. böcü. üyüktarama. oyuq. qaraltõ. qarmaça.
- xolõcan çeşiti: topalaq köki. - topalaq ağacõ: xolan deyilan ağac çeşiti.
somurdanmaq. mõrõldanmaq. söylanmak. deyinmak. qoplamaq. qalqõmaq. sõçramq. fõrlamaq. şaxa qal
aq. -at qalxdõ. - balõq qalxdõ.
- xor tutmaq: koratmaq. korlatmaq. yõpratmaq. asgitmak. korlaşmaq. tapişmak. bir
ibirin çakamamak.
hurra. hay. - köpayin qõzlarõ xorra çakirdilar.
- çöl xoruzu: turanğ. turanc. dürrac.
- xoruzun pipiyi: yalõğka. pipik.
- xoruz ayağõ: tüfak tapancadan qurşunu çõxarmaq üçün burğu. qurşun sökacak.
qoqoruzlanmaq. sivri sivir, dika durmaq. gözal. köcak. tazalik.
- xoş sasla, gözal sas: ayalqucõğa
- halõ xoş: zangin. yapqõn. vaz'i yaxci.
- xoşa gedmak: bağanmak. sarmaq.- hançõ dadlar sizi sarõr.

xoşbaxt
xoşaxlaq xoşgil
xoşlanmamaq
xot
xotas
xotuna1
xotuz
xudi
xuduş
xuxu

- acõ yemekler mene sarmaz. - bu şaka ona sarmadõ.
- xoşa galiş: yaranõş. beyeniş.
- xoş tutmaq: üz göstermek. üz vermek.
onqan. bunsuz. mutlu. olqun. yollu. ergin. urazlõ. eren. çatmõş. bextiyar. huzurlu. bexd
i açõq. talehli. ülüqlü. buyruqlu. qismetli.
- xoşbaxlik: onqa. - tanrõdan onqa dile.
- xoşbaxt olmaq: qutlanmaq. uğurlanmaq.
axlaxlõ. onurlu. orçun. onat. terbiyeli. iyi davranõşlõ. gözel. tekin.
yermek. yermek. beğenmemek. tiksinmek. iğrenmek. çekinmek. - aş yermak: boylu qadõnõn yemeyi
beğemeyib, qõvõr zõvõra yeriklemesi. xotdan. onqon. şebeh. (ruhlarõn görüntüsü). qutas. qotuz
balaca qadõn. qõz adõ. qutas. xotas. qotuz.
quti. qutu. qutlu. qutlu. iyi. yaxcõ. uyqun. quduş. pezeveng. deyyus.
xoxan. uma. umma. umacõ. cocuqlarõ qorxutmaq üçün xiyalõ, adõ var özü uox varlõq

xumaruka yatigar. yadigar. anõt.
xuraman qõraman. qõran qõran. salõn salõn. sallana sallana.
salõnaraq. sallanaraq. sallana sallana.
xurduş qurduş. qaşağ. qaşõnan. qaşõnmasõ olan.
xura qora. (< qoğara< qoğ). aşõla. akõla. cüzam. yenir keseli.
xurma - xurma durisi.
xuy - iti xuylu: pozuq. ekmir. ekir. bedexlaq.
xuydaş hemxuy. sõnar. bab.
xuylanmayan qõrağ. yad. tutmaz. afet.
xuysuzluq darxazlõq. tetizlik. qõlõqsõzlõq. yanazlõq. tengdillik.
ibik ( . <> p ) pipik. xoruz darağõ. tac. - xoruz ibiyi: bir qõrmõzõ
güldür.
ibriq < imlik. ilmik. amlik. imrik. emrik. emzik. su süzmeye
qab. emzikli su qabõ. - yasarmağ ibriqi: yasqar. elsuqar.
icaşmak erişmek. el uzunluq edmeksataşmaq. şakalanmaq.
imale edmek. - sen neden mene sataşõrsan.
icaşmak yürümek. çõxõşmaq. - ona yürüma.
içaçsõz bürüme. tefsilatsõz. teferrüatsõz. topdan yapõş.
içdan qalaysõz. özdek. doğal. doğru. doğurdan. yalansõz.
iça öze. özke. - ezgi savõq ezlesen, özga sõnar.
içan aşõran. aşam yiyen.
içdrgi iç9rqu. içt9n. semimi.
içarik - içdan iça olan. qoytu. quytu. gizli, örtülü, qaranlõqca yer. -
qoytu yer. qoytu bir otaq.
içarimak sõnğõrmaq. sõnğdõrmaq. çoxura qoymaq. gizletmek.
gömmek. batõrmaq.
içarin sõnğce. sinğce. gizlice.
içarqu içOrgi. içt9n. semimi.
içarmak tutmaq. qaplamaq. qapsamaq. havi olmaq. şamil olmaq.
- bu para onun xercinide qapsar. - iki, biri qapsar. - bu kitab neleri qapsõr. - çak
ib içarmak: yalmarmaq. yalayub somurmaq.
içga8 rude
içganba işgenbe. qiriş. kiriş. heyvanlarõn birinci qarnõ.
içik - içik tõşõq: içli dõşlõ: içi eşiyi birlikde. daxilen xaricen.
mehrem. teklifsiz.
içil içli. gizil. gizlisi olan. sirli.- bu işde gizil (gizli) yox. - gizilsiz
iş, söz, duruş, baxõş, anlam.
içilmak utulmaq.
içilmaz ağza alõnmaz. yeyilmez. tatula. dadula. dadõ kötü. dadõq.
dadõqmõş.
için üçün. xatir. - onun üçün: ona xatir.

içina işlamak
içina
içişmak


sinğsimek. sinsimek. incimek.
- içina girmak: alõnmaq. sõğmaq. hopruşmaq. opruşmaq.
1. daxil. - sanõdõğõn içi. 2. vicdan. - içsiz kimse: vicdansõz. -içim almõr: içima sõğmõr: vic
ir. - içli: vicdanlõ. 3. herem bölüyü. - iç ağasõ. 4. her neyin ortasõ. qarnõ. - içi bayõldõ:
edmek. - içim almõr: yeyemmirem. 5. ürek. - içim gedir üreyim gedir: bayõlõrõm. 6. çevre. ara.
a. mihit. - iki ilden artõq yabançõlar içinda yaşadõm. 7. içerde olan. - içdonu: şalvarõn altõ
ilen tuman. - iç qala: qalanõn içinde olan qala. - iç qapõ. 8. kend. hizur. qat. öz.
- içi sõxõntõlõ: kederli. puşaq. buşaq. buşqan. qusseli. tutuq.
- iç ağõrlõğõ: xestelik. iğ. qem. kemke. kefsizlik. toqa. mun. 9. öz. meğz. 10. giz. sir
bu işde iç yox. - içsiz iş, söz, duruş, baxõş, anlam.
- bir gizni, sirri, içi açõmaq: sökmek. qoxulatmaq. iyletmek. ifşa edmek. - yarõn onun
işlerin qoxulatacağam. 1. tekin. -iç ağas: vezirlerin baş işçisi. - her neyin içi. - bağrõ aç
saçõq. perişan hal. - bağrõ yanõq: bağrõ qara: kederli. - bağrõ delik: içi ouq, yanõq. - iç oğ

qadõnlarla oturub duran uşaq. herem oğlanõ. - içi duru kişi: bön kişi. öküz. köylüõ kendli2. -
rmek. içden soluq almaq. derin solumaq. - içina almaq: avuclamaq. qucaqlamaq.- yelke
n yeli avucladõ. - içari atmaq: aşõrtmaq. aşõrmaq. oğurlamaq. yemek.
- # açõq. dõş. yad.- için qarşõtõ. dõş. yad.- açõqdan adam alõnmõr.
- iç üz: heqiqi illet: işin içüzün bilmirem. - iç köynayi: altdan geyilen köynek. at köy
ter köyneyi.
- iç oda ila salamlõq arasõnda olan otraq, oda: aralõq. ara.
- iça hopan: cana sinen. cana siner. sõnğce. sinğce.
- iç qur > uçqur: iç bağõ. tuman bağõ ki belde bağlanõr.
- içdan incimak: sõnğsõ. sinğsi. sinsi. sinğci. incik. ezab.
- iç yağõ, quyruq aridildikdan sonra qazanda qalan qõzarmõş tika: qõğõrdaq - qõğõrdaq bö
: - içari yõxõlmaq: köçmek.
- içarik: içdan iça olan: qoytu. quytu. gizli, örtülü, qaranlõqca yer.
- qoytu yer. qoytu bir otaq.
- içi boş: qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. - qoğuq diş. -qoğuq ağac. - diş qoğyğu:
yeri.

içqin õçqõnmaq
õçqõrma
õçqõrmaq içqur
içli

- dara içi: avuc kimi toplu yer. toqqa. tuqa. tuqa.
- iç durmaq: dözmek. - içim durmur: dözemmirem.
- iç sõxõntõsõ: can sõxõntõsõ.
- içi dolu: bütün. som. kamil. kofu kafõ olmayan. - som kişi. -som gümüş. - som altõn.
- i£ yağõ ki maşõnlara sürülür: don yağõ.
- iça doğmaq: üraya doğmaq: içine qonmaq. sinux edmek.
- içarin qarşõtõ: dõşar. tişer. tõşõq. - dişar daniz: behri mihit.
- içi doldurulmuş narsa: tolma. dolma. - dolma quzu. -dolma badõmcan.
- içli dõşlõ: içik tõşõq. içi eşiyi birlikde. daxilen xaricen. mehrem. teklifsiz.
içeriye bağlõ. deruni.
itirmek. elden vermek. - ovu õçqõndõn, quşu õçqõnma: ovu
elden verdin, quşuvu elden verme.
hõçqõrma. boğaz tõxanaca kimi, derinden iç çekerek
ağlamaq.
õşqõrmaq. qõşqõrmaq. qõçqõrmaq. > uçqur. tuman bağõ, quşağõ.
içil. gizil. gizlisi olan. sirli.- bu işde içil (gizli) yox. - içiilsiz iş, söz, duruş, baxõş,
am.

içlidõşlõ - içli dõşlõ olan: sõxõ sõxõ görüşan.
içlik tolama. dolama. entari. rub dö şambr. gen bol çuxa çeşiti
olub, iç paltarõ kimi, önü açõq olaraq qavuşdurulub, üstüna
quşaq bağlanõlõr geyim.
içmak (yemak, quyuq suyuq, tütün, yaxud başqa nalari) içari
çakmak, qoymaq.
- su içmak kimidir: çox qolaydõr.
- çevirib içmak: başa çakmak.
içmali - içmali yemal: aşrõm. aşam (< aşõrmaq. aşamaq). aşlõq.
içsiz kapak. bağanilmaz.
içt6n içOrgi. iç9rqu. samimi.
içün üçün. 1. ötür. illat. sabab. - na içün galdiz. - bir içün tapdõda
geddi. 2. bahana. bağana. - içünsüz galan içünsüzda gedar. - içün tapõlsa, işlarin görar. - ça
ma. 3. yolunda. uğrunda. - oğul içün. - yurd içün. 4. andõ göstarir. - tanrõ içün. - başõn içü
içyağ - aridilan içyağõnõn arimayib qalan, quru qalõntõsõ ki
yeyilir: qõqõrdaq.
idara işlarin dolandõrmasõ. dilab. dolab. sazõman. tartõ. dartõ.
tizgin. dizgin. - idara başçõsõ: dolabbaşõ: dolabçõ: rais.-ticarat dolabõn aparmaq, çevirmak:
t işlarin aparan. -

idaralamak idarasiz
idim
îHvvõorõ

kim dolabõn başõndadõr. - dolab başõn değişdiler. - dolabõ pozuldu. - dolbõ dalandõrmaq. - su
idaresi. - toq dolabõ: berq idaresi. - kimlik dolabõ: sicil ehval idaresi.
- idara etmak: değrelemek. dolandõrmaq. geçindirmek. birisini yaşatmaq. durumun sağl
ayõb yaşatmaq. deyrelemek. uclamaq. tuclamaq. tuşlamaq. qorõmaq. görmek. yetmek. çatmaq. - b
u para xercimizi qorõmaz. - bu gelir meni geçindirar.- yumşaq olan kişi, hamõnõ geçindirar. -
bele bir ağõr durumu geçindirmak olmaz. - çoluq cocuğunu alõn teri ile geçindiran.
- idara olunmaq: durumun sağlayõb yaşamaq. geçinmek. dolanmaq. - alõn teri ile geçinma
k.
idare edmek. dolandõrmaq.
tartõsõz. dartõsõz. seprik. müsrif. 2. müvazinesiz. qeyri mozun.
etim. { iymak, eymak imak. ( y <> d ) edmak (: elemek) }eyleminden törenen, keçmiş çağda b
ir işin edişin, sürülmesin, olunmasõn, yaxud olunmasõ istenilmiş olunmasõnõ andõran işlem eki.
idim. - yeyir idim. -gelmiş idim (az qalmõşdõ gelem. gele bilmişidim). az önce gelseydin görm
din ( amma göremmedin).
ûHm^r» \/oreõe \/^r-7İe /c wnrm*õn^ H^\/om orl^t

idmanlõ
iq
iqçilka
iqda
iqdalamak

tacrübali. alõşõq. işlak
iğ. igi. 1. yun pambõq çevirib ağirmak üçün çalik çivi. oxluq. 2. xastalik. qam. kamka. kefsiz
toqa. mun. iç ağõrlõğõ. hõçqõrõq. hõq. qõşqõrõq.- araba iqi: araba oxu. -sapan iqi: sapan oxu
in alt daşõ. 2. õqõl. nõq nõq. sõxõntõ altõnda olaraq çõxarõlan sas. - õq õq yapmaq: nõqqõldam
- iq (iğda) kimi toxumaq: çox gedib galmak. çulxalar kimi tez tez ipliyi qarqara
lara sardiklari kimi. - bu gün axşamacan iğda toxudum.
iğçilka. iğlik. sökalka. kasal. kasil. iqlaş. xasda. aruq. sağ olmayan. - aruq ar. - aruq di
ndi: xasda yarõqdõ: dincaldi.
iğda - iq (iğda) kimi toxumaq: çox gedib galmak. çulxalar kimi tez tez ipliyi qarqaralar
a sardiklari kimi. - bu gün axşamacan iğda toxudum.
- akda. iqlanmiş, aklanmiş bükülmüş iq.
- iqdalamak: aqirilmak: aqirla bükülmak: ipliyin aqira çakilib, ip yapõlmasõ.
aqirilmak. aqirla bükülmak. ipliyin aqira çakilib, ip yapõlmasõ.

iqdin
iqdiş edma
iqdiş
iqdişlamak iqdişlamak iqdişlanmiş iqan
iqaşmak

qoxumuş. iylenmiş. pozuq.
iğdiş edma. eneme. burma.
akdiş. - iğdiş etdirmak: burdurmaq. enetmek.
iğdişlamak. burmaq. enmek.
iğdişlemek. entemek. entemek. extelemek.
iğdişlanmiş. burquluq. burulmuş. enenmiş.
ikan. 1. sõrada. arada. esnada. geldiyim sõrada asladõm.
2. aya. göresen. eceba. - gelirmi ikan.
igaşmak. eğelemek. tõraşlamaq. yontmaq. kesmek.
yonmaq. çaldõrmaq. - daşdan heykel çaldõrdõm.
1. iki. - bir iki: az olurken, belirsiz sayõnõ gösterir. - bir iki quş
vurdular. - bir iki kere geldim. ikide birde: pek sõx. çoxluğu
gösterir. - ikida birda ne gelib gedirsen. - ikida bir: ikide
birde: berk sõx. her vax. - iki günda bir: gün aşõrõ. - iki başqa
cinsden doğan heyvan: azman. melez. 2. ig. igi. yun
pambõq çevirib eğirmek üçün çelik çivi. oxluq. - araba
iqi: araba oxu. - sapan iqi: sapan oxu. - iqi daşõ: değirmenin
alt daşõ.
- iki üzlükla: sõnğce. sinğce. münafiqyana.
- ikixana: iki evli. iki üzlü.

iki qat: {1. müzaef. - bu gün dünden iki qat sõcaq. 2.

bükülmüş. qatlanmõş. - qocalõqdan iki qat olmuş. -
yorqunluqdan iki qat oldum}.
iqixana ikixana. iki evli. iki üzlü.
õqõl õğõl. 1. suyun qol qol sesi ile axmasõ. - õğõl õğõl axõyor. 2.
õq. sõxõntõ altõnda olaraq çõxarõlan ses.
õqõnmaq nõqqõldamaq. higgildemek. sõxõlõb kehildemek.
õqõnmaq sõqõnmaq. kendi kendini sõxmaq. õqlamaq. sõxõlõb
kehildemek.
õqõntõ nõqqõltõ. sõxõlõb, zorda qalõb nõqqõldamaq.
iqirmi ( < iki. ikirima: iki kere).
iqit igid. igit. yetik. er. eren. delir. dilir. casuq.qabaş. qebeş.
erbaşõ. pehlevan. peklevan. balkan. iti. qõyaq. ürkek.
cesur. - qõyaq qehreman igid. - gabaş oğlu. - qoç igit: diri
baş, canlõ ürekli oğlan. - tõqnazca, dolu, canlõ igit: tosun. -
ha! tosunum göreyim seni.
- igit başõ: bazarda, güzerde gezme, yasaqõçõ başõ.
iqitina igityana. casuquna. delirine. dilirine.
iqitlanmak qoçlanmaq. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. üreklenmek.
qalxunmaq. dike davranmaq. azmaq. qõzmaq.
iqitlik igitlik. tayõlõq. dayõlõq. böyüklük. döğüşgenlik. ağalõq.
başçõlõq. yararlõq. cesaret. - bu işde çox yararlõq gerekir.

iqityana igitine. casuquna. delirine. dilirine.
iqiüzlü ikiüzlü. münafiq. sinğsi. gizli. saxlõ. gizliden soxulub incik
veren.
õq õx. 1. xõx. deve çökürtmek üçün deyilen söz. 2. xõzlõ, hisli
soluq almağõ andõrõr. - õx õx solur yeller, tengimiş ürek, havay söyler.
õqlamaq õxlamaq. 1. xõx. deve çökürtmek. 2. xõzlõ, hisli soluq
almaq. - õx õx õxlayar, solur yeller, tengimiş ürek, havay söyler. 3. xõxlamaq. abandõrmaq. ya
ndõrmaq. çökertmek. 4. sõqõnmaq. õqõnmaq. kendi kendini sõxmaq. sõxõlõb kehildemek. õq õq eder
, iqağlamaq. sõxõntõ ile nefes almaq. hikkildemek.
õqlatmaq sõxõntõya qoymaq. boğulur, bunalõr kimi hikkildeyib
ağlamaq.
iqlamak iklamak. yiklemek. xeste olmaq.
iqlanmak iğlanmak. iklenmek. yiklenmek. xestelenmek.
çerlenmek. qemlenmek. ağrõnmaq. korlanmaq.
çorlanmaq. pozulmaq.
iqlanmiş iğdin. qoxumuş. iylenmiş. pozuq.
iqlaş xesde. aruq. sökelke. kesel. kesil. iğlik. iğçilke. sağ

iqlaşmak iğlaşmak. xastalaşmak:
iqlatmak iğlatmak. 1. xastalandirmak. 2. inğlatmak. yandõrmaq.
yanõqdõrmaq. yanqturmaq. inlatmak. saslandirmak. - top
gurultus dağlarõ inlatdi.
iqlik iğlik. iğçilka. sökalka. kasal. kasil. iqlaş. xasda. aruq.
sağ olmayan. - aruq ar. - aruq dindi: xasda yarõqdõ:
dincaldi.
iqna har nayin inca bölümü. - iğna iplik: çox arõq inca. - şiş
iğna: corab toxumağ şişcigi. - iqna işi: qõsnaq. - dari iğna iğna olmaq: ürparmak. örparmak. u
q. bezganmak. qalxõb dikalmak. - toplu iğna: göttü iğna. dibli iğna. - toplu iğna: götdü iğna.
iğna.
- qara iğna: qarõncanõn ufaq çeşiti.
- iğna sap taxõlõb qorunan topac, kisa: çaxmaq.
iqnalamak narsanin qalõbõn çõxarmaq üçün çevrasin iğna ila dalib
imlamak, işara qoymaq.
iqnalik iğna qabõ.
iqraçin iğraçin. iğrançi. vasavasõ. quşqulu. mütaraddid.
iqrak iqrangac. igranc. çakingac. ikrah edan.
iqramak bağõrmaq. böğürmak. böqürmak.

iqranc
iqrancilik
iqrançi
iqrançilik
iqranan iqrangac
iqranilmak
iqranma
iqranmak

iğranc. 1. iğrenen. iğrengec. igrek. çekingec. ikrah eden.
qaçun. çekingen. - iğranc içi vardõr: istikra eden tebieti
vardõr. 2. iğrenek. mekruh. - çox iğrenc nersedir. - iğrenc
nerselerden uzaq olmalõ. - iğranc çatin kişi: müşgülpesend.
iqrengec. 3. yatba qõran.
iğrancilik. iğrenme. tiksinme. ikrah. istikrah.
mekruhiyyet.
iğrençi. iğreçin. vasvasõ. quşqulu. mütereddid. qerar vermeyen.
iğrençilik. iğreçinlik. vesvese. quşquluq. tereddüd. vehimli.
iğranan. iqrõnqic. iğrengec. iğrenc. qaçun. çekingen. iğrenc. iğrenen. qaçun. çekingen. igrek.
c. ikrah eden.
çekinmek. qaçõnmaq. ikrah edmek. nifret edmek. iğrenme. iğrencilik. ikrah. istikrah. tiksi
nme.mekruhiyyet. iğranmak. yermek. yermek. beğenmemek. xoşlanmamaq. tiksinmek. çekinmek.
tonğuşmaq. tönğüşmek. çekinmek. yernemek. yerinmek. disginmek. qaçõnmaq. çkinmek. nifret edme

- aş yermak: boylu qadõnõn yemeyi beğemeyib, qõvõr zõvõra yeriklemesi.
iqrikcõğa aqrim. akrim. 1. yeher altõnda keçe qapalõ ağac. 2.
toğanaq. girdab. 3. hörük. duvar. baru. minare.
iqrik iğrik. çox bağõran böğüren heyvan.
iqrõnqic iğrenen.
iqti iti <> itiq.
il - qõrx M bir gün: sonõnda. nehayet.
- sõçan ili: türk illerinin birincisi.
- toyuq ili: türk illeinin onuncusu.
- yunt yõlõka. türkler'in on iqili yõllarõndan biri.
- siviş ili: qemeri illigiynen, güne illiginin arasõnda iten bir il.
- yund yõlõka: at ili. türklerin on ikili yõllarõndan biri. ila de
gin. ta. - danerte daqin. - ora daqin.
ilan - ilan kavõ: ilan qabõ: ilan köyneyi. ilan derisi. 1. helezoni.
ilan qabuğu kimi dönerek uzanan, yuxarõ çõxan nerse. - ilan kavõ pille: minare pillekanõ kimi
burulan. 2. ilan derisine oxşar ağ (tor) biçiminde olan seyrek örtük.
- ilan quyruğuna basmaq: birin qõzdõrmaq.
- ilan qõs qõvraq olmuşdu.

- ilanõn õslõq çalmasõ, fõsõldamasõ: qõzğõrmaq.
- ox ilanõ: anğrõq.
ilancõq yõlancõq. üz derisinde şiş parlaq qõzarma ile olan
xestelik. - yõlancõq olmaq. - ilancõqçõ: bu xesteliyi qaldõran ovsunçu.
ilançi yõlançõ. ilan ovsunçusu.
ilançõl yõlançõl. başlõca (ümdeten) ilan tutub yemekle yaşayan
quş.
ildim peşman.
ildimlik peşmanlõq.
õldõrõm {- "õlõdõrm" bir yere değdi ise, ele "õldõrõm. yõldõrõm" deyilir. -
õldõrõmõn uzaqda çaxan õşõğõna "simşak" deyilir. - õldõrõmõn sesine "göy gurlamasõ" deyilir.}
õldõrõm ataşaq. ataraşq. (> azaraxş). şimşek.
õldõrõm göy gurultusu. - külek qopdu göy gurladõ.
ildirmak ilatmak. elatmak. ( < el, il: ölke. torpaq. yer). bir ele, ile
götürmek, göndürmek.
ila la. lan. 1 ak. arxalõq. vasiteliliyi gösterir. - põçaqla. - o ila.
1. denlik, illeti gösterir. - kesil olduğuila: olduğundan. - güc ila: gücin. iztirari. 1. çağ,
zamanõ gösterir. - siz gedmekla her değişti. - olsunki vurqulamaq üçün beraber sözüde

artõrõlõr. - buyruquzla beraber işe başladõlar. - qaşõlõlõğõ, ziddliyi gösterir. meehaza. elar
la barabar söze başmadõlar. - yaxcõ olmaqla barbar, kötülüyüde az deyil.
ilac (< ilmak: qatmaq). qarõşõq. qatõşõq.mexlut.
iladilmak götürülmek. gönderilmek. aparõlmaq. - öteye iladil.
iladmak çatdõrmaq. - qoxu iledi onun burnuna.
ilaq ilak. ekle. ekel. alonj. simi rabit.
ilamak 1. iliştirmek. yõğmaq. çatdõrmaq. toplamaq. - bu parçalarõ
ilib, torba tikin. - ilmaklanin eyleşin. 2. raslamaq. toxunmaq. tuş gelmek.
ilanc ilgenc. ilinc. ilginc. ilişgi. irtibat. rabite. qaqrõş. qarqõş.
le'net.
ilarida ileri. qabal. qabax. qebl. önde. evvel. - öğleden qabal,
qabax.
ilari (< ilk). ilgeri. ön. gelcek. ileride. qabal. qabax. qebl.
önde. evvel. - öğleden qabal, qabax. - ilari qol: ilgeqol.
başdöl. telayedar.müsteqbel. - ilari götürmak: yeritmek.
sürmek.- araba sürmak. sapan sürmak. - cüt sürmak.
ilarilamak ilerlemek. öneçmek. qabaqlamaq. çox ireli gedmek,
keçmek. qabaqlamaq. - bu saat çox iralir.

ilarlamamak
ilarlayan
ilarmak
ilarmiş
ilartmak
ilatmak
õlõca õlõca
iliq
õlõq

keçmamak. turmaq. durmaq. ilişmak. yõğõlmaq. -boğazõma durdu. - canõma durdu daha!. yeriyan. a
attõm atan. ilartmak. sunmaq. taqdim edmak. ilqamişcõğa. çatmõş. yetim. yetmiş. tanrõya varmõ
varan.
ilarmak. irali sürmak. öğmak. önğmak. qabqalamaq. tariflamak. sitayiş edmak. sunmaq. taqdim
edmak. elatmak. ildirmak. ( < el, il: ölka. torpaq. yer). 1. bir ela, ila götürmak, göndür
mak. 2. götürmak. göndarmak. aparmaq. - ötaya iladil. 3. oğurlamaq. çalmaq. üstü açõq hamam. q
a. (# qaplõca). ma'dani qaynar, sõcaq su. hamam. - üstü açõq olanõna qaynarca deyilir, üstü qa
, günbazliya qaplõca deyilir. - õlõca ördayi: qolaya, rafata öğraşmiş gavşak kişi. ilik. yilik
ilik. uruq. vuruq. õrõq. õlõq. boy. bölük. şö'ba.marbut. rabt.- bunun ona bağõ yoxdu. - sana
r. - bağsõz sözlar qonuşma. - bağõn olmasa ilişma. 1 . qõrğõn. qõrõlmõş. alçalmõş. aşağlamõş.
u: çox isdi olmayan. õlõğ. 2. uruq. vuruq. õrõq. ilik. boy. bölük. şö'ba.

iliqlamak iliklamak. bağlamaq. rebt edmek. müttesil edmek.
iliqli ilikli. yilikliq: iliği olan.
ilim elm. bilgi. bilgu. bilme. me'rifet. viquf.
ilinc ilenc. ilginc. ilişgi. irtibat. rabite. yanu. qarqõş. le'net.
ilinti iliştirme. tutturma. çapştõrõ. çattõrma. iki tikeni birbirine
yapõştõrma.
õlõş alõş. alõşqan. iliş. dosd. yoldaş. sağdõcka.medeni.
iliş 1. ilig. õlõş. bağ. dosd. yoldaş. sağdõcka.merbut. rebt -
bunun ona bağõ yoxdu. - sene ne bağõ var. - bağsõz sözler qonuşma. - bağõn olmasa ilişme. 2. n
ar iliş: bar nama. - yol iliş: tezkire. - söz iliş: qol name.
ilişdirmak taxmaq. asmaq. rebt edmek. qoymaq. tikmek. - tutunu
(perde) qornõça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax.
- {dõrnaq ilişdirmak: dõrnaq taxmaq: dõrnaq keçirmak}:
yapõşõb, ilişib buraxmamaq. penceni ilişdirib ötürmemek.
- ilişdirib saxlamaq: tayamaq. dayamaq. durdurmaq. - bu işlerizi bir yere dayõya
mazsõz. durdurammasõz.
ilişgi ilinc. ilenc. ilginc. irtibat. rabite.
ilişginlaşmak ilgişmek. müşgül olmaq. güclenmek. güclenmek. çetinleşmek. zorlaşmaq.- iş güc

ilişgisiz ipsiz sapsõz. rabitesiz. münasibetsiz.
ilişik 1. elaqe. eleqe. münasibe. maraq. 2. eşq. 3. dayir. değir.
değre. göre. üzer. bağlõ. müteelliq. - siz üzara qonuşma
açõldõ. - bu iş üzra çalõşõn.
ilişikli 1. elaqeli. eleqeli. maraqlõ. münasibetli. 2. eşqli.
ilişiksiz qeydsiz. başõ soyuq. - çox ilişiksizin biridir.
õlõşõq alõşõq. medeniyyet.
õlõşlamaq õlõştõrmaq. alõştõrmaq. alõşlamaq. medenileştirmek.
ilişmak 1. dikiş tuddurmaq. yoxlamaq. keçmek. değmek.
yoxlamaq. - axşam bir bize uğrayõn. - birina ilişmak: birine
kiriş olmaq: taxõlmaq. - boş sözlarla birina ilişmak: sarmaq-
sen meni sarõrsõn ha. 2. keçmemek. turmaq. durmaq.
ilerlememek. yõğõlmaq. - boğazõma durdu. - canõma durdu
daha!. 3. toxunmaq. sürülmek. lems etmek. temas
etmek. - eli gözüne toxundu. - heç yana toxunma. 4. el
sürüb, el değib pozmaq. toxunmaq. xerablamaq. -
uşaqlar, qonaq yemeyine toxunublar. - eğreti qoyduğum
nerselere toxunublar. 5. tolanmaq. dolanmaq. bükülmek.
- ayağõ dolandõ.
iliştiri atõş. intiqad.
õlõştõrmaq õlõşlamaq. alõştõrmaq. alõşlamaq. medenileştirmek.

iliştirma ilinti. tutturma. çapştõrõ. çattõrma. iki tikani birbirina
yapõştõrma.
iliştirmak 1. atqõlamaq. uğratmaq. çattõrmaq. vardõrmaq.
atõşdõrmaq. intiqad edmak. yõğmaq. ilamak. çatdõrmaq. toplamaq. - bu parçalarõ ilib, torba tik
- ilmaklanin aylaşin. - ora gedan olsa bizada uğratõn. - oracan gattid, yalnõz siza uğrata
madõq. 2. toqundurmaq. lams etdirmak. tamas etdirmak. - bu yağõ gözüza toxundurmayõn. - heç ya
na toxundurmuyaraq, bularõ burdan götürün.
ilit zindani. < tinlan. (< sin. sindan: içaryan. tutan). tutqun.
tutsaq.
ilq - ilk önca: önqürdi. ilkin. öngüra.- öngürdi galan iyisin çalar.
ilqar ilğarçõ. dört nala qoşma.
ilqar ilğar. (dağõdõb, qanimat almaq amacõ ila olan cumuş, hicum).
çapul. yağma. axõn. qarat.
ilqarçõ ilğarçõ. axõnçõ.
ilqa ilga. - ilgaqol: ilari qol. başdöl. talayadar.
ilqamişcõğa ilğamiş. ilarmiş. çatmõş. yetim. tanrõya varmõş. aran.
ilqanc ilganc. ilanc. qaqrõş. qarqõş. la'nat.
õlqõm - õlqõm sağma: göy qurşağõ.
- õlqõm sağma: göy qurşağõ. qosi qozah.

- õlqõm salqõm: sõcaq havada, buğ buxarõn çuxur çöllere õlqõnõb (sallanõb, çöküb) uzaqda
m. serab.
ilqin ilkin. önqürdi. öngüre. ilk önce. - öngürdi gelen iyisin
çalar.
õlqõn yõlqõnka. õlqõn ağacõ.
ilqinc ilginc. ilinc. ilenc. ilişgi. irtibat. rabite.
õlqõncar õlğõncar. domuz. acõ, qudurqan domuz.
ilqişmak ilgişmak. ilişginleşmek. müşgül olmaq. güclenmek.
güclenmek. çetinleşmek. zorlaşmaq.- iş güclandi.
illamak yõllamaq. 1. bir ili keçmek. yaşõna girmek. bir yaşõnda
olmaq. - o quzu, o cocuq daha illamadi. 2. ili keçmek. - o iş illamiş daha.- zeytun yağõnõ i
llatmaliyik. 3. berk geclemek, gec qalmaq. yapõşõb qalmaq. - gönderdiyimiz kişi, orada ill
adi.
illatmak yõllatmaq. bir il saxayõb esgitmek. - zeytun yağõnõ
illatmaliyik.
illõğ - illõğ vergi: salğõn.
ilmak 1. toplantõ. yõğõn. yõğva. 2. ilgek. lişmiş, çözülmesi qolay
olan düşün. eğreti düğün.
- ilmakli ip: kemend.

ilmik ilrük ilşik
ilti
iltizami im
imarõşlamaq
imçi
imda
imdan ima

imlik. ibriq. amlik. emzikli su qabõ.
üzerlik tuxumu. yõdõq ot.
akli. merbut. rebtli. - sene akli işler: marbut işler.
elti. alti. iki qardaşõn bir birine veren adõ. bir qadõna göre
qaynõ arvadõ.
yazmalõ. sevimli.
qama. qeme. iz. xet. nişan. tamla. damla. işare. elamet. him. umac. uyuqcõğa. yolu belle
tmek üçün, yol qõrağõnda tikilen daşlar. belgilik. işare. elamet. nişan.- damlasõz yol: elamet
l. - bir damla desen, dalõn diye bilerem. -ona bir damla ver. - im edmak: imgemek.
qaş atmaq: işare edmek.
ismarlamaq. tapõşdõrmaq.
- imçi vakil: nişançõ vekil. toğraçõ. toğrakeş. toğra çeken. inda. dimde. anda. bir anda
qaşla göz arasnda.
- imdan geri: bundan sonra.
emren. eme. hime. köke iye olan kimse. ermin. ergin. çatmõş. yetmiş. vurqun.

imacilik
imak
imaklamak
iman
imgamak
imica
õmõzğanma
imqanga
imlamak
imlik
imtili
in

besici imumi. birlikde qoşuş: birlikde qoşuşub yardõmlaşma. kömek. lüçnütka. imice. kend işler
dõmlaşma.
iymak. eymak ( y <> d ) edmak. elemek. amaklamak. körpe cocuğun yerimeye çabalamasõ, dep
enmesi. sürünmek. sürüklenmek.
- iman daşõ: bildak daşõ: nişan daşõ. im edmek. qaş atmaq: işare edmek. lüçnütka. imecil
rinde yardõmlaşma. uyuqlama. pinekleme.
sarõ erik.
yimlemek. işaret edmek.
ilmik. ibriq. amlik. emzikli su qabõ.
birden. düşünmeden. filbedahe.
1. &k {"õn" ekine örnekler. - gücin: güc ile. iztirari.- yeqin <
yeq: üstün. - yaxõn < yAnQ: yan. uzaq olmayan. - yazõn <
yaz: yazda. - qõşõn < qõş: qõşda. - güzün < güz: güzde. -
qõçbõn < qõç: dalõ otururken. dal dalõ. - için < iç: içerde.
- gündüzün < gündüz: gündüz çağõ. - yağõn taba: yağõya doğru. 2. ünqür. ünğür. mağara.

õn ak. { "õn" da olan sesli V oturduğu sözün seslisine göre
değişir}nersenin olduğu, bulunduğu yer, çağ, durumu gösterir. - qõşõn: qõş çağõ. - yayõn: yay
luqda. kasõbçõlõqda. - çağõrõn: çağõranda.
õn ak.
- õn: { "õn" da olan sesli V oturduğu sözün seslisine göre değişir}nersenin olduğu, bulu
yer, çağ, durumu gösterir. - qõşõn: qõş çağõ. - yayõn: yay çağõ. - yoxsulun: yoxsulluqda. kasõ
inadlõq tomuzluq. - gene tomuzluq tutdu.
inanma umu. umma.
inanmaq tanõmaq. - tanrõnõ tanõ, ona tapõn.
- gördüyüna inanan: göz qulu. arpaçõ göyerçini.
- bir sapa söza inanmaq. dolmayõ utmaq.- men bu dolmanõ utammaram.
inca 1. tetik. barõq. arõq. axõq. (> barikfars). zerif. - tetik iş. 2.
uzun. sivri. sivir. boylõ. uca. boy atmõş. - sivri bir cocuq. 3. söyci. zerif. - söyci qadõn
. - söyci işler: el işleri. ince işler. zerif işler.
- bark inca quyruqlu heyvan: qõl quyruq.
- inca inca doğramaq: qõymaq. qõlmaq.

- inca inca doğranmõş: qõyõq. qõyma. qiyma. - qõyõq at.
- inca yonqa: künga. qalõn dalaşa.
- inca dülgarlik: tavşanlõq.
- inca aliyib, sõx toxumaq: çox incalamak. dibina gedmak. har naya çöb qoymaq.
- inca qabõq: qapõs. qamõs. kamis. zar.
- inca, uzun boylu, uyqun boylu, boylu boslu ganc. -dalyan kimi. - dalyan
kimi qõz.
- incadan incaya: damlada damlaya.
- lap kiçik: lap inca. cina. incik. cücak. - cocuğun cina cina dişlari cücarir.
- inca ufaq: yuxar. yox kimi. inca. un ufaq.
- incadan incaya aramaq: alamak. alaklamak- inca alamak: dibina darõ akmak.
- inca uzun olmaq: boy atmaq. sivirmak. uzamaq.- bu cocuq bark sivirdi.
incabağõrsaq - inca-bağõrsaq darisi, inca-bağõrsaq qurusu: qursaq. -
düdüyün qursağõ patladõ.
incak incak görüşlü. yosma. adalõ. işvali.
incalamak - çox incalamak: qõlõ qõrx yarmaq. tadqiq edmak.
incalmak sivirmak. sivri, kasgin olmaq. itilmak.

incgalanmak
inci incik
incikli
incikmak
inciq
incimak
incin
incinmak incinsiz

yincgalanmak. alçaq könüllülük edmek. tanrõya qarşõ kiçiklik göstermek. tapmaq. ibadet edmek.
edmek.
acõ. ağrõ. sancõ.
1 . ağrõ. acõq. acõ. sõzõ. derd. keder. 2. üzek. üzük. sõnğsõ. sinğsi. sinsi. sinğci. içden in
um. cefa. 3. analiz. tecziye. 4. cine. cücek. lap ince. lap kiçik.-cocuğun cina cina d
işleri cücerir. 5. könül. xatir. 1 . acõn. acõlõ. ağrõlõ. sancan. 2. emekli. çetin. zehmetlii.
li işdir.
duyqusu gedmek. bayõlmaq. büzülmek. titremek.
- incik sümük: inc:ik gemik: baldõr gemiyi:
könül qalmaq. xatiri qalmaq. sinğsimek. sinsimek. içine işlemek. - çox incimak: burundan qan
damlamaq.
- çox sõxõlmq, incimak: qan qurumaq.
- qol budağõn incimasi: burulmaq. burxulmaq. - ayağõn buruldu.
yorqunluq. emek. zehmet. - amak çakmak: incinmek.
zehmet çekmek.
yorulmaq. zehmete düşmek.
emeksiz. zehmetsiz. - amaksizin işdir.

incisiz inciş
incitdirmak incitmak
incka incqa
incu inda
indi inak

acõsõz. ağrõsõz. sancõsõz. sõqõş. basõş. zülm.
toqundurmaq. sataşdõrmaq. - bu yazõq kişini, cocuqlara toxundurmayõn.
qaqõmaq. azarlamaq. paylamaq. sõzlatmaq. sõzdõrmaq. ağrõtmaq. soxmaq. toxunmaq. sataşmaq. yiqt
mek. acõtmaq. sancmaq. yormaq. zehmet vermek. zehmete salmaq.
- çimdikleyib sõzlatdõ.
- bu yazõq kişiye toxunma.
- bize toxundu. - taxõlõb incidan: qõşmõr. mõzi.
- qõşmõr kişi. - soxmayõnca durmaz. söycke. zerifane. - söycka davranõş.
yinçqeka. tapan. abid. - yinçqa qõzka. odalõq qõz. inçqe qõz. keniz.
sancõ. saycõ. hesabçõ.
imda. dimde. anda. bir anda. göz qõpõmõda. qaşla göz arasnda.
- ela indi: demin. bir az önce. sõğõrõn dişisine deyilir.

inakilka gövde içerisinde, qöbek qarşõsõnda qulunca benzer bir
xestelik.
ingiltili çõnlayan. tenin endaz.
inğan inğen. dişi deve.
inğak qaplumbağanõn dişisi-.
inğan inğan. dişi deve.
inğas kişika yabancõ kimi sağõna soluna baxan adam.
inğildamak çõnlamaq. teninlemek.
inğir emir. qõrağõ. sis.
inğlamak inlamak. sinğlemek. sõnğlamaq. içden, derinden
nõrõldamaq, õnğõrdamaq. inğlatmak iqletmek. inletmek. yanqturmaq. yanõqdõrmaq.
yandõrmaq. seslendirmek.- top gurultus dağlarõ inletdi.
inq inğ. õnğ. zemir olub, "saninğ" demekdir. - oğlunğ: senin
oğul. - işinğ: senin iş. - işinğin: senin işivin. - galdinğ: sen
geldin. - geddinğ: sen güddin.
õnq õnğ. inğ. zemir olub, "saninğ" demekdir. - oğlunğ: senin
oğul. - işinğ: senin iş. - işinğin: senin işivin.
inqiliş inqilti. çõnqõlõş. çõnqõltõ. yanqõ. eksi seda.
inqilti inqiliş. çõnqõlõş. çõnqõltõ. yanqõ. eksi seda.

inlamak inğlamak. anğraşmak. canõ sõxõlmaq. mõzmõzlanmaq.
sinğlamak. sõnğlamaq. içdan, darindan nõrõldamaq, õnğõrdamaq.
inlatmak iqlatmak. inğlatmak. yanqturmaq. yanõqdõrmaq.
saslandirmak. - top gurultus dağlarõ inlatdi.
ip ip. ayp. eyp. 1. fikir. zerin. xatir. yad. 2. sayqõ. güvan.
e'tibar. 3. yular. cilov. yalav. dizim. dizma. düzüm. dizi.
rişda. arişda. ariş. - ip ucu: yol başõ. sarrişta. 4. qordon.
sap. sõnõr. - yüklari qordonla: ipla. - qõzõl qordonlu saat.
- ipdan qazõqdan qurtulmuş: öldürülmali. e'dama müstahaq.
- ipi qõrõq: qõrõq. tolandõrõcõ. dolandõrõcõ. aldatõb soyğunçuluq edan. aşõrõcõ. namussu
andõrõcõya
yem (mal) olur.
- yun, ip kalapi: çolaq. yumaq. yumalaq. bükük.
- ip iti: ip iti: qõs qõvraq. sõxõq bark. bark barkina. bak bakina. kip kipina.
- ipdan quşaq quşanmaq: çox yarõq, yoxsul yaşamaq.
- ipa sapa galmiyan: qancõq. qõncõq. qõnõq. qõrõq. qõlõqsõz.
- õşõq, lampa, bayrağõ göya qaldõran inca uzun ip: savla.
- qalõn ip: inca sicim. qõnav. qanab. qanaf. (< qõn: örtük).

- ip ucu vermak: yol göstermek.
- ipa çakmak: selb edmek. qaplamaq.
- ipdan quşaq: son çekde yoxsul.
- birinin ipi ile quyuya enmek: güvenmek.
- ipden qazõqdan qurtulmuş: çoxlu yazõqlar qõrqõnlar töretmiş kimse.
- ilmakli ip: kemend.
- ipsiz sapsõz: ilişgisiz. rabitesiz. münasibetsiz.
- ipi sapõ yox: ele gelir, ele keçir, tutulaca nerse değil.
- ipini qõrmõş: ipi qõrõq: qõrõq. azğõn.
- ip nardivan: urçõn. örçin. - qalõn ip: urqan. örken. ipdanmak iplanmak. {lan
: dan: 1. varlõğõ, iyeliyi göterir: ovlaq: yõğõlan
yer. bolaq: varlõ, bollu yer. - suvlaq: suyu bol olan. 2. # qaldõrõcõ, nefy edici ek. -
kovlaq: qabõğõn atmaq}. saplanmaq. sapaqlanmaq. ipden, ipliyinden, sapõndan olmaq. tel t
el olmaq. çözülmek. açõlmaq. dağõlmaq.
ipak - ipak böcayinin qararub qõrõlma kasali: qara daban.
iplamak ayplamak. eyplamak. 1. (ip: yep: yap: sap). sarõmaq.
bağlamaq. 2. xatõrlatmaq. yada salmaq. 3. güvenmek. saymaq. önemlemek. ehmiyet vermek. e
'tibar edmek.
iplanmak ipdenmek {lan: dan: 1. varlõğõ, iyeliyi göterir: ovlaq: yõğõlan
. õ õ . õ. õ õõ.. . _....õ . _ õ õ _õ r\ J

qaldõrõcõ, nefy edici ek. - kovlaq: qabõğõn atmaq}. saplanmaq. sapaqlanmaq. ipden, ipliyinde
n, sapõndan olmaq. tel tel olmaq. çözülmek. açõlmaq. dağõlmaq.
ipli uruqluq. - uruqluq qova ipli kova.
iplik tel. tar. ip, sap yapmağa yarar yun, pambõq, keten, ipek.
- yün ipliyi, ipek ipliyi, pambõq ipliyi. - iplik iplik: tel tel. qõl qõl. - ipliyi baza
ra çõxmaq: ara düşüb rüsvay olmaq. - iplik paniri: bir çeşit penir. - iğna iplik: çox quru alõ
-iğnadan ipliya: tam teferrüati ile. - pambõq ipliya bağlamaq: keçeri bir çara tapmaq.
ipsiz eypsiz. bağõmõz. sayqõsõz. gülxan beyi. çapğõn. her
ilişgiden özgür.
ipucu 1. serrişde. 2. bahana. - ipucu tapdõ iliştirdi.
ir er <> ar. (iriş <> ariş <> eriş).
ir ir. iren. irin. irken. erken. tez.
õraq - üstümüzdan õraq: bizden uzaq olsun. tanrõ esirgesin.
õraqlõq uzaqlõq. mesafe. bö'd.
irak irkek. erik. istek. irade.
iralçi önüc. öngür. öngüc. öndec. önde olan. mütereqqi.
sabiq.
irali sürmak ilartmak. öğmak. önğmak. qabqalamaq. tariflamak. sitayiş edmak.
iramli irimli. arimli. yetimli. çatõmlõ. layaqatli. layiqli. iste'dadlõ.
iran irin. ir. irkan. arkan. tez.
iran yarin. yarõn. ayran. narsada olan yarõq yer. dodaq.
irgin irginti. irin. irinğ. irik. birikib qalmõş, iylanmiş narsa. çirk. -
yarada su biriksa, iriklaşir.
iri apalaq. yapalaq. günda. gombul. tombul. bar. qudaman.
qudman. böyük. sarman. azman. qocaman. yeka. qop. yenğa. yoğun. böyük. azim. casim. yonğa. qab
a. gobut. işlanmamiş. adabsiz. tarbiyasiz. xam.- bar yiqda: iri iğda.
- açõq, iri addõm: dava dabanõ.
- çox iri: bak böyük. arsal. artal. (< ar). dev. jean.
- iri gövdali: tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. qõlõqsõz. buda
la. küp.
- ganc irisi: iri boylu daliqanlõ.
iri iri (< irmak: bütövlanmak. yetginmak). irimiş. armiş. yetgin.
qocaman. böyük. yeka. 1. gövdali. cüssali. 2. sart. qalõn.
- iri söz. - iri davraq
irik arik. armiş. erkan, tez yetişan.

iriq irik. 1. irin. irinğ. irgin. birikib qalmõş, iylanmiş narsa. çirk.
- yarada su biriksa, iriklaşir. - iriq otunğka: odun qõrõqlarõ.
qõymõq. 2. kal, uyuzun qafasõ.
õrõq uruq. vuruq. õlõq. ilik. boy. bölük. şö'ba.
iriqmak irikmak. irkalmak. 1. birikib durmaq. durmaqdan
iylanmak. 2. arkalmak. dayanõb asõlanmaq. qudurqanlõq
edmak.
irilaşmak böyümak.
irilik böyüklük. yekalik. qocamanlõq.
irilik yoğunluq. böyüklük. azamat. casamat.
irilmak qayqõdan titramak. kandi kandini yermak. arõlmaq.
irimiş armiş. iri. yetgin. qocaman. böyük. yeka.
irim arim. 1. yetim. çatõm. irma. visul. 2. istixara. tafaüül. fal
açma. - göz arimi: gözün göra bilacak çatõ.
irimli iramli. arimli. yetimli. çatõmlõ. layaqatli. layiqli. iste'dadlõ.
irin 1. iran. ir. irkan. arkan. tez. 2. irinğ. irik. irgin. birikib
qalmõş, iylanmiş narsa. çirk. - yarada su biriksa, iriklaşir.
irinğ irin. irik. irgin. birikib qalmõş, iylanmiş narsa. çirk. - yarada
su biriksa, iriklaşir.
irinğ qõyõq. çirk.
irinqlamak irinğlamak. irginmak. birkinmak. yõğlõnmaq.

õrõsqal
iriş
iriş
irişmak
iriştirmak irkak
õrq
õrqad õrqal
õrqalamaq
õrqalandõ
õrqalanmaq
õrqat

gündelik. onalqa. onğalqa. onşuq. onğşuq. eriş. xeber.
ariş. 1. boy. uzunluq. tar. dal. 2. araba oxu. arişmak. 1. çatmaq. tutmaq. - erişir qonağõna
asta geden (qonağ: meqsed. menzil). - bu taxcaya elin irişirmi: boyun çatõrmõ. 2. yetginm
ek. oluşmaq. - üzümlerim irişti. - irişmiş qõzlarõ eriştirmeliyik.
ariştirmak. 1. yetiştirmek. çatdõrmaq. - tanrõ isteklerive iriştirsin. 2. xeber vermek. - he
rne eşitti, ertesi iriştirdi. irek. erik. istek. irade.
1. fal. 2. uruq. döl. nesil. soy ehfad. ecdad sülale nejad neseb zürriyyet.
- el õrqlarõ: el qollarõ, oymaqlarõ. - õrqa baxmaq: õrqalamaq. kahinlik edmek. õrğad. işçi. em
õrqat. 1. narahat. 2. emgek. zehmet.
1 . yerinden oynatmaq. laxlatmaq. narahat edmek.
tedirgin edmek. 2. kahinlik edmek. õrqa (fal) baxmaq-.
yõrqalantõ. qõmõldama. sallanma.
yõrqalanmaq. qõmõldamaq. sallanmaq.
õrqal. 1. narahat. 2. emgek. zehmet.

irqalmak irkalmakirikmak. 1 . birikib durmaq. durmaqdan iylenmek.
2. arkalmak. dayanõb asõlanmaq. qudurqanlõq edmek.
irqan irkan. erken. ir. iren. irin. tez.
irqinmak irginmak. irinqlemek. irinğlemek. birkinmek. yõğlõnmaq.
irqinti irginti. irgin. irin. irinğ. irik. birikib qalmõş, iylenmiş nerse.
çirk. - yarada su birikse, iriklaşir.
õrlayõş oxuma yolu.
õrmaq çay. su. oz. dere. derya. bir gölden axan suyu götüren
yol. çay. arx. ayaq. doğrudan doğruya denize tökülen su. daha kiçgine, bir õrmağa tökülenine ç
kiçiqine su, üzan söylenir. çağ çağ axan durqun, axõb hem duran böyük suya dara, darya denir.
- bu ölkenin sularõ çoxdur.
- bir çayõn darin olan orta yeri: taban. daban.
- çayõn, suyun dayaz, gödak yeri: sõqlõq. sõğlõğ. - õrmağõn orasõ sõğlõqdõr, keçid verir
- dolambac õrmaq. qõrx keçid. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayõna atlamağl
aq.
- õrmaq ağzõnõn bir az açõq yerinda qumdan qurulan topar sadd: topuq. - çay topuğu.

õrman
irma
irta
irtalamak
irtiri
irtiriş
irtirmak
irtiş is

- õrmaq, çay içinda, gaminin yolun qapõyan böyük qaya, daş: demir qapõ. - arazõn demir qapõlar
rmen. carçõ. qovucu. irim. erim. yetim. çatõm. vüsal. erta. sonrasõ. ardõ sõrasõ. gelen. ireli
elen. - ertasi gün: bir gün sonrasõ. sabahõ. - bayram ertasi: bayram sabahõ. - bu günün işin e
aya qoyma: sabaha qoyma. - bu gün bitiremmedim ertaya qaldõ. - cuma ertasi: şembe. -er
tesi il: sonrasõ il.
ertalamak. sonraya buraxmaq. gelen sõraya qoymaq. irelide gelene buraxmaq. - yemek
irtalarsa bayatõr. - ora çatõnca, erteledik. - bu gün çõxmalõõsõn, geciksen ertalamalisan.
ertiri. erdiri. ertiriş. irtiriş. tebliğ.
ertiriş. ertiri. erdiri. irtiri. tebliğ.
ertirmek. erdirmek. çatdõrmaq. nayil olmaq. - senin
qoşuğuva erdiremedim: senin vüsalõna nayil olmadõm.
ertiş. yetriş. bulduruş. isal. çattõrõ. yetşiri. ulaşõ. bulduri.
gönderi. götüri. neql.
iz. his. hiz. dumanõn, tütenin toxunmasõndan qalan iz, eser.

- ocağa qonmuş qalõn his: qurum. - ocaq qurumu. - evi qurum basmõş. - qurum boya.
isa halbuki. - men onu bekleyirdim, o ise savuşub gedmiş. 2.
yerde. yerine. - qorxulu yuxu görmekden ise, oyaq dur.
isik iysik. çuxurlu. çuxurluq. engebelik. obruq.
isiklik sevda.
õsõq şerq. şõrõq. doğu.
õsõnmaq issinmek. qõzõşmaq. - çox õsõnma. qõzğõnlõğ. çox qõzõşma.
õsõrcõq sivilce. qõzdõrma, õsõtmadan oluşan qabarcõq.
õsõrğan gezene.
õsõrõr õsõrqan. azqõn. salar. salqan. quduz.
õsõrõşmaq bir birin dişlemek, qapmaq. boğuşub õsõrõşmaq. bir birin
boğmaq. itişib boğuşa qavqalaşmaq. talaşmaq.
dalaşmaq.- köpekler dalaşõrlar.
õsõrõtmaq dişletmek. qõzdõrmaq. - barmaq õsõrõtmaq: heyretde
buraqmaq. - itleri õsõrtmaq.
õsõrqan õsõrõr. azqõn. salar. salqan. quduz.
õsõrmaq (böcek. heyvan) gegelemek. vurmaq. çalmaq. sancmaq.
soxmaq. dişlemek. diş keçirmek. talamaq. dalamaq.
dişleyib qoparmaq. qõsõrmaq. qõsmaq. dişlemek.
- yaxa õsõrmaq: eli yaxasõnda qalmaq. yardõma gereyi olmaq.

õsõrtmaq õsõtma
õsõtmalanmaq õsõz
isizka
õsõzlanmaq
isizlanmak
iskila õsqa
islanmaq õslanmaq

- ovuc õsõrmaq: elin ayasõ dişlemek. çox qõzmaq
- barmaq õsõrmaq: barmağõn dişlemek. şaşmaq.
- ayõ dalamõş.
- dodağõnõ õsõrmaq: şaşõ qalmaq. heyret edmek.
- dodağõnõ õsõrmaq: şaşõ qalmaq. heyret edmek.
- õsõrõb qoparmağa çalõşmaq: gevmek. - at gemini gavirir. qaptõrmaq. - itlere õsõrtmaq.
aq õsõrtan durum: şaşõrtõcõ, mat qoyan durum.
sõtma. küyük. göyük.
sõtmalanmaq. õsõtmõya tutulmaq.
isizka. şuluq. çuluq. etacõ. kekire. ges. qaçurqan.
qaçõran. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acõ etacõ kişi.
õsõz. şuluq. çuluq.
isizlenmek. şuluqluq edmek. sevimsizleşmek. yaramazlaşmaq. duzsuzlanmaq. sõrtõlmaq. õsõzlanmaq
. şuluqluq edmek. sevimsizleşmek. yaramazlaşmaq. duzsuzlanmaq. sõrtõlmaq. ağõz. yanşaq. yanaşa
yer. sulama. abyari.
- çox islanmaq: sucuq olmaq. epinmekcõğa. sulanmaq.

õslatõş nerseni döğerek sulandõrõ, oğub, ezib yumşatõ. kötek.
dayaq.
õslatmaq yepitmek. epitmekcõğa. sulatmaq.
õslatmaq yõlpatmaq. yalpatmaq. (ot. saman. yem) yumşatmaq.
islamak hislamak. hislendirmek. hise tutub qarartmaq. his
qoxutmaq.
islanmak hislenmek. hisden qarartmaq. hisle qoxunmaq.
õslõ 1. yumşaq. uslõ. uslu. uslõ. edebli. mülayim. helim. 2.
dinc. rahat.
islik şenlik. bolluq. varavanlõq. avadanlõq. abadanlõq.
õslõq õşqõrõq. qõşqõraq. fõşqõraq. fõşqa. sõqlõq. sesi dil dodaq ile
sõxaraq çalõnan iti, ince dar ses. - õslõq, fõşqa çalmaq: sõqlamaq. - ilanõn õslõq çalmasõ, fõ
lmaq: õşqõrmaq. qõşqõrmaq. õslõqmaq. fõşqalamaq.
õslõqmaq õşqõrmaq. qõşqõrmaq. õslõq çalmaq. fõşqalamaq.
islub yol. qõrõm. kesim. biçik. terz. şekil.
ismarlamaq imarõşlamaq. tapõşdõrmaq.
õsnac (< õsõrmaq: dişlemek). sinec. sõkõnc. sikenc (> şekencfars).
çin. erme. eğme. axma.
õsnat8 üzü qara.

õsra

axõr. son.

israr edmak issilik
issinmak
issiz
issizlik
istadmak
istak
istakli

saplamaq. taxõlmaq.
- issilik vermak: qõzdõrmaq. qõzõşdõrmaq. - qõrmõzõ biber, toyuqlarõ qõzdõrar: yumurtlam
r. õsõnmaq. qõzõşmaq.
1 . boş. mehrum. 2. iyesiz. açõq. yiyesiz. sahabsõz. yiyesizlik. sahabsõzlõq. tapdõrmaq. sevin
dirmek. sevindirmek. 1 . irade. ixtiyar. - öz istayizdadir. - istakli: ixtiyar sah
ibi. -istakdan düşmüş qoca. - istayim qalmadõ daha. 2 . reğbet. meyil. - istak edmak: arzu e
dmek. 3. qibte. arzu. - kime qibta edirsiz. 4. meqsed. qesd. 5. ehtiyac. - ne is
tayiz var. 6. lazim. - istaksiz: lazõmsõz. 7. ixtiyar. irade. isteyiş. arzu. xahiş. tele
b. iştiyaq. özlem. yapqa. yapaqa. yapaq. abaqa. abqa.: irek. erik. irkek. irade. qõzõq.
qõnõq. izdek. hacet. - tam istakla: min can ile: tam arzu ile. yaxuş. xahiş. könül. arzu. 8.
alacaq. umac. ümid. teme'. dilenc. arzu. yaxõş. xahiş. ac. damağ.
- istahdan, iştahdan düşmak: açõmlanmaq. soğumaq. üreyi vurulmaq.
arzulu. arzuman. talib. azarkeş. heveskar. dilekli. xahişli. isteyen. arzulayan. aru
zlayan. arzõlõ. aruzlõ. arayan.

dilayan. dilakli. talabkar. ömür. şux. şan. maraxlõ. şatõr. qarib. sevimli. marağa. yubağan. ç
cazib. umaq. sevimli.
- çox ömür birisidir. - ömür kişi. - istakli değilam.
istaksiz könülsüz. arzusuz.
istalamak (i <> ü ) üstalamak. üstün galmak.
istalik4 balak5. yadigar. sõylõq.
istam istama. arzu. aruz. arama. dilama. dilak. talab. - arz o
talab: verma alma.
istama istam. arzu. aruz. arama. dilama. dilak. talab. - arz o
talab: verma alma.
istamak 1. aramaq. - kimi istayirsiz. - na istaya geddin ora. 2. qasd
edmak. - naraya istayirsiz. - oraya istamayin. 3. öksimak. arzulamaq. dilamak. 4. çağõrm
aq. da'vat edmak. 5. möhtac olmaq. lazimli olmaq. - har mahalla bir kitab evi isti
r. 6. baş vurmaq: üz tutmaq. 7. asmak. arzulamaq. -ürayin na asir. - asmasa varmaz, as
masa azmaz. 8. tuqmaq. 9. yubamaq. çakmak. cazb edmak.
istamaz lazõm degil. ehtiyac dagil.
istamiyarak zoraki. üraksiz.
istanmak çağrõlmaq. da'vat olunmaq. arzulanmaq. talab olunmaq.

istar gerek. - gerek zengin olsun, gerek yoxsul olsun.
istardim xahiş edirem.
istarak tayaqan. dayaqan. tayõn. qesden. bilerek.
istarsa inşallah.
istayan istekli. arzulayan. aruzlayan. arzõlõ. aruzlõ. arayan.
dileyen. dilekli. telebkar.
istayiş 1. istek. arzu. xahiş. teleb. çağrõş. de'vet. 2. > sitayiş.
öqül. öğül. ökül.
isti - isti yer: sõcaq. - sõcaqdan soyuğa çõxmaq.
iş 1. mesele. önem. 2. vezife. yapcaq. 3. emr. madde.
meslehet. meşquliyet. 3. hacet. - işimi görmedi. - işini bilir. - işini bilmeyen terse qõçar,
yoldan çaşar. 4. düzle. sen'et. peşe. 5. çalõş. zehmet. eziyet. 6. neqşe. neqş. -iş işdan keçm
dan çõxmaq. 7. emel. ada. adaq. (< edmak). 8. senet. - çaki, cizgi işlari: oya.
- iş ola: sanki iş görmüş demedir.
- iş başõnda: meşqul.
- iş köynayi: iş paltarõ.
- iş bilmaz: qalac. avara. gic. kal.
- işa tutan: işledici. işleden.
- iş paltarõ: tozluq. önlük. peşgire.

- işa qoymaq: qayõrmaq. qulluğlamaq. xidmet vermek.
- işa yaramaq: yer tutmaq. - bilgivi işe salsan, yaşamda yer tutarsan.
- işi böyük götürmak: qapõnõ böyük açmaq: ağõr xerce girmek.
- işi gilifina, qõlõfõna qoymaq: qabõna, yerine qoymaq.
- qõlõfsõz iş: sayõ ölçüsü olmayan.
- işi olan: işsiz olmayan. işli. qapõlõmeşqul. şağil.
- işi sõrasõna girmak: işi yoluna girmek, düzelmek.
- işsiz durmaq: boş durmaq.
- sõqõ iş: telesik iş.
- işa baxmaq: iş görmek. işle meşqul olmaq.
- iş güc: meşquliyet.
- iş bilir: kar aşna.- iş bilmez: bacarõqsõz. qafil. - iş çõxarmaq: mesele çõxarmaq.
- iş ari: becerikli. elinden iş gelir.
- işli güclü: değdeğeli. meşqul.
- usta işi: ustadane.
- iş gördürmak: işletmek. çalğaşdõrmaq. çalõşdõrmaq. meşqul edmek.
- işi olmaq: işi, sözü geçrilmek. ii görülmek. isteyi mesedi elde olmaq.
- iş içinda iş var: işlerin içinde gizli iş var.
- iş işdan keçmak: artõq olub keçmek.
- iş başõ: rei's. başçõ. amir. emele başõ.
- işak başõ: 1. işin qaynağõ. serçeşme. menbe'. 2. işleri aparan.
- iş başõnda: iş üstünde.
- iqna işi: qõsnaq.
- bir işa özel geyim. iş paltarõ. kesbet. kisvet (< kasmak).
- çöpçü, süpürgeçi kisvati.
- çerik kisvati. - iş biliksiz: görgüsüz. denemsiz. tecrübsiz. alõşmamõş. toy. ecemi.
- iş güc: tölev. tölef. iş. peşe. şuğl.
- al işi: yazma. qelemkarlõq. oyma. - iş becaran: işqouzar. işqoyar. - iş işlama: işde b
unma. hereket.
- iş kötüyü: başmaqçõ, qessab kimi işlerde işlenen bir parça olan kötük. - işa galma: ya
fe'.
- yalandan iş: bezek. yaldõz. üstün görü iş. üstün gör işleme. göz boyama. solaylama. qo
onun diplomu bir yaldõzdõr. - içi tezek, üzü yaldõz.
- ak. sözün sonuna gelib " yol. sayaq. taz. şiva"nõ gösterir. - gediş: gedmek yolu. -
söylayiş: söylemek yolu. -
cnubcHûn crtulûcû r>nv a\/rõn rfarrA \/ar

işan işbu
işçi
işçilik işda
işamak
işatmak işganba işganca işgancalamak

yetakçi. mürşid. malla.
qoşulu galan adõ vurqulama sözü. - işbu gün onuncu gündü. - işbu sizidiz o geca orda.
işçi 1. amala. rancbar. al işi göran. õrğad. amala. işlayan. qablan. qablayan. kasana. - güniş
naşma. gündalikçi. 2. tikişçi. sanatkar.- işçi qõz.
- gündalik işçi: aylaqçõ. dolanbac işlayan.
- yalandan işçi: başõ soyuq. yaldõzçõ. üstün görü işlayan. üstün gör işlayan. göz boyaçõ
tkarlõq.
- işda o işda bu. - işda kağaz işda qalam.
- ayaq bağõ: angal. köstak.
- bağõ oğalamaq: kütüklari oğsalayõb, qabõqlarõn düşürmak.
- yahar bağõ, bandi: aşõrtma. aşõrma. qulan. qaşnamaq. qaşõnmaq. su tökmak.
- (heyvan) yerdan başaqa yera, demak duvara işamak: siqmak. sõqmak.
sõçdõrmaq. çox qorxutmaq.
içganba. qiriş. kiriş. heyvanlarõn birinci qarnõ.
şikanca qõsac.
qõsaclamaq. qõsõqlamaq.

işgil
işgillanmak işgillaşmak
işgillik õşõq
õşõqlamaq
õşõqlõq

müşgül. bur. bor. güclük. çetinlik. zehmet. sanma. zenn. gümançetinlik. düğün. mesele. põroble
bize güclüyü yoxdur. - güclük vermek: zehmet vermek. - güclük çekmek: zehmet çekmek.
müşgül olmaq.sarplaşmaq. sarpa sarmaq. gücleşmek. -işler sarplaşdõ.
müşgülleşmek. çatallaşmaq. budaqlanmaq. qollanmaq. dallanmaq. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş bud
zorluq. zehmet. - işler gücla keçdi. - gücla yapa bildik. boya.
- õşõq qõbõ: õştõn. õşton. qendil.
- kor õşõq: kor çõrağ: kor qendil: çox esrük: berk kefli.
- õşõq topõ: õşõq damlasõ: çox gözel cocuq.
- õşõq içinda yatsõn: allah rehmet elesin.
- õşõq, sönacak olub gena parlamaq: dalõb çõxmaq. õşõlamaq. qaranlõqda yaşõnõn, aydõnõn
şimşek õşõladõ. - gözleri õşõlamaq: çox itilik göstermek.
aydõnlõq. reşenayi. yaşnalõq.

õşõlamaq õşõqlamaq. qaranlõqda yaşõnõn, aydõnõn yalabõmasõ,
parlamasõ. yalabõmaq. parõldamaq. parlamaq. - şimşek õşõladõ. - gözleri õşõlamaq: çox itilik g
õşõldayan parõldama. yalabõq. parõldõ. parlayan. parõldayan.
direxşan. - yalabõq saçlar.
işilmak işe yatmaq. işe yordam hasõl edmek - yişilmek.
yuşõlmaq. yuşulmaq. yüşilmek. yüşülmek.
õşõltõlõ - õşõltõlõ, barraq olmayan: tonuğ. donuğ. dumanlõ. tüssüli.
bulutlu. boz. soluq. - donuğ sõrça.
õşõltõlõ - õşõltõlõ, barraq, sarõ göz: durna gözü.
işisiz qapõsõz. qulluğu, xidmeti olmayan. qayrõlmamõş.
me'muriyetsiz.
işiz işsiz. işsiz gün. te'til.
işkancaya qoymaq qõzqurmaq. cezasõnõ çektirmek.
cezalandõrmaq.
işqab 1. dilab. dolab. nerse doldurmaq, qoymaq üçün, duvar
oyuğunda, yaxud ayrõca yapõlmõş, qefeseli, qanatlõ qapõlõ olan içek yer. - dolabda saxlamaq. -
aba qoymaq. - aşõq (aşlõq) dolabõ. - geyim dolabõ. 2. õşõq qab. õştõn. õşton. qendil.

işqanca
işqil
işqil
işqillanmak
õşqõna
õşqõrõq õşqõrõq
õşqõrmaq
õşqõrmaq
işqoyar
işquzar
işladan
işladici
işladilacak

işkanca. qõzaq. qazõq. - neden böyle qazõq, böyle qõzaq. -qopan qazõq: qiyamet uqubeti.
işgil. ağõr yük, mal heyvanõn el ayağõn bağlamaqa yarar
ip, bağ. cõdamlõ, berk ip, bağ. sicim. cõdar. - olmasõn
işgila düşdük. - bu ne işgildi ki açan yoxdur.
1 . quşqu. güman. şübhe. şegg. vesvese. - bu haxda işgil
yoxdu. 2. müşgül. güclük. - işlerimiz işgila düşdü. quşqulamaq. gümana düşmek. şübhelenmek.
şegglenmek. şübhelenmek. vesveselenmek. - bu haxda
işgillanmiyin.
qara mercan balõğõ.
fõşqõrõq. topraq fõşqa.
qõşqõraq. fõşqõraq. fõşqa. õslõq.
1 . qõşqõrmaq. õslõqmaq. õslõq çalmaq. fõşqalamaq. 2.
fõşqõrõq. düzeltmek.
qõşqõrmaq. qõçqõrmaq. õçqõrmaq.
işquzar. iş beceren.
işqoyar. iş beceren.
işledici. işe tutan.
işleden. işe tutan.
- işladilacak yol: qan alacaq damar.

işlak 1. işa galan. iyi işlar. 2. çox işlananan. 3. işlak yol,
soqaq. 4. tacrübali. idmanlõ. alõşõq. 5. tõxanmamõş. açõq. pozuqmayan. çabõq. iti. 6. axal. ra
olmayan. -yürük pul. 7. işa galan. iyi işlar. çox işlananan.
- işlak olmaq: işlamak. yürümak. rayic olmaq. axmaq. işlama 1. oyma. 2.
yapma. e'mal. 3. toxnaq. toqun. keçma. etgi.
ta'sir. - onun varõndan biza toxun yoxdu. - toxunun azaltmaq. - toxunun güclatmak.
- bu qurdun biçiminda olan naxõşlõ sõrma, işlama (parça. şakil): tõrtõl. dartõl.
- iş işlama: işda bulunma. harakat.
- üstün gör işlama. bazak. yalandan iş. yaldõz. üstün görü iş. göz boyama. solaylama. qo
onun diplomu bir yaldõzdõr. - içi tazak, üzü yaldõz.
işlamak 1. (kasib, qazõb) düzatmak. yontmaq. yonmaq. (toprağõ)
kullamaq. sürmak.etgilamak. keçmak. toxunmaq. asar edmak. - mana onun sözü toxunmaz. - s
iza elabil çox toxundu bu. 2. girmak. keçmak. yapanlamaq. abanlamaq. iqdam edmak. ni
fuz edmak. - bu ağrõ içima işladi. - onun ölümü biza çox işladi. - işlamak aracõ: avadanlõq. 3
keçmak. etgilamak. ta'sir edmak. ¬

soyuq içime savdi. 4. tutmaq. keçmek. etgili olmaq. - bu boya ile damqa iyi tutar. -
bu boya tutmaz. 5. ürek tapõb işlemek. tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. qeyret qõlmaq.
qõzõqmaq. qõlõnmaq. qõmõldamaq. işe keçmek. eksülemel göstermek. - bu işlerie qarşõ davranmalõ
. - davranõrsa, vurulduğun görürdü, anlõrdi. -tavranmağa canõm daha yox. - iyilikle tavranmaq,
leri qaqarõn. tetik davranmaq. gevşek davranmaq. ağõr davranmaq. 6. yürümek. 7. rayic olmaq.
işlek olmaq. axmaq. 8. hereket edmek. cevlana gelmek. - qan damara yürüdü. 9. keçmek. - şeh
sümüye yürüdü.
- toxunub qapõb içina işlamak: tutmaq. - deniz tutmaz meni. - arax bilesin tutmuş.
işlamaz işsiz. atõl. atqõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn. etgisiz.
esersiz. qapalõ. qapanmõş. bağlõ. keçilmez. yubat. meettel. mesdud. tõkalõ. tõqanmõş. qapanõq.
tõqanõq yol. - tõqanõq - tõqanõq iş. - tõqanõq borõ. - tõqanõq ağõz.
- qapalõ göz. - qapalõ qapõ. - qapalõ yol. - qapalõ çarşõ. işlanma yapõlma. dü
olunma. - bu masanõn yapõlmasi
qolaydõr.

işlanmak 1. (kesilib, qazõlõb) yontõlmaq. yonulmaq. düzedilmek. 2.
sapan işlenmek. sürülmek.- bu quraqlõqda sapan
sürülmaz. - bir yağmur yağõnca yer sürülür. işlanmamiş 1. qõrlõğ. qõrac. çöllük. abad ol
topraq. 2. qaba. iri. yonğa. gobut. edebsiz. terbiyesiz.
xam. 3. tutunmamõş. kullanmamõş. toxunulmamõş. yeni.
- tutunmaş yaşmaq. - tutunmaş yapõ. - tutunmaş topraq. işlanmiş - qõzõl sõrma
nmiş parça topu: som sõrmalõ taqa: altõn
uluq taqa.
işlar toxunlõ. toxnaqlõ. keçer. etgili. te'sirli. - onun varõndan bize
toxunlõ bir ne yoxdu. - toxunlõ soyu. - toxunlõ söz.
işlatilmak sanalmaq. sayõlmaq. yürüdülmek. hesablanmaq.
mehsub olunmaq.
işlatmak açmaq. tutmaq. baxdõrmaq. gördürmek. icra etdirmek.
kullamaq. yapanlamaq. abanlamaq. çalğaşdõrmaq. çalõşdõrmaq. iş gördürmek. meşqul edmek. kullan
maq. qollanmaq. kullanmaq. tutmaq. istixdam edmek. kullamaq. kollamaq. qayõrmaq. y
iyelenmek. serf edmek. palamaq. istifade edmek. yürütmek. saymaq. sanamaq. hesablama
q. mehsub edmek.
- onu o kullayõr.

- bir nayi işlatmak, iyalanmak: tutmaq. - bu tarlanõ tutmalõyõq. - bu iki topraqda
n bilmiram hançõn tutum.
- tutub işlatmak: alõb kullanmaq. qablanmaq. qaplanmaq. -türklarin kandi alifbasõ
olarkan, arab alifbasõn qaplandõ: qabul etmiş. - islam dinin qaplanmaq.
- çatir, örtük, parda tutmaq.
- qõlõnc tutunmaq. qalam tutunmaq.
- uşaq (çõrağ, şayõrd) tutmaq. öğratci tutmaq. işçi tutmaq. -bit yol, iş tutmaq.
işlayan 1. yaradan. sane'. xaliq. 2. sanatkar . 3.
yapan. qõlan. amil. fail. - bu işi işlayan. 4. işçi. qablan. qablayan.
- üstün görü işlayan: üstün gör işlayan. başõ soyuq. yaldõzçõ. yalandan işçi. göz boyaçõ
işsiz boştur. boşdar(< boş + durmaq).- boştar parasõ: işsizlik
parasõ.
- işsiz olmayan: işi olan. işli. qapõlõmaşqul. şağil.
işsiz işiz. işsiz gün. ta'til. aylaq. avanaq. boş gazan. avara.
havayõ. işlamaz. atõl. atqõl. atqõn. yatõl. yatqõl. yatqõn. etgisiz. asarsiz.

işsizlik haylazlõq. hõrsõzlõq. tembellik. gücsüzlük. uğraşsõz.
meşquliyetsiz. boşturluq. boşdarlõq (< boş + durmaq).-
boştarlõq keçirmak: işsiz qalmaq.
iştah - iştahdan düşmak: açõmlanmaq. soğumaq. üreyi vurulmaq.
- iştah verici: açar.
iştahlõ yatba. yamat. eğik. mayil- içkiye yatbalõ kişi. - yuxuya
yatbalõ: yuxuçul.
işta uşde. üşde. bax. haza. - işda o işda bu. - işda kağaz işda
qelem. - işta qelem, işte kağõz. iştibah edmak kõrõxmaq. qayõxmaq. bara qoymaq. - söz arasõ
uçqunmadõn.
iştidad qõzğõnlõq.
õştõn õşton. qendil. õşõq qab. işqab.
iştiyaq özlem. istek.
õşton õştõn. qendil. õşõq qõbõ.
işva girişme. qõrõşma. qõr verme (< qõrõlmaq. burulmaq).
buruqma. naz. qemze. qaş göz ile oynanma.
işvali yosmalõ. edalõ. zerafetli. yosma. incek görüşlü. edalõ.
it - it dirsayi: arpacõq. - it burnu: nesrin gülü. - it xiyarõ:
ebucehl qarpuzi. - it darnayi: qalabalõq, hay küylü yer. - it sürüsü: çoxluq. qalabalõq. - it
n: acõ cikdem. - it yatğõ:

pozuqlar yõğõncağõ. - yaban it: qudurqan. edebsiz kişi. - it oğlu: köpekoğlu. kopoyoğlu2. hin
- itlari quşqutub boğuşmağa yarar sözlardan: qõs qõs.
- it quyruğu: bitgi adõ. bel buran. it bax > köpak.
ita icbar.
itak mecburi. icbarlõ olan. zorlanan. - itak qoşullara tutulmaq. -
ita işler. - itaksiz işlerinen uğraşmaq.
itaqu değirmanda dönen daşõn üzerine mindirilen ağac
parçasõ. ünun biraz qalõn olmasõ istenirse daş bununla
biraz yuxarõ qaldõrõlõr, ince olmasõ istenirse aşağõ
endirilir.
italamak - itib, italiyib vermak: tayamaq. dayamaq. teslim edmek.
dartmaq. yollayõ vermek. serv edmek. servis vermek. - geder getmez bir acõ qehve day
adõlar. - bir yemekden qurtulmamõşdõq ki, ele öbür yemek dayandõ. - bu nedi dayadõn mene.
italamak itmek. püsgürtmek. geriye çekdirmek. itmek. sürmek. -
bu toru bir az ireli itin. - onu yana itdi.
- bu barut tüfengi tapdirir. italatmak ittirmek. sürdürmek.

itamak - itarak, basaraq soxmaq: tõqmaq. - yunu yastõğa, balõşa
tõxmaq.
itgi 1. boşuna. yazõq. bihude. heder. 2. zerer. ziyan. - bu işde
mene çox yazõq oldu.
iti itiq <> iqti. 1. apuq. apqu. yapuq. titik. çalağ. çabõq.
işlek. itik. ütük. uçarõ. çapqõn. qõrõq. heşeri. - uçarõ
çapqõnlardandõr. 2. pis. acõ. yaxşõqsõz. oxarsõz. qaba.
sert. - acõ söz. 3. burraq. burqaq. bõrraq. bõrqaq. qõvraq.
yeyin. 4. celd. sulaq. çabõq. tetik. çalağ. çalt. biçqul.
yüvrük. çaqğan. qõvraq. dartõlõ. çekilmiş. taqa. teke.
yengil. - çox tetik biridir.- sulaq at. - sulaq er. 5. kesgin.dal
yaraq. sarõm. salõm. bilek. bilenmiş. sivri. sivir. hadd. -
sivri sözler. 6. kibrit. quru. tünd. bedexlaq. 7. qõyaq.
ürkek. cesur. igid. - qõyaq qehreman igid. 8. qut. qat. 9.
şedid. basma. 10. tetik. canlõ. fe'al.gevşek olmayan. -
tetik kişi. - tetik ol!. - tetikliyin ölmesin. 11. telesik. sõqõ
sõkõ. sõxõ. yeyin. süretli. eceleli. - sõqõ iş. - sõqõ sõqõ: telesik.
ecele ile. 12. yaman. yavuz. beter. yaklõş. 13. balkan.
keserli. 14. Batman. patmanaq. bat. bet. ağõr. güclü.
qalõn. dayaqlõ. samballõ. Celdfars < çalt. yeyin. tez.
basõm. çalasõn. çala çala. çappaq. sürekli. ersay: çivri.

sivri uclu.
- iti qaçmaq: qusquna güc.
- iti qõvraq: çağ durumlu. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
- iti xuylu: pozuq. ekmir. ekir. bedexlaq.
- ip iti: qõs qõvraq. sõxõq berk. berk berkine. bek bekine. kip kipine.
- iti olmayan: ağõr. tutuq. - tutuq kişi. itica atilla. atõqla. atõla.
hiddetlice. şiddetice.
itik 1. açõqqöz. çalağ. huşlu. 4. itmiş. düşük. 3. ütük. tekever.
çalağ. telesik. varõşlõ. yeyin. - varõşlõ kişidi.
- itiliyin itirmak: qõrõlmaq. düşmek. - fõrtõna qõrõldõ. - soyuq qõrõldõ.
itiq iti. <> iqti. ütük. uçarõ. iti. çapqõn. qõrõq. heşeri. - uçarõ
çapqõnlardandõr.
itilaşmak - yenidan itilaşmak : geri dönmek. tepmek. artmaq. - yara
tapdi.
itilmak 1. azmaq. - yel azdõ. 2. itimek. kesfinleşmek. 3. sivirmek.
sivri, kesgin olmaq. incelmek.
itim idim. dim. - söyledi idim: söyledim:- vardõ idim: vardõm:
itimak 1. itilmek. kesfinleşmek. 2. sertleşmek. berkimek. 3.
yapramaq. qaçmaq. telesmek.

itinmak qõzõşmaq. teşviq olmaq. terğib olmaq. - uşaqlar oxumağa
qõzõşdõlar.
itirmak õçqõnmaq. elden vermek. - ovu õçqõndõn, quşu õçqõnma: ovu
elden verdin, quşuvu elden verme.
itişmak 1. azõşmaq. uzaşmaq. acõşmaq. qõzõşmaq. qutruşmaq.
hiddetlenmek. 2. birbirin qaqmaq, itelemek. qoğuşmaq.
qovğalaşmaq. - itişmakdan işlemeye çağ tapmõr. 3. bir
birin itelemek. tepişmek. birbirin tepelemek. uruşmaq.
savsaşmaq. savaşmaq. itişib boğuşa qavqalaşmaq.
talaşmaq. dalaşmaq. boğuşub õsõrõşmaq. - köpekler
dalaşõrlar.
ititmak 1. azõşdõrmaq. uzaşdõrmaq. acõşdõrmaq.
hiddetlendirmek. 2. sivritmek.
itmak 1. ezikmek. yazõq olmaq. zaye' olmaq. fovt olmaq. telef
olmaq. 2. itelemek. püsgürtmek. geriye çekdirmek. - bu barut tüfengi tapdirir. 3. mecbur
edmek. - meni bu işe neye itisan. - öğrenmek itmakla olar. - yaşamda itmayinca bitmir:
heç ne olmur. - uyqarlõğõ (medeniyyetin) temeli itmakla başlayõr, yasa (qanun) ile sürür. 4. q
aq. teşviq etmek. terğib etmek. - uşaqlarõ oxumağa qõzdõrõn. 5. yox olmaq. batmaq. - var yoxum
atdõ. 6. itelemek. sürmek. -

bu toru bir az irali itin. - onu yana itdi.
- dürtüb itarak xõrpalaşmaq: çakiş bakişmak: qaqõşmaq.
- itarak, basaraq soxmaq: tõqmaq. - yunu yastõğa, balõşa tõxmaq.
- itib, italiyib vermak: tayamaq. dayamaq. taslim edmak. dartmaq. yollayõ ve
rmak. serv edmak. servis vermak. - gedar getmaz bir acõ qahva dayadõlar. - bir yemak
dan qurtulmamõşdõq ki, ela öbür yemak dayandõ. - bu nadi dayadõn mana.
itmiş 1. itik. düşük. 2. keçmiş. geçgin. sabiq.
ittirmak 1. azikdirmak. yazõqlamaq. zaye' edmak. fovt edmak.
talaf edmak. 2. italatmak. sürdürmak.
- üstüna ittdirmak, atlatmaq: sõçdõrmaq. çox qorxutmaq. iv yiv. iz.
gavir. kavilmiş. oyuq. (suyun yerda axmağõndan
açõlan) arx. oluq. narsanin üstünda açõlan yol. yol.
uzunasõna olan oyuq. - iv pozuq çarçiva. - zivananõn ivi.
ivdirmak tizik yeritmak. talasik çatdõrmaq. qoşdõrmaq.
ivadilik ivakinlik. talasma. çapuqma. acala.
ivakinlik ivadilik. talasma. çapuqma. acala.
ivilmak qoşõlmaq. qaçõnmaq. telesmek. tizik yerinmek.
çaqqanmaq. çaqlanmaq. - böyle qoşõlmaz. -qoşõlmağõnda çeki, heddi var.
ivlak avlak. evlak. 1. tarla. bölünmüş yer. 2. bölünmüş yerlerin
ivi, xetti. kerpici. - avlak paltar. - avlak parça. - ekin ekilmemiş evlek doğru gedme
z. 3. dönem. eni boyu qõrx arşõnlõq yer. rüb'. 4. avlaq. arx. güh2. su yolu.
ivli yivli. 1. uzunasõna oyuğu olan. oyuğlu. cizgili. yollu.
oluqlõ. - ivli çerçive. 2. ilan kavõ (köyneyi) kimi dolaşõq uzanan oyuğu olan. - ivli top. - i
i çivi: piç.
ivma qoşu. qaçu. qaçõş. qoşõş. hervele. yüryüş. telesik.
qoğala qaç.
iy - qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdõrmaq: iz izer
bildirmek. qoxulatmaq.- bu gün ne pişirmişim, ne yapmõşõm sizin hamõnõza qoxulatacayim. - görd
bir yana, heç bel duyduğun qoxulatmadõ.
- qoxu, iy duyulmaq: qoxumaq. izi çõxmaq. - o ne yapsa
qoxur. - ne duyduğu qoxur.
iyalanmak - bir nayi işlatmak, iyalanmak: tutmaq. - bu tarlanõ
tutmalõyõq. - bu iki topraqdan bilmirem hançõn tutum.

iyalanmak iyasiz
iyi
iyid

etinmak. edqinmak. qõlqõnmaq. olqunmaq. alqõnmaq. alşõnmaq. sahab olmaq. açõq. yiyasiz. sahabs
. issiz.
eyi. 1. adaq. adlõ. yaxcõ. dak. eyku. gözal. arun. - daha iyiraq: yeqrak. yeğrak. yağrak.
2. haq. haq. - iyi söylamak: haqlõ söylamak. 3. oqat. onqat. uyar. münasib. öğüz. duraç. doğru
l. uz. çin. doğru. yarar. saleh.
- bark iyilik: a'lalõlq. yavuzluq. antiqlik. foquladalik. xariqüladalik. qõyaqlõq.
4. tak. danğ. münsif. 5. yaxşõ. yaqşõq. alan. gözal.
- iyi getmayan: akşi. aksi. tars. zidd. uğursuz. manhus. -aksi iş. - akşi durumda.
- akşi görüşlar.
- iyi olmaz: onğmaz. savuşmaz. keçmaz. müzmin. -savuşmaz xastalik.
- iyi bax: saqõn. olmuya ki. diqqat ed. zinhar.
- iyi düşünülmüş: mülahizali. tartõlõ. dartõlõ. taammülli.
- iyi gediş: uyqunluq. axõş. yaqõş. yaxõş.
- iyi kötü : xeyr ü şarr.
- iyi galmak yaraşmaq. uyğun galmak. münasib galmak. müvafiq galmak. yaxõşmaq. u
ymaq. comard. arun. arõn.

iyilaşma esenlik. toxdama. şefa.
iyilaşmak - iyilaşmak: kendini toplamaq: - çox keçmeden yaxcõ özün
topladõ.
iyilaşmak arõlmaq. arõmaq. qalxmaq. düzelmek. şefa tapmaq.
dirçelmek.
iyilaşmak gelişmek. semirmek. - yolçuluq size yaramõş, çox
galişmisiz.
iyilaşmak iyi olmaq. keçmek. savuşmaq.- õsõtmasõ savuşmamõş
hele. - baş ağrõsõ savuşsada, göt ağrõsõ savuşmadi.
iyilatmak savuşdurmaq. keçişdirmek. keçirmek. atmaq.- savaşõ
savuşdur.
iyilatmak yeğletmek. onartmaq. onqarmaq. sağaltmaq. düzelmek.
iyilik bere. yaxşõqlõq. tatlõlõq. dadlõlõq. yavaşlõq. mülatifet. lütf.
ehsan. - iyilikda bulunmaq: doğru durmaq.- dadlõlõqla
kendini vaz keçirdi: qutardõ. - dadlõqõla qandõrdõm.
iylanmak qoxumaq. 1. pozulmaq. ağõrlaşmaq.- yemek ağõrlaşdõ. 2.
sökülmek. bir giz, sirr, iç açõlmaq. ifşa olmaq. qoxumaq.
- yarõn onun işleri qoxacaq.
iylanmiş iğdin. qoxumuş. pozuq.
iylaşmak qoxuşmaq. dilleşmek. tanõşmaq. bilgişmek. yõtlaşmaqka.
yõdlaşmaq. yõylaşmaq. qoqlaşmaq.

iylatmak bir gizni, sirri, içi açõmaq. sökmek. qoxulatmaq. ifşa
edmek. - yarõn onun işlerin qoxulatacağam.
iymak eymak imak. ( y <> d ) edmak. elemek.
iz is. 1. eser. - yazõq olsun ki bir iz buraxamadõ. - izina uymaq:
arxalanmaq. teqlid edmek. tabe' olmaq. - izi belürsüz: yoxalmõş. 2. arxa. geri. - izina
dönmak: geri dönmek. rücet edmek. 3. his. hiz. dumanõn, tütenin toxunmasõndan qalan iz, eser
. 4. nişan. qalõq. eser. - yaranõn aki. - aksiz cerrahlõq. - akli yanaq: nerseden qalmõş iz.
- ak belli yama. -aki belirsiz. 5. iv. gevir. kevilmiş. oyuq. (suyun yerde axmağõndan
açõlan) arx. 6. qama. qeme. im. xet. nişan. 7. yadgar. qalõntõ. eser. nişan. 8. yer. damağ. -
iz izar bildirmak: qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdõrmaq. qoxulatmaq. - bu
gün ne pişirmişim, ne yapmõşõm sizin hamõnõza qoxulatacayim. - gördükleri bir yana, heç bel d
xulatmadõ.
izba 1. külbe. kümes.ufaq, yosulyana kiçik demekce, yuva. -
başõn kümasina soxdu. - bir kümasda otrur. 2. xaraba. pozuq. - izba yer.
izçi iziçi. güdücü. güdek.
izdak istek. hacet.

izadfars (< is: yiya). yiyalik. kandüklük.
izan izlayan. qoğan. qovan. ta'qib edan. - yel qoğan: yüksak
yera vurulub, yelin asmasinin , asan yönün göstarir.
iziçi izçi. güdücü. güdak.
izina düşmak: qoyulmaq. dalõcan yügürmak. hicuma keçmak. - qoşun
böyük bir çaba ila yağõlara qoyuldular.
izqara Buxar < bük. Buğ. çõğa.
izlamak . peylamak. diblamak. sonğlamaq. sonlamaq. sürmak.
ta'qib edmak. - av sürmak.
- gizlica izlamak. dinlamak: güdmak. anõndamaq.
andamaqc.
izlani oxu. öğrani. mutalia
izlayan izan. qoğan. qovan. ta'qib edan. - yel qoğan: yüksak yera
vurulub, yelin asmasinin , asan yönün göstarir.
izli qamali. nişanlõ.
qaan xaqan. şahanşah.
qab 1. qõb. qub. "q"ila başlayan bir para sözlarin başõna
galib, anlamõ vurqular. - qab qara. - qab qara. - qub quru. -qõb qõrmõzõ. 2. çanaq. sehin. t
abaq. tobra. füci. boşqa. -qab qacaq: çeşitli qablar. - ayağ qabõ: ayaq geyimi. - saq ayaq q
abõ değildir: işinda kalak malak var. - qabõna

sõğmamaq: talaşlanmaq. dözümsüzlük edmek. 3. qapaq. cilid. - kitab qabõ. 4. "qab" sözü, ölçü b
, çağ ba çağ, yer be yer değişen, (ara, mesafe, fasile, ağram, oyum kimi) söz konusu olmuşdur.
kesürgeke. kesrük. dağarcõq. sandõq. ce'be. 6. qaçaç. qaqaç. qabp qacaq. 7. qasnaq. çevre. çem
. qõlõf. 9. qobur. - ox qabõ: ox qoburõ. terkeş. sağdaq. sadaq. terkeş. 10. qornõc. qasnaq. çe
11. (> qabarab) ölçü. endaze. - neçe qab isteyirsiz.
- bir qab görer. 12. daban sümüyü. (dabanõn qab kimi girde biçiminden olduğundan bu adõ
).
- içi boş dar uzun, ustuvani, bir başõ qapalõ, yaxud iki başõda açõq qab: qobur. - qelem
uru. - yeher qoburu: yeher qapalõ peşto qõlõfõ. - ox qoburu: tir keş.
- õşõq qõbõ: õştõn. õşton. qendil.
- qarpõz biçiminda qab: bostağn.
- qulplõ darin kirdal, qab: külek. kovlaq.
- bu çekinin qornõçõ esgimiş.
- böyük, yassõ yemak qabõ: qaravana.
- qaba tutulmaq: qablanmaq. qaplanmaq.
- qabõna sõğmamaq: sersiz, serinsiz, sebirsiz olmaq.
- su qabõ: sulaq.

- narsiya özal qab: qobur. - qalam qobur. - ox qobur: sadaq.
- qab qacaq qaçaç. qaqaç. qab.
- tapilmiş, yassõlmõş, az darin, yayvan qab: tabaq. macmeyi.- gümüş tabaq. qõzõl, mis ta
- kiçik süt qabõ: köynük.
qaba 1. qos. qabarmõş. qocaman. böyük. 2. odun. yoğun.
kota. kut. - odunun biridi. 3. pis. acõ. iti. yaxşõqsõz. oxarsõz. sart. - acõ söz. 4. gaba. go
but. qalõn. şişik. yoğan. yoğun. gobud. tulumba. qayta. çapqõn. tarbiyasiz.iri. yonğa. gobut.
nmamiş. adabsiz. tarbiyasiz. xam. qalõn. gobut. gobult. qalõn. tox. kasif. zaxim. qali
z. koloftfars. quba. qubad. gobud. gopud. anka. batal. yonulmamõş. yoğun. yos. yoz. ba
yağ. bayağõ. adi. - qaba dayõ: döğüşçi. batur. qahraman.
- qaba saqal.
- qaba soğan: amaya, zamata galmiyan kişi. lapaçõ.
- qaba qulaq: xastalik adõ.
- qaba başlõq: tuğyan. azqõnlõq.
qabab kabab. susuz olaraq otda pişmiş, qavrulmuş, alazlanmõş,
qõzarmõş narsa. - tava kabab. - şiş kabab. - köz kabab. ¬

kül kabab. - urman kabab. - odun kabab. - kömür kabab. -maka kabab.
- kababsumer - kabab qõzartmaq: gürplemek. gürilemek.
- tava kababõ: qõzartma. beqendi.
- quş başõ kabab.
- tas kababõ: teşkabab. kiçik kesilmiş etden yapõlan kabab. qabax qabal
. 1. (: öne verilmiş. önger. önde. şişik.) > qabl. önde.
ileri. ileride. evvel. - öğleden qabal, qabax. 2. qabarõq. teprik. qaqma. qalxma. berc
esde. 3. qala (# geçe). qalmõş. eksik olaraq. - bayrama iki qala gelin. - beşe beş qala ge
ddi.
- asma qabağõ: qabağõn çardağa alõnan uzun bir çeşidi.
- az qabaq. hemen. - siz geleden haman yatmõşdõm.
- içi at, göy ila doldurulmuş qabaq, yapraq: tolma. dolma.
- yalançõ dolma: eti olmayan dolma.
- qabağa veran: tepreçi. üsden satan. şişiren. bülend pervazlõq eden.
- su qabağõ: su qabõ kimi işlenen, içi oyuq qabağ çeşiti. qabaqlamaq ilerilemek. ön
ilerlemek. öncelemek. müsabiqe
vermek. yarõşmaq.
qabal qabax. (: öne verilmiş. önger. önde. şişik.) > qabl. önde.
" I " "I ■ _l _ ■■ Ð ■ ■ ■ ■ ■

qabalõq xamlõq. yoğunluq. qalõnlõq. hemaqet. qafa qalõnlõğõ.
qabar 1. qabarõq. şiş. teverrüm. 2. qozaq. yuvarlaq. top.- su
qozağõ: su qabarõ.
qabarcõq pine. urğun.- başmaqçõnõn eli gezen urğununa tutulur. -
qõzdõrma, õsõtmadan oluşan qabarcõq: õsõrcõq. sivilce.
- içi su ile dolu bir çeşit qabarcõq: toyuq göti. qabarõq 1. qabaq. teprik.
qaqma. qalxma. bercesde. 2. qabar.
şiş. teverrüm.
qabarõlmaq qabarmaq. qosquslanmaq. şişmek. fexr edmek. qabarmaq sõrtõrmaq. sõrtõl
maq. sõrtarmaq. bulutlarõn üfüqde arxa
arxaya dayanõb, qabarõq bi durum tapmasõ. urlanmaq.
şişmek. qabarõlmaq. qosquslanmaq. tolmaq. dolmaq.
şişmek.şişmek. fexr edmek.
- bulutlar sõrtardõ.
- akşiyib qabarmaq: kekremek. acõmaq. dil burarcak ekşimek. texmir olmaq.
- qarõm doldu.
qabarmõş qos. qaba. qocaman. böyük. şişgin. şişmiş.
qabartmaq acõtmaq. texmir edmek.
- qulaq qabartmaq: reng vermeksizin gizli, içden qulaq asmaq. qulaq qonağõ olmaq
.

qabaş
qabcaq
qabõq
qabõqlamaq qabõl

- döğüb qabartmaq: qaqmaq. ( q <> t ) taqmaq. - qablama hara değib böyle qaqõlmõş.
- yeri tõrmaqla qazõb qabartmaq: tõrmalamaq. dõrmalamaq. qabaş. 1. erbaşõ. igit. pehleva
n. - gebeş oğlu. 2. güpüz. demir toxmaq. 3. qalõn qafalõ.
1 . qunçeni qoyuyan yeşil kiçik örtük. 2. aşlõğõn (hibubatõn) iç derisi, qabõğõ.
qapõq. 1. qapan. tutan. alan. qõsqaç. 2. daraldan. sason. 3. berkiden. iki, neçe nerseni
birbirine tikib, çivileyende, aralarõna qoyulan tike, yarõğõn üstüne eklenen tike, buca. - qu
tunu çixileyib (mõxlayõb) qabõqlamaq. - şalvarõn ağõn , köyneyin, kotun qoltuğun qabõqlamaq: ş
tõq tike qoyub berkidib tikmek. 4. qapõq. qõn. don. geyim. örtük. - inca qabõq: qapõs. qamõs.
mis. zar.
- qoz qabõğõna girmak: sõçan yuvasõna girmek. deli deli qaçõb saxlanmq. çox qorxmaq.
qapõqlamaq. berkitmek.
1. <> qabil. soy. nov'. dürlü. sinif. sõnõb. mequle. dürlü. türlü. - bu qabil işleri burax. 2.
. yan. - xan qablõnda: xan qabalõnda: xan qabağõnda: xan qatõnda.

qabõrcak8 Ce'be < cõm + ba. cumbe. kumbe. komba. qabõrqa: qutu.
besde. qõsqõn.
qabõrqa 1. köks gemiklerinin her biri. - arõğlõqdan qabõrqalarõ
çõxmõş. 2. bu gemiklerin qurduğu biçim, şekil. - qaburqa dolmasõ: quzu qaburqasõnõn düğü, kişm
3. gemi, qayõğõ, omurqa üzerine mindirmeye yarayan, qabõrqa biçiminde olan ağaclar. 4. Ce'be <
cõm + ba. cumbe. kumbe. komba. qutu. besde. qabõrcak8. qõsqõn. - qabõrqa gamiyi: egü. egü.
qabqalamaq öğmek. önğmek. ireli sürmek. ilertmek. teriflemek. sitayiş edmek.
qablaq kavlaq. boş. yalan. köksüz. essasõz.
qablama qaplama.
qablamaq > kafanlamak: kafinlamak. kapinlamak. 1. örtmek.
çeklemek. qõnlamaq. qõlaflamaq. 2. qebul edmek. razõ olmaq. 3. sõrõmaq. sarõmaq.- yorqan sõrõm
qablan qablayan. (qablamaq: qavramaq. almaq). 1. alan. alqan. 2.
layiq. 3. işleyen. işçi.
qablanmaq qaplanmaq. qaba tutulmaq. alõnmaq. qebul olunmaq.
qebullanmaq. qesb olunmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. - iyi qaplanmaq: xoş qarşõlanma
q. - bu yalanlarõ

qablõq
qablut
qabran
qabşaq qabuq
qaburqa qabus

qaplanamam: içamam. qabul edamam. - bu qonaqlarõ bu gecalik qaplanarmõsõnõz. 2. qapõlmaq. uy
maq. razõ olmaq. muvafiqat edmak. - bu koşullarõ qaplanõsõz?: bu koşuulara qapõlõsõz: razõsõz.
b işlatmak. alõb kullanmaq. -türklarin kandi alifbasõ olarkan, arab alifbasõn qaplandõ: qabu
l etmiş. - islam dinin qaplanmaq.
> qalõb. 1. qablut > kalbod. hey'at. şakil. çakil. 2. kiçik, gözalca sandõq. içina qõzõl
ir, qimatli, qoruncaqlõ narsalar qoyulur.
> kalbod. 1. qablõq. qalõb. hey'at. şakil. çakil. 2. gövda. qafas. qapas.
1 . üşanc. gavşak. tambal. 2. dallarõ kasilmiş ağac kötüyü. 3. ölçak.
varõl. varluc. boşqa. - bir varõl suci. soyuntu. qişr.
- böcak qabuğu: göyümtül yaşil boya. - qabuq qavlamaq:
qabõq doldurmaq.
- çam ağacõnõn iç qabuğu: soymuq.
- xiyar, qoğun kimi yemişlarin qabuqlarõ: soymandõ.
- qaburqa gamiklari: güsrika. göğüsün yanlarõ. kabus. qara basan. qara basqan. ağõrlõq.

qabuş
qacaq qaca
qaç
qaçaç
qaçağay7
qaçaq
qaçamaq qaçan
qaçdõrõlmaq qaçdõrmaq

qapuş. qavuc. qavuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrõyan. qavruyan.
- qab qacaq: çeşitli qablar. xaca < qoca > xoca. ağa.
qaş. (aç. qaç: her iki söz ayrõqõ gösterir). 1. nersenin açõq yeri. çataq. çatõ. 2. yeherin ön
an ayrõq, qalxõq yeri. 3. yõrõq. yarõq. yõrtõq. 4. budaq. dal. bölük. takõm. qõsõm. şö'be. qaq
ab. adqar. başõ yüksek tutan.
gizli olan her ne. - gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq:
qovalamaq. qoğalamaq. arxasõna düşüb tutmağa çabalamaq. beklemek. gözlemek. te'qib edmek. - ov
ninine dek qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dek qoğaladõ. - işsiz qalõb bir iş qoğalõr. - fürset qova
menim yoxluğumu qovalõr. bölmek.
- qulağa qaçan: qulağa giren. çabõk yerir, quyruğu çatal bir kiçik böcek.
yeridilmek. sürülmek.- bu yerlerde mal sürülmaz. qoşdurmaq. aşdõrmaq. telestirmek.

qaçõnmaq iqrenilmek. iqrenmek. disginmek. çekinmek. nifret
edmek. qoşõlmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek. çaqqanmaq. çaqlanmaq. ürkenmek. çekinmek
. ictinab edmek. yelemek. yelemek. talaşlanmaq. telesinmek. atlanmaq. - qaçan qaçana:
atlana atlana: atlanan atlanana.
- uydurucu nerselerden ürkümali.
- böyle qoşõlmaz. - qoşõlmağõnda çeki, heddi var. qaçõran qaçurqan. etacõ. kek
edexlaq. - kakra
kolu: acõ etacõ kişi.
qaçõrtmaq elden çõxartmaq. uçurtmaq. - ürküdüb, qorxudub
qaçõrtmaq: qõşqõrtmaq.- qarqalarõ tarladan qõşqõrtmalõyõq.
qaçõş qoşu. qaçu. qoşõş. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala
qaç.
qaçõşmaq qoşõşmaq. seqirdişmek. birlikde qaçmaq.
qaçqõn qorixtefars. gerixte. gerixte. qõrmõş. qoğqun. qaçmõş.
qaçqõnmaq uçqunmaq. uçunmaq. ürkmek.
qaçma 1. boşanma. qurtuluş. - dusdxdan qurtuluşu yoxdur. 2.
geriz. qorizfars. giriz. keriz. geri dönme.
qaçmaq dabanõ qaldõrmaq. qoşmaq. eşginmek. eşgin yerimek.
yapramaq. telesmek. itimek. tesmek. tazõqmaq.
tasamaq. ürkmek.

- birlikda qaçmaq: seqirdişmek. qoşõşmaq. qaçõşmaq.
- ürküb, qorub qaçmaq: qõşqõrmaq. - quşlar qõşqõrdõlar.
- iti qaçmaq: qusquna güc.
- qaça qaça düşmak: tepinişmek. tengişmek. tekibişmek. tekapuya düşmek. qoşuşmaq. üşüşme
- qoğala qaç: qoşu. qaçu. qaçõş. qoşõş. ivme. hervele. yüryüş. telesik.
qaçmõş qorixtefarss gerixte. gerixte. qõrmõş. qoğqun. qaçqõn.
qaçu qoşu. qaçõş. qoşõş. ivme. hervele. yüryüş. telesik.
qoğala qaç.
qaçun iğrenc. iğrengec. iğrenen. çekingen.
qaçurqan qaçõran. etacõ. kekire. õsõz. kötü. bedexlaq. - kakra kolu:
acõ etacõ kişi.
qadağa edmak qadaqlamaq. yasaqlamaq. men' edmek.
qadaqlamaq qadağa edmek. yasaqlamaq. men' edmek.
qadamaq qadamaq.qoymamaq. tutmaq. men' edmek. - ayağõndan
tutdu.
qadõn xatõn kişi. qoquna, madam.
- cüvüt qadõnlarõna verilen ad: bolõca. - keçmişda qadõn, xanõmlara söylanirdi: tuti.
- sedi qaçmõş qadõn: südi dönmüş.

- çõq maşrabli, yüngül mazaclõ qadõn: yalluz. yelpenek. bolağan.
- lopaz qadõn: oynaq.
- açõq saçõq qadõn: elekçi. çingene qarõsõ. - qadõnlara verilen ad: ağapa. - qadõnlarõn
bezi: bağõrdaq. - kişiçil qadõn: arkaksi. - süt veren qadõn: amzikli.
qaf kaf. soma. boş. bihude. - somanõn biri: menkefe. - soma
yaşam.budala.
- kofu kafõ olmayan: bütün. som. içi dolu. kamil.
- som kişi. - som gümüş. - som altõn.
- sağõr kaf: nuxteli "ka" yazõlõb "en" kimi genizden çõxan "õnğ" nõğ". sağõr ses. - bir
: eşitmezliğe, eşitmemezliğe gelmek, vurmaq. ehmal, müsamihe edmek.
- burnu qaf dağõnda: qurra. mütekebbir. qafa - kal, uyuzun qafasõ:
irik.
- qafa qalõnlõğõ: qabalõq. qalõnlõq. hemaqet.
- qafa tutmaq: özün dartmaq. darqõnlõqla özün çekmek.
- qalõn qafa: mallõq. sõğõrlõq. axmaqlõq. ebleh. sefehlik.
- qalõn qafa: mengefe. dana baş.
- qalõn qafalõ: qabaş. qebeş.

qaftar kafdar (kavtar: 1 . < kavmaq: qazmaq. qazõb çõxaran. 2. <
kaptar. koptar: qabarõq. gobut olan) beli, küreyi quzli, qoğzaq, yallõ olub, yõrtõcõ, quylanmõ
ölüleri gordan çõxarõb yeyen qurd kimi bir heyvan. sõrtlan (< sõrtõq. sõrtlõ. sõrtõ qabarõq o
anduq derler.
qağõz - kağõz biti: kağõzlarõ yeyib delen göge, cüve.
qah - gah gah: ara ara. ara sõra. arada sõrada. vax vax.
- gah gah. köpeyi çağõrmaq üçün kullanõlan söz. qahõ - qõvõrcõq kahõ.
qaq tabat. qudret. güc.
qaqa - durna qaqasõ: çiçek çeşiti.
- qaqalarõ, dimdiklari ila, bitlaşmak: tumuşmq. birbirinin bitlerin ayõqlamaq. - t
oyuqlar tumuşub dururlardõ.
- qaqasõ qaşõğa oxşar ördak: qaşõqçin. qaqa dimdik. quş burnu.
qaqac kel, camõş etinden döğme qaba basdõrma.
- qaqac (bastõrma: quru at) yapõlmaq: qurutulmaq. qatrõlmaq.
qaqaç qaçaç. qab qacaq. qab.
qaqa 1 . pislik. necis. - uşağõn qaqasõ var. - qaqasõnõ edecek. 2.
kötü. pis. (# cici: yaxcõ).

qaqalamaq
qaqalayan
qaqalşmaq qaqan
qaqğõ qaqõq qaqil qaqõl
qaqõm
qaqõmaq
qaqõn
qaqõnc
qaqõnclamaq
qaqõnmõş
qaqõr

gagalamak. dimdiklamak. - xoruzlar gagalamiş: qaqalamõş.
qağalayan. qağan. dimdiklayan. - ağac qağan: ağac dalan. ağaclarõn qabuğun dimdiklayan, qarğad
k bir quş. kötülaşmak. pisalmak.
qağan. 1. qadir. ötan. ötar. bacaran. 2. tanrõ adlarõndan. 3. qağalayan. dimdiklayan. - ağac q
ağan: ağac dalan. ağaclarõn qabuğun dimdiklayan, qarğada kiçik bir quş. 4. vuran. çalan. - ağa
n: ağac dalan: qaqasõ ila ağac qabõğõna çalan quş.
qayğõ. qaqõl. sõxõntõ. dincsizlik. rahatsõzlõq.
- qaqõq qazõq: yera bağlanmõş kimi durmaq. kakil. sarquc.
qaqğõ. qayğõ. sõxõntõ. dincsizlik. rahatsõzlõq.
qayõm. doğru. düz.
incitmak. azarlamaq. paylamaq.
qağõn. (qaqqõn. qaqyana). quru, arõq kimsa. (> qaqanafars) qaxõnc. çõqõşma. azar. sarzaniş qax
. çõqõşmaq. azarlamaq. sarzaniş edmak. zora uğrayan (qaqõlmõşlar: safillar).
- qaqõr qaqõr edib gavrak olan: qaqõrdaq.

qaqõrca qaqõrdaq
qaqõrdatmaq
qaqõr
qaqõş
qaqõşmaq qaqõştõ
qaq
qaqmaq qaqma
qaqmaq

dağ sõçanõnõn böyük çeşiti. 1 . qaqõr qaqõr edib gevrek olan. 2. eridilen içyağõnõn erimeyib q
i yeyilir. - qõqõrdaq: qaqõrdaq böyreyi.
quru nerseleri birbirine değdirib sürtüb çõxaran ses. -cevizleri qaqõrdatma.
quru nerselerin birbirine değib sürtülmesinden çõxan ses. - qaqõr qaqõr: çox quru. - deri günd
lõb, qaqõr qaqõr olmuş.
qağõş. (< qaqşamaq). 1. yõxõlan nersenin çõxardõğõ sert, quru gurultu sesi yansõtõr. 2. cübbe,
emir yaraq.
çekiş bekişmek. dürtüb iterek xõrpalaşmaq.
qağõştõ: qõğşõştõ.
quru olub qaqõrdayan nerse.
- qazõq qaqmaq: yerleşib qalmaq.
1. nersede, arxada teperek, qalxõq, qabarõq şişik cizgileri, naxõşlarõ olan. 2. tel, mõxl
bezenmiş nerse. -altõn qaqma tepsi.- gümüş qaqma yaraq. - qaqma qondara. ( q <> t ) taqmaq
. 1. soxmaq. - bu toprağa qazõq qaqõlmaz.
2. döğüb qabartmaq. - qablama hara değib böyle qaqõlmõş.

qaqnõ
qaqrõş qaqşamaq
qaqşar qaqut
qaqz
qal

3. narsa üzarina tel, pul, topuz çivi vurmaq, işlamak. -altõn gümüş qaqõlõ narsa. 4. vurmaq. ç
5. vurub soxmaq. daxil edmak. - çivi qaqmaq. 6. dar damir qablarõn arxasõndan tapib döğar
ak üzarlainda qabarõq biçiklar oluşturmaq.
- başa qaqmaq: minnat qoymaq.
- qaqõq qazõq: yera bağlanmõş kimi durmaq. qağnõ.
- qağnõnõn bir parça dangali: asan. qarqõş. ilanc. ilganc. la'nat.
qağşamaq. (< qaq: sart sas). 1. sart quru gurultu ila yõxõlmaq. 2. kavşamaq. gavşamak. xarab
olmaq. aprimak. yõpramaq. çox asgimak. 3. çox yaşlanõb qocalmaq. çox qarõmaq.
qağşar. kavşar. çökmüş. yoxar. yoxluğa, mahva doğru gedan.
Qovut. Qavut.
- kömürçi kağaz: qara xallarõ olan kağaz.
kal (< qal. qalmõş). 1. yetişmamiş yemiş. kalah. 2. qalac. avara. iş bilmaz. gic. 3. bark. 4
. çatmaz. qanmaz. 5. xal.

qala
qalabalõq
qalac
qalağ qalağan

tüq. tük. dük. tokuq. amac. nişan. - oxu düka çaldõ.
- qal !: geri qal !. uyu !. yat !. qafil ol !. yuban !.
1 . dayaq. muqavimet. 2. or. qorğan. burkam. hisar. gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam.- qala
olmaq: bir tabur, bir bölük esgerin arxa arxa verib, dörd sõralõ bucaq durmağõ. 3. intizar. -
qala qoymaq: gözetletmek. 4. kala. ağõz. süt başõ. 5. qalaq. baqõt. bekit. erk. 6. qalaq. boğ
kesen. 7. şehir. kent. kend. kendü. kenüt. 8. talvõrkaa tam duvar. dam.
- qala duvarõna vurulan, taxõlan böyük çangal: qapcaq.
- qala topu: yere top. topun yerisi.
alay. yõğõn. izdiham. yõğõn. yõğõnlõq. şuluqluq. sarmaşlõq. tirqeş. tirkeş. yõğõndõ. toplanmõş
- bir yõğõnlõq gördüm.
- çox qalabalõq yer: arõ qoğanõ.
qalqaç (< qal. qalmõş). avara. iş bilmez. gic. kal. 1. kellaş. qallaş. dikebaş. dikeş.
hava. - galin qalağ: gelin havasõ: berk durğun, rakit hava. > qalayan < 1. qaynayan. q
aynaqda. tepişin. tepişde olan. 2. sevinc. qanõt.

qalağayi
qalağõ qalah
qalaq
qala qalaqçõ
qalaq
qalaqlamaq
qalamõş qalan

kalağayi. keleke. yemşek. başa örtülüb oyluqa dek enen yemşek.
kalağõ. otağa. başa, tepiye vurulan quş yeleyi. kalah. 1. kal, yetişmemiş yemiş. 1. kelek. qav
imi yemişlerin genel adõ.
qala. 1. aşyanfars. aşõqan. aşõlanmõş yer. yerleşmiş yer. otraq. yuva. 2. baqõt. bekit. erk. q
gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam. 3. yam. ev. duraq. durqa. menzil. 4. sağlam. qürşad. gürşad.
. qurşaq. 1 . bahalõ. qiymetli. 2. qalmõş. qabaq. eksik olaraq. -bayrama iki qala gelin.
- beşe beş qala geddi. (# geçe). qalqaçõ. yamçõ. evçi. duraqçõ. durqaçõ. menzilçi. yamçõ. evç
lçi. (heyvan) burun deliyi.
qorqanlamaq. gürşadlamaq. quşaqlamaq. istehkam yapmaq.
(< qamõş). (qelemlõğ). qamõşlõq. sazlõq. qalõntõ. beqiyye. artõq qalan. qalma. artan. - gece y
n qalma heç bir ne yoxdur. - artõq qalan: sarqan. baqi. mütebaqi.
qalayçõ
qalayçõlõq
qalay
qalaylamaq
qalaylanmaq qalaylõ qalaysõz qalbod
qalça

üzdak. süsüc. bazgak. üzda göstaran. üzdak, sathi, tamalsiz köksüz iş yapan kimsa. saxtakar. ü
k. süsüclük. bazgaklik. tamalsizlik köksüzlük. saxtakarlõq.
1. şişik. kova. qaval. sathi. yalançõ, üzdak (sathi) süs, bazak. - bildiyin bu qadar, qalayõn
naradan. - atalõq qalayõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad sanõna güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz
danlaq. yerik. azma. ta'ziz. tobix. tapik. sarzaniş. mazzamat. - qalay atmaq, bas
maq: paylamaq. 3. qaraq. saxlayan. qoruq. 1 . danlamaq. paylamaq. yermak. azmak.
ta'ziz edmak. tobixlamak. tapiklamak. sarzaniş edmak. mazzamat edmak. 2. üzdan, yal
andan sathan, süsamak, bazamak. şişinmak.
1 . hay küylü. 2. süslü bazakli. 3. saxta. özdak. içdan. doğal. doğru. doğurdan. yalansõz. kal
s< qablut. 1. qablõq. qalõb. hey'at. şakil. çakil. 2. gövda. qafas. qapas.
qalçaq. göt. yancõq. budun yuxarõ bölümü. bacağõn yuxarsõ, üstdan oynaq yeri. - qalçam ağrõr.

qalçõn
qaldõ
qaldõrõlmaq qaldõrõm
qaldõrma

bir yere. - qalça gemiyi: yancõq sümüyü.
- qalçaya dak, budun üstüna dak çatan corab: qalçõn. qalçaya dek, budun üstüne dek çatan
. çekmenin altõna bağlanõb, buda dek uzanan tozluq, patava, corab. qõça geyilen tozluq.
- az qaldõ. hemen. - haman düşmüşdüm.
yox olmaq. sivişmek mehv olmaq.
1. yer qatõnõ yükselterek, yapõlmõş uca yer. seggi. - qapõ qaldõrõmõ: qapõnõn önünde olan yüks
ldõrõma qoy. 2. eşikde, küçede arxdan, su yolundan ayrõlõb, yüksekce yapõlan daş döşeme. - yay
gün qaldõrõmlarda gezir. - qaldõrõmda qalmaq: küçde qalmaq. - qaldõrõm qõzõ: küçe qõzõ. - qal
rğas: sürtük qarõ. 3. qayrõlmõş, düzelmiş durum. 4. yubanõş. me'telçilik.
- xiyavanlarda qaldõrõmõn (yaya yolun) yamaclarõna, yanlarõna düzülen daşlar: yamac. ama
- qaldõrõm daşõ: yayaq yola döşenen daş.
çõxarma. hezf edme. leğv edme. pozma. ilğa. - görevleri pozma, qaldõrma. - o adlardan bunu çõx
ma olmaz.

qaldõrmaq 1. yerden götürmek. daşõmaq. - bu dövlet daşõnmalõdõr. 2.
çekmek. dözmek. götürmek. saxlamaq. tehemmül edmek. - bu sözü o qaldõramaz. - bu acõnõ o qaldõ
. ref', redd edmek. atmaq. - bu düşünceni qaldõr. 4. iddia edmek. 5. dikmek. dikemek. sa
xlamaq. eklemek. durdurmaq. oturtmaq. sarmaq. toplamaq. çekmek. çõrmamaq. tapalamaq. t
epelemek. barsatmaq. barastõlamaq > perestiş edmek. - dabanõ qaldõrmaq: qaçmaq. - saçõvõ topla
- eteyivi topla. - iki qedeh dikaduq. 6. yerden götürmek. daşõmaq. - bu dövlet daşõnmalõdõr.
- yelkani qaldõrmaq: açõb gedmek.
- ürak qaldõrmaq: könül bulandõrmaq.
- daban qaldõrmaq: telesmek.
- al qaldõrmaq: vurmaq.
- allarin qaldõrmaq: alqõşlamaq. dua edmek. qalğõyan - qalğõyan otu: qulğan. b
çeşit çatallõ bitgi. qalxan siper. turaka. savağ. savõnma ayqõtõ.
qalxar - qalxar enar: öksürüklü tõksõrõklõ. ağar düşer. merizül hal.
qalxõq uru. dik.- quyruğu uru: uru quyruğ. eğereb.

qalxõnmaq atõlmaq. satlanmaq. cesaret göstermek. cüret edmek.
şaxlamaq. atlanmaq. satlanmaq. cesaret göstermek. cüret edmek. atõlmaq.
qalxmaq sivrilmek. sivrimek. osusmaq. tereqqi edmek. toğrulmaq.
doğrulmaq. qiyam edmek. - çevrişe doğruldular. - ayaq üzre doğruldu. - ayağa qalxmaq: ayağa sõ
: tavranmaq. davranmaq. tovranmaq. diklenmek. durmaq.
qalõ < qalõn. qalõn olan toxunma.
qalõb < > qabõl. (< qab). < qablõq. qablut > kalbod. hey'et. şekil
< çekil. 1. qabõ kimi. bir neyin qablõğõ. 2. her neyin dõş görnüşü. 3. qapõl. qapõlõ. gizli. 4
sõ. çap. taxma. 5. taslaq. çerçive. qefes. köke. kök.
- qalõbõna qoymaq: biçimine getirmek. uydurmaq. qalib yener. yeyin.
üsten.
- qalib galmak: yõxmaq. altamaq. alt edmek. üstelemek. yenmek.
qalõbçõ taslaqçõ.
qalõblamaq qalõbõn içine qoyaraq (tökerek. yerleştirerek), yaxud qalõbõ içine qoyaraq, n
nin biçimin değişmk, düzeltmek, daraltmaq, genişletmek.
qalõblõ basõlõ. basõlmõş. damqalõ. çaplõ. - basõlõ parça.


qalõbsatmaq qalõbsõnmaq
qalõq
qalõ
qalõq
qalõqut
qalõn

çalõşõb bir qalõba soxmaq. uysatmaq. - esgi fikirlerin çerçivesin yenisine qalõbsatmaq isteyir
r. çalõşb bir qalõba girmek. uysunmaq. bir duruma enilmek, tabe' olmaq. - qalõbsõnan birine
oxşamõr. iz. nişan. eser. - yaranõn aki. - aksiz cerrahlõq. - akli yanaq: nerseden qalmõş iz.
- ak belli yama. - aki belirsiz. altõ düz, alçaq, yelkenli, kürekle sürülen gemi. qalõqut. 1.
eksik. naqis. natemam. - tümlenin (cümle) orasõ qalõq görünür. 2. eksiklik. naqislik. - bularõ
qalõqlarõ çoxdur. - qalõqlar düzeltmeli: qaldõrmalõ. qalõq. 1. eksik. naqis. natemam. - tümlen
cümle) orasõ qalõq görünür. 2. eksiklik. naqislik. - bularõn qalõqlarõ çoxdur. - qalõqlar düze
ldõrmalõ. 1. cehiz. sepin. 2. yadigar. - keçmiş qalõn. 1. muqavim. 2. gobut. gobult. qalõn.
tox. qaba. kesif. zexim. qeliz. koloftfars. 3. qoyuq. quyuq. sulu olmayan. qevam
lõ. -qalõn yoğurt. - qalõn pekmez: qeliz doşab. 4. edebsiz. terbiyesz. 5. axmaq. sefeh. bu
dala. 6. Batman. patmanaq. bat. bet. ağõr. güclü. dayaqlõ. iti. samballõ. 7. gebe. qaba. gob
ut. şişik. yoğan. yoğun. 8. kötük. 9. qatõl. quyuq. kifir. kesif. aşõq. bõkõt. põkõt. 10. qeli

yoğun. quyu. qoyu. kesif. 11. > qalõ. qalõn olan toxunma. ferş.
- qalõn bağõrsaq: dib bağõrsaq. - qalõn ip: urqan. örken.
- qalõn dagang, dağanak: sopa.
- qalõn qafa: mallõq. sõğõrlõq. axmaqlõq. eblehlik. sefehlik.
- qalõn qafa: mengefe. dana baş.
- çizmanin ağõr, qalõn çeşiti: tomaq.
- üzarinda daşõnan qalõn bir çomaq: tomaq. ağac kerez.
- qõssa, qalõn olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qõra, xiyar. - topaç yapõ.
oylu, tõqnaz, topaç olan: top topuz.
- qalõn qeyim: kirdarlõ.
- qalõn qaltaq bellamasi: tepengü. tepengi. enli yeher qolanõ.
- qalõn dalaşa: künge. ince yonqa.
- qalõn qafalõ: qabaş. qebeş.
qalõnlanmaq yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qoyulanmaq. qelizlenmek. texmir edilmek. qalõnlatmaq qelizletmek.
yuğurtmaq. yoğurtmaq. yoğunlaştõrmaq.
quyuqlatmaq. quyulatmaq. qoyulatmaq. texmir
etdirmek.

qalõnlõq
qalõnmaq qalõntõ
qalõş
qal
qalqa
qalqaçõ
qalqõõyan
qalqõq
qalqõmaq
qalqõnmaq qalqõşmaq

1 . dolqunluq. toyuqluq. toxluq. sõxlõq. qatõlõq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kasafat.
aşõqlõq. bõkõtlõq. põkõtlõq. põxtõlõq. yoğunluq. qilzat. quyuluq. qoyuluq. kasafat. - qumaşõn
t. zaxamat. qilzat. 3. qabalõq. hamaqat. qafa qalõnlõğõ. 4. qabahat. ordulamaq. otraqlamaq
. oturmaq. qalmaq. - burda neça gün qalõnacaqsõz.
1 . sovğa. miras. 2. iz. yadgar. asar. nişan. alamat. 3. qalan. baqiyya. artõq qalan.
4. artõqmac. baqiyya. qalmaq işi. qalma. durma. arõt. tasfiya.
qalaq. yam. ev. duraq. durqa. manzil. qalaqçõ. yamçõ. evçi. duraqçõ. durqaçõ. manzilçi. qulğan
an otu: tikan çeşiti. dik. dika. qaim. (# yatõq). - qalxõq yaxa. sõçramq. fõrlamaq. xoplamaq.
xa qalxmaq. - at qalxdõ. -balõq qalxdõ.
dirsalmak. yüksalmak. qutlanmaq. iyilanmak. -qalxõşmaq. ayaqlanmaq. qurqaşmaq. savunmaq.
iddaada bulunmaq. müddai olmaq.
qalqõtmaq
qalqma qalqmaq
qalqunmaq
qallamaq
qallanmaq
qallaş
qalma
qalma
qalmaqõ

sõçratmq. fõrlatmaq. xoplatmaq. şaxa qaldõrmaq. - atõn sekretib qalxõtdõ. - çoban qalqõtan: bi
. - batmõş tacir qalxõndõ.
qalxma. teprik. qaqma. qabaq (qabarõq). bercesde. qalxmaq. 1. arõlmaq. arõmaq. düzelmek.
iyileşmek. şefa tapmaq. dirçelmek. 2. oyanmaq. çõxmaq. zihur edmek. - qalxõb dikalmak: ürperm
ek. örpermek. urparmaq. bezgenmek. deri iğne iğne olmaq. qalxunmaq. qoçlanmaq. qoçaqlanmaq
. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. dike davranmaq. azmaq. qõzmaq.
arõtmaq. arõtlamaq. tesfiye edmek. arõtõnmaq. tesfiyelenmek. kellaş. qalac. dikebaş. dikeş. ba
taqçõ. kelekçi. qalõş. durma.
1. tereke. - onlarõn qalmalarõ. 2. yatma. - geçiydi, orda
qalmalõydõm. 3. qalan. artan. baqi. fazla. - gece
yemeyinden qalma heç bir ne yoxdur.
pullu, düğmeli cübbe. bir çeşit çuqal, bekitvan, qalxan,
zireh.

qalmaq 1. durmaq. 2. gerilmek. yubanmaq. - o yarõ yolda qaldõ. 3.
teprenmemek. hereket etmemek. 4. ayid olmaq. race' olmaq. - bunu yapmaq sizemi q
aldõ. 5. artmaq. artõq qalmaq. - ondanadan, birdana qalmadõ. 6. getmeyib durmaq. - o g
ece orda qaldõq. 7. axmamaq. yağmamaq. rakid olmaq. - fõrtõna qaldõ. - yel qaldõ. 8. sürmek. d
evam edmek. - on il öyle qaldõ. 9. buraxõlmaq. terk olunmaq. - iş qaldõ. 10. bir duruma gi
rmek. - cocuqken öksüz qaldõ. 11. çatamamaq. mehrum qalmaq. - yazõdan qaldõq. - yoldan qaldõq.
12. bulunmaq. turmaq. durmaq. sürmek. devam edmek. qalõnmaq. ordulamaq. otraqlamaq.
oturmaq. qonõqmaq. elsizlemek. acizlemek.
- siz orda durursuzmu. - aşçõz gene sizde durur. - kitablarõn mende durur. - dünya d
urduqca. - at durdu. - sözünd durmaq.
- bir gün qalmaq, durmaq: güni keçirmek: günlemek.
- qõvrõla qalmaq: gebermek.
- burda neçe gün qalõnacaqsõz.
- arada qalmaq: göreli, mesul olmaq. öhdesine düşmek.
- yanõna qalmaq: etdiyi yolsuzluğun cezasõnõ görmemek. cezasõz qalmaq.

- quruda qalmaq: gaminin qarõya oturmasõ.
- daqiş qalmaq: az qalmaq. - onun galmayina dagiş qaldõ.
- mana qalsa: manca. mana göra.
- bildiyindan qalmamaq: alindan galani edmak.
- qas qatõ qalmaq: gabarmak. ölmak.
- göz qalmaq: qipta edmak. ciciklanmak.
- yanõna qalmaq: qõnaqsõz (cazasõz) qurtulmaq.
- qaldõ ki: galinca. galalim.
- qala qala: tükana tükana. geda geda. bala bala. - o böyük eldan qala qala, bir k
içik cocuq qaldõ.
qalmaz abadi. yatab. durmaz. savan. keçan. davamsõz.
müvaqqat. bibaqa. fani. uçar. boş. gedar. sõrğal. sayyal.
qalmõş qala (# geça). qabaq. aksik olaraq. - bayrama iki qala galin.
- beşa beş qala geddi.
qalpa qalpat (lp <> pl) qaplat. qapla. lahim.
qalpaq (< qab. qablaq). 1. bir çeşit papaq. 3. maşõn takarlinin dõş
örtüyü. 4. daridan sarõqsõz, düz börk, baş geyimi.
qalpamaq qalpatmaq (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq. 1.
lahimlamak. 2. gami, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kanafli yapõşqan, yalimla qapamaq işi. 3. baza
mak. süslamak.

qalpat qalpatmaq
qalpatmaq qaltaban
qaltabanlõq
qaltaq

düzenlemek. - evi qalpatladõq. - bu qoca qarõ özün ne qalpatõb durur.
qalpa (lp <> pl) qaplat. qapla. lehim. qalpamaq (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq.
1. lehimlemek. 2. gemi, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kenefli yapõşqan, yelimle qapamaq işi. 3. b
ezemek. süslemek. düzenlemek. - evi qalpatladõq. - bu qoca qarõ özün ne qalpatõb durur.
qalpamaq. (lp <> pl) qaplamaq. qaplatmaq. lehimlemek. 1 . qurumsaq. arsõz. pezeven
g. namussuz. kersele. pezeveng. deyyus. namussuz. şerefsiz. qurumsaq. deyyus. peze
veng.2. şarlatan. şaqõlban. arsõz. yalançõ. namussuz.
1 . pezevenglik. qurumsaqlõq. 2. şarlatanlõq. şaqõlbanlõq. arsõzlõq. yalançõlõq. namussuzluq.
elik. deyyusluq. pezevenglik. namussuzluq. 1 . qehbe. altda yatan. 2. yeher. zin
. - tatar qaltağõ. 3. yeherin taxtasõ, qurşanmamõşõ, qaplanmamõşõ, lütü. - qaltaq qaşõ: yeheri
lan yüksek yeri. 4. tepengi ağacõ.

qaluraçõ
qalura
qaluş
qalyot qama

- qalõn qaltaq bellamasi: tapangü. tapangi. anli yahar qolanõ.
köhnaçi. simsar. asgiçi.
yamalõ, asgi üsgü, köhna narsalar.
qaruş. qapuş. çamurdan qorunmasõ üçün ayaqqabõn
üstündan geyilan çakma.
altõ, başõ, divi düz gami çeşiti.
qama. 1. böyük çivi, mõx. 2. taquz. narsani yarmaq,
açmaq üçün, ucu sivri, arxasõ qalõn, çoğun üç bucaqlõ
odun, damir. 3. iki yanõ kasgin, sivri uclu, anli põçaq. -
qama çakmak. - qama qamaya galmak: qama ila
vuruşmaq. 4. bir para oyunlarda yenilanin üzüna qoyulan
im, iz, xat. nişan. - qama basmaq: üstalamak. qalaba
çalmaq. yenmak. 5. taquz. taxuz. kipaz. cif. cifta. -
doğranan narsani sõxõşdõrmaq üçün işlanir. - ağõr yüklü
narsani dahlamak üçün altõna qoyulur. - ağõr narsanin altõnda
olan gadiyi tõxamaq üçün işlanir. - neça taxdani birbirina
bağlayan qõssa tikalar. 6. xamafars. qamõş. qalam.- qamali:
izli. nişanlõ.
- top qamasi: topun quyruğunda qapaq işini göran ayqõt.
- balta qamasi: baltanõn tirali üzü.

qamali qamamaq
qamandar
qamanlõ
qamas
qamaşmaq
qamba
qambar
qambur

qamali. izli. nişanlõ.
çivinin ucun burçõnlamaq. pexlemek. perçinlemek. -aksarini qamamaq: sözünü ağzõnda qamamaq, qo
, tõxamaq.
kamandar. yaylõ. kamanlõ. kamanlõ. yaylõ. kandar.
< kamas (< kam: az). - qamas qamas kemes kemes:: bala bala. xõmõr xõmõr.
qamqaşmaq. qamgaşmak. kamgaşmak. (yõğõşmaq. çimçeşmek). 1. ekşi, turş yemekden dişlerin uyuşuq
uruma gelmek. - heyva dişlerimi qamaşdõrdõ. 2. õşõğõn gurluğundan, çox parõldaq, berraq olduğu
rmasõ, kolaşmasõ, görmez olmasõ. - qara, güneşe baxmaqdan gözüm qamaşdõ. parçanõn dolaşõğõ, qõ
ambar > enbar. kambur.qanbur. kanbur. (beli) bükük, büklü. (arxasõ) çõxõq. tümsek. eğri. yumru
ik. müheddeb. - çox işlemekden kambur olmuş. - orasõnda kamburu vardõr. -duvar kambur vermiş.

qamburlatmaq kamburlatmaq. kanburlatmaq. bükletmek. bükmek.
tümsetmek. eğritmek. yumrutmaq. kemritmek.
müheddeb edmek.
qamçõ heyvanõ vurmaq, qorxutmağ üçün, deriden ipden
hörülmüş, bir değenek ucuna bağlanmõş şallaq. qõrbac.
tazyana.
- qamçõ çalmaq: qamçõ sallamaq, atmaq, şaqqõldatmaq, çatõrdatmaq.
- qamçõ qõlõc: ensiz qõlõc.
- sart, bark daridan olan bir parça qamçõya deyilir: qõrbac.
- qamçõ quyruq: tüksüz, tükü tökülmüş quyruq. qõlsõz quyruq.
- çala qamçõ: süekli qamçõ çalaraq.
- qamçõ quyruq: qõlsõz, tüksüz qõlõc. qamat qedd. boy. - qad o qamat: boy bo
qamõs < qapõs. kamis. (qapayan). 1. gömlek. 2. ince qabõq. zar.
3. xamafars. qama. qeme. qelem. 4. sulu yerlerde bitib, içi boş, yumşaq, düğümlü bitgi. kiliz.
saz. - kiliz balõğõ: sazan balõğõ çeşiti. 5. buna oxşar nerseler. erkek kişi erkekliyi.
- qamõş dam: qamõşla örtülü dam.

- qamõş halvasõ: bal ağdasõndan yapõlan çeşiti.
- burun qamõşõ: burun qõqõrdağõ, ğuzrufu.
- misqal qamõşõ: sõravarõ birbirine bitişik, düzgün nerseler.
- qamõş qulaq: qulaqlarõ dik at.
- tükli qamõş: qoğalõq. hesir otlarõndan olan bir çeşit qamõş. qamõşcõq quyumçu
mek (küleklemek,
pülemek) üçün eğri büğri qamõşõ. eğri
qamõşlõq kilizman. sazlõq. qalamõş. (< qamõş). (qelemlõğ). sazlõq.
qamõş qorulğõ. neyistan.
qamqaşmaq qamaşmaq. qamgaşmak. kamgaşmak. (yõğõşmaq.
çimçeşmek). 1. ekşi, turş yemekden dişlerin uyuşuq, kesmez, ğõcõqlanõr duruma gelmek. - heyva
qamaşdõrdõ. 2. õşõğõn gurluğundan, çox parõldaq, berraq olduğundan, gözün qararmasõ, kolaşmasõ
güneşe baxmaqdan gözüm qamaşdõ.
qamra nersenin çoxluğu. - yõğõn qamrasõ: tarlada demetlerin
komluğu, komuldusu.
qamu hamõ. bütün. dükeli. tükeli. - qamu alem.
qamut hamut. quşun boyun helqesi.
qamuyaz hemişe bahar.

qan . ğan. xan. kan. 1. qoruyar, saxlar aki olaraq sözlara
bağlanan sözcük. 2. quyu. ma'dan.
- qazan xan: ocaqçõ. xanidan başõ.
- burundan qan damlamaq: çox incimak.
- qan tapaya sõçramaq: tapa atmaq: öfgalanmak.
- qan kimi al boya: qõna. hõna. hana.
- qan alacaq damar: işladilacak yol.
- qanõ sõcaq: issi qanlõ. sevimli. ünsiyatli.
- tavşan qanõ: parlaq göygaz rang.
- üraya qan damma: ürak keçinmasi: sakta. tamla. damla.-damlaya tutulma: sakta e
dmak. damla galmiş: sakta edmiş.
- daş kanõ: daş ocağõ: daş ma'dani: yapõda, başqalõnda işlanan daşõn çõxarõlan yeri, kan
- yer altõ ma'dan, kan: tamar. damar. - bu topraqda altõn damarlarõ var. - yoğun a
ltõn damarõ: böyük qõzõl ma'dani. - bu suyun damarõ çox güclü.
- qan qusmaq: 1. çox sõxõntõ, acõ çakmak. 2. qan tükürmak. qan qan 1. q
l. - qan olmaq: qatl üz vermak. 2. düşmanlõq.
xisumat. - aralarõnda qan vardõr. 3. akim (sifat) olaraq artõrõlan sözün anlamõn vurqulur. - q
an tar: teyxa tar. tilit tar. 4. diya. intiqam. qisas. - qan güdmak. - qan istamak
.

qan axmaq: döğüş düşmek.
- qan aldõrmaq: qan vermek.
- qan qurumaq: çox sõxõlmq, incimek.
- qan çanağõ: qõzarmõş gözden söz eder.
- qanõna susamõş: {1. birinin qanõn tökmek istemek. 2. kendi öz qanõn töktürmek istemek}
- qardaş qanõ: çiçek adõ.
- qan qurudan: bitgi adõ.
- qan daşõ: qanõ durdurmağõ düşünülen, damarlõ al daş. qanamaq qanmaq. yalnamaq.
. qanlamaq.
- burun qanamaq: qan tökülmek. qanata bol, geniş ağõzlõ, qanõqdõran su qabõ.
qanat 1. quşlarõn qollarõ, ki ön ayaqlarõ yerine işlir. 2. balõğõn alt
yanõnda, ayaq yerine işleyen, ikişer dörder olan kürekleri. 3. qapõnõn, pencere qapaqõ, qapaql
- bu qapõnõn qanatlarõ çox ağõrdõr. 4. qoru. himaye. - onun qanatõ altõnda böyüdü. 5. qatlanm
r bir qatõ, tikesi. 6. Cinah < çanaq. qol.
- quş qanadõ: 1. {quş qanadõndan olan süpürge, yelpik}. 2. boğaz kesellerinden.
- burun qanadõ: burun deliklerinin qapaqlarõ.

qanbur
qanburlatmaq
qanburluq
qanbut qancõq
qancuğa qança

- qaz qanadõ: güreş oyunlarõndan biri.
- at qanat: yarasanõn böyük çeşiti.
- sarõ qanat. - qõzõl qanat: balõq çeşiti.
- qol qanat: 1 . gövdeni quran üyeler, üzvler. - tutar qolõ qanatõ yoxdur. 2. nersen
in durumunda durduran, harmonõsõn saxlayan parçalar. istinadqah. güc quvve. - qol qanatõ k
esildi.
kanbur. kambur. (beli) bükük, büklü. (arxasõ) çõxõq. tümsek. eğri. yumru. kemrik. müheddeb. -
en kambur olmuş. kanburlatmaq. kamburlatmaq. bükletmek. bükmek. tümsetmek. eğritmek. yumru
tmaq. kemritmek. müheddeb edmek.
beli büküklük, büklük. çõxõqlõq. - qanburluq qocalõqdan olursada, çox çalõşmanõnda onda ilişi
odur, şişman kepel balõq çeşiti. qõncõq. qõnõq. qõrõq. ipe sapa gelmiyen. qõlõqsõz. alaqõncõr.
kiçik helqe.
eğic. ağacõn baş dallarõnõ eğmek üçün, başõ eğri arac. qullab. çengel.

qanda
qandak
qandõrõ
qandurmaq qane
qanğallanmaq
qanğraq qanõ qanõğan qanõxar qanõqlõ qanõqmaq qanõqsar qanõm qanõrmaq
qanõt
qanõtkar

handa. qanõ. hanõ.
kandak. kay. hansõ. kaysõ. hanqqõ. nendey. anğladõş. tefhim. ifade. qanturmaq. doyurmaq. üzü y
a. qanõqsar. razõlaşan. çöreklenmek. çövreklenmek. çömbelmek. çönbelmek. qõvrõlmaq. tos toparl
. - ilan, köpek qõvrõlõb yatmõş.
1 . çan. zeng. 2. damaq. hanõ. qanda. handa. qanõxar. qanõtkar.bir aza razõ qalan. qanõğan: qa
nõtkar. bir aza razõ qalan. qenaetkar. tox gözlü. göz doymaq. qenaete gelmek. üzü yola. qane.
razõlaşan.
- xanõm böcayi: gül ağaclarõnda olan bir böcek. qõrqõmçõ. qanğõrmaq. 1. dönderib, çevirib topl
oplamaq. qasmaq. qoparmaq.
1 . bende. mürid. söze baxan. 2. abid. 3. sevinc. qeleyan. qalağan.
qanõğan: qanõxar. bir aza razõ qalan.

qanõtmaq eğmek. razõlatmaq. ele almaq. qane' edmek.
uyuşturmaq. uzlaştõrmaq. müvafiqet elde edmek. - o
terefi uyuşturmağa çalõşõr. - kendivi ak bir az. - akilmadan iş
yerin tutmaz. - ne edirik akilmir: qanlmõr. razõ olmur.
qanq qanğ. 1. tekerlek. 2. girde. tabla. 3. suçlularõn
boyunlarõna vurulan qalõn tumruq.
qanqalõş qanqal olmuş. qõvraq. dolanmõş sarõlmõş.
qanqõr bayar. zengin. sengin. eşraf.
qanqõrmaq qanğõrmaq. qanõrmaq. 1. dönderib, çevirib toplamaq,
yõğmaq. 2. toplamaq. qasmaq. qoparmaq. qanqtarma qanğtarma. qantarma. çekib qõsma a
yqõtõ. azõq atlarõ
tutmaq üçün, gem ile birlikde vurulan, dodaqlarõ uclarõnõ
sõxan demir. qanqtarmaq qanğtarmaq. çekib qõsmaq. qanlamaq qanamaq. qanmaq.
yalnamaq. anlamaq. qanlanmaq etlenmek. gursmaq. gürsemek. kürsemek. gurlanmaq.
şişmek.
qanlõ - dali qanlõ: qõzan. qehreman.
qanma toyma. toyum. doyum. qenaet.
qanmaq almaq. anlamaq. bõqmaq. yalqmaq. yağqõlmaq. yağlõ
yemekden bõqmaq. qanamaq. yalnamaq. anlamaq.

qanmaz
qantarma qantarmaq
qapa qapa!

qanlamaq. toymaq. doymaq. toqmaq. doyulmaq. yalqmaq. yanğõlmaq. bõqmaq. yağlõ yemekden bõqma
q.
- al qõl öğüd, qoca fendiden.
1 . toymaz. doymaz. tamahlõ. tamahkar. 2. tuymaz. duymaz. eşitmez. anlamaz. düşümeyen. - v
urdum duymaz: çabõq anlamayan. söze aldõrmayan. 3. hemicik. bilmez. bol. sapõq. sefeh. axm
aq. çatmaz. kal. demirbaş. başõ demirden. kendi düşüncesinden dönmez. inad. degişmeyen nerse.
fa. axmaq. cahil.- budaki lap hamcik kişiymiş.
- ne doymaz kişidir bu. - iri, qanmaz gobud ganc: toraman. qõlõqsõz. gicbeser.
qanğtarma. çekib qõsma ayqõtõ. azõq atlarõ tutmaq üçün, gem ile birlikde vurulan, dodaqlarõ uc
emir. qanqtarmaq. qanğtarmaq. çekib qõsmaq.
- qapu qapaca: qapama. büsün. bütün. tekmil. bir qapõ içinde olanõn hepsi. bütün takõmõ
ey'eti ile. - maktab qapamasõ: mektebin tam ekibile sõralanma, bunun alayõ, numayişi.
> qaba' < ( qapõyan). xefe!. tõqa!.

qapacõq
qapaq
qapaqlamaq
qapaqlõq
qapaqlõ

ğişa. köynak. zar. har narsanin inca örtüyü, darisi. - ürak, bağõr (ciyar), beyin köynayi.
1. har çeşit qabõn, açõq yerin üstün qapõyan örtük. örtük. tusi. tuqsi. kapang. - qapağõn
tüna qapaq örtmak. - göz qapağõ. - üst qapaq, alt qapaq. - diz qapağõ.
2. sirr. ramz. - qapağõn aç: sõrrõn aç. - qapaqlõ iş: sõrlõ iş. 3. qab. cilid. - kitab qa
yanõnda iki sõra topu olan, asfi döğüş gamisi. - qapaq suari. 5. himayat. - qapaqsõz ölka: ha
siz yurd. 6. gizli. xafiyya.
- quyruq qapağõ: bir para heyvanlarõn tüksüz, çõlpaq quyruq yeri.
- qapaq atmaq {: 1. qaçõb sõğõnmaq. 2. talasik qaçõb qurtulmaq}.
- qapaq vurmaq: gizlamak. saxlamaq. ört bas edmak.
- qazan yuvarlanõb, qapağõn bulmuş: govduş yuvarlanõb, duvağõn tapõb: iki arxadaş, iki q
irina uyğun.
- qazanda pişirib, qapağõnda yemak: yoxsulca yaşama qanõqmaq.
qapalamaq. qapamaq. örtmak. qõz qõz. oğlan qõz.
1. gizli. örtlü. saxlõ. mastur. maxfi. - qapaqlõ iş. 1. çağ ba

__ I _ _ I ■ I l_ _ _

adla (qapaqlõ adõ ile) adanmõşlar. keçmişden örnekler. -qapaqlõ (tüfeng). - qapaqlõ (börk). -
itab). - qapalõ (kot). - qapaqlõ (çarõşõ): qapalõ çarşõ. - qapaqlõ (topun darõ, barutun saxlam
qapaqsõz açõq. belli. eyan.
qapalamaq qapaqlamaq. qapamaq. örtmek.
qapalõ 1. qapanmõş. bağlõ. keçilmez. işlemez. yubat. meettel.
mesdud. - qapalõ göz. - qapalõ qapõ. - qapalõ yol. - qapalõ çarşõ. 2. örtülü. örtünmüş. mestur
palõ üz. 3. bulanõq. bulutlu. bürküt. bürklü. - qapalõ hava. -qapalõ göy. 4. açõqdan gösterilm
mermuz. mübhem. - orasõnõ qapalõ keçdi. - bu tümle (cümle) çox qapalõ. - qapalõ söz. - qapalõ
luğu pozar.
- başõ qapalõ: qapalõ baş: {1 . gizli. mehremane. mektum. 2. çõxmaz. bünbest. 3. mürtece
zaq görüşü olmayan}.
- gözü qapalõ: {1. sõnaqsõz. tecrübesiz. alõşmamõş. ecemi. 2. me'sum}. 5. qapanõq. tõqan
işlemez. mesdud. 6. saxlaq. gizli. mexfi. ğeyri eleni. 7. keder. keter. ketir. kiter
(< kitmak: qapamaq). tutuq. bulanõq. kitli. kilitli. bağlõ. kor. küt. kesik. yumuq. qap
ma. bürüme.

qapalõq
qapal
qapallanmaq
qapalmaq
qapamacõ
qapamaq

başdan sovma. önem vermeksizin.
- tõqanõq yol.
- yarõ qapalõ: aralõq. - qapõyõ aralõq ed: kipleme, ört.
- tõqanõq iş. - tõqanõq borõ.
- tõqanõq ağõz.
- qapalõ qapõlõ çarşõda olan tükan: hücre. hicre. dilab. dolab. - qõzõl bazarõnda (becis
ir dolabõ var. qabilleyyet.
hesr. mehsuriyet.
qabullanmaq. qapsanmaq. qesb edmek. qapanmaq.
1. bastõrmaçõ. 2. bozpörtçü. 3. paltarõn tamam qoşusu, taxõmõ, yamtaqõ, desdi, vesayili ile sa
e. - bir qapamaçõya gedib, üstü başõn düzeltmek. yapamaq. 1. abamaq. ablamaq. avamaq. avlamaq.
tõymaq. tõqmaq. men' edmek. bağlamaq. tutmaq. beddemek. bürümek. qaplamaq. sarmaq. 2. oğurl
amaq. 3. yatõşdõrmaq. xefeletmek.
- bir qaya zivib yolu tutdu.
- ağõz qapamaq: susmaq. söylememek.

qapama 1. bastõrma. 2. bozpört. bollu göy göverenti ile, yaxud
teze soğanla yapõlmõş et yemeyi. - quzu qapamasõ. - cüce qapamasõ. 3. qoşu. taxõm. yamtaq. des
esayil. -qapama çõxmaq: xelet vermek. - qapama baha: paltar parasõ, bahasõ. paltar değeri,
çalõşõ, değişi, bedeli.- on qapama paltarõm var. - ev qapamasõ: ev şey şeye, vesayili. 4 qaps
tutmaq. betdemek. yumutmaq. sedlemek. seddemek. kesmek. - deliyi qapat. 5. yõğõb saxla
maq. ehtikar edmek. - çağõnda vaxtõnda bollu mal qapamõş.
- göz qapamaq: {1. uyumaq. yuxlamaq. - bütün gece göz qapamadõm. 2. görmemezliğe gelmek.
müsamihe edmek. iğmaz edmek}. 3. qapaqlamaq. qapalamaq. örtmek.
- qapu qapaca: bir qapõ içinde olanõn hepsi. bütün takõmõ ile. tüm hey'eti ile.
- maktab qapamasõ: mektebin tam ekibile sõralanma, bunun alayõ, numayişi.
qapan qapõyan. qapyan. 1. qapaq. her çeşit qabõn, açõq yerin
üstün qapõyan örtük. - qapanõn aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanõ. - üst qapaq,
diz qapanõ. - qapan qapana: alan talan. qapa qaç. 2. duzaq. tele. dam. - qapana düşmek.
- qapana tutulmaq. 3. qabõq.

qapõq. tutan. alan. qõsqaç. 4. qapõcõ. çalan. çapan. yağmaçõ. qasib. çal çapla, qõyõn, güc zor
q. - qapana tutulmaq. - qapana düşmek. - qapana qapõlmaq. 6. qapõcõ. çeken. çekici. alan. cazi
b. - könül (ürk) qapõcõ: dilber. dilrüba. - şeh qapõcõ.
- uşaq qapan: böyü kerkes (qara quş) ki cocuqlarõ yaxalayõb qaldõrar.
- qapan qapana: qapõş qapõş: çal çapla. yağmalayaraq.
- damir qapan: miğnatis.
- saman qapan: kehruba.
- qapan qapana: çal çap ile.
- qurt qapanõ: 1. qurdu tutmaq üçün üstü çala çõrõpõ ile qapalõ çuxur. 2. küşti oyunlarõ
- quş qapanõ, duzağõ çeşiti: quşmar.
- yeka qapan: bağra. qapana qapa qapa. qap ha qap. iti, çala ha çal.
- qapan qapana: çal çap ile. qapanca duzaq. künde. qapancõk. duzacõq. telec
ik. damcõq.
- kündaya düşmek. - kündadan qaçmaq. qapancõk qapanca. duzacõq. telecik. damcõq.
apanğ qapqan. kafna. kafang. kapanğ. kapaç. biz ile, tebene ile
işleyenler ellerine taxan demirli qayõş.

qapanõça qapança. xanlõq başçõlarõnõn geniş, dövrüklü kürkü,
geyimi. rasmi geyim.
qapanõq 1. tõqanõq. qapalõ. tõkalõ. tõqanmõş. işlamaz. masdud. -
tõqanõq yol. - tõqanõq - tõqanõq iş. - tõqanõq borõ. - tõqanõq ağõz. 2. qaranlõqca. boğuq. - q
iştah. 3. bulutlu. tutuq. - qapanõq hava. 4. qussali. mükaddar. mağmum. 5. utancaq. usa
ncaq. üşangan. ürkak. çakingan. mahcub. - çox qapanõq kişidir.
qapanmaq qapalmaq. 1. düşmak. düşüb sarõlmaq. - qapõna qapandõ.
- al qoluna qapandõ. - al ayaqõna qapnmaq. 2. hevanõn ön ayağõ sürcüb, başõ üsda düşmak.
apanõr. 3. qõrõlõb yox olmaq. devrilmak. münqariz olmaq. - o xanlar çoxdan qapanmõş. 4. sõğõnm
rxub içari qapandõ. 5. yapturmaq. qapatmaq. yaptõrmaq. yapulmaq. örtulmak. 6. abanmaq. y
apanmaq. çulqanmaq. çökünmak. üzarina düşmak. - na manim üstüma abanmõsan.
- ayağa qapanmaq: ayağa düşmak. çox yalvarmaq.
- qapanõb oturmaq: akinmak. qapanmõş kor. soqur. görmaz. batmõş.- soqur göz.

qapanmõş qapalõ. bağlõ. keçilmez. işlemez. yubat. meettel.
mesdud. - qapalõ göz. - qapalõ qapõ. - qapalõ yol. - qapalõ çarşõ.
qaparuz kepçe quyruğ. kep kelekçi.
qaparuzçi 1. mürtekib. 2. rüşvetçi. 3. qõynaqlõ. çaqõr, qartal pence.
qaparuz qapsõ. gücle, zorla, pozuq yolla alõnmõş mal. qesbi (mal).
rüşvet parasõ. heram mal. - qaparuz mal bilesine yaxcõ
düşür.
qapatõm qapatma. saxlõm. 1. qapalõ, başqa kimselerden ayrõ
tutulmuş qehbe. oynaş. metres. - bu onun qapatmasõdõr.
- onun iki qapatmasõ vardõr. 2. münhesir. ixtisas verilmiş. 3. el altõ, azõq, gizli yo
l ile ayrõlmõş nerse. - bu qapatma mallarõ tez aradan götürüb gönderin. 4. saxlama. toqif oluş
qapatma qapatõm. saxlõm. 1. qapalõ, başqa kimselerden ayrõ
tutulmuş qehbe. oynaş. metres. - bu onun qapatmasõdõr.
- onun iki qapatmasõ vardõr. 2. münhesir. ixtisas verilmiş. 3. el altõ, azõq, gizli yo
l ile ayrõlmõş nerse. - bu qapatma mallarõ tez aradan götürüb gönderin. 4. saxlama. toqif oluş
qapatma qapusqa. qapturma. pörtme. yumşaq, açõq, gevik pişmiş
et yemeyi.
qapatmaq yapturmaq. yaptõrmaq. yapulmaq qapanmaq. örtulmek.

qapatmaq
qapayan qapaz
qapazlama qapcaq
qapça qapdõrmaq
qapõ

tõkatmaq. büketmek. kesdirtmek. durdurmaq. te'tilletmek. bağlatmaq. örtdürtmek.
- heyvana çul qapatmaq.
qamõs. qapõs. kamis. 1. gömlek. 2. ince qabõq. zar.
> qabza (< qab). 1. avuc. pence. - bu onun qapazõndadõr:
terrüfündedir. 2. tutam. qulp. - qõlõnc qapazõ. 3. bir avuc
dolusu. bir tutam. - bir qapaz topraq.
apazlama. bir yönden esen yel
1 . tulumbaçõ çengeli. 2. qala duvarõna vurulan, taxõlan
böyük çengel.
örtük.
aldõrmaq. qapõnmaq. - elindekin yağõya qapdõrdõ. - sirrini yada qapdõrma. - qapdõra qapdõra ge
: itire itire gelir. - o, axõntõya qapdõrdõ: o axaraõn (cereyanõn axarõna) alõndõ getdi. 1. da
. sedaret. vizaret. qonaq. 2. qulluq. me'muriyyet. menseb. xidmet. - qapõ almaq: q
apõ tutmaq: qapõ bulmaq. -qapõdan olmaq. 3. dergah. derbar. etebe. - onun qapõsõndan kimse
qoğulmaz. 4. astan. astanğ. bargah. eşik. 5. yaraq. mahana. vesile. - öz işi üçün bir qapõ ax
- qapõ yapmadan eve girmek: çox telesik iş aparmaq.
- her evin qapõsõ var, her işin aracõ.

- qapõ açmaq: { 1. yol açmaq. örnek vermek. örnek olmaq. 2. başlamaq. teşebbüs edmek. 3.
araqlanmaq. talaşlanmaq}.
- qapõnõ böyük açmaq: ağõr xerce girmek. işi böyük götürmek.
- açõq qapõlõ: qonaqçõl.
- qapõ axasõnda olan sürma: követ.
- qõrx geçit: qõrx qapõ: dolanbac, burşuq olan yer, çay õrmaq. kereler bir yolu kesen ça
çox geçitli, qapõlõ olan yer.
- qapõ arxasõna, duvara dayanan gügar ( gücleden): götürgüc. tayaq. dayaq. destek. paya.
- qapõ dayağõ.
- qapõ dalõna vurulan odun, damir sürgü: tõrqaz. (rq < met > qr) tõqraz (< tõqmaq). - qa
põya tõrqazõ sürmek.
- araba qapõsõ: qaraj qapõsõ.
- qapõ ağasõ: xan qapõsõnda, ağ ağalarõn başõ.
- qapõ oğlanõ: resmi dayreler arasõ, bu dayreler içinde, aralõq qulluqçusu. - sağõr qapõ
qapõ.
- ali, qapõsõ açõq: ekmeğine qoç. sexi.
- qapõnõn, pancara qapaqõ, qapaqlarõ: qanat. - bu qapõnõn qanatlarõ çox ağõrdõr.
- qapõ bir qonşu: qapõlarõ bitişik qonşu.
- qapõ yavrõsõ: böyük qapõlarõn aşağ ortasõnda olan kiçik qapõcõq.

- sõqõ qapõ: dar qapõ.
- sürma qapõ: sürme çekmece: çekilib sürülerek açõlõb qapanan.
- qapõdan baxmaq: {1. eve qapanõb çõxamamaq. - qõş soyuğu, bizi eve soxub qapõdan baxdõr
bir yere girmeden, ora telesik baş vurmaq}.
- tümla qapõsõ: genel, temel, baş qapõ.
- qapõ eli: xan qapõsõnda işleyenlerin topu.
- damir qapõ:{ 1. iki yanõ uçurumlu, qorxunc boğaz, derbed. 2. õrmaq içinde, geminin y
olun qapõyan böyük qaya, daş. -arazõn demir qapõlarõ.
- qapõ qapõ dolaşmaq: her yana baş vurmaq.
- qapõ qolõ: derbar çerikleri.
- qapõ yoldaşõ: bir beyin qulluğunda olan emekdaşlar.
- damir qapu: demirqar yola: demir yol. qapõcõ qapan. 1. çalan. çapan.
yağmaçõ. qasib. çal çapla, qõyõn,
güc zorla alan. 2. çeken. çekici. alan. cazib. - könül (ürk)
qapõcõ: dilber. dilrüba. - şeh qapõcõ.
qapõcõq böyük qapõlarõn aşağ ortasõnda olan kiçik: qapõ yavrõsõ.
qapõçõ darban. - qapõçõ başõ.
qapõq bax > qabõq. qabõq. qõn. don. geyim. örtük.
qapõqlamaq qapõqlamaq. berkitmek.
qapõl qapõlõ. gizli. qalõb.
qapõlandõrmaq hançõ bir işa qoymaq. bir iş tapõb uğratmaq.
yerlaşdirmak. kullatmaq. qayõrmaq. qayrõtmaq.
qulluğlatmaq. xidmat vermak. qapõlanmaq yerlaşmak. hançõ bir işla uğraşmaq. kullanmaq.
qayõnmaq. qulluğlanmaq.
qapõlõ 1. işi olan. işsiz olmayan. işli. maşqul. şağil. - qapalõ
qapõlõ çarşõda olan tükan: hücra. hicra. dilab. dolab. - qõzõl
bazarõnda (bacistanda) bir dolabõ var. 2. qapõl. gizli. qalõb.
qapõlmaq 1. bağlanmaq. tutulmaq. girlanmak. gira düşmak. - na
bağlanmõsan bu işa. - yaman yera bağlandõq. 2. avunmaq.
oyalanmaq. maşqul olmaq. 3. aldanmaq. alõnmaq. iğfal
olunmaq. 4. qasb olunmaq. qapõnmaq öğranmak. alşõnmaq.
qapõs > qamõs. kamis. (qapayan). 1. gömlak. 2. inca qabõq. zar.
qapõsõz qulluğu, xidmati olmayan. qayrõlmamõş. işsiz.
ma'muriyatsiz.
qapõş yağma. çalma. çapma. qasb. çal çap. qõyõn, güc zorla
alma. - qapõş qapõş: qapan qapana. çal çapla. yağmalayaraq. - qapõş qapõş yemak: ac gözlekla,
dida dida yemak.
qapõşmaq alõşmaq. yiyelenmek. öğreşmek. öğrenmek. örgeşmek.
örgenmek.
qapõtan başçõ. tayõ. dayõ. salter. reis.
qapõyan qapyan. qapan. qapaq. her çeşit qabõn, açõq yerin üstün
qapõyan örtük. - qapanõn aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanõ. - üst qapaq, alt qa
iz qapanõ.
qapqa qappa. keffe. keppe. kefe.
qapqal qapqõl. qabila. (< qab). bir soydan törenib, olub, bir başçõ
ile dolanan toplum. oymaq.
qapqan qapanğ. kafna. kafang. kapanğ. kapaç. biz ile, tebene ile
işleyenler ellerine taxan demirli qayõş.
qapqõl qapqal. qabila. (< qab). bir soydan törenib, olub, bir
başçõ ile dolanan toplum. oymaq.
qapla 1. qaplat (pl <> lp) qalpat. qalpa. (< qab). lehim. 2. uca, dik
nersenin başõnda olan örtük. başlama. başlõq. gemi,
çadõr direyinin başõnda olan tekerlek başlõq.
qaplaq qaplaq. kise. bağõl. örtük. buxca.
qaplamaçõ qaplayan. qaplayõcõ.
qaplamaq 1. qaplatmaq (pl <> lp ) qalpamaq. qalpatmaq.
lehimlemek. 2. alcalamaq^ tutmaq. işqal etmek. bürümek. qapamaq. sarmaq.- duman ortalõğõ tut
du. - bu

kanape çox yer tutur. - yeri qaplamaq. yeri seritmek. döşemek. salmaq. tefriş edmek. 3.
lehimlemek. 4. gemi, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kenefli yapõşqan, yelimle qapamaq işi. 5. beze
mek. süslemek. düzenlemek. - evi qalpatladõq. - bu qoca qarõ özün ne qalpatõb durur. 6. ( a <>
õ ) qaplamaq. 8. qapsamaq tutmaq. içermek. havi olmaq. şamil olmaq. - bu para onun xe
rcinide qapsar. - iki, biri qapsar. - bu kitab neleri qapsõr. 9. qab, örtük keçirmek. 0.
te'mim tapmaq. - adõ her yanõ qapladõ. - qaplayan kesel.
qaplama 1. örtülü. mestur. - altõn qaplama saat. 2. açõq olmayõb,
gizli, qapalõ olan iş. duzaq. kelek. desise. - qaplama işler. - qaplama kağõz. - qaplama o
yun. 3. kinayeli. -qaplama söz. 4. rüşvet. - qaplamasõ neçedi. - bu ölkede qaplamasõz iş keçme
bu iş qaplamalõ değil: rüşvetle bu iş aşmaz. 5. imumi. - qaplama bahalõq.
qaplamalõ 1. kelekli. fõrõldaqlõ iş. - qaplamalõ işden uzaq gez. 2.
keleye, aldatmağa uyqun olan nerse, kimse. alõna bilen. - qaplamalõ qõzdõr.
qaplanmaq qablanmaq. 1. qaba tutulmaq. alõnmaq. qebul olunmaq.
qebullanmaq. qesb olunmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. - iyi qaplanmaq: xoş qarşõlanma
q. - bu yalanlarõ

qaplanamam: içemem. qebul edemem. - bu qonaqlarõ bu gecelik qaplanarmõsõnõz. 2. qapõlmaq. uy
maq. razõ olmaq. muvafiqet edmek. - bu koşullarõ qaplanõsõz?: bu koşuulara qapõlõsõz: razõsõz.
b işletmek. alõb kullanmaq. -türklerin kendi elifbasõ olarken, ereb elifbasõn qaplandõ: qebu
l etmiş. - islam dinin qaplanmaq. 4. döşenmek. - dere tepe qarla döşandi.
qaplat qapla (pl <> lp) qalpat. qalpa. (< qab). 1. lehim. 2. qaplat.
paplaq. papağ. yeniçeri başçõsõnõn baş geyimi. qaplatmaq qaplamaq. (pl <> lp) qalpatmaq
qalpamaq 1. lehimlemek.
2. gemi, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kenefli yapõşqan,
yelimle qapamaq işi. 3. bezemek. süslemek.
düzenlemek. - evi qalpatladõq. - bu qoca qarõ özün ne
qalpatõb durur.
- yeri qaplatmaq. yeri seritmek. döşettirmek. saldõrmaq. tefriş etdirmek.
qaplayan qaplayõcõ. qaplamaçõ.
qaplayõcõ qaplayan. qaplamaçõ.
qaplõca hamam. üstü qapalõ günbezli õlõcaya qaplõca deyilir. üstü
açõq olan õlõcaya, qaynarca deyilir,
qaplõca hamam. örtülü qaynarca. basõlõ õlõca.

qapma
qapmaca
qapmaq
qappa qappaz
qappşdõrmaq
qapsa
qapsalamaq

qapalõ. bürüma. başdan sovma. önam vermaksizin.
- bucaq qapmaca:
1 . qoparmaq. yerindan almaq. çalmaq. yağmalamaq. qasb edmak. 2. uzaqdan çakmak. cazb
edmak. calb edmak. yaxalamaq. - õsõtma qapmaq. - kasal qapmaq. -xuy qapmaq. - şeh qapm
aq. 3. alõşmaq. yiyalanmak. öğraşmak. öğranmak. örgaşmak. örganmak. almaq. açmaq. fath edmak.
- qõlõfõn tutub, için buraxõb. -ölkar alõb açdõ.
- bulutdan şeh qapmq: iti istaklikdan imdir.
- taqya qapmaq: başqasõnõn haqqõnõ almaq.
- börk qapmaq. başqasõnõn haqqõna iyalanmak. qapqa. kaffa. kappa. kafa.
kapaza. öğranci yayõ. yay atmaqa alõşmaq, qapõnmaq üçün oynadõlan yey.
vermayina, alõnmağõna çakinmamak, mane' olmamaq, yardõm edmak. - çörayin alinda götürdü, itlar
qabza. qõsõm. sõxõm. avuc. tutam.- bir qõsõm buğda. qõsdõrmaq. tutdurmaq. tutmaq. ala keçirmak
lamaq. dar yera gatirib tutmaq.

qapsam - bayağõ qapsam, geyim: orta quşaq. aralõq geyim. el geyim.
(# qopsam: resmi).
qapsamaq 1. qapamaq. tutmaq. betdemek. yumutmaq. sedlemek.
seddemek. kesmek. - deliyi qapat. 2. qebze edmek. elde bulundurmaq. tutmaq.- bu
ipi tut. 3. qapallanmaq. qebullanmaq. qesb edmek. 4. qõsdõrmaq. bir yere soxub sõxõşdõrmaq.
- elimi, barmağõmõ qapõya qõsdõrdõm.
qapsõ qaparuz. gücle, zorla, pozuq yolla alõnmõş mal. qesbi
(mal). rüşvet parasõ. heram mal. - qaparuz mal bilesine yaxcõ düşür.
qapsul kapsul. tüfeng, tapanca saçmalarõn toplayan yõğõb, kiçik
tenike qabcõq. acõ dermanõ içine alan qabcõq. kapuş. qoğan. qovan. kovan. derman, barut qoyula
n qorcuq, qabõqcõq. - fişeng qoğanõ. - qapsullõ (kapsullu) tüfeng.
qapsum 1. qiyafe. 1. gösterişli paltar taxõmõ. kot şalvar. (örneyin
bir " kot, şalvar, yelek" bir qopsum adlanõr). qopsumlu: kot şalvarlõ.
qapsunmaq - qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek. qaş çatmaq.
qapturma qapusqa. qapatma. pörtme. yumşaq, açõq, gevik pişmiş
et yemeyi.

qapu
qapuq
qapun
qapurta qapusqa
qapuslanmaq qapusluq
qapuş
qaput

dervaza. böyük qapõ. - qapu ağasõ: devlet qulluqçularõnõn başõ.
- ağa qapusu: yeniçeri idare bölüyü.
1. deri. 2. post. 3. > kafaf. nerseni sürmeye, qaplamaya, örtmeye yeterli olan.
qapatmağa, sarmağa yarar nerse. gemi demirin atmaq üçün üzerine sarõlan zencir parçasõ. örtük.
1 . kelem. 2. qapatma. qapturma. pörtme. yumşaq, açõq, gevik pişmiş et yemeyi. ağõrlõq basmaq.
a basmaq.
- qapsunmaq. qapusluq, abusluq edmak: qaş gözsünmek. qaş çatmaq.
kapuş. qabuş. 1. <> papuş. - yarõm qapuş: sürtük. 2. kepsul. qoğan. qovan. kovan. derman, baru
qoyulan qorcuq, qabõqcõq. qavuc. qavuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrõyan
vruyan. - fişeng qoğanõ. 3. qaluş. qaruş. çamurdan qorunmasõ üçün ayaqqabõn üstünden geyilen ç
yağmõrlõ havada geyilen geyim.

qapyan qapõyan. qapan. qapaq. her çeşit qabõn, açõq yerin üstün
qapõyan örtük. - qapanõn aç. - su yolun üstüne qapan örtmek. - göz qapanõ. - üst qapaq, alt qa
iz qapanõ.
qar kar kar. kor. içi tutuq, qapalõ yer. sağõr. kesik. mesdud.
- iş bilir: kar aşna.
- quş başõ qar.
- suli sapgan: qarla ile qarõşq yağmur. sulu qar. yarõ erimiş yağan qar.
- qar keçasi: dibek. tepme keçe. tepib döğerek yapõlan qalõn keçe.
- sõx yağõb, sis kiçi har yanõ qapsayan qar: tepi. tipi.
- üzari buz bağlamõş qar: görşe. - görşa havasõ.
- kar korluq: sağõrlõq. tutuqluq.
- qartopu: {1. yuvarlayaraq qardan oluşan böyük yõğõn. şepe. qar şepesi. behmen. 2. bir
rine vurmaq üçün, elde sõxõştõrõb, yuvarlatõb qar güllesi. - qar topu oynamaq. 3. ağ dombul uş
dõ}.
qar qar 1. qara saqqõz. qõr. zift.
- qar tutmaq: yağan qarõ erimeyib, nerseni qapamaq.
- qardan arslan: arslan gösterişli, içi boş nerse. gücsüz nerse, kimse.
- nar rõriõrõ- narda ar\\ar\ 17 ker-if

- qar halvasõ: qarla doşab yemayi.
- qar topu: {1. yuvarlanõb böyük top yapõlmõş qar yõğõnõ. 1. oynamaq üçün alda sõxdõrõlb
uc qar. 3. ağ çiçak çeşiti. 4. çox ağ, samiz olan kişi, cocuq. }.
- qar quşõ: qõrlanqõc çeşiti.
- qar quyusu: yaz üçün qar birikdirib saxladõqlarõ qaznaq, xazan, xazna (> maxzan).
- qar yağdõ: üstüna qar yağmõş kimi, ağ banakli narsa. - qar yağdõ toyuq.
qara qarõ. qõr. > qarõarab. 1. nahs. - qara xabar: qara sav. - qara
baxt. - qara gün. 2. arlõ. ayõblõ. - qara üz. - üzü qara. (qara, qõr, topraq sözlarinda toppal
tqunluq anlamõ saxlõdõr). 3. qõr. topraq. 4. qõr, kõr, qara boyamsõ.
- ağ saqqal qara saqqal: kiçik böyük. har kim.
- qara sõğõr: bayağõ sõğõr.
- qara su: 1. göz kasallarindan. 2. at ayağõnõn kasallarindan. 3. içimi ağõr, sart, axar
su.
- çox qara: qoyu qara. quzğunõ. - quzğunõ bir qara.
- qara qurum: çangiz xanõn dincak ordugasõ.
- qara yel: güney batõ yeli.
- qara yonca.

tülki.
- qara maraq: quruntu. malixulya.
- qab qara boyanõ bildirir: kömür kimi: şeve. - kömür saç . -kömür göz.
- üz qarasõ: namussuzluq. şerefsizlik. ar.
- üzü qara: õsnat8.
- ayaqlara qara su enmak: berk yorulmaq.
- iki yaşõn aşmõş qara sõğõr ayğõrõ: tosun.
- qara daş: {1. üzerinde uşaqlarõn yazõ yazdõqlarõ daş. 2. yapõlarda işlenen sert berk d
- qara topraq altda yatmaq: lüt topraq. - qara topraqlara keçmek.
- qaraila qõzõl arasõnda olan boya, don: turi. duri. - yağõz duri. - kastana duri. -
açõq duri. - xurma durisi.
- qara qõzõl: qara yer. qarmaq. topraq.
- qara qulağõn böyügü: vaşaq. pişik çeşitinde olub derisinden kürk yapõlõr.
- qara qulaq: vuşaq. kafdar çeşitinden bir heyvan.
- qara pazõ: büstelik. püstüli.
- qara quş: uqab. tavşancõl.
- ağlõ qaralõ: rehbe reh. qartalka. çal. alavan.

- salma qara qolluqçu: gece qara qol gezen qara qolçu.
- qara basmaq: ağõrlõq basmaq: qapuslanmaq.
- ağzõ qara: münafiq.
- qara evli: otraqlõ el. ( ağ evli: köçeri el).
- qara yaxa: evam. ayaq takõmõ.
- qara bataq: deniz quşlarõndan, qara, ördeye benzer, suyun üzerine çõxõb batmasõ çabuk
- qara qonclus: vampir.
- qara qõş: qõşõn ortasõ. zemher. - qara qõşda yolçuluq: işlerin en gücü, zoru.
- qara üzüm: maşiç üzümka.
- qara yağõz: büsbütün qara.
- qara yazõ: bedbexlik. qara baxlõq.
- yanõ qara: yanõq qara: taun çibanõ.
- qara at: yağõz.
- qara qonculus: qonculus. ummacõ. umacõ. yabanõ qul. xoxan. qebirden çõxan ölünü andõra
h. vampir.
- qaralar geymak: yasa batmaq.
- alõn qarasõ: baxtsõzlõq. qara baxlõq.
- qara at: av eti. yabanõ heyvanlarõn eti.
- qara oğlan: çingene.
- qara iğna: qarõncanõn ufaq çeşiti.

- qara baş: 1 . subay (evlenmemiş) qalan çeküş. 2. yazda açan, gözel qoxulu, mor bir çiç
3. başõna qara sarõq bağlayan derviş qollarõndan.
- qara basan: qara basqan: ağõrlõq. kabus.
- qara boya: zac yağõ.
- qara buğda: buğda çeşiti.
- qara cahannam: berk qaramtul, esmer, üzü gülmez kişi.
- qara çam: çam çeşitlerinden.
- qara çalõ: tikenli çalõ çeşiti.
- qara tikan: bitgi çeşiti.
- qara saqõz: zift.
- qara söğüt: söğüt ağacõ çeşiti.
- qara sunğur: qara doğan.
- qara tavuq: av quşlarõ çeşitinden.
- qara daban: 1. sõğõr xesteliyi. 2. xorasan demiri. 3. ipek böceyinin qararub qõrõlma
keseli.
- qara qarqa: tüm qara olan çeşiti.
- qara qalam: 1. yalnõz qara çiçekleri olan saxsõ. 2. qara qurşun qelem ile yapõlan ci
zgi.
- qara qoca: tükü ağarmamõş yaşlõ.
- qara qurbağa: qurbağanõn qaramsõ çeşiti.
- qara qõş: qõşõn ortasõ olub, en soyuq sõrasõ.
- ararlarõ nara nicilr karmak- aracõ nn7iõcman - aranõ^rlan

qara pişik keçdimi.
- qara yazõ: qara baxt.
- ağla qaranõ seçmak: çox emek çekmek.
- is qarasõ: qurum boyasõ.
- kastana qarasõ: açõq qara boya.
- üz qarasõ: ar. namussuzluq.
- qara saqqõz: qõr. qar. zift.
qarabandala qaraandala. boyalõ kendir bezi ki ayaqqabõ üzü yapõlõr.
qarabataq suya batõb çõxan, ördeye oğşar bir quş.
qarabet 1. durum. şerayit. veziyyet. 2. üzgöz. qiyafe.
qarabet qutsuz. qutuz. uğursuz. menhus. namüarek.
meymenetsiz.
qarabax bedbexd. eliboş. kovõ. qovuq. kovuq.
qaraca 1. teke şiti olub, kiçik, buynuzsuz, eti yemeli av heyvanõ.
2. qolun yuxarõsõ. - qaraca gemiyi. - qaraca balõğõ: istavrit
yavrõsõ.
qaracõ oğru.
qaraçor uzun qõlõnc.
qaraçorlõ uzun qõlõnclõ.
qarada quruda.

qaragöz kölga oyunu. - qaragöz balõğõ: palamud balõğõnõn böyük,
bayağõ çeşiti.
qarağac böyük urman ağcõ. taxdasõ sart, asmar olub, iyi cilalanõr.
qarağõ narsani qarõşdõrmağa, ağri uclu çubuq (odun. damir).
qaraq yarqac. 1. yaraq. insaf. adil. 2. yaran. tikan. 3. qalay.
qara
saxlayan. qoruq. 4. hesablara qarõnan, baxõlan gün. qiyamat (günü). son gün. 2. yoxlayõş. quru
q. topraq.
qaraqobquluz qaraqol
- başdan qara edmak: gamini büsbütün batmaqdan qurtarmaq üçün, başdan qaraya atmaq.
- qaraya düşmak: toprağa oturmaq. qara gümrüyü: burğõlan mallardan alõnan gümrük.
- qara qulaq: 1. çaqqala oxşar heyvan. 2. baş bakanõn qulluğunda olan bir göravçi.
vampir.
{1. < qaramaq: güdmak. baxmaq + qol: asgar: bakçi. gözatçi. 2. < qara: geca + qol: asgar
: geca bakçisi}. 1. keşikçi asgar.
qaraqul qaravul. (qara + qul: qara + qol: geca asgari:).
qaraquş - dovşanlarõ qaldõran qaraquş çeşiti: tavçançõl.
qaraquş qartaldan az kiçik, yõrtõcõ quş.

qaraquşi
qaralama
qaralamaq
qaralõq
qaralmaq
qaraltõ
qaraman
qaramandala
qaraman
qaraman
qaramanlõq
qaramlõq
qaramtulluq
qaran
qaranğlõq

özseverlik. özbaşnalõq. - qaraquşi buyruğu: öz başõna
verilen, sürülen söz. - qaraquşi sürmak: özbaşnalõq edmek.
qaralõq. meşq. temrin. - qaralama yazmaq.
qaralama yazmaq. meşq yazmaq.
qaralama. meşq. temrin. - qaralama yazmaq. - ürak
qaralõq: büqz > boğz. öyke.
qararmaq. qaralmak. 1. qara boyalanmaq - üzü düdle
qaraldõ. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulanmaq. duruluğun
gedmek. - bulut çõxõb hava qaraldõ. - güneşe baxdõm
gözüm qarardõ. - uçurumdan, köprüden aşağõ baxdõm
gözüm qarardõ. - baş gicellenib, gözün qararlmasõn.
quzuyğur. quzaquyğur. kölgelik.
soyqunçu. yol qõran: yol kesen.
qarabandala: boyalõ kendir bezi ki ayaqqabõ üzü yapõlõr.
berk esmer, qaramtul kişi.
qarman.
qehremanlõq. usture. ustura. utsara. kişilik. tumanlõq. dumanlõq. bulanõq. qaramtulluq. si
slik. tumanlõq. dumanlõq. bulanõq. qaramlõq. sislik. 1 . münsif. adil. 2. nazir. qaranlõq.

qaranõz karaniz. tanqü. tüngü. buynuzdan olub, küreyi çõrtõb qan
alma aracõ. hecemet ayqõtõ.
qaranlõqca qapanõq. boğuq. - qapanõq boya. - qapanõq iştah.
qaranlõq qaranğlõq. gün görmez. - alaca qaranlõq: yarõ qaranlõq.
qarapazõ püstülika. büsteli.
qararmaq - sular qararanda: axşam düşende.
qararmaq qaralmaq. qaralmak. 1. qara boyalanmaq - üzü düdle
qaraldõ. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulanmaq. duruluğun gedmek. - bulut çõxõb hava qara
ldõ. - güneşe baxdõm gözüm qarardõ. - uçurumdan, köprüden aşağõ baxdõm gözüm qarardõ. - baş gi
3. uzaqdan kölge, qara kimi görünmek. - uzaqdaki ağaclar qararõrdõ.
qararsõz ağõmçõ9. ağma9 tutumsuz. davamsõz.
qarartõ 1. nersenin çevresi. 2. menzere. geniş bir yerin
görüntüsü. qarartmaq texminlemek.
qarartmaq qaratmaq. qaratmak. 1. qara boyalõ edmek - elleri düdle qarartdi. -
bunu qarat: qara rengle. 2. bulandõrmaq. duruluğun gidermek. - bulut çõxõb havanõ qarartdõ. -

qarartmaq qaratmaq. qaratmak. 1. qara boyalõ edmek - elleri düdle qarartdi. -
bunu qarat: qara rengle. 2. bulandõrmaq. duruluğun gidermek. - bulut çõxõb havanõ qarartdõ. -
qaravana böyük, yassõ yemek qabõ.
qaravaş qõravaş. qõrnaq. kiçkince varlõqlar (xelayiq). qart keniz.
qaravala ataman (osmanlõ) dövründe çox böyük gemilere verilen
ad. indi, düzensiz nizamsõz aralõq gemilerine deyilir. -qaravala durumlu: yolsõz, düzensiz
halda.
qaravul qaraqul. (qara + qul: qara + qol: gece esgeri).
qarçaq büst. yarõm heykel. tendis.
qardaş - böyük qardaş: ağabey.
- böyük qardaş: eke. exi. exevi. eçi. dadaş.
- qardaş qanõ: çiçek adõ.
- qardaş oğlu: yeğen.- o menim yeganimdir. qardõrmaq qarturmaq. tõqamaq. qard
iyanlõq qolçõlõq. qolçuluq. gözetçilik. bekçilik. qardiyan qolçõ. qolçu. gözetç
muç qolçõ: sõnõr bekcisi. qarat (dağõdõb, qenimet almaq amacõ ile olan cumuş, h
çapul. yeğma. axõn. ilğar.
qaratlamak urdurmaq. söküb dağõtmaq.
qarğaşa savaş.

qarğõ qazğõ. (< qazõq. ucu qazõqlanmõş yaraq). ucu sivri demirli
(qazõqlõ) yüngül gönder. uzun mõzraq (bizraq. bizqar). süngi. mõzraq. neyze. - qarğõ oyunu. -
maq.
qarğõlõq fişeng qamõşlarõnõn qoyulduğu meşin quşaq. fişenglik.
qarğõn (< qazğõn). böyük rende çeşiti.
qarğõşõq qarõşõq. burğacuq. burğaq. burşuq.
qarğõşõqanmaq burğaclanmaq. burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarma qarõşõq olmaq.
qarõ - qarõ qoca: er arvad. - qarõ qoca qavğasõ. qõsqancõlõq.
- qoca qarõ soyuğu: kesen soyuq.
- qoca qarõ soyuğu: mart ayõnõn sonunda düşen soyuq.
- qoca qarõ: qoca qadõn. ecuze.
- qarõsõ qurusu.
qarõ < > qara. qõr. qara. (qara, qõr, topraq sözlerinde toppalõq,
tutqunluq anlamõ saxlõdõr). 1. qõr. topraq. 2. qõr, kõr, qara boyamsõ. 3. bunqaq. bükük. köhne
n düşmüş. qarõq. qart. yaşlõ. keçmiş. geçgin. esgimiş. qõtlaşmõş.
qarõq qarõ. qart. yaşlõ. keçmiş. geçgin. esgimiş. qõtlaşmõş.
qarõmaq - çox qarõmaq: çox yaşlanõb qocalmaq. qağşamaq. (< qaq:
sert ses).

qarõmaq
qarõmpa
qarõmpalõq
qarõn
qarõnca qarõnpa qarõşan
qarõşdõrma

qarlamaq. 1. qar yağmaq. 2. qara dönmak. - yağõş soyuq havada barkiyib qarar (qara çönar). - y
ağõş qarõdõ: yağõş qara döndardi.
obur. abur. doymaz. - abur obur: obur çobur.
kor boğazlõq. oburluğ.
qursaq.
- qursağõ boş: ac.
- bağõrsağ qarõnda olan sancõ, acõ: burma. burunmaq. burunti. buru. buruş.
- heyvanlarõn birinci qarnõ: içganba. işganba. qiriş. kiriş.
- qarõn sabatligi: qarnõn göbak yönü.
- qarõn toxluğuna: yalnõz yeyib içma qarşõtõ çalõşmaq.
- qarnõn alt yanõ: qasõq.
- quşlarõn birinci qarnõ: daşlõq. qatõ. qursaq.- quş qursağõ daşlarõda sõndirir.
- qarõncanõn ufaq çeşiti: qara iğna. akala. obur.
qarşan. 1. ixtilat edan. imtizac edan. 2. giran. taxõlan. müdaxila edan. - işma qarşan olm
adõ. - işniza qarşan yoxdu.
qurca. qurda. azdõrma. allama. tahrik.

qarõşdõrmaq 1. alt üst edmek. savurmaq. 2. boğmaq. belli olmayacaq yolda bir neyi başqa
bir neye qatmaq. - hirslendi sövüşe boğdu. 3. ellemek. qurdalamaq. qurcalamaq. 4. alğatma
q. dağõtmaq. qatmaq. (> aloftan). 5. aşõrmaq. aşarmaq. - bunuda ona aşõr, aşar.
- dila boğmaq: laqõrdõ yapmaq. - azib qarõşdõrma: yoğurma. xemir tutma.
qarõşõq qarşõq. 1. bulanõq. - bulanõq hava: bulutlu sisli hava. 2.
qarğõşõq. burğacuq. burğaq. burşuq. 3. qõrõq. sõnõq. teyxa, xalis olmayan. mexlut. - qõrõq taz
s. barõşan. buruşqan. ürpek. tükleri biz biz, miz miz şişmiş. durmu. 5. alan. gurultu. 6. alav
e. qarqaşalõq. herci merc.7. belva. bulağay. gurultu. - işçiler arasõnda bir gurultu qopdu.
- bu gurultu neden ötürüdür. 8. dağnõq. teşettüt. iftiraq. 9. qatõşõq. ilec. mexlut. 10. cinli
11. müğelleq. anlaşõlmaz. 13. mexlut. memzuc. muxtelit.
- qarõşõq marõşõq: qarşõq murşuq: qarş murş. qarma qarş. müşevveş. çox põtlaş.
- qarma qarõşõq: sõrasõz. düzensiz.
- qarma qarõşõq: allaq bullaq: allaq mallaq.

qarõşlamaq - çatinliyi qarõşlamaq: dalqayõ başa almaq: fõtõnanõn
qarşõsõna gedmek.
qarõşma qatõlõş. iltihaq. inzimam.
qarõşmaq yubalmaqka. yubanmaq. burbaşmaq. tolaşmaq.
qarõşmal qarqa
qarqa
dolaşmaq. giript olmaq. - dolaşmõş saçlar. - göz alacalanmaq: bulanmaq. iyi görmez oldu. qõrõş
ütükçü. ütüçü. oportünist ( . <> n ) qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). 1. oğru. çalan. 1. çõrpan. v
bağõçõ. 1. qarqanmõş. 2. suçlu. günahkar. 3. müttehim.
qarqacõq
qarqan
- ala qarqa: qara ile qurşunsi qarqa.
- qarqa burõn: tel, sim burmağ üçün bir qõsqaç çeşiti.
- qarqa dalan: çox yumşaq qabõqlõ badam çeşiti.
- qarqa dölayi: ebucehl qarpõzõ tuxumu. kiçik qarqa.
- qarqacõq burqacõq: eğri üğri davranõş, yazõ. ( n <> . ) qarqan. (< qaqmaq: vurmaq). 1.
u. çalan. 1. çõrpan. vuran. 1. (< qarmaq: qaramaq: vurmaq). falçõ. bağõçõ.
qarqanmõş qarqa.
qarqaşalõq alavere. qarõşõqlõq. herci merc. aşun. aşub. aşnuq.

qarqavul qarqõnmaq qarqõş qarlamaq
qarlõ qarlõq
qarlõ
qarma

kündeçi. türmeçi.
qarğõnmaq. oynamaq. oyalanmaq. qaqrõş. ilenc. ilgenc. yanu. ilinc. le'net. qarõmaq. 1. qar
yağmaq. 2. qara dönmek. - yağõş soyuq havada berkiyib qarar (qara çöner). - yağõş qarõdõ: yağ
karlõ. asõlõ. asõğlõ. menfeetli. faydalõ. 1 . suyuq nerseleri soyutmaq üçün, ortalarõnda qar,
bcõqõ olan qab.- qarlõqõ işe qoymaq. -qarlõqõn qarõ erimiş, suyu õlõnmõş. - qarlõqda su qalmam
kral^ 3. qarlõ. qar yağmağa eğik olan. - qarlõ hava.
qarlõq. qar yağmağa eğik olan. - qarlõ hava.
- qarma qarõşõq: sõrasõz. düzensiz.
- qarma qarõşõq olmaq burğaclanmaq. burğaşlanmaq. burşaqlanmaq. qarğõşõqanmaq.
- qarma qarõşõq: allaq bullaq: allaq mallaq.
- qarma qarş: qarş murş: çox põtlaş. qarşõq. qarõşõq. müşevveş.

qarmaq
qarmaqmaq qarman
qarmançõ
qarman
qarmanlamaq
qarpõz
qarsaq
qarş
qarşan
qarşõ

1. avqar. avlamaq, tutmaq ayqõtõ. 2. qara yer. qara qõzõl. topraq. - daniz qarmõş isa, artõq g
alir ol. va gar inmiş isa, aksik galir ol. Qarqara edmak:
dilab. dolab. qolun, qulağõn burmaqla, qurmaqla çalõnan çalqõ qutusu. - dolab çivisi: orta oxu
. xarmançi. yõğan. toplayan. qaraman.
xarmanlamaq. yõğmaq. toplamaq.
- qozalaq qarpõz: cõr, cõlõz.
tülkü soylu, qarõn bölümü ağ, darisi kürklük heyvan.
- qarma qarş: qarş murş: çox põtlaş. qarşõq. qarõşõq. müşavvaş.
qarõşan. 1. ixtilat edan. imtizac edan. 2. giran. taxõlan. müdaxila edan. - işma qarşan olma
dõ. - işniza qarşan yoxdu.
1. müzd. 2. tarsa. muqabil. - tarsaindan ged. - tarsina çõxmaq: qarşõna çõxmaq.
- qarşõ durmaq. ağri durmaq.
- qarşõ durdurmaq: tovrandõrmaq. tavrandõrmaq. dayandõrdmaq.

qarşõq
qarşõqlõq
qarşõlaşmaq
qarşõlõq

- qarşõ durmaq. ters gelmek. muxalifet göstermek.
: - qarşõ durmaq: dayanmaq. tavranmaq. davranmaq. tovranmaq.
- qarşõ qarşõya galib bir işa quruşmaq: turşamaq . durşamaq. (< durmaq). duruşmaq.
maq. turuşlaşmaq. turş turşa gelmek. behse, cenge girişmek.
- qarşõ qarşõya: burun buruna. baş başa. yaxõndan.
- qarşõ qoymaq istamak: otrunmaq.
- qarşõ qoymaq: otruşmaq. qarşõ gelmek. qarşõlaşmaq.
- qarşõ durmaq: başõnmaq. öngermek. dik gelmek. köks germek. muqavimet edmek.
- qarşõ qurşõ: başsõz ayaqsõz. çaş baş. baş göt.
- dik, qarşõ durmaq: direnmek. müxalifet edmek. qarõşõq. 1. cinli. aluğde. alalõ. alqõn.
arõşõğõ var. 2. müğelleq. anlaşõlmaz. 3. mexlut. memzuc. muxtelit.
- qarşõq murşuq: qarõşõq marõşõq: qarş murş. qarma qarş. müşevveş. çox põtlaş.
fesad. fitne.
otruşmaq. qarşõ qoymaq. qarşõ gelmek.
1 . bedel. evez. - ondan buna qarşõlõq çõxmaz. 2. padaş.
mükafat. - buda iyiliklerivin qarşõlõğõ. 3. cevab. 4. redd.

kõredi. qeranti. - qarşõlõğõn bulmadan heç bir xerce girme. -
bu onarmalarõn (te'miratõn) qarşõlõğõ varmõdõr. 6. muvazine.
7. çalõşma qarşõlõğõ. emek. müzd. mükafat. ecr.
qarşõlõqlõ 1. iki yanlõ. iki başlõ. - qarşõlõqlõ sevgi.2. üz be üz. - qarşõlõqlõ
kanpe. - bu bağõn iki qarşõlõqlõ qapõsõ var. - qarşõlõqlõ sevgi. 3.
cevablõ. - qarşõlõqlõ mektub.
qarşõt 1. tayat. yanõt. cevab. - sorularõm hamõsõ qarşõtsõz qaldõ. -
sesime qarşõt vern olmdõ. - qarşõt vermek. - qarşõtlarõz çox
boş. 2. e'tiraz.
- qarşõt qoymaq, vermak: tayatmaq. tayat vermek. yanõtmaq. cevab vermek. - bir a
z daha sordum, tayatdõ. -sorularõm hamõsõ tayatsõz qaldõ. - sesime tayat vern olmdõ. -tayat ve
rmek. - tayatlarõz çox boş.
qartadaq xõrtadaq. xarp xarp. xõrp xõrp. sert nerseni õsõrõrken, qaba
qaba qaşõnõrken eşidilen sesi yansõtõr. - elindeki almanõ qartadaq dişleyirdi.
qartal quşun böyük, yõrtõcõ çeşiti. - qartal pancasi: düğümlü bir
kök. - qartal daşõ: "aetie" denilen daş. - qartal tüki: bitgi adõ.
- çaqõr, qartal panca: qõynaqlõ. qaparuzçi. qartalka rehbe reh. ağlõ qaralõ. ç
alavan. qartalmaq qartlanmaq.

qart
qartlanmaq
qartlõq
qartuq
qarturmaq
qarucaq
qaruqmaq qarunğ qarura qaruş
qas
qas

1 . yaşlõ. qarõ. qarõq. keçmiş. geçgin. esgimiş. qõtlaşmõş. 2. böyük. yeke. 3. qõrt. xõrt. xar
i õsõrõrken, qaba qaba qaşõnõrken eşidilen sesi yansõtõr. 4. gobut. bedexlaq. qartalmaq.
gobutluq. bedexlaqlõq. qõrtuq. dõmrõq. kiçik sürgü. qardõrmaq. tõqamaq.
(< qaramaq: beklemek. gözlemek). qorucaq. bekleme. beklek. duracaq.
qerq olmaq. batmaq. dalmaq. girmek. düşmek. şişman. yekman.
otraq. kavruz. havruz. oda içinde oturulan qab. qaluş. qapuş. çamurdan qorunmasõ üçün ayaqqabõ
en geyilen çekme.
- Kas boya. mat (boya). şavsõz. bulaşõq. veyran. unqunda^
- qas qatõ qalmaq: gebermek. ölmek.
1 . qaz. iki nersenin arasõnda olan aralõq, fasile. ölüçü. çeki. 2. qõs. qos. "q" ile başlayan
sõra sözlerin başõna gelib, anlamõn gücletir. - qas qatõ. - qos qoca. - qõs qõvraq.

qasa kasa 1. (< kavsa). qehferab (< kav). kava. (< qapsa).
sandõq. xezne < qazan. - serraf kasasõ. - devlet kasasõ. 2.
qasõntõ. savurqac. fõrtõna. yelen. yelen. qatõ yel.
qasalaq kasalaq. güfezka. gövez. güvez. qurumlu.
qasat kasad. kasat. 1. qõsõq. yağsõz. yaxõmsõz. sürüşsüz -
sürüşsz bazar. 2. yoxsulluq. qõtlõq. - para kasadõ
yoxumuzdur. - yemek kasadõ.
qasõb kasõb. yoxsul. çõqan. çõqay9. yarqõl. yarlõq9. yazõq.
qasõq 1. qõsõq. eksik. eksek. naqis. - qasõq yarõğõ: fetq. 2. qarnõn
alt yanõ.
- qasõğõ çatlamõş.
- qasõq otu: bitgi adõ.
- qasõq bağõ: qasõq çatlağõnõ ( fetqi) tutmağa yaylõ (esnek. keşli) bağ.
- qasõq otu qõzõl yapraq.
- qasõq bağõcõ: qasõq bağõ yapan, onu bağlayan usda bağõcõ.
- qasõq biti: ete yapõşan bir kene çeşiti. qõrq ayaq.
- qasõq çatlağõ: qasõq keseli: fetq.
qasõlmaq 1. qõsõlmaq. çekilib daralmaq. - donum qasõldõ. 1.
eksilmek. azalmq. - galirim qasõldõ.

qasõnmaq darlaşmaq. paltarõ sonradan darlaşdõrõlmaq. sason
vurulmaq.
qasõntõ 1. qasa. savurqac. fõrtõna. yalan. yelan. qatõ yel. 2.sason.
paltarõn daralmasõ üçün sonradan vurulmuş tikiş. - bu yalaya iki qasõntõ vurun. - kotun qasõnt
alsõn.
qasmaq 1. qõsmaq. çakib daraltmaq. - donumu qas. - qasmalõ
narsa. 2. aksiltmak. azaltmq. - galirim qasõldõ. 3. toplamaq. qanğõrmaq. qanõrmaq. qoparma
q.
qasnağ gargaf. dar. çarçiva. dazgah. qab. qornõc. çarçiva. qab.
çevra. çambar. - qasnağa garmak. - qasnaq işlamak: garilmiş, çambara çakilmiş parçada qolay bi
naxõş işlamak. - bu çakinin qornõçõ asgimiş.
qasnaşmaq qõstaşmaq. titraşmak. sõlaşmaq.
qaş qaş. (aç. qaç: har iki söz ayrõqõ göstarir). 1. narsanin açõq
yeri. çataq. çatõ. 2. yaharin önda arxada olan ayrõq, qalxõq yeri. 3. qaşõ. qaşõn. qaşõl. tahr
ma. oturma.- üzüyün oturmasõ. 5. kişi gözü üzarinda yayaq (kamanlõ) uzanan qõssa qõllar. 6. qa
i, yaylõ belli olan narsalara deyilir.
- ağrak önü: art qaşõ: yahar qaşõ: yaharin ön arxasõnda olan belli yüksak yerlari.

- qaltaq qaşõ: yeherin önde arxasõnda olan yüksek yeri.
- qõlõc qaşõ: qõlõncõn (eğri olan) sapõ.balçaq.
- dağõn qaşõ: dağõn yöresi.
- qaş atmaq: im edmek. imgemek.
- qaş basdõ: 1 . alnõ üsde saxlanõlan. alõnçaq bağõ. alõnçaq. leçek. 2. çatqõ. sevgili.
. - ağrõsõz başa qaş basdõ: gereksiz yere qonaqçõ olmaq. başõna bela axtarmaq. lizumsuz tekell
- qaş çatmaq: qaş gözsünmek: qapsunmaq. qapusluq, ebusluq edmek.
- qaş yapayõm darkan, göz çõxarmaq: iş düzeltmek dileyi ile iş pozmaq.
- qaşla göz arasnda: dimde., anda. inde. imde. bir anda. göz qõpõmõda.
- gözün uzarinda, qaşõn var demamak: olmasõn yumşaqlõq göstermek. inciden ağõr söz ble d
incidicek bele bir söz söylememek.
- üzük qaşõ: seçgin.
qaşak 1. xaşak. qaşõntõõ. süprüntü. 2. elin dörd barmağõn
birleşdirib, enseden çalma durumu. 3. qaşõnan. qaşõnmasõ olan. qurduşlu.

qaşaqõ
qaşaqlamaq
qaşamaq
qaşan
qaşana
qaşandõrmaq
qaşanmaq
qaşar
qaşarlamaq
qaşõ qaşõq

qaşağõ. 1. qaşõmağa yarar qaşõq.- küreyim qaşõnõr, bir qaşağõda bulamam. - savaş qaşağõ: qavğa
zun tozağõn almağa, saçaq, simin dişli ayqõt.
elin dörd barmağõn birleşdirib, enseden çalmaq. peysere salmaq (çalmaq).
qaşarlamaq. tumarlamq. tõmarlamq. dincek. dinlik. dişlik. rahatlõq. istirahatlõq. kaşana < k
ovşan. (< kov. kav). yuva. ev. dincetmek. dinletmek. rahatlamaq. dincelmek. dinlen
mek. rahatlanmaq. qaşõr. 1. qaşõyan. qoparan. 2. qoğan. ayõq. uzaqladan. terd eden.
tumarlamq. tõmarlamq. qaşamaq. qaşõn. qaşõl. tehrik.
1 . qaşqõ. qaşqa. (qaşõrmaq, qaçõmaq, qoparmaq, qõrmaq, ayõrmaq ayqõtõ). { her ayqõt ki keserl
iyeti olsa, bu adõ daşõya biler}. özellikle yemeyi parçalayõb, tike tike ağõza götüren araca a
yapõlarda geci kesib, naxõşlayan arac. 2. qaşõnmõş, oyulmuş nerse. özellikle deneli, suyuq nes
i götürmeye yarar arac. 3.

müherrik.
- aş qaşõğõ: yemek qaşõğõ.
- çomaqlõ, çanaqlõ çangal, qaşõq: bu ara oğuq, doğranmõş olan nerseleri götürmeye, çekme
. - iki çoxmaq salad.
- çay qaşõğõ: kiçik qaşõq.
- gümüş qaşõq çatal taxõmõ.
- bir qaşõq yemak: çox az.
- qaşõq atmaq: çox istekle yemek.
- ağzõnõn qaşõğõ değildir: ağzõna sõğmaz.
- bir qaşõq suda boğmaq: çoxlu qõsqancõlõq, kin duymaq. bir öcmanlõğõn, düşmanlõğõn göst
suda boğaram.
- qaşõq öcmanõ: qaşõq düşmanõ: qadõn. arvad.
- qaşõqla verib, sapõ ila göz çõxarmaq: bir iyilik görüb, başa çalmaq. baş yarmaq. göze

qaşõqçõ

qaşõqçõ avõrdõ: ovurdu çökük. çökük yanaqlõ.

qaşõqçõ almasõ: adlõm bir daş.

qaşõqçin

qaqsõ qaşõğa oxşar ördek.


qaşõl

qaş. qaşõ. qaşõn. tehrik.


qaşõma

qurca. qurda. texriş.

qaşõmaq 1. boşamaq. ötürmek. buraxmaq. 2. qazõmaq. qõraşmaq.
qõraşlamaq. aşõndõrmaq. oymaq. oğmaq. qõcõtmaq.
sürtmek. 3. quşqutmaq. tehrik edmek. - qonşu qonşunu
qaşõmaz. - qonşunun itin qaşõyan, õsrõnar. 4. emritmek.
gidiştirme üzünden qõdõqlamaq. 5. qazõmaq. silmek. - bu
tümleden (cümleden) bu sözü qazõn. 6. qurdalamaq.
qurcalamaq. texriş edmek.
qaşõn qaş. qaşõ. qaşõl. tehrik.
qaşõnan qaşõnmasõ olan. qaşağ. xurduş. qurduş.
qaşõndõrmaq hereketlendirmek. tehrik edmek. qõcõqlamaq.
tõrmalamaq. dõrmalamaq. tehyic edmek. - onun sözler
başõmõ tõrmlayõr.
qaşõnma 1. gicişme. - olmasõn qaşõnma. - gene qaşõnmasõ tutmaq. 2.
özünü qaşõma. - bu qeder qaşõnmaya neden nedir. 3. boşunma. ötrünme. burxõlma. 4. kendine qarş
en verme. nerseni, kimseni öz kendine quşqutma. - qaşõnma iç bulantõdan nedendir. 5. qõmõltõ.
rõ özü qõmõltõvõ qoysun.
qaşõnmaq 1. qaşnamaq. boşunmaq. ötrünmek. 2. işemek. 3.
qaşnamaq. gicişmek. - olmasõn başõm qaşõnõr: başõm sökülmek isteyir. 4. dõrnaqsõ, sert nerse i

qaşõntõõ qaşõr qaşõyan qaşqa
qaşqabaqlõ
qaşqõ

oğmaq. - qaşõnmaq ötür dõrnaqõn uzat. - uyuz kimi, durmadan qaşõnõr. 5. kandina qarşõ, davranõ
k. narsani, kimsani öz kandina quşqutmaq. -dayaq yemak üçün qaşõnõr. 6. didinmak. gicişmak. ga
anmak. (< gadik. kardik < kar).7. gicişmak. gadişmak.- ovucum gadişir. - yaram gadişir.
8. harakatlanmak. tahrik olmaq. 9. qazõnmaq. darini, başqasõ, qazõrcasõna, dõrnaqa tay narsa
ila, bark bark qaşõmaq. - na qazõnõrsõn bela. - içi qazõnmaq. 10. qõmõldanmaq. - tanrõ özü qõ
k. qaşak. süprüntü.
qaşar. 1. qaşõyan. qoparan. 2. qoğan. ayõq. tard edan. qaşar. qaşõr. qoparan.
qaşqõ. qaşõq. (qaşõrmaq, qaçõmaq, qoparmaq, qõrmaq,
ayõrmaq ayqõtõ). { har ayqõt ki kasarlik, qõrõqlõq qõlõğõ, xasiyati
olsa, bu adõ daşõya bilar}. özallikla yemayi parçalayõb, tika
tika ağõza götüran araca adlanõb. yapõlarda gaci kasib,
naxõşlayan arac.
quraq. tutuq. kibritçi. asõq üz.
qaşõq. qaşqa. (qaşõrmaq, qaçõmaq, qoparmaq, qõrmaq,


o »11 rrv-õ o r\

ow/õõ+õ\ / h^r o \ õr\ \\ \s\ \s rl i ! r* õ rõ r* 11 r* r*õ\õrtõ v^piw^ti

olsa, bu adõ daşõya biler}. özellikle yemeyi parçalayõb, tike tike ağõza götüren araca adlanõb
a geci kesib, naxõşlayan arac.
qaşnamaq qaşõnmaq. 1. boşunmaq. ötrünmek. 2. işemek.
qat 1. qut. iti. 2. möhteva. 3. taq. güc. tab. tav. 4. mertebe.
çatõ. 5. tav. tov. kerem. ref. redif. çin. - bu duvar on tav kepiçlidir. - yer tavlarõ.
qat 1. sõra. qoşõ. sinif. - qatla: sõra ile. - qatlõ qõtõmlõ: sõrlõ sõralõ.
2. büküm. bükülmüş nesenin her bükümü.- parça qat yemiş. - ipek qumaş qat yemez. 3. redif. red
atda durun. - birinci qat. - iki qatlõ ip. 4. bükme. qõrma. qõrõm. -parçanõ, kağazõn qat yeri.
qoşu. takõm. desd. set. - bir qat geyim. - bir qat istikan. 6. bir ölçünün tayõ, benzeri. -bir
qat verdin, bir qat al. - verdiyivin beş qatõn aldõn. - bir qat su, iki qat yağ tök. 7. d
erece. derece. - yuxar qata çatmaq. 8. quşlarõn daşlõğõ. - toyuq qatõ. 9. qatõ. bek. berk. ser
qat davranma. 10. donuq. donmuş. balta. dik. - qat dur. -hava soyuqdan qat kasilmiş.
11. şaşa. şaşqõn. heyran. -qat kasildik: qat qaldõq: şaşa, açõla qaldõq. dona qaldõq. - qat q
tõ. en sonu. en nehayeti. - qat qala onbeş tümene vere bilerem. 12. büklüm. - iki büklüm: iki
qat.13.

qatõ. berk. sõqõ sõkõ. sõxõ. sert. - sõqõ at. sõqõ sümük: gevrek olmayan. 14. yan. qulluq. xid
qabõl. - xan qablõnda: xan qabalõnda: xan qabağõnda: xan qatõnda. -onun qurrasõndan (qururunda
n) qatõna varõlmaz. 15. fikir. meslek. eqide. - menim qatõmda onun değeri yoxdur. -qatsõz
kişi: idesiz adam. - qatlõ durumlu: fikirli muqavimetli. -erenler qatõnda almasõn bir pa
rlaq daşdan ayrõmõ (ferqi) yoxdur. 16. deve tikeni yemişi. tikenli şeylerin yemişi. her bir
ağacõn yemişi.
- qat olan. duzlanõb, qurutulmuş, qatõnmõş, barkimiş at:
qatõt. basdõrma. 3. bedexlaq. 4. qat. tabaq. yapraq. - iki tabaq kağõz.
- quş qatõ: qonsa. quş qursağõ.
- qat qat: {1. derce derce: derece derece. 2. gatõnda qat (> qat ender qat).
çox çox. böyük qat. - bu sõra qabaxkõndan qat qat iyi oldu.
- iki qat: {1 . müzaef. - bu gün dünden iki qat sõcaq. 2. bükülmüş. qatlanmõş. - qocalõq
qat olmuş. -yorqunluqdan iki qat oldum}.
- qõrx qat: qatlağ. qat qat. heyvanõn geviş getire qursağõ.
- lay lay, qat qat olan: qatmarlõ. qatmar. çox yapraqlõ. çox

qataq
qataquli qataqullamaq
qatal
qatan qatanqur
qatar
qatdamaq qatõ

dolanbaclõ. - qatmar çiçek. - qatmar çadõra. - qatmar manto.
- qatmar börk.
- qat qat edma: qatlama. bükme. devşirme. - qatlama yeri: bükme yeri. qõrõm.
1 . qataq. katak. kata. qatmarlõ çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. 2. örtük. (qatdamak: qat
k). bir çeşit parça.
bağõcõ. baxõçõ. göz bağcõ. kelekçi. fõrõldaqçõ.
bağõcõlõq, baxõçõlõq, göz bağçõlõqla, kelek düzekle nerseni
gözden itirmek, aşõrmaq, gurulutuya getirib(hay küye
salõb) yavaşca' usulca yox edmek. - kitabõmõ
qataqulladõlar.
qõrtõl. qõrna. su şiri.
alayan. bulayan.
biçiksiz. beşiksiz. biçimsiz. gobud. yaxõşõqsõz. qõlõqsõz. beqiyafe.
- durna qatarõ: sürü ile, dalõ ba dal gezenlerden söz edende deyilir.
qetdemek. örtmek
(< qatqõ). daşlõq. qursaq. quşlarõn birinci qarnõ. qat. berk. sõqõ sõkõ. sõxõ. qat. bek. qõsõ.
k. tiri. diri.

dirik. tirik.- diri söz. - qatõ üz: utanmaz. davul derisi. - qõsõ ürek.- qat davranma.
- an qatõ: qat qala. en sonu. en nehayeti. - qat qala onbeş tümene vere bilerem.
- qas qatõ qalmaq: gebermek. ölmek.
- quş qursağõ daşlarõda sõndirir.
- sõqõ at. sõqõ sümük: gevrek olmayan.
qatõq çaşni. meze.
qatõqsõz qatsõz. yalõn. quru.- quru ekmek.
qatõl qalõn. quyuq. kifir. kesif. aşõq. bõkõt. põkõt.
qatõlaş qatlaş. 1. dözüm. 2. berkiş. bekiş. teqviye.
qatõlaşdõrmaq qatlaşdõrmaq. diriltmek. sertleşdirmek.
qatõlaşmaq qatlaşmaq. berkimek. qatõlmaq. sertleşmek. pekleşmek.
berkleşmek. dirilmek. sertleşmek. qevam tapmaq.- bu toprağ güneşle berk qatõldõ. - topraq güne
qatõlşõr, kişi iş
ile.
- köksü qõsõlõb qatõlaşmaq, darõlmaq: tonğcõmaq.
donğcõmaq. buzcõmaq. büzülmek. üzülüb darõlmaq.
qatõlõq 1. yibuset. xuşgiyet. quruluq. 2. rehmsizlik. 3. xişunet.
peklik. berklik. selabet. 4. metanet. - iş qatõlõğõ. - üz

qatõlõş qatõlmaq
qatõm
qatõmlamaq
qatõn
qatõr

qatõlõğõ. 5. qalõnlõq. quyuqluq. quyuluq. kifirlik. kasafat. aşõqlõq. bõkõtlõq. põkõtlõq. põxt
zimam.
1. qatõlaşmaq. sartlaşmak. paklaşmak. barklaşmak. - bu toprağ günaşla bark qatõldõ. 2. quyulaş
uqlaşmaq. põxtlanmaq. - yoğurt qatõldõ. - qan qatõldõ. 3. qasavatlanmak. - üzi qatõldõ.
- birina qatõlmaq: quyruq olmaq. dolaş olmaq: angal olmaq. qatlõm. 1. qõvrõm. bükim. bük
lüm. qõrlõm. sancõ. azab. dard. 2. qõvrõm. bükim. büklüm. qõrlõm. - saçõn qatõmõ: qõvrõmõ.
- qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ qatõm qatõm: qõvrõm qõvrõm.
- qoç qatõmõ: güzda qoçlarõ qoşnõ üçün sürüya qatmaq.
- qatõm qatõm qatõnmaq: qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq:
sandõdan bükülüb durma. hissalamak (< õs). takrarlamaq. möhtaviyyat.
1 . qat, qaba olan. tarbiyasiz. badaxlaq. - na qatõrdõr. -qatõra minmak: cin atõna minma
k. qatõqlamaq. - qatõr muncuğu: qatõrlara taxõlan göy sõrça. - qatõr dirnağõ: sarõ

çiçekli bitgi. - qatõr quyruğu: söki bitgisi. 2. > qadir. güclü. oğan. 3. (< qat: taq. güc.).
ablõ dözümlü olub, dağ yollarõda yükçülüye en yararlõ heyvanlardandõr.
- qatõr dõrnağõ: çiçek çeşiti.
- qatõr quyruğu: bitgi adõ.
- çox quru, arõq:. - qatõt kişi. - qatõt cocuq.
- arõq olmayan: semiz. toplu. besli. etli. dolu. - bu kere onu toplu gördüm.
qatõşõq qarõşõq. ilec. mexlut.
qatõt 1. qattõ. etsiz bezeksiz qalan, olan nerse. iskilet. - evin
qatõtõ. - yapõ tklmeden ön, qatõtõ qurulmalõdõr. - qattõlõ: iskiletli. 2. qat olan. duzlanõb,
uş, qatõnmõş, berkimiş et, nerse. basdõrma. 3. çox quru, arõq. - qatõt kişi. - qatõt cocuq. 4.
siz bezeksiz qalan, olan nerse. iskilet. - evin qatõtõ. - yapõ tklmeden ön, qatõtõ qurulmalõdõ
- qattõlõ: iskiletli.
qatqa qatqa. 1. melamet. 2. qeybet.
qatqõ > qati.
qatlaq 1. kitab. her neyin qalxõq qoğzaq qõraqõ, yanõ. - qõrx qat:
qat qat. heyvanõn geviş getire qursağõ. 2. tevrik. çevrik.-devrik dodaq, yaxa, qatlanma.

qatlam qatlama
qatlamaq
qatlandõrmaq
qatlanõş
qatlanma
qatlanmaq
qatlanmõş

takarlama. tikrar.
(qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevrinti). qõvõrma. qõvrõntõ. ağratin. bükünti. buruma. burum
uş, qatlanmõş narsa.qõyõntõ. basdõrma. bükma. qat qat edma. devşirma. - qatlama yeri: bükma ye
- bu yamşayin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. - qoşa qõvrõntõ: bu tikişin oya (yazõ. bazak) kimi tikil
1. tevirmak. devirmak. 2. toplamaq. - yataqlarõ qatlayõn. 3. davşirmak. devşirmak. türmak.
dürmak. sarmaq. burmaq. - bu qalõnõ devşirmak. - şey şüyüzü deşirib sandõğa qoy. - bu qalõnõ
rib sandõğa qoy.
1 . qõvrõm qõvrõm, büklüm büklüm bükmak. 2. dözdürtmak.
3. çarasõz edib içartmak.
rizayat.
devrim. çevrim. çevrilma. bükülma.
1. ağilmak. 2. dözmak. 1. bükülmak. qõrõlmaq. dürilmak.
burulmaq. sarõlmaq.
- bu köynayin yaxasõ qõrõlmaz.
- burulmuş, qatlanmõş narsa: buruma. burum. qatlama. qatlayõş.

qatlaş
qatlaşdõrmaq qatlaşmaq
qatlaşmamõş
qatlatmaq
qatlayõş
qatlõ
qatlõq qatlõm

qatõlaş. 1. dözüm. 2. berkiş. bekiş. teqviye. qatõlaşdõrmaq. diriltmek. sertleşdirmek. 1 . dik
n, qalxmadan dözmek. keçinmek. 2. tekerleşmek. tikrarlaşmaq. 3. qatõlaşmaq. berkimek. körpe. t
eze.
1 . qõvõrmaq. eğirmek. bükmek. qõrõtmaq. - saçõnõ, saqqalõnõ qõvõrmaq. - keçel saç ister, onda
2. yedirtmek. keçirtmek. eğib, burub yerleştirmek. 3. xemiri ince açmaq, yufqa yapmaq.
buruma. burum. qatlama. burulmuş, qatlanmõş nerse. yanlõ. yönlü. terefdar. ideli. meslekli.
eqideli. bedexlaqlõq.
qatõm. 1. qõvrõm. bükim. büklüm. qõrlõm. sancõ. ezab. derd. 2. qõvrõm. bükim. büklüm. qõrlõm.
- qatlõm qatlõm: qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ qõvrõm qõvrõm.
- qatlõm qatlõm qatõnmaq: qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq:
sandõdan bükülüb durma.

qatma
qatmaq
qatmar
qatmarlõ
qatmar
qatrõlmaq
qatsõz
qaturlu
qav

(< qatmaq. neçeni birbirine artõrmaq). neçe sapõ, qõlõ qovuşduraraq düzelen ip. özellikle keçm
quyruğu qõlõdanda yapõlõrdõ.
1 . aşarmaq. aşõlamaq. 2. alğatmaq. dağõtmaq. qarõşdõrmaq. (> aloftan).
qatmarlõ. 1. lay lay, qat qat olan. çox yapraqlõ. çox dolanbaclõ. - qatmar çiçek. - qatmar çad
- qatmar manto. - qatmar börk. 2. ağõr. zorba. qeliz. bükük.
- qatmarlõ çörak: qataq. ketek. kete. düğü unundan bir çeşit çörek.
qatmar. 1. lay lay, qat qat olan. çox yapraqlõ. çox dolanbaclõ. - qatmar çiçek. - qatmar çadõr
- qatmar manto. - qatmar börk. 2. artõğõna. müzaef. - qatmarlõ qõyõm (zülüm): müzaef zülüm. -
, qatmarõna (qatmarlõsõ) yalanda söyler.
- qatmar olmayan: yalõn (qat). yos. yoz. sade. qurutulmaq. qaqac (bastõrma: qu
ru et) yapõlmaq. qatõqsõz. yalõn. quru.- quru ekmek. qatqõsõ olan. ağõlõ.
kav. tutaraq. tutuşduruq. oto tutuşdurmağa özel nerse. çõra. kibrit.

qava kava. kasa (< kavsa). qehferab (< kav).
qavaq - misir qavağõ: söğütün çeşitlerinden: sorğun.
- qavaq aqacõ: toğraq.
qaval kaval. kova. qalay. şişik. yalançõ, üzdek (sethi) süs,
bezek. içi boş borõ kimi nerselere deyilir. - qaval düdük: çobanlarõn çaldõğõ qalõnca sesli bö
l altõ şişxana: altõ üstüne benzemez, uyumsuz görnüş. -bildiyin bu qeder, qalayõn nereden. - a
layõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad sanõna güvenmek (sevinen) kişiye yaraşmaz.
- qursaq qaval (def): ince bağõsaq kimi ince derili. qavala deniz
qõyõsõnda salaş, dam yapõlmõş yer. qavaliye bir sinif atlõ, çapağan olub, bir yolun,
eslekin
qapalõ qafalõsõ, qõzõlbaşõ, fedayisi, lotusu.
qavama gatirmak yoğurmaq. yoğrutmaq. qelizletmek.
qavçuq 1. müşemme'. muşamba. 2. qabuş. qavuçq. qavuc.
qavuş. qapuş. qovuş. qovuç. qoruyan. qavrõyan.
qavruyan.
qavğa - qavğa qaşağõ: savaş qaşağõ. savaş küresi.
- qavqanõ basmaq: hell etmek.
qavqaçõ talaşman. dalaşman. exlaqsõz. qõzqõn. sataşqan.

qavlaq kavlaq. qablaq. boş. yalan. köksüz. essasõz.
qavlamaq doldurmaq.- qabuq qavlamaq: qabõq doldurmaq.
qavlamaQ6 kavlamaQ6. ağdurmek9. dörcelemek8. çoXõno7. çukulö5.
qavrõyan qoruyan. qavruyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qabuş. qavçuq. qavuçq.
qavruyan qoruyan. qavrõyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qabuş. qavuçq.
qavruz kavruz. havruz. qarure. otraq. oda içinde oturulan qab.
qavşaq qovşaq. bitişik. yanşaq. müttesil. peyvesde.
qavşamaq kavşamaq. gevşemek. qağşamaq. (< qaq: sert ses).
xerab olmaq. eprimek. yõpramaq. çox esgimek.
qavuc qavuş. qapuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq.
qoruyan. qavrõyan. qavruyan.
qavuçq qabuş. qavçuq. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç.
qoruyan. qavrõyan. qavruyan.
qavuq - qavuq sallamaq: şişirmek.
qavurmaq suruşlamaq. ütmek. talamaq. dalamaq. dağlamaq.
yaxmaq. acõtmaq.- õsõrqan daladõ, ebe kömeçi yaladõ.
qavuş 1. bitişme. ulaş. bitişiklik. ittisal. 2. veslet. qohum. 3.
qovuş. ulaşõ. görüş. çatõşõ. yetişi. mulaqat. 4. qavuc.

qapuş. qovuç. qabuş. qavuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrõyan. qavruyan. qavuşdurma - toq
edmak: qovuşdurmaq.
qavuşmaq bitişmak. toxunacaq qadar yaxõnlaşmaq. yanaşmaq.
qavuşturmaq
qavut Qavut
qay
müttasil olmaq. qovuşmaq. ulaşmaq. görüşmak. çatõşmaq. yetişmak. mulaqat edmak. bitişdirmak. t
qadar yaxõnlaşdõrmaq. yanaşdõrmaq. müttasil edmak. - iki masanõ bitişdirib bir üzün masa qurd
vut. davaya vurulan kiçik palan. Qovut. qaqut.
kay. kaysõ. kandak. hansõ. hanqqõ. nanday.
- gay kişi: gayliq kişika. şaşqõn. yabansõ kimi iki tarafona baxaraq yürüyan adam.
qaya - bir çeşit qaya başõ hava: varsağõ.
- kor qaya: danizin içinda olub görünmayan qaya. qayab qayõq. süzan.
qayaçuqka gözal qoxulu bir dağ otu- olsunki "zafran" bitgisidi.
qayalõ asqalalõ.
qayan başçõ. süran. sürücü.
qayar sivişik. zivişik. sõvaşõk. yapõşõr. yapõşqan. - sivişik çamõr.

qayar qaybaq
qayçõ
qayğõ
qayğõlandõrmaq qayğõlanmaq qayğõlanmaq
qayõdõş qayõxmaq
qayõq

yalçõn. sal. düz. berk dik. - yalçõn qaya. qaymõş, caymõş iş, davranõş. qebeh. sapaq. sapõq. b
s. - bu qaypaq işlerizden el götürün.
- böyük qeyçi: sindi.
- narsanin ucun, başõn kasmaya böyük qayçõ: qõrqõ. çözek. közek. qusse. tasa. qusse. ked
r. ketir. kiter (< kitmak: qapamaq).
düşündürmek.
çözemek. közemek. sozalmaq. qusselenmek. kiterlenmek. kiterlenmek. kederlenmek. keterl
enmek. ketirlenmek ( < kitlanmak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenme
k. dönüm. rücet. ovdet.
kõrõxmaq. bara qoymaq. iştibah edmek. - söz arasõ
uçqunmadõn.
qayab. süzen.
- gami, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kanafli yapõşqan, yalimla qapamaq işi: qaplatmaq. qap
lamaq.qalpatmaq. qalpamaq.
- qayõqlarda danak, danga daşõ: ayaq daşõ.
- gami, qayõğõ, omurqa üzarina mindirmaya yarayan,

qayim qayõm
qayõn
qayõrõm qayõrmaq
qayõş

qabõrqa biçiminda olan ağaçlar: qabõrqa.
- gögartasiz (çatõsõz) olub, altõ düz, çaylara salõnan qayõq:
tombaz.
- yuvarlaq qayõq: qofa. kofa.
- qayõq kürayinin keçdiyi dalikli taxda: kilitcik.
- qayim qoymaq: qayõrmaq. düzelmek. berkitmek. diketmek. qaqõm. doğru. düz. turlu. d
urlu. qerarlõ. sabit. qevamlõ. -durlu kişi. - durlu söz.
- bir qadõna göre qaynõ arvadõ: elti. ilti. elti. iki qardaşõn bir birine veren adõ.
qayrõm. merhemet. rehm.
1 . qeyirmak. geyirmak. örtmek. gizletmek. 2. qeyirmak. geyirmak. aldatmaq. 3. düzel
mek. diketmek. berkitmek. qayim qoymaq. 4. saplamaq. nesb edmek. işletmek. kullama
q. kollamaq. yiyelenmek. qayrõtmaq. qapõlandõrmaq. hançõ bir işe qoymaq. bir iş tapõb uğratmaq
rleşdirmek. kullatmaq. qulluğlatmaq. xidmet vermek. - onu o kullayõr. 5. berkitmek. qo
ymaq. qerar vermek.
- at quyruğu altõndan keçirilan, yahara bağlõ qayõş:
qusqun. quşqun.

- qurşaq, qayõş kimi narsalari bağlamağa özal, dilli başlõ böyük qopca: toqqa. tuqa. tuq
olan toqasõ. - quşaq toqasõ. - qõlõc qayõşõ toqasõ.
qayõt qaytarõ. yanõq. yanqõ. cavab.
qayõtlamaq qaytarmaq. yanõqlamaq. yanqõlamaq. cavablamaq.
qayõtmaq üstelemek. geri dönmek.- õsõtma üstaladi.
- sasin dağib qayõtmasõ: yanqulama. pejvak. qayõtmõş qovuşmuş. rehmetlik. - qo
uş atam böyle buyuyurdu. qayqõ qaqğõ. qaqõl. sõxõntõ. dincsizlik. rahatsõzlõq.
- qayqõdan titramak: irilmek. kendi kendini yermek. arõlmaq. qayqõrmaq hi
rslenmek. qõzmaq. taqõnmaq. taxõnmaq.
qaymaq 1. öz. özdek. özlü topraq. 2. sivişmek. zivişmek.
qaynaqda qeleyan. qalağan. qaynayan. tepişin. tepişde olan. qaynamaq oyn
amaq. yanmaq. heyecanlanmaq.
- üreyim oynadõ. - coşub. qalxõb qaynamaq: şuluqlaşmaq. çoqraşmaq. covlaşmaq. covlanmaq.
qalanmaq.
- bõtraq kimi qaynamaq: çox qalabalõğ olmaq. qaynar aşma. coşma. qumluqdan şõ
qaynaq. çeşme. qaynarca hamam. üstü açõq olan õlõcaya, qaynarca deyilir, üstü
qapalõya, günbezliye qaplõca deyilir. bataq. batõlan yer: xezne. hamam. üstü açõq hamam. õlõca
aplõca).

qaynaşmaq fõşqõrmaq. qoğalanmaq. qoğuşmaq.
qaynatmaq xaşlatmaq: nersenin üstüne sõcaq su tökmek.
qaynayan qeleyan. qalağan. qaynaqda. tepişin. tepişde olan.
qaypaq züvqan
qaypamaq züvmek
qayrõlmamõş qapõsõz. qulluğu, xidmeti olmayan. işsiz. me'muriyetsiz.
qayrõm qayõrõm. merhemet. rehm.
qayrõtmaq qayõrmaq. qapõlandõrmaq. hançõ bir işe qoymaq. bir iş
tapõb uğratmaq. yerleşdirmek. kullatmaq. qulluğlatmaq.
xidmet vermek.
qaysõ kaysõ. kay. kandak. hansõ. hanqqõ. nendey.
qayta 1. döngi. tolumba. nerseni dolandõran. dolamba.
tulumba. 2. tulumba. çapqõn. qaba. gobud. terbiyesiz.
qaytarõ 1. qayõt. yanqõ. yanõq. cavab. 2. qaytuq. qusuq. qusmuq.
qaytarmaq yanqõlamaq. yanõqlamaq. cavablamaq. qayõtlamaq. qaytatmaq qusdu
rmaq. qusyurmaq. quysarmaq. qõsyarmaq.
qusyan etdirmek.
qaytõş mi'ad. restaxiz.
qaytõşmaq rehmete gedmek.
qaytuq qaytarõ. qusuq. qusmuq.

qaz 1. qas. iki narsanin arasõnda olan aralõq, fasila. ölüçü.
çaki. 2. qarõnda olan yel. - bu yel yayar yemakdir. - yel yayar: qazlõ.
qaz qaz. axmaq. safeh. - qaz qafalõ. - qaz beyinli. - qaz kimi.
- qaz ayağõ: {1. çox qollu çangal. 2. salatlõq bir ot}.
- qazõ qoz anlamaq: yanlõş anlamaq. qanmamazlõq edmak.
- qaz qanadõ: güraş oyunlarõndan biri.
- qazdan böyük, yabanõ quş: toy.
- qazõn sasinin yansõsõ: tõs.
- tõslamaq: qazõn sasinin yansõtmaq.
- qazõn ayağõnõ anlamaq: gizli bir garçayi tapmaq. qazaq (< qazõnmõş: üzü
qazmaq). türk ellarinin
qaraqolluqda işlayanlarinin, üzlari qõrxõq olmasõ, onlarõn başlõ
simgalarindanidi.
qazamat qazõq. duzaq. - darin qazõq. - dar, qara qazõq.
qazan qazi. qazna. qazqan. qaznaq. ocaq. xanidan. - qazan
xan: ocaqçõ. xanidan başõ.
- qazan qazõntõsõ: qazanõn dibina yapõşõb, qazmaqla çõxarõlan narsa. qazmaq.
- böyük qazan: qaznaq. qazna. xazan . xazna (> maxzan).
- atin pişirmaya özgü yayvan, kiçik qazan: quşxana.

qazanc
qazandõrmaq
qazanxan
qazanma
qazanmaq
qazaş
qazdõrmaq
qazebarab
qazğõ
qazi qazõqçõ

- qazan yuvarlanõb, qapağõn bulmuş: govduş yuvarlanõb, duvağõn tapõb: iki arxadaş, iki q
irina uyğun.
- qazanda pişirib, qapağõnda yemak: yoxsulca yaşama qanõqmaq.
- sağõr tancara: ağõr qaynayan, çabuq qaynamõyan qazan.
- qabir qazan: gömici. göman. quylayan. asõ. istifada. kar. naf'. fayda. istifad
a verdirmak.
qaziyol quzat.
- daraca qazanma: tapra. tarfi'.
1. edinmak.yiyalanmak. istehsal edmak. iktisab edmak.
2. uğramaq. mübtala olmaq. - şeh yerda durmaqla bir neça xastalik qazandõ. 3. almaq. ödül
almaq. utmaq. yenmak. yenğmak. yendirmak. oyunda. qalaba çalmaq. 4. istifada elamak
:
atmak. akmak. maişat. - akmayini çõxarmaq.
aşdõrmaq. açdõrmq. eşdirmak.
< qazan. kasan.
> qarğõ. uzun mõzraq. neyza.
- qaziyol quzat: qazanxan kalakçi. aldaq. dubbaraçõ. hilaçi.

qazõq 1. bir yere qaqõlmaq çalõnmaq üzre, ucu qazõlmõş,
yonulmuş, sivrilenmiş odun. - qazõğ qaqmaq. - qazõğa bağlamaq. 2. su içinde, çürük, boş, bataq
tikilen yapõnõn temeli olaraq, sõra ile yere soxulan direklerin her biri. - qazõq üzerine
yapõ tikmek. 3. ölüm qõnağõ (cezasõ) yollarõndan. şişe oxşar olub, ölüme yaxalõ suçlularõn göt
- qazõqlamaq: qazõğa vurmaq. 4. aldaq. kelek. dubbara. hile. - qazõqlamaq: kelek g
elmek. - qazõğa düşmek. 5. qazõq kimi, direk, mõx kimi dim dik olan, donmuş nerse.
- qazõq kesilmek. 6. baş yazõ. yazõlmõş. muqedder. -qõzaqlõ qazõq: bedşans.- qazõqdan qa
. 7. oyuq. yõrtõq. - qazõq nerse. 8. naxõşlõ. resmli. - qazõq parça. -qazõq çatõ, duvar. 9. ci
m. neqqaşi. - qazõq saatõ. -mektebde. hefdede iki saat qazõğõmõz var. - qazõq sergisi. 10. qõz
işkence. - neden böyle qazõq, böyle qõzaq. -qopan qazõq: qiyamet uqubeti. 11. qazamat. duzaq
. - derin qazõq. - dar, qara qazõq. 12. deylem. ehrum. 13. qozuq iz. butafars (< bud
aq: dal yarpaq). herşeyin üstünde olan budağa tay oyuq. resm. neqqaşlõq ( > butakari). 14. a
lanğ. aranğ. xendek.

qazõqlamaq qazõlmaq
qazõm qazõmaq

- qaqõq qazõq: yere bağlanmõş kimi durmaq.
- sağ qazõq: güvenilecek. güclü tapõ, sened, dayaq. muridi e'timad.
- qazõq qaqmaq: yerleşib qalmaq.
- ipdan qazõqdan qurtulmuş: öldürülmeli. e'dama müsteheq.
- qazõq kök: mõx kimi aşağõ işleyen kök.
- qazõq bağõ: bağ çeşiti. qazõğa vurmaq.
1. açõlmaq. eşilmek. - güc qazõlan topaq. 2. oyulmaq. -içim qazõlõr.
- qazõlõb çuxurlaşmaq: aşlaşmaq. açlaşmq. eşleşmek. gemirci. - qazõm heyvan.
1 . qaşõmaq. silmek. - bu tümleden (cümleden) bu sözü qazõn. 2. üzmek. yolmaq. - kut ülgücle ü
çuxurlayaraq yazmaq, naxõş salmaq. oymaq. - menim çekilimi daşlara qaz. - üreye qazõlmõş duyğ
4. qaşõmaq. qõraşmaq. qõraşlamaq. aşõndõrmaq. oymaq. oğmaq. qõcõtmaq. sürtmek. 5. dermek. deri
. açõb yõrtmaq.

qazõnmaq 1. qaşõnmaq. derini, başqasõ, qazõrcasõna, dõrnaqa tay
nerse ile, berk berk qaşõmaq. - ne qazõnõrsõn bele. - içi qazõnmaq. 2. üzünmek. yolunmaq. - ku
e üzüm qazõndõ. 3. ne var ne yoxunu aranõb eşinib alõb vermek. dibin çõxarmaq. kökden inceleme
yõş aparmaq. 3. açõnmaq. sökünmek. tecziye olunmaq. - daş topraq yağõntõ ile qazõnõr. 4. dağõl
nmek. silinmek.
qazõntõ 1. oğuntu. qõrõntõ. ince yonqa. talaşa. - odun qazõntõsõ.
kavsala qazõntõsõ. - parça qazõntõsõ. 2. oyulmuş. silintili. silinmiş. - qazõntõ kağõzõ dayiri
rmek olmaz. - işlerizde qazõntõ olmamalõ. 3. cõrõq. yõrtõq. - qazõntõlõ teker. - qazõntõlõ kağ
- qazan qazõntõsõ: qazanõn dibine yapõşõb, qazmaqla çõxarõlan nerse. qazmaq.
- takna qazõntõsõ: yaşlõ çağda doğulan son cocuq. sonbeşik. qazõntõlõ qazõlmõş
olan. iradlõ. - qazõntõlõ yazõlarõ
yeniden yazõlmalõ.
qazõtmaq 1. açdõrmaq. eşdirmek. 2. oylutmaq. hegg etdirmek. -
möhür qazõtmaq. 2. yolutmaq. qõrxdõrmaq. - saqqalõvõ qatõz.

qazqa qazma.
qazqan qaznaq. qazan. qazna.
qazma 1. kevme. hefr. - üzden qazma. 2. oyma. hegg. - qazma
yazõ: hegg olnmuş yazõ. - qazma naxõş. 3. qazqa. qazmõq. oyma. hekk. 4. követ (< kov. kav). kü
(< kövkül).
- külünğlü qazma: gedman. getman. ketman. qazmaq 1. oramaq. uramaq. ura,
xendek yapmaq. eşmek.
eşmek. aşmaq. açmaq. 2. tõrmõqlamaq. tõrmalamaq. çengelsi ayqõtla cõzmaq, çizmek. yõrtmaq. 3.
yu qazmaq. - kerdini qazmaq. 2. oymaq.
- qazan qazõntõsõ: qazanõn dibine yapõşõb, qazmaqla çõxarõlan nerse.
qazmaqlandõrmaq gezletmek. dib tutdurmaq.
qazmaqlanmaq gezlenmek. dib tutmaq.
qazmõq qazma. oyma. hekk.
qazna qaznaq. qazan. qazqan. qaznaq. böyük qazan. xezen.
xezne (> mexzen).
qaznaq xezine. geniz. kenzereb (< kan). genc. tepnek. define.
qazqan. qazan. qazna. böyük qazan. xezen (> mexzen).
qazorfars (: geyimçi. paltarçõ) < qazurmaq. qayurmaq. gezirmek.
geyirmek.

qazuvat
qazval
qec
qeca
qecalayin qeciqtirmak
qecim
qeça

pox. yõxõntõ. töküntü. pislik. xerdel otu. qõcõka. aciko.
gec. geric. çağda geri. dalõ. te'xir. (# irkan. arkan. erkan. ). - gec çağ. - gec qalmaq:
gecikmek. yubanmaq. - ar gec: bir gün. ne vaxsa. - tanrõm gecindan versin: olduqca u
zun yaşam dileyi. - gecsiz: yubanmadan. yubatsõz.
- uza gec: maziyi beid: öte gec.
- günüz açõb geca qapanõr çiçak: gündüz saça.
- aylõ geca: aydõn. ay õşõğõ. mehtab.
- geca gündüzün: gündüzün geceleyin.
- gündüzün gecalayin: gece gündüzün.
bir işi bir nedenle, illetle sallandõrmaq. yubandõrmaq. te'xir etdirmek. - iki aydõr, bu
gün yarõn ile sallandõrõr. gecim. geyim. keçe. otaq döşemesi üzerine yayõlan yun toxuntu.
- gecim sõrõq. geyzim sõrõq: paltar sõrõqõ: paltar, geyim yumaqda işlenen sõrõq.
keça. 1 . döğülmüş, tepilmiş yundan geyim. - yer keça ile döşenmişdi. - keçe çadõr. - ayaqlarõ
qar keçesi: qarõ erimemek üçün sardõqlarõ keçe. 2. gecim. geyim. otaq döşemesi üzerine yayõlan
tu. 3.

daş topraq kimi başqalarõn tutmaqdan xõşõr xõşõr, qat qat olmuş, berkimiş deri. uyuşmuş. uyuşu
hissini itirmiş. - ellerim keça oldu. - çox suda qalmaqdan ellerim keçamiş. 4. daranmamõş. bir
birine keçmiş. - keçe saç. 5. (< geçma). küçe. küvçe. 6. geça. keçdiyinde. - saat beşi onbeş g
7. keçmiş. sonra. - beşi beş gaça durun. - yazdan iki ay geça gelin. {# qala. - bayrama iki
qala gelin. - beşe beş qala geddi.}. qalmõş. qabaq. eksik olaraq. - tapma keça: tepib döğerek
yapõlan qalõn keçe. qar keçesi. dibek.
- keça börklamak: alçaqlamaq. görevin alõb, qopsam (resmi) iş paltarõn soyundurub qoğmaq
- keçadan olan. - keçe börk. - keçe yağmurluq.
- ufaq keça: kilim. xalça.
qeçal (kaçal < karçal. kel. ker). keçal. (< keça) keçe kimi
olmuş. tüksüz. qõlsõz qalmõş.
- keçal edmak: keçelemek: bõqtõrmaq, bezdirmek, bezikdirmek.birine bir işi, bir sözü dön
döne tekerleyib, deyib, edmekden, onu bõqtõrmaq. - besdi da! sabahdan meni keçaladin, keça
l eddin axõ.

qeçalamak
qeçallanmak
qeçan
qeçar

keçalamak. keçal edmak. bõqtõrmaq, bezdirmak, bezikdirmak. birina bir işi, bir sözü döna döna
rlayib, deyib, edmakdan, onu bõqtõrmaq. - basdi da! sabahdan mani keçaladin, keçal eddin
axõ. keçallanmak. kallaşmak artmaq. ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq
keçan. geçici. 1. keçmiş. qoyan. keçmiş. qoyaş. qoyşat. (> qozaştafars). ötan. sabiq. - qoyaş
yaştalar: keçanlar ötanlar.- qoyan il. - qoyanlar qorunmasõn, qoyulsun burxõlsõn. 2. qoyan. öt
an. güzaşt edan. 3. savan. qalmaz. davamsõz. müvaqqat. bibaqa. fani. 4. köçari. yerli olmaya
n. müvaqqti. - geçici bir durum. 5. bulaşan. sarõl. sarõlan. - geçici kasal.
- narsanin üstündan keçan: aşõrtma. aşõrma. - aşõrtma yamşak.
keçar. geçar. 1. işlar. toxunlõ. toxnaqlõ. etgili. ta'sirli. 2. keçit. icaza. salõ. yar. yarlõ
- onun varõndan biza toxunlõ bir na yoxdu. - toxunlõ soyu. - toxunlõ söz. 3. rayic. mütadav
il. tadadavül edan. - geçar aqça. 4. rivaclõ. satõlõr. aranõlõr. maqbul. - geçar mal.

qeçari
qeçgin
qeçginlik
qeçi

keçari. eğreti müveqqeti. müelleq. qoyulub götürülen. qurulmuş olmayan. salma. - salma tumruq:
eqqeti türme. qara qolun gece çüçede tutduğu kişileri saldõğõ türme.
- ağrati duvar. - ağrati köprü. - develet gücü iyesine ağrati sayõlõr. - dal quşa, ağrat
.
geçgin. 1. aşqõn. mütecaviz. artõq. - altmõşdan aşqõn. 2.
qart. yaşlõ. qarõ. qarõq. keçmiş. esgimiş. qõtlaşmõş. 3.
geçmiş. - otuzu geçmiş. 4. geçmiş. çox yetgin, olmuş,
oluşmuş. artõğõna olqun. - geçgin yemiş. 5. yaşlõ. -
geçgin kişi. 6. keçmiş. sabiq. itmiş. 7. yengin, çürük
nerse. - geçgin odun: yanqõn ağac.
keçginlik. talqõnlõq. dalqõnlõğ. dalmõşlõq. bihuşluq.
medhuşluq.
geçi. sütü üçün beslenen, tiftik adõsõ, yumşaq qõlõna göre beslenen heyvan. - tiftik keçisi: y
qõllõ geçi. -keçi saqal: ucu sivri kesik saqqal.
- dağ keçisi: teke. yabanõ keçi.
- geçi qõllarrnõn diplarinda bulunan yumuşaq inca yün:
yolõçka: yovlõç. yulõç. tiftik.
- keçi qulağõ: uşqun. aşqõn.
- keçi tükü: qõl.

- küpali geçi: boynunda küpe kimi sallanan artõq eti olan.
- erkek geçi: teke
- bir yaşlõ geçi: çepiç. çepiş.
- geçi balasõ: oğlaq.
- geçi saqqalõ: gözel qoxulu bitgi. lehyetül teys.
- geçi sağan: quşlarõn ebabil qolunun bir çeşiti.
- dağ geçisi: yabanõ bir çeşit heyvan.
qeçici geçici. geçan. 1. köçeri. yerli olmayan. müveqqti. - geçici
bir durum. 2. bulaşan. sarõl. sarõlan. - geçici kesel.
qeçid keçid. boğaz. ağõz. arğõd. arğõdal. arğadal. dağ beli. -
durna keçidi: yaz fõtõnasõ.
- qõrx keçid: dolambac õrmaq. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayõna atlamağl
aq.
qeçilan keçilan. qoyar. qoyşat. qoyaş. keçme. cereyan. macera.
- buda bizim qoyşatõmõz. - maraqlõ qoyarlar söylediler. qeçilmak geçilmak. 1. s
erfi nezer edmek. - alõşõqdan qolay geçilmez.
2. qõrõlmaq. bitmek. qurtulmaq. qet' olunmaq. - yolun ağõrõ geçildi.
qeçilmaz geçilmaz. keçilmaz. 1. buraxõlmaz. göz örtünmez. -
geçilmaz iş. - geçilmaz gözellik. 2. yol vermez. - geçilmaz dağ. - geçilmaz su. 3. qapalõ. qap
mõş. bağlõ. işlemez.

yubat. meettel. mesdud. - qapalõ göz. - qapalõ qapõ. -
qapalõ yol. - qapalõ çarşõ.
qeçim geçim. 1. geyim. coşun. taxõm. qoşum. bütün örtek. 2.
birlikde yaşayõş. durmuş. amiziş. imtizac. - böyle geçim
olmaz. 3. rivac. rayic. - geçimli para. - geçimdan
çõxartdõlar. - geçima qomaq. 4. dövre. esr. - geçmiş
geçimda. - gelecek geçim. - ne gözel geçimlar gördük. 5.
pervane. mücevviz. - bu işe geçimsiz başladõm.
- güzari keçimi iyi olmayan kişi. üzük: qusqunu düşük
üzük.
qeçin geçin. imrari maaş.
qeçindirmak geçindirmak. birisini yaşatmaq. durumun sağlayõb yaşatmaq. dolandõrmaq. idare
etmek.- bu gelir meni geçindirar.- yumşaq olan kişi, hamõnõ geçindirar. - bele bir ağõr durumu
eçindirmak olmaz. - çoluq cocuğunu alõn teri ile geçindiran.
qeçinacak geçinacak. gelir. geçinme qoşu. heyat esbabõ. - sizin geçinacayiz nasõldõr. -
eçinacayi varmõdõr. - el geçinacayin sağlamlamalõ.

qeçiniş
qeçinma
qeçinmak
qeçinmiş
qeçir qeçirdan

geçiniş. geçinma. 1. imtizac. maaşiret. 2. dirilik. yaşam. durmuş. meişet. heyat. - güc geçinm
bol, qolay geçiniş. - geçinma qoşu: heyat esbabõ. geçinma. geçiniş. keçinma. 1. imtizac. maaş
2. dirilik. yaşam. meişet. heyat. - güc geçinma. - bol, qolay geçiniş.
- geçinma qoşu: heyat esbabõ. 3. maaşiret. ged gel. birlikde yaşayõş.
geçinmak. keçinmak. 1. birisi ile birlikde iyi, iyi kimi yaşamaq. - iki günü çox gözel geçinir
r. - yumşaq kişi hammõ ile geçinir. - bele bir durumla geçinmak olurmu. 2. durumun sağlayõb ya
maq. dolanmaq. idare olunmaq.
- alõn teri ile geçinmak. 3. gedmek. qõyõnmaq. ezilmek. bayõlmaq.- üreyim qõyõndõ. 4. ke
i qolaylaşmaq. yapõnmaq. ötülmek. ötilmek. qoyulmaq. güzeşt edilmek.
- ürayi keçinmak: ürak ötünmak. 5. tavlanmaq. tovlamaq. dolanmaq. burqunmaq. dözmek.
keçinmiş. talqõn. dalqõn. dalmõş. kendinden keçmiş. bihuş. medhuş. - õsõtmadan dalqõn yatõr. -
ir dalğõnlõq geldi. - ağladõ ağladõ dalğõn düşdü. keçir. çara. yol.
keçirdan. keçiren. qoyar. qoyan. icra eden.

qeçiran keçiran. keçirden. qoyar. qoyan. icra eden.
qeçirilan keçirilen. savma. savrulan.
qeçirilmak keçirilmek. sürülmek. aparõlmaq. - bir gözel yaşam sürülür.
qeçirkan keçirkan. yol üstü.
qeçirmak keçirmak. aşõrõlmaq. aşõrmaq. atõqlatmaq. savurmaq.
savdurmaq. durdurmaq. def etdirmek. qoğdurmaq. savmaq. atlatmaq. sürmek. keçişdirmek. sa
vuşdurmaq. atmaq. iyiletmek. vaz keçmek. tönqülmek. sevritmek. ertürmek. bağõşlamaq. qebullanm
. - { dõrnaq keçirmak: dõrnaq ilişdirmak: dõrnaq taxmaq.}: yapõşõb, ilişib buraxmamaq. penceni
irib ötürmemek. - sõramõ savdõm. - baş ağrõsõnõ savdurdum.
- bu ağõr bela atõqladõq.
- güni keçirmak: bir gün qalmaq, durmaq: günlemek.
- vax keçirmak: çağlanmaq. çağ sürmek. eylenilmek. eqlenilmek. eklenilmek.
- alay keçirmak: birinin sözünü dinlerken, başqa nerse düşünmekle uğraşmaq.
- savaşõ savuşdur.
- eylence sürmak.

yaxalamaq. dar yere getirib tutmaq.
- qab, örtük keçirmak: qaplamaq. qapsamaq.
qeçirtmak keçirtmak. 1. qatlatmaq. yedirtmek. eğib, burub
yerleştirmek. onqartmaq. onqurtmaq. yonqartmaq.
düzeltmek. sağaltmaq. 2. rivac vermek. rayic edmek.
mütedavil edmek. 3. döndermek. vaz etdirtmek. - onu
fikrinden keçirt. 4. taxmaq. qaplatmaq. örtdürmek. -
şekile qab, yorqana üz keçirtmek.
qeçiş geçiş. keçiş. 1. numayiş. 2. keçme. qoyar. mirur. ibur. 3.
xatire.
qeçişdirmak keçişdirmak. keçirmek. savuşdurmaq. atmaq. iyiletmek. -savaşõ savuşdur.
qeçişmak keçişmak. 1. ötrüşmek. savuşmaq. (# sõvõşmaq: örtüşmek.
yapõşmaq). 2. keçmek. qoyarmaq. mirur etmek. ibur edmek.
qeçit geçid. 1. memerr. geçilecek yol. 2. nersenin geçilecek
yeri. yarõq. gedik. boğaz. derbed. - dağ geçidi. 3. aşmalõ, keçmeli (aşõlõb keçile bilen) olan
- çayõn dayaz (sõğ) yeri keçid verer. 4. icaze. - geçitsiz: icazesiz. - geçit versaniz: icaze
versez. 5. viza. - geçitsiz: vizasõz. - yabançõ ölkelere geçid gerekir. 6. (qopsam, resmi) g
eçit. san.

- qõrx geçit: qõrx qapõ: dolanbac, burşuq olan yer, çay õrmaq.
karalar bir yolu kasan çay. çox geçitli, qapõlõ olan yer.
qeçit keçit. keçar. 1. icaza. salõ. yar. yarlõq. 2. özik: iki dağ
arasõndaki yol. öd. öz. 3. san.
qeçitmiş keçitmiş. bacarmõş. yekka. olqun. pişmiş. görmüş.
salqun. varqun. çapar. çaqqun. mücarrab.
qeçma geçma. keçma. 1. bir nayin içina, üstüna taxõlan, keçirilan
narsa. bir nayin ivli, oyuqlu olub, oynaq bölümü. -
qeçma çakma. - qeçma qapaq. - qeçma çarçiva. 2.
boğmaqlõ. birbirina geçarak, vida ila taxõlõb qapanan,
bağlanan narsa. kaşovlu. - geçma düğün. - geçma
gözüldürük: dürbün. - geçma qõrõq: kaşovlu bölük. 3. (<
geçmak). küça. küvça. 4. atlama. ibur. 5. işlama. toxnaq.
toqun. etgi. ta'sir. - onun varõndan biza toxun yoxdu. -
toxunun azaltmaq. - toxunun güclatmak. 6. keçma. keçiş.
qoyar. mirur. ibur. 7. tacavüz. 8. qoyar. qoyşat. qoyaş.
keçilan. carayan. macara. - buda bizim qoyşatõmõz. -
maraqlõ qoyarlar söyladilar.
qeçmak keçmak. 1. işlamak. girmak. nifuz edmak. - bu ağrõ içima
işladi. - onun ölümü biza çox işladi. 2. ötmak. qoymaq.
güzaşt edmak. bağõşlamaq. boşuqmaq. 3. uğramaq. ¬

yollar tehrana tebrizden uğrur. 4. üstelemek. aşmaq. çoğalmaq. artõrõlmaq. 5. etgilemek. işlem
. toxunmaq. eser edmek. işlemek. savmaq. etgilemek. te'sir edmek. işlemek. tutmaq. k
eçmek. etgili olmaq. 6. keçişmek. qoyarmaq. mirur etmek. ibur edmek. nifuz edmek. sinğme
k. sõnğmaq. savuşmaq. iyileşmek. iyi olmaq. -õsõtmasõ savuşmamõş hele. - baş ağrõsõ savuşsada,
- şeh sümüye yürüdü.
- aradan keçmak: axmaq. cereyan edmek. araya girmek: vasite olmaq.
- üstündan keçmak: atlamaq. unutmaq. salmaq.
- narsanin üstündan keçmak: aşõrtmaq. aşõrmaq. öteye atlamaq.
- mene onun sözü toxunmaz. - size elebil çox toxundu bu.
- bir yerdan aşmaq, keçmak: tolaşõlmaq. dolaşõlmaq.
- bu gedik dolaşõlõncan, o şeher görüşer.
- soyuq içime savdi.
- bu boya ile damqa iyi tutar. - bu boya tutmaz.
- bu parçaya ağõr bir qoxu sõnğmõş: bir iy oturmuş. qeçmamak keçmamak. turmaq. dur
lişmek. ilerlememek.

qeçmaz geçmaz. 1. yoluxmayan. sarõlmayan. sirayet etmeyen. -
geçmaz kesel. 2. eğri. ters. qelb. - geçmaz aqça. 3. toxdamaz. düzelmez. - geçmaz xesteliye
tutulmaq, düşmek. 4. değersiz. sürülmez. sürümsüz. e'tibarsõz. rivacsõz. - geçmaz mallar: satõ
lar. - geçmaz söz. 5. çõxmaz. bünbest. - geçmaz yollarda qalanlar. 6. keçmez. savuşmaz. onğmaz
i olmaz. müzmin. -savuşmaz xestelik.
qeçmiş geçmiş. keçmiş 1. geçgin. çox yetgin, olmuş, oluşmuş.
artõğõna olqun. - geçgin yemiş. 2. geçgin. sabiq. itmiş.
- birbirina keçmiş: daranmamõş: keçe. 3. geçgin. - otuzu geçmiş. 4. keçen. qoyan. sabiq.
. qoyaş. qoyşat. (> qozaştafars). öten. sabiq. qart. yaşlõ. qarõ. qarõq. geçgin. esgimiş. qõtl
t olmuş. mafat.
- qoyan il. - qoyanlar qorunmasõn, qoyulsun burxõlsõn.
- qoyaş il. - qoyaştalar: keçenler ötenler.
- savmõş nerse.
- kandindan keçmiş. talqõn. dalqõn. dalmõş. keçinmiş. bihuş. medhuş. - õsõtmadan dalqõn
sonra bir dalğõnlõq geldi. - ağladõ ağladõ dalğõn düşdü.

- uzun keçmiş:uzaq zaman. öta. asgilar. - ötadan: asgidan. keçmişlardan. - ötalar: asgil
ar. keçmişlar.
qeçrişmak - yumşaqlõqla keçrişmak: başdan elamak. savmaq.
ötrüşmak. ötüştürmak. - ay canõm man bu qonaqlarõ savõb siza qoğuşaram.
qed - ged gal. keçinma. maaşirat. birlikda yaşayõş.
- ged geda: gala gala: bala bala. tadrican. miruri zamanla. vAxt geşdikca. b
aram baramdan8. günü gündan. geddikca. gün sayõn.
- ged gal: başlama. mübaşirat.
- ged!. varda. çakil. - varda yoldan: çakil yoldan. qeddikca geddikca.
vAxt geşdikca. baram baramdan8. günü
gündan. gün sayõn. ged geda.
qedan gedan. 1. varõ. banzar. çakan. sayaq. yolunda.
biçiminda. müşabih. 2. yolçu. köçmali. - yazõq yolçudur: getmalidir.
- galan gedan: qonaq. - qonağõ (evi) galan gedana açõqdõr: galan gedan uğrar.
- sõravarõ: bir sõrada. bir sõralõ.
- çapqõnvarõ: çapqõn olan kimi.
- türkvarõ: türkavarõ: türk yolunda.
- »aruarõ1 -vara han7ar

qedar qedargalan
qedgeda
qedgal
qedi
qediş
qedmak

gedar. uçar. boş. qalmaz. sõrğal. sayyal. gedargalan. gedibgelen. çeker gelen. varagele. -
bu tüfeyin varagalani çox doğru işlir. gedgeda.asayõn. bala-bala. vara-vara: gedgal. ağõz. mü
ret.
gadi. 1. gede. qaltaban. pezeveng. 1. kedi. pişik. - kadi ayasõ: bitfi adõ. - kadi oti
: valerina denilen ot. gediş. 1. põrose. axar. geliş. 2. tür. hereket. 3. xuy: borõq. yorõq.
yoruq. 4. gediş. yol. tür. cür. suret. - işi bu tür açmaq olmaz: bu suretde hell edmek olma
z. 5. meslek.
- iyi gediş: uyqunluq. axõş. yaqõş. yaxõş.
1. gedmak <> < met > daqmak. yetmak. <> edmak erişmek. varmaq. 2. gurlamaq. atõlmaq.
fõrlamaq. ölmek.
- oda gurladõ. - top yoluna gurlamaq: havayõ yere gedmek.
- yağmasanda, gurla. 3. keçinmek. qõyõnmaq. ezilmek. bayõlmaq.- üreyim qõyõndõ.
- gedib galma: varõş geliş. ülfet. e'tilaf.
- gedib galmak. varõşmaq.
- gedibgalan. gedergelen. çeker gelen. varagele. - bu tüfeyin varagalani çox doğru
işlir.
- gedib çatan: varan9. eren. vasil, nayil olan. - isteyine

varan. - sevişine varan: sevgiline çatan.
- iti yeriyan, gedan: yorqa.
- sürüb gedmak: taramaq. daramaq. - damir daramaq: gemi yele, axõna qapõlõb demiri sürüb
lemek.
- suyunca gedmak: uymaq. qarşõ durmamaq.
- topa gedmak: top yoluna gedmek: boşuna, havayõ gedmek. heder olmaq.
qedrülmak gedrülmak. geyilmek.
qehalmiş kehalmiş. oğuşmuş. yõğõşmõş. yatmõş. yorulmuş.
qehatmak kehatmak. huşdan aparmaq. uyutmaq. bihuş edmek. -
uyatsõzõn cerrahlõq etdiler.
qehimak kehimak. kivremek. soyuğundan üşümek.
qelişkin gelişkin. yetmen. olgun. uzman. yeterli. yetenekli.
qena gena. yena. 1. daha. tekrar. yeniden. - yena geldin. 2.
bele. hetta. - bir bele yedimde, yena yorulmadõn. - çox
yoruldumsa, yena yazacağõm.
qenalmak genemek. genişlenmek. bullaşmaq. enleşmek. vüset
tapmaq. tovsi' olmaq. ennileşmek. - tumanõn balağ keşleri
bollaşõb. - köyneyin qollarõ bollaşdõ.

qenamak
qenatmak
qengaşmak
qengiş
qenilmak
qeniş
qenişlanmak
qenişlatmak
qenişlik

genelmek. genişlenmek. bullaşmaq. enleşmek.
ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanõn balağ
keşleri bollaşõb. - köyneyin qollarõ bollaşdõ.
genletmek. genişletmek. bullatmaq. enletmek. vüset
vermek. tovsi' edmek. enniletmek. - tumanõn balağlarõn
bollatmalõ. - köyneyin qollarõn bollat.
bolalmaq. bollanmaq.
gengiş. gen. gen. geniş. bol. vesi'.
genilmak. vaz keçmek. var keçmek. baz keçmek.
yanqõlmaq. engilmek.
geniş. ( a <> e ) ganiş. açõq. yavan. yayvan. bol. yayõlmõş. münbesit. gen. gengiş. bol. vesi'
yõq. yayqõn. genişlemiş
genelmek. genemek. bullaşmaq. enleşmek. ennileşmek. vüset tapmaq. tovsi' olmaq.- tumanõn b
alağ keşleri bollaşõb. - köyneyin qollarõ bollaşdõ. genişlatmak. genletmek. genetmek. bullatma
nletmek. vüset vermek. tovsi' edmek. enniletmek. -tumanõn balağlarõn bollatmalõ. - köyneyin
qollarõn bollat. genişlik. genlik. enqlik. ennilik. yavanlõq. yayvanlõq. açõqlõq. bolluq. inbi
sat.

qenlanmak genlenmek. enlenmek (n <> l ) ennenmek. enleşmek.
şişmek. xexr edmek. qenlatmak genetmek. genişletmek. bullatmaq. enletmek. vüset
vermek. tovsi' edmek. enniletmek. - tumanõn balağlarõn
bollatmalõ. - köyneyin qollarõn bollat.
qenlatmak genletmek. enqletmek. enletmek.enniletmek. açlamaq.
qenlik bolluq. bereket. enlilik. genişlik. enqlik. ennilik.
qensiz gensiz. enğsiz. ensiz. dar. - ansiz yol.
qeri geri. 1. alt. arxa. son. - bu işin altõ iyi çõxmayacaq. dalõ. - bu
nağõlõn altõ, lap şaşõrdõcõdõr. - gerisin geri: ardõn ardõn: arxa
arxa. 2. arxa. iz. - izina dönmak: geri dönmek. rücet edmek.
3. döne. - dönesinden gerisinden. dönesine keç. 4.
aşağ.
- dönasindan gedmak: gerisinden gedmek. te'qib edmek. -geri vermak: döndermek.
geriye çevirmek. irca' edmek. -geriya çevirmak: döndermek. geri vermek. irca' edmek.
- geri püskürmak: tõsqõrmaq. tõqsõrmaq. tüskürmek. def' edmek.
- qeri qalma !: uyuma ! yubanma !.
- an gerida olan: quyruq.
- geri dönma: geriz. qorizfars. giriz. keriz. qaçma.

- geridan bağlõ, müttasil: arxasõ sõra. ardõ sõra. dal ba dal. müteaqiben.
- imdan geri: bundan sonra.
- ayaqlarõ geri geri gedmak: könülsüz gedmek. qeriban geribanfars < qõrpa
n. kirven. qünçüqa. qoncuq. qonuc.
qonça. yaxa.
qeric geric. dalõ. gec. te'xir. - gericsiz: te'xirsiz. gecsiz.
yubanmadan. yubatsõz.
qerixta gerixta. garixta. qorixtefars. qõrmõş. qoğqun. qaçmõş.
qaçqõn.
qerilmak gerilmak. qalmaq. yubanmaq. açõb açõğõna bacaqlar ile
yerimek. gergin olmaq. qurulub çekilmek. dartõnmaq. - o yarõ yolda qaldõ.
qerisin gerisin. qõçõn. gerisin geri. dala. arxaya doğru. - qayõq
qõçõn qõçõn yanaşdõ. - etek öpüb (arxasõnõ çevirmeyib) qõçõn qõçõn çõxõb geddi. - qõçõn qõçõn
aq, yanaşmaq.
- qerisin geri: arxaya doğru. götin. seyri qehqerayi. - götün götün döndi.
qeriz geriz. qorizfars. keriz. giriz. geri dönme. qaçma.
qes kes. kise. balõş. sandõq.

qeşeş keşeşfars < çakiş. > keşiş. axõnc. axõş. çakişlik.
cazzabiyyat.
qeşiş keşiş. çakiş. > > keşeşfars. axõnc. axõş. çakişlik.
cazzabiyyat.
qeşli keşli. yaylõ. asnak.
qeşti keştifars. (< köçmak). köçma aracõ. gami.
qetma varõş. varma. yetişma. visul. - bu qadar çabuk varõş.
qetmak - araya getmak: ortaya alõnmaq. nazari diqqata almaq.
qarşõlamaq. tavaccüh edmak.
qeyçi - böyük qeyçi: sindi.
- narsanin ucun, başõn kasmaya böyük qayçõ: qõrqõ. qeyd boqağõ. buqağõ. kö
zancir. bad. qeydirmak geydirmak. tonatmaq. donatmaq. qeydsiz
ilişiksiz. başõ soyuq. - çox ilişiksizin biridir. qeyik - geyik dişisi: burçõn.
- geyik darisi: gödari. gövdari. kudari.
- geyikin iri, banakli çeşiti: sõğõn. qeyilmak gedrülmak.
qeyim geyim. gecim. 1. keça. otaq döşamasi üzarina yayõlan
yun toxuntu. 2. geçim. coşun. taxõm. qoşum. bütün örtak.

- tüklü geyim: yanbulõ gaba. 3. paltar. qurşaq. quşaq. qõn. don. örtük. qabõq. atqõ. bir
üzarina yapõşõlan narsa. geyim. türük. türga. türak. bürak. bürga.
- gana bol geyim: yelmak. yalmaq.
- günüzlük geyim: günüza özal.
- orta quşaq: aralõq geyim. al geyim. bayağõ qapsam, geyim. (# qopsam: rasmi). - q
uşaq atmaq: soyunmaq. dincalmak. -quşaq çözmak: al suya yetirmak.
- geyim yumaqda işlanan yassõ toxmaq: taqtaq.
- qolsuz, önü açõq, yellana bilan geyim: yelak. yalak. - iç yelayi.
- bir işa özal geyim. iş paltarõ. kasbat. kisvat (< kasmak). -çöpçü, süpürgaçi kisvati.
svati.
- rasmi geyim: qapanõça. qapança. qeyimçi geyimçi. paltarçõ. gürşaqçõ. qurşaq
qeyin geyin. yanõn. yandan. qõçõn. dönaged. quşqulu. şaggili.
mütaraddidyana. - yanõn gedirdi. - na yanõn yanõn
düşünürsan. - yanõn yanõn baxõşlar.
qeyinmak geyinmak. taxmaq. quşanmaq. üstüna almaq. - taraq
taxõnmalõ. - qõlõnc taxmaq. - üzük taxmaq.
- geyinib quşanmaq: yõğõnmaq. hazõrlanmaq.

qeyinti
qeyirmak qeymak
qeyrat
qeysi
qeyzim qezgan
qa

- geyinti qoşantõ: qoşu qoşantõ. takõ takõm. bir el geyime gerekli nerseler. tekmil geyi
nti.
geyirmak. qayõrmaq. 1. örtmek. gizletmek. 2. aldatmaq. geymak. qomaq. qoymaq. taxõnmaq
. - başlõq qoymuş. -bu paltarõ daha qomayõn.
muqavimet. tayaq. dayaq. güc. quvat. barqas. bağõr. barõq. - yava eyi qoşulsa, uğur qeyret tök
er. - dayaq göstermek. - qeyrat qõlmaq: ürek tapõb işlemek. tavranmaq. davranmaq. tovranma
q. qõzõqmaq. qõlõnmaq. işlemek. qõmõldamaq. işe keçmek. eksülemel göstermek. - bu işlerie qarş
ona davranõn. - davranõrsa, vurulduğun görürdü, anlõrdi. - tavranmağa canõm daha yox. -iyilik
avranmaq, kötülükleri qaqarõn. tetik davranmaq. gevşek davranmaq. ağõr davranmaq. geysi. kesi
(< kasmak). biçi. bezden biçilmiş. paltar. -kasi biçmak: biçi kesmek: paltar biçmek. - kasi
daşõ: bulaq çay yanõnda palatarõ döğerek yumağa özel yassõ daş.
- geyzim sõrõq: gecim sõrõq. paltar sõrõqõ: paltar, geyim yumaqda işlenen sõrõq.
gezgan. elgeze. elgezer. qaka qab (mefulüileyh) ilgeci.

qab - qab qara boyanõ bildirir: kömür kimi: şeve. - kömür saç . -
kömür göz.
qaba' < qapa ( qapõyan).
qaba yamaq. camaq. yamaq. yalmaq. yelmek.
qabbasdõ gabbasdõqatlõ, laylõ, iki qat nerse. - gabbasdõ çekme. -
gabbasdõ geyim.
qabeh < qaybaq. qaymõş, caymõş iş, davranõş. sapaq. sapõq.
basõq. çirkin. pis. - bu qaypaq işlerizden el götürün.
qaba gaba. 1. qaba. gobut. qalõn. şişik. yoğan. yoğun. 2.
yundan, başqasõndan olan qalõn geyim, gecim. - yanbulõ
gebe: tüklü geyim. 3. yüklü. hamile. 4. avqan. ovğan.
ovan. yüklü (inak).
- gaba qalmaq: avunmaq. yüklenmek.
qabak kabak. kapak. kavak. (< kav. kav. kov). 1. heyvanlara yem
olub, aşlõqõn (hibubatõn) öğüdülmüş qabõğõ. - ata toyuqa
kapak tök. 2. derinin qabõq qabõq oluşu. - baş kapayi:
başda olan qonaq.
qabarmak gebermek. qõvrõla qalmaq:
qabaş gabaş. qabaş. 1. erbaşõ. igit. pehlevan. - gebeş oğlu. 2.
qopuz. gopuz. demir toxmaq. 3. qalõn qafalõ. 4. qoç. erkek qoyn.

qabil
qabin qabir
qabkabali qabl
qabristan qabs
qabud
qabullanmaq

<> qabõl. qapqõl. qapqal. (< qab). 1. soy. nov'. dürlü. sinif. sõnõb. mequle. dürlü. türlü. -
il işleri burax. 2. bir soydan törenib, olub, bir başçõ ile dolanan toplum. oymaq.
kabin. ağõrlõq. cehiz.
1 . tuplu. tubluka. mezar. sõnğ. sinğ. delik. çuxur. gömük. quylaq. mezar. 2. kabir. (< kimi
bir). be'zi. - kabir kişiler. -kabir yerde.
- qabir qazan: gömici. gömen. quylayan. kabkabali. alaylõ. debdebeli.
qabal. qabax. önde. ileri. ileride. evvel. - öğleden qabal, qabax.
gömüklük. gorõstan.
qaps ( bs\ ps <> sb\ sp. z <> a ) qasb. qapz. (< qab). qasb olunmaq: qepz olunma
q. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq. kabud < gövüd. göy boya. göyümsü. < qap
allanmaq. qapsanmaq. qesb edmek. alõnmaq. qablanmaq. qaplanmaq. vaz keçmek. tönqülmek. s
evritmek. ertürmek. bağõşlamaq. keçirmek.

qabutar kabutarfars. (< kavudmüin < koyut < göyüt: göy: mavi).
göyerçin.
qabza < qapaz (< qab). tutacaq yer. qulp. tutam. balçaq. sap.
desde. qapsa. qõsõm. sõxõm. avuc. tutam.- bir qõsõm buğda. - qõlõc balcasõ: qõlõc sapõ.
- qabza edmak: qapsamaq. elde bulundurmaq. tutmaq.- bu ipi tut.
qabza gabza. omuz küreyi. kürek gemiyi. çiğni örten sümük.
qabzaçi gabzaçi. kesilmiş qoyunlarõn omuz küreklerine baxaraq,
gözü bağlõlõq eden.
qac kac. bükük. - kaci: bükme.
qacava kacava. < köçava. köçaba < köç oba. hüdci.üqürmek.
tekirmek. deve üzerine iki tereflõ yükletilerek içerisine binilen sebet.
qaç kaç. kaç. kaş. çak. yoğurt peniri. yağsõz penir.
qad kat. kand. karant. karat. (< kar). böyük aralõq.
qadd < qat. biçim. ölçü. qamet. boy. - qad o qamat: boy bos.
qaddar qõyõcõ. qõyõcõ. qõyan. esirgemeyen. zalim.
qadafars gadafars ak < karta. ara. aralõq. meydan. mehevvete.
qadalic gadalic. böyük ox quburi, qabõ. böyük sadaq.
qadari < qatiri. getirilene, gelişe, gelene inanan. (# cabri).
qadar (qad < met > daq). 1. <> dak <> çak. dağar. 2. miqdar.
kemiyyet. 2. kadar. katar. katir. kitar (< kitmak: qapamaq). 3. qapalõ. tutuq. bul
anõq. 4. tasa. qusse. qayğõ. - na qadar: nemeke. nice. nece. neçeka. kaç. 5. yazqi. yazõ. mu
Qdd9rat. alõn yazõsõ.6. texmin. - onlar igirmi dek olurdular: igirmi qeder. - çatõya (dama
) igirmi dek ağac garakdir: igirmiye qeder. 7. son. nehayet. - ikiye dak: ikiye qa
dar. - ne dak: ne qeder. - bu dak varki: bu qadar varki: bu dağişlaki: bu ferqle ki.
- o dak: o çak: o qadar. - bu dak: bu çak: bu qadar. - şi dak: şu çak: şu qadar. 8. e'tibar
. heysiyyet. - öz dağarin qoru dur. 9. derece. rütbe. paya. - uca dağarli: ali rütbeli. 10
. miqdar. kemmiyyet. -olduğu dağar. - böyüklüyü dağari: böyüklüyü qederi.
qadarlanmak kadarlanmak. katarlanmak. katirlanmak. kitarlanmak ( < kitlanmak
: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenmek. qayğõlanmaq.
qadarlanmak öksimek. kövrelmek. köksünmek. tasalanmaq. kendini öksüz görüb qeribsinmek.
qadik gadik. 1. çentik. dişlik. ferce. fürce. rexne. 2. yõxõq yer.
xaraba. 3. fürset. 4. başaç (görev, vezife). imtiyaz. tekel. 5. meqam. 6. nişan. 7. ön dişiler
inden düşüyü olan. -

qadiklanmak
qadikli
qadilmak
qadirmak
qadirsiz qadişmak
qadman

gadik hasan. gadik paşa. 8. bir mülkün vaqfa bağlõ göravi. 9. aksik. nüqsan. qusur. - aksik, g
adik tamamlamaq. 10. cavaz. patenta. parvana. 11. ruxsat. gardik. gardana. 12. q
oğuq. kovuq. oyuq. küf. kof. içi boş. - qoğuq diş. - qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin kof
yarõq. boğaz. darbad. narsanin geçilacak yeri.- dağ geçidi.
- gadik gadik, diş diş edmak: qadmak. kartmak. katmak. (< gadik. kardik < kar). oyma
q. çantmak. çantmak. gadiklanmak. gadilmak. (< gadik. kardik < kar). oyulmaq. çantilma
k.
gadikli. 1. baş göravli. nişanlõ. - gadikli ağalar. 1. vaqfa bağlõ yöni olan yer. - gadikli tü
(< gadik. kardik < kar). 1. gadiklanmak. oyulmaq. çantilmak. 2. didinmak. gicişmak.
qaşõnmaq. heyvan darisi üzmak. bir heyvanõ qaqaç (bastõrma) yapmaq.
kamalsiz. dayarsiz. qiymatsiz. bahasiz. (< gadik. kardik). gicişmak. qaşõnmaq. - ovucu
m gadişir. -yaram gadişir.
gadman. gatman. katman. külünğlü qazma.

qadmak
qadriarab qadrim
qadrişmak
qadrüşmak
qaf
qafa qafal qafan
qafang
qafanlamak
qafas

qedmek. kertmek. ketmek. (< gadik. kardik < kar). oymaq. çentmek. gedik gedik, diş d
iş edmek.
< qõtrõ. qõrtõ. qõrõq. az.
kadrimka. kemrit. gemrilmiş. arõnmõş. - kadrim atka: deriden üzülmüş et.
kadrişmak. et soyup qurutmaqda yardõm edmek. gadrüşmak. birbirine geydirmek. kaf. 1. aya
. düz yer. 2. köp. çopan. kopab. hubab. qopan. su üzerinde oluşan havalõ şişler. kafa. keffe.
ppe. qappa. qapqa. - tarazõ kefesi. kafal (< kapal. qapal). başõ böyük bir balõq. kafan. < k
afin. kapin (< qab). kepen. örtük. ölüye sarõldõq bez.
kapanğ. kafna. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ile, tebene ile işleyenler ellerine taxan demi
rli qayõş. kafanlamak. < kafinlamak. kapinlamak (< qablamaq: örtmek). 1. ölüyü beze sarqõdõb ç
maq. 2. toyuq kimi heyvanlarõ bütün olaraq yufqaya çulqayõb pişirmek.
< qapas. 1. iskilet. 2. bölme. 3. nerde. qorxuluq. 4. terh. põlan. taslaq. isk
ilet. çerçive. köke. kök. qalõb. işin başlanqõcda, bezeksiz düzeksiz qururlan kök nexşesi,

tasasõ. - taslağõn araya qoymaq. - üqala taslağõ:
yekexana. özün alimle sõrasõna qoyub derinlerden danõşan. -qaba taslaq: yalnõz biçimin, üzün g
yalõn, qaba tasõ, neqşe. - galin cehizi qafasi: toqurçõn. 4. gövde. qablut > kalbod.
- iki qafasli otaq.
- böyük quş qafasi: quşxana. quşluq. quşlõq.
- qafasda hele çox qadõn var(qadõnlarõ kişilerden ayõran bölme).
- qafas ardõndan: gizliden.
- qafasdan baxmaq: el çatmayõb, duvar deşiyinden baxmaq.
- tanrõ vuran qefesi: çox kötü durumda olan ev.
- qara qafas: qara bir kök.
- qafas börk: (> fes: börk çeşti). üzeri qefes kimi sekrek, aralõ, gevşek toxunmuş börk.
- qafas kimi: çox sekrek, aralõ, gevşek olan (parça). qafasçi doğramaçõ.
qaffara kaffaraarab (< qappara. qaplamaq, tutmaq) arõn. arna.
arõnma. yarõn. yarna. yarõnma. - bunun arõnõ kime düşür:
bunun kaffara kime düşür
qaffa kaffa. keppe. qappa. qapqa. kefe. - tarazõ kafasi.
qafgak kafgak. kevgek. kekik. peltek.

qafgir kafgir. çamça8. çömça. kömça.
qafil 1. qafil. avlaq. axmaq. avanaq. gözü bağlõ. 2. kafil. qapõl.
qab qapaqlõqa, saxurta siqortalõğa, zaminliya işlanan.
qafillik korluq.
qafin kafin. kafan. kapin (< qab). ölüya sarõldõq bez.
qafinlamak kafinlamak. kafanlamak: kapinlamak. qablamaq örtmak.
qafna kafna. kafang. kapanğ. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ila,
tabana ila işlayanlar allarina taxan damirli qayõş. -
başmaqçõ kafnasi.
qagirmak gagirmak. qarõnda oluşan qazõ dõşarõ vermak.
qahba arsõz. kapak. namussuz.
qaharlamak qõrmaq. batõrmaq. qalab çalmaq. mağlub edmak. - tanrõ
qõrsõn. - tanrõ batõrsõn.
qahfarab (< kav). kasa (< kavsa). kava.
qahraman qõzan. dali qanlõ. sökman. batur.
qahramanlõq qaramanlõq. ustura. ustura. utsara. kişilik.
qaht < qõqõt. qõt. (# bolluq)
qahti < qõtlõq. qõqõtlõq. qõrqõtõtlõq.
qahvaltõ tutquc. quşluq.

qakiz kanğiz. kaniz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz.
muqavimetsiz. 3. tembel. 4. köyköhne. gebe esgisi.
paçavra. 5. deyersiz. qiymetsiz.
qaqa gaga. gegec. gegeleme. keveleme. böcek,
hörümceklerin tikanlõ soxmalarõ.
qaqac gagac. gege. gegeleme. keveleme. böcek hörümceklerin
tikanlõ soxmalarõ.
- gagac oti: bir bitgi. heraçiyun.
- gagac quşi: seksek. atmacanõn bir çeşiti.
- gagac arõ: ağõlõ arõ.
qaqa kaka. 1. kakama. sözleri dalbadal tekerleyib qolay
diyemmeyen. lüknet. - kakalama cocuq. 2. çeke. yemiş ağacõnõn yuxar dallarõn eğmeye, nerseni ö
mek üçün başõ qancalõ değenek. gelberi. eğri uclõ ağac. 3. çovqan. solõcan.
qaqalama gagalama. gegec. gege. keveleme. böcek,
hörümceklerin tikanlõ soxmalarõ.
qaqalamak gagalamak. 1. qaqalamaq. dimdiklemek. - xoruzlar gagalamiş: qaqala
mõş. 2. (böcek. heyvan) vurmaq. çalmaq. sancmaq. soxmaq. õsõrmaq.
qaqalik kakalik. kekemesi olan. lükneti olan.

qaqamak kakamak. şaşõb ne söyleyeceyin bilmemek. nem nüm
edmek. - kakamaya başladõ.
qaqama kakama. kaka. kekeleyen. dil döğmesi. dil düğünü.
qaqik kakik. 1. kehlik oti. yaxõcõ, qoxulu bir ot. bu bitginin yağõ
çekilir. 2. kevgek. kefgek. peltek.
- qaya kakigi: yabansi kekik.
qaqira kakira etacõ. qaçurqan. qaçõran. õsõz. kötü. bedexlaq. -
kakra kolu: acõ etacõ kişi.
qaqlik kaklik. dadlõ öten toyuq kimi gözel quş. bu quşun dişisi
qefesde beslenir. qefesin önünde ağ qurmaq yolu ile,
bu quşun ötmesine aldanan erkek keklikler avlanõlõr.
qaqra kakra. 1. eqit. ekit. eqti. egti. ges. acõmtõraq. dil burar.
acõmtõraq ekşi. - akti yemiş. 2. kekire. ges. etacõ.
qaçurqan. qaçõran. õsõz. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acõ
etacõ kişi.
qaqrak gagrak. qaburğanõn altõ. boş böğrek.
- gagrak altõ: böğrek üsti.
- gagrak batma: gegrekde duyulan sancõ. qaqralik kakralik. dil bur
ma. acõlõq. sertlik. ekşilik. qaqramak kakramak. acõmaq. dil burarcak ekşimek. ekşiyi
b
qabarmaq. texmir olmaq.

qaqratmak kakratmak. kesitmek. gesitmek. burmaq. - turş heyva dilimi burur.
qal kal. - saçõ saqqalõ düşüran kal çeşiti xastalik: bart.
qal kal < kar. 1. keçel. keçel < kerçel. saç qõrqõnlõğna
uğramõş kimse. - kal qõz. - kar oğlan. 2. lüt. boş. çõplaq. -kal dağ. - kal ağac: budanmõş ağa
süz, yoxsul cocuq. - kalxan bayi: pislik xesteliyine düşen. bir çibanlõ xestelikdir ki saçla
rõ kökden qõrar. - kali qõzmaq: keçelliyi tutmaq. qõzmaq. hirslenmek.
- ged gal: başlama. mübaşiret.
- gala gala: ged gede: bala bala. tedricen. miruri zamanla.
- kal, camõş atindan döğma qaba basdõrma: qaqac.
- kal, uyuzun qafasõ: irik.
qalbari galbari. ölçer. ülçer. uzun qollu maşa. şiş. ersin. odu
qarõştõrma aracõ.
qalcak galcak. ilgeri. ileri. müsteqbel.
qaldüqika galdüqika qeli.
qala kere: kesik. - kala kartik: yara izlerinden yamrõ yumrõ nerse.
- har gala danõşmaq: ağõz dolusu qonuşmaq. qalaba - qalaba çalmaq: qeme ba
smaq. üstelemek. yenmek.
- qalaba çalmaq: qol burmaq.

- qalaba çalmaq: alta almaq. altamaq. üstelemek. yenmek. yõxmaq. tutmaq. üstün gelme
k.- od basdõ. kerdini ot basdõ.
qalabak kalabak. kapanak. (< kapanğ < qapamaq). 1. gözel
qanatlarõnan örtülmüş böcek. - kelebek kimi: çox gözel geyinmiş kiçik qõz. 2. qoyunlarõn ciyer
elik, ki kelebek biçiminde olur. - qoyunlar kalabak olmuş.
- kalabak otu: dağ yoncasõ.
- kalabak sarmaşõğõ: bir bitgi.
qalacak galacak. 1. öneki. öndeki. ilerki. ilerdeki. - galacak yaz. 2.
gözlenen. - galacak gelin ne çõxar, gelmeden bilinmez. 3. ati. müsteqbel. galacayi bilen
kimdir. 4. qeza. qeder. yazõlõ olan nerse. - galacak pozumaz. - galacakdan qaçõlmaz. -
galacayin indi yapan, dününe ökünmez. -galacaya qeme işlemez. - galacakda var, çõxacaqda. -gal
acayin onun güden, indinin birinden qalar. 5. gelme. -galacayi var ise. - galacayi
olmadõ. - galacayi tutarsa: galmaya qalxõşarsa.
Qalak kalak. kavlak. (< kav. kov). 1. menqel. 2. duzaq. aldaq. 1.
türe. 1. börk. kise.
qalakçi kalakçi. qallaş. kellaş. bataqçõ. allaq. aldaq. aldaqçõ.
tobraçõ. beziqçi. oyunçu. dolabçõ. metsiz.qehbe oğul.

fõrõldaqçõ. bağõcõ. baxõçõ. göz bağcõ. qataquli. qazõqçõ. aldaq. dubbaraçõ. hileçi. oyunbaz. h
- kap kalakçi: qaparuz. kepçe quyruğ. qalaka keleke. gülgi. alday. mesq
ere.
qalak kalak. kavlak. (< kav. kov). 1. kel yaralarõ kimi çõblaq,
boş, keçel yerleri nerse. çotur. çopur. - kalak meke. kalak deri. 2. qõlsõz. çõplaq. - kalak t
um. 3. yam yamalaq. yamrõ yumrõ. kal. yetmemiş. kal. - kalak yemiş. 4. kalah. qavõn kimi y
emişlerin genel adõ. 5. qursa. tele. totie. desise. 6. oyun. aldaq. dolab. - oyun ed
mek. oyun yapmaq. oyun vermak: kelek gelmek. - oyun çõxarmaq: bir yeni bir nerse ort
aya qoymaq. 7. dolengfars < dolanğ. dolangi. dolaq. hile. qumpas. aldaq. dilab. do
lab. qurqu. hile. desise. nexşe. tuzaq. duzaq ( tutsaq < tutmaq). 8. açõq olmayõb, gizli
, qapalõ olan iş. qaplama. duzaq. desise. aldaq. qazõq. dubbara. hile. - qazõqlamaq: kel
ek gelmek. - qazõğa düşmek. 9. menqel. 10. duzaq. aldaq.
- qaplama işler. - qaplama kağõz. - qaplama oyun.
- o bir duzaqdõr. - bu duzaq kişiden uzaq ol.
- öz dolbõn çevirmekden başqa iş bilmir. - buna bir dolab

qalaqa
qalalim qalam
qalam
qalamkarlõq
qalamlik
qalamtiraş
qalan
qalap
qalapatçi
qalapir

düşünmali. - dolabõn açmaq: kalayin dağõtmaq. - falayin
dolbõ. - dolab qurmaq: kalak galmak.
kalaka. kalağayi. yamşak. başa örtülüb oyluqa dak enan
yamşak.
galalim. galinca. qaldõ ki.
1. kalam. qapusqa. 2. xamafars. qama. qama. qamõş.
- qalam qulaq: kasilmiş, daranmõş qalam kimi inca, kiçik, gözal, sivri qulaqlõ heyvan.
kömürçi qalam: qara xallar salan, quşan qalam.
al işi. yazma. oyma.
qalamõş. (< qamõş). qamõşlõq. sazlõq.
gazlik.
galan. 1. galici. galmiş. ati. varid. vasil. - dün bura galan kişilar qayõtdõlar. 2. olan.
vaqe'. - galan çakilir. - başa galan: ariz olan. 3. gatir. qadar. baş yazõsõ.
- galan gedan: qonaq. - qonağõ (evi) galan gedana açõqdõr. galan gedan uğrar.
- yun, ip kalapi: çolaq. yumaq. yumalaq. bükük. kalapatçi. gami taxdalarõnõn yõrtõq yama
galapir. kalpir. galbir. düşma. düşa. ucuz olan narsa. - bu atõ kalpir aldõm. - bu pula o ev
çox kalpirdi. - kalpir mal

arayan: ucuzçu. - kalpir uşaq: götürme, doğma olmayan
uşaq. - öz uşağõ olmuyub yalnõz bir kempiri vardõr.
qalar kalar. - kartan kalar: kelerin çabõq yeriyen çeşiti.
- yaşil kalar: banakli kalar: kelerin iri ağõlõ çeşiti. iri başlõ keler.
- su kalari: kilis.
- omuzlarõ qalõn darili bir çeşit kalar: sõrtar.
- alaca kalar.
- kalar balõğõ: oxtapus. - su keleri.
- qum kalari: saqõnqur.
- qõya kalari: böyük hunduşqa. qalas kalas. kertenkeler.
qalayan < qalağan. 1. qaynayan. qaynaqda. tepişin. tepişde olan.
2. sevinc. qanõt.
qalici galici. gelen. gelmiş. ati. varid. vasil. - dün bura galan
kişiler qayõtdõlar.
qalim galim. mehsul.
qalin - galin cehizi qafasi: toqurçõn.
- galinin sağõcõ: yenge. yange.
- toy gecasi galina qõlavuzluq edan: yenge.
- kiçik galin: gelincik.

qalinca
qalincik
qalinmak
qalir

- galin quşu: böyük tuyğar çeşiti.
- galin fanari: elkekenc deyilen bitgi.
- galin saçõ: aftimon deyilen bitgi.
- galin qalağ: gelin havasõ: berk durğun, rakit hava.
- üzü yazõlõ gelin kimi qalmaq: boşuna gözlemek. galinca. 1. sõrasõ geldikde. - ona verd
mene galinca qõsdõ. 2. (söz danõşõldõqda) amma. indi. - bu söze galinca. -menim konuma galinca
3. gelelim. qaldõ ki. yana. den yana: ce. cehetce.
galincik. 1. kiçik gelin. erusek. - galincik çiçayi: qõzalaq. 2. sanğsarõn berk kiçik çeşiti.
ince uzunca olub, quru duvarlarõn deliklerine qaçar, toyuq yumurtasõ cücesin tutan heyv
ancõq. 1. çöl lalasõ. qõzalaq. çayõrda biten qõzõl qõrmõzõ çiçek.
- galincik balõğõ: dadlõ yemeli balõğ çeşiti. galinmak. gelmek işi olunmaq. varid olunma
bu çağda gelinirmi.
galir. geçinecek. geçinme qoşu. heyat esbabõ. - sizin geçinacayiz nasõldõr. - geçinacayi varmõ
el geçinacayin sağlamlamalõ.

qaliş
qalişmak
qalişmak
qaliz
qalizlanmak
qalizlatmak

galiş. 1. põrose. axar. gediş. 2. sayaq. sõra.- söz sõrasõ: söz gelişi. 3. gelme. virud. - bu
aliş çağõdõ. - senin indi galişiva neden nedir. 4. yol. terz. üz. suret. - galişi gözal: ras g
- gelişi gözel bir şekilde. - saçlarõn galişi gözal buraxmõşdõ.
galişmak. övkelenmek. yoğlanmaq. öğlenmek. huşlanmaq. ağõllanmaq. önceden anlamayõb sonradan a
. böyümek.- uşağõn öqlanmasi çox çeker. -öqlanmamiş evlenen ev yõxar, öqlanibsa evlenir, ev yõ
galişmak. 1. yetişmek. böyümek. boy atmaq. - galişmiş ağac. 2. iyileşmek. semirmek. - yolçuluq
e yaramõş, çox galişmisiz.
ağõr. zorba. qatmar. qatmarlõ. bükük. semir. üzlü.
yapõşqan. qalõn. yoğun. quyu. qoyu. kesif. yoğ. qoyu.
quyu. qalõn. qeliz. kesif. yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qalõnlanmaq. qoyulanmaq. texmir edilmek. qavama getirmek. yoğurmaq. yoğrut
maq.
quyulaştõrmaq. qoyulaştõrmaq. qoyqulaştõrmaq.
bekitlemek. açõqlõğõn, boşluğun gidermek. yuğurtmaq.
yoğurtmaq. yoğunlaştõrmaq. quyuqlatmaq. quyulatmaq.

qoyulatmaq. qalõnlatmaq. texmir etdirmek.
- pekmezi bir az daha quyulaştõr. - durum ged gede qoyulaşõr. - bunun göyün quyulaştõr,
rõsõn aç.
qallaş kallaş < qallaş. qalac. dikebaş. dikeş. qallaş. bataqçõ.
kelekçi.
qalla kalla. - kalla biçiminda ani boyu bir olan: toparlaq.
yuvarlaq. - toparlaq kişi. - tos toparlaq cocuq.
- kal, uyuzun qafasõ: irik.
qallak kallak. kelle biçiminde. topalaq. yuvarlaq. girde.- topalaq
kişi. - bir topalaq pambõq: bir yumaq, bir yuvarlaq pambõq dengi, deneyi.
qallaşmak kallaşmak. keçellenmek. ajmaqlanmaq. ajmuqllanmaq. ajmuqmaq
qalmak galmak. 1. geri dönmek. udet üdmek. rücet edmek. ricu'
edmek. - ged gal: gedib dönme. - geddigi yerden galmaz. -get amma çabuq gel. 2. girm
ek. hilul edmek. başlamaq. olmaq. - yaz galdi. - işler hele galir. 3. yetişmek. visul
edmek. - kervan havax galir. - qatar yarõn galir. 4. ortalanmaq. zihur edmek. - ke
ndisine bir alõqlõq galdi. -ağlõma galdi. iki günde bir õsõtma galir. 5. çõxmaq. bulunmaq. düş
u çizmeler mene dar geldi. - bu

yemak ürayima ağõr galdi. 6. görünmak. sanlanmaq. zann olunmaq. - bu yol mana çox uzaq galdi
. - siza dadõ acõ galmir. - mana öyla galirki. 7. çakmak. dözmak. dayanmaq. - bu at yüka gal
maz. - şakõya, şuxluğa galmaz kişidir. - kiçik uşaq çox yerimaya galmaz. 8. sonuclamaq. çõxmaq
l olmaq. müncar olmaq. - bundan na galir. -bu durum nadan galir. - bundan çox nalar
gala bilar. 9. uğramaq. düçar olmaq. - qarõşa galmiş: aha galmiş. 10. yetişmak. barkimak. 11.
amaq. girmak. olmaq. -orucluq galsa. - yaz galir. - axşam galir. 12. düşmak. uymaq. uyğu
n olmaq. - bu siza galir. - bu işima galmaz: dardima dağmaz. - ipa sapa galmaz. 13.
görünmak. düşünülmak. sanõlmaq. zann olunmaq. - bu yol mana çox uzun galir . - bu yemak mana a
alir . - öyla galir ki : görünür ki. 14. dözmak. dayanmaq. - bu at yüka galmaz. -man çox yerim
aya galmam. - şakõya galmaz: şuxluq götürmaz. 15. sonuclanmaq. bitmak. çõxmaq. - bundan na gal
ir. - bundan çox nalar gala bilar. 16. tutulmaq. düşmak. uğramaq. - qarqõma, ahõma galacaksi
n. - qarqõya galmiş. 17. qazandõrmaq. - sana neça galir. 18. qabul edmak. -onun sözüna galdi
m. 19. olmaq. üz vermak. - onda böyla

iş gelirmi. 20. yalandan göstermek, görünmek. -görmezden galmak: görmez kimi olmaq. - bilmez
den galmak: bilmez kimi olmaq.
- arxadan galmak: izlemek.
- narsa narsiya galmak: uymaq. yaraşmaq. - bu paltar mene gelmez.
- saya galmaz: hesanlanmaz.
- söza galmak: inanmaq. qebul edmek. - sonda sende menim sözüme geldinmi. - oda
menim oyuma geldi.
- narsanin narsiya çatmasõ, yetmesi, ras olmasõ. - başa gelen çekilir. - gelen çekilec
ek.
- aşağõ galmak: {1. enmek. 2. yõxõlmaq. düşmek}.
- ağõra galmak: gücüne gedmek.
- aldan galmak: gücünde olmaq. bacarmaq.
- aldan galan: gücünde olan. bacardõqõ dek.
- ala galmak: {1. tutulmaq. 2. miyesser olmaq. hasil olmaq. -çetin ele gelen
}.
- içari galmak: girmek.
- iça galmak: içine, könlüne doğmaq.
- ilari galan: e'yan eşrafdan olan.
- çakiya galmak: cürleşmek. yaramaq. saziş edmek.
- dolaya galmak: çaşmaq. iğfal olunmaq.

- ola galmiş: esgiden öyle olmuş. - görüla galan işler: görülmeyine öğreşilen işler. - y
qalma galma. 1. virud. geliş. - bu ne galiş çağõdõ. - senin indi
galişiva neden nedir. - bu yere galma yollarõ. - galmalari qapattõlar. - üç galmali yer. -
dar galmali yer. - galmani kesdiler. 2. gelmiş. varide. - avrupadan galma. 3. yet
işme. olunma. hasil olma. - yazdan galma. - sizden galma sovğat.
- gedib galma: varõş geliş. ülfet. e'tilaf.
qalmaz gelmez. alõnmaz. değmez. tutunmaz. yaqõşõqsõz. uymaz.
yaraşmaz. namünasib.
- yaxõşõqsõz bir görüş: nezer.
.- söza alõnmaz işlar: danõşmağa değmez işler.
qalmic galmic. iri balõqlarõ qõlcõğõ, qõlcõğ yerine olan gemikleri.
böyük qõlçõq.
qalmiş galmiş. gelen. gelici. ati. varid. vasil. gelme. varide. -
avrupadan galma.
- dün bura galan kişiler qayõtdõlar.
qalpir kalpir. galbir. galapir. düşme. düşe. ucuz olan nerse. - bu
atõ kalpir aldõm. - bu pula o ev çox kalpirdi. - kalpir mal

arayan: ucuzçu. - kalpir uşaq: götürme, doğma olmayan
uşaq. - öz uşağõ olmuyub yalnõz bir kempiri vardõr.
qaltak basdõrõ. sürgi. sürgü. taban. daban. her bir yerin
toprağõn, qalxõq yerlerin düzeldib, safatmaq üçün
yuvarlaq ağõr qeltek.
qam 1. gam. oyan. dizgin. 2. kam. astõn > astinfars. astar.
astağ. aşağ. alt. az. 3. kam. az. eksik. naqis. nüqsan.
kötü. fena. - kam söz. 4. xestelik. iğ. kemke. kefsizlik.
toqa. mun. iç ağõrlõğõ. 5. zerer. ziyan. 6. qusse. sõqõntõ.
sõxõntõ. keder. 7. kam. astõn. az. eksik.- astõn gelir.
- gami azõya almaq: baş qaldõrmaq. - gam almaq: qebul edmek.
- kam sanõcõ: pisikçi. pis düşünen. bedxah. {# uğur sanõcõ: xeyir sanõcõ: uğurçu. xeyird
- kam yek < kamik.tek. az. az tapõlan. qamal kamal. irginlik. er
ginlik. pişginlik.
qama bax > qama. 1. taquz. taxuz. kipez. cif. cifte. 2. xamafars.
qamõş. qelem. - doğranan nerseni sõxõşdõrmaq üçün işlenir.
- ağõr yüklü nerseni dehlemek üçün altõna qoyulur. - ağõr nersenin altõnda olan gediyi t
r. - neçe texdeni birbirine bağlayan qõssa tikeler. 3. kama. sirr. 4.

qamak
qamal qamalamak qamali qamal
qamalsiz
qamand
qamand
qamar qamarli
qamas

kama. ovsun. 5. kesen. qõran.
- gama sõçan: lağmalarda bulunan bulunanõn en böyüyü. kamak. pambõqtan yapõlmõş çubuqlu, naxõş
undan bürqü yapõlõr. qõpçaqlar yaqmurluq yaparlar. kamal. kemle. mehelle. yolmaq. qel' edmek
. izli. nişanlõ.
kamal. deyer. qedir. qiymet. baha'. - bunun kemeli ne?: qimeti ne?. - kemeli beş p
ara edmez. kamalsiz. deyersiz. qedirsiz. qiymetsiz. bahasiz. kamand. ilmekli ip.
kamand. salmaip. salma heyvanlarõ, asav heyvanlarõ tutduqlarõ ip.
kamar. quşaq. menteqe. - tebriz kamari. kamarli. kemrik. yumru. qanbur. kanbur. ka
mbur. (beli) bükük, büklü. (arxasõ) çõxõq. tümsek. eğri. müheddeb. quşaqlõ. yaraqlõ. qurcõ. uy
den kambur olmuş. - orasõnda kamburu vardõr. - duvar kambur vermiş. kamas (< kam: az). -
kemes kemes: qamas qamas: xõmõr xõmõr. bala bala.

qamatmak kamatmak. alçatmaq. basalamaq. tahqirlamak. pislamak.
qamgaşmak kamgaşmak. qamqaşmaq. qamaşmaq. (yõğõşmaq.
çimçaşmak). 1. akşi, turş yemakdan dişlarin uyuşuq, kasmaz, ğõcõqlanõr duruma galmak. - heyva
qamaşdõrdõ. 2. õşõğõn gurluğundan, çox parõldaq, barraq olduğundan, gözün qararmasõ, kolaşmasõ
günaşa baxmaqdan gözüm qamaşdõ.
qami - pusula tapõlmadan ön, gamilar qõyõlarõ izlardi.
qami keştifars (< köçmak). köçma aracõ. su içinda yeryan
takna.
- gami, çadõr dirayinin başõnda olan takarlak başlõq:
başlama. başlõq. qapla.
- gami, qayõq taxdalarõnõn ortasõn kanafli yapõşqan, yalimla qapamaq işi: qaplatmaq. qap
lamaq.qalpatmaq. qalpamaq.
- döğüş gamilarinda olmuş, yelkanli, iti gedan taknalar:
qõrlanqõc.
- gamini sapõtmaq: açmaq. alarğa edmak.
- gaminin yanlamasõ, yana ağilmasi: yalpa. yanpa. yana vermak. sağa sola vurmaq.

- gaminin yanlarõnda olan barmaqlõqlar. her çeşit barmaqlõqlarõn üstüne yuxarõsõna yapõl
. texde siper. -geminin köpeştesine dayanõb uzaqlaşan qaraya baxõrdõq.
- har yanõnda iki sõra topu olan, asfi döğüş gamisi: qapaq
- qapaq sueri.
- gemi su edmak: geminin içi su almaq. içine su keçmek. su işlemek.
- üç gögartali gemi: üç qatlõ gemi.
- döyüş gami toplusu: tonanma. donanma.
- altõ düz, alçaq, yelkanli, kürakla sürülan gami: qalõ.
- altõ, başõ, divi düz gami çeşiti: qalyot.
- gami, qayõğõ, omurqa üzarina mindirmaya yarayan, qabõrqa biçiminda olan ağaclar: qabõr
.
- gaminin alt kökartasi: tavlun. - gaminin an alt kökartasi: tavlun kökertesi.
- gaminin omurğasõnõn arxa yanõnõn dibi, quruğu: onurğa topuğu.
- iti gedan, yelkanli kürakli kiçik gami çeşiti: tõrxandõl.
- çox enli olub yalpasõ az gemi: töşakli. döşakli. # narõn yapõlõ. - gaminin yelkeni, ye
vuclamõşõ, şişmiş olub, yavaş gemesi: apazlama
qamiçi gamiçi. dumençi.

qamiçilik gamiçilik. dumençilik:
qamik kamik ( > kem yek).tek. az. az tapõlan.
- baldõr gamiyi: incik sümük. incik gemik.
- bel gamiyi: egin. emud feqeri.
- köks gamiklarinin har biri: qabõrqa. - arõğlõqdan qabõrqalarõ çõxmõş.
- göt gamiyi: qõç gamiyi. soqum. quyruq soxumu.
- qaburqa gamiklari: güsrika. göğüsün yanlarõ.
- quyruğun gamikli yeri: gemirdik.
- uçurcaq gamiyi: toyuğun uçaq qanat gemiyi.
- bir gamik atmaq: ite bir sümük atmaq kimi birine azacõq bir nerse vermek.
- gamik kimi: gemik kesilmek: çox quru olmağõ gösteren deyim.
- bir dari bir gamik: çox ince, yağsõz zeifliyi gösteren deyim.
- gamikdan olan narsa. - gamik sap. - gamik dügme.
- kürak gamiyi: omuz kürayi: qebze. gebze. çiğni örten sümük.
qamin kamin. pusu. künde. astõn > astinfars. astar. astağ. aşağ.
alt. az. kem. pusõ. pusu. pusqu. tuzaq. duzaq ( tutsaq <

qamina
qaminga
qaminlamak
qamirci
qamircik
qamirdik
qamirmak
qamis
qamişmak
qamiz qamka
qamkan

tutmaq). - ona (kendisine) duzaq qurmuşlar.- kundada yatmaq. - künda qurmaq.
kamina. kemne. kemnek. kemken. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kaminga. pusu. pusqu. pusqu.
kaminlamak. pusqlanmaq. pusquda yatmaq.
gamirci. qazõm. - qazõm heyvan.
gamircik. qõqõrdaq (qulaq. göz. burun).
gamirdik. quyruğun gemikli yeri.
gamirmak. dişle õsõrõb xõrdalamaq.
kamis. qapõs. qamõs (qapayan). 1. gömlek. 2. ince qabõq.
zar.
kamişmak. saldõrmaq. çõxarmaq. atmaq. sürmek. bir şeyi
çõxarõb atmaq.
qumiz.
kamka. 1. (> kamxafars) bir çeşit ipek parça. - kamkaçi: kemek parçasõ toxuyan. 2. xestelik.
iğ. qem. kefsizlik. toqa. mun. iç ağõrlõğõ.
kamkan. kemne. kemnek. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.

qamküm
qamla qamlanmak
qamli qamlik
qamnak
qamna
qamra
qamranmak
qamrat

kamküm. - kamküm edmak: quşqulanmaq. - kamküm eyledi bir söz söylemedi. kamla kemel. mehelle
.
xestelenmek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. ağrõnmaq. korlanmaq. çorlanmaq. poz
ulmaq. küfeçlik.
kamlik. 1. zererlik. ziyanlõq. 2. kötülük. - kamliya qarşõ iyilik edmek. - kimseden kamlik gör
medi. kamnak. kemken. kemne. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kamna. kemnek. kemken. kemine. heqir. aciz. - sizin kamna quluz.
kamra. gemi gövdeinde, gögertesinde enine uzanan kirişler.
gamranmak. 1. dişle õsõrõlõb xõrdalanmaq, oyulmaq. 2. (at) gemini çeynemek. - bu at garanir. 3
. dişleri qõcõqlamaq. -gamranib dururdu.
kamrat > kemter. daha aşağõ. daha alçaq. ehqer. elehqer. - kemret behman kes. - sizin ka
mratiz.

qamratinğ kamratinğ > kamtarana. ahqarana. acizana. - kamrat
behman kas. - sizin kamratiz.
qamratinğ kamratinğ > kamtarana. ahqarana. acizana. - mani
kamratinğa yazõğõn galsin. - sizin kamratiz.
qamrici gamrici. cavanda. - gamrici heyvanlar.
qamrik kamrik. kamarli. yumru. qanbur. kanbur. kambur. (beli)
bükük, büklü. (arxasõ) çõxõq. tümsak. ağri. mühaddab. -
çox işlamakdan kambur olmuş. - orasõnda kamburu vardõr.
duvar kambur vermiş.
qamrilmiş gamrilmiş. kadrimka. kamrit. arõnmõş. - kadrim atka:
daridan üzülmüş at.
qamrit kamrit. kadrimka. gamrilmiş. arõnmõş. - kadrim atka:
daridan üzülmüş at. qamritmak kamritmak. qanburlatmaq. kamburlatmaq.
kanburlatmaq. büklatmak. bükmak. tümsatmak.
ağritmak. yumrutmaq. mühaddab edmak. Qamsakfars kamsakfars. < kasmik <> kamsi
k. 1. süzma yoğurt. 2. bir
çeşit panir.
qamsik kamsik <> kasmik. 1. süzma yoğurt. 2. bir çeşit panir.
qamtap kamtap. kamyab. bulunmaz.

qamtar
qamza
qan
qanaatkar qanar
qanar qanc

kamtar > kemret. elehqer. - kemret behman kes. - sizin kamratiz.
gezme. girişme. qõrõşma. qõr verme (< qõrõlmaq. burulmaq). buruqma. naz. işve. qaş göz ile oyn
gan. genğ. genğ. gen. geniş. gengiş. bol. vesi'.1. açõla. şaşa. müteeccib. 2. laübali. qeydsiz
x gen kişidir. 3. dinc. rahat. ferah. - gen bir yaşam sürür. - onun durumu çox gendir. - g
eniş könülli: qemsiz. qeydsiz. 4. demirçi ayqõtlarõndan bir çeşit yonqar, rende. 5. geniş. gen
ol. vesi'.
- gen bucaq: küt bucaq: zaviyeyi münferice. qanõqlõ. tox gözlü.
kanar. 1. yalõ. yalqõ. yalõq. qõyõ. qoltuq. qõrax. bucaq. yan. quytu yer. - orasõ bir qoltuqdu
r: yan yerdir. - qoltuq devletler: qõraxda qalan devletler. - yalõya enmek. - yalõ boy
unca getmek. - yalõya düşmek. 2. ağõz. uc. qõraq. qõyõ. ucraq.
kanar. qõyõ. qõraq. uc.
ganc. 1. tor. toy. çiğ. pişmemiş. yetinmemiş. ecemi. -inca, uzun boylu, uyqun boylu, boylu
boslu ganc. -dalyan kimi. - dalyan kimi qõz. - iri, qanmaz gobud ganc:

toraman. qõlõqsõz. gicbeser. 2. uşaq. bala. - oğret gancin işetti. 3. yaş. yaşõl. taza. körpe.
. 4. geniz. kenzereb. (< kan). qaznaq. xezine. tepnek. define. gencine. xezne. tüb
ek. tepne.
- ganc irisi: iri boylu deliqanlõ. qancina gancina. genc. xezne. tüb
ek. tepne. qancliyüka xanlarõn düğünlerinde, bayramlarda yağma edilmek
üzere yapõlan sofra.
qand kand. 1. karant. karat. kat (< kar). böyük aralõq. 2. qura.
qerye. - baş kand. xanaga. ölke kürsisi: astana. paytexd.
qandi - kandini satmaq: özün şişirmek.
- kor qandil: kor õşõq: kor çõrağ: çox esrük: berk kefli qandi kandi. öz. z
nefs. - kendi geldi. kendi yõxõlan ağlamaz.
- kendi kendine: öz özüne. qandil õştõn. õşton. õşõq qõbõ.
qandisina kandisina. ona. - ona (kendisine) duzaq qurmuşlar.
qandli2 kandli2. köylü1. içi duru, bön kişi. öküz.
qandlik kandlik. ketlik. tostluq. dostluq: adaşlõq. arxadaşlõq.
arxadaşlõq. düzlük. sedaqet.
qandü kandü. kenüt. şehir. qala. kent. kend.
qandüc kandüc. kendüc.sarpun. çuxur. ambar. tepengü.

qana kana. saqõrğa. saqurğa.heyvanlara yapõşõb qanlarõn emen,
yapõşdõğõ yerden qopmaq istemiyen kiçik bir böcek. taxda qurusu kimi ete yapõşõb qan soran böc
- qoyun, inek kanasi.
- gena gena: döne döne: dalbadal.
- ata yapõşan bir kana çeşiti: qasõq biti. qõrq ayaq.
- kana göz: çox kiçik gözlü.
- buğda kanasi: buğda biti.
- kana oti: bitgi adõ.
qanab qenef. qõnav. (< qõn: örtük). açõq, dağnõq nerseni
qõnlamağa, yõğmağa, bağlamağa, tikmeye yarar ince sicim, qalõn ip.
qanaf kanaf. qeneb. qõnav. (< qõn: örtük). açõq, dağnõq nerseni
qõnlamağa, yõğmağa, bağlamağa, tikmeye yarar ince sicim, qalõn ip.
qanal - ganal, tamal, baş qapõ: tümle qapõsõ.
qanavir - kanavir tuxumunun çeşiti: quş yemi.
qanaz ganaz. - ganaz gelib ganaz geder. - oğlanõn genez doğmasõ.
qanğ ganğ. genğ. gen. gen. 1. açõla. şaşa. müteeccib. 2.
laübali. qeydsiz. - o çox gen kişidir. 3. dinc. rahat. ferah. -gen bir yaşam sürür. - onun d
urumu çox gendir. - geniş

qanğiz
qanilmak qanimat qaniş qaniz
qant qanüt
qap

könülli: qamsiz. qeydsiz. 4. damirçi ayqõtlarõndan bir çeşit yonqar, randa. 5. kas. şaşqõn. ma
heyran. kanğiz. kakiz. kaniz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz. muqavimatsiz. 3. tambal. 4. köy
köhna. gaba asgisi. paçavra. 5. dayarsiz. qiymatsiz. ganilmak. gartilmak. (insanlar
için) horlanmaq. talan. dalan. yağma. ganiş. ( e <> a ) geniş.
kaniz. kakiz. kanğiz. 1. yumşaq. uysal. 2. dözümsüz. muqavimatsiz. 3. tambal. 4. köyköhna. gab
a asgisi. paçavra. 5. dayarsiz. qiymatsiz. 5. ganiz. geniz. xalayiq. maxluq. 6. od
alõq qõz. yinçqa qõzka. inçqa qõz. 7. ganğiz. burun daliğin boğaza çatan yer. - ganizdan söyla
maq. xõm xõm edmak. - ganiza qaçmaq: yeyib içirkan narsa burun daliyina getmak. 8. kaniz
. ganiz. xalayiq. maxluq. 9. kaniz. avuş. 10. ganiz. kanzarab. (< kan). ganc. qazn
aq. xazina. tapnak. dafina. kant. şahir. qala. kand. kandü. kanüt. kanüt. kandü. şahir. qala
. kant. kand. - kap kalakçi: qaparuz. kapça quyruğ.

Qapça kapça. (< qab. qab. kav. kav. kaf). 1. köpük almağa,
yemek qarõştõrmağa özel, paxõr (mis), texdeden, delikli deliksiz, böyük uzun saplõ qaşõq. 2. b
mağ üçün gir qasnağa taxõlmõş ağ. 3. tökmeçilerin erintini qalõba tökmekde işleden böyük qaşõq
eliynende qopara bilmese, quruğu ile ilişen. kep kelekçi.
qapaç kapaç. kefne. kefeng. kepenğ. qapanğ. qapqan. biz ile,
tebene ile işleyenler ellerine taxan demirli qayõş.
qapak kapak. kabak. kavak. (< kav. kav. kov). 1. içsiz.
beğenilmez. 2. qehbe. 3. arsõz. namussuz. 4. aciz. 5. heyvanlara yem olub, aşlõqõn (hibuba
tõn) öğüdülmüş qabõğõ. - ata toyuqa kapak tök. 6. derinin qabõq qabõq oluşu. - baş kapayi: baş
tonğra. donğra. baş qonağõ. başda olan kepek. qonaq. - baş qonağõ otu: başõn kepeyinin dermanõ
qapal - bodur, şişman kapal balõq çeşiti: qanbut.
qapan kapan. > kafan. örtük.
qapanak kapanak. beğenek. tüklü buğda böceyi. - kapanak
tuxumundan çõxan, yapraqlara yapõşan uzunca qurd ki

açõlõb toplanõr, çoxlu qõllõ, qõsa ayaqlõ olur: tõrtõl. dartõl. -
eriklere tõrtõl üşmüş: düşmüş, yõğõşmõş.
qapang kapang. bir yeri, oyuqu, tükanõ qapamamaq üçün,
yuxarõdan çekilib endirilen, qapaq, örtük, tusi (< tuqsi:
qapaq), yaxud eğreti taxõlaraq qapanan qanad. - qazna
(mexzen), nerdüvan, tükan kapangi.
qapanğ kafang. kafna. qapanğ. qapqan. kapaç. biz ile, tebene ile
işleyenler ellerine taxan demirli qayõş.
qapas > qafas. gövde. qablut > kalbod.
qapaz kapaz. kapaza. köpak. kövak (< kav. kav: boş). salõkasõz4.
salmaksõz4. sõysõz. sayqõsõz. e'tibarsõz. mübtezel.
değersiz. qiymetsiz.
qapaza kapaza. kapaz. köpak. kövak. (< kav. kav: boş). 1 . alçaq.
eksik. şexsiyetsiz. rezil. 2. kapaz. salõkasõz4. salmaksõz4.
sõysõz. sayqõsõz. değersiz. qiymetsiz. e'tibarsõz.
mübtezel. 3. qappaz. öğrenci yayõ. yay atmaqa alõşmaq,
qapõnmaq üçün oynadõlan yey. qapazalatmak kapazlatmak. kapazalatmak. köpaklatmak. kövaklatm
ak.
(< kav. kav: boş). salkasõzlatmaq. salsõzlatmaq.
sõysõzlatmaq. sayqõsõzlatmaq. e'tibarsõzlatmaq.
mübtezelletmek. değersizletmek. qiymetsizletmek.

qapazaoğlu qapazlatmak
qapazoğlu qapin
qapinlamak
qapiz
qappa
qapsul
qapsul
qapz

kapazaoğlu. köpekoğlu. kövekoğlu. kepezoğlu. kapazlatmak. kapazalatmak. köpaklatmak. kövaklatm
. (< kav. kav: boş). salkasõzlatmaq. salsõzlatmaq. sõysõzlatmaq. sayqõsõzlatmaq. e'tibarsõzlat
q. mübtezelletmek. değersizletmek. qiymetsizletmek. kapazoğlu. köpekoğlu. kövekoğlu. kepezeoğl
kapin. kafan. kafin. (< qab). ölüye sarõldõq bez. kapinlamak. kapinlamak. kefenlemek: k
efinlemek. qablamaq örtmek. (< qab). peymane. kappa. keffe. qappa. qapqa. kefe. ka
psul. qapsul. kapuş. qoğan. qovan. kovan. derman, barut qoyulan qorcuq, qabõqcõq. - fişeng
qoğanõ. kapsul. qapsul. tüfeng, tapanca saçmalarõn toplayan yõğõb, kiçik tenike qabcõq. acõ d
alan qabcõq.
- qapsullõ (kapsullu) tüfeng.
qaps ( pz\ bz <> ps\ bs. s <> z ) qasb. qabs. (< qab). qasb olunmaq: qepz olunma
q. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq.

qarar çek. ölçü. çeki. hedd. uyar. uyaş. uyu.- bir uyarõ
uyarlamaq: bir qerar çõxartmaq. - qarar vermak: kesdirmek. -ucun ortasõn bulmaq: baş açmaq
. - qarar bulmaq: qalmaq.
qararlaştõrmaq eqd edmek. qõymaq. - nikah qõymaq.
qarbas karbas. < kirbas. toxunmuş basõlmõş. bez. parça. çit.
qarca darca. derece. kertik. kerte. rede. mertebe. - iş bu kartiya
geldikden sonra.
qarçak garçak. garçakdan. 1. vaqe'e. müheqqeq. sehih. 2.
sehihen. heqiqeten. - sahihan söylürem: gerçek söylürem. 3. tamam. olduğu kimi. - garçak sizin
işiz nasõl oldu. -garçayin söyle. 4. doğru. düz. müheqqeq. - doğru söz. -doğru iş.
- garçak !. aha !. ahan !. ha !. doğru !.
- qazõn ayağõnõ anlamaq: gizli bir gerçeyi tapmaq. qarçakdan garçakdan. heqiqeten
. gerçek.- haqiqatan söylürem:
gerçek söylürem.
qarçaklaşmak gerçek olmaq. toğrulmaq. doğrulmaq. tehqiq edmek. -
işler tamamile doğrulmadõ.
qarçi karçi. xõrdavatçõ. yaymaçõ. desfiruş.

qardal
qardana
qardanlik
qardi
qardik
qardirmak
qara
qarak

gardal. alõ üsdi bir genişlikde olan orta böyük su, süt qabõ.
gardana. gedik. gerdik.
gardanlik. boğmuq. boyunluq. qullade.
kardi. evlek. ocaq.- sozu ocağõ. - badõmcan ocağõ.
gadik. gerdik. gerdene.
gardirmak. 1. gergin etdirmek. 2. çekdirmek. asdõrmaq. perde kimi uzatmaq. - nerdiva
nõn başõna bir sarqõ gardirmali.
kara. 1 . dönüm. defe. növbet. öğün. yol. övün. defe. - bir karada, birdan tutulacaq tutar, öl
ar: tutam. - bir tutam ot. - bir tutam duz. 2. kala. kesik. - kala kartik: yara
izlerinden yamrõ yumrõ nerse. - qõrx bir kara: çox. - qõrx bir kara maşallah. garak. yaxõşõr.
e. şayan. layiq. müsteheq. - bu iş size gerekdir. - esgerliye gerek iyid. - gereyi kim
i işlemek. -gereyine çalõşmaq. gereyi kimi. 2. lizum. lazim. hacet. aqut. ağut. lazim. liz
umlu. vacib. lazim. yaraq. - kerek ise. gerekli: möhtac. - gereksiz: bol durum. eh
tiyacsõz. -gerek yoxdur: ehtiyac yoxdur. 3. ister. - gerek zengin olsun, gerek yox
sul olsun. 4. tarõq. - yõrqõca (: ozana) tarõq bir saz:

bir saz bir söz. oxuyana sazõ gerek. 5. karak. qoyuq. kovuq.
quyu. oyuq. 6. karak. qõrõq.
- na garak: nerek: ne gerekke.
qaraka karaka. tesbeh. - karaka takõmõ: tesbeh mallasõ. emmame.
qarakirsa gerekirse. 9ger. vardi geldi. vurdi geldi. bardõ geldi8.
qarakli garakli. 1. möhtac. - xesis olmayõb gereklileri yediren. 2.
söyükli. sevikli. merğub.
qaraklik garaklik. yararlõq. lizum. vaciblik. - onun garakliyi budur. -
garaklik olsa doğrulur.
qarakmak garakmak. 1. garkmak. iqtiza edmek: - bu acõ qehveni bir
az dadlamaq gerekir. - garkir: iqtiza edir. 2. iqtizasõ olmaq.
lazim olmaq. yaxõşmaq. layiq olmaq. sezavar olmaq. -
böyle davranmaq garakmir. qaralamak karalamak. karatlamak. tekrarlamaq. yen
ilemek. - bu
pozqunluqlarõzõ bir daha yenilamayin. - bir kere söylediyini,
yenilamaya gerek yox. qaralatmak karatlatmak. tekrarlatmaq. yeniletmek. -
bu çaşõq yazõlarõ
bir daha yenilatin. - bir kere yapdõrdõn, yenilatmaya gerek
yox. - bu pozsan, sene yenileteceyem. - esgi oyunlarõzõ
yeniletin.

qaralmak qararmaq. qaralmaq. 1. qara boyalanmaq - üzü düdla
qaraldõ. - bunu qarat: qara rangla. 2. bulanmaq. duruluğun gedmak. - bulut çõxõb hava qara
ldõ. - günaşa baxdõm gözüm qarardõ. - uçurumdan, köprüdan aşağõ baxdõm gözüm qarardõ. - baş gi
qaram karam. qat. tav. tov. raf. radif. çin. - bu duvar on tav
kapiçlidir. - yer tavlarõ.
qarampa karampa. qaradan daniza uzanan daşlõq burun.
qaran karan. > karanfars. karana (< karmak). qõran. har nayin an
yüksak, ucqar yeri. qõrağ. sõnõr. - ölkanin karani. - ölkalar birbirindan karanla ayrõlõr.
qaransiz karansiz > bikaranfars. bikaranafars (< karmak). qõransõz.
ucsuz bucaqsõz. yansõz. qõraqsõz. sõnõrsõz.
qarar karar. karra. takrar.
qaras karas. böyük yeka qavara.
qarastaçi karastaçi. (< karmak). ağaşçõ.
qarasta karasta. (< karmak). 1. kasilmiş ağac. dirak. özallikla
yassõ kasilmiş kiriş taxdalar. 2. mavadd. parça. abzar. vasayil. - bu başmaqçõ iyi karastalar
kullanmõr. - iyi karastali yapõ. - pozuq karasta. 3. gövda. madda. - dirayin, saranin.
karastanin yoğun aşağõsõ: topuq.

qarata karata. 1. deyyus. qaltaban. pezeveng. 2. qondara kimi
başmaqlarõ ayağa geymekde yarayan buynuzdan, sümükden, demirden olan yasõq arac. pilesgen.
qaratalik karatalik. deyyusluq. qaltabanlõq. pezevenglik.
namussuzluq.
qaratlamak karatlamak. karalamak. tekrarlamaq. yenilemek. - bu
pozqunluqlarõzõ bir daha yenilamayin. - bir kere söylediyini,
yenilamaya gerek yox. qaratlatmak karalatmak. karatlatmak. tekrarlatmaq. ye
niletmek. - bu
çaşõq yazõlarõ bir daha yenilatin. - bir kere yapdõrdõn,
yenilatmaya gerek yox. - bu pozsan, sene yenileteceyem. -
esgi oyunlarõzõ yeniletin. qaratlatmak karatlatmak. tekrarlanmaq. yenilenmek. -
bu çaşõq işleri
bir daha yenilatmayin.
qaratmak qarartmaq. qaratmaq. 1. qara boyalõ edmek - elleri düdle
qarartdi. - bunu qarat: qara rengle. 2. bulandõrmaq.
duruluğun gidermek. - bulut çõxõb havanõ qarartdõ.
qaravat karavat. kõravat. (< karmak: kesmek). bir işden öteri kesik
parça. seggi. - yataq kiravati: üstünde yatmaq üçün biçilen
texde.
- yaxa kiravati: yaxaya taxõlan bezek şõrõx bez.

qaray karayka. yüliqü. ülgük. saç tõraş edan. ustura.
qarayinca hasb. göra.
qaraz karaz.- ağac karaz: tomaq. at üzarinda daşõnan qalõn bir
çomaq.
qargaf gargaf. 1. dar. qasnağõ. çarçiva. işlanan parçanõ bu
çarçivanin üzarina garib işlalallar. dazgah. - gargaf qurmaq: dazgah önündan qalxmamaq. 1. n
axõş işi. - iyi gargaf bilmak.
qargi gargi. garacak, garilacak, dartõlan ayqõt.
- çulğa gargisi.
- yükür gargisi: qayõqda kürak çakilirkan ayaqlarõn dayanma taxdasõ.
qargin gargin. 1. garilmiş. çakilmiş. qurulmuş. - gargin ip. gargin
bez. 2. qõrõlma duruma çatmõş narsa. - aralarõ, ilişgilari çox gargindi. - gargin durmaq: inad
dmak.
- gargin nayi gavşatmak: yatsamaq. yasmaq. - oxu atõb yayõ yasmaq: oxu atõb yayõ asm
aq.
- gargin etdirmak: gardirmak.
qarginmak garginmak. 1. ağõrca basmaq. - xoruz toyuğu gargindi. 2.
sõxõ sõxõ sarõlmaq. - kartankala ağaca garginir. 3. karki (ağõr balta) ila vurub kökündan qõrm

qarğinca
qarhaarab qarib
qarib
qaribsinmak
qarih qarik
qariqirsimak qarilma qarim
qarinmak
qariz qarka

garğinca. eniqoni. enli dibli. enine boyuna. olduğuca.
olmasõn.- bu gün aniqoni soyuqdu. - aniqoni işleyen. > qõrqa. yara. - akõla qõrğa: yayõlõb gen
n yara. qõyõda olan. qõyõraq. qõyraq. yaxõn. yağuq. yoğuq. qonşu.
(# qõraq: uzaq).
ömür. şux. şen. maraxlõ. şatõr. istekli. yat. yad. uzqaq.
yabançõ.- çox ömür birisidir. - ömür kişi. tanğrõmaq. tanğlamaq. tanğmaq. yadõrqamaq.
şaşõnmaq. teeccüblenmek.
- kendini öksüz görüb qeribsinmek: öksimek. kövrelmek.
köksünmek. tasalanmaq. kederlenmek. karih. 1. ağõr. 2. garik. gergin durmaqlõq. simiten. i
nad. karik. arxalõq. qollu, qolsuz, yarõm etek geyim. kot. xot. dibi yanmaq. dibi ya
naraq qoxu yükselmek. garilma. çekilme.
garim. (< garmak). 1. açõb açõğõna bacaqlar ile yerimek.
2. gerilmekde öne gelen olay. garinmak. gerneşmek. qol qõçõ çekib uzadaraq
esnemek.
kariz. geriz. giriz. qorizfars. geri dönme. qaçma. garka. icra. - garka komatõ: icra k
omitesi.

qarkamak qarkanas
qarki
qarq
qarqara
qarqmak
qarmak

garkamak. icra edmak.
karkanas. quş. kiçik, yõtõcõ, qanatlarõ altõnda qõrmõzõ, göy tüklari qara bir quş.
karki. böyük balta. - karki (ağõr balta) ila vurub kökündan qõrmaq: garginmak.
- qarq olma: batma.
- qarq edmak: boğmaq. daldõrmaq.- onu daniza boğdular. -borca boğdular.
- qarq olmaq: qaruqmaq. batmaq. dalmaq. girmak. düşmak. böyük sarquclõ durna, ki tükla
ri tuğlaya, qotuza taxõlõr.
- Qarqara edmak: qarmaqmaq.
garakmak. garkmak. iqtiza edmak. - garkir: iqtiza edir. -qorõlarõ qorutmaq garkir.
garmak. 1. çakmak. çakib uzatmaq. çakib uzadaraq qurmaq. ipi garmak. - teli garmak. -
yayõ garmak. - xaça garmak: çarvuğa, çatruğa çakmak. 2. çakib uzadaraq asmaq. - pardani gar. -
bõ üstüna gardi yatdõ.
- xaça garmak: çarmõxa çakmak.
- köks garmak: 1. kükanmak. güvanmak. ögünmak. faxr edmak. 2. qarşõ durmaq. muqavimat ed
mak.

qarn
qarnaşmak qarpici
qarpiç
qarra qarsala
qartdirmak
qarta
qartankalar

qõrõn. 1. bir süreden, çağdan olub, dövre adlanan, bir qõrõq, bölük. - qõrõn ba qõrõn: neçe qe
oyu. 2. buynuz. qõrõq dala oxşarlõğõndan böyle ad alõr. garinmak. qol qõçõ çekib uzadaraq esne
ci. ivlek. evlek. evlek. bölünmüş yerlerin ivi, xetti. -avlak paltar. - avlak parça.
karpiç. çiğ, pişirilmemiş tuğla. - kerpiç kimi: çox sert, quru.
- kerpiç kesilmiş yerler. - quraqlõq düşdü yer kerpiç kesildi.
- pişmiş, sart karpiç: tuğla. karra. kerer. tekrar.
karsala. pezeveng. qaltaban. deyyus. namussuz. şerefsiz.
kartdirmak. kertik, çentik, gedik yapmaq. çentiklemek. çentdirmek. dişlemek. - çitleyi kar
tiklatmak. karta. kartik. 1. diş. nişan. işare. kerti. çentik. çizgi. -çõtlanõn kartasi. - hey
n qulağõnõn kartasi. 2. oyuq yol. -sapan kertesi. 3. derce. derece. rede. mertebe. - iş
bu kertiye geldikden sonra. 4. nersede, bir durumda yeteri, gereyi çek, yer, nuxde
. dereceyi metlub. heddi nisab. qevam. - işi kartasina düşürmek. - kartasin keçmek. kartan
kalar. keles.

qarti qartik
qartilmak qartinmak
qartmak
qartma
qarüt qarvan

karti. kerte.
kartik. karta. 1. diş. nişan. işare. çentik. çizgi. - çõtlanõn kartasi. - heyvan qulağõnõn kar
oyuq yol. - sapan kertesi. 3. derce. derece. rede. mertebe. ekemek. - iş bu kerti
ye geldikden sonra. 4. nersede, bir durumda yeteri, gereyi çek, yer, nuxde. derece
yi metlub. heddi nisab. qevam. - işi kartasina düşürmek. - kartasin keçmek. gartilmak. qen
ilmek. (insanlar için) horlanmaq. kartinmak. kertmek işi. çõrtdanmaq. çertilmek. yeyilmek.
dişlemek. - paltarõ qõraqlarõ kartinmiş. kartmak. qedmek. ketmek. (< gadik. kardik < kar)
. oymaq. çentmek. gedik gedik, diş diş edmek. kartma. kertmek işi. çõrtmadan, soymaqdan çõxan
rseler. karüt. beşik.
karvan > karvan (< garinmak). her neyin gerinib uzanan takõmõ. arqõş. - uzaq yerin sözünü. xeb
erini. karvandan soruş: õraq yer savõn. arqõş getirir.
- karvan otõ: baş otõ.
- karvan başõ: kervençi. kervene başçõlõq eden.

qas
qasb
qasbat
qasbi qasdirmak

gas. 1. eqit. ekit. eqti. egti. kekre. acõmtõraq. - akti yemiş. 2. ges. kekre. kekire.
etacõ. qaçurqan. qaçõran. õsõz. kötü. bedexlaq. - kakra kolu: acõ etacõ kişi. 3. şaşqõn. genğ
.
- har kas: her kişi.
( sb\ sp <> bs\ ps. s <> z ) qapz. qabs. (< qab). qasb
olunmaq: qepz olunmaq. qablanmaq. qaplanmaq. qepz olunmaq. zebt olunmaq.
- qasb edmak: qapallanmaq. qebullanmaq. qapsanmaq. kasbat. kisvat (< kasma
k). 1. biçek. peçek. nersiye uyqun kesilen parça, örtük. 2. bir işe özel geyim. iş paltarõ. -
isvati. - çerik kisvati.
< qapsõ. qaparuz.
kasdirmak. biçdirmek. yardõrmaq. şeqqeletmek. qõrpdõrmaq. qõrdõrmaq. biçdirmek. qõsatmaq. ners
el qolun yõğõb, qõrõb kiçitmek.qõsaltmaq. güdetmek. budatmaq. budaqdadmaq. budaqlatmaq. budax
tmaq. qerar vermek. - ucun ortasõn bulmaq: baş açmaq. - ağac biçdirmak.

qasdirma kasdirma. 1. qõsa. xülasa. muxtasar. tulaşmaz.
dolaşmaz. - kasdirma yol. 2. kasin. qati'. - kasdirma
cavab. 3. taxmini. - kasdirma bir ölçü. qasdirtmak kasdirtmak. qapatmaq. tõkatmaq.
bükatmak. durdurmaq.
ta'tillatmak. bağlatmaq.
qasa kasa. kisa. cib. kaski. kasi (< kasmak).
- kasa, doğru, düz yoldan yox, sapa yoldan götürmak, apartmaq: tolaşdõrmaq. dolaşdõrmaq.
bizi haralaracan dolaşdõrdõ.
- kasalldan qalxmaq: arõmaq. arõnmaq. toxdamaq. qasal kasal. ağrõ. urğu
n. kasil. sökalka. iğlik. iğçilka. iqlaş.
xasda. aruq. sağ olmayan. xasda. saurõ. sayru. üzgün. mariz. naxoş. - aruq ar. - aruq dind
i: xasda yarõqdõ: dincaldi. - soğuq urğunu: soğuq dağma. - daş kasali: sidik torbasõnda daş yõ
li.
- qasõq kasali: qasõq çatlağõ. fatq.
- qõzõl kasal: qõzõllõq. qõzamuq oğşar, ondan qorxulu olan yoxucu kasal. isqarlatin.
- qõzõl kasalo: qõzõllõq. qõzõl. isqarlatin. - qõzõl otu: eşak qulağõ.
- quş kasallarindan: quyruq altõ.

qasallamak kesellemek. ağrõmaq. arõmaq. talõqmaq. talmaq.
qasallatmak kasallatmak. üşendirmek. gevşetmek. tembelleşdirmek.
qasan kasan. qõtan. qõran. qeme. yarõcõ. ayõran.yarcõ. yaran.
açan. paralayan. - qõran ayqõt.
- qõsa kasan: qõtan. qõran. qurtaran. bitiren. - sõtma qõran.
qasana qasar qasarli qasat
- yol kasan: yol qõran. soyqunçu. kasana8. işçi. kasar. qõrar. qõtar. qate'. kasarli.
balkan. iti.
qasfinlaşmak
qasgin
qasgin
kasat. kasad. 1. qõsõq. sürümsüz. yağsõz. yaxõmsõz. yaxmaz. 2. yoxsulluq. qõtlõq. - para kasad
ur. -yemek kasadõ.
kasfinlaşmak. itimek. itilmek. iti. dal yaraq.
kasgin. 1. sarõm. salõm. bilek. bilenmiş. iti. 2. sivri. sert.
bek. berk. quvvetli. 3. toxunaqlõ. tesirli. müessir. 4.
çalõşqan. çalak. zirek.
qasginlik kasginlik. qõlõçlama durum. - taxdalarõ kasginligina
qoymaq.
qasi kasi. kesik. qõt. qõr. eyb.

qasici kasici. kesen. biçici. biçen. oraqçõ. zalim.
- yan kasici: oğru. cibvuran. oğru. qasik kasik. 1. (ka < met >
ak) eksik. (< aksiz). güdük. 2. aralõ.
qõrõq. münqete'. boğunaq. boğuq. aralõqlõ. (# sağõnaq). 3. kere. kele. - kala kartik: yara izl
den yamrõ yumrõ nerse. 4. kesilmiş. qõrpõq. qõpõq. qõrpõlmõş.- qõpõq saçlõ. qõpõq saqqal. 5. k
tutuq, qapalõ yer. sağõr. mesdud. 6. qopuq. qupmuş. qõrõq. sõnõq. 7. san. bölük. parça. qete.
n: parça parça. yõrõq yõrõq. cõrõq cõrõq. - san san olmuş üreyimden xeberin yoxdu senin. 8. ke
iş. meqtu'. - kasik parça, ağac, kağõz. -kasik süt: pozuq süt. 9. yorqun. yorqunluqdan qõrõlmõ
olan. - dizlerim, bileklerim kasikdir. - el ayağdan kasikdim: düşdüm. 10. gerekli. vaci
b. zeruri. - kasik olsa gedeceyem. - kasik deyil. 11. gerekli. vacib. zeruri. -
kasik olsa gedeceyem. - kasik deyil.
- kasik tökük: qõrpõndõ. qõrqõndõ.qõrõntõ. qõrõq döğük.- saç qõrpõntõsõ. 12. kesi. qõt.
- kasik kasik dura dura, söylamak: turaqlamaq. duraqlamaq.

qasiklik
qasikmak
qasiq qasi

kasiklik. 1. kesilmiş biçilmiş olan. qet' olmuş. - kasiklik parça, ağac, kağõz. - kasiklik süt
zulacaq süt. 2. yorqunluq. yorqunluqdan qõrõlmalõ, tökülmeli, düşmmeli kimi olan. - işin ağõrl
im, bileklerim kasikdir. - el ayağdan kasikdim: düşdüm. 3. saqatlõq. çolaqlõq. - el kasikliyi.
4. pozuqluq. qõrõqlõq. - süt kesikliyi. 3. yorqunluq. qõrõqlõq. - dizlerimin kasikliyi. kasik
mak. yorulmaq. yorğunmaq. qõrõlmaq. tökülmmek. düşmek. - el ayağdan kasikdim: düşdüm - qulağõ
sõz.
kasi (< kasmak). 1 . geysi. biçi. bezden biçilmiş. paltar. -kasi biçmak: biçi kesmek: palt
ar biçmek. - kasi daşõ: bulaq çay yanõnda palatarõ döğerek yumağa özel yassõ daş. 2. keski. he
duğu ölçüsünden, biçiminden bir parçasõ. - bir kasim barut: bir atõmlõq barut. - beş kaski bar
lõq barut. 3. pors. pars. - iki kaski yemek: iki porsyon yemek. 4. ölçü. miqdar. - bu ka
sida çöreyi ne edirsen. 5. kese. kise. cib. 6. kesme. hükm. 7. qõsõt. pay. nesib.

qasil
qasilma
qasilmak
qasilmiş
qasim

kasil. (< kasilmak). 1. kesel. sökelke. iğlik. iğçilke. iqleş. xesde. aruq. sağ olmayan. - a
ruq ar. - aruq dindi: xesde yarõqdõ: dinceldi. 2. gevşek. sus. tenbel. kasilma. 1. üzüklükğa.
1. toğram. doğrum. kesim. paralanma.
kasilmak. 1. (ekin. yemiş). toplanõlmaq. düşürülmek. qoparõlmaq. - indi yemiş qoparõlmaz. 2. t
q. durmaq. oynamamaq. qõmõldanmamaq. sakin olmaq. oturmaq. gedmemek (işlememek).- bize
gelince durdu. - işler durdu.
- yağmur durdu. 2. yarõlmaq. ayrõlmaq. açõlmaq.
- daş kasilmak: {1. şaşa qalmaq. 2. sertleşmek}.
- qazõq kasilmak: qazõq kimi, direk, mõx kimi dim dik olan, donmuş nerse. qazõq.
kasilmiş. kesik. qõrpõq. qõpõq. qõrpõlmõş. biçilmiş. meqtu'. -kasik parça, ağac, kağõz.- qõpõq
it. balat. balõt. qalat. tikiş. tikilmiş. qayim. 4. biçme. kesme. biçilmiş.- saran biçmasi: se
reni biçib, uzun döşemeli ağac. kasim. 1. kesme. kesiş. qet'. 2. buraxma. terk. te'til. ar
alõq verme. - derslerin kasimi. 3. yol. biçik. qõrõm. terz. şekil. islub. 4. muqatie. ners
iye götüri olaraq qiymet biçme. - tarlayõ kasima vermek. 5. perhiz. - et kasimi: et

yemekden uzaq gezmek. - duz kasimi. 6. biçin. zülm. 7. qism. õlõq. uruq. vuruq. õrõq. ilik.
boy. bölük. şö'be. - et kesimi: et qõrõmõ: pak bayramõ. 8. tesde. desde. boyunka. tutamaq. sap
orum. hörüm. örum. hörüm. urum.- bir örüm ot: bi örum ot. bir oraqta biçilen ot. 9. toğram. do
ralanma. kesilme. - su kasimi: geminin, tam yüklemiş durumunda, suya batan bölümü.
- su kasimi: gemilerin qaplamasõnõn aşağõsõnda yazõlan sayõlar, ki geminin ağõrlõğõna gö
gösterir. - bu geminin su kasimi nedir.
- su kasimi: gemilerin qaplamasõnõn aşağõsõnda yazõlan sayõlar, ki geminin ağõrlõğõna gö
gösterir. - bu geminin su kasimi nedir.
qasimşi kasimşi. iltizamçõ. mültezemçi.
qasin kasin. kesdirme. qeti'. - kesdir cevab.
qasinmak kasinmak. 1. kendine paltar yapdõrmaq. 2. eğlenmek.
şakalanmaq. şuxluğ edmek. 3. ele salmaq. istehza
edmek. mesxere edmek.
qasinti kasinti. 1. alay. ele salma. mesxerelõğ. istehza. 2. yansõ.
yansõlama. teqlid. 3. qõrqõndõ. qõrpõntõ. tike. - dõrnaq

qasir qasiş
qasit qasitmak
qaski
qaskük
qaslan
qasmak

kasintisi.
- dõrnaq kasintisi: dõrnaqlarõ kasmakdan çõxan qõrõntõlar. kasir. (dangli narsada olan) kasr.
an. - budca açõğõ. kasiş. 1. doğram. boreş. kasma. qat'. - bu põçağõn kasişi iyi deyil. 2. gas
k. akitlik. kakras. acõqlõq. kasit. kasilmiş. balat. balõt. qalat. tikiş. tikilmiş. qayim. k
asitmak. kakratmak. gasitmak. burmaq. - turş heyva dilimi burur.
kaski. kasi (< kasmak). har nayin olduğu ölçüsündan, biçimindan bir parçasõ. - bir kasim barut
bir atõmlõq barut. beş kaski barut: beş atõmlõq barut. kaskük. halqa. bağ. tasma. kaslan. tamb
.
kasmak. qõrp_maq. qõrmaq. biçmak. qõsatmaq. narsanin al qolun yõğõb, qõrõb kiçitmak. oyan bu y
mak. almaq. qõrtmaq. qõsmaq. qõrmaq ayrõlmaq. bölmak. ayõrmaq. aralamaq. sõymaq. qõrmaq. azmak
pozmaq. basõb yox edmak. tõraşlamaq. igaşmak. ağalamak. yontmaq. yonmaq. çaldõrmaq. yemürmak.
murmaq. durdurmaq. dindirmak. toxdatmaq. keçirtmak. biçmak. qaldõrmaq. boğazlamaq. qõrmaq.
yonmaq. raf' edmak.

qapamaq. qapsamaq. tutmaq. batdamak. yumutmaq. sadlamak. saddamak.- daliyi qapat
. - diş diş kasmak: tõrtõl kasmak. - tarlanõ bölmak. - başõnõn saçõnõ bölmak. -boyundan alda,
sözün kasdi. - yolu kasdi. # yetişmak. çatmaq. - söz kasmak: çatõşmaq. barqõşmaq. -xarclarizi
pa azaldõn. - bu kağazõn ursalanmõş qõraqlarõnõ qõpdõm. - yazõn sõcaqlõğõnda qoyunlarõ qõrpõn.
araq, qõrpa qõrpa heç bir na qalmadõ. - daşdan heykal çaldõrdõm. - göz kasmak: yapa bilacağõni
anmak.
- at kasmak: enamak. iğdişlamak.
- qararlaşmaq. ta'yin edmak. hükm çõxarmaq. - söz kasmak. kabin kasmak.
- aqça kasmak: para vurmaq.
- ayax kasmak: artõ, daha getmamak.
- alini kasmak: önünü kasmak: man' etmak.
- ümidi kasmak: üzülmak.
- baş kasmak: alçatmaq. başõn salmaq.
- boyun kasmak: tabe' edmak.
- çak kasmak: hadd qoymaq.
- qõsa kasmak: çox uzatmamaq. ixtisar edmak.
- kasib atmaq: dibdan qõrõb qat' edmak.

qasmaksizin qasma
qasmaz qasmik
qasmük qasr qasrük

kasmaksizin. davamlõ. vere. arasõz. bir düzüye. müttesil kasma: . 1. kesi. hükm.2. kesilmiş. m
eqtu'. 3. rahetilqum. 4. götüri. qeti. - kasma hesab. 5. daş çanqõl. - buranõn toprağõ bütün k
. 6. kesilmiş, açõlmõş olub beyenilmek şerti ile olan iş. kesmece. - kasma qavun satõram. - ka
aca aldõm. 7. tenike, demir kesmeye özel böyük põçaq. 8. aralõq. qõrma. inqita. biçme. biçilmi
miş. - saran biçmasi: sereni biçib, uzun döşemeli ağac. - kasmada: aralõqda: bir işin ortasõnd
. bölme. fesl.
- ilin dörd bölümü var. 10. götüri. bitirme. meqtu'. kesme. kesiş. qet'. - bu põçağõn ka
eyil. 11. qõrõm. 12. qõt. biçek. biçin. - qõt dövrü: biçin çağõ.
- kasma sõrça: tökme sõrça: bilur.
kesmez. küt. qunt. künt. kor. kesginliyi olmayan.
kasmik <> kamsik. 1. süzme yoğurt. 2. bir çeşit penir. 3. ince qõrõq saman. başaq samanõ. 4. x
mende toprağa qarõşub tezeden döğülmüş başaq parçasõ.
- süt kasmiyi: kesilmiş sütün qurusu. kesmük. xesis. pinti. ağõn. axõn. qõtmõr. qõsmõr.
gli nersede olan) kesir. nüqsan. - budce açõğõ. kasürgaka. kesrük. dağarcõq. qab. sandõq. ce'b

qastana - kastana qarasõ: açõq qara boya.
qasürgaka kasürgaka. kesrük. dağarcõq. qab. sandõq. ce'be.
qaş kaş. 1. çekici. cazib. calib. çeken. süren. - dilkeş: içi
çeken. ürek aparan. can süren. - azarkeş: derdin alan.
havadar. - sürmakaş: sürme süren. 2.kaş. kaç. çak. yoğurt
peniri. yağsõz penir.
qaşakeş kaşakeşfars. < çakacak. 1. çekişme. dartõşma. - aramõzsa
çakacak yoxdur. 2. dartõş. iztirab. tereddüd. - bir ağõr
çakaçaka düşdük.
qaşida kaşidafarrs. 1. çekilek. çekile. çekilmiş. dizilmiş. keçirilmiş.
- çakilamak: çekmek. - bir telqõraf çakiladim. - size ondan telqõraf çakilanmiş. 2. çeke. - "a
amak" de dörd dana çeke var.
qaşiş kaşiş. çekiş. cehet. canib.
qaşişlama kaşişlama. çekişleme. cehetleme. canib tutma.
qaşit gaşit. > geşt. gezit.
qaşmakaş kaşmakaş. çekeçek.
qaşt gaşt. geşit. gezit. - gazit keçit: geşt o qozar. seyr o sefer.
qat 1. (> qadd). biçim. ölçü. 2. ket. nişasta. 3. qat. tabaq.
yapraq. - iki tabaq kağõz

qata
qataq
qatali qatar
qatarlanmak
qatil qatil qatir
qatiri

kata. katak. 1 . qataq. qatmarlõ çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. 2. baqa. bağa. boq'eereb
. baq). boqa. tike. san. bölük. kesik. parça.- san san: parça parça. yõrõq yõrõq. cõrõq cõrõq.
lmuş üreyimden xeberin yoxdu senin.
katak. kata. qataq. qatmarlõ çörek. düğü unundan bir çeşit çörek. keteli. nişastalõ bez.
katar. kadar. katir. kitar. kitir. (< kitmak: qapamaq). 1. qapalõ. tutuq. bulanõq. 2
. tasa. qusse. qayğõ. katarlanmak. kadarlanmak. katirlanmak. kitarlanmak ( < kitlanm
ak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq. qusselenmek. qayğõlanmaq. < qõtrõl. qõrõlmõş. meqtul.
qõrõm.
{gatir (gat < met > tag) takir. taqir.} {(katir. kadar. katar. kitar (< kitmak:
qapamaq).} 1. tekerlenen, tikrarlanan nerse. alşaq. alşõq. adet. 2. zikr. zikir. 3. qe
der. gelen. baş yazõsõ. 4. hökm. 5. qapalõ. tutuq. bulanõq. 6. tasa. qusse. qayğõ.
qederi. (# cabri). getirilene, gelişe, gelene inanan.

qatirilmali gatirilmali. gatümlük. hazõrlamalõ. amada edmali. ehzar edmali.
qatirilmiş gatirilmiş. arsa. iris. (< ardirmak). (> irsarab). sovğa.
çatdõrõlmõş. bağlanmõş.
qatirlanmak katirlanmak. kadarlanmak. katarlanmak. kitarlanmak ( < kitlanm
ak: qapanmaq). kadar etmak. tasalanmaq. qussalanmak. qayğõlanmaq.
qatirmak 1. soxmaq. qomaq. qoymaq. - yoluna gatirmak. - meydana
gatirmak. 2. hazõrlamaq. amada edmak. 3. zikr edmak. naqõl edmak. irad edmak. - har
işa bir örnak gatirdi. - har işa bir güvak gatirmali. 4. uydurmaq. tatbiq edmak. - darzi
köynayin yaxasõn iyi gatirmamiş. - iplari baş başa gatir. -onu bir uca gatirdi. - astar üzün
dalõna gatirilmalidir. 5. döndarmak. çevirmak. - dina gatirmak. - inama gatirmak: inan
dõrmaq. düzaltmak. islah edmak. yoluna qoymaq. -quraqlõq akini bu güna gatirmiş. 6. icab e
dmak. mocib olmaq. - bu yel qar gatirir. - bu darõ (> daru) yuxu gatirir. -kal yem
iş sancõ gatirir. - bu bulut yağõş gatirir. - dörd ayağõnõ bir yera gatirmak: alindan galani d
maq, diriğ edmamak, qõsqanmamaq, asirgamamak. var gücünü vermak. 7. çakmak. calb edmak.

qatl qatlik
qatman qatümlük
qatürmak qavamlõ
qavak qavak

- birini dila gatirmak: qarşõ durmağõna, qarşõ söylenmesine neden vermek.
- bir yera gatirmak: tutuşmaq. birlikde tutmaq. temas etdirmek.
- el tutuşmaq. - yerina gatirmak: eda' edmek ödemek. qan. - qan olmaq: qetl üz v
ermek.
katlik. kendlik. tostluq. dostluq: adaşlõq. arxadaşlõq.
arxadaşlõq. düzlük. sedaqet.
getman. ketman. külünğlü qazma.
gatümlük. getirilmeli. hazõrlamalõ. amade edmeli. ehzar
edmeli.
gatürmak. uzaqdan yaxõna çõkitmek. {# götürmak: yaxõnda uzağa aparmaq}. - siz ne gatirdiz ne g
iz. turlu. durlu. qerarlõ. sabit. qayõm. qoyuq. qalõn. quyuq. sulu olmayan. - qalõn yoğurt
. - qalõn pekmez: qeliz doşab. -durlu kişi. - durlu söz. gavak. gevrek. bisqivit. quru çörek
. kavak. kapak. kabak. (< kav. kav. kov). 1. heyvanlara yem olub, aşlõqõn (hibubatõn) öğüdülmü
ata toyuqa kapak tök. 2. derinin qabõq qabõq oluşu. - baş kapayi: başda olan qonaq.

qavalama kavalama. gegec. gege. gegeleme. böcek hörümceklerin
tikanlõ soxmalarõ.
qavan - gavan otõ: qoğan. bir çeşit tikenli ot. qoğanlõq.
qavarmak gavarmak givramak. 1. gevrek olmaq. çox qurumaq.
qavrõlõb qõqõrmaq. xaslanmaq. - bu emek gavarmiş. 2.
ayazda, soyuqda üşümek. - dõşarda gavardik. 3. otda,
güneşde yanmaq.
- gavraya qalmaq: gebermek. telef olmaq.
qavaza gavaza. yanğşaq. ağzõ yayvan. ağzõ boş. laqõrtõ. ağzõ
yayvan. ağzõ açõq. sarsaq. boşboğaz. ağzõ gevşek.
qavazalik edmak satulamaq. faydasõz söz söylemek.
qavgak kavgak. kefgek. kekik. peltek.
qavi berk. möhkem. sağlam. güclü.- sağ qazõq: güclü mõx.
qavilmiş kavilmiş. gevir. oyuq. iv. iz. (suyun yerde axmağõndan
açõlan) arx.
qavir gavir. kevilmiş. oyuq. iv. iz. (suyun yerde axmağõndan
açõlan) arx.
qaviş - gaviş gatirmak: gevmek. nerseni tekrar çeynemek.
qaviş gaviş. yaşlõlarõn çenesinin özözüne titremesi.
- ağõz gavşayi: ağõz sözü, virdi.

qavişlik
qavlaq qavma qavmak
qavrakçi qavrak
qavrak
qavratmak qavsara
qavşak

gavişlik. üşen. üşün. üşenme. tembellik. - üşen getiren sözler.
kavlak. kalak. (< kav. kov). 1. menqel. 2. duzaq. aldaq.
kavma. qazma. hefr. - üzden qazma.
gavmak 1. nerseni kavlayõb, oyub, oğub çürütmek,
çeynemek. gevmek. 2. õsõrõb qoparmağa çalõşmaq. - at
gemini gavirir. 3. nerseni tekrar çeynemek. - gaviş
gatirmak.
gavrakçi. gevekçi. bisqivitçi. quru çörek satan. gavrak. 1. quru olub qõrõldõqda, õsõrõldõqda
buq qõrõlan. 2. quru nersenin qõrõldõqda çõxaran sesini andõran ses. xõrtldaq ses çõxarmaq. -
gülüşü vardõr. - quzu gavrak gavrak yapraq yeyirdi. - gavrak gavrak gülürdi.
gavrak. gevek. kövrek. qolay gevrilib, kövrelib, qõrõlar
durum. bisqivit. quru çörek.
gavratmak. qurudub kövrek, qõrõlõr duruma getirmek.
kavsara. 1. (heyvan, kişi). iskilet. 2. daldan qamõşdan
yapõlan sebet. - bir kavsara yemiş.
gavşak. gücük. küşek. gücsüz. zayõf. kesil (< kasilmak).
sust. tenbel. ölşük. ölşek. solpük. salqõq. engil. engül.

qavşaklik
qavşamak
qavşar
qavşatmak
qavşic

sarqõq. salpa. solpuq. az. duyğusu gevşek. qabran. üşenc. tembel. turğun. durğun. ağõr. bataq.
. - o çox durqun kişiymiş. - gavşak olmayan: tetik. canlõ. iti. fe'al.gevşek olmayan. - teti
k kişi. - tetik ol!. - tetikliyin ölmesin. - ağzõ gavşak: ağzõ yayvan. ağzõ açõq. sarsaq. boşb
. - solpük etler.
- gavşak gavşak yanaşmaq: sõrõtõb gülüşmek. yõlõşmaq. gavşaklik. gücsüzlük. ze'f. quvvet
urğunluq. ağõrlõq. bataqlõq. batõqlõq. betalet. yavanlõq. yayvanlõq. laqeydlik.
- o durqunluqla, iş görülmez.
gavşamak. kavşamaq. qağşamaq. (< qaq: sert ses). xerab olmaq. eprimek. yõpramaq. çox esgimek
.
- gaşayib sarqõmaq: salqõmaq.
kavşar. qağşar. çökmüş. yoxar. yoxluğa, mehve doğru geden.
gavşatmak. üşendirmek. keselletmek. tembelleşdirmek.
- gargin nayi gavşatmak: yatsamaq. yasmaq. - oxu atõb yayõ yasmaq: oxu atõb yayõ asm
aq
gevşic. üşenc. üşünc. tembel.

qavşinmak
qayirma qayliq
qaytarmak qayy etdirmak qaz qaza
qazdirmak

gevşinmek. üşenmek. yõğõşõb bir yerde oturmaq, qalmaq.
gayirma. açõl. aruğ.
- gayliq kişika: gay kişi. şaşqõn. yabansõ kimi iki terefone baxaraq yürüyen adam.
qayy etdirmak. qusdurmaq. qusyurmaq. quysartmaq.
qõsyartmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
qeytermek. qusdurmaq. qusyurmaq. quysartmaq.
qõsyartmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
gaz. 1. oxun dibinde, kirşe keçen haçalõ. 1. gez, arşõn,
ox düzeltmeye yarar ağac. 1. doğru dal. sürgü.
birden gelen ağõr qeza. saqnaq. birden gelen ağõr qeza.
sancaq. quyu. tuman: tümen. (< tuqman. tuqan < tuq).
urçin.- sağnağa uğradõq.
gazdirmak. 1. dolaşdõrmaq. - atõ gazdirmak. 2.
eylendirmek. dolandõrmaq. - uşaqlarõ bir az gazdir. 3. her
gösterib baxdõrmaq. - qonaqlarõ şeheri gazdirmak. 4.
keçirmek. imrar edmek. - göz gazdirmak. - yazõya bir el
gazdirmak. 5. serpmek. damõtmaq. dağõtmaq. ekmek. -
piloova yağ gazdirmak. - dadlõya şeker gazdirmak.
- yemeyi gazdirmak. qaval gazdirmak: özü ile dolandõrõb her

qazal qazan
qazar
qazgan
qazi
qazil qazilmak
qazin qazindi

yana varnmaq. 6. tolaşdõrmaq. dolaşdõrmaq. döndermek.
dövr etdirmek. çevretmek.- tamam çüçeleri dolşdõrdõq.
- su üzünda durdurmaq, gazdirmak: yüzdürmek.
> xazal. ağac üste quruyan yapraq.
gazin. gazan. gezgen. ayaqlõ. tolaş. dolaş. seyyar. -
dolaş ulduz komasõ. - ayaqlõ kitab edi: çox bilgin. - boş
gazan: aylaq. avanaq. işsiz. avara. havayõ.
gazar. yatmayan. ayaqda olan. qalxub dolanan. - gazar
xasta: yataqda olmayan.
gazgan. gezin. gezen. ayaqlõ. seyyar. - ayaqlõ kitab edi:
çox bilgin.
gazi. 1. silk. meslek. meşy. 2. dövr. merhele. 3. eni bir qarõş, ipekle iplikden qarõşõq bir b
ez. bükiş. tiftil. tiftih.büküm.
gazilmak. dolaşõlmaq. yürünmek. meşy o hereket
edmek. - çimnde gazilmaz. - gece çağ gazintisi.
gazin. gezen. gezgen. ayaqlõ. seyyar. - ayaqlõ kitab edi:
çox bilgin.
gazindi. otalarõn önünde gezecek qeder dar yer. dehliz. koridor.

qazinib
qazinmak
qazişmak
qazit
qazlamak
qazlanmak qazlatmak qazlik qazma
qazmak

gazinib. - gazinib aramaq: dönüşdürmak. qurdalayõb tapõnmaq.
gazinmak. 1. özü üçün dolanmaq. vax keçirmak. 2. al suya yetirmak. hayata çõxmaq. su tökmaya g
k. gazişmak. çapa çevra gazmak. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmak. dövr, cavalan edmak. - dan ertadan
( sabah tezdan) çüçalari dolaşõrõq. - qõrlarda (çöllarda) dolşõb durduq.
gazit. gaşt < gaşit.
gazlamak. 1. ölçmak. 2. ölçüb biçmak. tasviya edmak. 3. yay qurmaq. oxu yayõn kirişna taxõb qu
. gazlanmak. qazmaqlanmaq. dib tutmaq. gazlatmak. qazmaqlandõrmaq. dib tutdurmaq.
gazlik. 1. ağri qõlõncõ ağzõ. 2. qalam tiraş. gazma. qamza. 1. girişma. qõrõşma. qõr verma (<
lmaq). buruqma. naz. işva. qaş göz ila oynanma. 2. qol. gözatçi. ağalõğõn (devlatin) yardõmçõ
is. gazmak. 1. tolaşmaq. dolaşmaq. dolanmaq. sayahat edmak. eşmak. aşmaq. sürmak. 2. ayaq
olmaq. bulunmaq. olmaq. tapõlmaq. mövcud olmaq. - bizda öyla nalar na gazir. - bu çöllükda k
itabevi na gazir. - görasin

harda gazir indi sevgilim.
- bulutlarda gazmak: taslamaq. şişinmek. yekexanalanmaq. havalanmaq.
- igitlik taslõyan.
- çapa çevra gazmak: gezişmek. tolaşmaq. dolaşmaq. dönmek. dövr, cevelan edmek. - dan er
teden ( sabah tezden) çüçeleri dolaşõrõq. - qõrlarda (çöllerde) dolşõb durduq.
- gazib yoxlamaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - bütün otaqlarõ dolaşdõq.
- boş boşuna gazib durmaq: tolaşmaq. dolaşmaq. - burda ne dolaşõrsan. - dolaşa dolaşa ya
geddi.

qõb

qab. qub. "q"ile başlayan bir para sözlerin başõna gelib,

anlamõ vurqular. - qab qara. - qab qere. - qub quru. - qõb qõrmõzõ.
qibarlanmaq kibarlanmaq. taxõnõb keçinmek. tayuqlanmaq.
taquylanmaq. dayõlanmaq. qibirlanmak kibirlanmak. avurt satmaq. ustanmaq. üzlen
mek.
şişinmek.

qibirli

kibirli. burunlu.


qibr

kibr. güvenc. ğurur. qurra.

qibrit
qibritçi
qibriti qibta
qibtalanamak qic
qicbasar
qicik
qõcõka
qõcõ
qõcõq
qõcõqlamaq

kibrit. 1 . quru. tünd. iti. bedexlaq. 2. tutaraq. tutuşduruq. oto tutuşdurmağa özel nerse
. qav. kav. çõra.
- kibrit otu: qurt ayağõ.
kibritçi. 1. qõsõs. xesis. qõsmõr. qõtmõr. 1. quraq. tutuq.
asõq üz. qaşqabaqlõ.
kibriti. açõq sarõ. gügütsi boya.
özen. yelten. yelte.
yeltenmek. özenmek. nerseni yapmağa çalõşmaq, meyillenmek.
gic. alõq. bunaq. sefeh. unutqan. talqõn. dalqõn. ağlõ başõnda olmayan. qalac. avara. iş bilme
kal.
- ele o dalğõn kişidir. - dalğõn uşaq. - oğlunu itirmesi, onu dalgõna saldõ. - dalqõnlõğ
yaq üstünde durqõl. gicbasar. qõlõqsõz. iri, qanmaz gobud genc. toraman.
- quru gicik: uyuz keseli. aciko. xerdel otu. qazvel. qõcõq. qõcõqlamaq.
ğõcõq. qõycõq. ğõycõq. qõcõ. qõcõqlamaq.
qõycõqlamaq. qaşõndõrmaq. tõrmalamaq. dõrmalamaq.
tehyic edmek. - onun sözler başõmõ tõrmlayõr.
- dişleri qõcõqlamaq: gemrenmek. - gamranib dururdu.

qõcõr
qõcõrlõ qicişma
qicişmak
qõcõtmaq
qiclik

qõcõrdamaq. ğõcõrdamaq.
- qõcõrõ bükma: derme çatma. başdan savma. ğõcõrlõ - ğõcõrlõ saqqõz: ağõz patlanğõcõ.
gicişma. qaşõnma. - olmasõn qaşõnma. - gene qaşõnmasõ tutmaq.
gicişmak. didinmek. qaşõnmaq. gedilmek. gediklenmek. (< gadik. kardik < kar). gedişmek.
qaşõnmaq. - ovucum gadişir. - yaram gadişir.
- olmasõn başõm qaşõnõr: başõm sökülmek isteyir. qolayca, üzden õsõrmaq, dişlemek. qazõm
aşlamaq. aşõndõrmaq. oymaq. oğmaq. sürtmek.
giclik. unutqanlõq. talqõnlõq. dalqõnlõğ. alõqlõq. arxa. geri. göt.
- başsõz qõçsõz: başsõz ayaqsõz.
- qõç atdõrmaq: şõllaqlamaq. ireliye keçmek. ötmek. - sõnağ usa qõç atdõrõr.
- bir sõra heyvanlarõn qõçlarõ başõnda uzanõb, atdan yaxud qõldan, tükdan oluşan artõq:
- qõç gemiyi: göt gemiyi: soqum. quyruq soxumu.

- qõça geyilan tozluq: qalçõn.
- qõça geyilan tozluq: patava qiçikca kiçikca. ufaraq.
qiçik kiçik. 1. dağarsiz. önamsiz. ahmiyatsiz. haqir. - kiçik iş. -
kiçi kişi. 2. yaşõ az. ganc. civalik. - o manim kiçik qardaşõmdõr. - man ondan kiçiyam.
- kiçik düşmak: qarşõlõqda bulunamayõb utanmaq. alçanmaq.
- lap kiçik: lap inca. cina. incik. cücak. - cocuğun cina cina dişlari cücarir.
- çox kiçik: küçücük.- küçücük oğlum.
qõçõ 1. iti çağõrmağ üçün birsöz. (uş kimi). - qõçõ qõçõ. - uş uş.
2. uşaq dilinda it.
qiçiltmak kiçiltmak. küçültmak. tasğir edmak. qõsdõrmaq. qõsmaq.
azaltmaq. darlaşdõrmaq. alçaqlamaq. yalvatmaq. tahqirlamak.
qõçõn gerisin. gerisin geri. dala. arxaya doğru. yanõn. yandan.
geyin. dönaged. quşqulu. şaggili. mütaraddidyana. -yanõn gedirdi. - na yanõn yanõn düşünürsan.
anõn baxõşlar. - qayõq qõçõn qõçõn yanaşdõ. - atak öpüb (arxasõnõ çevirmayib) qõçõn qõçõn çõxõ

qõçqõrmaq
qõçqõrmaq
qidarişmak
qif
qõqõ
qõqõqaş
qõqõrdağ qõqõrdaq

sümsük sümsük, yavaş yavaş birinin yanõna soxulmaq, yanaşmaq.
- qõçqõra qõmqõra: hüngür. üngür. sesle,- hüngür hüngür
ağlamaq.
qõşqõrmaq. õşqõrmaq. õçqõrmaq.
yoduşmaq. yutuşmaq. silişmek.
kif. kip. bekit. paket. gilip. gilif. qõnõf. qõlõf. qõlab, ğilaf,
qab. qapaq. qoraq. zerf.
1 . gürültü. urõ. qõğõkaş. hay küy. hayqõrõ. 2. qõğõ. qõğ. berk qurumuş kiçik nerse.
- qõğõ qaş: hayqõrõ. urõ. qõqõ.hay küy. qürültü. qõğõqaş. gürültü. urõ. hay küy. hayqõrõ
bölümü.
1. egü (eğe, qabõrqa) gemiklerinin ucundaki yumşaq sümük. ğuzruf. 2. qulağ yelpeyi. 3. göz kür
topcuği. 4. iç yağõ, quyruq eridildikden sonra qazanda qalan qõzarmõş tike. - qõğõrdaq böyrey
qõrdaq böyreyi. 6. gemircik. (qulaq. göz. burun). - burun qõqõrdağõ, ğuzrufu: burun qamõşõ.

qõqõrdanmaq qõğõrdanmaq. hürmak. ürümak. bar zuruldamaq. bark
sõzlanmaq. (köpaklar) çõğrõşmaq.
qõqõrmaq qõğõrmaq. çõğõrmaq.
qõqõşdamaq qõğõşdamaq. 1. xõşõrtamaq. şõxõrdamaq. 2. şaqõrdamaq.
qõqõşdõ qõğõşdõ. 1. xõşõrtõ. şõxõrtõ. 2. şaqõrtõ.
qõqõş qõğõş. xõşõrtõ.
qõqõt > qaht. qõt. (# bolluq)
qõqõtlõq <> qõtlõq. qõrqõtõtlõq. qahti.
qõqõz qõğõz. pis cõndõra, paçavra. pis gaba parçasõ.
qõq qõğ. 1. bayağõ, çürük yemiş qurusu. 2. qoyun tarsi. 3.
quru kübra. 4. qõğõ. bark qurumuş kiçik narsa. qõqlatmaq qõğlatmaq. fõşqõ ila qübralatm
.
tarslatmak.
qõqrõlmaq qõğrõlmaq. ölüşgamak. xumarlanmaq. qõvrõlmaq.
qiqrülmak gigrülmak. soqulmaq.
qõlab ğilaf, gilip. gilif. qõnõf. qõlõf. qab. qapaq. qoraq. zarf. bakit.
paket. kip. kif.
qilaf ğilaf, qõlab, gilip. gilif. qõnõf. qõlõf. qab. qapaq. qoraq. zarf.
bakit. paket. kip. kif.
qõlaf qõn. saxlantõ. mahfaza.
qilaflamaq xelfelemek. qoruğlamaq. quruğlamaq.
qõlan eden. yapan. gören. mücri. işleyen. yapan. amil. fail. - bu
işi işlayan.
qilas - quş gilasõ: çox kiçik gilas.
qõlav 1. itmami hüccet. 2.. öldürücü qoyun xesteliklerinden.
qõlavõ keçmişde vezirlerin geydikleri sobõ(heremi) telli sarõq.
qõlavõz uyaran. oyarõcõ. düzelden. düzenci. dozğuran. müherrik.
qõlavuz qulavuz. 1. konduktor. yol gösteren. sürücü. 2. müdür. 3.
genel yerlerde, sinamada bilitçi, bilit cõran. 4. teke.
kosaman. öncü. başçõ. qõlavuzsuz başsõz.
qõlcõq - iri balõqlarõ qõlcõğõ, qõlcõğ yerina olan gamiklari: gelmic.
qõlcõqsõz qõlcõqsõz arpa: yalavac arpasõ.
qõlçõq bir çeşit güreş oyunu. - böyük qõlçõq: gelmic. böyük balõğ
qõlçõğõ.
qiley giley. söz. şikayet.
qileyli gileyli. sözli. şikayetli.
qilanar - acõ, yabanõ gilanar: alquncar.
qilas kilas. gözel, yatõmlõ olan. kürsi. qursi.
qõlõ qõni. quni. qüni. güni. kimi.

qõlõc
qõlõclama
qõlõclama qilif
qõlõf

arac. ayqõt. vesile. ebzar.
- qõlõc bacaq: eğri bacaq: çarpõq bacaq.
1. nersenin dar kesgin yönünü dikine, qõlõcõna yuxarõ
qoymaq. (# palasõna: yastõsõna). - taxdalarõ qõlõclama
qoyun. 2. bir yandan o bir yana. ip ile boyundan asõlmõş
qõlõnc kimi eğri durma.
kirişleme. kesginlik. - taxdalarõ kasginligina qoymaq. gilif. gilip. qõnõf. qõlõf. (< qõn). iç
e nerseni qoyub qorumaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uyğun tikilen qurulan geyim, qõlab, ğilaf, qa
aq. qoraq. zerf. bekit. paket. kip. kif. - põçaq qõlõfõ. - kitab qõlõfõ. - çubuq qõlõfõ. - işi
a qoymaq. - qõlõfsõz iş: sayõ ölçüsü olmayan. - qõlõfõn tutub, için buraxõb. - qõlõfõ çatlaq:
lemek. sõnõrlamaq. hed qoymaq.
qõnõf. (< qõn). 1. gilif. gilip. qab. içine nerseni qoyub qorumaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uyğ
qurulan geyim, qõlab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zerf. bekit. paket. kip. kif. - põçaq qõlõfõ.
- kitab qõlõfõ. - çubuq qõlõfõ. - işi gilifina, qõlõfõna qoymaq. - qõlõfsõz iş: sayõ ölçüsü o
xõb. - qõlõfõ çatlaq: özünden

qõlõfsõz
qõlõqçõ
qõlõqçõlõq
qõlõq

çõxmõş. azqõn. - qõlõf qoymaq: çeklemek. sõnõrlamaq. hed qoymaq. 2. < met > fõlõq. fõrõq. dağa
yvanõn qõnõn, derisin çekib, bütün soymaq. böyle soyulmuş heyvan derisi, tulum, tuluq yasõlmağ
mağa) yarar. küt. qunt. künt. qõssa. biçimsiz. qõltaban.soytar. şaqlaban. her qõlõğa giren kiş
nlõq.soytarlõq. şaqlabanlõq. her qõlõğa giren kişinin davranõşõ.
1. zahir. biçik. 2. yol. kimi. üz. suret. terz. veziyyet. -sened qõlõğõnda nir kağaz. - ne qõl
o. - gelin qõlõğõnda bezekli. 3. biçik. resm. yansõ. çekil. şekil. eks. foto. fotoqrafya. - qõ
aq: qõlõq çekmek: eks salmaq. 4. oyun. yansõ. mesqere. - şeklin çõxartmaq: yansõlamaq. - oyun
ma. 5. biçim. şekil. edik. mod. terz.
- ac qõlõq, xasiyat: ac göz. azõq. xesis. - azõqlõğõ burax qõl.
- birin qõlõğõna girib, göylün alõb, alda edib işlatmak, kullanmaq: damarõna girmek: dam
utmaq.
- sivri çirkin qõlõqlõ narsa: qoqoruz. xoruzlanan kimi.

qõlõqsõz iri, qanmaz gobud genc. toraman. gicbeser. tamarsõz.
damarsõz. nehadsõz. tebietsiz. xulqsõz. tanqalaq.
danğalaq. danqa. göbut. quduz. qotur. qaba. gür. iri
gövdeli. budala. küp. tetiz. yanaz. darxaz. xuysuz.
zügürd. cansõz. qõl quyruq. biçiksiz. beşiksiz. qatanqur.
biçimsiz. gobud. yaxõşõqsõz. beqiyafe. nametbu'.
uyqunsuz. qiyafesiz. qancõq. qõncõq. qõnõq. qõrõq. ipe
sapa gelmiyen. qiyafesiz. nametbu'. uyqunsuz qõlõqsõzlanmaq denğizlenmek. xuysuzlanmaq
. çõxarsõz leyaqetsiz
davranmaq.
qõlõqsõzlõq darxazlõq. tetizlik. yanazlõq. xuysuzluq. tengdillik.
qilim kilim. 1. geyim. gecim çeşiti. yere, yataq altõna serilen,
dervişlerin omuzlarõna atõb daşdõqlarõ ufaq keçe, xalça,
seccade. 2. tüksüz otaq keçesi.
qõlõnc 1. eğri. çapõq. çarpõq. - qõlõc bacaq. 2. şemşir. büqteka. 3.
yaraq. qoşaq. 4. qõlõnka. naz. qõrcan. nazlõ. qõlnõc. oxşağ.
oxşağuka.
- uzun qõlõnc: qaraçor.
- qõlõnca sarõlmaq: qõlõnca tavranmaq, dolnmaq.
- qõlõnc çalmaq: atmaq.
- ağri qõlõncõ ağzõ: gezlik.

qõlõnõş
qõlõnka
qõlõnma
qõlõnmaq

- qõlõnc savurmaq: kesgin qõlõnc oynatmaq.
- iki yanõ kasgin olan qõlõncõn iti ucu: yalman.
- qõlõc qaşõ: qõlõncõn (eğri olan) sapõ.balçaq.
- qõlõc qõlõca galmak: qarşõ qarşõya qõlõc çekmek.
- qamçõ qõlõc: ensiz qõlõc
- sapan qõlõc: eğri qõlõc.
- qõlõc otõ: bitgi adõ. qantarun.
- qõlõc balõğõ: burnu kesgin, uzun, iri balõq.
quruluş. köküş. tavlanõş. tovlanõş. götürüş. ezemetli tekebbürlü davranõş. qõlõncka. naz. görü
1 . etilmek. edilmek. yapõnmaq. olunmaq. devrinmek. reftar edmek.: görülmek. tesviye o
lunmaq. - menim işim görüldü. - böyle iş görülmaz. 2. şuluqluq edmek. 3. ürek tapõb işlemek. t
davranmaq. tovranmaq. qeyret qõlmaq. qõzõqmaq. işlemek. qõmõldamaq. işe keçmek. eksülemel göst
- bu işlerie qarşõ davranmalõyõq. - ona davranõn. - davranõrsa, vurulduğun görürdü, anlõrdi.
canõm daha yox. - iyilikle tavranmaq, kötülükleri qaqarõn. tetik davranmaq. gevşek

qilip
qilis
qõlõş
qilit
qilitcik qilitlaşmak

- acõnmadan qõlõnmaq: qõymaq. qeder edmek. qõyõna (zülme) muzayiqe edmemek, qõsõrqanmamaq. - f
mene qõydõ. - suçsuz birine nasõl qõyarõm. gilip. gilif. qõnõf. qõlõf. (< qõn). içine nerseni
umaq üçün, oyumu, böyüklüyüne uyğun tikilen qurulan geyim, qõlab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. ze
kit. paket. kip. kif. - põçaq qõlõfõ. - kitab qõlõfõ. - çubuq qõlõfõ. - işi gilifina, qõlõfõna
yõ ölçüsü olmayan. - qõlõfõn tutub, için buraxõb. - qõlõfõ çatlaq: özünden çõxmõş. azqõn. - qõ
qoymaq.
kilis. su keleri. - kilis balõğõ: dadlõ su balõğlarõndan olan yayõn balõğõ.
1. ediş. yapõş. oluş. devriş. reftar. 2. quruq. kökük. tavõq.
tovuq. götüş. seltenet. şişik. ezemet. tekebbür.
kilit. kitil. (< kitmak. kitlamak). 1. kitmeklemek üçün özel qollu dilli arac.- kilit ot
u: dal, yapraqlarõ çekildikce çõxar ot.
2. hile ile kilit açmaq. osuqlamaq. üsüqlemek.
kilitcik. qayõq küreyinin keçdiyi delikli texde.
kilitlaşmak. kitaşmak. kitlaşmak. kitmaklaşmak.
birkişmek. bağlaşmaq. müttehid olmaq.

qilitli kilitli. kitli. bağlõ. qapalõ.
qiliz kiliz. qamõş. saz. - kiliz balõğõ: sazan balõğõ çeşiti.
qilizman kilizman. qamõşlõq. sazlõq.
qõl 1. keçi tükü. {qoyununkuna yun (yün) yapağ, deve, at kimi
heyvanlarõn qõssa, ince olanlarõna "tük" deyerler}. 2. çox az. cüzi'. - işin bitmesine qõl qal
- qõl qederi yerinden oynamõş.
- qõl eybi yoxdur.
- qõldan yoğurt tobrasõ: köynük.
- qõl baraq: bir çeşit uzun tüklü kiçik at.
- burnundan qõl aldõrmaq: kömeklik edmemek. qabağõn almaq. dibinden qoğalamaq, men' ed
mek.
- qõl burun: denize uzanmõş ince, uzun qara, topraq parçasõ.
- qõl tökmak: tük değişdirmek.
- qõlõ qõrx yarmaq: 1 . çox incelemek. tedqiq edmek. 2. zügürd. qõlõqsõz. cansõz.
- qõl qõran: saç xesteliyi.
- qõl yaqõ: heyvan yarasõnõ delib keçirdikleri qaytan cürü.
- qõl quyruq: sona. bir çeşit ördek.
- qõr qõl: qõr saqqal.
- qõl quyruq: {1. berk ince quyruqlu heyvan. 2. gücsüz yoxsul. zügürt. bir neyi olma
yan}.

qõlqõnmaq qõllanmaq
qõllõ
qilluqçu qõlmaq
qõlma
qilo qal qõlsõz qõltaban qõltabanlõq
Qõltaş qilta

iyelenmek. etinmek. edqinmek. olqunmaq. alqõnmaq. alşõnmaq. qazanmaq. sahab olmaq. bõğõ saqq
alõ gelmek, qartlaşmaq. - yaşõ az olsada qõllanmõş oğlan.
1. keçi. (#yapaqlõ: yumşaq, qalõn yünle örtülü. bu yüni veren heyvan). 2. qõl, tük ile örtülü
an, köks, qol.
- evlenmeden evde saxlanõlan qilluqçu, külfet: otalõq. 1. eylemek. elemek. edmek.
yapmaq. 2. qõlma. teşrifat. 3. eda edmek. ifa edmek. 4. qõymaq. reva görmek. 5. atamaq.
edemek. edmek. eda edmek. yapmaq. 6. qõymaq. bağlamaq. encam çekmek. - malla çağõrõb nikah qõy
ar. 7. qõymaq. ince ince, rize rize doğramaq. 1. yapma. eyleme. eleme. edme. 2. qõlmaq
. teşrifat. 3. ifa. eda. 4. qõyma. reva görme. reva bulma. dediqodu.
- qõlsõz, tüksüz qõlõc: qamçõ quyruq. qõlõqçõ. soytar. şaqlaban. her qõlõğa giren kişi.
her qõlõğa giren kişinin davranõşõ.
1 . emekdaş. 2. üye: üzv. kilta. kitle. demet. desde.

qilzat qalõnlõq. yoğunluq. quyuluq. qoyuluq. kesafet. zexamet.
qim - har kim: deqme. her gele. rasgele. raslanan. tesadüfi. -
daqma kişinin işi değil. - dağma gelene söz deme. - dağma
ağõz üzre yazõlmaz.
qõm qõm qõm: durmadan qõmõldamağõ yansõtõr. - qõm qõm
qõmõldamaq.
qimi kimi. 1. ayaq. demin. bir işin lap, ele olan çağõ. hemen.
sanki. belke. - haman qaldõ: çox az qaldõ. sanki qalmadõ. -haman yoxdur: yox kimidir. sa
nki yoxdu. ele bil yoxdu. -gördüyüm kimi: - gördüyüm ayaq: görer görmez. - gelen kimi geddi: g
en ayaq geddi qalmadan. durmadan. demin. 2. quni. qüni. güni. qõlõ. qõni. 3. yalõ. tayõ. - meş
yalõ: meşe kimi. - bu yalõ o yalõ.
Qimi kimi. yol. qõlõq. üz. suret. terz. veziyyet. - sened qõlõğõnda
nir kağaz. - ne qõlõğdadõr o. - gelin qõlõğõnda bezekli.
qimica kimica. ele bil onun kimi.
qõmõl tepeş. hereket.
qõmõldama õrqalandõ. yõrqalantõ. sallanma.
qõmõldamaq qõmlanmaq. õrqalanmaq. yõrqalanmaq. sallanmaq.
tõpõrdamaq. oynamaq. vurmaq. - üreyim tõpõrdõr.
qõmõldanma qõmõltõ. hereket.

qõmõldanmaq 1. qõmlanmaq. qaxmaq üzre götün tepretmek.
götünmek. quşun uçmaq üzre teprenmesi. 2. qaşõnmaq. - tanrõ özü qõmõltõvõ qoysun. 3. qalxmaq.
dõ. 4. qõpõrdanmaq. oynamaq. durmayõb oynanmaq. tehrik olunmaq. seqirmek. seğirmek. atõlmaq.
oynamaq.- gözüm sağirir. - gözleri qõpõrdandõ.
qõmõldanmamaq turmaq. durmaq. oynamamaq. sakin olmaq. oturmaq.
iqamet edmek. gedmemek (işlememek). dinğmek. kesilmek. - yerinde durmaq. - ayaqda du
rmaq. - bize gelince durdu. - su dura dura pozulur. - harda durursuz. -işler durdu
. - yağmur durdu.
qõmõldanmayan turan. duran. sakin. sabit.
qõmõldatmaq qõpõrdatmaq. oynatmaq. durmayõb oynatmaq. tehrik edmek. - gözlerivi qõpõrdatma
lma. döğme.
qõmõldatmaq üqrimek. sallanmaq. birisine qarşõ yaltaqlanaraq hilesini saqlamaq.
qõmõldatmaq az oynatmaq. çabalatmaq. - elin, başõ, qõçõn, götün qõmõldatmaq.
qõmõltõ 1. qõmõldanma. hereket. 2. qõpõrtõ. tõpõrti. oynama. vurqu.
vurma. urma. xelecan. - bir qõmõltõ: terpen. göz qõpõmõ. -

qimiş
qimişqaka
qõmlanmaq
qimsa
qõn
qõn
qõna
qõnaq
qõnamaq

bir tarpanda vurub yõxdõ. - tarpanca ara verin. 3. qaşõnma. -tanrõ özü qõmõltõvõ qoysun. kimiş
benziş. tayõş. kaşqarda çõxan naxõşlõ bir keçe-. qõmõldamaq. qaxmaq üzre götün tepretmek. götü
renmesi. - quru, arõq kimsa: qağõn. qaqõn.
1. (õ <> ü ) gün. durum. olum. - quraqlõq ekini bu güna
getirmiş. - gününe bax, donun biç. - günden güne düşdük. 2.
don. geyim. örtük. qabõq. qõlaf. saxlantõ. örtük. mehfeze.
çin. sinec. õsnac. sõkõnc. sikenc (> şekencfars). erme.
eğme. axma.
kin. arõq. arõğ. azõq. acõq. nifret. toqunluq. öc. qerez. -birine dolqunluğu olmaq.
qan kimi al boya. hõna. hena. - qõnalar yaxõnmaq: çox
oğünmek. - qõna çiçayi: bir çeşit. çiçek.
qõnağ. 1. bend. barmaq mefseli. barmağõn çõtlayan yeri.
2. ceza.
1 . zemm edmek. mezemmet edmek. 2. hüçülemek. hecv edmek. 3. tenqidlemek. intiqad edme
k. teqbihlemek. 4. eğlenmek. istehza edmek. mesxere edmek.

qõnamsõq 1. münaqqid. tanqidçi. taqbih edan. 2. ağlanci. istehzaçõ.
masxaraçi.
qõnav qanab. qanaf. (< qõn: örtük). açõq, dağnõq narsani
qõnlamağa, yõğmağa, bağlamağa, tikmaya yarar inca sicim, qalõn ip.
qõncõq qancõq. qõnõq. qõrõq. ipa sapa galmiyan. qõlõqsõz.
alaqõncõr. qahba qõlõqlõ.
qõncurqa qancuğa. kiçik halqa.
qõnçõlõq maşaqqat.
qõndaq qundaq. qondaq.
qinaka qõna. qõya. qiya. kiçiltma aki.
qõni qõlõ. quni. qüni. güni. kimi.
qõnõf qõlõf. (< qõn). 1. gilif. gilip. içina narsani qoyub qorumaq
üçün, oyumu, böyüklüyüna uyğun tikilan qurulan geyim, qõlab, ğilaf, qab. qapaq. qoraq. zarf. b
paket. kip. kif. - põçaq qõlõfõ. - kitab qõlõfõ. - çubuq qõlõfõ. - işi gilifina, qõlõfõna qoym
an. - qõlõfõn tutub, için buraxõb. - qõlõfõ çatlaq: özündan çõxmõş. azqõn. -qõlõf qoymaq: çakl
. 2. < met > fõlõq. fõrõq. dağarcõq. narsanin, heyvanõn qõnõn, darisin

çakib, bütün soymaq. böyla soyulmuş heyvan darisi, tulum, tuluq yasõlmağa (yapõlmağa) yarar.
qõnõq qõrõq. qõncõq. qancõq. ipa sapa galmiyan. qõlõqsõz. İstak.
izdak. qõzõq. irak. arik. irkak. izdak. hacat.
qõnõt 1. umutsuz. ümitsiz. üzük. 2. ibadat.
qõnlamaq çaklamak. qõlaflamaq. qablamaq.
qõnlamaq qõn tapmaq.
qinlanmak kinlanmak. boğzamaq. qõyõnmaq. nifrat baslamak.
qõnru ağri. - qadaş taba. it kimi qõnru (ağri) baxar.
qip kip. kif. bakit. paket. gilip. gilif. qõnõf. qõlõf. qõlab, ğilaf,
qab. qapaq. qoraq. zarf.
- kip kipina: qõs qõvraq. sõxõq bark. ip iti. bark barkina. bak bakina.
qõp qõpõr. yarõq. qõvrõq. - yağõş yağõb çakilib, topraq qõp qõp
qaldõ. - yaşõ ötüb, darisi qõp kasildi. - dağlar baş alõb buram buram, qõpõr qõpõr gedirdi.
qipaz kipaz. taquz. taxuz. cif. cifta. qama. qama.
- doğranan narsani sõxõşdõrmaq üçün işlanir.
- ağõr yüklü narsani dahlamak üçün altõna qoyulur.
- ağõr narsanin altõnda olan gadiyi tõxamaq üçün işlanir.
- neça taxdani birbirina bağlayan qõssa tikalar.

qõpõq
qõpõm
qipina
qõpõr
qõpõrdanma qõpõrdanmaq
qõpõrdatmaq
qõpõr

qõrpõq. qõrpõlmõş. kesik. kesilmiş. - qõpõq saçlõ. qõpõq saqqal.
- göz qõpõmõ: bir qõmõltõ. terpen.- bir tarpanda vurub yõxdõ. -tarpanca ara verin.
- bir qõpõm: ovucun bir kerede tutacaq boyu. bir ovuc. qõpsa.
- göz qõpõmõda: dimde. anda. inde. imde. bir anda. qaşla göz arasnda.
- kip kipina: qõs qõvraq. sõxõq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine.
qõp. yarõq. qõvrõq. - yağõş yağõb çekilib, topraq qõp qõp qaldõ.
- yaşõ ötüb, derisi qõp kesildi. - dağlar baş alõb buram buram, qõpõr qõpõr gedirdi.
talabõmaq. dalabõmaq. teprenme.
qõmõldanmaq. oynamaq. durmayõb oynamaq. tehrik
olunmaq. - gözleri qõpõrdandõ.
qõmõldatmaq. oynatmaq. durmayõb oynatmaq. tehrik
edmek. - gözlerivi qõpõrdatma: çalma. döğme.
qõp. 1. qõmõldanmağõ gösteren söz. - gözlerin qõp qõp
qõpmaq. - qõpõr qõpõr qõmõldanmaq. 2. kiçik qõmõldanmanõn
qõrõlmadan, durmadan tepinmesi, hereket edmesi. ¬

qõpõrtõ
qõp
qõplamaq qõpma
qõpmaq
qõpsa
qir
qõr

qõpõr qõpõr qõmõldanmaq. - gözlarini qõpõr qõpõr oynatõr. - su
ocaqda qõpõr qõpõr qaynõr.
qõmõltõ.
1. qõb. vurqulama sözü. - qõp qõrmõzõ. - qõb qõzõl. 1. qõpõr. qõmõldanmağõ göstaran söz. - göz
nmaq. ( õ <> a ) qaplamaq.
1. göz qapaqlarõnõ oynatma. 2. göz vurma. göx imi. göz işarasi
(göz kimi) narsani, tez yumub açamaq. halac xafac edmak.
(< qab). 1. bir qõpõm. bir ovuc. ovucun bir karada tutacaq
boyu. 1. tutacaq. dasgira.
kir. pas. bar. yağ. bataq. çirk. - alim yağlõdõr.
- gira düşmak: girlanmak. bağlanmaq. tutulmaq. qapõlmaq. -na bağlanmõsan bu işa. - yaman
yera bağlandõq.
qarõ. qara. (qara, qõr, topraq sözlarinda toppalõq, tutqunluq anlamõ saxlõdõr). 1. qõr. topraq
2. qõr, kõr, qara boyamsõ. 3. qõt. kasi. kasik. eyb. yan.
- topaç qõra: qõssa, qalõn olaraq biçimsiz.

qõrac 1. eqim. - qõrac yer. 2. qõrlõğ. çöllük. işlenmemiş. abad
olunmamõş. boş. - qõrac topraq.
qõrağ 1. qõran. her neyin en yüksek, ucqar yeri. sõnõr. keren. >
karanfars. karana (< karmak). - ölkenin kereni. - ölkeler
birbirinden kerenle ayrõlõr. 2. yad. xuylanmayan. tutmaz.
afet. yalõ. yalqõ. yalõq. qõyõ. kenar. - yalõya enmek. - yalõ
boyunca getmek. - yalõya düşmek.
qõrağõ qõrağu. emir. sis. inğir. donmuş çiğ, şeh. soyuq ayaz
havada donmuş durumda yağan çiy, yaxud yağdõqdan
sonra donuş şeh, çiğ. - qõrağõ yağmõş. - bu qõrağõ ekinleri,
bağlarõ yaxdõ.
qõrağu qõrağõ. soyuq ayaz havada donmuş durumda yağan çiy,
yaxud yağdõqdan sonra donuş şeh, çiğ. - qõrağõ yağmõş.
bu qõrağõ ekinleri, bağlarõ yaxdõ.
qõrax qoltuq. kenar. bucaq. yan. quytu yer. - orasõ bir
qoltuqdur: yan yerdir. - qoltuq devletler: qõraxda qalan
devletler.
qõraq 1. ağõz. uc. qõyõ. kenar. ucraq. - qõraq yerda olan çuxur:
andõz. 2. uzaq. sapa. yol üstünde olmayan. doğru olmayan. - o bir sapa kenddi. - sapa ye
r. - sapa yollar. 3. quşe. bucaq. nersenin ocağõndan, ortasõndan qõraq

qõraqsõz
qõraman
qiran qõran

olan bölüm. uzaq. qõyõ. kenar. uc. (# qõyraq. qõyõraq. qõyõda olan. yaxõn. yağuq. yoğuq. qonşu
qurqa. arõn. her bir qarşõqdan uzaq, qõraq.
- bir qõrağa qoyulmuş: saqlanmõş. saxlanmõş. saqlõ. mehfuz. - saqlõ para, qara günün aça
- har nayin qõrağõ: dodaq. - deniz dodağõ.
- qõraq yer: yabanõ yer. dağ.
yansõz. sõnõrsõz. ucsuz bucaqsõz. kerensiz > bikaranfars bikaranafars (< karmak).
xuraman. qõran qõran. salõn salõn. sallana sallana. salõnaraq. sallanaraq. sallana sallana
. giran. qõran. ağõr.
qõtan. 1. kesen. qeme. - qõran ayqõt. 2. qõsa kesen. qurtaran. bitiren. - sõtma qõran. 3. böle
n. cizgi. xett. sekantlatin.
- yol qõran: yol kesen. soyqunçu. 4. mühlik. müxrib. xerabkar. - qoyun qõran. - saç qõra
n. 5. giran. qõran. ağõr. her neyin en yüksek, ucqar yeri. qõrağ. sõnõr. keren. > karanfars. k
ana (< karmak).- ölkenin karani. - ölkeler birbirinden karanla ayrõlõr.
- qõl qõran: saç xesteliyi.

qõrar qõrasõ
qõraşlamaq
qõraşlamaq
qõraşmaq
qõrat
qõravaş
qõravat
qiray

- qõran qõran: xuraman. qõraman. salõn salõn. sallana sallana. salõnaraq. sallanaraq.
sallana sallana.
- yatba qõran: {1. teveccühi, meyli, iştahõ çeviren. 2. iğrenc}.
- saç qõran: saçõ qõrõb düşüren kesel. qõtar. keser. qate'.
kiçik balõğ çeşiti.
xõraşlamaq. cõrmalamaq. dõrnaqlamaq. dõrnaqla qazmaq. tõrmalamaq. dõrmalamaq. cõzmaq. çizmek.
iş edmek. - pişik elimi tõrmaladõ. qõraşmaq. qazõmaq. qaşõmaq. aşõndõrmaq. oymaq. oğmaq. qõcõt
qõraşlamaq. qazõmaq. qaşõmaq. aşõndõrmaq. oymaq. oğmaq. qõcõtmaq. sürtmek. buynuz. (karatyunan
qõrnaq.
kõravat < karavat (< karmak: kesmek). bir işden öteri kesik parça. seggi. - yataq kirava
ti: üstünde yatmaq üçün biçilen texde.
- yaxa kiravati: yaxaya taxõlan bezek şõrõx bez. giray. uyqur. şayiste. müsteheq.

qiraz
qõrbacõ
qõrbac
qõrbaclamaq qõrba
qirbas qõrcan qõrcanmaq
qircak qõrcõn
qõrçõl

- kiraz almasõ: çox kiçik alma. - kiraz dodaq: çox al olan dodaq.
qarnõ şişmiş cocuğu toxdatmaq üçün soluya (yel veren, imale veren) kimse. larõ
1 . sert, berk deriden olan bir parça qamçõ. 2. daşqa heyvanlarõnõ vurmaq üçün uzun değenekli
a qõrbac sürürdi: qamçõ çalaraq. 3. qamçõ. tazyana. qamçõnõ sallayõb çatõrdaraq, şaqqõldataraq
q. - qõrbaclamadan bu heyvanlar yerimezler. 1 . tulum. - su qõrbasõ. 2. cocuqlarõ qarnõnõn şiş
si. - bu cocuq qõrba olmõş.
kirbas. > karbas. toxunmuş basõlmõş. bez. parça. çit. qõlõncka. nazlõ. qõlnõc. oxşağ. oxşağuka
. qõvõrmaq. oynamaq. nazlanmaq. -qõvõra qõvõra oynamaq. gircek. öncek. giriş. müqeddime. mal q
düşen salğõn xesdeliyi. 1 . birbirine girgin sert qõl. 2. ağ ile qarõşõq qõr boyalõ. -qõrçõn a
1 . belge. ulaka. elamet. 2. xõrda. qõymõq. qõrõq. kiçik yonqa. yonquc.

qirdab
qirdarlõ qirda
qirdab
qirdalanmak qirdava
qõrdõrmaq

< girdav. girdab. dönek. dolşaq. gireve. girive. girdeve. su çevrintisi. kirdarlõ. qalõn q
eyim.
girda. 1. yuvarlaq. degirmilik. top. kürevi. qanğ. tabla. qurs. yap. değirmi.- top üz. -
top kahõ. - top aqasya. 2. yuvar. top. yuvarlaq. küre. şar. - yer topu: yer küresi. 3.
somi. somun. sumun. 4. topalaq. yuvarlaq. kellek. kelle biçiminde. - topalaq kişi. -
bir topalaq pambõq: bir yumaq, bir yuvarlaq pambõq dengi, deneyi. 5. dönme. deveran. çe
vre. çepe çevre.
girdab. girdab. < girdav. dönek. dolşaq. gireve. girive. girdeve. su çevrintisi. degir
milenmek.yuvarlanmaq.
girdava. girava. giriva. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik. mesele. 3. çõxmaz yol. bün
best. 4. berk dolaşõq yol. 1 . isqonta edmek. süreli (möhletli) bir paradan biraz çõxaraq, q
alanõn zamanõndan önce almaq. - bazarda iki aylõq yüz min çeki, seksen mine qõrdõrõb aldõm. -
yüzde neçe esgiyine qõrdõracağõq. 2. ölüm duzağõna salmaq. - söze baxmamaqla, çox adam qõrdõrd
düşürmek. - qiymetleri qõrdõrdõlar. 4.

qõrpdõrmaq. kesdirmek. biçdirmek. qõsatmaq. nersenin
el qolun yõğõb, qõrõb kiçitmek.
qirehfars girehfars > girak. girik. bir birine girmiş. dolaşõq. dügün.
qirac - kirac daşõ: yandõrõaraq kirec yapõlan ağ daş.
qirak girak > girehfars. girik. bir birine girmiş. dolaşõq. dügün.
qiralanmak giralanmak. oynalmaq. mübtela olmaq.
qiran giran. girar. soxulğan. soxular. soxulan. sallapati.
gözetmez. saymaz. soxaq. mülahizesiz her işe girişen kimse. qarõşan. qarşan. taxõlan. müdaxile
n. - işme qarşan olmadõ. - işnize qarşan yoxdu. - qulağa giran. qulağa qaçan: çabõk yerir, quy
bir kiçik böcek.
qirar girar. giran. soxulğan. soxular. soxulan.
qirava girava. girdava. giriva. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik.
mesele. 3. çõxmaz yol. bünbest. 4. berk dolaşõq yol.
qirgah girgah. tolun. dolun. alõn, baş, qulaq arasõnda olan şişik
yer.
qõrğõn 1. õlõq. qõrõlmõş. alçalmõş. aşağlamõş. itiliyi keçmiş.
tenezzül edmiş. - qõrğõn su: çox isdi olmayan. õlõğ. 2. gözü qalmõş. üreyi qalmõş. - o özü men
lğõn keseli. - balõğ qõrğõnõ (qõrcõn kimi).

qõrğõnlõq
qõrxdõrmaq qõrxõm
qiri
qõrõcõ
qiriftar
qiriftar qirigga qõrõxmaq
qirik qõrõq

1 . darğõnlõq. xatir qalma. - bu qõrğõnlõğa nadan nadir. 2.
qõrõqlõq. gövdada olan köşaklik.
yolutmaq. qazõtmaq.- saqqalõvõ qatõz.
qõtõq. qõrtõq. (< qõrmaq. qõrqmaq). yun, ip, katan kadir
qabuğõ qõrõntõlarõ ki yastõq kimilara doldurmağa yarar. -
qõtõq doldurmaq.
giri. varidat. - giri çõxõ: varidat sadirat.
qõtqõl. qõrqõl. - qõrqõl darõ, ot.
düçar. düşmak durumu. düşmüş. ulaşmõş. çatmõş.
varmõş. düşgün. mübtala.
giriftar. tutulmuş. tutsaq. asir. 1. düşgün. düçar. mübtala.
kirigga. - ağacdan axan kirigga: pus.
kõrõxmaq. qayõxmaq. bara qoymaq. iştibah edmak.
şaşqõnlamaq. şaşõrmaq. çaşmaq. yanõlmaq. heryratda
qalmaq. - söz arasõ uçqunmadõn.
girik. girak > giren^ bir birina girmiş. dolaşõq. dügün.
1 . karak. 2. kõrõx. bara iştibah. - kõrõxmaq: bara qoymaq:
iştibah edmak. 3. qopuq. qopmuş. kasik. sõnõq. pozuq.
münfail. 4. sõnğõn. tökük. dağnõq. parakanda. 5. sõnõq.
qarõşõq. teyxa, xalis olmayan. maxlut. - qõrõq tazõ. 6.
münkasir. - qõrõq õşõq. 7. aralõ. kasik. münqate'. 8. itik.

ütük. uçarõ. iti. çapqõn. heşeri. - uçarõ çapqõnlardandõr. -ipi qõrõq: ipini qõrmõş: azğõn. 9.
elmiyen. qõlõqsõz. 10. qõyõq. münherif. 11. qõymõq. xõrda. kiçik yonqa. yonquc. 12. azõq. her
tusu, qõrõğõ. 13. qedriereb. < qõtrõ. qõrtõ. az.
- ipi qõrõq: qõrõq. tolandõrõcõ. dolandõrõcõ. aldatõb soyğunçuluq eden. aşõrõcõ. namussu
andõrõcõya yem (mal) olur.
- qõrõq quruq: - qõrõq quruq: doğru bütün olmayan. yalan yanlõş. xetalõ sehvili olan.
- qõrõq döğük: qõrpõndõ. qõrqõndõ. qõrõntõ. kesik tökük. - saç qõrpõntõsõ.
- qõrõq tökük: 1. qarõşõq. perişan. 2. nerseden qalan xõrda mõrda. - qõrõq tökük toplama
qõrõqçõ 1. cani. - bilarak yanqõn töradan qõrõqçõ, cani: qondaqçõ:
qundaqçõ. 2. çõxõqçõ. sõnõqçõ.
qõrõqçõlõq çõxõqçõlõq. sõnõqçõlõq.
qõrõqlarõ - qõymõq: odun qõrõqlarõ. iriq otunğka.
qõrõqlõq kesiklik. 1. pozuqluq. kesiklik.- süt kasikliyi. 2. yorqunluq.
- dizlerimin kasikliyi. 3. qõrğõnlõq. gövdede olan köşeklik. gövdede his olunan ağrõ, yo
k. - canõmda bir

qõrõqsõz qõrõl
qõrõlğac
qõrõlma qõrõlmaq

qõrõqlõğõm vardõr. - bir qõrõqlõğ duymaq. 4. qõyõntõ. inhiraf. -işlerde bir qõyõntõ duyuram.
- qõrõlmaq, qõrõqlõğa uğramaq: qõyõnmaq. - bütün gövdem qõyõnõr.
davamlõ. eqsiksiz. ekseksiz. infial.
ğõrõlğac. qõzaq. qayaq. qar buz üstünde sürülen tekersiz, alçaq beşik. denizde yerleşdirilib,
etmeye yarar böyük taxda. qayõğõ denize yendirilen dezgah. miller ile döşenmiş yolda sürülen b
eşik. nazlanma.
1 . gücenmek. darõlmaq. münfeil olmaq. - bilmem neden mene qõrõldõ. 2. itiliyin itirmek. düşme
- fõrtõna qõrõldõ. -soyuq qõrõldõ. 3. qõr vermek. gövdenin bir para yerlerin oynatmaq. - bu q
maq neye gerekdir. 4. kesikmek. yorulmaq. yorğunmaq. tökülmmek. düşmek. - el ayağdan kasikdi
m: düşdüm. 5. bükülmek. qatlanmaq. - bu köyneyin yaxasõ qõrõlmaz. 6. geçilmek. bitmek. qurtulm
t' olunmaq. - yolun ağõrõ geçildi.
- qarqõş yerine işlenir. - ali qõrõlsõn. - ayağõ qõrõlsõn.

qõrõlmaz qõrõlmõş
qõrõm
qõrõn
qõrõnõc qõrõnmaq

- beli qõrõlmaq: çox yorulmaq.
- qol qanatõ qõrõlmaq: üzülmek.
- gülmadan qõrõlmaq: ölmek. qatõlmaq.
- çit qõrõldõm: çox gözel, şik.
davamlõ. ulaşdõrõ. dalbadal. bitqiş. müttesilen. peyvesde. 1 . qõrğõn. õlõq. alçalmõş. aşağlam
edmiş. - qõrğõn su: çox isdi olmayan. õlõğ. 2. qõtrõl. meqtul. qetil. 3. qiyme. qõyma.
1 . biçim. zahir. 2. yol. biçik. terz. şekil. islub. 3. basõb basõlmaqdan oluşan qõrma. yatqõ.
qumaş yatõqõ. 4. kesme. qõmaq, kesmek işi. 5. qõrma. qat. bükme. -parçanõ, kağazõn qat yeri.
til.
- et kesimi: et qõrõmõ: pak bayramõ.
- qõrõm tõrtõr: sucu (şerab) tortusundan çõxan şimik madde. qarn. qõrpõn. 1. bir süreden
b, dövre adlanan, bir qõrõq, bölük. - qõrõn ba qõrõn: neçe qernler, esirler boyu. 2. buynuz. q
n oluşmağõndan böyle ad alõr. 3. qõtmõr. çinis. 4. çekingen.
qurunc6. birinc. düyü.

qõrõnsa
qõrõntõ
qiript
qiriptlik
qiriş
qirişda
qirişdirmak
qirişgan

quşlarõn tülak, tük dağişma çağõ, dövrü. (özallikla doğan üçün).
1. qazõntõ. oğuntu. inca yonqa. talaşa. - odun qazõntõsõ. kavsala qazõntõsõ. - parça qazõntõsõ
döğük. kasik tökük. oğuntu. ufantõ. talaş. dalaş. talaz. dalaz. - parça ufantõsõ. akmak ufant
giript. tolaş. dolaş. birbirina dolanma. dügün. tolaşõq. dolaşõq. - giript olmuş.- sarmaş dola
sarmaşõb giript olmaq. - giript olmaq: qarõşmaq. tolaşmaq. dolaşmaq.
- dolaşmõş saçlar.
giriptlik. tolaşõqlõq. dolaşõqlõq. burğaclõq. kiriş. 1. vatar. 2. içganba. işganba. heyvanlarõ
qarnõ. 3. söz başõ. öncak. gircak. müqaddima. başac. başlama. çõxõş.
- yollama dirak, kiriş: döşamalik uzun ağac.
- birina kiriş olmaq: ilişmak. taxõlmaq.
- qulaq kirişda olmaq: özanla dinlayib işlamak. kirişda. - qulaq kirişda olmaq: qulağõn
tirlamak. girişdirmak. soxuşdurmaq. qarõştõrmaq. girişgan. sinan, sinğan, soxulcan.

qõrõşõq qõrõşmõş.: qõrõşõq olan narsa. potur. potur çotur. qõrmalõ
potlõ. buruşuq. buruşmuş. - damağõn poturu. - parçanõn
dolaşõğõ, qõrõşõğõ: qamba.
qirişlama kirişlama. qõlõclama.
qirişlamak kirişlamak. kirişin çakmak. zehin çakmak.
qõrõşma girişma. qõr verma (< qõrõlmaq. burulmaq). buruqma.
naz. işva. qamza. qaş göz ila oynanma.
qõrõşmal qarõşmal. ütük. ütükçü. ütüçü. oportünist
qirişma girişma. qõr verma (< qõrõlmaq. burulmaq). qõrõşma.
buruqma. naz. işva. qamza. qaş göz ila oynanma.
qirişmak girişmak. 1. allamak. al atmaq. al qarõşdõrmaq. allamak.
daxalat edmak. müdaxila edmak. müdaxila edmak. 2.
tutuşmaq. başlamaq. taşabbüs edmak. - bu işin ilkin
tutuşanlarõndanõdõr. 3. yapõşmaq.- işa girişmak.
qõrõşmõş qõrõşõq. potur. potur çotur. qõrmalõ potlõ. buruşuq.
buruşmuş.
qõrõtmaq 1. qõvõrmaq. ağirmak. bükmak. qatlatmaq. - saçõnõ,
saqqalõnõ qõvõrmaq. - keçal saç istar, onda qõvrõğõndan. -bunu qõrağõn qõvõrõn. 2. tapsamak. q
maq. nazlanmaq. - qõvõra qõvõra oynamaq.

qiriva giriva. girdava. girava. 1. su çevrintisi. girdab. 2. çetinlik.
mesele. 3. çõxmaz yol. bünbest. 4. berk dolaşõq yol.
qiriz giriz. qaçma. geriz. qorizfars. keriz. geri dönme.
qõrq çoxluğu gösterir. - qõrx kara geldim yoxudun.
- qõrx bağõr: geviş getiren heyvanlarõn üçüncü qursağ.
- qõrx ambar: çox çeşitli nerseler içeren yer, qab. - onun çantasõ qõrx ambardõr.
- qõrx geçit: qõrx qapõ: dolanbac, burşuq olan yer, çay õrmaq. kereler bir yolu kesen ça
çox geçitli, qapõlõ olan yer.
- qõrq ayaq: qasõq biti. ete yapõşan bir kene çeşiti.
- qõrx keçid: dolambac õrmaq. çay boyu gedmek üçün çoxlu kereler butay o tayõna atlamağl
aq.
- qõrx kilid otu: bitgi adõ.
- qõrx nardüvan: dik yoxuş olan yer.
- qõrx qat: qatlağ. qat qat. heyvanõn geviş getire qursağõ.
- qõrx il bir gün: sonõnda. nehayet.
- artõq qõrxõna galmiş: ağla dolan çağõdõr.
- qõrx bir kara: çox. - qõrx bir kara maşallah.
- qõrx ayaq:{ 1. iki yanõnda bollu ayağõ olan qurt. 2. - qasõq biti. kene çeşiti, başlõc
sõqda olub, çoxlu ayaqlarõ ile gövdeye yapõşõb, çabuq balalayõb çoxan böcek}.

qõr 1. kirli ağ. küle çalar ağlõq. - qõr saqqal: qõr qõl. - qõr saç. 2.
qõr donlõ at. - qõr at. - onun qõrõ vardõr. - bir qõra minmişdi. 3. çöl. sehra. boş. - qõrda g
a çõxmaq. - qõrda biten otlar. - boz qõr: isteb. açõq böyük çöllük. - qõr sardarõ: qõr salteri
oruyan bir başpozuq bölüyün başõ. 4. qar. qara saqqõz. zift. 5. qurm. boya. reng. - damir qõrõ
mir boyasõn andõran boya. demiri qõr. - süt qõrõ: teyxa ağ (olan). 6. bir para quşlarõn durmad
esin yansõtõr. -bütün gün qõr qõr ötdü. - durna qõrõ: küle çalar at donu.
- qõr sanğsarõ: göçgen. göçen.
- qõr vermak: qõrõnmaq. nazlanõb qõrlaraq yerimek.
- qõr verma: girişme. qõrõşma. (< qõrõlmaq. burulmaq). buruqma. naz. işve. qemze. qaş gö
oynanma.
- qõr vermak: qõrõlmaq. gövdenin bir para yerlerin oynatmaq.
- bu qeder qõrõlmaq neye gerekdir.
- ala qõr: qarõşõq boyalõ qõr.
- baqla qõrõ: qurşun boyalõ.
- boz qõr: bozamtõl qõr. boza çalar qõr.
- damir qõr: demir boyalõ.
- sõçan qõrõ: sõçançõl qõr.
- durna qõrõ: durna boyalõ qõr.

qõrqar
qõrqõ qõrqõl
qõrqõlõq qõrqõlrak qõrqõmçõ qõrqõm
qõrqõn
qõrqõndõ
qõrqõr qõrqõrşmaq

- qõr qõl: qõr saqqal.
- göy qõr: göye çalar qõr.
qõrxer. qõrx qõrx. - tümlemiz qõrxar quruş aldõq. - ağaclarõ qõrxar qõrxar arabaya aldõq. ners
başõn kesmeye böyük qayçõ. qõtqõl. 1. qõtal. qõrqõn. vuruşma. savaş. - aralarõnda qõtqõl üz v
qõrõcõ. - qõrqõl darõ,
ot.
qõrõq. pozulma. degişme. dönme. sapma. fesad. inhiraf ağcõlrak olan qara nesne. gül ağaclarõnd
an bir böcek. xanõm böceyi. qõrxõm. heyvan yapağõsõn (yunun) qõrxõlan çağõ. - birinden yapağõ
xõmda ödemek. qõtqõl. qõrqõl. qõtal. urat. orat. vuruşma. savaş. - aralarõnda qõtqõl üz verdi.
qõrpõntõ. qõrõntõ. qõrpõndõ. qõrõq döğük. kesik tökük. kesinti. tike. - dõrnaq kesintisi. - s
ses. - bütün günü qõrqõr etdi. võzõltõ ile qavqalaşmaq, savaşmaq. - axşamacan qõrqõrşdõlar. q

qõrqlamaq qõrxõn keçitmek. - bir para hüyvan balalarõ qõrxlamayanca
dõşarõ çõxmaz. - yeni doğan cocuq qõrxladõmõ.
qõrqlar - qõrxlara qarõşmaq: {1. meydanda olmaq. 2. yox olmaq}.
qõrqlõ 1. qõrx paraçasõ olan. 2. bir cocğun qõrxõ çõxmadan, başqa
bir cocuğun doğulmasõ (bir evde, qonşuluqda), bu iki uşağõ birbirine "qõxlõ" edir. - bizim uşa
nşununki qõrxlõdõrlar.
qõrqlõq qõrx ölçüsünde olan. - qõrxlõq bir kişi, bir qadõn. - qõrxlõq
ağac.
qõrqmaq qõrmaq. qõrpmaq. nersenin kökünden olmayõb, ucundan,
yanõndan, başõndan kesmek. - ağacõ qõrx. - qoyunu qõrx. -saqqalõvõ qõrx. - saçõvõ qõrx.
qõrqmaq qõrmaq. qõrtmaq.
qõrlağan yumrucaq taun urõ. - qõrlağan sürisi: pozuq kişiler desdesi.
qõrlanğõc - bir çeşit qõrlanğõc: ağ göt.
qõrlanqõc 1. köçebe quşlardan olub, boynu, yanaqlarõ al qõrmõz,
quyruğu çatallõ olan. 2. döğüş gemilerinde olmuş, yelkenli, iti geden tekneler.
- qõrlanqõc otu: sarõ kök.
- qõrlanqõc balõğõ: eti dadlõ, uzun qanatlõ, gözel al boyalõ balõğ çeşiti.

qirlamak qirlanmak
qirlantilmak
qirlatmak
qirli
qõrlõğ
qõrlõ
qõrlõm

- qõrlanqõc çeşiti: qar quşõ.
- qõrlanqõc fõrtõnasõ: martõn sonunda olan boran, fõrtõna. girlamak. gira salmaq. yaxa t
maq. tuqa salmaq. girlanmak. gira düşmak. bağlanmaq. tutulmaq. qapõlmaq. - na bağlanmõsan bu
işa. - yaman yera bağlandõq.
girlantlmak. oynatõlmaq. mübtala olunmaq. kirlatmak.yağlatmaq. bataqlamaq. batõrmaq. kir
li. lakali. bulaşõq. mülavvas. pasaq. pasaqlõ. paslõ. barlõ. yağlõ. - yağlõ paltar.
qõrac. çöllük. işlanmamiş. abad olunmamõş. boş. - qõrac topraq.
1. çavuşun bir kiçik cürü. - qõrlõ quşõ. 2. võzõltõlõ. dinc durmayan. 3. qõrtõq. qõvraq. nazlõ
bükim. büklüm. qatõm. qatlõm. sancõ. azab. dard. 2. qõvrõm. bükim. büklüm. qõrlõm. qatõm. qatl
- qõrlõm qõrlõm: qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ qõvrõm qõvrõm.
- qõrlõm qõrlõm qõrõlmaq: qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq: sandõdan bükülüb durma.

qõrmaçõ kağõzlarõ büküb kitab eliyen işçi.
qõrma 1. qatlaq. büklek. bükek. 2. parçanõn bükülen yerinde
tapõlan çizgi, xetti. 3. pozma. çözme. neqz. 4. potur.
sason. - qõrmalõ don, köynek. - qõrmalõ potlõ: potur. potur
çotur. buruşuq. buruşmuş. qõrõşõq. qõrõşmõş. 5. kesme.
aralõq. inqita. 6. qat. qõrõm. bükme. - parçanõ, kağazõn qat
yeri.
- qõrma yazõ: şikeste xett.
- qõrma daş: sokaklarda döşemeye serilen kiçik daş. qõrmaq qõrqmaq. qõrpmaq.
aq. 1. qõrqmaq. nersenin
kökünden olmayõb, ucundan, yanõndan, başõndan kesmek. kesmek. biçmek. qõsatmaq. nersenin el qo
n yõğõb, qõrõb kiçitmek. oyan bu yanõn kesmek. oramaq. uramaq. vurmaq. oraqlamaq. sõndõrmaq. p
q. batõrmaq. meğlub edmek. simek. siqmek. sõymaq. kesmek. ezmek. pozmaq. basõb yox edmek
. qõymaq. doğramaq. esirgememek. rehmisizlik edmek. 2. isqonta edmek. bir tapõnõ, senedi
, çeki, süfdeni, qiymeti olan nerseni, alõb, qiymetin kesib, endirerek pulun vermek. -
yüzde igirmi eksine senin malõvõ qõraram. - serra menim çekimi üze otuzla qõrdõ. 3. gücendirme
lüne değmek.

üzmek. xetrine değmek. xatir yapmaq. - bu qederlik az nerseden ötrü üreyin qõrmayõn. - men sen
i qõrmam. - gülen ürekler qõrõlmasõn. 4. bükmek. qatlamaq. - bu kağõzlarõ qõrõb toplayõb. 5. t
. - ağrõ qõran: müseggin. -ağrõnõ qõrmaq. - qulunci qõrmaq. - bel qõrmaq: yormaq. -burun qõrma
q. burnun ezmek. qururuna değmek.
- qoz qõrmaq: yanõlmaq. lakõrdõ qaçõrmaq. - qõrdõğõ çözbeyi keçdi: etdiyi uyqunsuzluqlar
aq. qeherlemek. qeleb çalmaq. meğlub edmek. - tanrõ qõrsõn. - tanrõ batõrsõn. endirmek. tenezz
dmek. -qiymetleri qõrdõ. - güneş soyuqu qõrdõ. - yağmõr tufanõ qõrar.
- qulunc qõrmaq: çox oğmaq.
- qoz qõrmaq: yanlõş, suç, xeta yapmaq.
- ağacõ qõrx. - qoyunu qõrx. - saqqalõvõ qõrx. - saçõvõ qõrx.
- qõşõn soyuğun uşaqlarõn saçõn qõrpdõrmayõn. - bu kağazõn ursalanmõş qõraqlarõnõ qõrpdõ
dõrmalõyõq. - yemeyin çoxluğuna baxmayaraq, qõrpa qõrpa heç bir ne qalmadõ.
- itica qõrmaq, qoparmaq: uçurtmaq. qõrmalamaq doğramaq. ufalamaq.

qirman kirman. qoruq. çeper. hisar.
qirmak girmak. 1. batmaq. dalmaq. qaruqmaq. düşenmek
düşmek. qoyulmaq. - yola düşanmak: yola qoyulmaq. 2.
işlemek. keçmek. nifuz edmek. - bu ağrõ içime işladi. -
onun ölümü bize çox işladi. 3. dexalet edmek. sataşmaq.
teerrüz edmek. dinc, rahat buraxmamaq. - bu işe
sataşma. - menim işlerime sataşma.
- damarõna girmak: damarõn tutmaq: birin göylün alõb, qõlõğõna girib, elde edib işletmek
anmaq.
- içina girmak: alõnmaq. sõğmaq.
- araya girmak: tõqõlmaq. soxlaşmaq.
- qulağa girmak: maraqla dinlenmek. - onun qulağõna söz girmez.
qõrmõş qorixtefarss gerixte. gerixte. qoğqun. qaçmõş. qaçqõn.
qõrmõz 1. qõzõl boya. bir kiçik böcekden çõxan al qõzõl boya. 2.
qõzmõr. qõzõl. al. alõq.
- qõrmõzya çalar: qõzõlca. qõrmõzõmsõ.
- qõrmõz böcayi: bu al qõzõl boyanõ töreten böcek.
- qõrmõzõ soğan: dadlõ soğan çeşiti.
- qoyu qõrmõzõ: tuğla alõ.
- qoyu qõrmõzõ: yipinka. - qõzõl bayõn: yipqil. yipqin.

- quyu al, qõrmõzõ. tünd, qoyu gilanar boyalõ: qomõt - qomõt
suci: qõrmõzõ şerab. - qomõt at.
qõrmõzõca qõrmõzõmsõ. qõzõlca.
qõrmõzõlõq qõzõllõq.- yanqõn qõzõllõğõ: alovun yanqõtõ, inikasõ.
qõrmõzõmsõ qõrmõzõca. qõzõlca. qõrmõzõya çalan. qõzõlca. qõzõlca. qõrmõzya çalar.
qõrna 1. qatal. qõrtõl. su şiri. 2. qolluqçu. qolluqçu. aralõqçõ.
araçõ. - baş qõrna. - ikinci qõrna.
qõrnaq qaravaş. qõravaş. kiçkince varlõqlar (xelayiq). qart keniz.
qõrnalõq qulluq. qolluq. aralõq. ara. xaqanlarõn sarayõnda, iç
ağasõ, nöker qulluqçularõn bulunduğu yer, özgü dayre. qõrpalamaq xõrpalamaq. - dartõb ça
ama: tartaqlamaq.
didiklemek.
qõrpdõrmaq qõrdõrmaq. kesdirmek. biçdirmek. qõsatmaq. nersenin el qolun yõğõb, qõrõb kiç
n bu yanõn kesmek. -yemeyin çoxluğuna baxmayaraq, qõrpa qõrpa heç bir ne qalmadõ. - qõşõn soyu
rõn saçõn qõrpdõrmayõn. - bu kağazõn ursalanmõş qõraqlarõnõ qõrpdõrmlaõ. - yazõn sõcaqlõğõnda

qirpi
qirpik qõrpõq
qirpilanmak
qõrpõlmõş
qõrpõn
qõrpõntõ
qõrpõntõ
qõrpma
qõrsõq
qõrt
qirtgün

kirpi. qõrpõq. tikenle örtülü, yatanda tos tomalaqlanan kiçik heyvan. - oxlu kirpi: tikenler
i ox kimi uzanan kirpi. -kirpi kimi: çox sert könülü qalan kimse. simiten. kirpik. qõrpõq (<
qõrpmaq). göz qapaqlarõnõ yanõnda olan sõra qõllar, bunlarõ beheri.
qõpõq. qõrpõlmõş. kesik. kesilmiş. - qõpõq saçlõ. qõpõq saqqal. kirpilenmek sertleşmek. kirpi
aq.
qõrpõq. qõpõq. kesik. kesilmiş. - qõpõq saçlõ. qõpõq saqqal. qõrõn. 1. qõtmõr. çinis. 2. çekin
ke. - dõrnaq kesintisi. qõrõntõ. qõrqõndõ. qõrõq döğük. kesik tökük. - saç qõrpõntõsõ. sõğõrõn
işi, qrõlmõşõ. (> quraza). qart. xõrt. xarp. xõrp. 1. sert nerseni õsõrõrken, qaba qaba qaşõnõ
sesi yansõtõr. 2. boğazõn hava borusundan çõxan ses. kesilen nersenin güc ses çõardõğõn yansõt
siverdi. kirtgün. 1. kirtük. güvah. penah. 2. sened. tapõ. 3. şahid. - kirtgünüm aldõ menden,
kce kirgünüm senidin oğlum. -kirtgünün qõrõlsõn: penahsõz qalasõn.

qõrtõ qõtrõ > qadriarab. < qõrõq. az.
qõrtõq qõtõq. qõrxõm. (< qõrmaq. qõrqmaq). 1. yun, ip, katan kadir
qabuğõ qõrõntõlarõ ki yastõq kimilara doldurmağa yarar. -qõtõq doldurmaq. 2. qõrlõ. qõvraq. na
qõrtõl qatal. qõrna. su şiri.
qõrtõlmaq 1. qõvrõlmaq. ağrilmak. bükülmak. qatlanmaq. çakilib
toplanmaq. - iplik, saç, qõl qõvrõldõ. - bu kitabõn yapraqlarõ qõvrõlmõş. - qõvrõla qalmaq: ga
urtulmaq. olduğu yerdan fõrlayõb qaçmaq. - onun alindan heç na qurtulmaz: onun alindan har
na galir.
qõrtlaq boğazõn hava borusundan çõxan sasin yeri. ökkanin
başõ. - qõrtlağõna basdõ. - qõrtlağõma qaçdõ. - qõrtlağõnõ sõxdõ.
qõrtmaq qõrqmaq. qõrmaq. almaq. kasmak. qõsmaq. - boyundan
alda, anina qoy.
qõrtuq qartuq. dõmrõq. kiçik sürgü.
qirtük kirtük. 1. kirtgün. güvah. panah. 2. sanad. tapõ. 3. şahid. -
kirtgünüm aldõ mandan, takca kirgünüm sanidin oğlum. -kirtgünün qõrõlsõn: panahsõz qalasõn.
qirva kirva. kürva. sağdõc. arkak cocuğu sünnat etdirmayi,
daha onun sünnat toyunun gedişini ödayan kimsa.

qõryal qõs
qõsac
qõsaclamaq qõsa

xiristiyanlarda babtem (qutsal su tökmek) edilen uşağõ tutub, onun babtem gedişini ödeyen ki
mse."qumbaros".
- sağdõc amayi: boşa geden emek, iş, zehmet. kiryal. timsah.
1 . qas. qos. "q" ile başlayan bir sõra sözlerin başõna gelib, anlamõn gücletir. - qas qatõ. -
os qoca. - qõs qõvraq. 2. sõq. ziq. tar. sõxõntõlõ. azlõqda bulunan. gereklik, zeruret çeken.
r qaldõq. 3. gizli gizli gülmeyi yansõtõr. - qõs qõs gülmak. 4. itleri quşqutub boğuşmağa yara
bir çeşit "q" ile başlayan sözlerin başõna gelib, anlamõ vurqulur. - qõs qõvraq. 5. vurqulandõ
erden. - qõs qõvraq. 6. kesdirme. xülase. muxteser. tulaşmaz. dolaşmaz. - kasdirma yol. 7.
qõsõn. perhiz.
- qõs qõvraq: sõxõq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine. - ilan qõs qõv
raq olmuşdu. - qõs qõvraq bağlamaq: kipe kip bağlamaq.
1. qõsõq. zalim. 2. işgence. 3. qõsqac. embir. kelbetin. 1 . qõsõqlamaq. işgencelemek 2.zülm e
ek. muxteser. muxteseren. - dilli qõsa: anlatmağa sözü olmayan. anlamaqdan aciz. - qõsa keçm
ak: danşõğõ çabõq qapamaq. - qõsa kasmak: uzatmamaq. xulase edmek ixtisar

edmek. - qõsa tutmaq: qõsa yapmaq.
- qõsa boylu, tõqnaz, topac olan: top topuz.
- qõsa kasan: qõtan. qõran. qurtaran. bitiren. - sõtma qõran. qõsalmaq çekilmek
. xülaselenmek. - ucu kesilse qõsalar.- dili çox
qõsalmõş. - günler ged gede qõsalõr.
qõsaltmaq kesdirmek. güdetmek. budatmaq. budaqdadmaq.
budaqlatmaq. budaxlatmaq.
qõsan qõsõr. qõsar. qõsqõr. qõsqar. (< qõsmaq. sxmaq)zalim. zülm
eden. zorlaq.
qõsar qõsõr. qõsqõr. qõsqar. (< qõsmaq. sxmaq. qõsmaq, sõxmaq
niteliyi olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim
. zülm eden. zorlaq.
qõsasõn güdesin. qõsõrõn. - qõsõrõn sözler.
qõsatmaq qõrpdõrmaq. qõrdõrmaq. kesdirmek. biçdirmek. nersenin
el qolun yõğõb, qõrõb kiçitmek.
qõsatura süngi yerine, qõssa yalõn qõlõnc olub, bele, tüfengin
başõna taxõlõr.
qõsdõrmaq qõsmaq. 1. sõxõb tutmaq. sõxõşdõrmaq. - qapõ barmağõmõ
qõsdõ. 2. tezyiq edmek. 3. ayõrmaq. hesr edmek. - bu yõğva qoşuya, şe're qõsmõşõq. - kitaba qõ
tan evi deyilir. - bu işlere para qõsdõrõn: qõsõn, ayõrõn. 4. azaltmaq.

kiçiltmek. darlaşdõrmaq. 5. qõymamaq. esirgemek. diriğ edmek. 6. yatõrmaq. endirmek. - qulaq
larõn qõsdõ. 7. qalxõq, dõşarda, açõq olan nerseni içeri almaq. -quyruğun apõşlarõnõn içine qõ
meq. tutmaq. ele keçirmek. qapsalamaq. yaxalamaq. dar yere getirib tutmaq. 9. qaps
atmaq. bir yere soxub sõxõşdõrmaq. - elimi, barmağõmõ qapõya qõsdõrdõm. 10. sõxdõrmaq.
- qõsdõrõb zorlamaq: sõq boğaz edmek.
qisa kisa. 1. çiqin. çõqõn.- para çiqini. 2. qoyun. kese. cib.
keski. kesi (< kasmak).- qoynuna qoydu. - qoynundan çõxardõ. 3. balõş. tumaç. tobra. sandõq. k
es. 4. qaplaq. bağõl. örtük. buxca. 5. kelek. börk. - kisa sürünmak: kisa sürmak: kise çekmek,
mek.
- kisaya girmak: asõlanmaq. fayda görmek. - o menim kiseme girmez.
- kisa aqça: balõş aqça: çağõnda beş yüzlük quruş.
- tor kisa: iki başõ qapalõ, ortasõ yarõq, hörme kise.
- böyük kisa: tobra. torba.
qisaçi kisaçi. 1. vekilxerc. 2. bir bölümün senedlerin saxlayan.
3. gündelik qazancdan payõn götüren kimse, işçi.

qisaçilik
qisalamak
qisalanmak
qisi
qõsõ qõsõ qõsõq

kisaçilik. 1. kisaçakmak işi. 2. sandõqçõlõq. 3. kalakçilik. kisalamak. aldatmaq. tobralamaq.
salanmak. aldanmaq. tobralanmaq. - kisi. artõrõlan sözün durumun, olcağõn, vaziyyatin göstarir
. - bizimkisi çöndü. - onunkusu gündan güna iyilaşir, sizinkisi kötülaşir. qõsõm. zülm.
(qõs
< met >
qõsqõq. qatõ. sart. bark. - qõsõ ürak.
sõq). sõqõq. 1. qõsac. zalim. 2. parda. küsük.

örtü. 3. sõxõq. tutuq. tutulmuş. - tutuq sas. 4. kasat. kasad. sürümsüz. yağsõz. yaxõmsõz. yax
sõz. 5. qõsõlmõş. sõxõlmõş. maziqa. 6. çatinlikla çõxan. zorla xõrõltõ ila çõxan. darsuq. tart
q. 7. çatmaz. yetmaz. - bu işda çox qõsõqlar (çatmaz. yetmaz) görünür. - işin qõsõğõn (çatmazõ
-har nayin qõsõğõn (çatmazõn. yetmazin) çõxarõb, aradan qaldõrmalõyõq. - sizin yaşamda çatmaz
a var ki. 8. işlarinda qõssa galan. işini bitirmayan. 9. zülm.
- qõsõq sas.
- qõsõq boğaz.

qõsõqlamaq
qõsõqlõ
qõsõqlõq
qõsõlmaq
qõsõlmõş qõsõm
qõsõn
qõsõnlõ
qõsõr

- oyluğun (budun) yuxarõsõnda qatlaq yerleri. - cocuğun qõsõqlarõ pişmiş. qõsaclamaq. işgencel
sõx su. qayadan çõr çõr ağan. - qõsõqlõ su. - qõsõqlõ bulaq. sõqõqlõq. 1. sõxõşmõş. tezyiq. 2.
tutuqluq. tutqunluq. 1 . sõxõlmaq. sõxõda qalmaq. darõlmaq. dara getirilmek. tezyiq olunma
q. - barmağõm qapõda qõsõldõ. - güc, zor altõnda qõsõldõq. 2. tutulmaq. serbest işlememek. - s
boğazõm qõsõldõ. - çox çõğõrmadan sesim qõsõldõ. 3. qasõlmaq. çekilib daralmaq. - donum qasõld
. bölük. parça. cüz'. 2. no'. növ'. cins. qebil. - bu qõsõmlar. - kişi qõsõmõ. - qadõn qõsõmõ.
. dal. bölük. takõm. qaç. şö'be. 4. sõxõm. avuc. tutam. qapsa. qebze. - bir qõsõm buğda. 5. qõ
erhiz.
yonumlu. qonumlu. orõnlõ. sanalõ. me'qul. qõsar. qõsqõr. qõsqar. (< qõsmaq. sxmaq. qõsmaq, sõx
teliyi olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. qõsan. za
lim. zülm eden. zorlaq.

4. bi adab. külük (kövlük). 5. aksik. naqis. - qõsõr oyulu (fikirli). 6. güda. qõssa. - alim q
aldõ: alim sandan güda qaldõ. 7. yakõn. yakõr (< yaxmaq). verimsiz. doğmaz. doğurmaz. aqim. 8.
qõsraq. doğurmaz. aqim. - qõsõr topraq. - qõsõr tarla. - qõsõr il. - qõsõr qadõn.
- ali qõssa: gücsüz.
- qõsõr bolmaq: 1. (qõsraqtan başqa heyvan) qõsõr qalmaq. 2. yozamaq qõsõrqanmaq.
- qõsõr qalmaq: qõsõr bolmaq.

qõsõrõn

1 . aksikina. naqisana. 2. güdasin. qõsasõn. - qõsõrõn

sözlar.
qõsõrqanmaq yozamaq. qõsõr bolmaq. qõsõrqanmaq asirgamak. darqõnmaq. diriğ edmak. qõsõ
maq muzayiqa edmamak. - qõyõna (zülma) qõsõrqanmamaq:
muzayiqa edmamak. acõnmadan qõlõnmaq. qõymaq. qadar edmak.

qõsõs

xasis. kibritçi. qõsmõr. qõtmõr.


qõsõt

qõsõt (> qest). 1. kasi. pay. nasib. 2. mazlum. qõsõğa,

güca, zora konu olan.

qõsqac

qõsac. ambir. kalbatin. qapan. qabõq. qapõq. tutan. alan.

burnu bir çeşit çangalli qõsqaç.- qarğa burnu:

qõsqanan reqabetli.
qõsqanc qõsqanclõq. 1. qeyret. - yersiz qõsqanc olma: boşuna quyret
gösterme. 2. reqabet. 3. cicikli. hesedli. hesud. 4.
qõsqanma. güni. 5. cicik. qibte. hesed. qõsqanclõq - qõsqanclõq duymaq: qõsqanmaq. güni
mek. ciciklenmek.
qibte, hesed edmek.
qõsqanclõq qõsqanc. 1. qeyret. - yersiz qõsqanc olma: boşuna quyret
gösterme. 2. reqabet. 3. cicikli. hesedli. hesud. 4. cicik.
hesed. qibte.
qõsqandõrmaq
qõsqanõlmaq
- qõsqancõlõq qavğasõ: qarõ qoca qavğasõ. 1 . qeyrete düşürmek. 2. reqabete düşürmek.
- cocuqlarõ qõsqandõracaq ayrõ seçiden qõraq edmeli. 1 . qeyrete gelinmek. çekilememek.
kemmemek.
- bu işe qõsqanõlmaz. - belenedensiz yere qõsqanõlõrmõ. 2. reqabet olunmaq. 3. esirgelin
mek. diriğ edinmek.
qõsqanma qõsqanc. güni. cicik. qibte. hesed. qõsqanmaq qõsqõnmaq . qõsõnqanmaq.
q. cõrcõranmaq.
sõrcõranmaq. 1. çekememek. qõsqanclõq duymaq.
günilemek. ciciklenmek. qibte, hesed edmek. 2. qeyrete
gelmek. 3. reqib olunmaq. reqabetde bulunmaq. 4.
esirgemek. esirgenmek. darõqtõnmaq. diriğ edmek. -

qõsqar
qõsqõq
qõsqõn qõsqõnmaq
qõsqõr
qõslatmaq

qarõsõ kendini qulluqçu qõzlarõndan çox qõsqanõrõ. 5. reşg edmek. qibtelenmek. hesedlenmek. çe
- men sizden bir nese qõsqanmamam. qõsqõr. qõsõr qõsar. (< qõsmaq. sxmaq. qõsmaq, sõxmaq nite
olan). 1. etgileyen. müessir. 2. kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim. zülm ede
n. zorlaq. qõsõ. qatõ. sert. berk. - qõsõ ürek.
Ce'be < cõm + ba. cumbe. kumbe. komba. qabõrqa: qutu. besde. qabõrcak8.
qõsqanmaq. qõsõnqanmaq. sõğqõnmaq. cõrcõranmaq. sõrcõranmaq. 1. çekememek. 2. qeyrete gelmek.
olunmaq. reqabetde bulunmaq. 4. esirgemek. esirgenmek. darõqtõnmaq. diriğ edmek. - qa
rõsõ kendini qulluqçu qõzlarõndan çox qõsqanõrõ. 5. reşg edmek. qibtelenmek. hesedlenmek. çeke
men sizden bir nese qõsqanmamam.
qõsqar. qõsõr qõsar. (< qõsmaq. sxmaq. qõsmaq, sõxmaq niteliyi olan). 1. etgileyen. müessir. 2
kimseni bir işe gücleyen, zorlayan. 3. zalim. zülm eden. zorlaq. bir şeyi üzerine alõb saxla
maq.

qõsmaq qõsdõrmaq. 1. sõxõb tutmaq. sõxõşdõrmaq. - qapõ barmağõmõ
qõsdõ. 2. tezyiq edmek. 3. ayõrmaq. hesr edmek. - bu yõğva qoşuya, şe're qõsmõşõq. - kitaba qõ
tan evi deyilir. - bu işlere para qõsdõrõn: qõsõn, ayõrõn. 4. azaltmaq. kiçiltmek. darlaşdõrma
amaq. esirgemek. diriğ edmek. 6. yatõrmaq. endirmek. - qulaqlarõn qõsdõ. 7. qalxõq, dõşarda, a
an nerseni içeri almaq. -quyruğun apõşlarõnõn içine qõsõb getdi. 8. qõymamaq. asrağamaqcõğa. a
tmek. esirgemek. almaq. kesmek. qõrtmaq.- boyundan alda, enine qoy. - sözi asirgadi:
asradõ: ağzõn açõb danõşmamaq. düşünb daşõnõb danõşmaq. - parasõna asigamayan: asramayan: xer
çekilib daraltmaq. - donumu qas. - qasmalõ nerse.
- çakib qõsmaq: qanğtarmaq. qantarmaq
- quyruğõ qõsmaq: qorxub toplanmaq, qaçmaq.
- quyruq qõsmaq: dimmez olmaq. ses çõxararamaq. alğõlanmaq.
qõsmõr qõtmõr. qõtmõr. kibritçi. qõsõs. xesis. pinti. xesis. kesmük.
ağõn. axõn.
qõsnaq iqne işi.

qõsraq
qõsrõq
qõssa
qõstaşmaq qõstõ
qisur

qõsõr. doğurmaz. eqim. - qõsõr topraq. - qõsõr tarla. - qõsõr il. -qõsõr qadõn.
1 . tutuq. götrük. beceriksiz. yazõq. miskin. aciz. - qõsrõq kimse. 2. befalõ. abõrlõ.
1 . güde. qõsõr. - elim qõsõr qaldõ: elim senden güde qaldõ. 2. qopal. kopal. kupal. küp kimi.
aç. qunt. biçimsiz. 3. küt. qunt. künt. biçimsiz. qõlõfsõz.
- şişman, biçimsiz, qõssa olan: tumbadõz. - tumbadõz kişi.
- qõssa dağanak: tayancaq. dayancaq.
- qõssa, qalõn olaraq biçimsiz: topaç. - topaç kişi. - topaç qõra, xiyar. - topaç yapõ.
oylu, tõqnaz, topaç olan:
top topuz.
- berk qõssa: süreksiz. devamsõz. beqasõz. çoq sürmez. - gül devri süraksiz olur.
titreşmek. sõlaşmaq. qasnaşmaq.
(< qõsmaq). qõsõt qõsõt, parça parça gümüş, qõzõl, demir
taxõmõ olub, qopca, zencirle harasa qõsdõrõlõb, sõrqav,
boyun bağ, köstek kimi işlenir.
qõsur. sarqan.

qisvat kisvat. kasbat (< kasmak). 1. biçek. peçek. nersiye
uyqun kesilen parça, örtük. 2. bir işe özel geyim. iş paltarõ. - çöpçü, süpürgeçi kisvati. - ç
qõsyartmaq qusdurmaq. qusyurmaq. quysarmaq. qusyan etdirmek. qaytatmaq.
qõş - qara qõş: qõşõn ortasõ olub, en soyuq sõrasõ.
- qara qõş: qõşõn ortasõ. zemher. - qara qõşda yolçuluq: işlerin en gücü, zoru.
- yaz qõş: hemişe. her vax.
- qõş yapmaq: soğumaq. - azerbaycanda çox qõş yapar.
- qõş yemak: soyuq çekmek.
- qõş yapar: qõşlaq. qõşõ çox olan yer.
- qõş: soyuq olan. - qõş durum: soyuq ehval. - qõş hava: soyuq hava.
- qõş keçirmak: qõşõ keçirmak. qõşlatmaq. - qoyunlarõ harda qõşlatacaqsõz.
- qõş olmaq. qõşlamaq. soğuq olmaq.- bu il yaman qõşladõ. qişi insan.
- böyük varlõ kişi: atabay. atabey.
- kişiya ayõbdõr bu işler.
- arkişi: erkek.
- xatõn kişi: qadõn.

- har kişi: har kas.
- topalaq kişi: topalaq. girda. kallak. kalla biçiminda olan.
- atalõq qalayõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad sanõna güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz.
- dağ kişisi: dağ ayõsõ: yabanõ adam.
- qatsõz kişi: idasiz adam.
- som kişi: doğru, kamil kişi.
- topaç kişi: qõssa, qalõn olaraq biçimsiz.
- inğas kişika: yabancõ kimi sağõna soluna baxan adam.
- inğas kişika: yabancõ kimi sağõna soluna baxan adam.
- kişidan kişi: ar oğlu ar.
- kişisiz. sevgisiz. öksüz. adamsõz.
qõşõq qõşqõ. qõşnõq. kişnak. qõşqõrma.
qişiqõl kişiqõl. çalabi. naciblik. tarbiyali.
qişilik kişilik. 1. çalabilik. nacabat. tarbiya. 2. ustura. ustura.
utsara. qaramanlõq. qahramanlõq.
qõşqõ qõşõq. qõşnõq. kişnak. qõşqõrma.
qõşqõraq õşqõrõq. fõşqõraq. fõşqa. õslõq.
qõşqõrõq iq. hõçqõrõq. hõq. ürküş. qorxub qaçõş. hayacan. talaş.

qõşqõrmaq 1. ürküb, qorub qaçmaq. - quşlar qõşqõrdõlar. 2.
heyecanlanmaq. 3. talaşlanmaq. qorxub ürkmek. 4.
õşqõrmaq. õslõqmaq. õslõq çalmaq. fõşqalamaq. qõşqõrtmaq 1. ürküdüb, qorxudub qaçõrmaq.
qõşqõrtmalõyõq. 2. heyecanlandõrmaq. talaşlandõrmaq.
tehyic edmek.
qõşlaq - qõşõ çox olan yer: yapar. qõş yapar:
qõşlamaq 1. soğuq olmaq. qõş olmaq. - bu il yaman qõşladõ. 2. qõş
işin, görevin, çekimin görmek, yerlemek. - yayda
qõşlamaq gerek.
qõşlatmaq qõş keçirmek. qõşõ keçirmek. - qoyunlarõ harda
qõşlatacaqsõz.
qõşlõq qõşlaq. qõşa özgü, özel olan. - qõşlõq azõq: qõş zexiresi. -
qõşlõq ev. - qõşlõq hava: soğuq hava.
qõşmõr mõzi. taxõlõb inciden. - qõşmõr kişi.
qõşmõrlõq mõzõlõq. - qõşmõrlõq besdi daha.
qişnak kişnak. qõşõq. qõşqõ. qõşnõq. qõşqõrma. kişğinmek,
kişnemek yanõsõ, yanqõsõ, sesi.
qõşnõq qõşõq. qõşqõ. kişnek. qõşqõrma.
qişr < qoşur. qoşulmuş, yapõşmõş nerse. deri.

qõt
qitab qõtal
qõtan
qõtan qõtar qõtat qitan
qitar
qitarlanmak
qitaş

1. kesme işi. biçek. biçin. - qõt dövrü: biçin çağõ. 2. qurõ. quraq. yabõs. 2. qõqõt > qeht. (
qõr. kesi. kesik. eyb.
kitab. qatlaq. her neyin qalxõq qoğzaq qõraqõ, yanõ.
qõtqõl. qõrqõl. qõrqõn. vuruşma. savaş. - aralarõnda qõtqõl üz
verdi. - qõtqõl qõrqõl: döğüş savaş.
qõran. 1. kesen. - qõran ayqõt. 2. qõsa kesen. qurtaran.
bitiren. - sõtma qõran. 3. bölen. cizgi. xett. sekantlatin.
- yol qõran: yol kesen. soyqunçu.
qutan. kiten. küten. güten. saxlur. gizleden. söylemez.
qõrar. keser. qate'.
qudret. güc.
kitan. küten. güten. qõtan. qutan. saxlur. gizleden. söylemez.
kitar. kadar. katar. katir (< kitmak: qapamaq). 1. qapalõ.
tutuq. bulanõq. 2. tasa. qusse. qayğõ.
kitarlanmak. kadarlanmak. katarlanmak. katirlanmak ( <
kitlanmak: qapanmaq). keder etmek. tasalanmaq.
qusselenmek. qayğõlanmaq.
kitaş. teşgilat. sazõman.
qitaşmak
qõtõq
qõtõl
qitim qõtõm
qitir
qõtõrdamaq
qõtõrdõ
qõtõr
qõtqõ qõtqõl

kitaşmak. kitlaşmak. kitmaklaşmak. kilitleşmek.
birkişmek. bağlaşmaq. müttehid olmaq.
1. qõrtõq. qõrxõm. (< qõrmaq. qõrqmaq). yun, ip, keten kedir
qabuğõ qõrõntõlarõ ki yastõq kimilere doldurmağa yarar. -
qõtõq doldurmaq. 2. qõtma. tenqid. neqd.
qetil. qõrõm.
kitim. qõtõm. qutum. kütüm. güdüm. gizli. söylenmez ne. sirli. salõğ. saxlõ.
kitm. qutum. kütüm. güdüm. gizli. söylenmez ne. sirli. salõğ. saxlõ. kitir. keder. keter. gevr
bir ses çõxarmaõ. gevrek ses. - qõtõr qõtõr etma.
1 . yalan. uydurma söz. - qõtõr atmaq. 2. ince, iti, sertce , yaxud gevrek sesi yansõtõr.
- qõtõr qõtõr gülmek. - qõtõr qõtõr çörek yemek. 3. değer. ölçü. endaze. serzeniş.
qõrqõl. 1. qõtal. qõrqõn. vuruşma. savaş. - aralarõnda qõtqõl üz verdi. - qõtqõl qõrqõl: döğüş

ot.

qõtlaq 1. öldürücü tanqid olunmaq. 2. qõrõlan, ölünan yer.
qatlgah. sallaxxana.
qõtlamaq qõtmaq. 1. tanqid edmak. 2. eyiblamak.
qõtlaşmõş qart. yaşlõ. qarõ. qarõq. keçmiş. geçgin. asgimiş.
qitla kitla. kilta. damat. dasda.
qitlamak kitlamak. kitmak. kitmaklamak. neça narsani birbirina
keçirmak. bağlamaq. - barmaqlarõn kitlamiş dururdu.
qitlaşmak kitlaşmak. kitaşmak. kitmaklaşmak. birkişmak.
bağlaşmaq. müttahid olmaq.
qitli kitli. kilitli. bağlõ. qapalõ.
qõtlõq 1. yoxsulluq. kasat. kasad. - para kasadõ yoxumuzdur. -
yemak kasadõ. 2. > qõqõtlõq. qõrqõtõtlõq. qahti.
qõtma qõtõq. tanqid. naqd
qõtmaq qõtlamaq. 1. tanqid edmak. 2. eyiblamak.
qitmak kitlamak. kitmaklamak. neça narsani birbirina keçirmak.
bağlamaq. - barmaqlarõn kitlamiş dururdu.
qitmaklamak kitmaklamak kitmak. kitlamak. neça narsani birbirina keçirmak. bağlama
q. - barmaqlarõn kitlamiş dururdu.
qitmaklaşmak kitmaklaşmak. kitaşmak. kitlaşmak. kilitlaşmak.
birkişmak. bağlaşmaq. müttahid olmaq.

qõtmõr
qitramak qõtrõ qõtrõl qõvam
qõvamlanmaq
qõvamlõ
qõvõm
qõvõr
qõvõrcõq
qõvõrma qõvõrmaq

qõsmõr. pinti. xesis. kesmük. ağõn. axõn. qõrpõn. qõrõn.
çinis. qõsmõr. kibritçi. qõsõs. xesis.
kitramak. titremek.
qõrtõ. > qadriarab. < qõrõq. az.
qõrõlmõş. meqtul. qetil.
tavan. dayqun. duruş. durma. quysunq. çağqõn.- ölke qõvamõ qõlõncla qelemdendir.
tavanlanmaq. tabanlanmaq. dayqunmaq. duruşsunmaq. quysunmaq. çaqqõnlanmaq. dayqunlõ. tav
anlõ. tavõnda olan. quysunqli. burum. qopum. - bir qõvõm: bir burum. bir qopum. - qõvõr qõvõr:
urmadan sarõlmağõ yansõtõr. - qõvõr qõvõr qõvrõlmaq.
1 . durmuyub qõvrõlan, buruşub toplanan. buruşuq. müce'ed. tude. tuyde. tüyde. - qõvõrcõq kahõ
saç. - qõvõrcõq saqqal. - qõvõrcõq qoyun: ince qõsa quyruqlu, qõvõcõq yapal (tüklü) qoyun çeş
raq. fer. müteceiid. - qõvraq saç.
1 . burma. çevirme. dönderme. 2. çevirme. eğme. 1. eğirmek. bükmek. qõrõtmaq. qatlatmaq. - saç
qalõnõ qõvõrmaq. - keçel saç ister, onda qõvrõğõndan. -

bunu qõrağõn qõvõrõn. 2. başa çõxmaq. bacarmaq. başarmaq. becermek. - bunu qõvõrdõnsa, eşq ols
. 3. tepsemek. oynamaq. qõrcanmaq. nazlanmaq. - qõvõra qõvõra oynamaq. 4. eğmek. çevirmek.
5. qõyõ vermek. avrõmaq. oğramaq. oğmaq. çarpmaq. 6.
dartmaq. büzmek. qõvrõşdõrmaq. tõncõqdõrmaq.
qõvõrzõvõr aburçubur. hapursapur.
qõvraq qõvrõq. 1. dolanmõş sarõlmõş. qanqal olmuş. - ilan qõs
qõvraq olmuşdu. - qõs qõvraq: sõxõq berk. ip iti. berk berkine. bek bekine. kip kipine. - qõs
qõvraq bağlamaq: kipe kip bağlamaq. 2. burşuq. pürtük. burtuk. - qõvraq saç. 3. qõrtõq. qõrlõ.
aq qõz. 4. iti. dartõlõ. çekilmiş. qõyaq. sivir. sever. zirek. qõvõrcõq. fer. müteceiid. - qõv
. başarlõ. bacarlõ. becerli. çõxarlõ. bacmar. çõxmar.
6. burraq. burqaq. bõrraq. bõrqaq. iti. yeyin. dikiz. tõkõz.
- iti qõvraq: çağ durumlu. quşqunlu. qusqunlu. çağlayan.
qivramak kivramak. kehimek. soyuğundan üşümek.
qõvrõq qõvraq. 1. başarlõ. bacarlõ. becerli. çõxarlõ. çõxmar.
bacmar. 2. qõp. qõpõr. yarõq.- yağõş yağõb çekilib, topraq qõp qõp qaldõ. - yaşõ ötüb, derisi
alõb buram buram, qõpõr qõpõr gedirdi.

qõvrõlmaq
qõvrõm
qõvrõntõ
qõvrõşdõrmaq qõyağan

- qõvrõq dallõ budaqlõ: ağralti. ağri büğrü. dolaşõq. - ağralti bacaqlõ qarõ: dolaşõq qõ
1 . ağrilmak. bükülmak. qõrtõlmaq. qatlanmaq. çakilib toplanmaq. - iplik, saç, qõl qõvrõldõ. -
bõn yapraqlarõ qõvrõlmõş. - qõvrõla qalmaq: gabarmak. 2. çömbalmak. çönbalmak. çöraklanmak. çö
nmaq. tos toparlaq devşirilmak. - ilan, köpak qõvrõlõb yatmõş. 3. ölüşgamak. xumarlanmaq. qõğr
q. ölüşgamak. xumarlanmaq. 1 . sancõ. azab. dard. 2. ağrim. bükim. büklüm. qõrlõm. qatõm. qatl
- qõvrõm qõvrõm, büklüm büklüm bükmak: qatlandõrmaq.
- qõvrõm qõvrõm: çoq qõvõrcõq. - saçõ qõvrõm qõvrõm.
- qõvrõm qõvrõm qõvrõlmaq: sandõdan bükülüb durma. (qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevr
bükünti. qõyõntõ. basdõrma. qatlama. - bu yamşayin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. - qoşa qõvrõntõ: b
kimi tikilmasi.
qõvõrmaq. dartmaq. büzmak. tõncõqdõrmaq.
- qõyağan daş: soğan daş: marmar daşlarõn sürtmakda, soğanlamada işlanan daş.
qõyaq
qõyaqlõq
qõyan
qõyanlõq qõycõq
qõycõqlamaq
qõyõ

1 . qõyan. zalim. esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. esigemeksiz. qõymazõn. - berk qõyaq kişi.
- qõyaq gedmek: iti. - qõyaq davranmaq. 2. iti. ürkek. cesur. igid. - qõyaq qehreman ig
id. 3. aşõrõ. beter. fövqülade. mubaliğeli. -qõyaq gözel. qõyaq zengin. - qõyaq bağadur. 4. qõ
r. sever. zirek. 5. e'la. berk iyi. entiq. yavuz. foqulade. xariqülade. 6. hünkür. qud
urqan. vehşi. asav. 1 . e'lalõlq. yavuzluq. berk iyilik. entiqlik. foquladelik. xari
qüladelik. 2. qõyanlõq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlõq. rehimsizlik. qõymazõnlõq. 1. aparan
. aparcõ. mücri. 2. amil. bais. 3. qõyõcõ. qõyõcõ. esirgemeyen. zalim. qeddar. 3. qõyõcõ. serr
qõyan. 4. qõyaq. zalim.esirgemeyen. qeddar. rehimsiz. esigemeksiz. qõymazõn. - berk qõyaq
kişi. - qõyaq gedmek: iti. - qõyaq davranmaq.
qõyaqlõq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlõq. rehimsizlik. qõymazõnlõq. ğõycõq.qõcõq. ğõcõq. qõ
1. ağõz. uc. qõraq. kenar. - qõyõ vermak: qõvõrmaq. avrõmaq. oğramaq. oğmaq. çarpmaq. 2. yalõ.
qõrağ.

kenar. - yalõya enmek. - yalõ boyunca getmek. - yalõya düşmek. 3. qõraq. kenar. uc. nahiye.
4. qõysõ. sahil.
- pusula tapõlmadan ön, gemiler qõyõlarõ izlerdi.
- qõyõda bucaqda: ötede beride.
- qõyõ külayi: qara külaki: keceyin qurudan denize esen külek.
- qõyõda tapõlan narsalarin baxõcõsõ, gorucusu: qõyõcõ.
- qõyõ sõra: deniz boyu. qõyõ boyunca.
qõyõcõ 1. qõyõcõ. qõyan. esirgemeyen. zalim. qeddar. 2. qõyõda
balõq tutan avçõ. 3. qõyõda tapõlan nerselerin baxõcõsõ, gorucusu. 4. doğrayan. - tütün qõyõcõ
a qõyan. 6. qõyan. serraf. para qõyan.
- bucaq qõyõcõ: araçõ serraf.
qõyõc qõyõcõ. qõyan. esirgemeyen. zalim. qeddar.
qõyõq qõyma. qiyma. 1. ince ince doğranmõş. - qõyõq et. 2. qõrõq.
münherif. 3. irinğ. çirk.
qõyõqlõq qõrõqlõq. inhiraf.
qõyõm zülüm. - qatmarlõ qõyõm: müzaef zülüm.
qõyõmlõ bir dürlü, bir qõlõqlõ qõrõlmõş, doğranmõş. - ince qõyõmlõ et.

qõyõnmaq
qõyõntõ
qõyõraq
qõyma

1 . çetin. çelşirimli. 2. tuq. tuqş. tuş. bucaq. burcaq. 3. zülm. - qõyõna muzayiqa edmamak, q
nmamaq: qõymaq. acõnmadan qõlõnmaq. qõymaq. qeder edmek. 1 . ezilmek. bayõlmaq. keçinmek. gedm
ek. - üreyim qõyõndõ. 2. qõrõlmaq, qõrõqlõğa uğramaq. - bütün gövdem qõyõnõr. 3. boğzamaq. kin
k. 1. qõyõlmõş nerse, qõymõq ürünü, mehsulu. - et qõyõntõsõ. 2. içkem ezilmesi. qarõn bayõlmas
. 3. qõrõqlõq. inhiraf. - işlerde bir qõyõntõ duyuram. 4. ağrõ. ezab. derd. 5. sõxõntõ. darõxm
hmet. 7. müzahimet. 8. (qumaşõn qõrağõnda olan tikinti, çevrinti). qõvõrma. qõvrõntõ. eğretin.
. qatlama. -bu yemşeyin qõvrõntõsõ qaba düşmüş. - qoşa qõvrõntõ: bu tikişin oya (yazõ. bezek)
qõyraq. qõyõda olan. yaxõn. yağuq. yoğuq. qonşu. qerib. (# qõraq: uzaq).
qiyma. qõyõq. 1. ince ince doğranmõş. qõrõlmõş et. qõyõq et. - küftelik qiyma. lülelik qiyme.-
sõ: et qõydõqlarõ qalõn taxda. 2. çerxlenmiş. - qõyma çerxi. 3. qõlma. reva görme. reva bulma.

edmek. - canõma qõyma. - bu gözele qõyõlarmõ. 3. esirgememek. acõmõyaraq qoymaq, vermek, edmek
bağõşlamaq. bezl, feda edmek. - parasõn qõyamõr. -parasõna qõyõb bu kitabõ almadõ. 4. acõnmada
der edmek. qõyõna (zülme) muzayiqe edmemek, qõsõrqanmamaq. - felek mene qõydõ. - suçsuz birine
asõl qõyarõm. 5. eqd edmek. qerarlaştõrmaq. bağlamaq. encam çekmek. - malla çağõrõb nikah qõyd
ah qõymaq. - qõyamamaq: esirgemek. acõyõb feda edememek. -parayõ qõyamadõ. 6. doğramaq. qõrmaq
irgememek. rehmisizlik edmek. zülm edmek. 7. qõlmaq. reva görmek.
qõymamaq 1. asrağamaqcõğa. asramaqcõğa esigetmek. esirgemek.
azõrqanmaq. diriğ edmek. qõsmaq. muzayiqe edmek. -sözi asirgadi: asradõ: ağzõn açõb danõşmamaq
q. - parasõna asigamayan: asramayan: xerclemek. 2. qõsdõrmaq. qõsmaq. esirgemek. diriğ edm
ek.
qõymazõnlõq qõyaqlõq. qõyanlõq. zalimlik. esirgemezlik. qeddarlõq. rehimsizlik.

qiyma qõyma. qõyõq. 1. qõrõlmõş et. qõyõq et. ince ince doğranmõş.
- küftelik qiyma. lülelik qiyme. - qiyma taxdasõ: et qõydõqlarõ qalõn taxda. 2. çerxlenm
- qõyma çerxi.
qiymatlanmak alõnmaq. değer tapmaq. değinmek. tutunmaq.
bahalanmaq.
qiymatli qala. bahalõ.
qiymatsiz 1. deyersiz. kemelsiz. qedirsiz. bahasiz.kekiz. kenğiz.
keniz. 2. savan.
qiymatsiz kepez. kepeze. köpek. kövek. salõkasõz4. salmaksõz4.
sõysõz. sayqõsõz. e'tibarsõz. mübtezel. değersiz. qiymatsizlatmak kepezletmek. kepezeletmek. k
ekletmek. kövekletmek.
salkasõzlatmaq. salsõzlatmaq. sõysõzlatmaq.
sayqõsõzlatmaq. e'tibarsõzlatmaq. mübtezelletmek.
değersizletmek.
qõymõq qõrõq. xõrda. baltalanmõş taxda, gemikde olan kiçik
qõrcõqlar. - eti iyi yu, qõymõqõ qalmasõn. kiçik yonqa. -yemkde qõymõq varõdõ, dişime düşüb qõ
- odun qõrõqlarõ: qõymõq. iriq otunğka. qõynaq quş pencesi.
qõynaqlõ çaqõr, qartal pence. qaparuzçi.

(# qõraq: uzaq).
qõysõ qõyõ. sahil.
qiyusk kiyusk. < köçak. köşak. salaş. baraqa. yol üstü qurulan
ağrati tüncõq. - qazet salaş. - bostan salaş.
qiz giz. 1. sirr. iç. - bu işda gizil (gizli) yox. - gizsiz iş, söz,
duruş, baxõş, anlam. - bir gizni, sirri, içi açõmaq: sökmak. qoxulatmaq. iylatmak. ifşa edmak.
yarõn onun işlarin qoxulatacağam. 2. zamir olub, "sizinğ" demakdir. -işinğiz: sizin işiz. - a
tanğõz: sizin ataz.
qõz ğõz. ğiz. zamir olub, "sizinğ" demakdir. - işinğiz: sizin işiz. -
atanğõz: sizin ataz.
- qõz almaq: evlanmak.
- yinçqa qõzka odalõq qõz. inçqa qõz. kaniz.
- qulluqçu qõz: yanaşma qõz: baslama.
- qõz xanõm: xanõm qõz: xan qõlõğõ, tarbiyasi göran ganc qõz. madmazel.
- damla qõz: çox gözal, arõq inca qõz.
- duzlu qõz.
- qõz mamasi: şaftalõ ( bir çeşit). ağac qavõnõ.
- qõz quşka: insan üzarina düşacak kimi alçaqtan uçan.

qõzaq
qõzaqlõq qõzaqmaq
qõzalaq
qõzamuq qõzan

tüklerinin rengi hunduşqaya benzeyib açõlõnca rengten renge giren bir quş.
- qõz quşõ: ağac qaqanõn yaşõl bir çeşiti.
- qõz kimi: çox utancaq oğlan, kişi, adam.
- qõz kilimi: qõz toxumu: elat qõzlarõnõn toxuduğu çox gözel bir kilim, toxunma.
- qõz mamasi: şaftalõ ( bir çeşit). ağac qavõnõ.
- qõz vermak: evlendirmek.
qayaq. 1. ğõrõlğac. qar buz üstünde sürülen tekersiz, alçaq beşik. denizde yerleşdirilib, üstü
meye yarar böyük taxda. qayõğõ denize yendirilen dezgah. miller ile döşenmiş yolda sürülen bir
. 2. qazõq. işkence. - neden böyle qazõq, böyle qõzaq.
- qopan qazõq: qiyamet uqubeti.
döşeme texdelerin altõndaki qõlõclama kirişler. gücenmek. darõlnaq. tarõlmaq. hõrslanmaq.- siz
e gücenmeye çatõz yoxdur.
çöl lalasõ. gelincik. çayõrda biten qõzõl qõrmõzõ çiçek. gelincik çiçeyi.
qõzõlca. hesbe. - qõzamuq çõxarmaq. - qõzamuq tutulmaq. deli qanlõ. qehreman. - qarõ qõzan: ha
el.

õõ. _.

qõmõzõ boya almaq. 2. tutõşmaq. - kömür qõzardõ.
- göz qõzarmaq: ağlamaq. qõzarmõş - qõzarmõş olan: qõzõl. qõzğõn. qõzartma
ava kababõ.
qõzartmaq alazlamaq. alatlamaq. ütmak. ütülamak. ota tutub qõzdõrmaq. qõzõllatmaq. qõzm
aq. qõzõllatmaq. qõrmõzõlatmaq. alğatmaq. - günaş almanõ qõzartdõ.
- göz qõzartmaq: utandõrmaq.
- kabab qõzartmaq: gürplamak. gürilamak. qõzdõrmaq 1. ota tutub qõzartmaq. qõzõll
maq. 2. cinlatmak.
sataşmaq sonuncu olaraq quşqrtmaq, qõşqõrtmaq. yügrütmak. acõqlandõrmaq. - ağlanmak üçün üçün
dõrmaq. qõzõşdõrmaq. küysitmak. şahvata gatirtmak. - qõzlarõn çõlpaq dolanmasõ, arkaklari qõzd
maq. 4. issilik vermak. qõzõşdõrmaq. - qõrmõzõ bibar, toyuqlarõ qõzdõrar: yumurtlamağa gücland
tmak. taşviq etmak. tarğib etmak. - uşaqlarõ oxumağa qõzdõrõn. 6. tarqõtmaq. darğõtmaq. tarlat
latmaq. hirslandirmak.
- artõğõna qõzdõrmaq: tapindirmak.


qõzğõn
qõzğõnlõğ
qõzğõnmaq
qõzõq
qõzõqlaşmaq
qõzõl
qizil
qõzõlca

qõzarmõş olan. qõzõl.
- qõzğõn tas: keçmişde qõzdõrõb başa geydikleri işkence atqõtõ. 1 . kövsünme. azqõnlõq.
qõzğõnlõğõ. 2. çox qõzõşma. çox õsõnma. 3. alovlanma. odlanma. - danõşõğõn qõzğõnlõğõ. 4. dar
darqõnlõq. gücnük. hirs. qezeb. 62. alovlanma. iştiğal. - qavqanõn qõzqõnlõğõ. 7. azqõnlõq. k
qõğ. - kişinin qõzğõnlõğõ. - buğanõn qõzğõnlõğõ.
qõzõşmaq. azmaq. küysinmek. şehvetlenmek. - dişi, erkek qõzõşdõlar. - qoçlar, buğalar qõzõşõr.
irek. erik. irkek. hacet. 2. rayic. rivacda olan. - qõzõq para, mal, moda. dalaqõ şişmek.
- qõzõl yonca.
gizil. gizlisi olan. sirli. içil. - bu işde gizil (gizli) yox. - gizilsiz iş, söz, duruş,
baxõş, anlam.
1. qõrmõzõmsõ. qõrmõzõmsõ. qõrmõzõca. qõrmõzõya çalan. qõrmõzya çalar. qõrmõzõmsõ. - qõzõlca b
pat (qiyamet): velvele. 2. qõzamuq. hesbe. - qõzamuq çõxarmaq. - qõzamuq tutulmaq.

baxcalarda biten, fõndõq yekelikde, uzunca çekirdekli, qõrmõzõ müyxuş yemiş. - qõzõlcõq sopasõ
dib. -qõzõlcõq ağacõ: bu ağacdan değenek yapõlõr.
qõzõlçõ qõzõlla işleyen. altunçõ. quyumçu. qoyumçu. zerger.
qõzõl 1. al. alõq. qõzmõr. qõrmõz. 2. qõzarmõş olan. qõzğõn. - qõzõl
demir. 3. aşõrõ (hedden aşmõş) olan durum. - qõzõl boya. qõzõl deli. - qõzõl iyi. - qõzõl kişi
en kişi. 4. altõn. - qõzõl alma. 5. qõzõl keseli. qõzõllõq. isqarlatin. - qõzõl otu: eşek qula
- türünci qõzõl boya: axşam qüneşi.
- qõzõl qõz: qõz oğlan: bakire oğlan.
- qõzõl ila boz arasõnda olan boya: qula. - qola saçlõ kişi. -qola at. semend.
- qõzõl Quş: Doğan. Şungur. Köğön. Şahin. Şunqar. Al Quş.
- damla qõzõl: som qõzõl.
- qaraila qõzõl arasõnda olan boya, don: turi. duri. - yağõz duri. - kastana duri. -
açõq duri. - xurma durisi.
- qõzõl suyu ila qablamaq: altõn yaldõz. - qõzõl yaldõz: abi tela.
- qara qõzõl: qara yer. qarmaq. topraq.

- qõzõl söğüt: söğütün çeşiti.
- qõzõl yapraq: qasõq otu.
- qõzõl kasal: qõzõllõq. qõzamuq oğşar, ondan qorxulu olan yoxucu kesel. isqarlatin.
- qõzõl alma.
- qõzõl topraq.
- qõzõl boya.
- qõzõl saqqal: qõrmõzõ seqqal.
- qõzõl adalar: mermerede ustanbula yaxõn kiçik adalar.
- qõzõl ağac: bir çeşit urman, meşe ağacõ.
- qõzõl baş: şah ismayõlõn çeriklerinden bir bölüyünün adõ.
- qõzõl xastalik.
- qõzõl yapraq: ağõr otu.
- qõzõl yumurta: al boyanmõş yumurta.
- qõzõlca: qõzõl xesteliyi.
- qõzõl şab: açõq eflatuni boya.
- qõzõl söğüt: bir çeşit söğüt ağacõ. qõzõllaşmaq qõzõşmaq. odlanmaq. qõzõllatmaq
dõrmaq.
qõzõllõq 1. qõzõl. qõzõl kesel. qõzamuq oğşar, ondan qorxulu olan
yoxucu kesel. isqarlatin. - qõzõl otu: eşek qulağõ. 2.


qizladan
qizlama
qizlamak
qizlanacak
qizlanma
qizlanmak
qizlanmiş qizlatmak
qizli

gizladan. qõtan. qutan. kiten. küten. güten. saxlur. söylemez.
gizlama. saqlayõş. saxlama. kitman. ixfa. - bir bele sõxõ saxlayõşda ne anlam var.
- gizlamak. qapaq vurmaq. saxlamaq. ört bas edmek. gömmek. örtmek. basõrmaq. quyla
maq. batõrmaq. saxlamaq.
- saxlanacaq, gizlanacak yer. saxlantõ. gizli bucaq. gizlanma. örtünme. saxlanma
. ihticab. gizlanmak. saqlanmaq. sinğmek. sõnğmaq. batmaq. -qorxub gizlanmak: sinğmek. sõnğm
aq.
gizlanmiş. saqlõ. gizli. mestur. mexfi. mektum. gizlatmak. qayõrmaq. geyirmek. örtmek. g
izletmek. sõnğõrmaq. sõnğdõrmaq. içerimek. çoxura qoymaq. gömmek. batõrmaq. - sirrlarin gizlat
aqqal saydõrmaq.
1 . qapaqlõ. örtlü. saxlõ. mestur. mexfi. - qapaqlõ iş. 2. mehremane. mektum. başõ qapalõ: qap
3. saxlaq. qapalõ. mexfi. ğeyri eleni. 4. saqlõ. saxlõ. gizlenmiş. mestur. mexfi. mektum.
5. sinğsi. saxlõ. gizliden soxulub incik veren. 6. qutum. kütüm. güdüm.

qõtõm. kitim. söylanmaz na. sirli. salõğ. saxlõ. 7. absõt. absõn. abõsõt. (abamaq: gizlatmak).
. qapaq. xafiyya. qapõl. qapõlõ. qalõb. yasõrõn. yasõrõlğan. tõxõlğan. maxfi.
- gizli bucaq: saxlantõ. saxlanacaq, gizlanacak yer.
- qazõn ayağõnõ anlamaq: gizli bir garçayi tapmaq.
- gizlica izlamak, dinlamak, güdmak: anõndamaqcõğa. andamaqcõğa.
- gizli örtülü, qaçaq narsani aramaq: qovalamaq. qoğalamaq. arxasõna düşüb tutmağa çabal
klamak. gözlamak. ta'qib edmak. - ovu ninina dak qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dak qoğaladõ. - işs
bir iş qoğalõr. - fürsat qovalamaq. - kandi manim yoxluğumu qovalõr.
- gizlin: al altõ. alaltõn. astõn. yaşõn. yaşõrõn. xafiyyan.
- gizli savçõ, göravçi: avçõ.
qizlica gizlica. al altõ. sõnğca. sinğca. içarin. - arxadan arxaya:
balli edmaksizin.
qizl ilik gizlilik. sinğsilik. sinsilik. saxlõlõq. gizlidan soxulub incik
vermaklik. münafiqlik.
qizlimsizin gizlimsizin. açõq. aşgara. saxlamsõzõn. alani.
qizlin gizlin. gizli. alatõ. alaltõn. astõn. yaşõn. yaşõrõn. xafiyyan.
qizlinbac gizlinbac. saqlanbac.

qõzmaq azmaq. (heyvan) siqmek. sõqmek. azmaq. qoçlanmaq.
qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq. hirslenmek.
qayqõrmaq. taqõnmaq. taxõnmaq. küsnemek. qoşnõmaq. talabsõmaq. dalabsõmaq. qõzaqmaq. gücenmek
aq. tarõlmaq. hõrslanmaq.
- sizin mene gücenmeye çatõz yoxdur.
qõzmõr qõrmõz. qõzõl. al. alõq.
qo ak. "qoy. qon" sözünün qõsağõ. ek olaraq söze eklenir. -
duzqo: duzluq. duzdan.
qoba qopa. müheddeb (# hopa. kova: müqeer).
qobud gobud. yavaşsõz. e'tinasõz.
qobult gobult. gobut. qalõn. tox. qaba. kesif. zexim. qeliz.
koloftfars (< kop).
qobur 1. içi boş dar uzun qab. bir başõ qapalõ, yaxud iki başõda
açõq olur. - qelem qoburu. - yeher qoburu: yeher qapalõ peşto qõlõfõ. - ox qoburu: tir keş. 2.
l yolu, ayaq yolu, bulaşõq yolunun, bulanõq suyunu dõşarõ gönderen gengler, gühler. - qobur tõ
- qoburu açmaq. 3. dar uzun, ustuvani biçiminde olan nerse. - qobur şalvar. 4. minare.
- iki qoburlu qonut: iki minareli mescid. 5. nersiye

qobut
qobutluq
qobuz
qoca

özel qab. - qelem qobur: qelem qabõ. - ox qobur: sadaq. 6. qab. - ox qoburõ: ox qabõ. te
rkeş. sağdaq. sadaq. terkeş. gobut. gobud. gopud. 1. qubad. quba. qaba. batal. enke. g
ebe. qaba. qalõn. şişik. yoğan. yoğun. 2. qaba. tulumba. qayta. çapqõn. terbiyesiz. - iri, qan
maz gobud ganc: toraman. qõlõqsõz. gicbeser. 3. gobult. qalõn. tox. qaba. kesif. zexim.
qeliz. koloftfars (< kop). 4. qart. bedexlaq. iri. yonğa. qaba. işlenmemiş. edebsiz. t
erbiyesiz. xam. 5. biçiksiz. beşiksiz. qatanqur. biçimsiz. yaxõşõqsõz. qõlõqsõz. beqiyafe. gob
qartlõq. bedexlaqlõq: gopuz. şişik.
> xoca > xaca. 1. ağa. pir. şeyx. - qoca olmaq. qocalõğa çatmaq. 2. böyük. yeke. ezim. - qoca
dağ. - qoca ölke. -qoca deniz. - qoca yapõ. 3. esgi. adlõ. meşhur. - qoca efendi. - qoca p
aşa. - qoca tarix. 4. güclü. ağõllõ. müdebbir.
- qoca xaqan. - qoca bilgin. 5. yaşlõ. sõnaqlõ. tecrübeli.
- qoca başõ: aqsaqqal.
- qara qoca: tükü ağarmamõş yaşlõ.
- qoca qarõ soyuğu: mart ayõnõn sonunda düşen soyuq.
- qocalõqdan bir na bilmayan kişi: tarabuzan babasõ.

- qoca başõ: bir hey'eti ümenanõn başõ
- qoca qarõ: qoca qadõn. ecuze.
- qarõ qoca: er arvad. - qarõ qoca qavğasõ. qõsqancõlõq qavğasõ
- qoca qarõ soyuğu: kesen soyuq. qocalaq çaylaqõn böyük çeşitlerinden. qocalaş
qocalmaq.
qocalmaq qocalaşmaq. qocamaq. - könül qocamaz.: - çox yaşlanõb
qocalmaq: çox qarõmaq. qağşamaq. (< qaq: sert ses).
qocamaq qocalmaq. - könül qocamaz. - qocamõyasõn.
qocaman irimiş. ermiş. iri. yetgin. böyük. yeke. qos. qaba.
qabarmõş. böyük. sarman. azman. iri.
qocamanlõq irilik. böyüklük. yekelik.
qoç gebeş. qabaş. qoyun ayğõrõ. damõzlõq erkek qoyun.
erkek qoyun.
- bir qoç qõrx elli soyunu doğrda bilir.
- akmağina qoç: 1. eli, qapõsõ açõq. sexi. 2. çöreyine, parasõna güvenen.
- qoçbaşõ: qala almaqda işlenen bir yaraq.
- qoç buynuzu: 1. bitgi adõ. eklilol melik otunun çeşiti. 2. top
x õ ~ ~ _:-.¹õ:-. ~ ~ õ *» :õ ■ n...õnn.õ. u ~ -

qoçaçõ qoçaç
qoçaq
qoçaqlanmaq qoçan

asqõsõ. evlerde bezek kimide kullanõr.
- qoç qatõmõ: güzde qoçlarõ qoşnõ üçün sürüye qatmaq.
- qoç qatõmõ fõrtõnasõ: bu çağda oluşan tufan.
- qoç igit: diri baş, canlõ ürekli oğlan.
qoşaçõ. (< qoşmaq). qoçõ deyilen arabanõn sürcüsü. qoşaç. (< qoşmaq). 1. arabaçõ. daşqaçõ. fay
2. qoşõ. qoçõ. otaq kimi her yanõ pencereli araba. çağ. güclü.
qoçlanmaq. tuqşanmaq. igitlenmek. üreklenmek. qalxunmaq. dike davranmaq. azmaq. qõzmaq.
(sert, berk, dik, sicim olan nerse). 1. ustuvane. doğru, girde uzanan qol. 2. situ
n. direk. 3. muqavim. 4. kelem kimi bir sõra bitgilerin topradan biçildikde, yerde q
alan kötükceleri. - kelem, kahõ qoçanõ. 5. meke (mõsõr buğdasõ) denelerinin üstünde bitişik ol
- denesin yedi, qoçanõn yaxdõ. 5. kitab defderin yapraqlarõn sökenden son, qalan kötük. 6. ab
une, kupon kağõzcõqlarõn ayõrandan son qalan köçek. 7. zuğ. - qoçanõ ila birlikda olan maka: q
.
- qoçan dafdari: ana defder. kötük.

qoçõ
qoçqar qoçlanmaq
qodaxtafars qodaz
qodazfars
qoduğ qodurmaq
qodus qof

- qoçan kimi sart, donmuş. - soyuqdan barmaqlarõm qoçan kimidir.
qoşõ. 1. qoçaç. otaq kimi har yanõ pancarali araba.2. altõ boş, yerdan uca ambar. (aşlõq, dan
lõrõ qoyulur). döğüşa yarqanmõş (hazõrlanmõş) iri qoç. qoçaqlanmaq. tuqşanmaq. igitlanmak. üra
aq. dika davranmaq. azmaq. qõzmaq.
< közakmiş. çözük. közük. arimiş. açõlmõş.
< çözar. çözartan. çözan (> suzan). közartan. açan. çökürtan. aridan. yaxan.
< güdaz. küydas. küydaz(< küymak: yanmaq). küyan narsanin durumu. yanma. yanar. yanqõn
. - na küya küya, küydazla yalvarõrdõ.
şuluğ. oynaq.
qoydurmaq. taxdõrmaq. yapõşdõrmaq. ilqa' edmak ta'liq edmak. - bu çakinin qornõçõ asgimiş, baş
xdõrmalõ. kümas. (< küma. qoma) qomaç. toyuq axõrõ. - gün batõr, toyuqlarõ kümsla bala.
kof. küf. Cof < kov. 1. qoğuq. kovuq. oyuq. gadik. içi boş.
- qoğuq diş. - qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin kof yeri. 2. sapõq. sapaq. safeh. a
l. - kof kişi.

- kofu kafõ olmayan: bütün. som. içi dolu. kamil. - som kişi.
- som gümüş. - som altõn. qofa kofa. yuvarlaq qayõq.
qofas kofas. kövaz. boş. havayõ. sapaq.
qofluq küflük. kofluk. qoğuluq. qoğuqluq. sapaqlõq. sapõqlõq.
safehlõx. axmaqlõq. cahillik. cahalat.
qoğuşmaq qoğuşmaq. qoğalanmaq. fõşqõrmaq. qaynaşmaq.
qohum qavuş. vaslat. - qohum aqraba: soy sop: tayfa uruq. - soy
sopu arõ kimi çox bir kişi.
qohumlu tayfalõ. uğuşlu. oğuşlu. elli.
qoxmuş bõrõq. barõq.
qoxumuşluq yõTõqlõq.yõdõqlõq. yõpranõşlõq.
qoqa qoğa. koğa. kova. 1. dolça. daluv > dalv. 2. alçatma
söcüğü. tahqir. 3. xoş qoxan, parõldadan bir maddaki
taxtaya sürülür. - qoqa karaka: qoqa tasbeh. qoqalamaq qoğalamaq - qoğala qaç: qoşu. qa
. qaçõş. qoşõş. ivma.
harvala. yüryüş. talasik.
qoqalanmaq qoğalanmaq. qoğuşmaq. fõşqõrmaq. qaynaşmaq.
qoqalõq qoğalõq. tükli qamõş. hasir otlarõndan olan bir çeşit
qamõş.

qoqan
qoqara
qoqarca

qoğan. qovan. kovan. (boş). {< kov. kav. kav. kevmek}. 1. petek. - arõ qoğanõ {1. arõ yuvasõ.
2. çox qalabalõq yer.}. -qoğan otu: yüksük otu. - qoğan çiçayi: arõ üşen, yõğõşan çiçek. oğul
erman, barut qoyulan qorcuq, qabõqcõq. fişeng qoğanõ. 3. izen. izleyen. te'qib eden. - yel
qoğan: yüksek yere vurulub, yelin esmesinin , esen yönün gösterir. 4. ocağõn, sobanõn, peçin
sunun tepesine qondurulub, yelin esdiyi yönle fõrlanõb, tüstünü dõşarõ sorub, içeride düdmeyi
vurub peçin qoğanõn salõb. 5. saatõn deqiqeleri gösteren iğnesi. -saatõmõn qoğanõ sõnõb. 6. s
ri görseden uzun zuğ. 7. boru başõna yerleşedirilen döner tekerlek yelpik. bu ayqõt, yanan sob
anõn, peçin, ocağõn düdmesini önler. 9. geven. geven otõ. bir çeşit tikenli ot. 10. qaşar. qaş
aqladan. terd eden. - kötü qoxan har şey: yõdõq.
qoğara. > qora. 1. qoğmaq, oğmaq üçün arac. eğik, ufaq, ince dişli, yontmaq üçün kesici arac.
ek aracõ. suğan. soğan (< su: iti) > suhanfars). pis qoxuyan bir heyvan.

qoqdurmaq qoğdurmaq. qovdurmaq. üzdürmek. sürdürmek. terd edmek. - kendisini her qap
ulandõğõ qapudan qoğdurdu. -onu her yerden qoğdurduran, qõlõğõnõn sertliyidir.
qoqdurmaq qoğdurmaq. savdurmaq. def etdirmek. - bu gevşek kişini işden savdurmali.
qoqõcõ qoğõcõ. münafiq. nemmam. ğemmaz.
qoq qovq. bir çeşit kömür ki, kürede bir qeder yandõrõlõb
çõxardõqdan sonra yandõrõlmağda işlenirlir. bu kömürün tüstüsü az, istisi çox olar.
qoqqu qoğqu. qoğma. sürme. sürü. terd.
qoqqun qoğqun. qorixtefars. gerixte. gerixte. qõrmõş. qaçmõş.
qaçqõn.
qoqlamaq qoğlamaq. koğlamaq. evzemek. köpöyoğluluq edmek.
yõtlamaq. yõdlamaq. qoqlaşmaq qoxulaşmaq. yõtlaşmaqka. yõdlaşmaq. yõylaşmaq.
iyleşmek.
qoqma qoğma. qoğu. sürme. sürü. terd.
qoqmaq qoğmaq. savmaq. ötürmek. buraxmaq. çõxarmaq.
mürexes edmek. ruxset vermek. qoğmaq. dağõtmaq. savmaq. def' edmek. qovmaq. sürmek. aralat
maq. terd edmek. nefy edmek. - yaramaz kişileri kendden sürdüler.¬

yel bulutlarõ dağõtdõ.- gevşekler savulsun işden. - eşqi sav başõndan görersen özünü. - sav ba
qeddarõni.
qoqoruz 1. sivri çirkin qõlõqlõ nerse. xoruzlanan kimi. 2. qoçanõ ile
birlikde olan meke.
qoqoruzlanmaq xoruzlanmaq. sivri sivir, dike durmaq.
qoqsulamaq qoğsulamaq. ütülemek. - tüklerim ütülandi.
qoqu qoxu. öt . ud. < öd. (< ötmak). id. etir. odkolun. öten, ötür
nerse.- ud ağac: öt ağac. qoxar.
qoquq qoğuq. kovuq. oyuq. gedik. küf. kof. içi boş. - qoğuq diş. -
qoğuq ağac. - diş qoğyğu: çürük dişin kof yeri.
qoquqluq qoğuqluq. qoğuluq. qofluq. küflük. kofluk. sapaqlõq.
sapõqlõq. sefehlõx. axmaqlõq. cahillik. cehalet.
qoqulatmaq 1. qoxusun, iyin duyurmaq, yoxlatmaq, baxdõrmaq. iz izer bildirmek
. - bu gün ne pişirmişim, ne yapmõşõm sizin hamõnõza qoxulatacayim. - gördükleri bir yana, heç
duğun qoxulatmadõ. 2. az vermek. doyurmamaq. -görsetib qoxulatõb getddi. - onun işi qoxula
tmaqdõ, hay küyüne baxma. 3. dadandõrmaq. dadlõq, örnek, mesdure vermek. - yeni mallarõ her ya
na qoxulatõn. 4. tebliğ edmek. - inandõğõzõ qoxulatõn. - bu sözle, neyi qoxulatmaq

istayirsiz. - qoxulatmaq birlirsiz na demakdir, ucundan yayõb görsatib, hislari oyat
maqdõr. 5. bir gizni, sirri, içi açõmaq. sökmak. iylatmak. ifşa edmak. - yarõn onun işlarin qo
latacağam.
qoqulmaq qoğulmaq. sürülmak. nafy olunmaq.
qoqulmuş qoğulmuş. sürülmüş. sürgün. 2. matrud. 2. manfi.
qoquluq qoğuluq. qoğuqluq. qofluq. küflük. kofluk. sapaqlõq.
sapõqlõq. safehlõx. axmaqlõq. cahillik. cahalat.
qoqumaq qoxumaq. 1. qoxu, iy duyulmaq. izi çõxmaq. - o na yapsa
qoxur. - na duyduğu qoxur. 2. az alõb doymamaq. - onun işi qoxumaqdõr. 3. dadlõq, örnak, mas
dura olmaq. - yeni mallar qoxumadan, güc satõlõr. 4. carlanmq. tabliğ olunmaq, edinmak.
- çox kişilar özün qoxur. - bularõ burax, az qoxu biraz. - bu sözla, na qoxumaq istayirsiz.
-qoxumaq, yayõlmaq 5. bir giz, sirr, iç açõlmaq. sökülmak. iylanmak. ifşa olmaq. - yarõn onun
ri qoxacaq. 6. narsanin öndan olunmasõ duyulmaq. - savaş qoxur. -işlarin sangimasi qoxum
ur: pisalmasi duyulur, gözlanilir. 7. iylanmak. yõtlanmaq. yõdlanmaq. pozulmaq. ağõrlaşmaq.-
yemak ağõrlaşdõ.
qoqumuş iğdin. iylanmiş. pozuq.
qoquş qoğuş. 1. hemkef. döşemesi, dabanõ yerle bir tarazda
olan otaq. 2. böyük talarlarda, binalarda, dayrelerde salunlarõn, tenebilerin her biri
. - yemek qoğuşu. - danşõq qoğuşu. - yataq qoğuşu. - qõşla qoğuşu. 3. kilas. sinif. sõnõb.- de
nci, ikinci, üçüncü qoğuş. - qoğuş ağacõ: bir çeşit kiriş kerestesi. 4. köks. qoyun. qucaq. si
nuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun qoyuuna: birbirinin qucağõnda. - o meni
m qoynuumdadõr: o menimdir. o mendedir. 5. sala. salon. baş oda. divan. evlerde, yapõl
arda en böyük oda. resmi yerlede geniş böyük oda. tenebi.
qoquşmaq qovğalaşmaq. itişmek. birbirin qaqmaq, itelemek.-itişmakdan işlemeye çağ tapmõ
qoquşmaq . iyleşmek. dilleşmek. tanõşmaq. bilgişmek. 2. sevişmek. sarõlõb öpüşmek.
qoquz (1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsul. zügürt. müflis.
qoquzlamaq (1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsullamaq. zügürtlemek. parasõz qalmaq.
qoquzluq (1. < quru. 2. < kövuz: boş). yoxsulluq. zügürtlük.
parasõzlõq.

ulam ulam: takõm takõm. el el. des des. 2. me'mur. - qapõ qolçusu: idare me'muru. 3. esg
er. serbaz. 4. gezme. gözetçi. ağalõğõn (devletin) yardõmçõ gücleri. polis. 5. budaq. üzv. 6.
naq. qanat. şaxe. şebeke. tarmaq6. darmaq. 7. me'muriyyet. 8. imza. - xanlõğõn, şahlõğõn qolu,
asõ: toğra. - toğralõ kağõz. - toğrasõz heç bir neye baxõlmaz. 9. yol. axar. tamar. damar. - y
rõ yerin damarlarõna işledi. - daş atõb qolu yorulma: emeksiz, zehmetsiz bi neye yiyelenme
k. 10. yenğ. yanğ. bol yanğ.
- ilari qol: ilgeqol. başdöl. telayedar.
- qapõ qolõ: derbar çerikleri.
- qol burmaq: qelebe çalmaq.
- qoşunda olan sağ qol sol qol.
- sağ qol ağalõğõ: binbaşõlõq ile yüz başõlõq arasõnda olan dercelerin en yükseyi, bu de
n yüksekdir.
- çox qollu çangal: qaz ayağõ.
- qolõ qulpõ yox: qolõ qulağõ yox: tutacaq yeri olmamaq.
- qolun dayancaq yeri: qoltuq. - qoltuqlu sendel.

qanatõ yoxdur. 2. nersenin durumunda durduran, harmonõsõn saxlayan parçalar. istinadqah.
güc quvve. - qol qanatõ kesildi.
- 1 . qolun dirsekden aşağ bölümü: ariş. 2. arabanõn, daşqanõn qolu: ariş.
- qol ağasõ: yüzbaşõ ile beybaşõ arasõnda bir ünvan. {- sol qol ağasõ. - sağ qol ağasõ}.
- qola çõxmaq: qol gezmek: me'muriyyete çõxmaq.
- ilari qol: müqeddime. - geri qol: quyruq.
- qolõ atmaq: qolõ çõxmaq.
- qollarõn açmaq: istemekde bulunmaq.
- qol ordu: kiçik ordu.
- qol vurmaq: bir aşağõ bir yuxarõ gezmek.
- qol uzatmaq: qollanmaq. bölüklenmek.
- qolu uzun: qolu yetir: sözü, hükmi keçer.
- qol basdõrmaq: qolun ağzõn qõvõrõb tikmekle eklemek.
- qara qol: polis. jandarma.
- qol qanat: el ayaq. cevarih. - qol qanatõ kesik: qol qanatõ qõrõq: tapraşa bacarõqsõz.
- qol yermak: yardõmlamaq.
qolac qulac. iki qolun açõqlõğõ boyunda. iki qolun açõq olarken,
bir öbür ucuna dek olan aralõq. me'marlarõn iki arşõnõ.

- ipi ki ölçer qõldõ qulaç (qolac) \\ qõlõb on iki min qarõ, bir yõğec: bir qulaclõq ipi
ndis) qõldõ on iki min defe (el). oldu bir ağac > > qoltuq.
- yeddi qolac derin quyu.
- qolac qolac: bol bol. çix çox. ferax ferax. qolaclamaq 1. qolacla ölçmek. 2
. ölçüb biçmek. 3. yeyin yerimek. iti
gedmek.
qolaçan çapul, dağõtma isteyi ile gezib dolaşma. - qolaçana
çõxdõlar. - bizim yerlere qolaçan etdiler.
qolaq çolaq. beceriksiz. şil.
qolan - anli yahar qolanõ: tepengü. tepengi. qalõn qaltaq bellemesi.
qolanğ enli, yassõ hörme qurşaq. yeheri heyvanõn beline
bağlayan qayõş. salõncaq, kuf ipi. çadõrõn qõrağõna tikilen
enli qalõn şerit, zeh. ruban.
- qolanğ yeri: atõn belinin ortasõ.
- qolanğ urmaq: salõncaqda ayaq üsti qarşõlõqlõ sallanmaq. qolapa ağ saqqõz t
i daha deyilen ot.
qolayçõ solayçõ. başõ soyuq. yaldõzçõ. yalandan işçi. üstün görü
işleyen. üstün gör işleyen. göz boyaçõ.
qolayõmsõ yesirce. rahatlõqla. zehmetsizce.

qolay
qolaylama
qolaylamaq
qolaylõq
qolaysõzlõk11
qolaysõzlõk11
qolba qolçaq

1. yesir. rahat. sehl. zehmetsiz. - qolay gala: rahat olsun. iş başõnda olanlara deyil
en deyim. 2. çara. tedbir. -qolayõna baxmaq.
- çox qolay, rahat nerse. eğlence. - bu iş ona ağlancadir.
- qolay olmayan: ağõn. ağõr. gülbet. çetin.- bele gülbet işlere qatõlmayõn. - böyle işle
etdir.
- tutamõ qolay: dinc hallõ. rahat.
solaylama. bezek. yalandan iş. yaldõz. üstün görü iş. üstün gör işleme. göz boyama.- onun dipl
ldõzdõr. - içi tezek, üzü yaldõz. yarõlamaq. yarõmlamaq. yarõsõnõ bitirmek. yarõsõna varmaq.-
kullanõş. kullanõşlõq. uyğunluq. rahatlõq. - bu işin ön görüşü gözelisede kullanõşõ iyi degil.
Kasõblõq. yarlõla^. yoxluk11. yoxsulluk. - yarlõlõğa ayõb yoku.
yarlõq9 yoxsulluq. kasõblõq. yarlõla11. yokluk11. - yarlõlõğa ayõb yok11.
kulbe. çalõ çõpõdan ev.
1 . oyunçaq. mel'ebe. 2. qola, bileye taxõlan hörme eldivan.

qolçõ qolçu. gözetçi. bekçi. - tamuç qolçõ: sõnõr bekcisi.
qolçõlõq qolçuluq. gözetçilik. bekçilik. qardiyanlõq.
qolçu qolçõ. gözetçi. bekçi. avuş. qorucu. - tamuç qolçõ: sõnõr
bekcisi.
qolçuluq qolçõlõq. gözetçilik. bekçilik. qardiyanlõq.
qoldam söğey. yardam. qolqapas. kömek.
qoldaş yardaş. yardaq. arxadaş.
qolqapas qoldam. söğey. yardam. kömek.
qollamaq kollamaq. kullamaq. 1. araşdõrmaq. yoxlamaq.
axtarõşmaq. - geçirin (xatirin) kullamaq. 2. gözetlemek.
intizarda qoymaq. - çağõ kullamq: vaxõt keçirtmek. 3.
işletmek. qayõrmaq. yiyelenmek. - onu o kullayõr. qollanmaq kullanmaq. 1. budaq
lanmaq. dallanmaq. inşiablanmaq.
münşeib olunmaq. 2. çatallaşmaq. işgilleşmek. müşgülleşmek. pürüzlenmek. bürküşmek. - iş budaq
tmek. istixdam edmek. - uşaq (çõrağ, şayõrd) tutmaq. öğretci tutmaq. işçi tutmaq. - bit yol, i
.
qollantõ budantõ. dallantõ. budaq budaq, dal dal olmuş. kesimiş
budaqlar toplusu.

qollõq köyneyin yenlerinin ucuna taxõlan eğreti qolalõ qolçaq
qoşu, cütü. - yaxalõq qollõq.
qollu elli. qulplu. yenğli. yenğli.- uzun yenğli, qõssa yenğli kot. -
alli qazan. - alli şamdan.
qolluq qulluq. qõrnalõq. aralõq. ara. xaqanlarõn sarayõnda, iç
ağasõ, nöker qulluqçularõn bulunduğu yer, özgü dayre.
qolluqçu qolluqçu. aralõqçõ. araçõ. qõrna. - baş qõrna. - ikinci qõrna.
- salma qara qolluqçu: gece qara qol gezen qara qolçu.
qoloft koloftfars (< kop). {< külbüt. gülbüt. güblüt. güblüt}. qalõn.
gobult. gobut. qalõn. tox. qaba. kesif. zexim. qeliz.
qolsuz budaqsõz. düz. saf.
qoltuqçu 1. öğcü. meddah. 2. bir şö'beni dolandõran qõlavuz. 3.
entiqeçi. simsar. köy köhne alõb satan.
qoltuq 1. qol, köks ile omuzun qurduğu bucaq. 2. qõrax. kenar.
bucaq. yan. quytu yer. - orasõ bir qoltuqdur: yan yerdir. -qoltuq devletler: qõraxda
qalan devletler. 3. bölük. şö'be. bucaqda yerleşn nerse. - qoltuq tükan, bang, meyxana, baq
qal: çüçenin bir bucağõnda, döngesinde olan tükan. 4. dellal. 5. qolun dayancaq yeri. - qoltuq
lu sendel. 1. qolun dayancaq yeri olan sendel. - on qoltuq varõdõ. 6. te'rif. yanğaş. me
dh. - qoltuq sürmak, galmak: qoltuğa girmak:
- qoltuq altõna almaq: qorumaq.
- qoltuq altõnda çõxan çiban: köpak amciyi: köpak mamasi.
- qoltuq altõ: qoltuğun içi, oyuğu.
- qoltuq dagangi: qolutuq ağacõ. başda iki haçalõ, qõvrõq ağac.
- qoltuq yeni: qoltuq yenği: kürakanin galinin qoltuğuna girib qadõnlarõn içina çõxma ra
.
- qoltuq qabarmaq: şişmak. faxr edmak.
- qoltuq vermak: şişirmak.
- qoltuğuna vermak: 1. alina vermak. 2. şişirmak. qoltuqlamaq qoltuğuna girmak
. şişirmak. madh edmak. ta'riflamak. qom kom1.
qoma koma. 1. koma. yõğõn koma. tob. 2. qoyma. atma.
buraqma. vaz'. tarh. - yapõnõn atmasõ: tarhi. - qanunun atmasõ: tahi. - buyruqlarõn atmasõ:
tarhi. 3. koma. kom. yõğõn. 4. kiçik ağõl. 5. alvanaq > alunak. külüba. külba. daxma.
- mütarakim koma: yõğõndõ.
. - topraq koma, külba: turluq. turlaq.
- dolaş ulduz komasõ: gazan, sayyar ulduz yõğõnõ.

toyuqlarõ kümsle bala.
qomaq 1. qoymaq. qoyvermek. artõq tutmamaq. buraqmaq.
mane' olmamaq. icaze vermek. bir bağdan serbes buraxmaq. - qonaqlarõ qomayõn gedsinler
. 2. almaq. qebul edmek. - qonaqlarõ hara qoyacaqsõz. - qoymadõ alam. 3. tutmaq. bulun
durmaq. bõraqmaq. - meni ac qoydular. 4. atmaq. yükletmek. vermek. - her kime bir iş q
oydu. - bu mala çox yük qoma. 5. nesb edmek. te'yin edmek. - üç keşikçi ora qoyun. - yeni qõla
vuzlar (müdürler) qoyuldular. 6. geymek. taxõnmaq. - başlõq qoymuş. - bu paltarõ daha qomayõn.
. tutmaq. bağlamaq. - süt qaymaq qoymuş. -yaram qatmaq qoyub. 8. yerleşdirmek. - uşaqlarõ de
rse qoy. 9. hazõrlamaq. - turşu qomaq. - yemek qomaq. 10. qurmaq. düzmek. - süfreni qoyu
nca bizi çağõrõn. - yemek qoysaz gellem. 11. qoymaq. vurmaq. basmaq.- barmaq basõn.
- od qoymaq: od tutuşdurmaq. 12. qonulmaq. sürülmek. yapõşdõrõlmaq. tedhin edilmek. - boya sür
- yağ sürülmak. 13. qoymaq. getirmek. soxmaq.- yoluna gatirmak. - meydana gatirmak. 14
. kilfet. keniz. dişi

qulluqçu.
- ad qoymaq: ad taxmaq.
- araya qoymaq: ortaya qoymaq. vasite edmek. -yoldaşlardan bir araya qoymalõ.
- asqõda qomaq: süründürmek.
- aldan qomaq: buraxmaq. vaz geçmek. terk edmek.
- ortaya qomaq: izhar edmek.
- üzarina qomaq: üste qoymaq: artõrmaq.
- içari qomaq: içeri almaq.
- baş qomaq: başdan keçmek.
- yana qoymaq: saxlamaq.
- bez qomaq: iplikleri parça toxumaq üçün dezgaha germek.
- boş qomaq: mehrum buraqmaq. - o sizide boş qomaz.
- tamal qomaq: köklemek. dikeltmek.
- hala qomaq: duruma getirmek. - gör ne hala qodun meni.
- minnat qomaq: başa qaqmaq.
- yoluna qomaq: düzeltmek. tesviye edmek.
- yola qomaq: yollamaq. göndermek. irsal edmek.
- yolda qomaq: yolun ortasõnda buraqmaq.
- qoyub gedmak: öksüz bõraqmaq.

qomalaq
qomalamaq
qomamaq qomat
qomba
qombul qomõt
qomma qomod
qompuz qomuqlamaq qonaç

komalaq. narsanin, başõna dak duldurulmasõ. komala, tapalama doldurmaq: toruq. doruq.
duruq. - duruqlu ölçak.
komalamaq. turuqlamaq. duruqlamq. narsani başõna dak
duldurmaq. tapalamak. - ölçayi duruqladõ.
komamaq.yõğmaq. toplamaq. biriktirmak. komamaq.
komat 1 . komita. - icra komitasi.garka komatõ. 2. ocaq.
kanun. - hançõ komata bağlõdõr.
komba. komba.cumba. kumba. Ca'ba < cõm + ba.
qabõrqa: qutu. basda. qabõrcak8. qõsqõn.
gombul. apalaq. yapalaq. günda. tombul. iri.
quyu al, qõrmõzõ. tünd, qoyu gilanar boyalõ. - qomõt suci:
qõrmõzõ şarab. - qomõt at.
komma. şişik. yuvarlaq
komod. işqab. dilab. dolab. narsa doldurmaq, qoymaq üçün, duvar oyuğunda, yaxud ayrõca yapõlmõ
afasali, qanatlõ qapõlõ olan içak yer. - dolabda saxlamaq. - dolaba qoymaq. - aşõq (aşlõq) dol
- geyim dolabõ. kompuz. şişik. toppuz. qoppuz. şişilmiş. şişirdilmiş. qumuq boyuna nisbat edm
pislamak. tarslamak. tam. dam. bucaq.

qonaqçõl açõq qapõlõ.
qonaq qonağ. 1. yataq yer. yatacaq. yatcaq. - yolçuya qonaq
vermek. 2. oturaq. duraq. meks. qerar. - on günde bir gün qonaq etdik. 3. merhele. m
esafe. bir günlük yol. - burdan ora neçe qonaqdõr. - bu yolu üç günde başa vurduq. 4. menzil.
sken. iqametqah. aramqah. - orda qonaq tuddu. - benqu qonah: aramqahi ebedi. 5.
tenebi. böyük otaq, dayire. - böyük xanlar qonaqlarõ süslenmişdi. 6. bina. hikumetin yerleşen
ri. - devlet qonağõ. 7. başda olan kepek. - baş qonağõ otu: başõn kepeyinin dermanõ. 8. qonaq
: ordu. 9. qapõ. - baş qonağõ: tonğra. donğra. kepek. 10. meqsed. 11 . menzil. - erişir qonağõ
sta geden. 12. atõm. menzil. 13. turluq. torluq . durluq. devlet yeri. resmi yer.
- çağrõşsõz giren qonaq: akdi. dalqavuq. tufeyli.
- çağrõlmamõş qonaq: uyuntucõğa.
- qonaqlarõn, görcülarin qonağõ, otaqõ: aralõq. ara. qonar - qonar köçar: t
ez yer değişen. köçebe. yürük.yaylaq
qõşlaq edib, sürüsünü araxasõca düşüb, otlaq yerleri gezen el.
- qonar köçar evli: köçebe.

qonazad xanezad. qul oğlu. ocaqçõ.
qonc başmağõn, çekmenin baldõra gelen bölümü.
qonculus qere qonculus. ummacõ. umacõ. yabanõ qul. xoxan.
qebirden çõxan ölünü andõran şebeh. vampir.
qondaq qundaq. 1. sõx bağlanmõş top nerse. 2. tekerleksiz top
qondar qondara
yatağõ. 3. od tutuşdurmaq üçün yõğõlõb bağlanmõş, buxcalanmõş kövrek çör çöp. kov. - qondaqçõ:
i. 4. içine qonulub bağlanan yemşek. qadõnlarõn yalõn, sade baş örtüsü. -baş qundağõ. 5. qunda
an. vaze'.
ökceli, seğeli, ağõr ayaqqabõ.
- qondara kimi başmaqlarõ ayağa geymakda yarayan buynuzdan, sümükdan, damirdan olan
yasõq arac: kerete. pilesgen. çekicek. çekecek.
- qondaranõn altõnõ quran kavsala (mal derisi): taban. daban. - potunun dabanõ sağla
mdõ.
qondarma tondurma. dondurma. toplama. yõğma. yasama. 1. bir
yere yõğõb bütünleme. 2. muntaj. 3. mesnoyi. tebiyi olmuyan. - dondurma daş: mesnoyi daş. tebi
yi olmuyan.

- dondurma duvar: beton arme. 4. düzme. yalan. saxda. düşma işlar, sözler.
qondurmaq yerleştirmek. oturtmaq.
- toz qondurmaq: ittiham vurmaq.
- toz qondurmamaq: tebree edmek. - kendi südüyü kişiye toz qondurmaz.
qonğraqu qonraq. tonquraq. naqus. çõnqõraq. çan. zeng.
qonğramaq ses qalõnlaşmaq. bir şey. qonğşmaq qonuşmaq.
qonğur 1. boz boya. topraq boyasõ. - qonğur al: > qumral: quyu
sarõ. açõq sarõ. buz ile al arasõnda bir boya. - qumral saçlõ. -qumral saqqalõ. 1. ürekli. ces
'. - qonğur alp.
qonõqmaq qalmaq. elsizlemek. acizlemek.
qonõşõlan arxadaş.
qonqaqlõq dalqavuqluq. ekdilik.
qonqra konqra. köprü. - dörd köprülü duvar.
qonqur esmer. qumral. qonqur al.
qonmaq qonulmaq. qoyulmaq. 1. yerleşdirilmek. - bu sõrçalar
nereye qonacaqdõr. - yemek boşqablarõ oraya qonmaz. -dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxõlma
q. ötürülmek. terk olunmaq. - siqara qondu bitti. 3. çuqmaq. çoqmaq.

qonraq
qonsa
qonşu
qonşu
qonşum
qontuş
qonu
qonulmaq
qonulmaq
qonulmaq

çaqmaq. süzülüb enmek.
- içine qonmaq. içe doğmaq: üreye doğmaq. sinux edmek. tonquraq. qonğraqu. naqus. çõnqõr
n. zeng. quş qursağõ. quş qatõ.
- qonşu qonu.
- qapõ bir qonşu: qapõlarõ bitişik qonşu.
qõyraq. qõyõraq. qõyõda olan. yaxõn. yağuq. yoğuq. qerib. (# qõraq: uzaq). oylaşõm. danşõm. mü
axõşlõ, dar qollu kürk. konu. 1. tutu. danõşõğa qoyulan nerse. 2. qonuq. qonaq.
- eni qoni: enği qoni: enine boyuna. çoxdan çox. -oyanndõğõmda ani qoni gün yayõlmõşdõ.
ni qonuna soyuqdu.
qomaq. sürülmek. yapõşdõrõlmaq. tedhin edilmek. - boya sürüldü. - yağ sürülmak.
qonmaq. qoyulmaq. 1 . yerleşdirilmek. - bu sõrçalar nereye qonacaqdõr. - yemek boşqablarõ or
aya qonmaz. - dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxõlmaq. ötürülmek. terk olunmaq. -
siqara qondu bitti.
enilmek. düşelmek. - qonaqlar qonuldular.

qonumlu yonumlu. orõnlõ. sanalõ. qõsõnlõ. me'qul.
qonuşmaq - ağõz dolusu qonuşmaq: her gele danõşmaq.
qonuşmaq - asrüküna, keflica qonuşmaq: südreme.
qonuşma görüşme. ixtilat.
qonut (< qonmaq). 1. itaet. inqiyad. ibadet. 2. tapnaq. mescid.
- iki qoburlu qonut: iki minareli mescid.
qop 1. şişik. 2. yeke. iri. 3. baş. tepe. 4. seçgin. 5. düğün. 6.
başçõ. müdür. 7. yardõm. - qolundan qopanõ ela: elinden
geleni ele.
qopa qoba: 1. müheddeb. (# hopa. kova: müqeer). - qopa bayi:
maça bayi: külxan beyi. 2. bardaq. ayaq. qedeh.
qopab kopab. hubab. çopan. qopan. köp. kef. su üzerinde
oluşan havalõ şişler.
qopal kopal. kupal. küp kimi. tobaç. qunt. biçimsiz. qõssa.
qoparan qaşar. qaşõr. qaşõyan.
qoparõlmaq (ekin. yemiş). kesilmek. toplanõlmaq. düşürülmek. - indi
yemiş qoparõlmaz.
qoparma koparma. qoparõlmõş.
qoparmaq aparmaq. qapmaq. yerinden almaq. çalmaq.
yağmalamaq. qesb edmek. götürmek. aşõrmaq. çalmaq.
çapmaq. toplamaq. qanğõrmaq. qanõrmaq. qasmaq.

qopat qopca
qopca
qopcalamaq
qoplamaq
qoplatmaq qopmaq

sancõ vermak. sancmaq. alõb götürmak. gedmak. - põçaq barmağõmõm ucun götürmüş. - suyun axarõ
içma içivi qoparõr.
- vurub qoparmaq. talamaq. dalamaq. talanlamaq. yağmalamaq. qanimat, asir götürm
ak. - qõz dalamaq: tutub asir götürmak.
- çakib qoparmaq: yolumaq. yolmaq.
- dişlayib qoparmaq: õsõrmaq. talamaq. dalamaq.- ayõ dalamõş.
- qõzõlca qopat (qiyamat): valvala.
- qurşaq, qayõş kimi narsalari bağlamağa özal, dilli başlõ böyük qopca: toqqa. tuqa. tuq
olan toqasõ. - quşaq toqasõ. - qõlõc qayõşõ toqasõ.
damir teldan olan arkakli dişili çangal. qopca ila iliklamak.
xoplamaq. qalqõmaq. sõçramq. fõrlamaq. şaxa qalxmaq. -at qalxdõ. - balõq qalxdõ.
xoplatmaq. qalqõtmaq. sõçratmq. fõrlatmaq. şaxa qaldõrmaq. - atõn sakratib qalxõtdõ. 1. (birda
lanmazdan.). qõrõlmaq ayrõlmaq. qõtrõlmaq düşmak. - ipi çakirdim qopdu. 2. birdan çõxmaq, üz

vermek. - hay qopdu. - qiyamet qopdu. 3. berk ağrõmaq. -bağõsaqlarõm qopur. - üreyim qopur.
- göbeyim qopur. ödü qopmaq: çox qorxmaq.
- könüldan qopmaq: vermesine ürek vermek.
- her kime ürayindan na qopursa versin. qopmuş qopuq. kesik. qõrõq. sõnõq. q
opoyoğlu kopoyoğlu2. köpekoğlu. it oğlu. hin oğlu. qoppuz toppuz. qompuz. şiş
miş. şişirdilmiş. qopsa her neyin düğme biçiminde olan bölümü.
qopsam - qopsam quşaq: resmi geyim. (# orta quşaq.
aralõq geyim. al geyim. bayağõ qapsam, geyim).
qopsõm resmi. - qopsõm gediş: resmi gediş. - qopsõm süre: resmi
zaman. - qopsõma uyğun: resme göre. - qopsõm günay:
resmi selam.
qopturmaçõ gopturmaçõ. bosboyçõl. boyçul. meddah.
qopuq qopmuş. kesik. qõrõq. sõnõq.
qopum burum. qõvõm. - bir qopum: bir burum. bir qõvõm.
qopun qupon. kupon. (< qoparmaq). kesilmiş kiçik parçalar.
qopuz kovus. kavõs.
qor kor 1. açõqsõz. õşõqsõz. qaranlõq. - kor otaq. kor qendil. 2.
anlaqsõz. qanmaz. beyinsiz. huşsuz. qaranlõq. - kor kişi.

3. çözülmez. qarõşõq. - kor düyüm. - kor bağõrsağ: güden. qalõn bağõrsağõn bir bölümü. 4. kar.
ik. mesdud. küt. qapalõ. kesik. qunt. künt. kesmez. soqur. görmez. qapanmõş. batmõş. - soqur g
- kor siçan: soxulan dağ siçanõ: soqur. 5. yanõb qõzarmõş kömür, odun. - qorõn üstünde p
odun çox qor tökür. - qor kimi altõn. - kor aba: aba kömaci: gözü bağlõ oyunu: bir neçe kişi c
nefer uşaq) olub, birinin gözlerin bağlayõb, başqalarõnõn çevresinde dolaşmaqla oynanõlan bir
- kor döğüşü: göz gözü görmaz döğüş: kor koruna döğüş: birinin birinden savsõz, izsiz, x
- kor topal: seqet. qusurlu. topal. me'lul.
- kor sõçan: köstebek.
- kor qaya: denizin içinde olub görünmeyen qaya.
- kor õşõq: kor çõrağ: kor qendil: çox esrük: berk kefli.
- korkoruna: qefleten.
- kor gözlü: nankor. kaferi ne'met.
- kor yol: çõxmaz. çõxmaz yol. bünbest.
- kor kötük: kötük kimi: berk kefli. zil zõrna.
- ölünün gövru: başõva and olsun: - kor ölür badam gözlü

- kor boğazlõq: oburluğ. qarõmpalõq.
qora < qoğara. 1. qoğmaq, oğmaq üçün arac. eğik, ufaq, ince
dişli, yontmaq üçün kesici arac. 2. ititmek aracõ. yonac. yonqac. suğan. soğan (< su: iti) > s
uhanfars). 3. qoraq. yaxan. yandõran. acõdan. - can qorasõ: cana düşen od. - iç qorasõ: iç ağr
di. 4. acõ. odlu. 5. qoğara (<< qoğ). xure. aşõla. akõla, cüzam. yenir keseli. 6. quruq. her n
eyin xamõ. yemişlerin xamõ. özellikle üzümün xamõ, yaşõlõ, ekşisi. - quruq suyu: qora suyu. -
a aşõ. - xurma quruğu. - zeytun quruğu.
- qaya quruğu: damda duvarda biten bir bitgi.
- qora sõxõ: qora su. qora suyu.
- şarab, qora, lumu suyunudan qabda qalan köçak: tõrtõr.
lõğ.
qorada qurada (< quru). qurumuş. alõzlamõş. zayõflamõş.
esgimiş. yõpranmõş. işe değmez yaramaz. bitmiş. -
qorada oyu (fikir). - qorada qõlõnc. - qorada araba.
qoraq qora. 1. yaxan. yandõran. acõdan. - can qorasõ: cana
düşen od. - iç qorasõ: iç ağrõsõ, derdi. 2. acõ. odlu. 3.
teneke. peneke. penahqah. yalõ. yalqõ. yalõq.

- qoşun qoraqõ: orduqah. ortaqu. ordu. ordu qerargahõ. toyka.
qoratmaq koratmaq. xor tutmaq. korlatmaq. yõpratmaq. esgitmek.
qorcõ 1. görci. bekçi. mahafiz. 2. cübbeçi. cübbeli. yeniçeri
ocağõnda özel qol, sinif.
qordon 1 . kordonlatin. qoruyan, saxlayan, yõğan, bağlayan, ayõran,
sağlayan, berkiden arac). ip. sap. sõnõr. - yükleri qordonla: iple. - qõzõl qordonlu saat. 2
. qeretine. - qordonda saxlamaq: qeretinede saxlamaq. 3. silsile. sõra. - qaraqol
qordonu.
qorgözlü korgözlü. nankor. kaferi ne'met.
qorğan qala. - qala olmaq: bir tabur, bir bölük esgerin arxa arxa
verib, dörd sõralõ bucaq durmağõ.
qorxaq quş ürekli. üreksiz. ürkek. (# ülkak ağa beygiri. güstax.
cesaretli).
qorxmaz yõrtlaz. utanmaz. uyatmaz. güstax. arsõz.
qorxu dehşet. titreş. qorxunc. velvele. tezik. ürkü. vehşet.
qorxunc titreş. qorxu. vehşet. dehşet.
qorxutmaq titretmek. ditretmek. yöntürmek. salqõtmaq. sarsõtmaq. -sertlikile her k
esi titratmişdir.
- çox qorxutmaq: işetmek.sõçdõrmaq.

qorõ qorõ. qorõlõq. park. kandda şaharda qorunmuş ağaclõq,
ormanlõq, çimanlik, göylük yer.
qoridor koridor. gazindi. dahliz.
qorixtafars gõrixta. gerixta. qõrmõş. qoğqun. qaçmõş. qaçqõn.
qorõq qorluq. 1. közük. közlük. iyica tutuşmuş kömür. köz
durumuna galmiş kömür. 2. közlük. qor, köz qoymağa
özal qab.
qorõlõq qorõ. park. kandda şaharda qorunmuş ağaclõq, ormanlõq,
çimanlik, göylük yer.
qorõmaq görmak. yetmak. çatmaq. kifayat edmak. idara edmak.
kafi olmaq. vafa edmak. - bu para xarcimizi qorõmaz. - bu
bizi qorõmaz. - bu bahalõqda qorunmaq çox zordur. -
qorõstan gorõstan.govrõstan. gömüklük. qabristan.
qorõtmaq 1. baklatmak. gözatmak. hifz etdirmak. - qorõlarõ qorutmaq
garkir. 2. çit, xandaqla ayõrmaq. - man öz yerimi
qorõtacağõm.
qorizfars geriz. kariz. giriz. geri dönma. qaçma.
qorkoruna korkoruna. qaflatan.
qorqaq qorxaq. ödlak. üraksiz. tabansõz. dabansõz. dayanmaz.
ökcasiz. dabansõz. quşqulu. mütaraddid. sübatsõz. muqavimatsiz. - çox qorxaq: tavşan ürakli.

qorqaqlõq
qorqan
qorqanlamaq
qorqatmaq qorqmaq
qorqmamaq
qorqmaz qorqmazlõq qorqmuş qorqu
qorqucu

qorxaqlõq. üreksizlik. tabansõzlõq. dabansõzlõq. dayanmazlõq. cesaretsizlik.
qala. qalaq. gürşad. quşaq. qurşaq. istehkam. qoruyan.
avuqat. (< av). müdafie eden.
qalaqlamaq. gürşadlamaq. quşaqlamaq. istehkam
yapmaq.
beqletmek. baxtõrmaq. gözettirmek. qorumaq.
- birdan bira bark qorxmaq: dodaq yarõlmaq.
- qorxub ürkmak: talaşlanmaq. qõşqõrmaq. qorxmamaq. üz tutmaq. çekinmemek. üze gelmek.
üzüne qarşõ söylüye bilmek. - söylemeye üzüm tutmur}. qorxmaz. alõnlõ. güstax. ataq. savruq. b
. ataqlõq.
qorxmuş. ürkün. yõlmõş. yõlğõn.
qorxu. 1. çekinme. ehtiraz. ictinab. hezer. 2. ürf. ürkü.
ülkü. dehşet. ürkü. quşqu. quş kimi ürkme. asavlõq.
- qorxu quran. qurqut. qorqut. qorxucu. qorxulu. qorxuz. qorxu veren. yavu
z.
qorxucu. qorxu quran. qorxulu. qorqut. qurqut. qorxuz. qorxu veren. yavuz.

qorqulu qorxulu. qorxu quran. qurqut. qorqut. qorxucu. qorxulu.
qorxuz. qorxu veren. yavuz.
qorquluq qorxuluq. 1. düşmek, girmek çõxmaq qorxusu olan yerde
düvar, barmaqlõq, başqalarõ çekilen qõraqlõq. qefes. nerde. - basamac (pillekan. nerdüvan) qor
luğu. - gedik qorxuluğu. - qorxuluğu sõnõq köprü. - (dam. dere. pencere. qapõ ) qorxuluğu. 2.
u veren nerse. - bosdan qorxuluğu: quşlarõ ürkütmekde, adam şeklinde, ağacdan, parçadan yapõla
rse. 3. dağõl. uçanlarõ dağõtmaq, qorxutmaq üçün, tarlalarda qoyulan, cõnda parçadan, adama ox
4. gumbulti. gömüldi.
qorqut qurqut. 1. qutluluq, seadet himi, remzi, haçarõ. 2. (quyma,
bulamac kimi ) quyuq nerse. çökenti. 3. halva ki yağ ile undan yapõlõr, sucuqsuz (şekersiz)
olub, dişsiz yaşlõlara, cocuqlara yedirilir. - qorqutdan yanan, yoğurdu püfler. 4. qorxu q
uran. qorxucu. qorxulu. qorxuz. qorxu veren. yavuz.
qorqutmaq qorxutmaq. ürfelemek. ürkütmek. ülkütmek. dehşet vermek.
qorqutmaq qorxutmaq. yõldõrmaq. ürkütmek.- düşmanõ yõldõrdõq. -yõldõran kesel. - bu õsõt

qorquz
qorlaq qorlama
qorlamaq
qorlanmaq
qorlaşmaq qorluq
qormaq
qornõc qornu

qorxuz. qorxu quran. qorxulu. qorqut. qurqut. qorxucu.
qorxu veren. yavuz.
yaraq.
korlama. 1. görmeksizin. çeklemsin. texminen. 2. bilmeksizin. bilmiyerek.
korlamaq. 1. e'tibardan salmaq. - sizin yanõzda biz korlandõq. 2. nersedin, nerseden
isteyi, iştahõ gidermek. - arada sõrada neyise yesen iştahõn korlaşar. korlanmaq. xestelenm
ek. çerlenmek. iğlenmek. iklenmek. yiklenmek. qemlenmek. ağrõnmaq. çorlanmaq. pozulmaq. ri
vacdan düşmek: korlaşmaq.xorlaşmaq. tepişmek. biribirin çekememek. qorõq. 1. közük. közlük. iy
uş kömür. köz durumuna gelmiş kömür. 2. közlük. qor, köz qoymağa özel qab. 3. sağõrlõq. tutuql
yuvmaq. yavsamaq. yüvmek. yüvsemek. erişmek. varmaq. mal vererek könül almaq. çerçive. qasnaq
. qab. - bu çekinin qornõçõ esgimiş. 1. kelepetçilerin belde daşõdõqlarõ yağlõq buynuz.2. tüfe
doldurmağa özel buynuz barutluq.

qoroğlu
qorsa
qorsan qorset
qoru qorucaq qorucu qoruğlamaq
qoruka
qoruq qoruq
qorul qoruma

koroğlu. kinaya olaraq qarõ, qadõn. - bir koroğlu bir
ayvaz: kandimla arvadõm. çoxluğ değilim.
korset. (: qoruyan. < qor. qur. qorumaq: yõğmaq). qadõnlar
döşlarin yõğmaq, dik saxlayõb gözal, şişik görsatmak
üçün taxdõqlarõ inca, güda, sart yalak, içlik.
qorucu, bakci güc.
korset. qorsa. (: qoruyan. < qor. qur. qorumaq: yõğmaq). qadõnlar döşlarin yõğmaq, dik saxlayõ
gözal, şişik görsatmak üçün taxdõqlarõ inca, güda, sart yalak, içlik. himaya. qanat. - onun qa
böyüdü. qarucaq. baklama. baklak. duracaq. avuş. qolçu.
quruğlamaq. xalfalamak. qilaflamaq.
kandisina "damir tikani" adõ verilan bitginln "putraq".
"põtraq" deyilan meyvasi - yapuşqaq.
kirman. çapar. hisar. qalay. qaraq. saxlayan.
1. xisusi. 2. şaxsi. 3. mahavvata. 4. mahfuz. 5. ayruq.
ayrõlmõş yer.
"istan" aki qarşõtõ. - qamõş qorulğõ: qamõşlõq. neyistan. baklayiş.

qorumaq
qorunmaq
qoruyan
qoruyan qoruzlanmaq

beklemek. qorqatmaq. saxlamaq. alqulamaq. alõqomaq. alõqlamaq. asrağamaqcõğa. asramaqcõğa esig
etmek. esirgemek. saqmaq. saqõnmaq. seyanet edmek. himaye edmek. tutmaq. hifz edme
k.
- tanrõ asirgasin: asrasõn.
- o menim oğlummu çox saqõnõr. - gözüvü saqõn.
- qiymetleri tutun: enmeye, qalxmaya qoymuyun. barõmaq. barõnmaq. sõğõnmaq. sapranma
q. siper altõna almaq.
baqan. baxan. dolandõran. idare eden. idareçi. dayreçi. dayrac. esirteyici. esirgeyen.
qorqan. avuqat. (< av). müdafie eden.
qavrõyan. qavruyan. qavuc. qavuş. qapuş. qovuş. qovuç. qabuş. qavuçq.
xoruzlanmaq. qoqoruzlanmaq. sivri sivir, dike durmaq. 1 . qaba. qabarmõş. qocaman. böyük
. 2. güclendirici söz.
- qos qocaman. - qos qoca qaya. 3. qõs. qas. "q" ile başlayan bir sõra sözlerin başõna
gelib, anlamõn gücletir. -qas qatõ. - qos qoca. - qõs qõvraq.
- kös götürüm: büsbütün götürüm. heç yerinden qalxmaz.
- qos qocaman.

qosa qosaman qosquslanmaq
qoş
qoşa qoşaç
qoşada qoşadfars
qoşaq qoşaldama
qoşaldamaq

kosaman. teke. öncü. başçõ. qõlavuz. qabarõlmaq. qabarmaq. şişmek. fexr edmek. qoşulan nerse.
l. şey şüy. köç. qoşu. quşbara. güşbere. qoşbara. sõrğav. sarõlan asõan nerse. cihaz. vesayil.
qoş sürmak: cüt sürmek. qoş. cüte. cüt.
qoçaç. (< qoşmaq). 1. arabaçõ. daşqaçõ. faytunçu. at qoşmasõnõ bilen kişi. 2. qoşõ. qoçõ. her
mi araba.
< güşad. açõq. ova.
< küvşad. küşad. kovşad. koşar. küvşar. (< kövşad< kovşamaq: açmaq. qazmaq. ). 1. açma.
d edmak: qapõnõ açmalamaq. 2. açõlõş. iftitah. -kitabevinin küşadõ.
qõlõnc. yaraq.
iki, neçe nersenin bir birine qoşaqlõ, qovşaq qoymasõ, bağlamasõ, birlikde çekmesi, sürmesi, i
edmesi. bir birine qoşaqlõ, qovşaq qoyulmaq, bağlanmaq, çekilmek, sürülmek, idare olunmaq.

qoşaldõ
qoşamq qoşantõ
qoşar
qoşbara
qoşdaşmaq
qoşdõ
qoşdõrõ
qoşdõrmaq
qoşdurmaq

iki, neça narsanin bir birina qoşaqlõ, bağlanõqlõ qoyulmasõ, çakilmasi, sürülmasi, idara olunm
ak. cütlamak.
qoşulacaq narsa. - geyinti qoşantõ: qoşu qoşantõ: takõ takõm: bir al geyima garakli narsalar.
kmil geyinti. koşar. küvşar. küşad. kovşad. küvşad > qoşadfars. (< kövşad < kovşamaq: açmaq. q
açma. fath. -qapõnõ kövşad edmak: qapõnõ açmalamaq. 2. açõlõş. iftitah.
- kitabevinin küşadõ. - yeni şahrin küşadõ. 3. oyun yolu. -tük küşadõ: türka sayaq. türk
. marasim.
- küşad vermak: yayõ açõb, dartõb atmaq. - yaya küşad vermak.
quşbara. güşbara. qoşulan narsa. qoş. köç. qoşu. köç. sõrğav. sarõlan asõan narsa. cihaz. vasa
aq. yõğõşmaq. qoşuqlanmaq. birlaşmak.
telgiraf. telsik (< talasik). telgiraf.
1. telsikmak. telsiklamak. (< talasik). telgiraf vurmaq. 2. talasik çatdõrmaq. tizik
yeritmak. ivdirmak. qaçdõrmaq. aşdõrmaq. talastirmak.

qoşõ qoçõ. 1. taxõm. toplum. 2. süri. 3. sõra. qat. sinif.
- toplum çoxlu qoşulardan qurulur. - hançõ qoşudansõz. 4.
qoçaç. otaq kimi her yanõ pencereli araba. 5. altõ boş,
yerden uca ambar. (aşlõq, den döş, başqalõrõ qoyulur).
qoşõlmaq qaçõnmaq. ivilmek. telesmek. tizik yerinmek.
çaqqanmaq. çaqlanmaq. - böyle qoşõlmaz. -
qoşõlmağõnda çeki, heddi var.
qoşõş qoşu. qaçu. qaçõş. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala
qaç.
qoşõşmaq qaçõşmaq. seqirdişmek. birlikde qaçmaq.
qoşqu qoşuq. tirenti. direnti. müzahim.
qoşlamaq eşlemek. aşlamaq. aşõlamaq.
qoşlaşmaq qoşdaşmaq. qoşuşmaq. yõğõşmaq. qoşuqlanmaq. birleşmek.
qoşma 1. aşõ. peyvend. 2. quşma. qoşuq. quş kimi atõlõb düşme.
oyun, tepsi, reqs havasõ.
qoşmaq 1. düzmek. sõramaq. sõralamaq. - söz qoşmaq. - orda ne
düzüb qoşursuz. 2. yaraqlamaq. hazõrlamaq. bağlayõb qurmaq. - qoşu qoşmaq: cüt qoşmaq. 3. munt
ek. -araba qoşmaq. 4. yoldaştmaq. birkitmek. birlikde göndermek. terfiq, hemrah edmek.
- yollar qorxuludu,

karvana neçe yaraqlõ qoşun. 5. artmaq. artõrmaq.
yapõşdõrmaq. yaxõşdõrmaq. yaraştõrmaq. şerik edmek. -
tanrõya yardõmçõ qoşmaq. 6. qaçmaq. eşginmek. eşgin
yerimek. 7. üşirmek. üşmek. yõğõlmaq. toplanmaq.
qoşnõ heyvanlarõn qoşlaşmasõ, cütleşmesi. - güzda qoçlarõ
qoşnõ üçün sürüya qatmaq çağõ: qoç qatõmõ.
qoşnõmaq küsnemek. talabsõmaq. dalabsõmaq. qõzmaq
qoşu 1. taxõm. takõm. qapama. desd. yamtaq. vesayil. ayaq.
eşya'. şey şüy. qurqu. alat edevat. melzeme. qur. yaraq. eslehe. qurqu. 2. qoş. köç. qoşulan n
se. quşbara. güşbere. qoşbara. sõrğav. sarõlan asõan nerse. cihaz. vesayil.- bağban qurqusu. -
akõmõ. - yataq takõmõ. - at takõmõ. - yolçõ takõmõ. - çubuq takõmõ: çubuğun başlõğõ. - karaka
. 3. qaçu. qaçõş. qoşõş. ivme. hervele. yüryüş. telesik. qoğala qaç. 4. yarõş. - qoşu atõ. - q
qoşu öndüli: yarõş mükafatõ. 5. oyun havasõ. 6. yoldaş. hemrah. 7. qat. takõm. desd. set. - bi
geyim. - bir qat istikan.
- bağban qurqusu. - çay takõmõ. - yataq takõmõ. - at takõmõ. -yolçõ takõmõ. - çubuq takõ
- ayaqlõ ev: dayalõ döşenli ev. - qoşu qoşantõ: geyinti

qoşantõ. takõ takõm. bir el geyime gerekli nerseler. tekmil geyinti.
- qoşu tutamõ: şe'r sebki. - qapama çõxmaq: xelet vermek. -qapama baha: paltar parasõ,
bahasõ. paltar değeri, çalõşõ, değişi, bedeli.- on qapama paltarõm var. - qapama baha: paltar
asõ, bahasõ. paltar değeri, çalõşõ, değişi, bedeli. - ev qapamasõ: ev şey şeye, vesayili.
- takõm yapmaq: nersenin desdin, setin, bütün biçimin işlemek. - takõm açmaq: yanqõn tul
basõn itice qoşdurmaq.
- ayaq takõmõ: ayaq qoşu. - onbaşõ takõmõ: onbaşõ ile yanõndaolan on kişi. - bir takõm c
erle qara ciyer birlikde. bir des ciyer. - bir takõm: bir para. bir bölük. bir qism. b
ir zümre. bir sinif. sõnõb. be'zi. bir miqdar.
qoşuq 1 qoşqu. sirud < sayaş. sayraş. 2. yaruq. asõ. fayda. 3.
tirenti. direnti. müzahim. 4. qoşuntu. müzahimet. 5.
quşma. qoşma. quş kimi atõlõb düşme. oyun, tepsi, reqs
havasõ. 6. ortaq. şerik. 7. ehli. qoşuqlanmaq qoşuşmaq. yõğõşmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq.
birleşmek.
qoşuqluq asav heyvanlarõ yaraşdõrmaq, alõşdõrmaq üçün
qapadõqlarõ yer.
qoşumca qoşum. zemime.

qoşum
qoşun
qoşuntu
qoşur qoşuş
qoşuşmaq
qot
qota
qotan

1 . heyvanõn araba, daşqaya taxõlmasõ. - qoşum atõ: daşqa atõ. 2. araba, daşqaya taxõlan heyva
qoşuqlarõn topu. - araba ile atõ ucuz almõş isede, qoşumu çoxa çõxdõ. - gözel bir qoşum almõş.
geyim. taxõm. bütün örtek. 4. qoşumca. zemime. leşger: toyõnka. ordu. qoşulmuş, toplanmõş el.
ak: leşger göndermek.
- qoşun qoraqõ: orduqah. ortaqu. ordu. ordu qerargahõ. toyka.
1. uyuntu. azarkeş. terefkeş. tevabe'. 2. yaramaz. darqaşayõt. direnti. yardaq. 3. müzahim
et.
> qişr. qoşulmuş, yapõşmõş nerse. deri.
> kuşişfars. çeke. çekiş. çalõş. se'y.- birlikda qoşuş: birlikde qoşuşub yardõmlaşma. kö
esici imumi. 1 . yõğõşmaq. qoşdaşmaq. qoşlaşmaq. qoşuqlanmaq. birleşmek. 2. tepinişmek. tengiş
işmek. tekapuya düşmek. üşüşmek. qaça qaça düşmek. 3. üşüşmek. yõğlõşmaq. toplaşmaq.
kot. xot. kerik. arxalõq. qollu, qolsuz, yarõm etek geyim. kota. kut. odun. qaba. yoğu
n.- odunun biridi. qutan. böyük pulluq, bağluq, saxluq.

qotazlõq tapalik. qotuzluq. topuzluq.
qotra qutra. bandõra. mandõra. bağuq. bağus. bağuş. çitaş.
çiqtaş. ayrõlmõş bölük.
qotur tanqalaq. danğalaq. danqa. göbut. quduz. qaba. gür. iri
gövdali. qõlõqsõz. budala. küp.
qotuz qutas. xotas. xotuz. - böyük sarquclõ durna, ki tüklari
tuğlaya, qotuza taxõlõr: qarqara.
qotuzluq tapalik. qotazlõq. topuzluq.
qov kov. kof. > Cof. 1. cuy. cuv. cub. iv. iz. arx. 2. gavir.
kavilmiş. oyuq. 3. kuy. döşak. düşük. dik olmayõb alçaq yer. açal. açõl. açõq.
- od tutuşdurmaq üçün yõğõlõb bağlanmõş, buxcalanmõş
kövrak çör çöp. qondaq. qundaq.
qova kova. 1. hopa. müqaar (# qopa. qoba: mühaddab). 2.
qaval. qalay. şişik. yalançõ, üzdak (sathi) süs, bazak. -bildiyin bu qadar, qalayõn naradan. -
atalõq qalayõ kişiya yaramaz: atasõnõn ad sanõna güvanmak (sevinan) kişiya yaraşmaz.
qovak - daraq kovak: bursuq
qovalamaq arxasõna düşüb tutmağa çabalamaq. - ovu ninina dak qoğaladõ. ta'qib edmak. giz
örtülü, qaçaq narsani
qoğaladõ. - işsiz qalõb bir iş qoğalõr. - fürset qovalamaq. -
kendi menim yoxluğumu qovalõr. qovalamaq qoğalamaq. arxasõna düşüb tutmağa çabalamaq. gi
örtülü, qaçaq nerseni aramaq. beklemek. gözlemek.
te'qib edmek. - ovu ninine dek qoğaladõ.- oğrularõ sõnõa dek
qoğaladõ. - işsiz qalõb bir iş qoğalõr. - fürset qovalamaq. -
kendi menim yoxluğumu qovalõr.
qovang kovang > havang. soxqu. soxu. dibek.
qovanoz ağzõ geniş, dar qab. darõ, barõt, turşi kimi nerseler
qoymağa yarar. kiçi küp. küpçe. küpeç.
qovaz kovaz 1. kovazan. cuvazan. çuğun (< kovun). dibek.
heveng. 2. sumaxbalan. süzgeç.
qovazan kovazan. 1. cuvazan. kovaz. çuğun (< kovun). dibek.
heveng. 2. sumaxbalan. süzgeç.
qovduş govduş. - govduş yuvarlanõb, duvağõn tapõb: qazan
yuvarlanõb, qapağõn bulmuş: iki arxadaş, iki qarõ birbirine
uyğun.
qoverma boşama. salõverme.
qovğa henqamafars < hangama. hengirti. şamata. guruldu. aşub.
bulğaq. belva.

qovõ kovõ. qovuq. kovuq. qarabex. bedbexd. eliboş.
qovqa ğoğa. uğraş. savaş. võrqaç. vurqaç. çekbek.
qovqalaşmaq qoğuşmaq. itişmek. birbirin qaqmaq, itelemek.-
itişmakdan işlemeye çağ tapmõr.
qovq qoq. bir çeşit kömür ki, kürede bir qeder yandõrõlõb
çõxardõqdan sonra yandõrõlmağda işlenirlir. bu kömürün
tüstüsü az, istisi çox olar.
qovl - qovlundan çönmak: sözden dönmek.
qovlaq kovlaq. külak. qulplõ derin kirdel, qab.
qovmaq (<> kov). kovmaq <> kavidan. boşatmaq.
qovmaq qoğmaq. sürmek.
qovrõstan govrõstan. gorõstan. gömüklük. qebristan.
qovşad kovşad. küşad. koşar. küvşar. küvşad > qoşadfars. (<
kövşad < kovşamaq: açmaq. qazmaq. ). 1. açma. feth. -qapõnõ kövşad edmak: qapõnõ açmalamaq. 2.
- kitabevinin küşadõ. - yeni şehrin küşadõ. 3. oyun yolu. -tük küşadõ: türke sayaq. türk
. merasim.
- küşad vermak: yayõ açõb, dartõb atmaq. - yaya küşad vermak.
qovşaq 1. bitşik. yapşõq. 2. qavşaq. bitişik. yanşaq. müttesil.
peyvesde. 3. qoyar. rabit (sim). 4. qoyar. axan sularõn

qovşal qovşan qovucu qovuç
qovuç qovuq
qovun
qovuş
qovuşdurma qovuşmaq
qovuşmuş qovuşuq

bir yere tökülen ağzõ. iki suyun birbirine qovuşan yeri. mülteqa.
kovşal. axõltõ. axal. axsal. aşqal. bekara. zibil. ( kov. kav > ) kovşan > kaşana. yuva. ev.
çuğul. õrman. yermen. carçõ.
qovuş. qavuc. qavuş. qapuşqabuş. qavçuq. qavuçq.
qoruyan. qavrõyan. qavruyan.
qovuz. cin çarpmasõ eseri.
1 . kovuq. kerek. qoyuq. quyu. oyuq. 2. qarabex.
bedbexd. eliboş. kovõ.
kovun. > çuğun kovaz. kovazan. cuvazan. dibek. heveng.
qovuç. qavuc. qavuş. qapuşqabuş. qavçuq. qavuçq. qoruyan. qavrõyan. qavruyan. qavuş. ulaşõ. gö
ulaqat. bitişdirme. ilsaq.
qavuşmaq. ulaşmaq. görüşmek. çatõşmaq. yetişmek. mulaqat edmek.
qayõtmõş. rehmetlik. - qovuşmuş atam böyle buyuyurdu. ekrin (< akilmiş. tikilmiş) tikin. yaxõş
yapõşõq.

Ho\/õ õ+ nonõ õ+

qovuz qovuç. cin çarpmasõ asari.
qoy 1. kiçik körfaz. danizin qaraya ilarlamiş, yeldan
qorunmuş bölümü. doğal liman. - gamiçi gamini fõrtanaya qarşõ barõndõrmaq üçün bir qoy arayõr.
a oxşar olub, çevrasi qorunmuş yer, bucaq. - ovada, tapalar ortalarõnda bir qoy yapõr.
qoy 1. qoyu. icaza. cavaz. 2. quy. top. yuvarlaq.
- man yaşlõq qoyka: dört yaşõnõ keçan qoyun (yalnõz qoyun
için).
qoya ambar.
qoyan keçan. keçmiş. sabiq. - qoyan il. - qoyanlar qorunmasõn,
qoyulsun burxõlsõn.
qoyan qoyar. 1. keçiran. keçirdan. icra edan. 2. becaran. 3.
qoyõcõ. vaze'. vaz' edan. - yasaq qoyucõ: qanun salan. 4. vaze'. qondar.
qoyar qoyan. 1. heyvanlara, kölalara söğülan bir söz. "ağõzdan
salya saçan" anlamõnadõr. 2. keçma. keçiş. mirur. ibur. 3. qovşaq. rabit (sim). 4. keçiran. ke
an. icra edan. 5. becaran. 6. qoyşat. qoyaş. keçilan. keçma. carayan. macara. - buda biz
im qoyşatõmõz. - maraqlõ qoyarlar

qoyarlamaq qoyarlanmaq qoyarmaq qoyaş
qoydurmaq qoydurmaq
qoyõcõ
qoyqulaştõrmaq
qoylu

söylediler. 7. axan sularõn bir yere tökülen ağzõ. iki suyun birbirine qovuşan yeri. qovşaq. m
qa. uralamaq. düzeltmek. miyzanlamaq. uralanmaq. düzenlenmek. miyzanlanmaq. keçmek. keçişm
ek. mirur etmek. ibur edmek. qoyşat. (> qozaştafars). 1. keçmiş. keçen. öten. sabiq. -qoyaş il
. - qoyaştalar: keçenler ötenler. 2. salami. fayiz. behre. - yüze on qoyaşla para verir. -
bu il qoyaşlar artmõş. 3. qoyar. keçilen. keçme. cereyan. macera. - buda bizim qoyşatõmõz. -
raqlõ qoyarlar söylediler. dincetmek. rahatlatmaq. sakinletmek. sakitletmek. qodurma
q. taxdõrmaq. yapõşdõrmaq. ilqa' edmek te'liq edmek. - bu çekinin qornõçõ esgimiş, başqasõn ta
yan. vaze'. vez' eden. - yasaq qoyucõ: qanun salan. quyulaştõrmaq. qoyulaştõrmaq. bekitlem
ek. açõqlõğõn, boşluğun gidermek. qelizletmek. - pekmezi bir az daha quyulaştõr. - durum ged g
qoyulaşõr. - bunun göyün quyulaştõr, sarõsõn aç.
oranlõ. orqanlõ. ornaqlõ. biçimli. endamlõ. çekli. çekimli. şekilli. gözel.

qoyma 1. eğreti. sünni. ekme. eklenmiş, yapõşõlmõş. doğal, tebiy
olmayan. - ağrati diş: qoyma diş. - ağrati saç. 2. oturma. qaş. - üzüyün oturmasõ. 3. qoma. at
raqma. vez'. terh. - yapõnõn atmasõ: terhi. - qanunun atmasõ: tehi. -buyruqlarõn atmasõ: ter
hi.
- qoyma aralõq: perde. ur. hayil.
qoymaq qomaq. 1. qoyuvermek. uzatmaq. buraxmaq. serbes
ötürmek (# kesmemek). - saç, dõrnaq, ağac uzatmaq. 2. oturtmaq. vez' edmek. 3. ötmek. güzeşt e
ek. keçmek. bağõşlamaq. boşuqmaq. 4. urundalamaq. yerleştirmek. texsislemek. 5. qomaq. vurma
q. basmaq.-barmaq basõn. 6. dincelmek. rahatlanmaq. sakinleşmek. sakitlenmek. 7. qom
aq. getirmek. soxmaq.- yoluna gatirmak. - meydana gatirmak. 8. taxmaq. asmaq. il
işdirmek. rebt edmek. tikmek. taxmaq. vez' edmek. - ad taxmaq. 9. tökmek. çekmek. axõtma
q. 10. bõraqmaq. ötürmek. vermek. vez' edmek. - bunu hara bõrakõm. -qanun bõrakdõlar. - onu me
ne bõrak. - paranõ banga bõrak.
- tutunu (perde) qornõça taxmaq. - börki çiviye tax. - köyneye düyme tax. - işa qoymaq:
qayõrmaq. qulluğlamaq. xidmet vermek.

- işi asqõya qoymaq: yubatmaq. - yerina qoymaq: ütülemek. çõxõq nerseyi taxmaq.
- sõkõya qoymaq: öğretmek, terbiye üçün qadağlamaq.
- başa qoymaq. tutmaq. - dilek (niyyet) tutmaq. - biriynen sözü tutmaq.
- işi gilifina, qõlõfõna qoymaq: qabõna, yerine qoymaq.
- üz qoymaq: üz tutmaq. yönelmek.- işler iyiliye üz tutdu.
- acõmõyaraq qoymaq, vermak, edmak: bağõşlamaq. bezl, feda edmek. esirgememek. qõymaq.
- parasõn qõyamõr. -parasõna qõyõb bu kitabõ almadõ.
- qarar vermak. 1. yerleştirmek. 2. qayõrmaq. berkitmek. 3. şert edmek. merclenm
ek.
qoymamaq qadamaq. tutmaq. men' edmek. - ayağõndan tutdu.
qoyn - arkak qoyn: qoç. gebeş. qabaş.
qoyşat qoyaş. (> qozaştafars). 1 . keçmiş. keçen. öten. sabiq. -
qoyaş il. - qoyaştalar: keçenler ötenler. 2. salami. fayiz.
behre. - yüze on qoyaşla para verir. - bu il qoyaşlar artmõş.
3. qoyar. keçilen. keçme. cereyan. macera. - buda bizim
qoyşatõmõz. - maraqlõ qoyarlar söylediler.
qoytu qoyu. qutru. salõ. burax. ötrü. çõxõ. me'zuniyyet. ruxset.

qoyu
qoyuq
qoyu
qoyulan yer

1. qoy. icaza. izn. cavaz. - qoyu qõrmõzõ: tuğla alõ. 2. yağõz. yanğõz. yanmõş. küymüş. asmar.
dözü. sabr.
5. dinic. aramiş. 6. bolun. verilmiş söz. 7. marc. şart. 8.
qutru. qoytu. salõ. burax. ötrü. çõxõ. ma'zuniyyat. ruxsat.
icaza. 9. quyu. qalõn. qaliz. yoğun. kasif. yoğ. 10. yanõq.
tünd. 10. quytu. içarik. içdan iça olan. gizli, örtülü,
qaranlõqca yer. - qoytu yer. qoytu bir otaq. - yanõq boya. -
yanõq qara.
- qoyu vermak: sarqõtmaq. uzatmaq.- saçlarõn sarqõtmõş. -saqqal sarqõtmõşlar.
- qoyu qõrmõzõ: yipinka. - qõzõl bayõn: yipqil. yipqin.
1 . burakõ. matruk. 2. cayiza. padaş. mükafat. 3. karak. kovuq. quyu. oyuq. 4. qõrõq. 5. q
arardad. ahd. peyman.
6. quyuq. qalõn. sulu olmayan. qavamlõ. - qalõn yoğurt. -
qalõn pakmaz: qaliz doşab.
qoyu. qoyun. quyun. aşağõ doğru, aşağõya dönmüş durumda. - üzi qoyu: üzü quylu. - üzü qoyu yat
unda yatmaq.
- qoyu qara: çox qara. quzğunõ. - quzğunõ bir qara. paletqa. paltaq. basõlan. batõlan.

qoyulanmaq yuğrulmaq. yoğrulmaq. yoğunlanmaq. quyuqlanmaq.
quyulanmaq. qalõnlanmaq. qelizlenmek. texmir edilmek. qoyulaştõrmaq quyulaştõrmaq. qoyqu
laştõrmaq. bekitlemek. açõqlõğõn,
boşluğun gidermek. qelizletmek. - pekmezi bir az daha
quyulaştõr. - durum ged gede qoyulaşõr. - bunun göyün
quyulaştõr, sarõsõn aç. qoyulatmaq quyulatmaq. quyuqlatmaq. yuğurtmaq. yoğurtmaq.
yoğunlaştõrmaq. qalõnlatmaq. qelizletmek. texmir
etdirmek.
qoyulmaq qonmaq. qonulmaq. 1. yerleşdirilmek. - bu sõrçalar nereye
qonacaqdõr. - yemek boşqablarõ oraya qonmaz. - dilaba qonsa iyi olur. 2. buraxõlmaq. ötürülmek
. terk olunmaq. -siqara qondu bitti. 3. vez' olunmaq. 4. ilqa olunmaq. 5. düşmek. tökülm
ek. - yaşõl õrmaq, qõzõl õrmağa qoyulur. 6. üzerine düşmek. uğraşmaq. meşqul olmaq. - bu ara y
. - günde üç saat tar çalmağa qoyuldu. 7. izine düşmek. dalõcan yügürmek. hicuma keçmek. - qoş
a ile yağõlara qoyuldular. 8. düşenmek düşmek. girmek. - yola düşanmak: yola qoyulmaq. 9. ötül
lmek. güzeşt edilmek. keçinmek.

qoyulmuş qoyun. tabe'. mürid.
qoyuluq quyuluq. qalõnlõq. yoğunluq. qilzet. kesafet.
qoyum quyum.
qoyumaq - ara qoyumaq: arasõ, ardõ qõrõlmaq, unudulmaq.
qoyumçu quyumçu. (altõn, gömüşden olan) süs, taxmalarõ yapan.
qõzõlçõ. zerger. - qoyumçu qalõbõ: buta
qoyum (altõn, gömüşden olan) süs. taxma.
qoyun 1. paltarõn köksünün yelpelerinin qovuşmasõndan arõya
gelen qoyutu yer. yaxa. 2. cib. kise. - qoynuna qoydu. -qoynundan çõxardõ. 3. köks. sine
. qoğuş. qucaq. ağuş. -al qoynuva. - nenesinin qoyununda böyüyen uşaq. - qouyun qoyuuna: birbi
rinin qucağõnda. - o menim qoynuumdadõr: o menimdir. o mendedir. {qucaq ayaq üsde, otura
q durumda olanda deyilir. qoyun ise yatmõş durumda olan deyilir}. 4. qoyulmuş. tabe'.
mürid. qoyulmuş. tabe'. mürid. - qoyun onqurasõ: asapqorcõğa: asabqorcõğa. 5. qoyu. qoyu. quyu
aşağõ doğru, aşağõya dönmüş durumda. - üzi qoyu: üzü quylu. - üzü qoyu yatmaq: secde durumund
- bir yaşõna girmiş qoyun: toqlu. toxlu.
- boynunda küpa kimi sarqan danalari olan qoyun, keçi: toqlu. toxlu.

- qõvõrcõq qoyun: inca qõsa quyruqlu, qõvõcõq yapal (tüklü) qoyun çeşiti. merinüs.
- qoyun qõran. - saç qõran.
- qoyun tarsi: qõğ.
- hap bir qoyun aşõğõyõz: hamõmõz birik.
- qoyun ayğõrõ: qoç. damõzlõq arkak qoyun.
- qoyunun darisinin üstünda olan tüka "yun. yün. yapağ". deyilir .
- arkak qoyun: qoç
- dişi qoyun: marya.
- qoyun balasõ: quzu.
- bir yaşda qoyun: toxlu.
- iki yaşda qoyun: şişak.
- üç yaşda qoyun: ökac. öyac. övaş.
- qoyun gözi: papadya çeşidi.
- qoyun sarmaşõğõ: qara pazõya banzar bir bitgi.
- qoyun otu: ağõr otu. quzi põtrağõ.
- yaban qoyunu: dağ qoyunu: arqalõ.
qoyunmaq qoymaq. ötmak. güzaşt edmak. keçmak. bağõşlamaq. boşuqmaq.
qoyuş qoyuş. salõ. salõş. buraxõş. ötrüş. qutruş. çõxarõş. afv.

qoyuvermak
qoyvanmaq
qoyvermak

qoymaq. uzatmaq. buraxmaq. serbes ötürmek (# kesmemek). - saç, dõrnaq, ağac uzatmaq. velle
nmek. duruqsamaq. yubanmaq. - işlerinde qoyvanma.
qomaq. qoymaq. artõq tutmamaq. buraqmaq. mane' olmamaq. icaze vermek. bir bağdan ser
bes buraxmaq.
- men gelinceyedek, qonaqlarõ qoyu verma.
- sen bir meni qoyuverdin ki görem ne edirem.
- gece tutulanlarõ dan erte qoyuverdilar.
- esirleri qoyuverdilar. ceviz.
- qoz qabõna qoymaq: berk sõxmaq. - bu pis işleri görenleri qoz qabõğõna qoyarlar. - dev
le elin qoz qabõğõna qoydu. -qoz qõrmaq: varõn, çõxarõn göstermek. - görak na qoz qõrõr.
- qazõ qoz anlamaq: yanlõş anlamaq. qanmamazlõq edmek.
- qõrdõğõ qoz mini keçdi: çox yanlõşlar (xetalar) yapdõ.
- qoz qabõğõna girmak: sõçan yuvasõna girmek. deli deli qaçõb saxlanmq. çox qorxmaq.
- qoz adasõ: ağ denizde qoşut adasõ.
- qoz qõrmaq: yanlõş, suç, xeta yapmaq.
- qoz paylaşmaq: {1. uzlaşmaq. uylaşmaq. yollaşmaq. quraşmaq. saziş edmek. - savaşlarõn
raxõb, qozlarõn

paylaşõrlar. 2. gücle heqqini elde edmek. - dur bir, men onla
qozumu palaşõram, sende görersin}.
qoza 1. yuvarlaq. topcõq. qapsul. kepsul. - ipek qozasõ. -
pambõq qozasõ. 2. - damqa qozalağõ: damqa qozağõ: bal
mumu üzreni basõlan damqanõn izi pozulmamaq üçün,
üzerine yapõşdõrõlan fil dişinden qapaqcõq.
qozaq 1. yuvarlaq. top. qabar. - su qozağõ: su qabarõ. 2. fõndõq,
fõstõq kimi ağaclarõn denesini içine alan topcõk.
qozalaq 1. bayağõ boyundan cõr, cõlõz qalmõş nerse. - qozalaq
cocuq. - qozalaq qarpõz. 1. topcõq. - su qozalağõ: köpük.
hubab.
- damqa qozalağõ: damqa qozağõ: bal mumu üzreni basõlan damqanõn izi pozulmamaq üçün, üzerine
dişinden qapaqcõq.
qozaştafars < qoyaş. qoyşat. keçmiş. keçen. öten. sabiq. - qoyaş il. -
qoyaştalar: keçenler ötenler.
qozuq - qozuq iz: qazõq. butafars (< budaq: dal yarpaq). herşeyin
üstünde olan budağa tay oyuq. resm. neqqaşlõq ( >
butakari).
qöb11 köb11. hep. tüm. tam. bütün. cümleten.
qöbak

qöbak göbak. 1. orta. markaz. - qala göbayinda: şahar ortasõnda.
- tavan göbayi. - göbak kürk: darinin orta bölümü. - göbayi sökülmak: çox güca düşmak. -
da üzarina yatõb oğdurulmaq daşõ. - qadõn göbayi: bir çeşit xamir dadlõsõ. 2. quşaq. nasl. bat
dan bari. 3. üzak. çakirdak. çardak. sonğõr. ağõrşağ.
- göbak daşõ: hamamõn ortasõnda uzanõb oğulmağa özga (maxsus) uzun enli döşali marmar da
- quzu göbayi: sarõ göbalak çeşiti.
- quzudan yapõlan yemaklar:. - quzu ciyari. - quzu sarmasõ. -quzu dolmasõ. - qur
zu başõ. - quzu bozpöti.
qöbalak göbalak. tomalan. dombalan.
qöbal göbal. çolaq. şil.
qöbut göbut. tanqalaq. danğalaq. danqa. quduz. qotur. qaba.
gür. iri gövdali. qõlõqsõz. budala. küp.
qöç köç. 1. qoşulan narsa. qoş. qoşu. quşbara. güşbara.
qoşbara. sõrğav. sarõlan asõan narsa. cihaz. vasayil. 2. rehlat. 3. taşõnma. naql. 4. hicrat.
5. daşõnma. bu evdan o eva köçdük. - yazõn yalõya köç edar. 6. qoş. ev, aşxana, yataq aracõ, v
şüy. - kandisi geddi, köçü geri qaldõ. - görsan bu yeka köç kimindir. - özü köçdü köçü qaldõ.

qöçaba
qöçak
qöçaqli
qöçalak
qöçalakli

- qaç köç: qaçma saxlanma. qaçõb gizlenme. namehremlik. -bu ne qaç köçdür. - bizim evde
ur.
- köç oba: > kecave. hüdci.
- yükköç: > yüküç: yüköç daşqasõ: yüköç arabasõ: yük ile köçmek üçün düzelen araba.
köçaba. 1. köçer. yürük.2. opotunist. fürsetteleb. 3. qonar
köçer: tez tez yer değişen. köçebe. yaylaq qõşlaq edib,
sürüsünü araxasõca düşüb, otlaq yerleri gezen el. 4.
köçaba. köçava. üqürmek. tekirmek. deve üzerine iki
tereflõ yükletilerek içerisine binilen sebet.
köçak. köçalak. çökündi. 1. tortõ. tort. dürd. bir para
suyuq nerselerin dibine duran quyu nerse. 2. köşak.
köçek. kiyusk: salaş. baraqa. yol üstü qurulan eğreti
tüncõq, tükan. - qazet salaş. - bostan salaş.
köçakli. köçalakli. çökünrüli. tortlõ. tortõlõ. dürtli. bulanõqlõ.
pusalõ.
köçalak. köçak. çökündi. tortõ. tort. dürd. bir para suyuq
nerselerin dibine duran quyu nerse.
köçalakli. köçakli. çökünrüli. tortlõ. tortõlõ. dürtli. bulanõqlõ.
pusalõ.

qöçan
qöçari
qöçar
qöçava
qöçgan
qöçgan
qöçinmak
qöçmak
qöçmali
qöçük
qöçürmak

göçan. göçgan. 1. dovşan yavrusu. 2. benekli dovşan. qõr sanğsarõ. - göçgen kürki. - yer göçge
. geçici. geçen. yerli olmayan. müveqqti. - geçici bir durum.
köçar. yürük. 1. seyyar. 2. qonar köçer: tez tez yer değişen. köçebe. yaylaq qõşlaq edib, sürü
q yerleri gezen el. 3. köçebe. opotunist. fürsetteleb.
köçava. köçaba. üqürmek. tekirmek. deve üzerine iki tereflõ yükletilerek içerisine binilen seb
. şõqraq. boyun buran: sarõ asmõya (üzüme) benzer bir quş.
göçgan. göçan. 1. dovşan yavrusu. 2. benekli dovşan. qõr sanğsarõ. - göçgen kürki. - yer göçge
ak. ölmek. irtihal edmek. vefat edmek. köçmak. içeri yõxõlmaq.
köçmali. geden. yolçu.- yazõq yolçudur: getmelidir. köçük. çözük. közük. erimiş. açõlmõş. köçü
tõrmaq. - qazõğõ yere köçürmak. 2. götürmek. daşõmaq. - bu soyuq leylekleri

köçüracak. 3. utmaq. hirsle yemek. aşõrmaq. - bir bulut
pilovu köçürdü.
qödak gödak. sõq. sõğ. dayaz. kutahbin.
qödaklik gödaklik. sõqlõq. sõğlõğ. dayazlõq.
qödari gödari. gövderi. kuderi. geyik derisi.
qögarta gögarta. gövde.
qöğön Köğön. Qõzõl Quş. Doğan. Şunqur. Şahin. Şunqar. Al
Quş.
qöğüslük göğüslük. önlük. peşgire. peşbend.
qöhna köhna. 1. köhne. bunqaq. bükük. qarõ. elden düşmüş. 2.
yamalõ. qalura. esgi üsgi. 3. yalaq. yalama. aşõnma.
aşõnmõş. yetik. - yalaq mal.
qöhnaçi köhnaçi. esgiçi. köy köhne alõb satan. entiqeçi. qoltuqçu.
simsar. qaluraçõ.
qöq kök. 1. dayaq. üzer. sened. - üzarina atmaq: dayanmaq.
isnad edmek. 2. kötük. kötük. ana. baş. esas. - ana yasa: qanun esasi. - ana pitik: ana de
fder. 3. tüzen. akord. - bu piyananõn kökü pozuq. 4. musiqi. müzik.5. köke. terh. põlan. tasla
q. iskilet. çerçive. qefes. qalõb. işin başlanqõcda, bezeksiz düzeksiz qururlan kök nexşesi, t
6. tumruq. qalõnlaşmõş dal. künde. - taslağõn

araya qoymaq. - üqala taslağõ: yekaxana. özün alimla sõrasõna qoyub darinlardan danõşan. - qab
slaq: yalnõz biçimin, üzün göstaran yalõn, qaba tasõ, naqşa. - bir çeşit uzun kök: yer soğulca
. ziyil. sikil. sakil. -köklari yeyilan göylara "dibcak. tübaz. tübza" deyilir. 8. kök. ta
kin.
- kökdan incalamak: dibin çõxarmaq. na var na yoxunu aranõb eşinib alõb vermak. qazõnmaq
. arayõş aparmaq.
- düğümlü bir kök: qartal pancasi.
- kök salmaq: köklaşmak. cücarmak. tutmaq. tamallaşmak.
- ağaclar tutmadõ. akilan tuxumlar tutdu.
- qazõq kök: mõx kimi aşağõ işlayan kök.
- sarõ kök: qõrlanqõc otu.
- sözün kökü: söztözü. etimoloji. sözün biti. sözdaban. daban söz.
qöqda kökda. kökün. kökündan. tamalindan. asasan.
qöqdalanma gögdalanma. gövdalanma. tacassüd.
qöqa göga. köka. 1 . cüva. - kağõzlarõ yeyib dalan göga, cüva. 2.
göva. gövda. cism. 3. kök. tarh. põlan. taslaq. iskilet. çarçiva. qafas. qalõb. işin başlanqõc
zaksiz düzaksiz qururlan kök naxşasi, tasasõ. - taslağõn araya

qöqan
qöqarçin qöqarta
qöqarta
qöqaş
qöqaşdirmak qöqlamak
qöqlanmak qöqlaşdirmak

qoymaq. - üqala taslağõ: yekexana. özün alimle sõrasõna qoyub derinlerden danõşan. - qaba tasl
yalnõz biçimin, üzün gösteren yalõn, qaba tasõ, neqşe. kökan. 1. sürüklük. züğüklük. fidanlõq.
enşe'. - kökünda böyümak: başqa yeri görmemek. dünyadan xebersiz olmaq.
- kökan topraq: ata topraq.
- yaban gögarçinin arkayi: qusquğuq.
- gögartasiz (çatõsõz) olub, altõ düz, çaylara salõnan qayõq: tombaz.
gögarta. bir yerin döşenmiş damõ. - üç gögartali gemi: üç qatlõ gemi.
kökaş. 1 . anaç. anaş. kötcük. başõc. usluş. köklük. ocaqlõq. 2. harmoni. kökaşdirmak. harmoni
k. 1.2 oyulqamaq. sõrõmaq. seqrek seqrek aralõ tikmek. 2. çalqõ çalmaq. musiqi çalmaq. 3. ağta
q. 4. kökleşdirmek. yerlemek. te'sis edmek. köklenmek. qurulmaq. tavlanmaq. tovlanmaq.
köklaşdirmak. kökleşmek. yerlemek. te'sis edmek.

qöqlaşmak köklaşmak. 1. uyumlamaq. yer salmaq. tutmaq. kök salmaq. cücermek. tutmaq. t
emel